Kreu Blog Faqe 1327

Qeveria e pakicës me mandat të kufizuar

Drini.us
-
0
Qeveria e pakicës me mandat të kufizuar

Nail  Draga, studjues, Ulqin

Diskursi politik 

Qeveria e re e Mali të Zi,  e cila u votua me 28 prill e njohur si qeveria e pakicës, parashihet që  të ketë mandat të kufizuar prej një viti, duke qenë “eksperimentale”, në krahasim  nga e mëparshmja e cila ishte e “ekspertëve”, e cila do të përballet me  objektivat e programuara në rrethana jo të favorshme ekonomike e politike në këtë mjedis  

Në sajë të dekompozimit të ish  shumicës parlamentare  Qeverai e pakicës  u votu nga 45 deputetë dhe 3 kundër,  përbëhet nga   18 ministri dhe 2 ministra pa portofol. Për nga sasia e ministrive në krahasim  nga e mëparshmja e cila kishte 12 minsitri, një veprim i tillë do të dëshmoi në praktikë arsyeshmërinë e tillë në realizimin e objektivave qeveritare. 

Në sajë të biografive të prezantuara nga ministrat e kabinetit qeveritar, analistët kanë vlerësuar se kemi të bëjmë me individë pa përvojën e duhur dhe mungesë të përgatitjës profesionale në detyrat ku janë vendosur, sepse  me përjshtim të disa individëve të tjerët janë fillestarë në detyra të tilla  me përgjegjësi. 

Dy objektivat kryesore 

Në sajë të prezantimit të ekspozesë nga kryeministri Dritan Abazoviqi, del qartë se qeveria e re do të synojë të realizojë dy objektiva kryeore të cilat janë: funksionimi shtetit ligjor dhe zhvillimi ekonomik. Në këtë gamë të çështjeve nuk ka dilemë se vend parësor zënë lufta kundër korupsionit dhe krimit të organizuar. Një qasje e tillë nuk ështëe panjohur sepse edhe qeveria e mëparshme e dalur nga zgjedhjet parlamentare të 30 gushtit 2020, edhe pse arriti të veprojë në këtë drejtim, angazhimi i tillë mbeti vetëm në nismë sepse iu ndërpre funksionimi. Madje angazhimet  e tyre janë përshëndetur nga opinioni në vend e jashtë sepse individet dhe klanët e ndryshme kriminal kanë vepruar për tridhjetë vite të pa prekur nga ana e pushtetit(DPS), nga del se ata kanë pasur koordinim të përbashkët. 

Korrupcioni dhe kriminaliteti  

Lufta kundër korrupcionit dhe kriminalitetit të organizuar  janë çëhtjet kyçe qe duhët të dëshmohet me procesuimin  e individëve në nivelin më të lartë. Burgosja te ish kryetarës së gjykatës supreme  V.Medenica në këtë aspekt është  hap që duhet përshëndetur por opinioni vendas dhe ai ndërkombëtarë presin që të vazhdohet në këtë drejtim, sepse nuk ka të pa prekshëm  ku sistemi ligjor duhet të jetë i barabartë për të gjithë. 

Për të arritur objektivat e planifikuara kryeministri Dritan Abazoviqi  duhet të mbeshtetet nga shumica parlamentare por edhe nga opozita sepse shteti ligjor është në favor të gjithë qytetarëve. Por, duhet cekur se roli i DPS-it mbetën parësor, sepse pa mbeshtetjen e tyre nuk mund të realizohet objektivat për reforma.  

Duke marrë parasysh se presidenti i Malit të Zi, M.Gjukanoviqi është në rol të dyfishtë, por për të avancuar  raportët shoqërore, nuk duhet të sillët si kryetar partie por si president i vendit. Vetëm me një qasje të tillë mund të bëhën ndryshime dhe avancim të integrimeve europiane që është synim i vazhdueshëm i qeverisë në Mal të Zi. 

Duhet të shfrytëzohet okupimi i Ukrainës 

Në sajë pushtimit të Rusisë në Ukrainl ndryshuan raportët gjeopolitike ndërkombëtare që janë në favor të  vendëve të cilët synojnë të jenë pjesë e Bashkësisë Europiane. Një veprim i tillë   do të ishte në favor të stabilizimit në Ballkan, duke marrë parasysh rolin destruktiv të Serbisë, si në të kaluarën e në ditët tona. Duke marrë parasysh se  në këtë drejtim ne krahasim ndaj  vendëve tjera në regjion Mali i Zi  është në përparësi  andaj duhet të shfrytëzohet momenti gjeopolitik. Po ashtu një moment i tillë do të ndikonte për të  ndaluar ndikimin rus dhe kinez në Mal të Zi. 

Në këtë aspekt duke mbeshtetur qeverinë e pakicës jo vetëm nga shumica aktuale parlamentare por edhe nga opozita Mali i Zi  ka shansen historike  për tu distancuar nga politika e kaluar duke qenë e pranueshme për qytetarët dhe faktorin ndërkombëtar. 

Privatizimi i dështuar 

Ndër çështjet të cilat do të ballafaqohet qeveria e pakicës ka të bëjë me  rishqyrtimin e të gjitha vendimeve që kanë të bëjnë me procesin e  privatizimit. Dhe nuk ka si të jetë ndryshe, sepse privatizimi i ndermarrjve shtetërore në tërë vendin pothuaj ka dështuar në tërësi, duke i plaçkitur  nga individë apo klane të ndryshme të lidhur me qarqe të pushtetit. 

Theksojmë me këtë rast Ulqinin  si shembull praktik i privatizimit të dështuar,  duke veçuar hotelet, kryporën, ndërmarrjet “Primorje”, “AgroUlqini”, “Ultep”, “Otrantcomerc” etj. 

Vladanosi iu kthehet ish pronarëve  

Nga ndryshimi i pushtetit pas tridhjetë viteve në lidhje me çështjen e privatizimit ndodhi hapi i parë pozitiv.Fjala është për ullishtën e Valdanosit i cili në vitin 1978 iu muar pronarëve me kompensim minimal, për qellime të ushtrisë së asaj kohe. 

Ndonëse për rikthimin e ullishtës së Valdanosit ish pronarëve ka qenë  ide e  vazhdueshme e partive politike shqiptare, madje janë organizuar protesta, takime e tubime të ndryshme, por kundër ishte pushteti, përkatësisht DPS-i, sepse për të realizuar  një ide e tillë duheshin votat në parlament. Dhe një mrekulli e tillë ndodhi pas zgjedhjeve parlamentare(30.8.2020) kur DPS-i kaloi në opozitë. Në sajë të vendimit të parlamentit(11.62021) me 49 vota për  nga shumica parlamentare dhe disa partive tjera opozitare, ullishta e Vladanosit iu kthehet ish pronarëve pas 43 vjetëve. Duhet cekur së në procesin e votimit deputetët nga DPS-i dhe Partia Boshnjake nuk ishin në sallë, duke dëshmuar qendrimin e tyre ndaj rikthimit të ullishtës së Valdanosit pronarëve të tyre. 

Në këtë drejtim roli i Dritan Abazoviqit atëherë në cilësinë e zëvendës kryeministrit ka pasur peshë të veçantë, i cili me votat e shumicës parlamentare realizoj një të drejtë të mohuar ndaj qytetarëve të Ulqinit. Ndërsa  më pas kemi angazhimin e tij  për rikthimin e Kryporës së Ulqinit, si pronë shtetërore, e cila ka  mundësi reale për rikthimin e veprimtarisë së mëparshme, në prodhimin e kripës. 

Ndërsa tash qytetarët e Ulqinit presin të vazhdojë me këtë elan në këtë drejtim por tash në funksionin e kryeministrit të Qeverisë së Malit të Zi, në favor të investimeve dhe zhvillimit ekonomik dhe të mirëqenies së qytetarëve në këtë mjedis. 

(maj  2022) 

Beteja për lumin e rëndësishëm Donetsk do të ishte fitorja e madhe e Putinit. Përfundoi në katastrofë

Drini.us
-
0
Beteja për lumin e rëndësishëm Donetsk do të ishte fitorja e madhe e Putinit. Përfundoi në katastrofë
Lufta në Ukrainë
 
Çfarë ndodhi me ushtarët rusë kur ranë në kurthën e ushtrisë ukrainase?
 
Më 8 maj, një mesazh dëshpërues erdhi nga guvernatori i Luhansk, në Ukrainën lindore.
 
– Kjo do të jetë një ditë vendimtare.
 
Në mëngjes, forcat ruse kishin arritur të kalonin lumin jetik. Qyteti i fundit i madh i Luhanskut, dhe mijëra ushtarë dhe civilë, mund të rrethohen. Një Mariupol i ri.
 
Por Beteja e lumit Donetsk përfundoi në një nga disfatat më të mëdha të Rusisë gjatë luftës.
 
Brenda pak orësh, një batalion taktik rus u fshi plotësisht.
 
Cfare ndodhi?
Një oficer ukrainas jep një pasqyrë befasuese se si forcat superiore ruse hynë në një kurth vdekjeprurës.
“Si e shkatërrova urën ruse”
 
Oficeri Maksim punon me dronë dhe inteligjencë në ushtrinë ukrainase. Qëllimi është t’i jepet artilerisë ukrainase objektiva të sakta dhe të dihet se çfarë po bëjnë forcat ruse.
 
