Ndërtues urash, poezi kushtuar atdhetarit Bajrush Behrami

Shkrime relevante

Arkivat janë dhimbja, turpi dhe faji gjenetik i shqiptarëve

Xhafer Shatri, Gjenevë ____ Shkëlzen Gashi para disa ditësh, në një postim, trajtoi...

Protestat në Shqipëri, legjitimiteti demokratik dhe kufijtë e akuzave publike

Nga Dr. Zef  Mulaj Në një shtet demokratik, protesta publike përbën një...

Kuvendi pasqyrë e vetëdijes shoqërore!

Florim Zeqa Deputetët e legjislaturës së njëmbëdhjetë janë bërë për t’i kënduar...

“Kufijt e Arbërit” në përkrahje të Kishës së re katolike në Zogaj

Nga “Kufijtë e Arbërit” Ka momente kur një gurthemel nuk shënon vetëm...

Kisha në Zogaj, një gur në themelet e bashkëjetesës dhe kujtesës sonë kombëtare

Nga Prof. Avdi Gjata Në mbështetje të nismës për ndërtimin e Kishës...

Shpërndaj

Poezi

Ndërtues urash

(Kushtuar Bajrush Behramit, të burgosurit politik të ndërgjegjes sonë kombëtare, bashkëpunëtorit më të ngushtë të Ukshin Hotit dhe ushtarit të radhëve të para të UÇK-së)

Shtatmesëm, flokëgështenjë,
sy ulliri, qëndrim burri.

Kur thoshte “po”,
fjalën e tij mund ta thyente vetëm vdekja.

Po t’i shtroje bukë e kripë,
ishte mirënjohës.

Atë që e konsideronte shok e mik,
dhe që luftonte pa hile për Atdhe,
jepte kokën për të.

Ata që heshtnin
edhe kur vendi ishte në robëri,
haptas i mallkonte.

E kishte pasion artin.
Portretizonte Gjergj Kastriotin,
Norën e Hotit,
Idriz Seferin
e Mic Sokolin.

Kur dikush e pyeste
pse vetëm ata,
përgjigjej:

“Po të mos ishin ata,
nuk do të ishim ne.”

Për këngën, thirrje lirie,
dhe përpjekjet për ribërjen e Shqipërisë,
e burgosën dhe e dënuan —
por kurrë nuk e thyen,
as nuk e nënshtruan.

Iu gëzua çlirimit të Kosovës
më tepër
se lindjes së katër fëmijëve të tij.

Iku më 30 qershor 2018
me amanetin:

Ruajeni si sytë
vendin
dhe njëri-tjetrin.

I gjithë Llapi e njohu
si burrin që ndërtonte ura
dhe bashkonte njerëz,
rrënonte mure
dhe shuante hasmëritë.

Kushdo që kalon
pranë varrit të tij,
lotët e tradhtojnë.

Vërtet ishte burrë,
shpirtbardhë
dhe engjëllor.

Arif Ejupi
Crans-Montana, 10 korrik 2018

K O M E N T E

5 KOMENTE

  1. Bajrush Behramin e njoha si veprimtar përmes mr. Halil Alidemës që kishte komunikim të rregullt me të, pasi ai ishte në kryesinë e Unikombit. Konfirmimi i veprimtarive të Bajrush Behranit në funksion të çlirimit, ka lënë gjurmë, që nuk duhet të harrohen asnjëherë! Lavdi!
    Respekt për autotin e vargjeve, kolegun Arif Ejupi.

  2. Lavdi punës dhe jetës së Bajrush Behramit.
    Jam krenar që kam pasë fatin ta njoh dhe të punojmë bashk, si në aktivitetet ilegale dhe punën me të në themelimin e “UNIKOMB”, dega e Besianës e më vonë edhe antar kryesie të “UNIKOMB”it në nivel vendi.
    Falenderoj kushën tim për vargjet kushtuar Bajrush Behrami!

  3. Sa bukur pershkruhet personaliteti i Bajrushit, keti burri qe dha gjithçka per atdheun;por qe ne Liri, deshti liri qe buron nga burimet e shpiertit njerezor , liri qe te jete e barabarte por jo me e “barabarte” per ca.Pati mundesi te kete “dy , tre milon si te gjithe” ,por u ndale me vetem nje kapital, kapitalin e te qenurit Njeri, po njeri ne kuptimin me te mire te fjales!
    Lavdi e perjetshme keti Burri te rralle!

  4. Çka të thuash tjetër:Mallkimi i jetës qenka njerzitë e mirë ikin heret,. Lavdi jetës dhe kontributit të tij. Respekt i nderuar Arif për përkujtimin

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu