Kreu Blog Faqe 1326

Ukraina do të armatosë një milion ushtarë. Është realiste, mendon eksperti i mbrojtjes

Drini.us
-
0
Ukraina do të armatosë një milion ushtarë. Është realiste, mendon eksperti i mbrojtjes

Kjo foto është bërë më 12 maj. Ajo tregon punën e pastrimit në teatrin Mariupol. Foto: AP / NTB.

Po shkohet drejt një lufte të gjatë në Ukrainë, besojnë disa. Të tjerët nuk guxojnë të parashikojnë më shumë se disa javë përpara. Këtu janë arsyet.

Vegard Venli, Gazetar

Pothuajse tre muaj pas fillimit të luftës, ukrainasit lëshojnë deklarata që të lënë përshtypjen se vullneti për t’u mbrojtur dhe besimi në fitore janë të mëdha.

Ministri i Mbrojtjes Oleksiy Reznikov tha të premten se Ukraina është në gjendje të armatosë deri në një milion ukrainas në luftën kundër Rusisë.

Ai tha se 1,500 ushtarë ukrainas po trajnohen tani për të zotëruar armët perëndimore dhe për t’u bërë instruktorë për trajnimin e organizuar të armëve. Sipas Reznikov, vendi tani po përgatitet për një “fazë të re, të gjatë lufte”, sipas BBC News.

Duket realiste që Ukraina do të jetë në gjendje të ndërtojë një ushtri prej deri në një milion ushtarë, thotë Ståle Ulriksen, pedagog në Akademinë Detare për Aftenposten.

– Dihet se Ukraina ka një rezervë prej 900 mijë, përveç gati 200 mijë që ishin aktivë kur filloi lufta. Përveç kësaj, ata kanë Gardën Kombëtare dhe Policinë që tani po luftojnë, ata numëruan mbi 100,000 në radhë të parë, thotë Ulriksen.

Dhe të shtunën, Sky News publikoi një intervistë ekskluzive me shefin e inteligjencës ushtarake të Ukrainës, Kyrylo Budanov (36). Sipas Sky News, ai buzëqeshi vetëm një herë gjatë intervistës. Ishte atëherë kur ai tha në anglisht:

– «I’m optimistic».

– Shumica e akteve të luftës do të përfundojnë deri në fund të vitit, thotë ai në intervistë.

Ky është vlerësimi më optimist dhe më konkret që një zëdhënës ukrainas ka bërë deri më tani në luftë, sipas Sky News.

Deklarata të sigurta nga Ukraina

Në intervistë, shefi i inteligjencës ushtarake të Ukrainës bëri përpjekje të mëdha për të çuar përpara fitoren ndaj Rusisë.

“Ne duam të rimarrim kontrollin ukrainas të të gjitha territoreve që kemi humbur, duke përfshirë Donbasin dhe Krimenë”, tha Budanov me besim gjatë intervistës. Ai gjithashtu pohoi se nuk ishte i befasuar nga humbjet e mëdha të Rusisë në luftë.

– Ne dimë gjithçka për armikun tonë. Ne i dimë planet e tyre ndërkohë që po bëhen, tha ai.

Gazeta thekson se Budanov goditi në fillim të këtij viti me analizat e tij se kur Rusia pushton vendin.

Budanov tani pretendon se një përpjekje për grusht shteti është duke u zhvilluar kundër presidentit rus Vladimir Putin. Ai gjithashtu pretendon se Putin ka kancer.

I pyetur nga Sky News nëse kjo është propagandë nga pala ukrainase, Budanov përgjigjet se ka besim në rastin e tij.

– Është detyra ime ta di këtë. Nëse nuk e di, kush do ta dinte, u përgjigj ai.

Situatë e bllokuar

Lufta tani është në një fazë bllokimi ku asnjë palë duket se nuk dëshiron të heqë dorë, thotë Ståle Ulriksen në Akademinë Detare.

Rusia kontrollon pjesë të mëdha të Ukrainës jugore, veçanërisht zonën nga Kherson në Mariupol. Ukraina nuk do të dorëzohet tani, sepse atëherë Rusia do të kishte me shumë kontroll mbi vendin, thotë Ulriksen.

Ståle Ulriksen, Kolegji i Luftës Detare. Foto: Forcat e Armatosura

Ai shton:

– Prandaj, rusët nuk mund të humbasin dhe ukrainasit nuk mund t’i lënë rusët të fitojnë, thotë Ulriksen.

Ajo që po ndodh tani në terren është se rusët po përpiqen të rrethojnë forcat ukrainase në veri të Donbasit, në Sievjerodonetsk, thotë Ulriksen.

– Ata e kanë provuar këtë dy herë më parë, por çdo herë e kanë provuar në një zonë më të vogël. Pra me kalimin e kohës kanë ulur ambiciet e tyre.

– Ditët në vijim do të tregojnë nëse mund ta bëjnë këtë herë. Secila prej këtyre përpjekjeve u ka kushtuar rusëve humbje të rënda dhe ata po përpiqen të gjejnë forca të reja të reja për t’u vendosur, thekson ai.

Geir Hågen Karlsen në Kolegjin Norvegjez të Mbrojtjes thekson se të dyja palët kanë pësuar disfata të mëdha.

– Tani po ndodhin beteja të ashpra me artileri në terren, por pak lëvizje. Ka deklarata të qarta si nga pala ukrainase ashtu edhe nga ajo ruse, se askush nuk është i gatshëm të heqë dorë. Paralelisht, ka një ngritje të forcës në të dy anët. Më thotë se kjo mund të jetë e gjatë, thotë Karlsen.

Ai beson se nuk duhet nënvlerësuar vullneti për të luftuar në Evropën Lindore që është i ndryshëm nga ai i Perëndimit.

– Nëse shikoni historinë nëpër të cilën kanë kaluar Rusia dhe Ukraina, me komunizëm, varfëri dhe kaos, ne shohim një kulturë krejtësisht të ndryshme për t’i bërë ballë kohërave të vështira nga sa jemi mësuar.

Frikë nga lufta e zgjatur

Në tablonë e madhe, ka katër arsye pse rusët tani po përballen me kundërshtime të forta, sipas Karlsen: – Ata e bëjnë atë mediokër në rastin më të mirë në fushën e betejës. Në të njëjtën kohë, Ukraina merr pothuajse gjithçka që dëshiron nga armët nga Perëndimi. Shtetet e Bashkuara kanë deklaruar hapur se duan të dobësojnë Rusinë aq fort sa nuk do të mund të bëjë më asgjë të ngjashme, thotë Karlsen.

Ai shton:

– Përveç kësaj, Rusia tani është e ekspozuar ndaj të gjitha sanksioneve të mundshme nga Perëndimi. Dhe e fundit, por jo më pak e rëndësishme, Suedia dhe Finlanda i bashkohen NATO-s.

Po ashtu disa analistë të tjerë të mbrojtjes i frikësohen gjithashtu një lufte të zgjatur.

“Ne konsiderojmë se presidenti Putin po përgatitet për një konflikt të zgjatur në Ukrainë”, tha drejtori i Inteligjencës Kombëtare të SHBA-së Avril Haines gjatë një seance dëgjimore në Senatin amerikan të martën, sipas The Moscow Times. Konsiderohet si një gazetë e pavarur në gjuhën ruse e botuar nga Amsterdami.

Gazeta ka intervistuar gjithashtu eksperten e sigurisë Tracey German në King’s College në Londër. Ajo thekson se rusët nuk kanë arritur të pushtojnë qytete strategjike në Ukrainën lindore, duke përfshirë Slovyansk dhe Kramatorsk.

“Forcat ruse kanë humbur” shumë ekuipazh dhe pajisje, dhe ata po luftojnë për të kompensuar humbje të tilla,” tha gjermani, sipas gazetës.

Geir Hågen Karlsen, Kolegji Norvegjez i Mbrojtjes. Foto: Christian Bugge Hjort / Forcat e Armatosura

– Events, dear boy, events

Nënkoloneli Geir Hågen Karlsen në Kolegjin Norvegjez të Mbrojtjes i ka regjistruar deklaratat nga pala ukrainase, por e ka të vështirë t’i japë peshë në ndonjë drejtim të caktuar.

– Unë guxoj të parashikoj vetëm disa javë përpara. Ka pasur kaq shumë surpriza gjatë kësaj lufte, thotë Karlsen. Ai thekson:

“Nëse mendoni për kohën kur rusët ishin jashtë Kievit, askush nuk do të mendonte se lufta do të ishte këtu ku është sot”, thotë Karlsen.

Ai i referohet deklaratës së njohur të ish-kryeministrit britanik Harold Macmillan për të ilustruar këtë.

Kur e pyetën se cila ishte sfida më e madhe për një burrë shteti, ai u përgjigj: “Ngjarjet, djali i dashur, ngjarjet”. Domethënë, një incident i vetëm mund të ndryshojë rrjedhën e luftës.

– Çfarë mund të ndryshojë rrjedhën e luftës është e pamundur të thuhet. Por mund të jetë një grusht shteti kundër Putinit në Rusi, që ai të vdesë nga kanceri, një kryengritje popullore në rrugë ose që Presidenti i Ukrainës të goditet nga një raketë. Mbetet vetëm të presim dhe të shohim.

– Pra, një parashikim i përmbledhur nga ana ime, është se me shumë mundësi do të kemi një luftë të gjatë rraskapitjeje, me potencial për surpriza të papritura, thotë Karlsen.