Gjatë gjithë luftës ai ka shpërndarë foto dhe mesazhe në rrjetet sociale.
 
Natën e së enjtes, ai postoi një temë sensacionale në Twitter.
Aty Maksim tregon me detaje se si ai dhe ushtarët ukrainas luftuan këtë javë në betejën e lumit Donetsk.
 
Më 6 maj, ukrainasit zbuluan shumë lëvizje në anën tjetër të lumit. Që kur Rusia pushtoi Ukrainën, luftimet janë ndezur këtu e mbrapa. Në secilën anë janë forca të mëdha ruse dhe ukrainase.
 
Të nesërmen Maksim shkoi në zbulim me një grup ushtarësh. Misioni ishte të hetonte disa kilometra të lumit. A ishte duke u zhvilluar një ofensivë ruse? Ku do të përpiqen të kalojnë lumin?
 
Duke përdorur një distanca, një dron dhe analiza të të dhënave, Maksim hetoi zonën.
 
Gjeta një vend ku rusët mund të përpiqeshin të bënin një urë ponton në anën tjetër”, shkruan Maksim.
 
Këtu ishin rrugët. Lumi ishte vetëm 80 metra i gjerë. Këtu ishte e mundur të bëhej një urë.
 
Një nga fotot që shpërndau Maksim tregon hartën që ai bëri pas hartës ku forcat ruse planifikonin të kalonin lumin Donetsk. Kështu, ukrainasit mund të përgatisnin artilerinë e tyre për një kundërsulm dërrmues sapo rusët të kalonin lumin. Foto: Twitter / Kms_d4k
“Me rrymën në lumë, e dija se do të kishin nevojë për varka me motor dhe se do t’u duheshin të paktën dy orë punë.”
Të nesërmen në mëngjes, rusët sulmuan pikërisht aty ku po prisnin ukrainasit.
Beteja e lumit Donetsk
Herët në mëngjes më 8 maj, mbi lumin Donetsk kishte një tym të fortë.
Rusët i kishin vënë zjarrin pyjeve dhe livadheve dhe kishin hedhur granata tymuese. Përveç kësaj, mjegulla e mëngjesit ishte e dendur mbi lumë.
Më pas ukrainasit dëgjuan zhurmën e motobarkave.
Kështu, ata treguan se rusët ishin në proces të ndërtimit të urës ponton.
20 minuta më vonë filloi artileria e Brigadës 17.
“Nuk kam parë dhe dëgjuar beteja kaq të fuqishme në jetën time”, shkruan Maksim
Të nesërmen në mëngjes, ura ruse u shkatërrua.
Midis 30 dhe 50 automjete ruse dhe këmbësoria u bllokuan në anën ukrainase të lumit.
Dikush u përpoq të arratisej mbi urën e thyer. Të tjerë u përpoqën të ndërtonin një urë të re për të kapërcyer. Gjithashtu u shkatërrua. Ushtarët rusë, të cilët tashmë kishin kaluar lumin, u përpoqën të kërkonin strehim në pyll.
Të nesërmen, dronët kapën atë që kishte ndodhur.
Fotot tregojnë se si ura e parë ashtu edhe ura e dytë janë shkatërruar. Foto: Forcat Ajrore të Ukrainës / Reuters / Ntb
Çfarë tregoi beteja?
Në fushën e betejës buzë lumit u shkatërruan mbi 40 automjete ushtarake ruse, nga të cilat të paktën tetë tanke.
“Rusët u përpoqën të kalonin sërish lumin. Por ata lindin vetëm peshq”, shkroi një guvernator tashmë shumë më i sigurt i Luhansk , në Telegram.
Burimet ukrainase e përshkruajnë këtë si një goditje për librat e historisë dhe pretendojnë se mbi 1000-1500 ushtarë rusë u vranë. Ky është një ekzagjerim.
Megjithatë, nëse përdorim metodën e NATO-s për të vlerësuar humbjet bazuar në pajisjet e dëmtuara, 300-600 ushtarë rusë mund të jenë vrarë ose plagosur. Një batalion rus përbëhet nga 600-800 burra, 40 automjete të blinduara dhe dhjetë tanke.
Beteja megjithatë tregon se sa vendimtare janë inteligjenca e mirë dhe artileria e synuar nga pala ukrainase.
Nga ana tjetër, Putin ka ende të paktën 70-80 batalione, si dhe më shumë në rezervë. Humbjet e larta në qiell nuk pengojnë që luftimet në Donbas të vazhdojnë në disa fronte.
Forcat ukrainase janë ende në ofensivë pranë Kharkiv. Ata kanë arritur, ndër të tjera, në Stary Saltov që është i rëndësishëm nja 20 km nga kufiri rus, i cili kufizohet me lumin Donetsk.
Në Luhansk, ukrainasit tani kanë kontroll vetëm mbi Sevierodonetsk, Lysychansk, Gorske dhe pjesë të Rubizhne. “Rruga e jetës”, e cila është e vetmja lidhje me Sevierodonetsk, paraqet gjithashtu kërcënim për jetën për të udhëtuar. Ajo bombardohet rregullisht. Rajoni ka humbur gjithashtu të gjithë energjinë elektrike, ujin, gazin dhe komunikimet celulare. Ndeshjet më të vështira tani janë në Lyman dhe Izium.
Mbi pjesë të mëdha të Ukrainës lindore dhe jugore, sulmet me raketa dhe raketa ruse vazhdojnë. Gjithnjë e më shumë infrastrukturë po shkatërrohet dhe shumë civilë po vriten.
Por synimi i Putinit për të marrë të gjithë Donbasin është ende shumë larg.
A mund t’i besojmë informacionit?
Aftenposten ka verifikuar dhe gjeolokalizuar se fotot janë nga vendi i duhur.
Maksim prej kohësh ndan informacione në rrjete sociale, foto dhe histori. Ku tregohet se ai është pjesë e brigadës ukrainase që luftoi në lumin Donetsk këtë javë.
Si Ministria e Mbrojtjes e Ukrainës ashtu edhe guvernatori i Luhanskut përdorin pamjet publikuara nga Maksim.
Në Perëndim apo Rusi, do të ishte krejt e paimagjinueshme që një oficer operativ të ndajë një informacion të tillë vetë.
Kjo mund të përdoret nga rusët. Maksim gjithashtu rrezikon të identifikohet dhe t’iu nënshtrohet hakmarrjeve.
Në anën ruse, shumica e ushtarëve janë të maskuar. Janë konfiskuar të gjithë celularët. Askush nuk ndan asgjë në rrjetet sociale.
Në anën ukrainase, megjithatë, ka mijëra shembuj të ushtarëve që ndajnë informacione.
Ata janë të gjithë të përfshirë në fitoren e luftës së informacionit.
Oficeri ukrainas Oaks Maksim ndau në mediat sociale se si ai dhe shokët e tij ushtarë fituan një betejë vendimtare mbi lumin Donetsk këtë javë. Foto: Twitter
Pse Maksim po i shpërndan informatat në rrjetet sociale?
Historia e Maksim ilustron gjithashtu se ushtria ukrainase nuk është si ushtritë e tjera në Evropë.
Departamentet e ndryshme janë shumë më të pavarura. Që nga fillimi i luftës në vitin 2014, ata kanë qenë të varur nga iniciativa private dhe kontributet e individëve si oficeri Maksim.
Ata nuk presin gjithmonë urdhra, por zgjidhin detyra atje sipas mendjes dhe analizës vetjakes.
Vetë Maksim nuk e fsheh se cili ishte motivi i tij, përtej paraqitjes së versionit ukrainas të luftës.
Ai dëshiron të mbledhë para përmes Pay Pal.
Donatorëve që duan t’i dhurojnë para për dronë të rinj, dylbi nate dhe pajisje të tjera teknike të avancuara për Maksim dhe shokët e tij ushtarë, u thuhet të shkruajnë sa vijon në kontributin financiar: “Për Max- për punë”.
Por Maksimi nuk e fsheh faktin që pranon me kënaqësi para edhe për përdorim privat. “Që të mund të kthehem në një jetë paqësore kur të përfundojë kjo luftë.”
Atëherë donatorët duhet të shkruajnë diçka krejtësisht të ndryshme në dhuratën monetare: “Maksit – për jetën”.
Aftenposten

Parlamenti i Shqipërisë që kurrë nuk ia prishi Serbisë!

Drini.us
-
0
Parlamenti i Shqipërisë që kurrë nuk ia prishi Serbisë!
Nga: Ahmet Asani, Zvicër
▪︎ Pas vrasjes se Azem Bejtës dhe terrorit serb në Drenicë gjatë v.1924, deputetet kosovarë sikur Hasan Prishtina, Bedri Pejani e tjerê, kishin përpiluar nje Notë Proteste kundër krimeve serbe mbi popullsinë shqiptare te Drenicës, dhe kishin kerkuar nga Delegatet e Kuvendit te Shipnisë qe kjo Notê Proteste te votohet!
▪︎ Kjo Note Proteste kunder Serbisê nuk kalon ne Kuvendin e Shqiperise nga që shumica e delegatëve kishin votuar kunder sajê! Gjatë debatit në Kuvend delegati Stavro Vinjau kishte deklaruar si në vijim: “…ne Kosovën ia kemi fal Serbisë, prandaj ajo që mund të kerkojmê nga Serbia është që vetëm mos t’i therrë kosovarët sikur berrat…”

Përurimi i tre librave nga LAPSH “Naim Frashëri” në Zvicër, në Kosovë dhe Zvicër

Drini.us
-
0
Përurimi i tre librave nga LAPSH “Naim Frashëri” në Zvicër, në Kosovë dhe Zvicër

Shkruan Abas Fejzullahi

1.Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019
2.Grup autorësh, 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021)
3.Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë / Prishtinë, 2021

Përurimi i tre librave në Bibleotekën Kombëtare-Universitare në Prishtinë u bë më, 15 Bleror(Prill) 2022 dhe më datën 7 Lulëzor( Maj) 2022 në hapësirat e ambasadës së Republikës së Kosovës në Bernë të Zvicrës, organizuar nga LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër.

Drejtori i Bibleotekës Kombëtare Z. Fazli Gajraku (ish nxënës i profesorit Agim Paçarizi) fillimisht përshëndeti të pranishmit i falenderoi për pjesëmarrje në përurimin e tre librave, që për te ishte një nder i veçant dhe me një fjalim të shkurtër por shumë domethënës e vlersues përmbylli fjalimin e tij, për tre librat dhe autorët e librave.

Në Bibliotekën Kombëtare, përurimi filloj me vargjet e Gjergj Fishtës për Gjuhën Shqype, lexuar nga ish nxënësja e LAPSH”Naim Frashëri” e lindur dhe rritur në Gjenevë Kaltrinë Paçarizi e cila u mirëprit me duartrokitje nga pjesëmarrësit.


Kaltrinë Paçarizi tue lexuar vargjet Gjuha Shqype nga At. Gergj Fishta

Vështrimin dhe vlerësimin kritik të tre librave para pjesëmarrësve e paraqiti Zotëri Nuhi Gashi, ish-udhëheqës për mësimin plotësues në mërgatë, në MAShT të Republikës së Kosovës. I cili ishte në bashkëpunim të panderprer me LAPSH-in në Zvicër.


Zotëri Nuhi Gashi, gjatë leximit të vlerësimit kritik përgatitur për të tre librat

Pas leximit, të vlerësimit kritik nga Zotëri Nuhi Gashi, fjalën e moren tre autorët e librave Hamëz Morina, Agaim Paçarizi dhe Nexhat Maloku ku falënderuan përgjegjësin e Bibleotekës dhe të gjithë pjesëmarrësit e pranishëm në këtë përurim të parë, tue i njoftuar shkurtimisht arsyen dhe qëllimin e këtyre tri librave të cilat pasqyrojnë me të dhëna e dëshmi rrjedhat e punës 30 vjeçare të Shkollës Shqipe të mësimit plotësues në Zvicër në përgjithësi dhe sipas kantoneve në veçanti organizuar përmes LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër.

Agim Paçarizi nderon gazetarin e TV Mon Beqiri dhe i dhuron librin e tij Monografi- për SHSH-në Gjenevë


Hamzë Morina në shenjë nderimi për Dr. Sadri Bajraktarin i dhuron librin e tij MSH në K-Aargau.

Përurimin e përcjellen edhe mjetet e lajmeve të shkruara dhe ato pamore (Nga portali Kallxo.com i gjithë manifestimi është percjell direkt), nga TV Albanian Culture etj., në veçanti gazetari i TV Zëri i Mërgatës Mon Beqiri që ka përcjellur shumë veprimtari të LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër dhe veprimtari tjera të organizuara kulturore në Zvicër e kudo në kurbet ku gjinden shqiptarët. Gazetari i TV-Zotëri Mon beqiri pas përurimit zhvilloi një bashkëbisedim me tre autorët e librave dhe me Zotëri Nuhi Gashin për emisionin e lajmeve në Tv.


Agim Paçarizi gjatë fjalës për librin, dhe një nënshkrim në libër


Kryetari i LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër Nexhat Maloku, në fjalën e tij përshëndetse për të pranishmit bëri një njoftim të shkurtër për rrjedhat e mësimit plotësus në Zvicër dhe ballafaqimet lidhur me përfshirjen e nxënësve në këtë mësim vullnetar .

Pas përfundimit të përurimit të tre librave autorët e librave në shenjë falënderimi për pjesëmarrësit në përurim dhuaran falas nga një libër dhe i ftuan të gjithë pjesëmarrësit për tu freskuar me ndonjë lëng a pije dhe ngrënë ndonjë fryte apo ëmbëlsirë dhe për t’u njohur e bashkëbiseduar .
Përurimi i dytë i tre librave u bë më 2022-05-07 në ambasaden e R.K në Bernë të Zvicrës dhe vlerësimin kritik nga Zotëri Nuhi Gashi e lexoi mësuesja e LAPSH” Naim Frashëri” në Bernë Znj. Mirela Duka Xoxi.

Mirela Duka Xoxi gjatë leximit të vlerësimit kritik të Zotëri Nuhi Gashit për tri librat para të pranishmëve


 Mirela Duka Xoxi … Nga e djathta në të majtë Agim Paçarizi, Nexhmije Mehmeti, Dr. Basil Schader, Saime Jusufi, Nexhat Maloku dhe Hamzë Morina

Pas leximit të vlersimit kritik për tre librat, fjalën e morë autorët e librave Hamzë Morina, Agim Paçarizi dhe Nexhat Maloku, veteran të arsimit, mes tjerash në mënyrë prmbledhëse shkurtimisht treguan, mënyren dhe metodologjin e punës së bërë lidhur me mbledhjen e të dhënave dhe dëshmive për të paraqitur rrjedhat e punës së LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër në librat që u përuruan, tue vu në pah pengesat dhe vështërsit por edhe sukseset në organizimine mësimit plotësues shqip në Zvicër .

Saime Isufi, mësuese veterane e mësimit plotësues shqip në Zvicër mbi 30 vite përvoj pune ngriti një shqetsim lidhur me numrin e vogël të nxënësve që vijojnë mësimin plotësues në Zvicër dhe bëri një krahasim me vitet e 1990 kur Kosova ishte nënë pushtim dhe kishte ma pakë kurbetçar por më shumë nxënës për disa here se sa tani edhe pse mungonin tekstet dhe shumë kushte tjra…!
Tani kemi për të tri nivelet mbi 18 tekste dhe 6 tekste doracak për mësimdhënës , që për këtë një falëenderim i veçantë dhe meritor i takon Dr. Basil Schader Profesor në SHL Pedagogjike në Cyrih për ndihmesën e gjithanshme që ka dhënë për LAPSH” Naim Frashëri “ në Zvicër. Znj. Saime Isufi lidhur me shqetsimet e paraqitura me të dhëna e dëshmi e përmbylli me këto fjalëshqetsimin e ngritur: “Tani kemi kushte dhe tekste , por nxënës s’kemi..!” Të njejtin shqetsim e paraqiti edhe mësuesja Nexhmie Mehmeti dhe të tjerët.


Pamje nga pjesëmarësit në përurimin e tre librave

Pyetja e parashtruar nga ish sekretari i LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër tani më në pension A.F, nxiti një bashkëbisedim jo vetem në përgjegjet nga udhëheqësit e përurimit të tre librave por edhe nga pjesëmarrësit edhe pas përfundimit të përurimit.Pyetja në vijim:

“ Me që tani tekstet dhe kushtet janë më të mira, por numri i nxënësve është shumë i pakët që vijojnë mësimin plotësues, a ka bërë LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër ndonjë hulumtim, apo ka ngritur ndonjë komision për këtë qëllim për t’i pa shkaqet dhe arsyet pse është kjo gjendje shqetsuese…?

Kryetari i LAPSH”Naim Frashëri” për Zvicër Z. Nexhat Maloku edhe mësimdhënës dha shpjegim lidhur me pyetjen e parashtruar si në vijim:

Ekzistoj shumë faktorë që kanë ndikuar që të jet kjo gjendje vërtet shumë shqetësuese, njëri nga shumë faktorët ndikues është edhe se ky mësim është vullnetar jo i detyrueshëm. Faktorët tjerë janë: Munngesa e vetdijes tek prindërit për rëndësin e këtij mësimi edhe përkundër përpjekjeve të vazhdueshme që në vazhdimsi u janë dhënë sqarime të hollsishme për rëndësin e MP, faktor tjetër është edhe mungesa e autoritetit organizativ shtetror nga vendi i origjines i prindërve të nxënësve (Kosovë, Shqipëri, Maqedoni) dhe mos marrja e përgjegjësive për organizimin e MP, siç e bëjnë shtetet tjera, por ka edhe e shumë faktor të tjerë e njëri ndër ta është se shteti Zvicëran që ka organizimin në baza kantonale dhe mësimin plotësues se ka përfshi në orarin e rregulltë të mësimeve në shkollat e rregullta Zvicërane dhe faktor tjerë.

Lidhur me kët pyetje Agim Paçarizi ndër tjera theksoj: “Ju që keni marr pjesë në seminarin e mbajtur në Ulqin më 2013, ju kujtohet se unë kam paraqitur një vështrim lidhur me numrin e vogël të nxënësëve në Mësimin Plotsues me të dhëna me numrin e nxënësëve në shkollat e vendit dhe tek LAPSH-ja, si dhe shqetsimet për rënjen e numrit të nxënësëve që sipas Z. Paçarizi problemi nuk është pse prindërit nuk kanë të paguajnë apo arsye tjera, por tek mendsia dhe vetdija e tyrepor, por është edhe tek mos interesimi i shteteve tona (Kosovës dhe Shqipërisë) për këta fëmijë që po rritën larg atdheut tue kaluar kohën më të madhe me një rreth ku flitet gjuha e huaj. E çka është më e keqja, tani kohën e fundit dëgjohen edhe pengesa në punën e LAPSH-së edhe pse dihët botërisht se që nga viti 1995 LAPSH-i është i vetmi subjekt që njihet nga Institucionet vendase.

Andaj, është koha e fundit që Kosova, Shqipëria, por edhe Maqedonija Veriore të bashkëpunojnë mes vedi dhe të ndihmojnë LAPSH-in në punën e shenjët që po vazhdon mbi tre dekada të mbajë gjall gjuhën dhe kulturën shqiptare te të gjithë të interesuarit që vijojnë Mësimin Plotësues të Gjuhes Shqipe. Pra me këtë problem tani duhet të merren institucionet tona nga atdheu. Kjo është zgjidhja e vetme dhe shumë e envojshme tani për tani.

Prof.dr.Basil Schader, ish-docent për didaktikë në Shollën e Lartë Pedagogjike të Cyrihut, gjermanist, albanolog e përkthyes, bashkëpunëtor në qendrën IPE pranë SHLPC dhe anëtar nderi i LAPSH ”Naim Frashëri” të Zvicrës, filimisht falënderoi autorët e librave tue vlerësuar si libra me një rëndësi të veçantë jo vetem për LAPSH-in por edhe për lexuesit. Foli edhe për tekstet e reja shkollore për nxënës dhe doracakët për mësimdhënës për mësimin plotësues shqip.
Lidhur me mësimin plotësues shqip mes tjerash tha se duhet në vazhdimsi të kërkohet që ky mësim të bashkohetv(integrohet) në orarin e mësimit të rregullt në shkollat e rregullta në Zvicër. Por që Zvicëra ka edhe organizimin kantonal dhe shumë bashkësi(komunitete tjera), kështu qëe deri më tani se ka përfshi mësimin plotësues në mësimin e rregullt nëpër shkolla.

Pasi drejtuesi i programit mësimdhënësi në kantonin e Bernit Amrush Avdimetaj njoftoi të pranishmit se përurimi u krye dhe ftoi të gjithë në sallën tjetër të freskohen me pije freskuese dhe aty të vazhdohet bashkëbisedimi.

Gjatë kohës kur pjesëmarrësit freskoheshin me pije freskuese u zhvillua një bashkëbisedim për shqetsimet e ngritura që morën pjesë në bashkëbisedim , pothuajse të gjithë të pranishmit dhe secili nga këndvështrimi i tij jepte mendime e sqarime se si duhet bërë e si duhet vepruar për të përmirsuar gjendjen shqetsuese…

Në vijim vlerësimi kritik i plotë për të tre librat nga Z. Nuhi Gashi.

Nuhi Gashi,
(Recension me rastin e promovimit të tre librave në ambasadën e Republikës së Kosovës në Bernë, më 07.05.2022
⦁ Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë/ Prishtinë, 2021/,
⦁ Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019
⦁ Grup autorësh, 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021)

⦁ Hyrje

I lutur nga 2 autorët e librave monografikë që keni në dorë (Agim Paçarizi i librit Shkolla Shqipe në Gjenevë/ Prishtinë, 2021/, e Hamzë Morina i librit Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019/, që të dytë njerëz me biografi të begatshme punësh në arsim, si në Atdhe, e veçmas në diasporë-Zvicër) dhe nga bashkautori e koordinatori i të tretit (Nexhat Maloku me librin do të thosha me një diskurs kryesisht solemn, përfaqësues, prezantues e afirmativ me titullin 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021/, po ashtu njeri me biografi punësh arsimore në Kosovë e në veçanti në Zvicër-aktualisht edhe mësues në Shkollën Shqipe dhe kryetar-koordinator i LAPSH-së në Zvicër), duke qenë një kohë të gjatë bashkëpunëtor i tyre prej pozitës së zyrtarit përgjegjës në Ministrinë e Arsimit të Kosovës për mësimin plotësues në diasporë, por edhe më tepër prej vokacionit tim profesional për t’u marrë me problemet e mësimit identitar në diasporë përtej klisheve të kufizimeve a përkufizimeve të obligimeve burokratike e administrative, u pajtova që të them ca fjalë për këta libra, ngjashëm diçka si një recension i mbështetur gjithnjë në gjykimin personal. Në të vërtetë për librin e Agim Paçarizit unë kam bërë një recension të cilin mund ta gjeni, po ashtu, në libër e të titulluar ‘Kambanë alarmi për ndërgjegjen kulturore’, kurse për librin 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, i lutur nga koordinatorët e modeluesit e projektit dhe redaksia bëra një shkrim me titull ‘Rëndësia e mësimit plotësues për zhvillimin identitar dhe gjuhësor të nxënësve shqiptarë, e parë nga pikëpamja e sistemit arsimor të shtetit të prejardhjes’ (lexo të dy shteteve shqiptare në Ballkan dhe të shteteve të tjera kah shtrihet hapësira etnike shqiptare).

Zonja dhe zotërinj, këta libra sjellin të dhëna të panumërta e interesante të përpjekjeve të patriotëve për një orientim të shëndetshëm e të mbarë të komunitetit shqiptar në Zvicër, e veçmas të subjekteve të Shkollës Shqipe, gjithnjë kah zhvillimi i bashkëpunimit dhe kërkesa e vazhdueshme për mbështetje e ndihmë institucionale. Por, në këtë rrafsh, siç u tha edhe më sipër, të dhënat nuk dëshmojnë për ndonjë përkrahje të vazhdueshme e substanciale. Ose, kjo prani e përkrahje rezulton të ketë qenë mjaft e kufizuar, duke u mjaftuar në një kurrikul kombëtare (e njësuar prej vitit 2018), tekste mësimore gratis, trajnim profesional edhe ky zakonisht me pjesën më të madhe me buxhet personal, e ndonjë aktivitet tjetër jo konsistent. Bile shtetet (veçmas pas pavarësisë së Kosovës) duke rrahur në premtimin dhe shpresën se tashmë punët edhe me shkollën do të rrjedhin verë e mjaltë i nxorën nga loja edhe idealistët e patriotët e devotshëm e shoqatat e tyre, për të lënë këtu një vakum kulturor në skemën edhe ashtu të varfër të vetorganizimit kulturor e qytetar.

Në linjën e afishimit të të përbashkëtave themelore që na sjellin këta libra e të cilës i kushtojnë mjaft faqe, është një ngrehinë (organizatë, shoqatë, lidhje) kulturore-arsimore shqiptare në Zvicër, e themeluar në përputhje me nevojat kulturore e arsimore të shqiptarëve në Zvicër në vitet 90-ta dhe të gjurmëve të jehonës së Lidhjes së Arsimtarëve Shqiptarë ‘N.Frashëri’në Kosovë e ish Jugosllavi e që edhe këtu e ka ruajtur emrin bazik Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë ‘Naim Frashëri’ Zvicër ( shkurt: LAPSH).

Është e natyrshme që të tre autorët referencë themelore organizimi, suksesi edhe personal edhe kolektiv e kanë LAPSH-në, sepse ata në historinë e saj të dhënë edhe në këta libra, na dalin si ndër projektuesit, bashkëthemeluesit e zhvilluesit e saj. Lidhja e themeluar në fillim të viteve 90-të (fillimisht e ndarë në dy organizata; si Lidhje e Prindërve dhe si Lidhje e Arsimtarëve) do të arrijë që menjëherë ta marrë timonin e drejtimit të të gjitha veprimtarive kulturore-arsimore të shqiptarëve të Zvcër në funksion të zhvillimit të Shkollës Shqipe, duke përmendur këtu hapin e parë e shumë të rëndësishëm të pavarësimit të kësaj shkolle nga e ashtuquajtura shkollë jugosllave e mësimit plotësues. Më pas, krahas zhvillimit të saj dhe njësimit në LAPSH nuk do të vonojë shumë dhe ajo do të pranohet edhe zyrtarisht nga Konferenca Ndërkantonale e Ministrave të Arsimit e Zvicrës si bartëse edhe de jure e zhvillimit të mësimit plotësues në gjuhën shqipe në Zvicër. Këtë status, si me dokumentet e themelimit; me statut e program, si me veprimtarinë e përditshme të drejtimit të Shkollës Shqipe dhe të bashkëkoordinimit ndërkantonal të veprimtarive, ajo (Lidhja) do ta ketë edhe sot, sado që vitet e fundit mund të ketë pësuar edhe ndonjë si ‘tronditje’ nga faktorë shqiptarë deri shtetërorë që do të duhej ta bënin të kundërtën.

