Si erdhi asimilimi nga shqiptar në “turk” në Ohër dhe Rrethinë
Ohri Flet Shqip | Histori e fshehur
Në Ohër, shqiptarët nuk u zhdukën brenda një nate. Asimilimi ndodhi gradualisht, në heshtje, përmes presioneve politike, administrative dhe shoqërore.
Pas Luftës së Dytë Botërore, veçanërisht gjatë periudhës së Jugosllavisë:
• Arsimi në gjuhën shqipe u kufizua ose u bë i paarritshëm për shumë familje.
• Administrata shtetërore ushtroi presion të vazhdueshëm mbi popullsinë shqiptare.
• Shumë familje shqiptare u regjistruan ose u detyruan të regjistroheshin si “turq”.
Ky ndryshim, në shumë raste, nuk ishte zgjedhje identitare, por një mënyrë për të mbijetuar në rrethanat e kohës.
Dokumentet kishin rëndësi vendimtare.
Pa dokumente të regjistruara si “turke”, shumë familje përballeshin me vështirësi në:
• regjistrimin e pronës,
• blerjen dhe trashëgiminë,
• qasjen në institucione dhe shërbime shtetërore.
Në shumë raste:
• toka shqiptare zëvendësohej me prona më pak të favorshme,
• prona humbiste për shkak të mungesës së dokumentacionit,
• pronarët detyroheshin të largoheshin ose të heshtnin.
Këto politika sollën pasoja afatgjata:
• shpërngulje masive drejt Turqisë,
• humbje graduale të gjuhës shqipe te një pjesë e popullsisë,
• dobësim të pranisë shqiptare në qytet.
Perandoria Osmane sundoi këto troje për shekuj si fuqi perandorake dhe jo si shtet-komb modern turk. Proceset e asimilimit që ndodhën në shekullin XX lidhen kryesisht me rrethanat politike dhe shoqërore të periudhës jugosllave.
Historia duhet njohur për t’u kuptuar, jo për të krijuar përçarje. Vetëm duke njohur të kaluarën mund të ruajmë identitetin, gjuhën dhe kujtesën tonë kolektive.