Aftenposten, 14.05.2022

Si arriti të bëhej aq i pasur kryeimami i ndjerë i Sanxhakut Muhamer Zukorliç

Drini.us
-
0
Si arriti të bëhej aq i pasur kryeimami i ndjerë i Sanxhakut Muhamer Zukorliç
Lirim Gashi, shkrimtar nga Prishtina
(fragment nga një punim i imi shkencor)
Individët dhe komunitetet njerëzore që i kanë përshtatur parimet e tyre etike dhe morale me botëkuptimet hyjnore mbikëqyrëse të tregtarit më të madh në historinë njerëzore, kanë karakter tregtar.
Dhe kjo është arsyeja pse ata do të blejnë, shesin dhe këmbejnë gjithçka për para dhe privilegje, e veçanërisht identitetin e tyre origjinal kombëtar dhe gjuhën e tyre origjinale amtare.
Shqiptarët e asimiluar të Sanxhakut, Mamushes, Turqisë, Maqedonisë së Veriut dhe Malit të Zi nuk dallojnë aspak mes tyre në botëkuptime, karakteristika dhe veçori.
Ata janë kampionë të shitjes dhe blerjes së gjithçkaje.
E sidomos kampionë të shkëmbimit tipik primitiv e feudal të identitetit origjinal kombëtar dhe gjuhës amtare, me identitetin fetar dhe gjuhën e pushtuesve të tyre.
Nuk është rastësi që qytetërimi perëndimor është më i avancuari në botë, jo vetëm në aspektin material, por edhe në aspektin mendor, shkencor, arsimor, kulturor, shëndetësor, social, etik dhe moral.
Sepse ai e kuptoi shumë kohë para qytetërimit ortodoks dhe islam, se të vetmet vlera të vërteta njerëzore, kombëtare dhe universale burojnë nga shkrirja e shkencës me humanizmin, etikën dhe moralin.
Më saktë, nga filozofia laike sociale dhe shtetformuese.
Natyrisht, nuk është flori gjithçka që shkëlqen në vendet perëndimore, sepse natyra njerëzore është shumë komplekse dhe ngadalë përshtatet me njohuritë më të reja filozofike, psikologjike, sociologjike dhe shkencore.
Por nëse të drejtat themelore të njeriut dhe dinjiteti njerëzor respektohen diku në botë, atëherë në vendet perëndimore.
Sepse aty rendi dhe ligji e parandalon pothuajse çdo mundësi që njerëzit të bëhen lypës.
Sepse njohuritë e vërteta shkencore që në fillim i parandalojnë dilemat spekulative në pyetjen:
Pse të gjithë njerëzit në botë nuk kanë predispozita të barabarta fizike dhe mendore?
Prandaj, kurrë nuk do të dëgjoni nga ndonjë shkencëtar i vërtetë fjalinë:
Ky apo ai njeri është i mallkuar nga Zoti, sepse babai ose gjyshi i tij ishte mëkatar.
Këtë fjali do ta dëgjoni apriori nga klerikët fetarë dhe delet që u besojnë verbërisht.
Sepse ata paraprakisht i kanë manipuluar mendërisht delet e tyre.
I kanë manipuluar mendërisht duke i futur në makinat larëse të dogmave të shenjta spekulative për t’ua larë rrënjësisht trurin me sapun.
Prandaj, në vendet që i kanë vendosur vlerat e tyre etike, morale, shpirtërore dhe materiale nën kujdesin e një botëkuptimi gjoja hyjnor, lypja ose kërkimi i lëmoshës është një sport kombëtar.
Sepse sa më shumë njerëz që kanë nevojë për lëmoshë në një shoqëri dhe shtet, aq më shumë xhami dhe kisha do të mbushen me besimtarë të bindur verbërisht si dele, në dogmat spekulative fetare, ndaj do të jenë gatshëm të japin jetën për barinjtë e tyre.
Kaq për besueshmërinë e botëkuptimeve hyjnore.
Për dallim, vendet perëndimore e kanë kthyer lypjen e lëmoshës (sadaken) në një pakt solidariteti midis shtetit dhe popullit, midis të pasurve dhe të varfërve, midis institucioneve sociale shtetërorë dhe njerëzve në nevojë dhe midis sindikatave dhe punëtorëve.
Ku është dhe si jeton gruaja e dytë e të ndjerit kryeimam të Sanxhakut Muhamer Zukorliç? Elma Elfić Zukorlić është gruaja e dytë e Muamer Zukorlić me të cilën i ka pasur katër fëmijë. Shihnie bukuroshen që e la pas kryeimami që merrej me politikë në Serbi? Me t’mbetur sytë në te, apo jo? …
Pra, popujt perëndimorë vlerat e tyre materiale dhe shpirtërore i kanë vënë në duart e sigurta të shtetit, i cili ka ndërtuar binarë shkencorë që çojnë drejt mirëqenies së vërtetë, dhe jo binarë spekulativ fetarë që ia dorëzojnë delet mëshirës (sadakes) se barinjve fetarë të cilët pasurohen marramendësisht nga loja me sentimentet e tyre.
Akoma më saktë, të cilët pasurohen nga frika prej ndëshkimit hyjnor me ferr (xhehenem) që ua mbjellin deleve të tyre në shpirt.
Sepse kur delet i kaplon paniku nga ndëshkimi me ferr (xhehenem), ato u japin gjithçka barinjve të tyre.
Pra, edhe jetën !
Shikoni se si grinden dhe ia hanë kokën njëri tjetrit për trashëgiminë e pasurisë së tij marramendëse, pasardhësit e Kryemuftiut të helmuar të Sanxhakut Muhamer Zukorliç, i cili ishte njëherësh edhe Nënkryetar i Kuvendit të Serbisë, pasi që u dëshmua si një sanxhakli “shumë më i ndershëm” në kuptimin millosheviqian, sesa Sulejman Ugljanin dhe Rasim Ljajiç.
Pasuria e tij llogaritet të jetë më e madhe se e çdo biznismeni në Serbi.
Shtrohet pyetja :
Nga e mori?
Kishte fabrika të produkteve materiale, apo fabrika të dogmave spekulative fetare ?
Më sa e di unë, dogmat fetare nuk prodhojnë vlera materiale, por vetëm vlera spekulative hyjnore .
Ku gjejnë shitësit e vlerave spekulative hyjnore më së shumti blerës?
Aty ku mbretëron më së shumti kriza intelektuale, politike, mendore, arsimore, kulturore, shkencore, etike, morale, ekonomike, sociale dhe identitare.
* Autori i shkrimit është kryetar i Forca e Diasporës për Kosovën, me qendër në Prishtinë.
KAKO SE TOLIKO OBOGATIO BIVŠI GLAVNI IMAM SANDŽAKA, POKOJNI MUHAMER ZUKORLIĆ ?
Autor: Lirim Gashi
(izvod iz mog naučnog rada)
Pojedinci i ljudske zajednice koje su prilagodile svoje etičke i moralne principe božanski nadgledajućim svjetonazorima najvećeg trgovca u ljudskoj istoriji imaju komercijalni karakter.
I zato će sve kupovati, prodavati i mijenjati za novac i privilegije, posebno svoj izvorni nacionalni identitet i izvorni maternji jezik.
Asimilirani Albanci Sandžaka, Mamuše, Turske, Sjeverne Makedonije i Crne Gore se nimalo ne razlikuju po svojim svjetonazorima, karakteristikama i osobinama.
Oni su šampioni u prodaji i kupovini svega.
Posebno zagovornici tipične primitivne i feudalne razmjene izvornog nacionalnog identiteta i izvornog maternjeg jezika, sa vjerskim identitetom i jezikom svojih osvajača.
Nije slučajno da je zapadna civilizacija najnaprednija na svijetu, ne samo u materijalnom, već iu mentalnom, naučnom, obrazovnom, kulturnom, zdravstvenom, socijalnom, etičkom i moralnom smislu.
Zato što je mnogo prije pravoslavne i islamske civilizacije shvatila da jedine prave ljudske, nacionalne i univerzalne vrijednosti proizlaze iz spoja nauke sa humanizmom, etikom i moralom.
Tačnije, iz sekularne društvene i državotvorne filozofije.
Naravno, nije zlato sve što blista u zapadnim zemljama, jer je ljudska priroda veoma složena i polako se prilagođava najnovijim filozofskim, psihološkim, sociološkim i naučnim saznanjima.
Ali ako se negdje u svijetu poštuju osnovna ljudska prava i ljudsko dostojanstvo, onda u zapadnim zemljama.
Jer tamo zakon i red sprečavaju skoro svaku mogućnost da ljudi postanu prosjaci.
Jer istinsko naučno znanje već u srži sprečava spekulativne dileme u pitanju:
Zašto svi ljudi na svijetu nemaju jednake fizičke i mentalne predispozicije?
Stoga, nikada nećete čuti ni od jednog pravog naučnika rečenicu:
Ovaj ili onaj čovjek je proklet od Boga jer mu je otac ili djed bio grešnik.
Ovu ćete rečenicu a priori čuti od vjerskog svećenstva i ovaca koje im slijepo vjeruju.
Zato što su prethodno mentalno manipulisali svojim ovcama.
Mentalno su ih izmanipulisali tako što su ih ubacivali u mašine za pranje prljavog veša svetih spekulativnih dogmi kako bi im radikalno oprali mozak sapunom.
Dakle, u zemljama koje su svoje etičke, moralne, duhovne i materijalne vrijednosti stavile pod brigu navodno božanskog pogleda na svijet, prosjačenje je nacionalni sport.
Jer što je više ljudi kojima je potrebna milostinja u društvu i državi, to će više džamija i crkava biti ispunjeno vjernicima koji su slijepo poslušni kao ovce, vjerskim spekulativnim dogmama, pa će biti spremni da daju živote za svoje pastire.
Toliko o pouzdanosti božanskih pogleda na svijet.
Nasuprot tome, zapadne zemlje pretvorile su prosjačenje u pakt solidarnosti između države i naroda, između bogatih i siromašnih, između državnih društvenih institucija i ljudi u nevolji, te između sindikata i radnika.
Dakle, zapadni narodi su svoje materijalne i duhovne vrijednosti stavili u sigurne ruke države, koja je izgradila naučne šine koje vode do istinskog blagostanja, a ne spekulativne vjerske šine koje predaju ovce na milost i nemilost (sadaku ) vjerskih pastira, koji se vrtoglavo obogaćuju igrom sa njihovim osjećajima.
Tačnije, koji se obogaćuju strahom od božanske kazne paklom, koji seju svojim ovcama u dušu.
Jer kad se ovce uspaniče od paklene kazne, sve daju svojim pastirima.
I život!
Pogledajte kako se potomci otrovanog sandžačkog glavnog muftije Muhamera Zukorlića, koji je bio i potpredsjednik Skupštine Srbije, svađaju i jedu jedni drugima glave, zbog zaostavštine njegovog vrtoglavog bogatstva, nakon što se pokazao kao “mnogo pošteniji sandžaklija” u Miloševićevom smislu, od Sulejmana Ugljanina i Rasima Ljajića.
Procenjuje se da je njegovo bogatstvo veće od bogatstva bilo kog biznismena u Srbiji.
Postavlja se pitanje:
Odakle mu ?
Da li je imao fabrike materijalnih proizvoda, ili fabrike spekulativnih verskih dogmi?
Koliko ja znam, religijske dogme ne proizvode materijalne vrijednosti, već samo božanske spekulativne vrijednosti.
Gdje prodavci božanskih spekulativnih vrijednosti nalaze najviše kupaca?
Tamo gdje najviše vlada intelektualna, politička, mentalna, obrazovna, kulturna, naučna, etička, moralna, ekonomska, društvena i identitetska kriza.

Gazzetta di Venezia (1919) / Shkresa e djemve të Ismail Qemalit drejtuar ministrit të Punëve të Jashtme të Italisë me rastin e vdekjes së babait të tyre

Drini.us
-
0
Gazzetta di Venezia (1919) / Shkresa e djemve të Ismail Qemalit drejtuar ministrit të Punëve të Jashtme të Italisë me rastin e vdekjes së babait të tyre

Baroni Sidney Costantino Sonnino (1847 – 1922)

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 14 Maj 2022

“Gazzetta di Venezia” ka botuar, të shtunën e 15 shkurtit 1919, në faqen n°2, shkresën e djemve të Ismail Qemalit drejtuar asokohe ministrit të Punëve të Jashtme të Italisë me rastin e vdekjes së babait të tyre, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Djemtë e Ismail Qemalit — Sonnino-s

 

Burimi : Gazzetta di Venezia, e shtunë, 15 shkurt 1919, f.2

Vlorë, 14 shkurt.

Djemtë e Ismail Qemalit i dërguan ministrit të Punëve të Jashtme Sonnino shkresën e mëposhtme :

“Në këto rrethana të dhimbshme, mirënjohja jonë e përjetshme ndaj kombit të madh fisnik italian dhe qeverisë së tij mbretërore, për pritjen e rezervuar dhe nderimet e bëra ndaj trupit të babait tonë të dashur, është aq e madhe dhe e paharrueshme, se është detyrë për ne, fëmijët e tij, t’i lutemi që të pranojë falënderimet tona të përzemërta dhe të besojë përgjithmonë, si të gjithë shqiptarët e vërtetë, miqtë e tij besnikë dhe të përjetshëm që i urojnë mbarësi, duke pasur sigurinë se me të do të sigurohet prosperiteti i Shqipërisë. — Nënshkruar : Et’hem, Qazim, Qamil, Vlora”.

______

Aurenc Bebja, Francë. Blogu © Dars (Klos), Mat – Albania). Burimi:

https://www.darsiani.com/la-gazette/gazzetta-di-venezia-1919-shkresa-e-djemve-te-ismail-qemalit-drejtuar-ministrit-te-puneve-te-jashtme-te-italise-me-rastin-e-vdekjes-se-babait-te-tyre/. 

Përmasat e gjenocidit në Qyshk, Pavlan dhe Zahaq të Pejës -Maj 1999

Drini.us
-
0
Përmasat e gjenocidit në Qyshk, Pavlan dhe Zahaq të Pejës -Maj 1999
Nga Sheradin Berisha
Në ditën e sotme të vitit 1999 (më 14 maj 1999) ishte ditë e premte, kur në fshatin Qyshk (2-3 km afër Pejës) u vranë e u masakruan barbarisht 42 meshkuj, gjatë një sulmi të furishëm nga forcat e kombinuara elite militare e paramilitare serbe. Në mëngjesin e së njëjtës ditë, forcat serbe kishin sulmuar edhe dy fshatra të tjerë fqinje, Pavlanin dhe Zahaqin, dhe pasi kishin dëbuar nga shtëpitë e tyre gratë, fëmijët dhe pleqtë, kishin vrarë mizorisht dhjetëra shqiptarë të pafajshëm. Sipas një raporti të publikuar nga “American Radio Works” dhe organizata joqeveritare amerikane “Human Rights Watch”, ky sulm ushtarak ishte planifikuar tri ditë më herët, më 11 maj, në një takim të komandantëve të ushtrisë dhe policisë serbe në Pejë.
***
Të mbijetuarit e masakrës së Qyshkut, për “Human Rights Watch”, kanë deklaruar se “ushtarët kishin të veshur uniforma të përziera – disa kishin uniforma policie dhe të tjerat ishin të ushtrisë jugosllave. Ata kishin fytyrat të ngjyrosura, kurse disa mbanin edhe shami për t’u maskuar”. Kur janë futur forcat serbe në fshat, disa mashkuj kishin bërë përpjekje për t´u fshehur në një mal me drunj të dendur në afërsi të fshatit, mirëpo ishin vrarë derisa orvateshin të arratiseshin, ndërsa shumica e familjeve ishin kapur nëpër shtëpitë e tyre. Me këtë rast të gjithë banorët e zënë janë dërguar pranë varrezave të fshatit, ndërkohë që forcat e shumta serbe kanë filluar t´i djegin shtëpitë e fshatit. Në këtë situatë të rëndë, gratë dhe fëmijët janë veçuar nga meshkujt, dhe pasi ata janë ndarë në tri grupe i kanë ngujuar në tri shtëpi dhe janë pushkatuar mizorisht. Pas ekzekutimit të burrave, shtëpive u është vënë zjarri, me qëllim të humbjes së gjurmëve të krimit, mirëpo për çudi në secilën shtëpi i kanë shpëtuar vdekjes nga një person, dhe ata tashmë kanë rrëfyer gjithë ngjarjen e tmerrshme të ditës së 14 majit.
Kush u ekzekutua dhe u masakrua më 14 Maj 1999 në fshatin Qyshk të Pejës?
Më 14 maj, në Qyshk janë vrarë e masakruar këta persona (civilë) të paarmatosur:
Ramë Dervish Gashi (65),
Xhafer Ramë Gashi (40),
Rrahim Dervish Gashi (55),
Rasim Hysen Ramaj (45),
Metë Shala (55),
Selim Maxhun Gashi (50),
Haki N. Gashi (45), Jashar Azem Gashi (58),
Muharrem Azem Gashi (50),
Avni Drevish Gashi (50),
Skënder Dervish Gashi (35),
Musë Shaban Gashi(63),
Ibish Kadri Gashi (55),
Rrahim Shaban Gashi (55),
Ahmet Rrustem Gashi (35),
Emin Bekë Gashi (60),
Emrush Krasniqi, mysafir nga Vranoci,
Ismet Bajraktari, mysafir nga Raushiçi,
Hasan Metë Hatamaj – mysafir nga Batusha,
Gani Avdyl Hasanaj, mysafir nga Batusha,
Hasan Ahmet Çeku (70),
Bedri Ahmet Çeku (65),
Isuf Shala, mysafir nga Grabofci,
Çaush Rrustem Lushi,
Ardian Çaushi (30),
Ardian Çaush Lushi (20),
Osman Haxhi Lushi (48),
Sefedin Haxhi Lushi (44),
Avdullah Lush Lushi (45),
Ukë Lush Lushi (43),
Ramiz Lush Lushi (40),
Xhafer Lush Lushi (35),
Skënder Lush Lushi (30),
Nifa Din Kelmendi (55),
Skënder Din Kelmendi (50),
Besim Din Kelmendi (38),
Ardian Skënder Dina (20),
Rrahim Sylë Kelmendi (40),
Xhemë Isuf Kelmendi (40),
Mentor Shaban Kelmendi (22),
Avdi Shaban Berisha (58) dhe
Zeçir Aliaj – mysafir nga Zllopeku.
Masakrat barbare serbe në fshatrat tjera të Pejës
***
Në mëngjesin e së njëjtës ditë, forcat serbe kishin sulmuar edhe dy fshatra të tjerë fqinje, Pavlanin dhe Zahaqin, dhe pasi kishin dëbuar nga shtëpitë e tyre gratë, fëmijët dhe pleqtë, kishin vrarë mizorisht edhe 35 shqiptarë të pafajshëm.
Në fshatin Pavlan u ekzekutuan:
Zymer Sadik Gashi (70),
Agush Selman Gashi,
Liman Hajzer Gashi,
Haxhi Rexhë Dreshaj (41),
Shaban Tahir Kelmendi (52),
Zenun Shala, mysafir nga Fusha e Pejës,
Musë Isuf Lulaj (75),
Rrahim Salih Nikçi (55),
Xheirane Brahim Nikçi (25),
Hatixhe Kamer Nikçi (50),
Ajshe Avdyli dhe
… Kelmendi (40).
Ndërsa në Zahaq janë ekzekutuar këta persona:
Zenel Bekë Berisha,
Shaban Kasem Neziraj,
Sadri Ymer Ramaj,
Faton Sadri Ramaj,
Valdet Nezir Ramaj,
Shpend Rexhë Hyseni,
Naim Hajrullah Hyseni,
Ismet Hajrullah Hyseni,
Haki Hajrullah Hyseni,
Sabit Hajrullah Hyseni,
Bajrush Avdyl Hyseni,
Fehmi Rashit Gjokaj,
Hysen Rashit Gjokaj,
Ruzhdi Halil Dobraj,
Muhamet Halil Dobraj,
Halil Halil Dobraj,
Bekim Ahmet Delijaj- rom,
Shaban Sokol Ramaj,
Zymer Osmanaj,
Shaban Osmanaj,
Fakë Rexhep Murati – mysafir,
Demë Ahmet Hatashi – nga Leshani.
Më 1 qershor 1999, njësitë kriminale serbe në Qyshk ekzekutojnë edhe 10 civilë shqiptarë të paarmatosur, këta janë:
Ajeshe Nezir Kastrati,
Mirjeta Nezir Kastrati,
Haxhi Halil Dobraj,
Xhevrije Halil Dobraj,
Qerim Halil Kelmendi (95), nga Lutogllava dhe
shoqja e tij, Selime Klemendi (75),
djali i Qerim Halilit,
Gani Kelmendi (52),
djali i Ramadanit, 1.5 vjet.
(Të gjithë ata me mbiemrin Kelmendi i përkisnin të njejtës familje)
Në fshatin Nabërgjan janë vrare e masakruar mizorisht:
Jusuf Rexhep Dreshaj (49),
Haxhi Dervishi (65),
Beqë Nimani(70),
mysafir nga Nakulli,
Selman Brahim Ibërdemaj (55),
Ukë Ademi (65) prej Malajve të Rugovës dhe
gruaja e Ramë Berishës (50), nga Nabërgjani,
Vesel Ramë Dreshaj (50),
Rexhep Kuçi (45),
Shpëtim Rexhep Kuçi (23),
Shkurte Bërbati (60),
gruaja e Bajram Hajdin Bërbatit (65),
Bute Bajrtaktari (34),
Ramë Rexha (70),
Vulake Sadri Mujaj (75),
Ibish Sadri Mujaj (50),
Sulltane Ramë Lajçi (50).
Këto viktima janë gjetur rreth shkollës së Nabërgjanit dhe të gjithë janë të identifikuar, – ka shkruar Kosovapressi.
***
Në fshatin Shaptej janë zhdukur këta persona:
Hasan Lushi nga Raushiqi dhe
Mahmut Idriz Mahmutaj nga Trubuhovci.
Personat nga fshati Trubuhovc, për të cilët mendohej se ishin të zhdukur janë:
Nexhat Ramë Mahmutaj,
Ahmet Binak Mahmutaj,
Fahredin Sylë Mahmutaj,
Bedri Binak Mahmutaj,
Bedrije Niman Mahmutaj,
Halil Niman Mahmutaj,
Ervin Niman Mahmutaj,
Merita Hamit Asllanaj,
Bjetë Hamit Asllanaj,
Ardita Hamit Asllanaj,
Brahim Lushi.
Njësitë kriminale sebe që morën pjesë në masakrimin e shqiptarëve?!
Në ekzekutimin e këtyre shqiptarëve kanë marrë pjesë, njësitë militare e paramilitare serbe, pikërisht ato njësi që kishin masakruar 42 shqiptare në fshatin Qyshk.
Ndër njësitet serbe që kanë marrë pjesë në masakrën e Qyshkut, janë:
– Formacioni “Frenki”, një njësit komando i emëruar sipas udhëheqësit të tij Franko Simatoviq – “Frenki”, ka qenë pjesë e forcave speciale të sigurimit shtetëror të Serbisë, të njohur edhe si “Crvene beretke” (Beretat e kuqe).
– “Operativna Grupa” ose “OPG” (grupi operativ), një njësit elitë i policisë serbe, pjesëtarët e të cilit me krenari kanë quajtur veten “Magla” (mjegulla), sipas gjasës se pas aksioneve të ndërmarra nuk kanë lënë ndonjë gjurmë. “OPG-ja” mësohet të ketë marrë urdhrat nga gjeneralë të lartë në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Serbisë. Bazuar në dëshmitë e disa burimeve serbe, pjesëtarët e OPG-s kanë marrë pjesë edhe në disa masakra tjera famëkeqe në Kosovë, ndër të cilat është ajo e Abrisë së Ulët, Reçakut, Pavlanit, Zahaçit etj.
– Njësiti snajperist i Armatës së Tretë “Jugosllave”, grup që theksohet të ketë qenë nën komandën e drejtpërdrejtë të kryegjeneralit të Armatës së Tretë serbe.
– Pastaj, grupet paramilitare të ashtuquajtur “Munja” (vetëtima). “Munja”, në raportin e “Human Rights Watch-it” përshkruhen se “ka qenë një mishërim i çuditshëm i policëve, kriminelëve dhe të vetëquajturve patriotë, (plotësisht nën kontrollin e armatës dhe policisë), të cilët nga serbët ishin konsideruar si legjendarë, për përleshjet e tyre që kishin zhvilluar me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe për sulmet e pamëshirshme mbi civilët shqiptarë”.
Udhëheqës i grupit paramilitarë “Munja” ishte krimineli famkeq Vladimir Shalipuri – Munja, (ky kriminelë është vrarë nga UÇK’ja), ndërsa në këtë grup bënin pjesë:
– Nebojsha Miniq – Mrtvi,
– Milan Kaljeviq i njohur me nofkën “Rambo” dhe ”Puçrrani”,
– Sreçko Popoviq,
– Sllavisha Kastratoviq,
– Zvonimir Cvetkoviq,
– Mijo Paviqeviq,
– Sasha Jaksomoviq,
– Vlladan Krstoviq – Xhuxha,
– Boro Bubanja e shumë të tjerë.
***
Këshilli për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në vitin 2000 ka ushtruar një kallëzim penal në Gjykatën e Hagës për krime lufte në ish-Jugosllavi ndaj 37 serbëve për masakrat në Pejë më rrethinë. Listës së këtyre të dyshuarve u prin Sreqko Popoviq me nofkën “Burdush”, pjesëtar i grupit “Munja”, i lindur në Prizren, me vendbanim në Pejë. Ai pasohet nga Çaslav (Nikolla) Markoviqit, Lazar (Nikola) Markoviqit, Miça (Nikola) Markoviqit, Vidoje (Blagoje) Koriçanin, Milenko (Blagoje) Koriçanin, Velko (Blagoje) Koriçanin që të gjithë nga fshati Nakëll, fshat ky ndërmjet Pejës dhe Zahaqit. Në kallëzimin penal figurojnë emrat edhe të Slavisha (Miço) Kastratoviq, Gjuro Kastratoviq nga Gorazhdeci, Radoslav (Milosh) Bronoviq me nofkën “Cule” nga Raushiqi – komandant i Stacionit policor në Kliçinë. Zvonimir Cvetkoviq (i arrestuar në Serbi) nga Peja, Velimir (Savo) Vuleviq, Stevo (Velimir) Vuleviq, Milorad (Savo) Vuleviq, të gjithë nga Llabjani. Ky i fundit ka qenë zëvendëskomandant i Stacionit të Policisë në Kliçinë. Të dyshuar janë edhe Toma Kovaçeviq, Mijomir Lazoviq – punëtorë në Kombinatin e këpucëve, Milorad (Jovo) Mishlen nga fshati Krushevc i Pejës, Vuk Markoviq nga Naklla, Miçko (Bozhidar) Armush nga Naklla, Dejan Kolashinac nga Gorazhdeci, Darko Kolashinac nga Gorazhdeci, Goran (Bozhidar) Çetkoviq nga Peja – prijës i një grupi paramilitar, Zoran (Vladimir) Bajraktareviq “Roki” nga Naklla, Milan (Dimitrije) Kaleviq nga Peja, pjesëtar i grupit “Munja”, Zhivko Koriçanin nga Naklla, Neno Milaçiq nga Peja, zëvendës komandant i Policisë së Trafikut, Zoran Jashoviq nga Qyshku, Miodrag Brajeviq nga Zahaqi, Vujadin Çoroviq nga Zahaqi, Vujadin Çprpoviq nga Zahaqi udhëheqës i postës në këtë fshat, Milosh Pavle Markoviq, Zoran (Savo) Janiçijeviq nga Naklla Milorad “Mijo” Pavloviq nga Peja.
***
PARAMILITARI ZORAN RASHKOVIQ RRËFEN PËR KRIMET E KRYERA NË PEJË!
Në dhjetor 2013, paramilitari serb, Zoran Rashkoviç, ish-pjesëtari i njësisë “Çakejtë”, u rrëfye, në emisionin Jeta në Kosovë, për krimet që kjo njësi i bëri në disa fshatra të Pejës. Krimineli Rashkoviç ka thënë se nga Peja në orën 8 e 30 të mëngjesit në ditën e shtatë të bombardimit të NATO-s me 1999, drejt Qyshkut u nisën 30 pjesëtarë të “Çakejve”, të shpërndarë në shtatë deri në dhjetë automjete. U printe Nebojsha Miniq, i ashtuquajtur “Mrtvi” (i vdekuri), komandant i njësisë. Në këtë fshat pranë qytetit më të madh të Dukagjinit atë paradite maji u vranë 44 banorë, ndërsa 400 u detyruan të lëshojnë shtëpitë. “Njëri i ndante 10 [fshatarë], tjetri 10 të tjerë, tjetri 15, majtas, djathtas, me tradhti, duke u thënë se e prisnin policinë të vinte për t’i legjitimuar. Pastaj, po, u vranë në shtëpi. U dogjën. Ky ishte Qyshku me të gjitha, të gjitha, të gjitha, tmerret e tjera, traktorët, gratë, fëmijët, vjedhjet, goditjet, të gjitha sjelljet e mundshme jonjerëzore”, shpjegoi mënyrën e ekzekutimit të civilëve Zoran Rashkoviç.
Në vijim shikoni të plotë rrëfimin e kriminelit Zoran Rashkoviç:
JETA NE KOSOVE 12.12.2013

Dëgjova se “piktori” i stërzgjatur, duke kaluar rrugës shpeshherë goditet nga jashtëqitjet e shpendëve 

Drini.us
-
0
Dëgjova se “piktori” i stërzgjatur, duke kaluar rrugës shpeshherë goditet nga jashtëqitjet e shpendëve 

Nga Aurel Dasareti

Për disa popuj bota është blu e hapur, për të tjerë është gri e errët. Shqiptarët jetojnë në një botë supozimesh, misteresh, varfërie, pasigurie. 

*** 

Parlamenti shqiptar është pushtuar nga të ligët e vetëquajtur “rilindës” dhe përveç pisllëqeve tjera që me vite kanë kryer kundër popullit dhe vendit, mbrojnë (nuk e dënojnë) gjenocidin e barbarëve serbë ndaj civilëve boshnjakë në Srebrenicë. Ore të ligë, ju duhet të ishit të parët në planetë të dënoni këtë gjenocid, sepse ata bisha të egra cilët e kanë kryer këtë vepër të pabesueshme kriminale, janë të njëjtët që kanë kryer edhe gjenocidin e fundit ndaj vëllezërve dhe motrave tuaja në Kosovë (1998-1999) duke masakruar në mënyrën më mizore me mijëra fëmijë, pleq, burra, gra. Dhunuar mbi 20.000 femra e pastaj shumë prej tyre të therura me thikë në mënyrën me mizore. Ju përbindësh, nuk doni të kuptoni se “kosovarët” u masakruan vetëm pse janë shqiptarë, të së njëjtës gjenetikë siç jeni ju. Çetnikët momentalisht sillen me ju “bukur” sepse e dinë se jeni kryekungull. Kanë planet e veta kur edhe ju do hyni në thertoret e tyre nëse “Ballkani i hapur” (programuar nga serbët dhe rusët) bëhet realitet. Këtë ua thotë edhe një person që gjatë viteve 1994-95 ka pasur “takime” të përditshme jo aq miqësore me ta. Nëse mendoni se ju duan, kërkoni shërimin e trurit në qendrat psikiatrike. Jo, gabova, kjo nuk është e nevojshme sepse ju as që keni tru, kokat e juaja janë të mbushura me krimba të cofët.  

Kur i pash gratë e kuvendit (shumica prej tyre nëna) se si edhe ato, madje edhe më fuqishëm se burrecët e feminizuar, i valëvitshin me krenari kartonët e kuq duke refuzuar dënimin e gjenocidit serb ndaj fëmijëve dhe nënave të Srebrenicës, i thash vetës: Këto nuk janë gra e nëna shqiptare, por psikopatë. A thua vallë u mungojnë ndjenjat e nënave (njerëzore) që të kuptojnë dhembjen e atyre nënave të cilave terroristët serb ua masakruan fëmijët para syve të tyre?! Po sikur të masakroheshin fëmijët e juaj, a do t`i valëvitnit kartonët? Jeni të pamëshirshme, ju përbindësha! Na turpëruat përpara gjithë botës sepse zyrtarisht përfaqësoni vendin dhe gjithë femrat e kombit shqiptar, të trojeve dhe diasporës. Vetëm ndonjë çmendarak mendon se ju jeni “zonja”.  

Oh ju çibanë të pa shtrydhur kundërmues që keni zaptuar karriget e kuvendit, ju të mallkuar që përveçse ia lëpini qelbin (…) njëri-tjetrit ia lëpini edhe terroristit Vuçiç (dorës së djathtë të kasapit të Ballkanit) i cili urdhëroi që për 1 çetnik të vrarë të vriten 100 myslimanë (boshnjak)! Ju, në vend që të jeni pas hekurave për korrupsion, krimin e organizuar, trafikime njerëzish dhe droge, tradhti kombëtare, me metoda kriminale keni “fituar zgjedhjet e lira dhe të ndershme” duke pushtuar Kuvendin e Shqipërisë! Të gjithë ju jeni të zënë me pisllëqet e juaja, duke ua ngrënë (…) fashistëve serbo-rus në dëm të higjienës dhe shëndetit tuaj sepse jeni pengu i tyre, kaloni rrugët e njëri-tjetrit, shtyni njëri-tjetrin mënjanë, kaloni mbi njëri-tjetrin, ndonjëherë edhe hipni mbi njëri-tjetrin. Nuk mund të jetë ndryshe, bastard lindësh – nuk bëhesh.  

Ajo që ka vërtet rëndësi në jetë kur plotësohen nevojat e tjera bazë, është përkatësia. I përkasësh dikujt. I përkasësh një vendi, një kombi, një gjuhe, një tradite, një Shqipërie të bashkuar pa fëlliqësira.  

Tradhtari i stërzgjatur që i nënshtrohet shantazhit (shtrëngimit) të Serbisë sepse e ka mizën nën kësulë (serbët e kërcënojnë se nëse nuk i plotëson kërkesat e tyre në dëm të vendit dhe shqiptarëve në përgjithësi do t`i zbulojë fshehtësitë e tij të ndyra edhe në bashkëpunimin për copëtimin e Kosovës) nuk mund ta çliron veten nga të menduarit se nëse shqiptarët do të kishin jetuar si kafshë, pa menduar për të kaluarën apo të ardhmen, pa histori e përkatësi kombëtare, pa mirëqenie, pa shpresë për ndryshim, kjo botë e tij e ligë do të ishte më e qetë dhe ndoshta edhe më e lumtur. 

*** 

Më parë, në fëmijërinë e hershme (2-4 vjeçar), kam qenë një shpirt që rrinte pezull përreth. Nuk përshtatesha pothuajse askund përveç në rrethin e anëtarëve të ngushtë të familjes. Isha larg në univers, papritmas jam këtu, në këtë botë. Bota i përket atij që e kap atë! Bota shqiptare është e hapur si një libër, por mua nuk më pëlqen titulli. Oh, bota shqiptare! Ti je vërtet një trill i trishtuar, diçka e çuditshme, e panatyrshme, e papëlqyer për qytetarët e thjeshtë dhe pafundësisht të varfëruar nën sundimin e hajdutëve të regjimit kriminal, të tradhtarëve të pamoralshëm që zvarriten përpara këmbëve të armiqve të ndryshëm që kanë kryer shumë masakra ndaj kombit të tyre! Kjo është një botë e pamëshirshme ndaj popullit dhe atdheut të vet… 

“Bota është një vend i rrezikshëm për të jetuar. Jo për shkak të të ligjve, por për shkak të atyre që nuk bëjnë asgjë me ta”-  Albert Einstein. 

Gjyshi im, oficer i lartë, emigroi që në moshën rinore, me njohuri të mjaftueshme se kush janë në të vërtetë shqiptarët vetëmohues, megjithatë, ai ka mbrojtur gjithmonë bashkatdhetarët e tij, veçanërisht në bisedat me kolegët: “Mos e humbni besimin tek shqiptarët. Populli shqiptar është si një det. Edhe pse disa pika uji janë të pista, deti mbetet i pastër”. 

Srebrenica ’95 – Genocide in Europe (3h04min Trial video)

_______

* Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike 

Florida nderon viktimat e komunizmit ndërkombëtar – cakton 7 nëntorin si dita e kujtimit të viktimave të komunizmit

Drini.us
-
1
Florida nderon viktimat e komunizmit ndërkombëtar – cakton 7 nëntorin si dita e kujtimit të viktimave të komunizmit

Guvernatori i Floridës, Ron DeSantis

Nga: Frank Shkreli

Ndërsa Kuvendi i Shqipërisë refuzon të hartojë një rezolutë për denimin e gjenocidit serb në Srebrenicë

Governatori republikan i shtetit Florida, Ron DeSantis nënshkroi të hënën që kaloi (9 Maj, 2022), legjislacionin për të nderuar dhe kujtuar 100-milionë viktimat e komunizmit ndërkombëtar që kanë vdekur dhe vuajtur nën regjimet diktatoriale komuniste të shekullit të kaluar. Unë kam shkruar disa herë për këtë lëvizje për të kujtuar viktimat e komunizmit ndërkombëtar në Shtetet e Bashkuara dhe në Kanada, gjatë viteve të kaluara, si një fenomen interesant, tipik amerikan, për të nderuar dhe kujtuar viktimat e regjimeve totalitare, anë e mbanë botës. Amerika nuk ka vuajtur kurrë nga komunizmi dhe si rrjedhim nuk kishte as viktima të komunizmit, por natyrisht, se Amerika ka pranuar me miliona refugjatë anti-komunistë nga mbarë bota – përfshir shqiptarë, viktima të komunizmit të Enver Hoxhës. Por, ndaj këtyre shtetasve të vet, ky vend ndjenë se ka një obligim moral për të kujtuar dhe nderuar miliona viktima të pafajshme të komunizmit në vendet nga e kanë origjinën miliona amerikanë, përfshir edhe shumë shqiptarë. 

Kështuqë, Florida është shteti që këtë javë miratoi ligjin për caktimin e 7 Nëntorit, si ditën e Kujtimit të Viktimave të Komunizmit duke iu bashkuar kështu shteteve Alabama, Teksas, Utah dhe Virxhinia të cilat kanë miratuar tashmë këtë datë përkujtimore. Ndërkohë që 8 shtete të tjera: Arizona, Arkansas, Idaho, Illinois, Missouri, New Jersey, Pennsylvania dhe South Carolina janë në përgatitje e sipër për të bërë të njëjtën gjë, sipas Fondacionit për Kujtimin e Viktimave të Komunizmit (Victims of Communism memorial Foundation) në Washington DC. 

“Nderimi dhe kujtimi i viktimave të regjimeve komuniste dhe t’i mësojmë studentët tanë rreth atyre mizorive, është mënyra më e mirë për të siguruar se ajo histori nuk do të përsëritet më”, është shprehur Governatori DeSantis me rastin e nënshkrimit të ligjit për të shpallur 7 nëntorin si ditën e Kujtimit të Viktimave të Komunizmit, në shtetin e tij. Governatori i Florida-s shtoi se nepërmjet ligjit HB-395 të miratuar të hënën që kaloi, “…ne po garantojmë se historia e atyre personave që janë arratisur nga regjimet komuniste si dhe përvoja e tyre e tmershme, të ruhet dhe të mos harrohet kurrë nga studentët tanë.  Ndërsa është në modë që në disa qarqe të mos i kushtohet rëndësi historisë së komunizmit, Florida do të mbrojë të vërtetën dhe do të mbetet mbrojtëse e lirisë”, tha Governatori i shtetit Florida, ndërsa nënshkroi legjislacionin që përcakton 7 Nentorin si Ditën e Kujtimit të Viktimave të Komunizmit. Në legjislacionin e miratuar në Florida autorizohen fonde për të mësuar nxënsit dhe studentët e brezit të tanishëm dhe brezave të ardhëshëm – duke filluar nga viti shkollor 2023-2024 — për barbarizmat dhe krimet e komunizmit, ashtuqë liria të mos shuhet kurrë në shtetin Florida, u shpreh Zevendës-governatorja e atij shteti, Jeannette Nunez. 

