Kreu Blog Faqe 1039

Kurani urdhëron armiqësi edhe kundër prindërve

Drini.us
-
0
Kurani urdhëron armiqësi edhe kundër prindërve
Nga: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani
***
“O ju (myslimanë) që besuat, mos u ofroni dashuri prindërve tuaj, as vëllezërve tuaj, nëse ata vlerësojnë mosbesimin e jo besimin (fetar). E kush prej jush miqësohet me ta, është mizor.” [9:23]
“O ju që besuat! Luftoni kundër të afërmve tuaj që janë mohues (të Islamit), dhe ata le ta ndiejnë ashpërsinë tuaj…” [9:123]
Për ata që simulojnë idiotin, sikur nuk kuptojnë edhe tekst kaq të thjesht, duhet të kuptojnë se këtu kemi të bëjmë me porosinë fashistoide që kanë formuluar sajuesit e Kuranit: familjarët myslimanë duhet t’i urrejnë prindët e vëllezërit e tyre jo-myslimanë.
Do të ishte interesant të ketë kurrajo ndonjë mysliman, të na ofron sqarimin e tij, pse ky përcaktim kuranor është njerëzor, hyjnor, familjar, sepse vërtet nuk mund të arsyetohet që, ta zëmë, një fëmijë i prindërve jo-myslimanë, i cili mund të konvertohet në Islam, të armiqësohet me prindët e tyre pse nuk janë myslimanë!!
Hoxhallarët e Serbisë në Preshevë, duke i edukuar nxënësit që të jenë Musliman
___
Po të përdornim këtë udhëzim fashistoid, por me kahje të kundërt, do të duhej t’i urrenim kudo e kurdoherë myslimanët, sepse janë armiq të Shqiptarisë! Por jo, duhet të kemi keqardhje për ta, sepse janë viktima edhe të pazotësisë tonë popullore e shtetërore për të mbrojt individët nga agresiviteti asimilues muhamedan. Ndërsa ata që janë indoktrinuar në përmasa të një xhihadisti, diç prezantohet me mjekërr e veshje të shpifur islame, apo që është mbeshtjell me burka, duhet të jemi të vëmendshëm, sepse ata janë rrezik potencial për të bërë krime edhe terroriste.
Dy duar për ni kokë, thotë proverbi popullor…
Mësimi i detyrueshëm nga Kurani në Preshevë… Kështu tjetërsohen nxënësit dhe kultura e tyre shqiptare nga hoxhallarët e Serbisë.

Kultura reflektuese dhe diplomacia kosovare në Milano

Drini.us
-
0
Kultura reflektuese dhe diplomacia kosovare në Milano
Gëzim Muçolli
Vlerat e një shteti dhe qytetarëve të tij janë esenciale në pasqyrimin e identitetit social, material, shpirtëror dhe kulturor para botës. Trashëgimia kulturore e Republikës së Kosovës është pasuri e madhe dhe e pazëvendësueshme në paralelet e shkëmbimeve ndërkulturore me vendet e pasura që nga kultura kanë krijuar shtyllat e identitetit europjan dhe botëror. Vlen të përmendet se Italia në shkallë globale ka krijuar pozitë dhe emër prandaj edhe rastet e prezentimit të vlerave tona kulturore në gadishullin Apenin mund të kuptohen edhe si sfidë e madhe e përballjes qytetëruese të dy popujve që historia jo rrallë i vuri pranë dhe përballë njëri-tjetrit.
Mirëpo për diplomacinë kosovare në Itali duket se dëshira e prezentimit të pozitives nga tradita si dhe thyerjes së paragjykimeve të mbrapambetura që nganjëherë kushtëzojnë vlerësimin objektiv të artit dhe kulturës paralelisht me ofertat tjera vlerësuese mbi mundësitë e hapjes dhe bashkëpunimit të ndërsjellë, kohëve të fundit po gjen hapësirë dhe vend. Kështu ndodhi edhe në qytetin Milano ku konsulli i përgjithshshëm i Republikës së Kosovës, z.Diamant Kastrati, të dielen me 21 maj kishte organizuar një takim publik në Qendrën kulturore-religjioze Ambroziano, ku ishin ftuar miq italianë si dhe veprimtarë të dëshmuar të çështjes kombëtare si përfaqësues të shoqatave kulturore shqiptare, shkollave të mësimit plotësues në gjuhën shqipe, etj.
Në hyrje të sallës mysafirët e nderuar u pritën me respekt dhe bujari nga konsujt e nderuar z, Driton Blakçori dhe z.Besnik Maxhera, kurse salla e mbushur plot ishte tregues i interesimit të madh për të marrë pjesë në prezentimin e madh të krijimtarisë letrare dhe publicistike të njërit nga personazhet më emblematike të Kosovës në gjysmëshekullin e fundit, shkëlqesisë së tij Don Lush Gjergjit i cili kishte ardhur nga Kosova në Milano për të promovuar disa nga librat e tij kushtuar figurës së ndritshme të shenjtores dhe nobelistes shqiptare Shën Nënë Terezës.
Tubimin e hapi konsulli i përgjithshëm, z.Diamant Kastrati, i cili tha :
Është nder i veçantë për mua, të hapë këtë prezantim të veprave të botuara kushtuar Nënë Terezës, për arsye se vetë fakti që kemi të bëjmë me një person shumë unik siç ishte Nënë Tereza, dhe fakti që kemi të bëjmë me një shkrimtar, veprimtar të shquar dhe biograf të Nënë Terezës, siç është Don Lush Gjergji, e bënë këtë ngjarje shumë herë me të rëndësishme dhe na mundëson të kujtojmë së bashku, veprën e madhe jetësore të cilin ajo ia dhuroi njerëzimit”.
Me respekt duke folur për punën kolosale të Don Lush Gjergjit, konsulli Kastrati tha se ky prezentim i sotëm është një hap i vogël në krijimin e kujtesës kolektive për Nënën e madhe Shën Terezën shqiptare dhe shprehu mirënjohjen e madhe për autorin dhe librat e tij. Prandaj themi me krenari se Nënë Tereza paraqet jo vetëm simbolin e dashurisë, të paqes e humanizmit, por edhe një fat të madh historik, të cilin ne, pasardhësit e saj, duhet ta kujtojmë çdo ditë e ta themi me zë të lartë se ajo u shndërrua në fytyrën morale të njerëzimit, duke e shfaqur traditën morale të saj e të familjes, dhe traditën e popullit të vet shqiptar.
Kjo duhet të jetë arsyeja që ne të mos reshtim së theksuari emrin e saj, mësimet e saj, personalitetin e saj të jashtëzakonshëm dhe të jemi krenar që botës ia kemi ofruar shembullin e gruas shqiptare të quajtur, Agnesë Gonxhe Bojaxhiu – Nënë Tereza, e përkushtuar skajshmërisht ndaj njerëzve dhe e gatshme që çdo herë të sakrifikojë për të tjerët.
Z, Kastrati duke e prezentuar autorin ai ua kujtoi të pranishmëve se Don Lush Gjergji është një prift katolik shqiptar nga Kosova, që ka jetuar dhe studiuar për shumë vite në Romë. Është gazetar dhe autor i shquar, bashkëpunëtor në revista dhe magazina të ndryshme vendore dhe ndërkombëtare. Përveç kësaj, ai është anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës, anëtar i Gazetarëve Katolikë të Evropës dhe anëtar i Akademisë Evropiane të Shkencave dhe Arteve.
Nderimet e rastit duke shprehur konsideratë me fjalë të zgjedhura i bëri edhe Ambasadorja e Republikës së Kosovës në Itali, Sh.S., zonja Lendita Haxhitasim e cila nënvizoi respektin e madh për punën dhe veprimtarinë e madhe të biografit dhe mikut të Nënë Terezës.Ajo e falenderoi Don Lushin i cili kishte ardhur të nderonte me praninë e tij dhe dëshminë e gjallë dhe të çmuar mbi jetën dhe veprën e shenjtores tonë, Nënë Tereza.
Don Lushi mori fjalë dhe me një gjallëri dhe stil komunikues vëllazëror foli për simbolin e madh të dashurisë njerëzore e cila rrezatoi kudo në botë vlerat e trashëguara në familjen e Nënës Drane dhe babës Kolë Bojaxhiu. Gonxhe Bojaxhiu ishte dhe do të mbetet motiv i krenarisë dhe bujarisë, si dhe udhërrëfyese për njerëzit shpirtmirë, të devotshëm dhe të gatshëm të sakrifikohen për mirëqenien e të gjitha shtresave të popullsisë kudo në botë,
Don Lushi dha përshkrime të hollësishme dhe besnike të fazave të njohjes dhe të shoqërimit me Nënën e madhe Terezë, duke përshkruar emocionin e veçantë kur me 10 dhjetor 1979 në Osllo të Suedisë ajo pranoi çmimin Nobel për Paqe. Poashtu foli për misionin e saj që kudo që shkoi ishte simbol i bamirësisë dhe humanizmit, duke u takuar edhe me njerëzit më me ndikim në botë të cilët e nderuan dhe i premtuan se do të angazhoheshin për shtresat e emargjinuara skajshmërisht të çdo vendi.
Edhe Papa Gjon Pali i II kishte një konsideratë të veçantë për murgeshën shqiptare dhe e kishte lutur në emrin e tij dhe të tërë kishës që të shkonte kudo për të ungjillizuar dhe dëshmuar dashurinë e Zotit për të gjithë.
Nënë Tereza gjatë gjithë jetës së saj bëri gjithçka që të mbillte dashurinë mes njerëzve ndaj Zotit dhe më të dobtëve,të varfërve, të pastrehëve, të sëmurëve, etj. Ajo i dhuroi njerëzimit dashuri prej nëne duke u shëndërruar në simbol universal duke shpërndarë vlerat e edukatës familjare dhe kombëtare shqiptare kudo dhe dëshmoi rëndësinë e parimeve morale e zakonore tona si nderi, bujaria e ndihma për të varfërin që janë ekzistenciale dhe universale.
Vlerën artistike të lutjeve dhe bekimeve të Nënë Terezës publiku e ndjeu me recitimin e shkëlqyeshëm të poezisë së saj nga dy të rinj: zonjusha Ema Kastrati dhe Eraldo Stafa, në gjuhën shqipe dhe italiane.
Më pastaj pati bashkëbisedim të autorit Don Lush Gjergji me publikun të cilët e falenderuan për ligjeratën e mbajtur dhe për kontributin e dhënë në ndriçimin e veprës dhe jetës së Nënë Terezës. Fjalë respekti dhe mirënjohje foli edhe konzulli i përgjithshëm i Kroacisë z. Ribic i cili kishte ardhur bashkë me konsullin e Sllovenisë dhe të Bosnje-Hercegovinës me ftesën e mikut të tyre z. Diamant Kastrati.
Poashtu edhe konsulli nga Shqipëria, z. Rrezart Shkëmbi foli për autorin dhe të madhen nënë të njerëzimit, Gonxhe Bojaxhiun. Diskutimi vazhdoi edhe me përshëndetjen që Gëzim Muçolli veprimtar nga Padova, ia dedikoi autorit Gjergji në shenjë të miqësisë shumëvjeqare duke rikujtuar edhe njëherë qëndrimin e drejtë e dinjitoz që ka mbajtur Don Lushi edhe në kohët më të vështira duke qenë burim i vlerave dhe energjisë pozitive edhe për studentët e viteve tetëdhjetë si dhe që nuk u nda asnjë hap nga fati i popullit tonë të vuajtur.
Duhet përmendur se atë ditë në Milano për ta dëgjuar dhe përshëndetur Don Lushin kishion ardhur veprimtarë të shoqatave dhe shkollave shqipe si dhe krijues dhe artista që kudo po e ngritin lart emrin e popullit shqiptar, si Faik Tafolli nga Montebelluna, Ferat dhe Miradije Avdullahu nga Arzignano e Viçencës, Ragip Thaqi dhe Avdi Beqiri nga Bassano del Grappa, Anila Hoxha-Gjermeni nga Milano, Petrit Aliaj nga Federata e shoqatave të Shqipërisë, zonjat Dava Gjoka dhe Antoneta Nushi, Isuf Zenelaj nga Montebelluna dhe avokate Ermira Zhuri nga Trevizo,e shumë të tjerë.
Poashtu ishte i pranishëm edhe një përfaqësues nga shtëpia botuese “Velar” nga Bergamo e cila ka publikuar shumicën e librave të Don Lushit në italishte i cili kishte sjellur shumë libra të cilat publiku i bleu me kënaqësi.
Në fund të takimit konsulli i përgjithshëm me bashkëpuntorët e tij për të nderuar pjesëmarrësit e takimit ofruan një koktej rasti në ambientet e bukura të kopshtit të Qendrës Ambroziano.

Mëkat për kthjelltësinë e „diplomacisë princërore“

Drini.us
-
0
Mëkat për kthjelltësinë e „diplomacisë princërore“
Prof.Ljubomir Madžar
____
Prof.Ljubomir Madžar intelektual serb i kalibrit botëror , i rregullt në revisten Vreme, prominent që nga vitet 70 ta.
Nuk dihet asnjë rast i shpëtimit të një serbi nga Kosova prej dhunës lokale nga autoritetet aktuale në Beograd. Kur marrëdhëniet ishin më të acaruara kohëve të fundit, u kërkua leja që mijëra serbë të armatosur të kalonin në Kosovë, por leja nuk u mor dhe asgjë nuk do të dilte nga ai kalim. Përmbledhja e gjithë kësaj është e shkurtër dhe e thjeshtë: politika ndaj Kosovës nuk ka instrumente dhe fuqi për t’i ndihmuar ata që vuajnë në ndonjë mënyrë konkrete dhe efektive, por me retorikën e saj boshe agresive përkeqëson në mënyrë të përhershme dhe sistematike marrëdhëniet me shumicën shqiptare.
Dihet se Princi Millosh, në ato kohëra të lashta i quajtur princ, ishte një njeri analfabet. Dihet gjithashtu se ai u përpoq të arsimohej i shtyer nga e zyrtarët të tij të ditur, por shpejt hoqi dorë, i bindur se ishte e vështirë, e lodhshme dhe e mërzitshme. Dihet shumë mirë se ai solli një ndryshim epokal për Serbinë, sepse, së pari, gjeti guximin për të nisur Kryengritjen e Dytë Serbe pas shembjes së të Parës dhe për ta përfunduar me sukses atë, përmes proceseve të gjata dhe të ndërlikuara të negociatave dhe manovrave diplomatike; ai fitoi pavarësinë dhe lirinë për Serbinë pas katër shekujsh robërie.
Ka një numër të vogël njerëzish që i kuptuan dhe interpretuan siç duhet përmasat e veprës së tij: analfabet dhe i paarsimuar, por i aftë dhe tepër i shkathët në ndërveprimet e tij me shtetarët e fuqishëm të kohës. Princi Millosh është një shembull paradigmatik dhe provë e pakundërshtueshme se arsimi dhe mençuria, disa do të thoshin inteligjenca, nuk janë të barasvlershme dhe se është e mundur të jesh i mençur edhe pse faktikisht je i paarsimuar, ashtu siç është dukshëm e mundur të jesh i arsimuar dhe të mos jesh fare i mençur. . Për variantin e parë, i cili është pakrahasueshëm më i rrallë dhe kërkon qartësi autentike, është e vështirë të gjesh shembuj specifikë, dhe ka plot shembuj për variantin e dytë, është e pamundur të jetosh normalisht me ta.
Ky tekst do të trajtojë problemet dhe dhimbjet që lidhen me këtë kombinim të dytë të karakteristikave njerëzore që hasen shpesh. Mençuria politike konsiston kryesisht në të kuptuarit se, së pari, se:duhet mbajtur qëndrime të ndryshme ndaj aktorëve të ndryshëm të ngjarjeve ndërkombëtare dhe se është veçanërisht e rëndësishme të mos antagonizohen ata nga të cilët varen fuqimisht gjërat kryesore në programin e veprimit dhe që janë dukshëm shumë më të fortë se ju . Ka edhe një gjë tjetër të rëndësishme për të kuptuar, ajo është se ajo që bëni në politikë nuk ju intereson vetëm juve dhe se e gjithë fusha e veprimit tuaj është e ndërthurur me një thurje të dendur interesash ndërkombëtare, ndër të cilat interesat më të dukshme dhe më të rëndësishme. janë fuqitë e mëdha. Të mos përshtatesh me ato interesa, dhe veçanërisht t’i kundërshtosh ato, është një shembull paradigmatik i mungesës së mençurisë dhe një recetë e gatshme për dështim në çdo gjë të rëndësishme midis sipërmarrjeve me të cilat je i angazhuar.
DOBËSIA E MADHE E SERBISË NË KOSOVË
Nga viti në vit, bota është gjithnjë e më komplekse dhe gjithnjë e më dendur e mbuluar me një lëmsh ​​gjithnjë e më të fortë lidhjesh dhe ndërvarësish. Kjo është arsyeja e faktit të lartpërmendur të rëndësishëm të ndërthurjes së interesave, për rrethana të pashmangshme që ajo që bëjmë edhe në oborrin tonë ka të bëjë me të tjerët, e ndër ta edhe me fuqitë e mëdha pashmangshmerisht. Nga kjo rrjedh fakti elementar dhe me rëndësi jetike se interesat e të mëdhenjve dhe të fuqishmëve nuk duhen anashkaluar kurrë dhe se, në zhargonin matematikor, ato duhen trajtuar si kufizime brenda të cilave kërkohet zgjidhja më e mirë për veten. Politika e zgjuar është, duke folur zyrtarisht, gjithmonë një kërkim për optimalen me kufizime të identifikuara me kujdes dhe të kuptuara seriozisht. Në këtë kuptim lindi një fjalë e urtë popullore: kur të lypësh, nuk është për t’u zemëruar. Këtë e kuptoi mirë princi i urtë Milloshi, i cili barti ose dërgoi grumbuj dukatësh në Stamboll dhe kur ishte e nevojshme, nuk hezitonte të puthte shapkën e sulltanit. Ai nuk veproi me trimëri aty ku ai dhe Serbia mund të kishin dhimbje koke të fortë për shkak të saj.
Presidenti ynë i Republikës (PR) është ankuar gjatë dhe me shumë inat për padrejtësitë që, siç thotë ai, po na bëjnë ata.Ato vajtime janë gjithmonë të zhurmshme dhe zemërthyese, por ato që janë prodhuar çdo ditë gjatë ditëve të fundit të prillit 2023, futen veçanërisht thellë në kujtesë. Nuk ka kuptim t’i riprodhojmë ato gjerësisht, por për hir të shembullit mund të përmendet pakënaqësia e hidhur për shkak të mospërputhjes së bashkësisë ndërkombëtare (MZ), e cila na rrëmbeu Kosovën duke mbrojtur me këmbëngulje integritetin e Ukrainës, ose vonesa dhjetëvjeçare në formimin e Unionit të Komunave Serbe, d.m.th. duke toleruar këmbënguljen e Kosovës që ajo të mos formohet kurrë edhe pse Bashkimi Evropian nuk është asgjë më pak se garantuesi i atij obligimi. Vajtimet janë të shpeshta, në fakt të rregullta, si për presionet mizore që përballon vazhdimisht ekipi ynë negociator në Bruksel, ashtu edhe për kohët e vështira që me siguri na presin për shkak të këtyre presioneve dhe rritjes së mundshme të tyre.
Episodet më të habitshme në këtë antagonizëm të dukshëm,jashtëzakonisht jofunksional të Perëndimit janë ato në të cilat PR u drejtohet aktorëve më të fuqishëm nga ai grup – të ashtuquajtur Kvinti – me fjalë që kufizohen me sharjen vulgare: Turp të kesh; Turp te kesh… etj. Është e vështirë edhe të besohet se një kryetar shteti do të përdorë një fjalor të tillë që të kujton një grindje temperamenti midis dy amviseve të pashkolluara. Është e panevojshme, por le të thuhet – një fjalor dhe ton i tillë është i dëmshëm për përdoruesit e atyre pasthirrmave befasuese dhe për vetë Serbinë. Në të njëjtën kohë, ata zbulojnë pafuqinë mahnitëse të Serbisë për të bërë diçka efektive në Kosovë në drejtim të mbrojtjes së serbëve atje. Ky është po aq tregues i impotencës veçanërisht shqetësuese të politikës së Beogradit, sa edhe fakti që ai nuk është në gjendje të themelojë përfundimisht Unionin e Komunave Serbe, d.m.th. për të siguruar zbatimin e asaj që është nënshkruar dhe garantuar reciprokisht nga BE-ja. A nuk ka njeri në atë partinë e tij të fryrë në shifra që do ta këshillonte se nuk mund të presë vetëm dështim dhe dëm nga ato shpërthime verbale negative?!
Është e vështirë të pajtohen logjikisht këto shfaqje të vrullshme me orientimin strategjik të Serbisë drejt BE-së dhe me synimin për t’iu bashkuar asaj organizate, e cila është theksuar shumë herë. A i ka parasysh shpërthime kaq të forta emocionale dhe agresive saqë ne ende nuk kemi hequr dorë nga vendosmëria për t’u bërë anëtare e BE-së? Si mund të mos kujtohet princi i urtë dhe me mençuri pragmatike Milloshi dhe sa është në kontrast “puthja e pantoflës së sulltanit” të tij me këtë shpërthim djaloshar zemërimi të pazbutur dhe të pakontrolluar? Me sa duket, teprime të tilla i ndodhin vetëm në skenën vendase, ai ndoshta vetëm e lehtëson shpirtin e tij të ngopur me zemërim atje.
Megjithatë, duhet kujtuar se skena e brendshme nuk është e izoluar nga bota dhe se rrjeti i përfaqësive të ndryshme të huaja, nga ambasadat e më gjerë, transmeton fjalë për fjalë gjithçka që dërgohet verbalisht dhe në të gjitha mënyrat e tjera nga qarqet zyrtare; ai transmetohet jo vetëm në Perëndim, por edhe në Urbi et Orbi. A është e mundur që të besojë se këto shpërthime të zhgënjimit të tij arrijnë vetëm tek publiku vendas dhe se ato zhduken për mrekulli në kufijtë e saj?
Sjellja e përshkruar ndaj të fuqishmëve, që është për të lypur e jo për të qortuar, e ka analogun e saj në sjelljen ndaj pushtetarëve në Kosovë dhe ndaj botës së zakonshme në atë “krahinën tonë jugore”. Së pari, duhet të peshojmë me kujdes nëse ajo krahinë është vërtet e jona. Nëse Presidenti nuk mund të shkojë në Gazivode sepse e pengon qeveria “e përkohshme” atje dhe nëse patriarku nuk mund të vizitojë Patriarkanën e Pejës për të njëjtat arsye, sa është ajo krahinë realisht “e jona”? Ajo që u shkëput nga Serbia pas konfliktit të luftës dhe shumë më e fortë se Serbia, a është vërtet “e jona”? Përemri pronor “jonë” nënkupton pronësinë, dhe çka nga tre atributet përcaktuese të pronësisë – fruendi, utendi, abutendi – mund ta arrijmë në Kosovë? Asgjë!
LINJË DISFUNKSIONALE E POLITIKAVE
Është koha e fundit që grupi i Beogradit, por edhe serbët në Kosovë, të kuptojnë se nuk ka mbijetesë të sigurt dhe paqësore të serbëve në Kosovë pa pajtim dhe sigurimin e një baze të përhershme për bashkëjetesë me shqiptarët e Kosovës. Dhe Beogradi po bën gjithçka që të gjithë popullatën shqiptare t‘i bëjë armiq të betuar të saj dhe, natyrisht, armiqtë e vetë serbëve të Kosovës. Politika e Beogradit bën gjithçka për të maksimizuar armiqësinë ndaj shqiptarëve të Kosovës: nuk ka asnjë akt të vetëm të vullnetit të mirë që është bërë ndaj këtij populli. Koncesionet e shumta, Marrëveshja e Brukselit si dhe ato të arritura para dhe pas saj, u bënë nën presionin e Perëndimit dhe aspak si akt vullneti të mirë nga ana e autoriteteve vendore. Një politikë e tillë neveritëse dhe destruktive ndaj autoriteteve të Kosovës nuk mund të mos përhapet edhe te popullata, prandaj është një nga faktorët kyç në përkeqësimin e vazhdueshëm të pozitës së serbëve në Kosovë. Është koha e fundit që serbët e Kosovës të pushojnë dhe të fillojnë të marrin veten nga kjo politikë. Aq më tepër dhe aq më e rëndësishme që qeveria e Beogradit nuk mund të bëjë asgjë për mbrojtjen e tyre. Si do të ishte në gjendje kur vetë Presidenti nuk mund të shkojë në Gazivode?
Nuk dihet asnjë rast që një serb nga Kosova të jetë shpëtuar prej dhunes lokale nga autoritetet e Beogradit.Kur marrëdhëniet kohët e fundit u tensionuan më shumë, u kërkua leja që mijëra serbë të armatosur të kalonin në Kosovë, por leja nuk u mor dhe asgjë nuk do të dilte nga ai kalim. Përmbledhja e gjithë kësaj është e shkurtër dhe e thjeshtë: politika ndaj Kosovës nuk ka asnjë instrument dhe fuqi për t’i ndihmuar ata që vuajnë në ndonjë mënyrë konkrete dhe efektive, por me retorikën e saj boshe agresive ajo përkeqëson në mënyrë të përhershme dhe sistematike marrëdhëniet me shumicën shqiptare. Ajo politikë, duke thelluar vazhdimisht tensionet dhe armiqësinë ndërmjet dy komuniteteve, gjeneron dëme pa përfitim dhe, duke e bërë të pamundur pajtimin, komplikon përgjithmonë pozitën e serbëve të Kosovës dhe e bën mbijetesën e tyre në Kosovë më se të diskutueshme në planin afatgjatë. Është koha që edhe serbët e Kosovës të vijnë në vete dhe t’i dërgojnë mesazh Beogradit: Mos na mbroni më, për hir të Zotit, ne nuk mund ta durojmë më atë mbrojtje!
Arsyeja është se kjo politikë thjesht është kundërindikuar – thellon hendekun tashmë shumë të thellë të mosbesimit midis dy komuniteteve etnike, duke rritur vazhdimisht rreziqet e dhunës lokale kundër serbëve të mbetur në Kosovë, dhe nuk ka fuqi dhe instrumente për t‘imbrojtur ata nga ekseset katastrofike të frymëzuara etnikisht. Ia vlen të riinterpretohet: kjo politikë nuk bëri asgjë për t’i bashkuar dy komunitetet; Madje nuk u zbatua asgjë e ngjashme me recetën e Pashiqit – të përdoret së paku një pjesë e fondeve që shpërdorohen në Kosovë për themelimin dhe forcimin e një partie shqiptare proserbe që do të ishte protagoniste dhe shtylla e afrimit të dy komuniteteve, pra edhe faktor i mbijetesës afatgjatë të pakicës serbe në atë krahinë. Asgjë që do të ishte në frymën e veprimit afatgjatë racional dhe të mençur nuk u ndërmor në atë politikë. Çdo gjë që do të ishte në atë linjë do të duhej, sipas logjikës së gjërave, të ishte edhe në vijën e ndërtimit të marrëdhënieve të qëndrueshme e ndoshta edhe miqësore me popullsinë shqiptare. Mirëpo, kjo politikë – e gjitha në formën e fjalëve fyese të një ministri vendas që i referohet shqiptarëve vetëm si šiptari – shënohet me vulën e pashlyeshme të interesit vetëm në territor dhe jo në popullatë. Duhet t’u lihet krijuesve të kësaj politike të matin shkallën në të cilën ajo është gjetur në anën tjetër të standardeve të pranueshme etike.
Ka shumë në politikat tonaqë janë të paarsyeshme dhe të kundërindikuara. Ky fakt zbulon dobësinë tipike të strukturës autoritare të qeverisë. Tiparet jofunksionale të politikës u zbuluan, si të thuash, në të dy skajet. Në segmentin e ndërveprimeve me Perëndimin, u zbuluan deklarata kontradiktore dhe të provokuara emocionalisht – në vend të formës racionale – që janë në kufirin e ofendimit. Ato dukshëm e dëmtojnë vendin dhe në veçanti e vështirësojnë apo edhe pamundësojnë të ketë një politikë efektive ndaj Kosovës. Ato janë veçanërisht të dëmshme në aspektin e mbrojtjes dhe sigurimit të mbijetesës së qëndrueshme afatgjatë të serbëve në Kosovë. Në nivelin e marrëdhënieve me popullsinë vendase të Kosovës, u evidentua mungesa e përpjekjeve për të ndërtuar marrëdhënie paqësore dhe të qëndrueshme bashkëpunimi me popullatën shqiptare në Kosovë. Në vend të kësaj, siç u theksua më parë, mbizotëron një politikë antagoniste ndaj qeverisë së Kosovës dhe popullit shqiptar. Me një politikë të tillë armiqësie të përhershme dhe në rritje, mbijetesa e serbëve në Kosovë nuk ka gjasa dhe, do të thoshim, përherë e aqëndrueshme.
Përktheu nga gjermanishtja: Korab Blakaj, Vjenë

Në Cyrih të Zvicrës, poetë, gazetarë dhe aktorë kujtojnë krijuesen dhe skenaristen e njohur Miradije Kurtishi Maliqi

Drini.us
-
0
Në Cyrih të Zvicrës, poetë, gazetarë dhe aktorë kujtojnë krijuesen dhe skenaristen e njohur Miradije Kurtishi Maliqi
Nga: Arif Ejupi
___
Dje pasdite në një nga sallat e restorantit “Lilienthal” të qytezës Opfikon të Cyrihut, familja Maliqi, me prejardhje nga Busovata e Dardanës së Republikës së Kosovës, me rastin e ikjes në amshim të më të dashurës së saj, Miradije Kurtishi Maliqi, ka pritur dhe përcjellur, miq e krijues, të fushave të ndryshme, që në intervale të ndryshme kohore kanë migruar në Zvicër dhe Gjermani.
Poetja, skenaristja dhe aktivistja e njohur Miradije Kurtishi Maliqi e lindur më 25 korrik të vitit 1961, në Gostivar të Maqedonisë së Veriut, me të përfunduar shkollën e mesme në Prishtinë, migron në Cyrih të Zvicrës.

Ajo edhe pse në një ambient krejt ndryshe,nga ai i vendit të saj, si një entuziaste e madhe dhe me elan për punë i kap me kohë fijet e jetës .

Dija që shoqe e shokë e quanin nga respekti me këtë shkurtesë, pas përvetësimit të gjuhës gjermane, regjistrohet në Shkollën e Lartë ,seksioni Sociologji- Psikologji në Cyrih të Zvicrës.

Ajo studimet në këtë degë të shkencave humane i përfundon me sukses dhe pas kryerjes së praktikës, specializohet në lëmin e terapisë preventive, për adoleshentë dhe të rritur.

Me gjithë angazhimet e shumta Miradija, prirjet e saj për poezinë dhe prozën nuk do t’i lë anash në asnjë mënyrë. Ajo para lexuesit vjen më 1995, me romanin e saj të parë “Kthimi i mërgimtares së tradhtuar “botuar nga shtëpia botuese “Mirazh” e Tiranës.

Zonjës, Maliqi botimi i këtij romani sikur ia shton oreksin për punë. Ajo pas daljes së tij nga shtypi do t’i botojë edhe 13-të, romane të tjera në prozë dhe poezi.

Me stilin e saj të veçantë të shkrimit Maliqi, ka fituar çmime dhe mirënjohje të shumta, në konkurse të ndryshme letrare të organizuara në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni të Veriut dhe Diasporë.

Prandaj ,vdekja e saj në kulmin e krijimtarisë letrare e ka varfëruar mjaft letërsinë tonë.

Kujtime nga jeta dhe puna me zonjën, Maliqi,ka rrëfyer aktori Ramadan Morina, nga Malësia e Vogël e Rahovecit të Kosovës, cili që nga vitet e 90-ta, jeton në Gjermani.

Ai në cilësinë e udhëheqësit të këtij komemoracioni ka thënë: “familjarë, bashkëveprimtarë dhe bashkëkrijues të zonjës Maliqi, dal para jush me dhembjen plumb, për humbjen e parakohshme të kësaj zonje të madhe, që së rreshti së punuari për evoluimin dhe pasurimin e letërsisë dhe kulturës sonë.

Pastaj, momente të shumta me emocione dhe lot nga puna e përbashkët me krijuesen dhe veprimtaren e dalluar Miradije Maliqi, ka shpalosur edhe zonja, Shukrije Ramadani, zyrtare e lartë në Ministrinë e Punëve të Jashtme të Republikës së Kosovës.

Zonja, Ramadani që me Miradijen ishte njohur që në fillimet e mërgimit të saj në Cyrih të Zvicrës, tha:

“Derisa sëmundja e rëndë e shtriu në shtrat Miradija,nuk e ndali asnjëherë punën. Përveç që na dhuronte thesare të shumta letrare dhe artistike, ishte kudo përkrah nesh, si në aktivitete të karakterit kombëtar ashtu edhe në ato të bamirësisë.”

Zonja, Ramadani në fund të fjalës së saj tha:”Derisa të jem gjallë do ta kujtojë Miradijen,si mike dhe krijuese, që ikja e saj e hershme në përjetësi,na vetmoi dhe na la zbrazëti të madhe, që vështirë kompensohet”

Ndërkaq,poeti i mirënjohur gjilanas Bujar Salihu, po ashtu një bashkëveprimtar dhe mik i zonjës Maliqi, të pranishmëve të kësaj Akademie mortore, ua prezantoi në pika të shkurtra krijimtarinë letrare të poetes, romancierës dhe skenaristes Maliqi.

Salihu tha : “Zonja, Maliqi lexuesit shqiptar dhe atij të huaji me punimet e saj letrare dhe artistike të një niveli të lartë përgjatë tri dekadave i ka ofruar freski dhe vlera.”

“Vdekja e saj e papritur komunitetin tonë krijues në Zvicër e më gjerë e ka hendikepuar shumë”

Shqipe Bytyçi, po ashtu krijuese dhe shoqe e pandarë e Dijes, ende ndihet e tronditur nga kjo vdekje e rëndë dhe me humbje, jo vetëm për familjen po për gjithë shoqërinë.

Ajo me lot në sy thotë” mallin dhe dhembjen për familjen dhe vendlindjen na e zbuste Dija, duke na dhënë forcë e kurajë që çlirimi i shumëpritur i tokave tona të pushtuara nga serbët e maqedonasit do të vijë patjetër”

Bytyçi, e merr Miradijen edhe si model të një gruaje shembull. Ajo edhe pse e zhytur në pikëllim që kishte humbur vajzën e saj Rajmonda Maliqi, më 16 korrik të vitit 2013, gjente forcë për të ndihmuar në integrimin e femrës shqiptare në shoqërinë zvicerane.

Kurse, Hyrije Jusufi, një krijuese tjetër nga Presheva, që valët e jetës e kanë përplasur në Zvicër, dhembjen e madhe për humbjen e koleges dhe mikeshës së saj Miradije Kurtishi Maliqi, e shpreh nëpërmjet poezisë “Pasqyrë”

Kjo poezi si një lamtumirë e fundit me Dijen e bëri me lot, bashkëshortin e Miradijes, Rexhën dhe dy djemtë e saj Fisnikun dhe Rilindin, si dhe renë Ardita Kapedani Maliqi.

Zonja, Jusufi pamundur të përmbahet nga lotët tha:” vdekja tinëzare dhe e papritur na i prishi planet, ngaqë me Dijen, pushimet e verës së sivjetme, patëm planifikuar që t’i kalojmë në Shqipëri e Gostivar.

Forhåndsvisning av bilde

Pas leximit të kësaj poezie të dhimbshme dhe tejet prekëse për të pranishmit është shfaqur dokumentari kushtuar Atdhetarit dhe poetit tonë të njohur Josif Jovan Bageri.,me regji të Kujtim Gjonajt dhe skenar të zonjës tani të ndjerë Miradije Kurtishi Maliqi.

Familjes, Maliqi dhe Kurtishi që nga kumtimi i lajmit mbi vdekjen e Miradijes u kanë ardhur dhe vazhdojnë t’u vijnë telegrame të shumta ngushëllimi, nga shoqata e klube kulturore të trojeve tona, si dhe nga individë të shumtë, miq të Miradijes.

Në këtë tubim përkujtimor përveç atyre që evokuan kujtime nga jeta dhe aktiviteti me Miradijen, morën pjesë edhe krijues nga pjesë të ndryshme të Zvicrës si: Gani,Bytyçi, Besnik Camaj, Xhevdet Kallaba, Blerim Shabani, Fatime Kalimashi Hoti, Milazim Maliqi etj.

Në mbyllje të këtij tubimi përkujtimor të gjithë ata që ndanë dhembjen me familjen Maliqi, i ka falënderuar nga zemra djali i madh i Dijes, Fisnik Maliqi.

Ai tha “dera e familjes Maliqi, do të jetë çdoherë e hapur për shoqet dhe miqtë e shumë të nënës, me jetën dhe veprën e së cilës do të krenohemi përherë”./arif ejupi/rajonipress/

Pse shqiptarët e duan Amerikën e Bill Klintonit

Drini.us
-
0
Pse shqiptarët e duan Amerikën e Bill Klintonit

Hakif Bajrami , historian, Prishtinë

(Studimi duhet lexuar me kujdes të shtuar !)

Amerika nuk mundet në shekullin XXI- në shekullin e informatave për t` i respektuar shqiptarët dhe serbët njësoj, sepse ambicjet dhe rreshtimet Perendimore nuk i kanë të njejta. Mu për këtë pozicion disa politikanë amerikan “dukën naiv” në disa segmete, sespe Ballkanin po e “regjenerojnë” jo përmes labratoriumit demokratik, por me vizore të fuqisë, që i afrohet diktaturës e jo diktaturës shumicës, ku kushtetuta përcakton çdi të drejtë. Mu për këtë, jemi populli më pro amerikan në botë. Të huajtë Perendimor, gati nuk po e dijnë se dikur kur shkonin të rinjët serb ushtar, tërë fshati apo kvarti në qytet ishte në dasmë-këngë. Në anën tjetër, kur nisej i riu shqiptar për të shkuar në ushtri, të gjithë shqiptarët qanin, sepse prindët sidomos, e dinin se gjasat janë që mos të kthehet i gjallë në shtëpi, sespe gati të gjithë oficerët i mbanin “këmbët e gjarprit” nën jastak. Dhe nuk është e rastësishme që Adem Demaçi e shkroi romanin: “Gjarpijtë e gjakut”. Edhe më kjartë, të gjithë serbianët edhe sot thonë: Nëna Rusi. Në anën tjetër nuk mund të gjindet asnjë shqiptar që nuk e quante Madlin Ollbrajtin NËNA E MADHE, Amerika  e Madhe, sepse Nëna e pavdekshme për shqiptarët jashtë Shqipërisë Bregdetare, është Shqipëria Etnike vet. Prandaj, deklarta e Albin Kurtit është lëshuar nga goja logjike e përceptimit të tërë rrethit substancial shoqëror dhe politik, nga filozofia popullore, me të cilin realitet bota Perendimore po komunikon qe 25 vite me Kosovën. Se në cilën pozitë gjënden shqiptarët e Kosovës, më së mirë e zbërthen Çështja e VIZAVE. Si është e mundur që vetëm shqiptarët e Kosovës të janë të izoluar në Evropë. Mos janë infektues, mos janë të pasigurtë, mos janë bukpërmbysës? E nuk janë. A nuk flet kjo për një politikë koloniale ndryshe: “Pranone Serbinë dhe vizat i keni si qytetar të saj të sigurta në çdo komunë”. Këtij realiteti i thonë: “Po të pres në fyt dhe nuk do të dhemb fare, se nuk je më i gjallë”. Ja, në këtë gjendje është e trajtuar në BE çështja shqiptare dhe e Kosovës, e nepërkëmbur nepër kongrese dhe konferenca të Fuqive evropiane, qe dy shekuj. Dhe është lëshuar në një moment psikologjik duke mos vulosë një qëndrim joparimor amerikan, sepse shqiptarët e duan Amerikën dhe për këtë pozicion nuk mundet askush t` u konkurojë. Ndërsa serbët e urrejnë Amerikën, dhe për këtë nuk kanë konkurencë as nga iranianët. E kotë është, serbët janë të rreshtuar kah “nëna Rusi”, që tragjikisht po sharron në nazifashizëm, së pari ndaj popullit të vet, e pastaj ndaj Ukrainës. Por mu këto ditë lufta në Ukrainë ka marrë pozicione të tjera gjeostrategjike, për faktin se është sulmuar Moska me dronë, dhe ai sulm është spejguar si i brendëshëm, shumë më i rrezikshëm se sa të ishte nga jashtë. Faktori i dytë, që e ka trazuar BE-n është se në Veriun e Kosovës kanë “marrë pushtet kryetarër shqiptar”, ku Beogradi, BE dhe sidomos Rusia fashiste planifikojnë ta krijojnë një: “Republikë serbe, brenda Kosovës”. Në këtë ndryshim për BE, Rusinë dhe Serbinë është alarmanet se Turqia që sot është mike e kombit shqiptar, po dërgon ushtarë shtesë në kuadër të NATO-s.Ndërsa Serbia deri sa t` i jep komandë Putini nuk e terhjek ushtrinë në gjendje lufte, pranë kufirit Kosovës. Dhe për t` i ndihmuar fashizmit serbian, prononcohet Sergej Lavrov këto ditë se: “Po përgatitet eksplodimi në Evropë”. Ka dëshirë i gjori ta shpërndaj tragjedinë që po e ushtron në Ukrainë. Nuk ka rëndësi në anën tjetër po na duket se pse BE e Llajçakur dhe Borrelit, ta studiojnë:  a është “ekspoldimi i Lavrovit” nga organizata “Vagner” apo nga rrezitenca rezonante qytetare në Veri të Koosvës me premisa terroriste serbiane”. Me rëndësi është se Eskobar më 5 qershor 2023, do të jetë në Kosovë. Kjo do të thot se miqësia është në nivel të rrethanave dhe SHBA dhe Kosova janë në maje të miqësisë.

Shqiptarët e Kosovës e kanë vetëm një shpresë në SHBA  

Historia shqiptare, sidomos ajo e shekullit XX-të, nuk mund të mendohet pa shpresën e shqiptarëve në Shtete e Bashkuar të Amerikës. Në këtë përcaktim burimin e gjejë te qëndrimi i Haxhi Zekës më 1902, kur hapur iu folë shqiptarëve: “Në Berlin (1878) Evropa na coptoi duke na i aneksuar në favor të Serbisë dhe Malit Zi viset më të çmueshme të komjetit tonë. Ne e kemi pasë shturar çështjën shqiptare në Lidhjën e Pejës më 1899 dhe nga ajo kohë kemi ardhë në pikën treguese se: Fuqitë evrpiane jo që janë ndalë më 1879, duke na i caktuar kufijtë etnik si u konvenon rusëve dhe të gjithë kralëve të Ballkanit, por po planifikojnë coptime të reja” (Haxhi Zeka më 1902 te Verrat e Llukës. Hulumto Prof Mehmet Vokshi-Shqipëria e të gjithë shqiptarëve 1930). Për këtë fakt Haxhi Zekën e vranë pas shpine me hjekësi kriminale, thuhet për të humbur gjurmë ‘nga një shqiptar”.

Më 1913 Konferenca e Londrës jo që nuk u ndal aty ku kishte ngulë “hudut” Kongresi i Berlinit (1878), por ia sharroi thikën pas shpine shqiptarisë, sa që e “kulaifikoi” për invalid të përjetëshëm, duke e coptuar në pesë copa. Të kuptohemi se fajet i kemi edhe vet, sepse jo vetëm gjatë shekullit XIX por edhe gjatë gjithë shekullit XX drejtuesit kryesor të kombit ka dalë se janë narcisoid, duke u shkri për pushtet dhe duke tradhtuar për “derë dhe për dritare”.

Më 1919 në Konferencëne Versajit ishte Wudro Villsoni ai që e shpëtoi Shqiptarinë nga një politikë masone e shfarosjës në stilin: “pjesë-pjesë, duhet shkëputur gjymtyrët”. E vërteta, Vudro Villsoni e tha një fjali që u bë TAPI për shqiptarinë se SHQIPËRA DUHET TË EKZISTOJË. E mos harroni shqiptarë, se në vend se në Versaj të flasim me një ZË, aty shkuan TETË delegacione shqiptare. Seicili delegacion më karagjoz se tjetri. Madje, në Versaj nuk ishte Rusia fare, por Franca dhe Anglia me Italinë u përkujdesën që viset shqiptare të vihën në ankand, jo për interesa blloqesh, që kishin dalë nga lufta të përgjakura, por për intersa meskine rregjimesh dhe bajraktarësh të mëhallëve sikurse ngjan edhe sot me rastine  Kosovës, së cilës më shumë po i shkaktohen plagë pavarsisë saj brendia, se sa nga Evropa që si duket i ka ra PISHMAN pse na kanë ndihmuar në luftën tonë të drejtë më 1999. Shiqoni shqiptarë të dashur se çka flasin disa laro, madje mu në Parlament. Këta vëtëm kritikojnë si papagall dhe nuk japin asnjë shenbull milimetrik se ku është zgjidhja për Veriun e Kosovës. Këta nuk e shohin as “Vagnerin, as Vuçiqin, as Putinin, e shohin vetëm pozitën e pushtetit për t` i vazhduar hajnitë aty ku i kanë lënë në gjysmë të rrugës”, sipas tyre. Kthehemi te shpresa e popullit.

Kush ishte Wudro Vilsoni 

Wudro Vilsoni u lind më 1856. Ishte një kohë të gjatë pofesor universiteti. Kishte doktoruar në drejtësi, dhe kishte filluar me njohuri solide të mirret me politikë. I takoi Partisë Demokratike. Më 1910 zgjidhet guvernator i shtetit Nju Xhersi. Ndërsa, më 1912 në zgjidhjet prresidentciale zgjedhet kryetar i 28 i SHBA-ve. Në lidhje me këtë Wudro Vilnsoni ka mbetur si arkitekt i ligjeve progresive. Në fillim të Luftës Parë Botërore ishte neutral. Por më 1917 SHBA do të hyjnë në luftë si borqli në anën e Antantës, dhe dolën nga lufta si superfuqi botërore. Në këtë pozicion në janar 1918 Wudro Villsoni i publikoi 14 pikat e tij, me të cilat e krijoi filozofinë e re të paqës në botë. Së këndejmi ishte iniciator i krijimit të Shoqatës së Kombeve, por në saje të vendimit të Kongresit SHBA kurrë nuk u bërën antatre e saj. Më 1920 Wudro Villsoni tërhiet nga jeta politike. Më 1920 vdes duke u kujtuar në çdo kohë se ishte fitues i Çmimit Novel për paqe.

Kontaktet e shqiptarëve me Wudro Villsonin 

Janë ruajtur shënimet e migrimeve të para shqiptare në SHBA. Nga ato shënime mësojmë se shoqata e parë shqiptare më emrin “Vllaznia” krijohet më 1904. Më 1905 krijohen shoqëritë: “Dashuruia” në Boston dhe “Pellazgu” në Bufallo. Po ato shënime na japin të dhëna se deri më 1912 pason vala e dytë e themelimit të shoqatave shqiptare si: “Malli i Memdheut” në Bufallo më 1906, “Koha e Lirisë” në Nju Jork, “Besa Besë” në Boston më 1907 dhe “Flamuri i Krujës” më 1911 në Boston. Por, kulmi i themelimit të shoqatave shqiptare në SHBA do të arrihet me Shoqatën “Vatra” e themeluar në prill 1912. Shoqatën “Vatra” e themeluan: Fan Noli, Llambi Çikori, Kristo Kirka, Fail Komica, Kristo Floçi etj. Gjithnjë sipas shënimeve arkivore shoqata “Vatra” deri në mbatrim të Luftës Parë Botërore do të avansohet në një “ambasadë” gjithëshqiptare. Lidhur me këtë më 15 mars 1918  “Vatra” do ta publukojë një deklaratë se: “ Është qëndrim i të gjithë shqiptarëve që të përcaktohen që t` i mbrojë një komb i madh, komb ai që nuk ka ambicje për t` i nënshtruar apo për të përfituar teritore prej tyre. Në frymën e këtij përcaktimi një delegacion shqiptar më 4 korrik 1918 do të marr pjesë në Kongresin e Kombeve të Shtypura në Vashington. Nga ky kongres delegatët shqiptarë do ta shoqërojnë: Presidentin Wudro Villson deri te varri i Gjorgj Vashingtonit. Në këtë takim do të kërkohet që Villsoni ta mbrojë Çështjën shqiptare, në kuadër të 14 pikave të tij. E të themi shkurt se nga biseda shqiptarët do të kuptojnë se Wufro Villsoni do të shprehet: “Në Konferencën e Paqës unë kam një zë dhe atë do ta përdori në favor të Shqipërisë”. Në frymën e këtij pozicionimi të drejtë më 9 dhjetor 1919 Wislon i dha fund pretendimeve të Greqisë, Serbisë dhe Italisë, duke e forcuar këtë qëndrim më 6 mars 1920 se:  “Nuk do ta pranojë kurrë që Mbretërisë SKS t` i jipet asnjë cep i Shqipërisë Veriore”. Me këtë kërcnim do të merr fund Plani sekret e Konfrencës së Londrës së vitit 1915 për ricoptimin e tokave shqiptare.

Në mes dy luftave botërore, çështja shqiptare në SHBA do të përkrahet për aq sa lëshonte hapësirë pushteti i Tiranës, por që nuk mund të flitet për një miqësi të dlirë, sepse shumë qeveri e sidomos Mbreti Zog me sielljet e tij bëri që Shqipëria të mos “virret” as në tokë e as në ajr, por jo edhe në ujë nga Fuqia botëroe e SHBA-ve.

SHBA në Luftën e Dytë Botërore ishin në anën e Aleatëve antifashist: Angli, Rusi dhe popujtë që me luftë të drejtë e luftuan nazifashizmin, e ku ishte edhe shqiptaria kryengritëse. Në atë luftë do të dëshmohet edhe Kombi shqiptar, siq ka thënë Sejfulla Maleshova (Lame Kodra): “Me të dy duart jemi të drejtuar kah Amerika. Por trurin duhet ta shpërlajmë nga e majta ekstreme, sepse SHBA dhe Anglia janë protestante, sikurse janë të pozicionuar Fan Noli me vepra dhe Faik Konica me alegori artistike”.

Nëse mirren dokumentet e Luftës Dytë Botërore katërciprisht rrezulton se SHBA ishin pak për çështje trategjike të viseve shqiptare, pak për faktin se në luftën antifashiste ishim popull që nuk kishte nevojë ndonjë mund i madh për të na bind se nazifashizmi ishte ideologji meskine, e këtë misionarët amerikanë e kuptuan kur e mësuan se Hebrenjët janë më të sigurit në Ballkan kur janë pranë, ose në mesin e shqiptarëve, nepër familjët e tyre. (Raport i: “ASIME” Kosovës nga Stambolli, janar 1943).

Mos ta harrojmë Presidentin Hari Turman për qëndrimin e tij më 1946 

Hari Truman është i lindur më 1884. I takoi Partisë Demokratike. Më 1934 zgjidhet senator. Ndërsa në zgjedhjet presidenciale të SHBA më 1944 zgjidhte nënpresident. Pas vdekjës së Ruzvelltit në prill 1945 zgjidhet President i SHBA. Është i njohur si kreator i Palnit Marrshal. Është kreator i krijimit të bazave amerikane nepër të gjitha meridianet e botës. Zgjidhet për herë të dytë Presidnet i SHBA më 1948. Kreator i ligjit për sigurinë e brendshme të SHBA-ve. Gjatë sundimit të parë të Truamnit, Senatori Papen (pro grek) ishte ai që bëri një rezolutë dhe e plasoi në Kongres. Dokuemnti Papen si u quajt kërkonte që: Korça, Gjirokastra dhe Saranda t` i takojnë Greqisë. Senati amerikan përkundër lutjeve të patriotëve shqiptar e votoi rrezolutën. Madje para se të votohet Fan Noli e luti Papenin (pro grek) që ta tërheqë rezolutën. Por Papen asqë e pranoi Fan nolin në bisedë. Në emër të shqiptarëve, më vonë Papen e pranoi Kostë Çerkezin, por atëherë çdo gjë ishte vonë, sepse Rezoluta kishte hy në rend dite në Kongres. Rezolutën e senatorëve nuk e nënshkroi pastaj në porcedurë Presidenti Harri Truman. Dhe ajo rrezolutë, nuk pati asnjë vlerë për Shqipërinë e jugut, për çka Greqia nuk e shfuqzoi “Ligjin e Luftës” edhe pse Qeveria kuisllinge e Rexhep Mitrovicës e kishte shfuqizuar. (Shiqo: Programi i Qeverisë Rexhep Mitrovoca 1943; “Fletorja Zyrtare” nr. 93/43, i botuar në Kosovë më 1997 nga H.B.). E vërteta, respekti ndaj Amerikës nga populli shqiptar kurrë nuk ka qenë i shkëputuar, aq më parë kur atje gjente strehim patrioti dhe shkrimtari Fan Syilian-Noli. Dhe jo vetëm kaq, më 1946 kur e mori fjalën Enver Hoxha në Konferencën e Paqës në Paris, në fillim salla ishte e shprasur. Por kur e filloi polemikën me përfaqsuesin grek, salla u mbush sa që njerëzit rrinin edhe në këmbë. Le të shkojnë ngjarjet ashtu si rrjedh uji. Pra më 1958 Presidiumi i Kuvendit Popullor të Shqipërisë dërgoi një ankesë ndaj Jugosllavisë se: “shqiptarëve në jugosllavi po u shkelën të gjitha të drejtat”. Dy vite më vonë (1960)  Shqipëria doli de fakto nga Pakti i Varshavës. Më 1968 Shqipëria doli edhe de jure nga Pakti i Varshavës. Më 1974 Shqipëria e sigurioi ushqimin e popullit pa ndërhyrje nga jashtë. Më 1975 nuk e nënshkroi Marrëveshjën e Helsinkut për mosndryshimin e kufijëve. Në vijim Shqipëria filloi ta REGJENEROI karburantin për raketa, dhe filloi të flasi edhe më fuqishëm për të drejtën e Kosovës në Republikë. Lidhur me këtë, më kujtohet kur në Tiranë më 1977 më parti intervistuar një funksionar shumë i lartë. Më duket se quhej Kadri Hazbiu. Ai filli të pyes: Do ta ngisni Kosovën në Republikë? Unë. Po, me ndihmën e Lindjës apo të Perendimit. Ai: Keni program për këtë. Unë: Po kemi program dhe atë e ka shkruar Adem Demaçi më 1963 ku thuhet: Nuk ka rëndësi a do të na ndihmon Lindja apo Perendimi, me rëndësi është që lufta jonë është e drejtë”. Ai po ky program për neve është i njohur. Unë e di prandaj, po ju them të vërtetën. Ai: Po kush mendoni se ka mundur të na e sjellë? Unë: Po është një partiote që quhet Bije Vokshi, që për demonstrantët e vkitit 1968 thot hapur ata-ato janë fëmijët e mi”. Ai: e doni ju Amerikën? Unë e duam Amerikën sespe atje demokracia po hapë shtugje të reja për popujtë e shtypur. Ai: Pse shqiptarët në Kosovë janë musliman rreth 98%. Unë: Sepse turku kur erdhi e gjeti një popullsi buzë shpërthimit sespe ishte i detyruar të punojë për feidalin 2 ditë në javë. E Osmanlia kur erdhi proklaoi se duhet punuar 4 ditë në vit. Dhe kur e pyetja një shqiptar në “Dajti” pastaj e don ti socializmin? Mu përgjegj: E dua atë që ma sigurion një patate më tepër. Po kur erdhi në pushtet Pjetër Arbnori pati deklaruar: “Duhet ta shkatrrojmë farën e kuçe të patatës”. E me këtë “logjikë” vandaliste, a nuk u shkatrrua ekonomia edhe në Kosovë? Po. Do të pahguajmë haraç një kohë shumë të gjatë, plus kur t` i shtohen pengesat e ish okupatorit, duhet mirë të mendojmë e të dalim në zgjedhje së pakut nja 80-91% e t` i tregojmë botës civilizuar se demokracinë e kuptojmë fare mirë sepse kemi rini të shkolluar, që nuk është inferiore në asnjë instancë Perendimore.

Letra drejtuar Lindon Xhonsonit për tragjedinë shqiptare në Jugosllavi 

Jo për herë të parë përfaqsuesit e “Lidhjës Kosovare” do t` i shkruajnë Presidentit Lyndon B. Johonson më 26 shkurt 1964. Në letër shoqata e njohton Johonsonin se Shqipëria është coptuar nga Fuqitë evropiane në Konferencën e Londrës më 1913. Në letër theksohet mëtej se tragjedia e Kosovës dhe Çamërisë, e mbi të gjitha politika e shpërnguljës së shqiptarëve nga trojet e veta si pasojë e pazareve greko turke (Konferenca e Llozanës 1923) dhe Jugosllavo turke ( konventa 1933, 1934, 1938 dhe 1953). Së këndejmi si rezultat i politikës së drejtë të SHBA-ve ndaj popujve të robëruar, nuk është e rastit që Kongresi i parë i “Lidhjës Kosovare” u mbajt më 24-25 Nëntor 1973 në Çikago.

Rrezoluta e Senatit SHBA për Kosovën më 1986 

Sipas shënimeve tona politika e jatëme e SHBA merr kurs të ri ndaj çështjës shqiptare në përgjithësi e ndaj Kosovës në veçanti më 1986. Në lidhje me këtë, pas themlimit të LDK-ës në fund të vitit 1989 do të shtrohet çështja strategjike se: Çfar kursi duhet të ndjekin shqiptarët në arenën ndërkombëtare?. Në Mbledhjen e parë më 1991 “Kah duhet rreshtuar shqiptarët”, çështja do të rrumbullaksohet se duhet fokusuar në dy mundësi aleternative: në Gjermaninë dhe Vatikanin. Por në mbledhjen e  dytë do të dominojë qëndrimi se shqiptarët duhet me të gjitha mjetet të kërkojnë mbështetje në Shtetet e Bashkuar të Amerikës, dhe ashtu ndodhi historia. Së këndejmi, politika dhe lufta e drejtë shqiptare do të gjejë përkrahje sidomos në Vashington, duke u mbështetur në qëndrimin burrëror të Bushit Vjetër me fjalinë historike të: “vijës kuqe”; do të avansohet me qëndrimin e Klintonit me kërkesë që agresioni serbian ndaj shqiptarëve të ndeshkohet duke u bombarduar. Bombardimi nga 24 marsi e deri më 10 qershor 1999 është i njohur në histori si  aksion “humanitar”! Por, duhet të dihet se lufta e UÇK-ës i dha këtij bombardimi të drejtë që të kërkohet KAPITULLMI i Serbisë në okupimin e mëtejmë të Kosovës, akt ai që u nënshkrua në Kuanovë më 9 qershor 1999. Së këndejmi, nëse Wudro Villson mirret si shpëtimtar i Shqipërisë më 1919, atëherë Bushi i Ri më 2006, mirret në çdo shtëpi shqiptare si kumbar i Republikës Kosovës, ndërsa Bill Klintoni mirret si organizator i Pranverës shqiptare për liri. Këto fakte shqiptaria me BESË nuk i harron.

Me prononcimin e Blinkenit SHBA e mjegulloi miqsinë shqiptaro-amrikane 

Blinken dhe BE kur janë pozicionuar në anën e Serbisë, sigurisht se kanë pasë për bazë një fakt se në anën lindore të Ibrit shtrihen minjerat të cilat i lakmon çdo shtet industrual. Së këndejmi Bashkimi Evropian, vetëm ata që nuk duan të kuptojnë, se Brukseli moti është venë hapur në anën e agresioniot serbian, këto ditë është shumë i aktivizuar. Kjo për faktin se:1. ka bërë investime të konsiderueshme në Serbi, e ato investime duhet të ruhën. 2. Se ka emruar dy përfaqsues që të drejtojnë bisedimet në mes Kosovës dhe Serbisë, por që ato shtete prej kah vijnë këta përfaqsues deklarojnë se: 3.Kurrë nuk do ta njohin Kosovën”. Ky fakt flet hapur se janë në anën e Serbisë, që ka të njejtin qëndrim, se Kosovën ëndrron që ta kthejë sërish në koloni.

Tani Kosova është në udhëkryq shumë të rrezikshëm, me këto qëndrime. Aq më parë kur Shqipëria është palsuar në anën e politikës nëntokës që e drejton A. Sorrosi. Edhe më targjiksiht kur Opozita shqiptare në Kosovë është rreshtuar hapur në anën e okupatorit serbian sipas asaj që mendon dhe flet, sespe opozita shqiptare, çdo veprim në Kosovën Veriore e kualifikon si jo të drejtë!

Këtu nuk po dihet se kush po i kualifikon mjegullat për “drejtësi”, por po dihet se kush po favorizon luftë lokale, pale mos po i hapet ndonjë llogari në Nikozo, për të shitë armë dhe fashizmi i Putinit në Ukrainë me mbetë nën hie, ose me u shpërnda tragjedia në vënmendje edhe në anën tjetër të botës, sepse Rusia po ushtron hapur gjenocid në Ukrainë, qe dy vite. Atje, Rusia nuk mundet për ta fituar luftën, por nuk guxon as ta humbë atë. Ndërsa, Serbia e ka humbë luftën në Kosovë, por hapur po KURAJOHET që ta rifillojë dhe t` i jipet e drejta se: “e ka me vend që e mban çështjën e Kosovës në preambullën e Kushtetutës”. E Qeveria e Kosovës këtë politkë e ka të njohur në detale. Prandaj, falë qëndrimit të popullit, popullariteti i saj dhe Albin Kurtit sa vejn e po rritët. Në lidhje me këtë, nëse VV ka fituar në zgjedhjete  fundit paralmentare 52% . Sot, në maj 2023, ajo përqindje po të mbaheshin zgjedhjet, do të ishte 73% në favor të Albin Kurtit. Parndaj, Antoni Blinken si burrshteti shumë ingtelegjent, duhet t` i besoi popullit dhe drejtësisë, duke nënkuptuar se Kosova është shteti më PROAMERIKAN në botë, e jo të shiqojë për t` i barazuar llogaritë shqiptarore serbe, sepse ato si është relaiteti në pushtetin e Beogradit, nuk do të kuptohen drejtë për deri sa Serbia të detyrohet për t` i paguar dëmet e luftës palës shqiptare për dy shekuj rresht. E që të arrihet ky realitet, mendoi se Kosova dhe Serbia të gjejnë gjuhë të përbashkët si fqinjë është naive dhe gati e pamundur tani për tani. Po, nuk jam përkrahës që nuk duhet lëvizur gjërat. Por ato duhet saktësisht me ua zbuluar diagnozat. E pastaj, pasojnë medikamentet ose operacioni ala Bil Klinton, sespse nazifashizmi serbian i nxituar nga “Nëna Rusi” nuk njeh gjuhë tjetër përpos forcën. Unë mendoi se pushteti në SHBA më në fund do ta kuptojë se jemi të lodhur nga nazifashizmi serbian qe dy shekuj pa shkëputje. Shqiptarët e duan Amerikën, e kjo që e them nuk është demagogji, por realitet. Në rregull, mos të na donë askush, por si ka thënë Arkimedi: Mos na i prekni rrathët tanë- mos na i ricpotoni tokat tona!

Shkrimin ia kushtoi Gjyshës sime Qamile Bajranit dhe Akademik prof Dr Fehmi Aganit, që më mësuan me folë drejtë e pa prapavi!

Më 4 qershor 2023 

 

Mërgatën Shqiptare në Botë e shqetësuar nga këmbëngulja e Vuçiqit për themelimin e asociacionit të komunave me shumicë serbe

Drini.us
-
0
Mërgatën Shqiptare në Botë e shqetësuar nga këmbëngulja e Vuçiqit për themelimin e asociacionit të komunave me shumicë serbe

MËRGATA SHQIPTARE NË BOTË
Për :

Shtëpinë e Bardhë, Uashington
Sekretarin Blinken
Bashkimin Europian, Bruksel

Mërgata Shqiptare në Botë edhe më parë ju kemi dërguar shkrime për shqetësimet tona për ngjarjet që po përcjellin popullin dhe shtetin e Ri të Kosovës , sepse ne, mërgimtarët, jemi nga ato troje.
Ndihemi të shqetësuar, njëherit dhe përgjegjës, për të vepruar në të mirë të shtetit me format, të cilat janë me frytëdhënëse.
Kosova mbi dy dekada në liri dhe nga 2008 shtet i pavarur eovran, e pranuar nga mbi 115 shtete të Botës si dhe me verdiktin e gjykatës ndërkombëtare e vërtetuar se, pavarësimi i Kosovës s’bie ndesh me konventat dhe parimet ndërkombëtare mbi të drejtat e një populli për pavarësi dhe liri.
Ecuria e shtetit të Kosovës , ishte me shumë situata të dhimbshme që nga vera e vitit 2000, kur popullata Shqiptare dëbohet nga veriu i Mitrovice nga Serbët dhe nën ndihmën e përkujdesjen e KFOR-it francez, si dhe përfaqësuesit Shqiptar me reputacion, duke ndaluar që populli mos të kthehet në shtëpitë e tyre për të jetuar.
Kjo pjesë e territorit te Republikës së Kosovës u shndërrua në një zonë ku mbizotëronte çdo gjë jashtëligjore dhe e pa vëzhguar nga organet sovrane të Republikës së Kosovës, sepse qasja e tyre iu është pamundësuar nga faktori ndërkombëtar vetëm për të ruajtur një “qetësi”, por duke u shfrytëzuar nga grupe krimo-mafioze të dirigjuara nga Serbia për të lulëzuar biznese të jashtëligjshme.
Kjo situatë vazhdoi edhe pas 2008, por me intezitet të rritur për të penguar shtrirjen e ligjëshmërisë edhe në atë pjesë të Kosovës, edhe këtu duhet cekur se faktori i mbrendëshem përgjegjës i Kosovës, me keqardhje e themi se, ishin të vetëliruar për veprimet kushtetutare për shtrirje sovraniteti në atë pjesë, sepse ishin të joshur tejmase për përfitime materiale jashtëligjore si dhe fuqizime grupore për të qëndruar në pozita të paprekshme, prandaj dhe mbajnë përgjegjēsi për krijim hapësire që grupet krimo-mafioze serbe të dirigjuara nga Beogradi për të ngulfatur sovranitetin e Republikës së Kosovës në pjesën veriore.
Është tejet shqetësuese për Mërgatën Shqiptare në Botë këmbëngultësia e Vuçiqit për themelimin e asociacionit të komunave me shumicë serbe, për këtë ne u kemi shkruar edhe më parë, por po e cekim përsëri se kërkesa e tillë , s’është se serbët në Republikën e Kosovës s`i gëzojnë të drejtat e tyre, por është që asiciacioni të jetë një kancer, i cili dalëngadalë do e dëmtojë jashtë mase ecurinë dhe zhvillimin e një shteti të ri ligjor, prandaj është i papranueshëm asociacioni njëetnik, sepse bie ndesh me Kushtetutën e Republikës së Kosovës.
Zhvillimet e fundit vetëm sa vërtetojnë vazhdimësinë e veprimeve të bandave të rrezikshme të dirigjuara nga Vuçiqi për destabilizimin e rajonit, sepse ky është i mbështetur nga Putini, por për habi, njëherit edhe shqetësuese, se BE dhe SHBA bëjnë një përkëdhelje të Serbisë, duke tentuar për bindshmëri të saj për orientimin drejt BE, ndoshta dhe kjo e ka bërë edhe më vepruese në sjellje destabilizuese.
Çdo veprim ligjërisht i organeve kompetente të Kosoves për shtrirje të sovranitetit në çdo pjesë te Republikës së Kosovës për Mërgatën Shqiptare në Botë është e pranueshme, prandaj kemi bindjen se BE dhe SHBA kanë qëllimin e tillë, sepse vetëm me sovranitet mbrohen vlerat e shtetit dhe liria e popullit.
Situatën në veriun e Mitrovicës po e diktojnë grupet krimo-mafioze të dërguara nga Vuçiqi, këtë konstatim e mbulojnë veprimet e fundit të cilat me përdorimin e forcës, shkopij gome, shufra metali dhe gjësende të forta, duke i përdorur kundër forcave të rendit, gazetarëve por edhe kundër ushtarëve të KFOR-it, çka është tërësisht e paparanueshme.
Kërkesat e atyre që përdorën mjetet e lartcekura ishin: largimi i forcave speciale të Republikës së Kosovës, largimin e kryetarëve të zgjedhur legjitim nga objektet e kuvendeve si dhe kthimin e atyre kryetarëve dhe punonjësve që me vetëdeshirë janë larguar nga institucionet komunale, por ajo çka është brengosëse se, të njëjtat kërkesa janë dërguar institucioneve te Kosovës edhe nga figura me shumë peshë në BE dhe SHBA, dhe kjo vetëm sa i bën edhe më veprues grupet krimo-mafioze në veri të Kosovës.
Mërgata Shqiptare ne Botë është e interesuar për jetësim të ligjëshmërisë në Republikën e Kosovës në tërë territorin e saj sovran, njëherit me bindëshmeri për një bashkëveprim të BE dhe SHBA që të bëjnë përgjegjës agresorin, Serbinë, udhëheqësit e saj për çdo veprim që destabilizon rajonin, sepse trysnia ndaj viktimës s`do jetë frenim i agresorit, por e kundërta , vetëm sa do jenë më agresivë.
Është domosdoshmëri demokratizimi i Serbisë, sepse kjo udhëheqësi është trashigimi i kasapit të Ballkanit Millosheviq, e cila s`do levizë nga koncepti për Botën Serbe, duke u mbështetur nga Rusia.
Deklaratat e Vuçiqit janë të qarta sa i përket integrimit të Serbisë në BE, lidhshmëria me Putinin s`i jep hapësirë dhe as të drejtë që Serbia të integrohet në organizatat Euroatlantike, prandaj një demokratizim do të ndryshojë vetë Serbinë dhe do të japin shpresë stabiliteti të rajonit në tërësi
Mërgata Shqiptare kërkon nga politikat e brendshme të saj dhe faktorit ndërkombëtar veçmas nga SHBA, që ta zbatojë në përpikmëri ligjëshmërinë sipas Kushtetutës se Kosovës si organi më i lartë i shtetit të Kosoves dhe njëkohësisht të kërkojë Reciprocitet nga të dy palët për zgjidhjen e drejtë të çështjës se dy shteteve, që tani janë të barabarta si dy shtete sovrane dhe të pavarura ndërkombëtarisht, si Serbia ashtu edhe Kosova.
Mënyra më e mirë për të shkuar proceset pilitike mirë dhe drejtë është vetëm reciprociteti në të gjitha rrafshet politike e diplomatike.
Çdo përpjekje tjetër, proceset vetëm sa do t`i vonojë dhe zgjidhjet mbesin të pazgjidhura por edhe të rrezikshme, për vetë dy shtetet Kosovë-Serbi edhe në tërë rajonin, ku këtu bën pjesë edhe vet Europa.
Reciprociteti është forma më e mirë dhe me e drejtë politikisht dhe juridikisht. Kosova këtë e ka kërkuar qysh kur është formuar Qeveria e Albin Kurtit dhe se nuk ka rrugë tjetër.
Përpjekje tjetër për stabilizimin e gjendjës politike mes Serbisë dhe Kosovës është e pamundur dhe jo e pranueshme.
Mërgata Shqiptare në Botë shpreson dhe uron që në këto procese politike, ndërshtetërore, sidomos në këtë nivel të civilizimit pēr tē triumfuar, në shprehje duhet të vijë drejtësia, profesionalizmi dhe objektivizmi.

Më 3. 6. 2023 Për MSHNB: Bahri Ramadani
NJU-JORK

Takimi me ish nxënësit dhe prindërit në festën e fëmijëve 

Drini.us
-
3
Takimi me ish nxënësit dhe prindërit në festën e fëmijëve 

Sinan Kastrati, Suedi 

Edhe sivjet u mbajt Festa për fëmijë, në Beijers Parken në Malmö, 3 qershor 2023   

Ngjarjeve në Kosovë, tensioneve në Veriun e saj, edhe atyre iu erdhi fundi.  

Të mëdhenjët e kanë kapur për fyti Albinin e Vjosën. Ai e ajo (Vjosa veq është dorëzua) duhet të zmbrapset që të k`thehet ”normaliteti” në Kosovë, të kënaqen serbët e fjala e Vuqiqit të shkoj në vend.  

Me siguri se serbët e Kosovës, të nxitur me urrejtje shoviniste kundër shqiptarëve të Kosovës me ndihmën dhe përkrahjen ashiqare të Evropës, fatkeqësisht edhe të SHBA-së, iu dhanë krahë serbëve si dikur në vitet 1987-1991, Sllobodan Millosheviqi që thonte: serbëve asnjë qime e flokut nuk ka me iu mungua. Ku ka vorr serbi, aty është Serbi …. Serbët tash do ti ladrojnë makinat e tyre me targat ”KM”, ”PR” e të qytetve tjetra të regjistruara në ish KSAK-së, kah të iu do qefi e shpirti. Nuk janë as ”Zgjedhjet e jashtëzakonshme” për katër komunat e Veriut të Kosovës. Arësyet pse do të përsëriten ato, janë banale, sepese tash serbët po duan pushtet, sepse po iu thot Vuqiqi. 

Protestave të dhunshme e mitingjeve serbe, në përkrahje të kërkesave të serbëve të Veriut, tash kanë fillua të dalin edhe serbët në Jug të Kosovës, në Graqanicë.  

-Albin, gabove por, mos gabo më! 

Kosovën nuk e kemi çlirua ne.  

Rusët, serbëve (në Beograd), pas çlirimit (1944, 1945) iu kanë thënë: 

”Ne iu kemi çlirua, ne kemi me iu …i” *) 

 

Dje në park në qytetin e Malmö-s, për të dytïn vit me radh u festua 1 Qershori-Dita e fëmijëve. 

Nga Shqipëria kishte ardhur këngëtarje zëmadhe Manjolla Nallbani. Asaj i ndihmua edhe Beqir Shaqiri, vëllai i Ilir Shaqirit dhe këngëtarë e vullnetarë të tjerë që jetonin në Malmö e qytetet tjera në Suedi.  Kishin ardhur shumë familje shqiptare me fëmijët e tyre (nxënës) nga Malmö e qytete tjera (por shumë më pakë se vitin e kaluar).  

Vetëm nga Borås-i, qytet afro 300 km larg Malmö-s kishin ardhur me autobu 51 veta, mësues, prindër e nxënës aty ku dikur edhe unë kisha punua edhe unë (plot 7 vite, si mësues) me ata e kisha mësua fëmijët e tyre. 

Me ata Ishe Igballja, Muharremi … 

Igballja më foli por unë nuk e njoha. 

-Sinan, Sinan, më thirri disa herë derisa unë përshëndetesha me disa ish familjarë të nxënëseve të mi. 

-Jam Igballja. Më ke harrua?  

Me Igballen kemi qenë bashkë në shkollë, në kursin suedisht ”Albanska B”, në KOMVUX, një semestër, në vitin shkollor 2002/2003 në Borås. 

-Fëmijët e mi kanë qenë nxënës tuaj, në fillore e në Gjimnaz. 

Mu kujtua Igballja dhe pasi u përshëndetëm si miq të vjetër, ajo më tregoi se fëmijët e saj kanë vazhdua studimet dhe i kanë kryer ato. Njëri djalë jeton e punon në Londër ndërsa, vajza e vogël është drejtoreshë e një ndërmarrje të madhe në Suedi.  

Sa më erdhi mirë. 

Nuk kishte ndryshua shumë por shihej se pleqëria e (e sëmundja) kishte bërë të vetën. Në fyt dhe një pjesë e fytyrës i shiheshin rrudhat nga lodhja e pleqëria (?).  

-Sinan kam kancer që nga viti 2009 por e kam mundur dhe ende po punoj në ”Arbetsförmedling”. 

Me Manjolla Nallbani, Malmö 3 qershor 2023

Pastaj erdhi një ish prind e më kapi për krahu: 

-Nuk po më njeh? 

-Jo i thash.  

-A po të kujtohet … Smajl e Besim Bushi? 

-Po. 

Jam shok e fqinj me ta. Punoj si shofer autobusi …. 

Një prind tjetër nga Oxie, lagje afër Malmö, Osmani (baba I Erlisit, ish nxënës imi) erdhi me vajzën e vogël që tash shkonte në shkollë. Ai ë falenderoi por dhe u ankua … 

Nuk vonoi shumë e Osmani e erdhi me vëllain binak, të flas e ti kaj hallet … 

Dhe numri I nxënëseve e prindërve që vinin të më takonin dhe përshëndesnin, ishte i madh. 

Një ish mësues më tha: 

Është kënaqësi e madhe kur nxënësit nuk të harrojnë.  

U takuam edhe me Muratin, Mediu, Shpresën, Sirinë dhe burrin e saj, Fatimen e Myzaqetin 

Me prindin, Osmanin dhe vajzën e Osmanit Malmö, 3 qershor 2023

Koha ishte e mirë, me diell. Fëmijët luanin. Të rejat e të rinjët vallëzonin dhe këndonin duke e shoqërua Manjollën. Të gjithë mbanin telefonat në duar, fotografonin.  

Kur doja të ikja, erdhi edhe nxënëset Elmira e …  Rina dhe Lejla (me motrën e vogël, Lijana Thaçi, dhe me disa shoqe moshatare të tyre nga shkollat tjera, që unë nuk kisha punua. 

Ato dëshironin që ti takoja edhe prindëret e tyre. Pranova me kënaqësi. Gjeta tri nëna ulur këmbëkryq në bari: Nënë e Ensarit dhe Elmirës, të Rinës dhe nënë e Lejlës. U ngritën në këmbë dhe më falenderuan për ato 5 vite që kisha punua. Nëna e Lejlës më tha: 

-Sinan shkova me i folur një njeriut që mu duk si ti 

 

Ajo që më ra në sy, ishte se nuk kishin ardhur ish nxënëst e mia: Eliza, Emma, Elma, Erva, Elona, Yllza e Erza Shylemaja që kishim pregatitur programe të pasura kulrurore e artistike për festat tona kombëtare e të tjera, kishim këndua për mësuesit e për nënat tona. 

Eh sa nxënës e nxënëse kisha, me qindra, në Småland, në Halland, në Kalmar Län, në Borås e pa harrua Kosovën. 

Shumica janë martua e kanë krye univerzitete, njohin shumë gjuhë e punojnë në shkolla si mësues e vende tjera, me nam. 

I lash duke këndua, vallëzua e fëmija, luanin. Erdha para kohe në shtëpi me ndjenja të përziera mallëngjimi për nxënësit e prindërit e dikurshëm. 

Dhe vërtetë ia vlen të rrish e ti dëgjosh ata e ato nxënëse që të flasin si dikur, këthehesh në kohë, e lodhjën e harron. Puna e mundi  kanë dhanë frytet, kur nxënësit nuk të harrojnë. 

Forhåndsvisning av bilde

Fotografi me nxënës nga viti shkollor 2022

  *) ”Ne iu kemi çlirua, ne kemi me iu …i”, Kjo duhët të kuptohet për situatën aktuale në Kosovë 

Nuk munda ta gjej se kur është thënë dhe nga kush por është e sigurtë se e kam lexua serbisht. 