Këta libra, me detin e madh të të dhënave që ofrojnë në kontekste e rrethana nga më të ndryshmet, me pasqyrimin e punëve që bënte e bën Lidhja nëpër kantone (jo vetëm Argau e Gjenevë) me mësuesit e saj (si këta këtu të pranishëm e autorë librash) dhe subjektet e tjerë të Shkollës, sa i bën krenar ata dhe neve, po aq na trishtojnë me gjuhën e fakteve e të shifrave të përfshirjes së nxënësve gjithnjë në rënie, të cilat ta largojnë gjithnjë e më tepër shpresën e premtimin për atë ditën e bukur me diell, që do të nënkuptonte edhe mundësinë e rikthimit apo migrime brenda standardeve normale si në krejt botën qytetare në planetin e quajtur Tokë (shpresa e premtimi për globalizmin e mbështetur në diversitetin/mozaikun e kulturave)!
Pra, faktet kryeneçe, që sjellin këta libra, i konfirmojnë këto mëdyshje, këto dilema, që shumë do të dëshiroja mos të ishin të vërteta.

⦁ Kush janë autorët a koordinatorët e këtyre librave?

Kush janë autorët e librave, cilat janë të përbashkëtat e tyre dhe ç’thonë librat e tyre?
Që të tretë i përkasin brezit të punëtorëve arsimorë të Kosovës, që gjatë fundit të viteve 80-të e fillimit të viteve 90-të e tutje, duke qenë të shquar në frontin e rezistencës kundër pushtimit klasik që Serbia i bëri Kosovës, veçmas në fushën e arsimit kombëtar dhe të mbrojtjes së tij, e si pasojë edhe në sy të ndjekjeve të vazhdueshme, arrestimeve e burgut (Nexhati vuan edhe burg), duke e pasur shumë të vështirë veprimtarinë e mëtejshme, detyrohen ta lënë Kosovën dhe të vendosen në Zvicër përafërsisht në një kohë të përafërt për të vazhduar edhe këtu angazhimin në organizimin kulturor-arsimor të shqiptarëve, veçmas në edukimin identitar të fëmijëve dhe të rinjve shqiptarë të moshës së arsimit të detyrueshëm përmes asaj që me krenari e quajmë Shkollë Shqipe ose mësimi plotësues në gjuhën shqipe ose edhe më saktë mësimi plotësues i gjuhën shqipe dhe i kulturës shqiptare etj. deri te emërtimi pothuajse uniform zyrtar i viteve të fundit në hapësirën gjermanofone mësimi (ose kursi)i gjuhës dhe kulturës së prejardhjes, respektivisht Atdheut (HSK – Heimatlicher Sprache und Kultur….), një emërtim edhe ky i kontestueshëm në disa segmente.

Po e vazhdoj specifikisht me dy të parët, që realisht janë edhe autorët e monografive për mësimin shqip në kantonet përkatëse, ku ata jetuan e punuan, për të vazhduar më pas me librin-botimin jubilar të 30 vjetorit të LAPSH-së Zvicër

⦁ Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër, Prishtinë, 2019

Hamzë Morina, duke qenë mësues karriere e deri në drejtues i guximshëm i arsimit shqiptar në vitet më të vështira të okupacionit në komunën e Rahavecit, në një kohë do të ballafaqohet me një realitet që do ta detyrojë ta lë Kosovën për të vazhduar jetën në Shqipëri dhe për ta lënë edhe këtë gjatë vitit të zi të vëllavrasjes (1997) e për të kërkuar strehim politik në Zvicër. Siç e përshkruan edhe në libër menjëherë do t’i rreket punës së organizimit kulturor-arsimor të shqiptarëve pothuajse në të gjitha nivelet e shkallët e LAPSH-së, prej veprimtarit të guximshëm, mësuesit, drejtuesi e udhëheqësit kantonal të LAPSH për Argaun e deri në kryetar të Lidhjes në nivel të Zvicrës.

Libri, që na ka sjellë Hamza, përmbledh e sintetizon në zërat themelorë organizativë e didaktikë gjithë atë veprimtari të madhe që bëri ai, kolegët e tij mësuese e mësues të gjuhës shqipe, prindërit e veprimtarët e shumtë të Shkollës Shqipe. Po ashtu, në shifra e fakte, dokumente e interpretime holistike i përjetëson gjithë ato punë që bëri Lidhja, Këshilli Kantonal i Argaut me mësuesit e prindërit e zellshëm e të përkushtuar për t’iu ofruar nxënësve shqiptarë një ambient sa më të përshtatshëm mësimi, si në mësonjëtore, si në veprimtari të ndryshme kulturore-artistike publike në kanton e më gjerë. Një faqe me shumë interes përbën edhe bashkëpunimi i përhershëm në dy linja përfaqësuese: me institucionet vendore arsimore e të qeverisjes (shkolla, autoritete kantonale e federale etj.) dhe institucionet e Atdheut, duke filluar me Ministrinë e Arsimit e të Kulturës të Kosovës (qeveria në egzil) e deri te ato të ditëve tona, përfshirë edhe përfaqësitë shtetërore shqiptare në Zvicër.

Një katalog biografish të mësuesve e të mësueseve shqiptare që punuan në këtë kanton ia shton vlerën këtij libri dhe e përjetëson punën e tyre fisnike e patriotike. Po ashtu, libri nuk lë pa përfshirë edhe mbështetësit me të dalluar, më të përkushtuar e të përhershëm të Shkollës Shqipe, si në angazhimin e tyre të përditshëm, si me financimin e projekteve e të mbështetjes tjetër buxhetore e organizative.

Është formati i tij dokumentar pothuajse gjithëpërfshirës që e bën atë të lexueshëm e të shfrytëzueshëm edhe për analiza të nesërme krahasimtare shkencore didaktike e historike.
Libri është i shkruar me një gjuhë të bukur shqipe, që bashkëvepron bukur midis dokumentaritetit dhe publicistikës historike e deri me finesa të bukura figurative.

Hamzë Morina, duke qenë modest, më së paku flet për veten, por janë punët e bëmat e prezantuara me shumë kompetencë në libër që e afishojnë atë për ta ngritur vetvetiu profilin e personit të tij, si profesional, si organizativ, si moral e patriotik në vend nderi e dinjiteti.

⦁ Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë-Monografi, Prishtinë, 20210
Një recension imi për librin e Agim Paçarizit tashmë ekziston në libër, por, megjithatë me dy tri fjalë do të përmblidhja edhe si më poshtë: Njeriu, të cilit vullnetin e përkushtimin profesional e patriotik për të punuar në arsimin shqiptar në Kosovë, veçmas në lëndën e historisë, për çka edhe ishte shkolluar, do t’ia prente që në fillim ndjekja nga autoritetet pushtuese serbe, me dhimbje e plot revoltë do të detyrohej të shpërngulej në Zvicër për t’u rreshtuar menjëherë përkrah veprimtarëve më të mirë të organizimit kulturor-arsimor e politik shqiptar në Gjenevë, veçmas në organizimin e Shkollës Shqipe, ku kishte shumë vullnet e mall, respektivisht kompetencë, duke kaluar pothuajse nëpër të gjitha nivelet e format e përgjegjësisë së vullnetshme; prej punës së mësuesit të historisë, veprimtarit e kryetarit të Këshillit Kantonal të LAPSH-për Gjenevë e deri te të qenët anëtar nderi i këtij këshilli (pas daljes në pension). Në mbamendjen kolektive të shqiptarëve të Gjenevës dhe në të gjitha letrat e dokumentet e sjella edhe në libër spikat profili i tij prej njeriu të urtë e kompetent për të thelluar urat e bashkëpunimit me autoritetet kantonale arsimore dhe për të siguruar pothuajse buxhete permanente për funksionimin e Shkollës Shqipe në Gjenevë.
Një libër i shkruar me mjaft elegancë gjuhe e stili dhe me një bagazh dokumentariteti për shumë lakmi dhe lehtë të dëshmueshëm.
Opinionin tim më të zgjeruar e gjeni në libër, të cilin pata kënaqësinë edhe ta lekturoja.
⦁ Nexhat Maloku, 30 vjet Shkollë Shqipe në Zvicër-botim jubilar me rastin e 30 vjetorit të LAPSH-së ‘N. Frashëri’ Zvicër, Prishtinë, 2021

Libri i tretë, i projektuar e shkruar me shkas si pjesë e programit festiv solemn të shënimit të 30 vjetorit të formimit e të punës së suksesshme të LAPSH-së në Zvicër përfshin kapituj tematikisht sa të larmishëm, përfaqësues e afirmativ, po aq edhe ndërveprues e komplementar. I projektuar nga një dysh intelektualësh e didaktësh shqiptaro-zviceranë, respektivisht nga Prof. dr. dr. Basil Schader (filolog, didakt, albanolog i njohur zviceran, autor tekstesh e doracakësh të shumtë mësimor, bashkëkoordinator i një morie projektesh nga didaktika e pedagogjia ndërkulturore, veçmas i projektit të përbashkët me Ministrinë e Arsimit të Kosovës ‘Tekste mësimore për diasporën’ /19 libra si fletore tematike të organizuara brenda 3 niveleve të mësimit/, autori i një morie studimesh e botimesh shkencore autoriale e koautoriale etj., dhe Nexhat Maloku (mësues i Shkollës Shqipe dhe aktualisht kryetar i LAPSH-së, docent në SHLP të Cyrihut, autor e bashkautor tekstesh mësimore e studimesh interdisiplinare etj./ dhe redaktuar nga dy mësuese të Shkollës Shqipe në Zvicër me biografi plot invencion e gatishmëri vetësakrifice për shkollën, zonjat Nexhmije Mehmetaj (autore e bashkautore tekstesh mësimore dhe studimesh ndërdisiplinare, publiciste etj.) dhe Saime Isufi (mësuese, bashkëthemeluese dhe drejtuese e Lidhjes etj.) ky libër tërheq vëmendjen:

⦁ me fjalët përshëndetëse të përfaqësuesve të institucioneve të Atdheut (dje e sot), me fjalët apo shkrimet e bukura të kontributorëve të Lidhjes nga radhët e miqve emblematikë zviceranë (ish deputet, didaktë, drejtues institutesh etj.) të formatit shumë respektivë, si Prof. dr. Wiltrud Weidinger, Prof. dr. h.c Rfolf Gollob, Ueli Leunberger,

⦁ me pjesën përmbledhëse e sintetizuese të historisë dhe të kaheve të zhvillimit të Lidhjes (autor Nexhat Maloku),

⦁ me prezantimin e Këshillave kantonale të Lidhjes (kryesisht të shkruara nga drejtuesit aktualë) e ku për fat të keq, për shkak të ceneve të shqiptarëve e veçmas të çarjes së krijuar brenda Lidhjes edhe me ‘kontributin’ e Ambasadës së Shqipërisë në Bernë, mungojnë të dhënat për disa kantone,

⦁ me intervista interesante e me plot emocione me ish nxënës të Shkollës Shqipe, me prindër e mësues, raporte bashkëpunimi të Lidhjes me shoqata e shoqëri të ndryshme shqiptare në Zvicër, intervista me aktivistë e mbështetës financiarë të LAPSH-së dhe të Shkollës,

⦁ me kontribute shkencore dhe praktike lidhur me Shkollën (mbase pjesa më kompetente e librit), që përfshin tema të larmishme, si Shkolla Shqipe nga këndvështrimi i sistemit arsimor të Atdheut (Nuhi Gashi), Shkolla Shqipe nga këndvështrimi i inst. zvicerane (Markus Truniger), Pasqyrë e projekteve shkencore –kërkimore lidhur me komunitetin shqiptar në Zvicër (Prof. dr. dr. Basil Schader, Prof. dr. dr. Naxhi Selimi, Dr. Shpresa Jashari), Diglosia (gjuhë standarde shqipe) si shkallë e kalimit në dygjuhësinë e plotvlershme shqip-gjuhë e huaj (Prof. dr. Gjovalin Shkurtaj), Bilinguizmi i nxënësve , sfidë dhe mundësi (Nexhmije Mehmetaj), Bashkëpunimi mes MASHT-it , LAPSH-së, SHPL-së, një histori e suksesshme (Prof. dr. dr. Basil Schader)

⦁ me një rezyme shumë kompetente në 30 vjetorin e mësimit plotësues në Zvicër të hartuar nga Porf. Dr. dr. Basil Schader dhe Nexhat Maloku dhe të përkthyer në disa gjuhë.

⦁ Për fund

Zonja dhe zotërinj të nderuar/a,
kam bindjen se mund ta kem tepruar me këtë fjalë rasti a recension, quajeni si të doni, për këta tre libra e këta tre autorë, por me besoni se, duke i njohur gjithë realitetet brenda të cilave mbijeton Shkolla Shqipe në diasporë, do t’iu mbetesha borxh këtyre njerëzve dhe sigurisht edhe juve për të nxitur apo edhe orientuar kureshtjen tuaj për njohjen më të plotë me këto punë të mbara (fisnike e patriotike) që bënë këta autorë librash dhe punëve të mbara që bëjnë përditë një mori mësuesish e mësuesesh në Zvicër dhe në diasporat e shumta shqiptare nëpër botë, ku ka ende Shkolla Shqipe, por mjerisht gjithnjë e me më pak nxënës! Se pse është kështu, përgjigjen mund ta kërkoni e pjesërisht ta gjeni edhe në këta libra (e veçmas në nëntekstet e tyre), që me forcën e argumentit të kthejnë te vetvetja dhe roli personal si qytetar e si patriot, te familja, te shkolla, te mjedisi, te perceptimi publik i shkollës dhe bërësve të saj, te modeli a ‘shkolla’ e qeverisjes, te profili i politikanit që prodhon vota ime dhe e jotja, te kompetenca shtetërore etj.
E kur është puna për shkollën dhe matjen e performancës të të gjithëve për të (shkollën), referencë e tregues themelor i vlerësimit është numri i nxënësve- përfshirja e tyre në shkollë, kështu që ajo pyetja e famshme retorike e thënë edhe si klithmë, edhe si keqardhje, edhe si protestë na sillet vazhdimisht vërdallë:

Quo vadis Shqipëri e shqiptarë?!
Shpresa nuk duhet humbur!
Ju faleminderit!

E dinë shqiptarët e Shqiperisë se çka thonë serbët për ne të Kosovës ? 

Drini.us
-
1
E dinë shqiptarët e Shqiperisë se çka thonë serbët për ne të Kosovës ? 

shkruan Fahri Xharra, Gjakovë 

Kjo thënje nuk është e tanishme por qarkullon në shkrimet serbe  që nga koha e pas  Konferencës së Shën Stefanit ; dhe qarkullon ende sot e kësaj dite “ që Kosovarët janë serb të muslimanizuar “. 
E tmerrshme !

Kishte me qenë e vetmuar sikur mos t`ishte bartur në kancelaritë europiane dhe sikur mos t`ishin mbyllur sytë nga Europa; mbyllje syve me qëllim  !sepse  ne as atëherë e as sot nuk kemi mundur t`a bindim Europën që nuk jemi mbetje osmane. Po ,po “mbetje osmane” ! 

Kujt t`ia mbyllim gojën së pari ?    Europës  “dashakeqe” , serbit , grekut apo shqiptarit dashakeq ? 

Po, pse shqiptarit ? sepse kështu shkruhet nga vet shqiptarët : . “ Duke e parë shkatërrimin e Perandorisë Otomane në Ballkan , fuqitë e mëdha europiane të frikuara nga dalja e Serbisë dhe Greqisë në Adriatik; pas Kongresit të Berlinit , austriakët i zhvilluan disa projekte që nga muslimanët dhe të krishterët albanofon të krijon kombin Shqiptar (? ???????, ??? shqiptarë.) Austriakët i shkruan tekstet e para për shkollat shqipe, austriakët e vjedhin Skenderbeun , shenjtorin e krishterë serbo malazez, dhe e shndërruan në hero nacional shqiptar, i mësuan shqiptarët të shkruajnë me shkronja latine dhe i mësuan se si të jenë armiq kundër Serbisë, Greqisë dhe Turqisë “’ ( Olsi Jazexhi ) 

Olsi Jazexhi si një serbomadh, në Gazimestan …!

Edhe kjo:” Shteti i formuar nga Europa i quajtur Shqipëri , e kishte për qëllim vetëm “ civilizimin “ e muslimanëve në shqiptar…. Marionetat , në krye të Shqipërisë që nga Princ Vidi , mbreti Zog e deri tek Edi Rama janë munduar të minimizojnë rolin e islamit në Shqipëri. Mu këtu ishte edhe arsyeje e vrasjes se Esad Pashës nga agjentet e Italisë , sepse Esati ishte dhe musliman e edhe mik i Serbisë.” ( O.Jazexhi) 

Edhe kjo :”Problemi i banorëve të Shqipërisë Otomane për t’u bërë shqiptarë dhe ndarë nga koncepti i ‘turkut’ ka qënë i madh. Edhe në Shkodër ku katolikët dhe muslimanët, moralisht dhe shpirtërisht ishin thjeshtë turq edhe kaurë. Hafiz Dalliu tregon që në vitin 1908 kur Refik Bej Toptani që ishte kryetar i Xhemijetit (Xhon Turqve) të Tiranës dhe një nga pak propagandistët e shqiptarizmit, nisi të shpërndajë disa abetare me gërma latine në qytet, u përballë me rebelimin e popullit, hoxhallarëve, oficerëve, qeveritarëve, tregtarëve dhe pasanikëve. Një nga myderizat e sajoi edhe një vjershë: Tirande vardër ej babam, I a dinçei tahsin ider. Në rrugët e Tiranës, fëmijët ju bërtisnin ‘shqiptarëve’ ‘Ngordhi shqipja jahu!’ Ndërsa halldupët e Tiranës këndonin: Gjithë të zezat i kam punue / por shqip shyqyr s’kam këndue. Biles katunaria e Tiranës e cila ishte urdhëruar nga Xhon Turqit e Tiranës për të vrarë ‘kaurët shqiptarë’ kur del në qytet dhe takojnë Refik Bej Toptanit e pyesin: – zotni, po na thonë se jeni ba shqiptar. “ 

Pra qartas shihet se ne vet e mohojmë të shqiptarinë tonë. 