Me 9 Maj, 2022, Governatori i shtetit Florida, Ron De Santis nënshkroi legjislacionin për të përcaktuar 7 Nentorin  si Ditën e Kujtimit të Viktimave të Komunizmit – në nder dhe kujtim të gjithë atyre që vdiqen dhe vuajtjen tmerin nën regjimet diktatoriale komuniste.  

Governatori i shtetit Florida, DeSantis e mbylli ceremoninë e nënshkrimit të legjislacionit në fjalë, duke theneë se, “Sot vendosa që 7 Nentori të jetë Dita e Kujtimit të Viktimave të Komunizmit, në nder të atyre që kanë vuajtur nën komunizëm dhe për tu kujtuar njerëzëve shkatërrimet që ka shkaktuar komunizmi anë e mbanë botës, përfshir të pakën 100-milion të vdekur e të vrarë nga komunizmi ndërkombëtar. Në Florida, ne do themi të vërtetën sa i përket komunizmit”, përfundoi Governatori Ron Desantis i shtetit Florida. 

 Po Shqipëria, një vend që ka vuajtur më shumë se çdo vend tjetër nga barbarizmat e komunizmit sllavo-aziatik, kur do ta thotë të VËRTETËN për krimet e regjimit barbar komunist të Enver Hoxhës. Po presim për 30-vjetë tanimë. Deri kur më? Kjo dhe të tjera pyetje që unë i kam bërë dhe do vazhdoj t’ia bejë pozitës dhe opozitës shqiptare, për derisa Shqipëria nuk u bashkohet vendeve të tjera ish-komuniste ( por edhe shteteve të nuk kanë qenë kurrë komuniste, si Amerika dhe Kanadaja), të cilat kanë denoncuar komunizmin dhe vazhdojnë të dënojnë krimet  e këtij regjimit totalitar barbar, në vendet e tyre.  

 Prandaj, me këtë rast që Florida shpallë Ditën e Viktimave të Komunizmit, ashtu siç kanë bërë dhe kanë në plan të bejnë edhe shtete të tjera në Shtetet e Bashkuara — si shqiptaro-amerikan ashtu si edhe dhjetëra mijëra të tjerë në këtë vend – 30-vjet pas shembjes së Murit të Berlinit – detyrohemi gjithnjë të pyesim, në këtë 100-vjetor të normalizimit të marrëdhënieve amerikano-shqiptare, ndërkohë që po na hidhet pluhur syve, nga të dy palët, se ky është një përvjetor festimi të “vlerave të përbashkëta”, dhe “krah për krah” – Shqipëria me Amerikën. Na thonë se janë pro-amerikanë. Përpiqen të na bindin se ndajnë me ne vlerat amerikane.  Unë si shtetas amerikan nuk kam asgjë të përbashkët me njerëz që mohojnë ose janë indiferent ndaj krimeve kundër njerëzimit dhe me njerëz që nuk dënojnë krimet e komunizmit ose të cilës do ideologji ose regjimi diktatatorial qoftë.  

Përball turpërimit kombëtar të ditës së enjëte në Kuvendin e Shqipërisë dhe vendimit të shtetit Florida këtë javë, për të kujtuar viktimat e komunizmit ndërkombëtar, duke caktuar një datë në nderim të tyre — pyetjet e mia për Tiranën zyrtare kanë qenë dhe vazhdojnë të jenë:  

Pse nuk është distancuar Shqipëria, zyrtarisht, nga e kaluara e saj terroriste komuniste e Enver Hoxhës? 

Pse nuk është përballur Shqipëria, seriozisht, me të kaluarën e mjeruar të saj komuniste enveriste? 

Pse Tirana zyrtare, deri më sot, nuk ka dënuar zyrtarisht, krimet e regjimit barbar komunist të Enver Hoxhës. 

Dhe pse Kuvendi i Republikës së Shqipërisë nuk ka caktuar ende një datë përkujtimore, kushtuar viktimave të komunizmit në Shqipëri, ashtu siç kanë bërë vendet ish-komuniste të Evropës, me përjashtim të Rusisë dhe Serbisë. PSE?! 

Po për krimet e Serbisë në Kosovë, po për dhjetra mijëra viktima anti-komuniste shqiptare që u torturuan dhe vdiqën në duar të OZNA-s së ish-regjimit komunist jugosllav në bashkpunim me regjimin komunist të Enver Hoxhës, anë e mbanë trojeve shqiptare nën ish-Jugosllavi? Po për masakrën e Tivarit, jo pak por deri në 4000 shqiptarë të vrarë nga dy regjimet komuniste si motra të kohës? Po masakra(t) Çame? 

Për të gjitha këto dhe të tjera krime e masakra, kush do flasi, nëqoftse jo Shqipëria?  Mirë se opozita shqiptare tentoi të paraqiste të ëjntën një rezolutë në Kuvendin e Shqipërisë për të dënuar gjenocidin serb në Srebrenicë dhe mirë bëri, po kur do flasë opozita shqiptare për krimet edhe gjenocidet e shekullit të kaluar anë e mbanë trojeve shqiptare, përfshir krimet e Enver Hoxhës? Viktimat shqiptare dhe krimet kundër njerëzimit ndaj shqiptarëve, shekullin e kaluar, meritojnë vemëndjen e Kuvendit të Shqipërisë — pasi kemi të bëjmë me mijëra viktima shqiptare — aq sa edhe për çdo krim e gjenocid kundër cilitdo popull në Ballkan, përfshir viktimat e shkreta boshnjake në Srebrenicë. 

Sidoqoftë, nëse vota e shumicës socialiste në Kuvendin e Shqipërisë të ënjtën — që hodhi posht rezolutën e cila do të dënonte krimet dhe gjenocidin serb në Srebrenicë të Bosnjës, përbën ndonjë tregues se si do veprojë Shqipëria, tani dhe në të ardhmen, në lidhje me historinë e viktimave të komunizmit në Shqipëri dhe me krimet e regjimeve terroriste në përgjithësi, atëherë mos prisni gjë të hajrit prej këtyre “përfaqësuesve” të popullit.  Këta nuk kanë ndërmend të dënojnë as krimet e Enver Hoxhës në Shqipëri, as krimet e Serbisë në Kosovë, as masakrën e Tivarit as masakrat kundër shqiptarëve të Çamërisë, e shumë të tjera masakra të mëdha e të vogëla, të shekullit të kaluar.  

Sidoqë ta shikosh, akti i Kuvendit të Shqipërisë ditën e ënjtë – për të mos dënuar gjenocidin në Srebrenicë — ishte një akt poshtërues kombëtar para botës së qytetëruar, përfshir Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku edhe sot 30-vjet pas shembjes së Murit të Berlinit, një numër shtetesh amerikane kanë vendosur që në solidaritet me viktimat e gjenocidit komunist ndërkombëtar, të kujtojnë dhe të dënojnë, zyrtarisht, krimet e komunizmit – ashtu siç bëri Florida këtë javë. KURRË NUK ËSHTË VONË PËR TË DËNUAR TË KEQËN!  

 

Foto ga VOA-Shqip – Deputetët e shumicës socialiste në Kuvendin e Shqipërisë — me kartona të kuq në dorë — duke hedhur posht rezolutën që do dënonte gjenocidin serb në Srebrenicë. A e dinë këta se çfarë mesazhi po përcjellin me votën e tyre me kartona të kuq — shqiptarëve dhe botës?

Por, mbi të gjitha, rreth tavolinës në mbrëmje si ua shpjegojnë fëmijve dhe familjeve të tyre këtë akt turpërues.  Turp të kenë.  Edhe zgërdhihen, sikur po votojnë për të shkuar në ndonjë piknik. Diçka nuk është në rregull me këtë vend! 

Fytyra e Gjergj Kastriotit – Skënderbeut

Drini.us
-
0
Fytyra e Gjergj Kastriotit – Skënderbeut
Nga: Afrim Caka, Gjakovë
Sipas Zhorzh Petroviqit gjer më 1881 janë shkruar 191 vepra ne gjuhën franceze, gjermane, latine, italiane, spanjolle, portogeze, suedeze e greke për Gjergj Kastriotin Skënderbeun.
Kështu që lufta e tij për mua është orvajtje për të vërtetuar epërsinë ndaj turqëve. Po përse? – sepse thellë brendapërbrenda ne e ndiejmë veten krenar. Mirpo shqiptari i instiktit është destinuar të ndiej veten inferior ndaj armikut – pikërishtë Skënderbeu ishte inferior ndaj turqëve – pikërisht trimëria e tij ishte inferiore ndaj tyre. Kjo nuk do të thotë “kompleks inferioriteti”, ky është fakt, realitet – pikërisht Skënderbeu është trim mbi trima. Të jetosh me emrin dhe veprat e tij do të thotë të jetosh në nivelin më të lartë nga të gjitha nivelet e mundshme të jetës. Dhe, në qoftëse se e kuptojmë luftën e tij, luftën për epërsi, ne dalim nga lufta fitimtarë, ne thjesht themi – Ne jemi Skënderbe dhe ushtarët e tij.
Por fati i kulturës sonë është se ne përseri bëhemi më të pa qartë e të pa vetëdijshëm për ato luftëra të përditëshme që bërë ai, pasi për një mijëvjeçar orientimi gjoja vetëm apo i pandehur i tillë drejt pathosit madheshtor të etikës së krishtere, muslimanizmi na i kishte verbuar sytë.
• • • •
Që kur Shqipëria quhet Shqipëri, Skënderbeu është burri që tregoi atë si kombë e shtet më vete, nga më të fortët në Evropën e asaj kohe, gjatë një lufte të paprerë prej njëzet e pesë vjetësh; dhe formoi nyjën e kreut ku mund të lidhej filli i historisë së saj për kohët e pastajme.
I till ishte profili fizik dhe moral që na jep BIEMI mbi heroin tonë kombëtar, qështë një zheni, një prijës, një diplomat nga të radhës së parë, me të cilin mburremi se do të na ndritë për gjithnjë jetën si një yll i shkëlqyer. Energjia, trimëria, mprehtësia e mendjes dhe morali i lartë i SKËNDERBEUT, këti njeriu të madh që, në kohën e tij tërhoqi vemendjen e tërë botës, do ta mbrujnë rinin tonë me ndjenja e mendime të holla e të fisme dhe do ta ngrënë në sfera të larta që të mundë me nder e lavdi të jetë në gjendje të kryejë punë të bukura e të lëjë gjurma të pashlyera në histori, ashtu sikundër ndodhi me popullin shqiptar në kohën e heroit tonë e në kohrat ma të vona gjer në ditët tona.
Sot për fat keq si në Shqipëri, Dardani, Ilirid e Preshevë shprehja periudha e tij e lavdishme ka marrë tashmë një shije politikisht negative nga disa hoxhallarë islamistë të egërsuar. Te luftrat e tij është ndërtuar e gjithë historia e zhvillimit të shqiptarëve, kurse Skënderbeu ishte luftar i rreptë dhe i fuqishëm dhe i dërguari i Perëndisë për ti bër ballë kuçedrës shumë kokëshe aziatike. Mbajeni mend: ne të gjithë duhet të jemi luftar. Për t’i ndarë këto koncepte, duhet të jemi luftëtarë, agresiv ndaj armiqëve, vetëm atëherë ne mund ta mbrojmë dinjitetin tonë dhe lirin e popullit tonë.
Fytyra e Skënderbeut, e këtij heroi të ndritur të kombit tonë, që solli për herë të parë bashkimin tonë kombëtar, i frymëzoi shqiptarët me trimëri e guxim për t’i bërë ballë kolosit turk, nga i cili i dridhej bota e tërë dhe nuk mundëte t’i vinte një cak vrullit të tij papërmbajtshëm.
Skënderbeu, kryeheroi ynë legjendar, me heronjtë e tjerë si: Moisi Golemi, Uran Konti, Tanush Topia, Ajdin Muzaka, Vlladen Givriçi, Muzaka i Angjelinës, Marin Spani, Zaharia Gropa, Gjon Strez Balsha, Pjeter Perllati, Pjetër Manueli, Muzak Topia, Pal Meneshi, Pal Ëngjëlli, Pjetër Ëngjëlli, Kukajt, Erizajt, Gjergj Strez Balsha, Pal Dukagjini, Lekë Dukagjini, Gjergj Arianiti, Andrea Topia, Teodor Koronë Muzaka, Pjetër Spani, Gjergj Dushmani etj., e me mbarë popullin shqiptarë, që e ka në gjak ndjenjën e lirisë dhe të sakrificës për të, shkroi faqet më të shkëlqyera të historisë sonë në të kaluarën dhe dha shkas të njihen virtytet tona në të katër anët e botës, duke lënë vragë të thella në zemrat e shqiptarëve nëpër shekuj; ai u përpoq për herë të parë në Shqipëri ta dobësoi dhe ta zhdukë gjer në një farë pike feudalizmin e Skënderbeu të krijojë të parën ushtri të rregullt kombëtare, në një kohë kur në tërë Europën zotëronin feudalët dhe ushtritë mercenare.
Fytyra e Skënderbeut ka qenë si një dritë shkreptime që mahniti bashkëkohosit e tij shqiptarë e të huaj dhe udha kurajë për qëndresë dhe shpresë për fitore, për t’i vënë kufi kuçedrës aziatike, që dukej sikur do përpinte dheun, sikur do të përmbyste gjithçka që qe krijuar e ndërtuar gjatë shekujve për mbarëvajtjen dhe lulëzimin e njerëzimit; dhe sa jetoi heroi ynë kufiri iu vu së keqës, Shqipëria Etnike u bë si një kështjellë e fortë graniti, ku armiqtë e tërbuar përplaseshin me qindra mijë dhe thyenin xverkun, qafën, duke mos mundur të kapërxejnë Adriatikun për të shtuar qytetërimin evropian.
Populli shqiptar i priti i patrembur me gjoks të tij dallgët armike dhe Evropa kurvë mori frymë e u qetësua. Edhe pas vdekjes së heroit tonë, sido që populli shqiptar ra pak nga pak nën zgjedhën e urryer armike (turke), kufiri që i vuri së keqës ai më njëzet e pesë vjet luftëra mbeti i ngulur dhe i pandryshuar, sepse buja e mrekullive të tij e kish paralizuar furin e turkut, i cili s’pati më guxim për avantura të tjera në stil të gjërë. Bota e tërë e njohu këtë punë të madhe që bëri heroi ynë kombëtar dhe i thurën ati mburje lavdata shumë shkrimtarë nga vende të ndryeshme të Botës, lavdata e mburje, që nuk i përkasin vetëm atij por gjithë kombit shqiptar, që u bashkua më të si një trup i vetëm, pa u tronditur aspak nga numri i pashterur i turmave të armikut të papërmbajtshëm dhe luftoi me të si titan për një kohë të gjatë.
Gjer tani vepra për Skënderbenë në gjuhën në gjuhën shqipe nuk mund të themi se na mungojnë. Historia e Skënderbeut e Naim Frashërit, ndonëse i mungon forca, është prapë e bukur dhe ka ndihmuar shumë në kohën e Rilindjes për të forcuar ndjenjen kombëtare dhe për të shtuar përpjekjet për sigurimin e pavarësisë. Po vepra e bukur dhe më e lartë – ndonëse nuk merret dretpërsedrejti me Skënderbenë – është “Rapsodi të një poeme shqiptare”, këngë që De Rada ka mbledhur nga goja e popullit arbëresh, e ndarë në tri pjesë, prej të cilave e para jep një pasqyrë të gjendjes së përparuar e të ndritur të popullit tonë përpara luftërave me turqit, pjesa e dytë merret me luftërat e me heroizmat, dhe e treta me mundjen dhe me mjerimin që mbuloi popullin tonë; një vepër tjetër me rëndësi është “Kënga e Sprasme e Balës” e poetit arbëresh Gabriel Dara i Riu. Kjo poemëmerret me një nga luftrat e fundit të Skënderbeut, me atë të Valkalisë dhe është vepra më e mirë në gjuhën shqipe mbi heroin tonë dhe një nga veprat më të bukura të letërsisë shqipe.
BIEMI thotë për Skënderbeun afërsisht kështu:
“Unë nuk e di në përmendet vallë, në gjithë historinë e lashtë dhe të re, një hero që të përmbledhë në vetvete kaq vetija të ralla e cilësi shpirti dhe të jetë kaq i ngjeshur mirë nga trupi
si ai i yni. Duke shikuar punët që ka bërë ne nuk mund të themi prerë se ai ka qenë më shumë trim, prijës i matur, apo princ i urtë. Duke filluar për shkrimin e e pamjes së tij nga ato cilësi ra që trashigoi nga babai, natyra, po e nis me shtatin e tij të hedhur e të drejtë, plotë autoritet dhe hir; ai kish një trup të fortë dhe të ngjeshur mirë në të gjitha pjesët dhe sidomos në krahë, tek të cilët shihej një shkathtësi e veçantë e bashkuar me një fuqi të mrekullueshme. Trupi i tij kishte një fuqi të tillë, që kurrë nuk u përkul përpara çfardo mundimi dhe vuajtje, por qëndroi si një statujë e derdhur prej bronxi. Në kohën e betejave të ashpra kundër turqëve, ai nuk pushonte asnjë çast, po ish gjithnjë në lëvizje e në veprimtari të vazhduar, si natën ashtu dhe ditën, u binte kaluar poshtë e përpjetë rrugëve, shikonte gjëndjen e vendeve, mundohej të njihte qëndrimin e armikut, vizitonte gjithë rajonet dhe shikonte në ishte çdo gjë në rregull, siç e donte vetë; gjithnjë i mbuluar në pluhur e në djersë, me gjithë këtë, s’ishte kurrë i lodhur, po përherë i gjallë, përherë i dlirtë dhe i fuqishëm si zakonisht për të ndërrmarrë punë të reja të guximshme. Ishte i pari që hynte në betejë, dhe i fundit që tërhiqej; futej në përleshje dhe u binte armiqëve turqë pa u dalluar nga ushtari i thjeshtë.
Por një cilësi e tij nga më e bujshmet ka qenë fuqiae krahut të tij. Emri dhe fama e tij muarën dhenë, njëherëzit thoshin se Skënderbeume një të goditur të shpatës ndante në dysh një ka turk të tërë, pritëte hekmetat, byzelikët e çeliktë dhe çfarëdo mbrojtje të armikut; se ai arrinte gjersa ta ndante në dysh me një të goditur të vetëm një njeri të armatosur në hekur nga krye këmbë. Nga po hetimet e Tivarasit, dimë atë që bëri ai një zemërim e sipër, kur ndau e goditur e copëtoi dy turq. Si pas anonimit sulltan Mehmeti, i habitur nga buja që kish bërë shpata e Skënderbeut, dërgoi dy fjalë e iu lut që t’i dërgonte atij një shpatë të tillë. Po si e provoi se as me dorën e tij dhe me as më të shëndoshëve të oborrit të tij nuk mund të priste ashtu si kish dëgjuar, iu ankua se nuk ishte ajo armë, rreth së cilës tregoheshinkaq mrekullira, dhe se Skënderbeu i paskej përgjigjur se duhet edhe krahu i tij për ta përdorur.
Në qoftëse se cilësitë e trupit të tij qenë të jashtëzakonshme, që e bënë të dallohej nga shokët e tij të luftës, shumë më të mëdha ishin aftësitë e tij mendore. Fitoret që arriti në luftë kundër sulltanëve vunë në dukje aftësitë e tij të mrekullueshme dhe shkathesisnë për të drejtuar e për të realizuar çfardo projekti të ndërlikuar dhe të vështirë. Të paktë janë gjeneralët, të cilët kanë ditur të përdorin aq mirë startaxhemën si ai; kjo është një nga veçoritë me të rëndësishme të jetës së tij: ka ditur t’u përgjigjet të gjitha të gjitha dredhive ushtarake turke, pa pasur asnjë disfatë. Kurrë ndonjë princ s’i pati ushtarët kaq besnikë dhe kaq të ngjitur pas shërbimit ushtarak e të displinuara si ajo e tija. Heroi, shokët e tij dhe mbarë populli vepronin si një trup e mendja e vetme.
Për çudi të madhe, në sa beteja që mori pjesë, duke u gjendur në ballë dhe përherë atje ku vlonte përleshja, nuk qëlloi kurrë që të merrte një plagë të vogël: tregoj në se vetëm përshkak të rrezimit të kalit u vra pak në njërën shpatull dhe në njërën krah. Ai matëte fuqitë e tija me vishtërsitë e luftimeve dhe i përgatiste ushtarët me kujdes të madh e më shkathëtësi në mënyrë që s’linte aspak vend për humbje. Ishte një argëtim matë bukurit ta shihje Skënderben kur dilte i armatosur në krye të ushtrisë së tij, me atë pamje të patrembur aq të gëzueshme e madheshtore që shprehej në fytyrën, në fytyren, në zërin dhe në qëndrimin e tij, ashtu edhe kur i jepte zemer ushtarëve” edhe më i bukur dukej argtimi kur luftonte e kacafytej me turqit,
me sytë që i shkreptinin plot urrejtje për armikun; si ndonjë rrufe shkatërrimtare rrëzonte e përmbyste çdo gjë që u dilte përpara duke i detyruar të iknin armata të tëra turke e serbe.
Për këto arsye Shqipëria, një vend i vogël qëndroi kundër asaj fuqie, që sundonte pjesët më të mira të Azisë e të Europës dhe se cilës s’kish mbretëri as perandori që mund t’i bënte ballë. Ja çdo të thotë kur një ushtri e vendosur e të sigurtë në punë, me një zotësi që shtrihet mbi gjithçka, me një përvoj të regjur në mjeshtrinë e armëve, që di të përfitoj sipas rastit nga cilësit e mira të vetat, nga shëmbëlli i të cilit ushtarët të mësojnë atë që duhet bërë më tepër se nga komandant, në qëndresën e të cilit ata kanë besim të plotë dhe të jenë të bindur se fitorja s’do t’u mungojë po të po të ndjekin me përpikëri urdhërat e tij; njerëz të tillë kurrë nuk humbasin edhe përpara një armiku të shumtë në numer (si ajo e Ballaban Pashës në Krujë), dhe fitoret kanë qenë kurdoherë të siguruar.
Për këto janë veç merita të tij ushtarake, që arrijnë vetëm të na tregojnë një luftar të madh. Shumë më të bukura janë cilësitë e tija morale, disa prej të cilave arrijnë gjer në përsosuri. Populli i çdo shtrese pranohej nga ai dhe mbetej i kënaqur nga durimi i tij dhe nga mirësia me të cilën ai i dëgjonte fjalët. Çdo të mirë që mund të bëhej pa i sjellë dëm kujt dhe pa cënuar drejtësinë, ai të bëhejpa i sjellë dëm kujt dhe pa cënuar drejtësinë, ai e bënte dhe kënaqej më tepër se sa ata të cilave u bënte të mirën. Dorëhapësia e tij qe aq e madhe, sa të gjithë e adhuronin si udhëheqës të denjë. Ushtarët i mbante të pajisur e të ushqyer mirë. Paraqitja e tyre e denjë për misoninin e lartë që kishin ndërrmarrë për të ruajtur kufitë e Shqipërisë Etnike. Kishte respekt të madh për fjalën e dhënë dhe kujdesej në menyrë të veçantë që asnjëri të mos ankohej nga sjellja e tij; të binte në sy urrejtja e madhe në ndjente ai për qëndrimin e tij, të binte në sy urrejtja e madhe që ndiente ai për qëndrimin me dy faqe, për dhelpërinë, gënjeshtrën, dlirësia e tij u solli shumë dobi interesave të kombit, se pse kjo ka qenë hallka kryesore që ruajti bashkimin e të gjithë princërve shqiptar.
Nga dita që u bë prijës i popullit shqiptar, kujdesi kryesor i tij ka qenë të njihte pritjet e njerzëve të tij dhe shkallën e zotësisë së tyre me qëllimin që t’i jepte secilit vendin e tij dhe t’i ngarkonte atë detyre që e meritonte, të bënte që çdo cilësi e mirë që gjendej në nënshtetasit të ndihmonte në të mirën e përgjithëshme të popullit. Dhe me ndihmën e njohjes së tij, të gjerë të njerëzve i zgjidhte çështje kaq mirë sa që kurrë nuk u pendua kur zgjidhte për detyrat ndryeshme nënshtetasit e tij.
Ai ishte i sjellshëm e i njerzishëm me shokët dhe populli, por i rreptë kur gjente me realizimin e misonit të lartë për mbrojtjen e atdheut.
Skënderbeu mund të merrët si shembull i një luftari me moral e karakter të lartë.
Sado që kish qenë mjaft kohë në një oborr të korruptuar, ku kënaqësitë e epsheve ishin krejt të lira, prapë në tërë jetën e tij nuk tregoj kurrë ndonjë prirje për gjera të tilla dhe përhera u largua nga çdo gjë s’ishte morale. Sipas shembullit të tij dhe sipas dlirësisë së jetës së tij ishin caktuar edhe ushtarët, tek të cilët nuk binte në sy asnjë shënjë çburrosjeje, për të gjithë i nënshtrohen disiplinës si në çështje ushtarake ashtu dhe për sa i përket sjelljes në jetën shoqërore. Me cilësitë e tij të ralla dhe me shokët e popullit liridashës, Skënderbeu, sadoqë ish prijës i një populli të vogël dhe pa mjete, mundi t’i sjellë kësulën rrotull një goxha Turqie”.
Përshkrimi i fotografisë nuk është i disponueshëm.

Kryeministri Kurti takoi investitorët në Këshillin për Çështje Botërore të Dallasit

Drini.us
-
0
Kryeministri Kurti takoi investitorët në Këshillin për Çështje Botërore të Dallasit

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti u takua me investitorë, akademikë e profesionistë në Këshillin për Çështje Botërore të Dallasit (World Affairs Council of Dallas) /Fort Worth.

Fuqia punëtore profesionale e Kosovës, kosto e ulët operative për kompanitë e Teknologjisë së Informacionit, zhvillimi ekonomik dhe përparimi demokratik u veçuan nga kryeministri Kurti si arsye pse Kosova ofron një mundësi të artë për investime të reja.

Ai theksoi klimën tërheqëse për investime në Kosovë, veçanërisht në sektorin e teknologjisë së informacionit. Mbi 650 kompani të këtij sektori, 70% e të cilave eksportojnë shërbime kryesisht në ShBA dhe BE, tregojnë potencialin e madh dhe të dëshmuar të këtij sektori në Kosovë.

 

Duke marrë parasysh këto cilësi të veçanta të sektorit të TI-së në Kosovë, kryeministri ftoi investitorët e fokusuar në këtë sektor, që ta përfshijnë vendin tonë në planet e tyre për kontraktimin e shërbimeve.

Duke përmendur ndihmën, që mërgata jonë ka dhënë në financimin e sistemit shëndetësor dhe arsimor para dhe gjatë luftës, pasuar me luftën çlirimtare të vitit 1999 dhe me përpjekjet për rindërtim të pasluftës, ai veçoi potencialin e mërgatës sonë në ShBA për investime të përbashkëta në Kosovë.

Kryeministri Kurti potencoi gatishmërinë e Qeverisë sonë për të ofruar dhe siguruar kushte të favorshme për investimet e huaja.

Duke theksuar besimin e lartë te qeveria, kryeministri veçoi përmirësimin vjetor rekord për 17 vende në Indeksin e Perceptimit të Korrupsionit të raportit të Transparency International.

Miratimi i ligjit për Gjykatën Komerciale, që do të shërbejë për rritjen e efikasitetit të trajtimit të kontesteve ekonomike, dhe rishikimi i ligjeve ekzistuese kanë për qëllim ofrimin e kushteve sa më të favorshme dhe të përshtatshme të të bërit biznes, tha kryeministri.

Përgjigja e Forcës së Diasporës rreth sfidave aktuale

Drini.us
-
0
Përgjigja e Forcës së Diasporës rreth sfidave aktuale
Lirim Gashi, Prishtinë
FORCA E DIASPORËS PËR KOSOVËN, KA PËRGJIGJE ADEKUATE PËR SFIDAT E MODERNITETIT
Kosova po përballet me një krizë të rëndë ekonomike, sociale dhe të sigurisë, që nuk po çon në trazira sociale falë donacioneve të vazhdueshme të diasporës dhe jo falë masave adekuate afatshkurtra, afatmesme dhe afatgjata të Qeverisë.
Situata rëndohet edhe më shumë nga mungesa e masave parandaluese, për shkak të mosreflektimit në paralajmërime krizash, të cilat sidomos unë i kam bërë në kohë të duhur.
Dhe jo vetëm kaq, por edhe për shkak të mosreflektimit ndaj kritikave dhe propozimeve të arsyeshme dhe të argumentuara mirë, gjë që dëshmon për një arrogancë të panevojshme dhe të pakuptueshme të njerëzve vendimmarrës në pushtet dhe opozitë.
Sigurisht që një qeveri si kjo e jona, e cila erdhi në pushtet me plebishit, e ka të pamundur t’i zgjidhë për një vit të gjitha problemet e grumbulluara për dy dekada.
Por ne këtë, as që po e kërkojmë prej saj.
Në fakt ne po kërkojmë nga kjo Qeveri vetëm t’i bëjë detyrat e domosdoshme shtëpiake.
Por nëse Qeveria, që ka 51% të votave, nuk është në gjendje të kryejë detyrat rutinore me shpejtësinë e duhur dhe nuk e dëshmon të paktën një minimum rezultatesh ekstra të prekshme, atëherë kjo është dëshmi se bëhet fjalë për një dështim profesional të faktorit njerëzor, për të identifikuar prioritete dhe për t’iu përgjigjur atyre, fillimisht me masa parandaluese, e më vonë me masa urgjente, afatmesme dhe afatgjata.
Ne e kuptojmë se situatën e përkeqëson akoma më shumë fakti që prokuroria dhe gjyqësori janë akoma të paliruar nga kthetrat e sekserëve të qeverive të mëparshme.
E kuptojmë gjithashtu se situatën po e komplikojnë akoma më shumë problemet globale si pandemia, kriza energjetike dhe lufta në Ukrainë.
Por ne nuk po e kuptojmë pse kjo Qeveri, kur po e sheh se zgjidhjet e problemeve nuk po shkojnë me shpejtësinë e duhur, nuk po i rekruton njerëzit më të aftë, jo vetëm në të gjitha trojet etnike dhe diasporë, por nëse është nevoja edhe në Bruksel dhe Uashington.
Sepse edhe në futboll, nuk fitohet asnjë lojë në Ligën e Kampionëve, me lojtarë të mesëm dhe të dobët.
E sidomos nuk fitohet asnjë lojë pa një trajner të aftë për t’i motivuar ektra mirë moralisht, për t’i stërvitur ekstra mirë fizikisht e mendërisht dhe për t’i përgatitur ekstra mirë taktikisht lojtarët e tij.
Kaq sa për punën e Qeverisë.
Në planin ndërkombëtar, Rusia është kthyer në lodër të një diktatori të çmendur dhe oligarkëve të tij të pangopur që kanë akumuluar kapital të pamatshëm.
Ndaj ata për ta ruajtur monopolin mbi burimet natyrore të Rusisë dhe për ta zgjeruar në të gjitha vendet e ish Bashkimit Sovjetik, por edhe në shumë vende të Azisë dhe Afrikës ku ato gjenden me bollëk, janë në gjendje jo vetëm të vrasin dhe masakrojnë individë por edhe të okupojnë, masakrojnë, nënshtrojnë, poshtërojnë dhe skllevërojnë popuj, duke mos pyetur për çmimin, siç po ndodh tani në Ukrainë.
Pjesa më e madhe e njerëzve që punojnë për këta lojtarë të mëdhenj e të rrezikshëm të kazino kapitalizmit fedual dhe despotik, si dhe për bursat e tyre të kthyera në bastore private, nuk vuajnë ndoshta për ushqim, por edhe nuk mund të pasurohen kurrë mjaftueshëm, sa për të hequr qafe hallet e përditshme dhe për të planifikuar jetë të qetë, respektivisht jetë pa brenga ekzistenciale në pleqëri.
Edhe me saktë, ata janë rob të pamundësisë për të gjetur punëdhënës që nuk ua cenojnë dinjitetin, respektivisht që i vlerësojnë edhe si vlera të shtuara njerëzore dhe jo vetëm si skllevër modern dhe numra.
Nga ana tjetër, ne jetojmë në një kohë globalizimi të diktuar nga mafitë gjysmë legale globale, rajonale dhe lokale.
Pra nga mafitë gjysmë legale bankare, financiare, monetare, energjitike, farmaceutike, ushqimore, tregtare, fetare, ushtarake, kulturore, arsimore, shkencore, ndërtimore, sportive dhe të pasurive të paluajtshme.
Pra, jetojmë në një kohë kur pronarët e korporatave të mëdha diktojnë politikat e shumë shteteve të mëdha dhe të vogla, ndaj ligjet që krijohen dhe aprovohen përmes lobimit masiv në parlamentet e këtyre shteteve janë në përputhje të plotë me interesat e tyre.
Që do të thotë gjithashtu se edhe rregullat e lojës për lojtarët e vegjël diktohen nga këta lojtarë të mëdhenj të biznesit ndërkombëtar.
Por lojtarët e mëdhenj të biznesit gjysmë legal, nuk do ta grumbullonin kurrë një sasi kaq të madhe të kapitalit dhe pronës, pa shfrytëzimin e burimeve natyrore dhe fuqisë punëtore në mbarë botën.
Dhe pikërisht një mënyrë e tillë e të bërit biznes, i ka bërë të patolerueshme, paqëndrueshme dhe padurueshme dallimet midis rajoneve, shteteve dhe shtresave.
Pra jo vetëm dallimet për nga sasia e kapitalit të akumuluar, por edhe për nga niveli i mirëqenies së përgjithshme, janë bërë më të mëdha se kurrë në histori.
Si rezultat, në disa rajone të botës, e veçanërisht në disa vende të varfra të Afrikës dhe Azisë, kemi një shpërthim të paparë demografik, ose edhe më saktë një rritje të papërgjegjshme të numrit të njerëzve, kështu që sot ka më shumë njerëz në botë se kurrë më parë në histori.
Nga ana tjetër, ngritja e Kinës nga një shtet i varfër agrar në një superfuqi botërore mbresëlënëse, ka intensifikuar si kurrë më parë në histori garën mes saj dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës, për dominim në tregjet botërore.
Ndërkohë, Kina është bërë kjo që është, sepse ka arritur të kopjojë mirë nga investitorët e huaj dhe të prodhojë produktet e tyre dhjetë herë më lirë, për shkak të fuqisë punëtore të bollshme dhe të lirë në tregun e punës.
Fillimisht prodhimi i saj ishte i fokusuar në sasi, e më vonë në cilësi, gjë që i mundësoi asaj të dëbonte nga tregjet botërore edhe vendet më të zhvilluara dhe t’u shkaktonte atyre jo vetëm papunësi të lartë, por edhe ngrirje pagash.
Ndaj mirë-leximi, mirë-kuptimi, mirë-interpretimi dhe mirë-trajtimi i këtyre rrethanave komplekse dhe shumë të tjerave, që janë burime dhe shkaktare të konflikteve të përhershme globale, rajonale dhe lokale duhet të rezultojë me reflektim, masa dhe sjellje adekuate nga politika jonë vendore, gjë që s’po ndodh në masë të duhur.
Pra kjo situatë komplekse duhet të rezultojë me politika zhvillimore të planifikuara detajisht, respektivisht me masa adekuate urgjente, afatmesme dhe afatgjata, në të gjitha fushat e politikës së brendshme dhe të jashtme.
Pra në diplomaci, ekonomi, financa, bujqësi, tregti, drejtësi, industri, shëndetësi, mjedis, mbrojtje, arsim, shkencë, kulturë dhe siguri të brendshme, në mënyrë që të mënjanohen dobësitë dhe pengesat nga e kaluara dhe të krijohen mundësi të jashtëzakonshme zhvllimore për të ardhmen.
E meqë situata është kjo që është, pikërisht këtyre rrethanave komplekse globale, rajonale dhe lokale jemi duke ia përshtatur kurrikulën e Forces së Diasporës për Kosovën, unë Lirim Gashi Kryetari i saj dhe stafi im.
Sepse besojmë që kombi, atdheu dhe shteti ynë ka mundësi jo vetëm për t’i përballuar rrethanat e tilla pa u dëmtuar, por edhe për të përfituar shumë nga ndarja e re e kulaqit.
Shtrohet pyetja si?
Po natyrisht përmes futjes efikase në funksion të potencialit të përgjithshëm njerëzor të atdheut dhe mërgatës, si dhe burimeve të pashtershme natyrore.
_____
* Autori është kryetar i FeD për Kosovën, me seli në Prishtinë.

Etnitë dhe konfliktet ndëretnike në Rusi mund të rishpërthejnë!

Drini.us
-
0
Etnitë dhe konfliktet ndëretnike në Rusi mund të rishpërthejnë!

Gjergj – Skender Jashari

Miti se ukrainasit dhe belorusët janë rus, gjegjësisht janë nën-kombe të derivuara nga rusët, është një mit i ideologjisë së imperializmit rus, me rrënjë nga Rusia mesjetare e Kievit, që shkëlqeu në shekullin XIV, e që Rusia e udhëhequr nga Putini e ka përqafuar këtë ideologji si agjendë të tij. Në këtë rast si pjesë e kampanjës së Kremlinit që nga viti 2000, kërkonte të legjitimonte legalizimin e idesë që Belorusia dhe Ukraina si pjesë natyrale të sferës së influencës së saj, pasiqë edhe në shekujt XIX dhe XX, janë prezentuar në atlaset, tekstet dhe hartat etnografike si anëtarë të një kombi të vetëm të kombit rus, prej nga disa herë edhe Franca, Gjermania e Austria e kanë përvetësuar këtë përceptim, gjë që i ka dhënë gjoja të drejtë Rusisë që të përfshihet në politikat e brendshme dhe të jashtme të Ukrainës dhe Belorusisë.
Në vazhdimësi gjatë historisë, Rusia ka bërë përpjekje për të asimilu grupet e ndryshme etnike dhe fetare në rus. Edhe në kohën e Bashkimit Sovjetik tentoi në krijimin e kombit sovjet, e cila u ndërpre nga rënija e këtij shteti dhe shpërtheu me kryengritje dhe nacionalizma ekstrem, ngjajshëm edhe në kohën e sotme, nën regjimin diktatorial të Putinit, bëhet asimilimi në Rus.
Edhe Putini, disa herë kishte paralajmëruar që tensionet etnike në Rusi mund ta coptojnë atë, duke theksuar që me kolapsimin e Bashkimit Sovjetik, vendi i tyre ishte buzë të greminës dhe disa regjione ishin në prag të luftës civile, por me shumë përpjekje dhe sakrificë theksonte që ishin në gjendje ta shuanin zjarrin, e që kërkonte që minoritetet duhet të jetojnë nën kulturën ruse dhe migrantët duhet të kalojnë provim për gjuhën ruse dhe historinë ruse, derisa studentët të lexojnë diku 100 klasikët kombëtar rus. Prandaj Putini dëshiron centralizimin e pushtetit dhe jo federalizimin të cilin e ka hequr gjithnjë nga fjalori i tij.


ushtarë nga Republika e dagestanit, të vrarë në Ukrainë

Rusia është vendi i dytë me më së shumti musliman, pas Kinës, nga vendet jomuslimane. Rusia është shumë heterogjene nga ana sociale, kulturore, etnike dhe religjioze, e që është një konglomerat etnish të ndryshme, e që falë diktaturës ato ende mbahen nën pushtimin rus. Duke qenë se Rusia edhe sot, është një ndër vendet e pakëta në botë, që ende mba nën pushtim:193 grupe etnike, shumica e kanë besimin ortodoks rus, 16.4 milion janë musliman, gjuhën ruse e flasin 99.49%, kurse ka edhe 277 gjuhë të minoriteteve, prej të cilave 97 janë të përfshira në sistemin e shkollimit të përgjithshëm, sigurohen trajnime për 24 gjuhë, 66 janë të përdorura në medie, ka 21 republika etnike, me minoritetet: Sakha, Komi-permyaks, çeçenët, çukçi, çuvashët, kozakët, darginsët, dolganët, evenkët, hebrenjët, ingushët, kabardët dhe balkarët, kamukët, karaçët dhe çerkezët, karelianët, khakasët, khatsë dhe mansit, komit, koryakët, kumyksët, lezginët, mari, mesketianët ose mesketianët turk, mordovasët, nenetsët, nogaj, osetianët, romët, gjermanët e volgës ose rus, tatarët, tuvanët, udmurtët, ukrainasit, belorusët dhe kazakët, jakutët, adygejët, altajët, avarët, bashkirët, burjatët.

Emblema e Ministrisë së Kulturës së Federatës Ruse

Prej 142.8 milion banorëve të Rusisë, 111 milion llogariten se janë të etnisë ruse, sipas burimeve ruse, ose 80.9% në total, kurse 19% janë minoritete.
Prandaj përbërja etnike e Federatës Ruse, ka qenë gjithmonë aq komplekse dhe diverse sa që ka bërë që të ketë probleme në këtë drejtim, e që nga koha e Ivanit të Tmerrshëm, kur ky vend nuk ishte më monoetnik dhe as monofetar. E që grupet kryesore të popujve me etni të ndryshme në Rusi janë:
⦁ popujt sllav, të cilët janë Rusët, Ukrainasit dhe Bellorusët.
⦁ popujt Altaik,
⦁ popujt finlandez dhe
⦁ grupi i Kaukazianëve.
Pas grupit të popujve sllav, grupi etnik i tatarëve radhitet si më i madhi në Rusi.Pra popujt Altaik në Rusi, që janë të shpërndarë kryesisht në rajonin e mesëm të Volgës, në jug të maleve Urale dhe Kaukazin Verior, si dhe në Qarkun e Arktikut dhe janë: Balkarët(kryesisht musliman), Bashkirët( kryesisht musliman suni), Burjatët( që janë kryesisht të ndarë në të krishter ortodoks rus, budist dhe joreligjioz), Çuvashët( që janë krishter ortodoks rus), Dolganët( kryesisht ortodoks rus), Evenkët( kryesisht shamanist), Kalmukët( kryesisht budist), Karaçët( kryesisht islamik), Kumukët( kryesisht islamik), Nogajt( kryesisht islamik), Jakutët( kryesisht shaman dhe ortodoks rus).
Kurse grupi i popujve finlandez, që jetojnë në Volgën e sipërme, në veriun e largët dhe Uralet, përfshijnë: Karelianët( që janë kryesisht ortodoks rus dhe luteran), Komit( që janë kryesisht ortodoks rus), Marët( që janë kryesisht ortodoks rus dhe paganizmit Mari), Mordovët( kryesisht ortodoks rus) dhe Udmurtët( kryesisht ortodoks rus).
Në grupin e Kaukazianëve, përfshihen Adigët, Çeçenët, Çerkezët, Ingushët, Kabardinët dhe rreth 30 popuj të tjerë që bashkërisht klasifikohen në Dagestan. Me rënijen e Bashkimit Sovjetik, shpërthyen edhe konfliktet ndëretnike në Rusi, e që shumica e këtyre konflikteve për çështje territori a çështjesh politike ndodhën në Kaukaz dhe në Azinë qendrore, si Armeni-Azerbejxhan, Gjeorgji-Oseti, Gjeorgji-Abkazi, Oseti-Ingusheti.

Me rastin e rënijes së Bashkimit Sovjetik, njiheshin 16 republika autonome, përfshirë Republikën autonome çeçene-Ingushe e cila u nda më 1992, e që me Traktatin e Federatës të 1992, 21 republika të bazuara në etni u krijuan në Federatën Ruse, të cilat u njohën me kushtetutat e tyre të vitit 1993, e që ishin: Adygeja, Bashkortostan, Burjatia, Çeçeniua, Çuvashia, Dagestani, Gorno-Altay, Ingushetia, Kabardino-Balkaria, Kalmukia, Karaçaj-Çerkezia, Kaerila, Khakasia, Komi, Mari El, Mordovia, Osetia veriore, Sakha( Jakutia), Tataristani, Tuva dhe Udmurtia. Prej të gjithë 21 republikave të Federatës Ruse, rusët përbëjnë minoritet në 13 prej tyre. Kurse prej 18 mars 2014, Federata Ruse, përbëhet nga 85 subjekte federale, prej të cilave 83 janë të njohura ndërkombtarisht, kurse dy nuk janë të njohura ndërkombtarisht, ajo e Sevastopolit dhe Republika e vetëquajtur e Krimesë.

Racizmi në Rusi është tejet shumë i theksuar, si formë e qëndrimit negativ dhe veprimeve që bëjnë disa rus kundër qytetarëve jo-etnik rus, por edhe emigrantëve dhe turistëve, e që tradicionalisht janë të njohura anti-semitizmi dhe tatarofobia, gjithashtu edhe fobia ndaj etnive të ndryshme të Kaukazit, Azisë Qendrore, Azisë Lindore dhe Afrikës. Në zhargonin rus, me termin Kaukaz, përfshijnë grupet etnike të regjionit të Kaukazit, e që i quajnë „ të zi“, shkaku i tipareve të fytyrës, Dhuna e vazhdueshme është simptomë e „luftës civile“ permanente të ftohtë ndëretnike, e cila disa herë ka eskalu në disa regjione, si në Kaukazin verior edhe në konflikt të nxehtë. Ky racizëm dhe ksenofobi, është theksuar edhe ndaj romëve, në vitet e fundit( 2019) të cilët ndjehen të rrezikuar se mund të sulmohen nga rusët, e që për disa herë janë detyruar të evakuohen për shkak të rrezikut për jetët e tyre, edhe nga periferia e Moskës, që ngjajnë me pogromet kundër hebrenjëve. Por edhe në këtë rast zyrtari rus i regjionit Penza Ivan Belozertev, kishte bërë thirrje për dhunë dhe kishte akuzuar SHBA-në dhe Perëndimin për destabilizim të situatës. Madje edhe „casus belli“ i këtij konflikti ishte i ngjajshëm me atë të pogromeve kundër hebrenjëve, ku paraqitet viktimizimi nga përdhunimi i vajzave ruse, pastaj eskalimi me sulmim nga turma e romëve kundër rusëve. Por siç raportohen pastaj, shihen deportimet e dhunshme të turmave të romëve, shtëpitë e tyre të braktisura që digjen.

Putin, kishte deklaruar se janë deri në 2.000 konflikte potenciale etnike në Rusi, prandaj zgjedhja e Kremlinit ishte që më shumë kontroll rus mbi territoret e tilla, që të kontrollohej tensioni dhe konflikti potencial mes grupeve të ndryshme etnike, e që falë këtij kontrolli, kryesisht edhe ekonomik, ende Rusia arrinë t’i mbajë nën kontroll.

Sidomos shkaku i Luftës Ekonomike të Perëndimit kundër Rusisë, pas agresionit rus në Ukrainë më 2022, pos goditjes sidomos të individëve të caktuar të Rusisë dhe oligarkëve, natyrisht në fund të fundit, ato reflektohen në popullin rus. Prandaj me përkeqësimin e situatës ekonomike në Rusi, praktikisht do priten të ndodhin revolta dhe rrebelime të brendshme, prandaj zgjedhja e Kremlinit ishte që më shumë kontroll rus mbi territoret e tilla, që të kontrollohej tensioni dhe konflikti potencial mes grupeve të ndryshme etnike, e që falë këtij kontrolli, kryesisht edhe ekonomik, ende Rusia arrinë t’i mbajë nën kontroll, e që pa këtë kontroll do shkoj drejtë rënijes si dikur të Bashkimit Sovjetik.

Më:13.05.2022

Gjergj – Skender Jashari  i burgosur politik nga  EULEX, për   rastet  e sulmeve kundër policisë dhe xhandarmërisë  së Serbisë në  Dobrosin komuna e Bujanocit. Ky shkrim është  pjesë e  marrur nga  punimi i bërë  gjatë  qëndrimit në  burgimin politik!
Master drejtimi juridiko-penal dhe studime joformale ushtarake.

1...1,3251,3261,327...1,729Faqja 1,326 nga 1,729