Forhåndsvisning av bilde

Malmö, 4 qershor 2023 

sinankastrati09@hotmail.com 

Carmel Valley Outlook (1968) / Nelo Drizari, bakllava shqiptare dhe biografia për Skënderbeun me rastin e 500 vjetorit të vdekjes

Drini.us
-
0
Carmel Valley Outlook (1968) / Nelo Drizari, bakllava shqiptare dhe biografia për Skënderbeun me rastin e 500 vjetorit të vdekjes

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 4 Qershor 2023

“Carmel Valley Outlook” ka botuar, me 7 shkurt 1968, në faqen n°13, një shkrim për shqiptarin e shquar Nelo Drizari (studiues, gazetar, publicist, gjuhëtar dhe shkrimtar), me rastin e promovimit të biografisë së tij për Skënderbeun, të cilin, Aurenc Bebja, nëpërmjet blogut të tij “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Burimi : Carmel Valley Outlook, 7 shkurt 1968, faqe n°13

Burimi : Carmel Valley Outlook, 7 shkurt 1968, faqe n°13

Znj. Louise Gorton Grigsby (në mes), nga Carmel Valley Manor, kryesoi si mikpritëse në festën e koktejit dhe bufesë së shtruar nga biografi Nelo Drizari (i dyti majtas) në shtëpinë e tij në Carmel kohët e fundit. 

Znj. Grigsby i ofron mikpritësit një bakllava shqiptare për ëmbëlsirë, ndërsa vajza e saj, artistja Mary Agnes Lansdowne (majtas) vepron si ndihmës asistente.

Profesor Adalbert Fekeci (djathtas), aktualisht kryetar i Departamentit shqip në “The Defense Language School”, mori pjesë në festën ku u kremtua 500 vjetori i vdekjes së Skënderbeut, një kalorës i shekullit të 15-të, biografia e të cilit nga z. Drizari sapo u shfaq në libraritë e mbarë vendit.

Burimi : Carmel Valley Outlook, 17 janar 1968, faqe n°10

Burimi : Carmel Valley Outlook, 17 janar 1968, faqe n°10

* Aurenc Bebja, Francë. Blogu © Dars (Klos), Mat – Albania),  https://www.darsiani.com/la-gazette/carmel-valley-outlook-1968-nelo-drizari-bakllava-shqiptare-dhe-biografia-per-skenderbeun-me-rastin-e-500-vjetorit-te-vdekjes/.

Albin Kurti: Janë identifikuar edhe 28 pjesëmarrës në protestat e dhunshme në veri

Drini.us
-
0
Albin Kurti: Janë identifikuar edhe 28 pjesëmarrës në protestat e dhunshme në veri

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, deklaroi të shtunën se organet e sigurisë i kanë identifikuar edhe 28 persona të cilët kanë marrë pjesë në protestat e mbajtura në veri të vendit.

Teksa ka vizituar punimet në segmentin e rrugës Plavë-Sharr, Kurti në një deklarim për media tha se të njëjtit kanë marrë pjesë në organizim, orkestrim e nganjëherë edhe aktivisht në sulme të dhunshme kundër ushtarëve të NATO-s, policëve të Kosovës dhe gazetarëve.

“Ndërsa, sa i përket atyre emrave që i kam përmendur në seancën plenare të Kuvendit të Republikës, i kam përmendur 5 që janë arrestuar dhe organet tona të sigurisë i kanë identifikuar edhe 28 të tjerë, të cilët kanë marrë pjesë në organizim, orkestrim e nganjëherë edhe aktivisht në sulme të dhunshme kundër ushtarëve të NATO-s, kundër policëve të Kosovës dhe kundër juve gazetarëve, siç mund ta keni parë edhe vet”, u shpreh kreu i ekzekutivit kosovar.

Tutje, Kurti tha se është sundimi i ligjit dhe proceset e drejtësisë ato të cilat do ta vërtetojnë gjithçka.

“Mirëpo ne videot, fotografitë i kemi pa që të gjithë. Nuk jetojmë në shekullin e XIX, që mos të dihet çka ka ndodh në një vend tjetër. Në kohë reale është përcjellur një dhunë brutale e elementeve ekstremistë të cilët edhe dirigjohen, edhe paguhen nga Beogradi zyrtar”.

“Dhe Lista Serbe kur i ka braktisur institucionet me datën 5 nëntor të vitit të kaluar e ka bërë gabimin kardinal. Pastaj e kanë pasur me gabimin e dytë që i kanë bojkotuar zgjedhjet, pastaj kanë thirrur të tjerët për bojkot të zgjedhjeve dhe për këto gabime të njëpasnjëshme që janë pasojë e qëllimeve të gabuara duhet të paguajnë ata, jo Republika jonë”, përfundoi ai.

Lufta e Kosovës për sovranitet të vërtetë

Drini.us
-
0

Nga Aurel Dasareti

Gjithnjë e më shumë shtete theksojnë respektin për “punët e tyre të brendshme”. Ku janë kufijtë e sovranitetit të shteteve sot? 

*** 

Në politikën ndërkombëtare, shumica e koncepteve kontestohen. “Sovraniteti” është një prej tyre. Çfarë do të thotë që një shtet të jetë sovran dhe çfarë kufijsh vendos për veprimet e shteteve të tjera? Sot, termi është i lidhur ngushtë me idetë nëse ndërhyrja në politikën e shteteve të tjera mund të jetë e justifikueshme, dhe si rrjedhim cila mund dhe duhet të jetë detyra e një “bashkësie ndërkombëtare”. Në mënyra të ndryshme, sovraniteti është thelbësor për shumë nga konfliktet e sotme ndërkombëtare.  

Çfarë nënkuptohet me një shtet sovran? 

Një shtet, ose shteti, është autoriteti më i lartë që sundon mbi një zonë ose territor gjeografik; mundësisht të quhet edhe një vend. Prandaj, vetë një vend quhet gjithashtu “shtet”, si “shteti i Shqipërisë”, “shteti i Kosovës” ose “shteti i Gjermanisë”. Një vend që vetëqeveriset në këtë mënyrë quhet edhe shtet sovran.  

Por, a është një shtet sovran Shqipëria e kapur nga krye-mafiozi i droguar që fle në shtrat me kryekriminelin serb (nuk më interesojnë aspak marrëdhëniet homoseksuale mes tyre por dëmtojnë Kombin tim), nudisti i stërzgjatur që i përkulet paturpësisht Serbisë fashiste, naziste, terroriste, pan-sllaviste e cila gjatë shekujve, me ndihmën apo indiferencën e të huajve “të civilizuar” ka kryer shumë gjenocide ndaj shqiptarëve?! 

A është shtet sovran Kosova që në këto çaste shumë tragjike-dramatike për Kombin dhe Vendin, nuk mbrohet nga të gjithë shqiptarët (bashkarisht, pa dallime partiake, ideologjike, fisnore, krahinore, fetare…), përkundrazi, më tepër sulmohet nga bastardët analfabetë shqipfolës, qentë e zgjebur të rrugëve (“opozitarët”) dhe shumë fundërrina tjera të vetëshpallur “gazetarë” e “analistë” – se sa nga nazistët, terroristët, fashistët, pan-sllavistët e egër ardhacak dhe pushtues që duan ta instalojnë një Serbi tjetër në territorin e Dardanisë pellazge-ilire-shqiptare?! 

Parimi i sovranitetit në të drejtën ndërkombëtare. 

Arsyeja pse sistemi funksionon në këtë mënyrë është për shkak të parimit të sovranitetit. Bëhet fjalë që të gjitha shtetet të jenë sovrane, të vendosin lirisht mbi veten e tyre dhe jo të qeverisen nga të tjerët kundër vullnetit të tyre. Parimi i sovranitetit është baza e së drejtës ndërkombëtare.  

Çfarë do të thotë parimi i sovranitetit dhe mosndërhyrjes? 

Parimi i mosndërhyrjes, i njohur edhe si parimi i sovranitetit shtetëror, është një parim që të gjitha shtetet kanë të drejtë të qeverisin veten pa ndërhyrje apo kërcënime nga jashtë (sidomos nga fqinjët pushtues). Parimi e ka origjinën në Paqen e Vestfalisë në 1648, kur traktati i paqes shpalli sovranitetin e shtetit dhe i dha fund Luftës Tridhjetëvjeçare. 

Sqarim (plotësim): Më 25 tetor 1648, marrëveshja e paqes u shpall nga bashkitë në dy qytetet e negociatave Osnabrück dhe Münster në Westphalia. Marrëveshja i dha fund Luftës Tridhjetëvjeçare në Gjermani dhe Luftës Tetëdhjetëvjeçare të Pavarësisë në Holandën e Bashkuar, duke rezultuar në pavarësinë holandeze nga Spanja. 

Çfarë do të thotë termi sovranitet? 

Sovraniteti është një e drejtë ekskluzive për të sunduar mbi një rajon gjeografik. Termi është qendror për shkencat politike dhe të drejtën ndërkombëtare dhe është i lidhur ngushtë me idetë për shtetin, qeverisjen dhe demokracinë.  

Cili është ndryshimi midis sovranitetit të brendshëm dhe të jashtëm? 

Shpesh bëjmë dallimin midis sovranitetit të jashtëm dhe të brendshëm: sovraniteti i jashtëm ka të bëjë me kontrollin që shteti duhet të ketë mbi kufijtë dhe burimet e vendit kundrejt botës së jashtme. Sovraniteti i brendshëm do të thotë që shteti duhet të ketë kontroll dhe ndikim mbi atë që ndodh brenda shoqërisë.  

Cili është ndryshimi midis një kombi dhe një shteti? 

Në fjalimin e përditshëm, fjalët “vend”, “komb” dhe “shtet” përdoren shpesh si sinonime, por si terma të përcaktuar dallohen nga njëra-tjetra:  

  • Një vend është një zonë gjeografike.  
  • Një komb është një grup njerëzish që ndajnë një sërë tiparesh kulturore.  
  • Një shtet është një grup institucionesh qeverisëse me sovranitet mbi një sipërfaqe të caktuar toke.

Çfarë duhet për t’u bërë shtet? 

Që diçka të konsiderohet shtet në kuptimin e së drejtës ndërkombëtare, duhet të plotësohen këto kushte: 

  • Shteti duhet të ketë një territor mjaft të caktuar. 
  • Shteti duhet të ketë një popullsi të një madhësie të caktuar. 
  • Shteti duhet të ketë një formë të qeverisjes shtetërore të centralizuar, e cila ruan një rend të caktuar juridik.

Sovraniteti – është një term i së drejtës ndërkombëtare që autorizon të drejtën e pakufizuar të një shteti për të udhëhequr territorin e tij pa ndërhyrje nga të tjerët. Një shtet nuk është i detyruar nga marrëveshje të tjera përveç atyre që ai ka pranuar vetë. Anëtarësimi në BE, për shembull, nënkupton një shkallë të caktuar të heqjes dorë (vullnetare) të sovranitetit. 

Sovraniteti – është një e drejtë ekskluzive për të ushtruar autoritet të vetëm mbi një rajon gjeografik ose grup njerëzish, si një komb ose fis. Sovranitetin në kuptimin e së drejtës ndërkombëtare e ka një shtet, por në një gjuhë tjetër thuhet gjithashtu se një qeveri ose një individ mund të ketë sovranitet. Një monark që sundon mbi një komb sovran nganjëherë quhet sovran i atij kombi. 

Një diktator i shtetit amë Shqipërisë, ndryshe tradhtar, servil e mercenar i armiqve të përjetshëm që ka kapur gjithë pushtetet, ka vjedhur gjithçka dhe qëllimi i të cilit është shpopullimi i Shqipërisë nga shqiptarët autokton dhe zëvendësimi i tyre me të huaj nga i gjithë rruzulli tokësor, nuk është gjë tjetër përveçse një termit i qelbur. 

Termitet janë insekte me metamorfozë jo të plotë, në ndryshim nga milingonat, të cilat kanë stade larvore me metamorfozë të plotë në milingona të rritura. 

  • Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike 
1...1,0381,0391,040...1,747Faqja 1,039 nga 1,747