“Mosnjohjen e konceptit të shqiptarisë e rrëfen edhe Dom Ndoc Nikaj në kujtimet e tija, ku ndër të tjera tregon se fanatizma fetare kishte bërë ‘muslimant… të lidhur me rrajë me besimin muhametan qi nuk e dalloshin dot në kujtim se shkputja nga sundimi i Sulltanit ishte sikur mohimi i besimit të tyne… Shqyptar n’at kohë, prej të shumve, ishte nji fjalë qi i pershtatej vetëm Krishtianve.’ Këtë fakt e tregon edhe Eqerem Bej Vlora i cili tregon se:botëkuptimi i shumicës dërrmuese të shqiptarëve në vitet 1900 deri 1906 ka qenë për të ardhur keq. Askush nuk e ndjente veten pjesëtar të një populli: kudo që të ishte popullsia ndahej në dy kampe, të ndara e të prera si me thikë. Në njërin bënin pjerë ato tre të kartërta që pyetjes se çfarë ishin, i përgjigjeshin ‘tyrk elhamdylillah’ (turk, i qofshim falë Zotit)… çereku tjetër, shqiptarët ortodoksë dhe hera herë, (por rrallë) edhe katolikë quheshin gjaurr (kaurrë), emërtim që jo vetëm i përçmonte, por edhe i ndante nga tërësia e popullit shqiptar, si një element i ndryshëm, madje, do të thosha i huaj.” 

Po sot ? Edhe sot , Mero Baze shkruan ato çka i thonë: Olsi Jazexhi, në një intervistë për gazetën TemA, thotë se shqiptarët, deri para vitit 1912, kanë qenë turq. Madje, sipas tij, ka qenë Perandoria Osmane ajo që krijoi kombin shqiptar. Kësisoj pretendimesh vazhdimisht ka shfaqur Akademia Serbe ndaj shqiptarëve. 

Për të, Skënderbeu dhe Nëna Tereza janë figura fetare, ndërsa Rilindja e Naim Frashërit e sajoi Skënderbeun. 

“Në Shqipëri dhe Kosovë myslimanët përbëjnë shumicën e nuk mund të pranojnë si heronj figura nga propaganda katolike”, thotë ai. “Kur qeveritë në Kosovë dhe në Shqipëri mundohen të imponojnë një fe dhe të poshtërojnë një tjetër, njerëzit reagojnë kundër figurave që nxisin përçarje”. Jazexhi thotë se “kemi qenë Turqi” deri në vitin 1912. Sipas tij, Perandoria Osmane nuk i ka pushtuar shqiptarët. 

“Shqipëria është pjellë e Turqisë evropiane”, thotë ai, duke shtuar se historinë na e kanë shkruar italianët e austriakët. Ndaj, shprehet se shpreson se historia do të rishikohet dhe se në tekstet shkollore “do të mësojmë që përpara vitit 1912 kemi qenë osmanë, se Perandoria Osmane nuk ka qenë e keqe siç tregon historiografia katolike”. 

Serbet shkruajnë:  “Kështu turqit në lunftën e tyre kundër serbëve i angazhuan serbet e islamizuar dhe te shqiptarizuan  nga Rashka, Mali I zi , Hercegovina Bosna dhe Kosova . Pra të gjithë armiqt e Serbëve i çfrytëzoi serbët e islamizuar  dhe të shqiptarizuar të cilët sot janë ata që quhen “Šiptari “ në Kosovë e Metohi , Maqedoni , Mal të Zi dhe në Shqipëri (dr Vladan ?or?evi? u istorijskom osvrtu: “Arnauti” ) 

Kur edhe mediumet tona shkruajnë se ”   shqiptarët, deri para vitit 1912, kanë qenë turq. Madje ka qenë Perandoria Osmane ajo që e krijoi kombin shqiptar “ / 

A është kjo thënje serbe apo shqiptare ? 

Kosova aplikoi për anëtarësim në Këshillin e Evropës

Drini.us
-
0
Kosova aplikoi për anëtarësim në Këshillin e Evropës
-Mbledhja e 77-të e Qeverisë, miratohet Nisma për anëtarësimin e Republikës së Kosovës në organizatën ndërkombëtare “Këshilli i Evropës – Council of Europe”, vendimi obligon Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe të Diasporës që të zhvillojë të gjitha procedurat/

 –Menjëherë pas mbledhjes së Qeverisë,  u njoftua aplikimi i Kosovës për anëtarsim në Këshillin e Evropës, në një deklaratë nga Strasburgu – Franca, të Zëvendëskryeministres dhe Ministres së Punëve të Jashtme e Diasporës Donika Gërvalla/

Miniatyrbilde av vedlegg

Nga Behlul Jashari, korrespondent i Drinit nga Prishtina

PRISHTINË, 12 Maj 2022/  Kosova nisë hapat zyrtarë drejt anëtarësimit në Këshillin e Evropës.

Sot, Qeveria e Republikës së Kosovës, e drejtuar nga Kryeministri Albin Kurti, ka zhvilluar mbledhje elektronike, të 77-tën, në të cilën ka miratuar në parim Nismën për anëtarësimin e Republikës së Kosovës në organizatën ndërkombëtare “Këshilli i Evropës – Council of Europe”.

Këshilli i Evropës është organizata më e vjetër ndërqeveritare në Evropë që për qëllim kryesor ka sigurimin e bashkëpunimit dhe unitetit ndërmjet anëtarëve të saj në lëminë e mbrojtjes së të drejtave të njeriut, demokracisë dhe sundimit të ligjit. Të drejtat e njeriut dhe liritë elementare janë të garantuara me Kushtetutën e Republikës së Kosovës, e cila ka ngërthyer në vete edhe konventat e Këshillit të Evropës, duke përfshirë Deklaratën e Përgjithshme të të Drejtave të Njeriut dhe Konventës Evropiane për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut dhe Lirive Elementare dhe Protokollet e saj.

Vendimi i miratuar sot obligon Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe të Diasporës që të zhvillojë të gjitha procedurat për anëtarësim në bazë të legjislacionit në fuqi.

Menjëherë pas mbledhjes së Qeverisë,  u njoftua aplikimi i Kosovës për anëtarsim në Këshillin e Evropës, në një deklaratë nga Strasburgu – Franca, të Zëvendëskryeministres dhe Ministres së Punëve të Jashtme e Diasporës Donika Gërvalla.

“Sapo dolëm nga takimi me Zëvendës Sekretarin e Përgjithshëm të Këshillit të Evropës. Në emër të Republikës së Kosovës dorëzuam kërkesën për anëtarim në Këshill të Evropës”, tha ajo.

Pas këtij njoftimi, Zëvendëskryeministrja e Ministrja e Punëve të Jashtme dhe Diasporës Donika Gërvalla theksoi:

 “Sot hapet një kapitull i ri për Kosovën në Këshillin e Evropës. Sot fillon procedura e shqyrtimit të kërkesës sonë e cila do të kalojë nëpër instanca të ndryshme të Këshillit të Evropës, të Asamblesë Parlamentare dhe në fund edhe të Këshillit Ministror. Kosova është vendi më demokratik në rajon. Kosova është vendi më proevropian në rajon. Dhe Kosova është vendi më optimist në rajon. Prandaj, Kosova e meriton të jetë anëtare e Këshillit të Evropës një ditë e më parë. Dhe kjo procedure, të cilën e kemi nisur sot, do të përfundojë me anëtarësimin e plotë të Kosovës në Këshill të Evropës dhe me këtë me forcim të të drejtave të qytetarëve të Republikës së Kosovës dhe qasjes së tyre në instanca evropiane”.

Një fotografi vlen më shumë se 1000-fjalë, vizita e Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar, H. Bujar Spahiu në Vatikan

Drini.us
-
0
Një fotografi vlen më shumë se 1000-fjalë, vizita e Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar, H. Bujar Spahiu në Vatikan

Nga Frank Shkreli* Ish-Drejtor i VOA-s për Euro-Azinë

Vizita e Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar, H. Bujar Spahiu në Vatikan

Thënja “Një fotografi vlen më shumë se 1000-fjalë”, është një frazë në anglisht, por që përdoret edhe në shumë gjuhë të tjera të botës, kur flitet për një ose më shumë fotografi, që pasqyrojnë të vërtetën e një ngjarjeje, takimi ose pritjeje të ngrohtë, siç ishte rasti i vizitës në Vatikan i Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar, H. Bujar Spahiu, në audiencë me Papa Franceskun, të premtën që kaloi.

Nga takimi midis Papa Françeskut dhe Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar, H. Bujar Spahiu në Vatikan, më 6 maj, 2022

Vizitës së udhëheqësit të lartë të Komunitetit Mysliman Shqiptar në Vatikan dhe audiencës së tij me Papa Françeskun iu kushtua pak rëndësi nga mediat shqiptare, në përgjithësi, por që unë besoj se meriton, që publiku i gjërë të informohet për këtë vizitë, e cila pasqyron si gjithmonë, bashkëjetesën midis feve në Shqipëri. Ndoshta si askund tjetër në botë, por edhe ndjenjat e shqiptarëve, në përgjithësi, për Vatikanin – Selinë e Kishës Katolike. Takimit të H. Bujar Spahiut me Papa Françeskun iu bë jehonë nga Ambasada e Republikës së Shqipërisë pranë Vatikanit nga Komuniteti Mysliman Shqiptar dhe nga mjetet mediatike të Vatikanit, përfshirë edhe Radio Vatikanin në gjuhën shqipe.

Sipas këtyre burimeve, të premten e kaluar më datë 6 maj 2022, Kryetari i Komunitetit Mysliman Shqiptar H. Bujar Spahiu, u prit në audiencë private nga Ati i Shenjtë, Papa Françesku. Kryetari i Komunitetit Mysliman KMSH) shoqërohej nga Kreu i Misionit të Ambasadës së RSH-së Majlinda Dodaj,- thuhej ndër të tjera, në njoftimin e Ambasadës së Shqipërisë pranë Vatikanit.

Me ftesë të Papa Françeskut – thekësohet në njoftimin e Komunitetit Mysliman të Shqipërisë -se Kryetari H. Bujar Spahiu vizitoi shtetin e Vatikanit ku u prit në një audiencë të veçantë nga Papa dhe zyrtarë të tjerë të hierarkisë së Kishës Katolike. Në qendër të bisedës ishin edhe marrëdhëniet ndërmjet shtetit e feve dhe kontributi i tyre në ruajtjen e vlerave njerëzore, sidomos në mbrojtjen e familjes si qelizë themelore e shoqërisë”, thuhej në lajmin e dhënë nga Radio Vatikani. Sipas burimeve, të dy krerët e lartë fetarë ndanë mendime të njëjta për rolin që luan feja në marrëdhëniet ndërnjerëzore dhe për kontributin që ajo luan në ruajtjen e këtyre vlerave.

Takimi kokë më kokë midis Papa Françeskut dhe Kryetarit Spahiu zgjati për më shumë se 30 minuta,- thuhet në portalin e KMSH. Sipas këtij burimi, si dhe të tjerave, që raportuan për atë takim të rëndësishëm dhe të rrallë të javës së kaluar, temë kryesore e bisedës midis dy udhëheqësve fetarë, ishte dhe bashkëjetesa paqësore ndërmjet feve në Shqipëri dhe “Dokumenti i Vëllazërisë Njerëzore”, i nënshkruar, para disa vitesh, midis Imamit të Madh të Al-Az’har, Ahmed Tajib dhe Papa Fançeskut, në Abu Dabi, mbi vëllazërimin njerëzor. Njoftohet se Haxhi Bujar Spahiu i tha Papa Françeskut se këtë vlerë e provomon kudo në Shqipëri, gjithnjë sipas burimeve të lartëpërmendura.

Në njoftimin e KMSH thuhet gjithashtu se në takimin me Papa Françeskun, Kryetari i KMSH, H. Bujar Spahiu i kërkoi atij mbështetjen e shtetit të Vatikanit për pavarësinë e Kosovës. Një subjekt ky që ma merr mendja se do të jetë theksuar edhe në takimin e Kryetarit të KMSH-së që delegacioni,i shoqëruar nga e Ngarkuara me punë Znj. Dodaj, zhvilloi me Sekretarin e Vatikanit për Marrëdhëniet me Shtetet (Ministër i Jashtëm) Imzot Paul Richard Gallagher dhe me Kryetarin e Këshillit Papnor për Dialogun Ndërfetar, Kardinalin Miguel Angel Ayuoso Guixot.

Kryetari i KMSH, H. Bujar Spahiu përfundoi vizitën e tij në Vatikan me një intervistë dhënë Radio Vatikanit në gjuhën shqipe, ndërsa vizitoi edhe Bazilikën e Shën Pjetrit.

Dhurata mjaft simbolike e bashkjëjetesës fetare ndër shqiptarët e H. Bujar Spahiut, Kryetarit të Komunitetit Mysliman Shqiptar dorëzuar Papa Françeskut, gjatë takimit në Vatikan, të premten që kaloi: “Minarja e Xhamisë së Et’hem beut dhe kambanorja e Katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër u bashkuan sot në dhuratën, që iu dorëzua Papës Françesku nga kreu i Bashkësisë Myslimane të Shqipërisë, për vizitë në Vatikan. Simbol i asaj bashkëjetese paqësore ndërmjet feve, për të cilën u fol gjerësisht gjatë audiencës së Atit të Shenjtë Bergoglio me Haxhi Bujar Spahiun, sot paradite në Vatikan”, thuhej në njoftimin e Radio Vatikanit në gjuhën shqipe lidhur me bisedimet e javës së kaluar, midis Papa Françeskut dhe Kryetarit të KMSH-së, H. Bujar Spahiut.

Nue Nikollë Dedivanaj, gjithmonë në shërbim të kombit

Drini.us
-
0
Nue Nikollë Dedivanaj, gjithmonë në shërbim të kombit

Sylejman Gashi, 1998, Nju Jork

(Gazetari Sylejman Gashi ka vdekur para disa vitesh)

Malësia dhe malsorët gjatë gjithë historisë së popullit shqiptar kanë qënë kurdoherë në ballë të luftërave për lirinë dhe pavarësine e shtetit shqiptar, duke mbrojtur me gjak tërësinë e trojeve etnike. Edhe këtu në Nju – Jork të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, kur pas vitit 1981, u gjakosën rrugët e Ksovës ngaqë populli I saj shqiptar kërkonte barazi si popujt e tjerë të ish-federatës jugosllave, ndërsa për këtë ata vriteshin, torturoheshin e masakroheshin, malsorët ishin në radhët e para të demonstrative para OKB-së dhe institucioneve të tjera, duke kërkuar mbrojtjen e të drejtave nacionale të vëllezërve të vet në Kosovë, të cilat shekelshin në mënyrën me barbare nga ana e shtetit serbo-jugosllav.
Një malsor I tillë dhe i vecantë nga të tjerët, I cili këto padrejtësi I kishte provuar kohë më parë mbi kurrizin e vet në Malësi të Madhe, është Nua(Nikollë) Dedivanaj, nga familja e njohur patriotike të Zef Tomë Hasurit-Dedivanaj nga Trieshi I Malësisë së Madhe.
Ai qysh i ri, në moshën tetëmbëdhjetë vjecare, një ditë maji të vitit 1981, kur vjen në Malësi të Madhe nga Lubjana e Sllovenisë për t’I kaluar ca ditë në gjirin familjar, provokohet nga një ish-bashkëkombas I tij-spiun- me fjalët:”Cka kemi të re nga Sllovenia?”Ndërkaq, I riu Nua Dedivani duke e ditur qëllimin e tij i përgjigjet prerazi: ”Po, të re e kemi Kosovën Republikë!” “Po ti, pse po I përkrah kosovarët se ata I gëzojnë të gjitha të drejtat? Ne nuk jemi kosovar por malësorë, prandaj ti mos e bart dertin e Kosovës”-I thotë spiuni me tërbim.

Toni Dedivanaj, i biri

Nua(NIkollë)Dedivanajt, këtij të riu nga Trieshi i Malësisë I cili punonte dhe studionte në Lubjanë të Sllovënisë, I vlon gjaku ndër deje nga fjalët e tij provokuese dhe i përgjigjet:” Kosovarët janë vëllezërit tane dhe ata nuk kërkojnë asgjë më tepër, vec të jenë të barabartë sikur të tjerët në federatën jugosllave. Atyre po u mohohen dhe shkelen të drejtat elementare në mënyrën më barbare. Kosovarët I kanë shkolluar fëmijët e tyre me shumë mundime, kurse vendet e punës I zënë serbo-malazezët. U jepni armë kosovarëve dhe do ta shihni se të gjithë serbët do të riktheheshin në Karpate,prej nga edhe kanë ardhur!”-iu përgjigjet plot mllef I riu Nua Dedivanaj.Spiuni, i shqetësuar nga fjalët e tij e kërcënon: “Për këtë ti do të përgjigjesh shumë shpejt!”

Të nesërmen, një numër policësh të uniformuar dhe civilë, shkojnë te Nua Dedivanaj për ta arrestuar në shtëpinë e tij në Triesh të Malësisë së Madhe. Para dyerve të shtëpisë del I ati, Nikolla dhe kur I sheh gjithë ata policë, iu thotë shqetësuar: “Për hajr qoftë,cfarë ka ndodhur?!…Së pari, uluni e pimë nga një kafe dhe një gotë raki, ashtu sic e ka zakon gostinë malësori kur dikush I shkon n’shpinë e tij”. “Jo,nuk kemi ardhur të pimë kafe por që të arrestojmë djalin tuaj!”-I thonë policët. “Për hajr na qoftë.Po, mos ka vjedh gjë djali im, edhepse këtë kurrë s’e ka pasur zakon?!…”-pyet Nikolla. “Jo,ai nuk ka vjedh asgjë, por ai e donte shumë Kosovën”-I përgjigjet në serbo-kroatisht njëri prej policëve serbo-malazez. “Po,nuk paska asgjë të keqe që djali im e dashka popullin e vet”-iu përgjigjet Nikolla, I ati I Nua Dedivanajt me një ndjenjë të përmbajtur shqetësimi shpirtëror.
Por,ata e arrestojnë djalin e tij Nuen në prani të nënës dhe të babës së tij dhe e dënojnë për kundërvajtje. Falë angazhimit të një të afërmi të tij, I cili punontë asokohe në organet e larta të pushtetit n ëish-Jugosllavi, lirohet.Mirëpo, pas daljes nga burgu i ngushtohet hapësira e veprimit dhe si rrjedhojë, në vitin 1984 emigron në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, gjegjsisht në Nju Jork.
Por, Nue Nikollë Dedivanaj nuk ndërpreu kurrë veprimtarinë e tij atdhetare dhe që atëherë është në ballë të cdo demonstrate dhe aktiviteti tjetër për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës dhe të drejtat legjitime të popullit shqiptar në Kosovë dhe në trojet e tjera në Maqedoni dhe në Mal të Zi. Ai me sjelljet dhe karakterin e tij, është i dashur për të gjithë bashkëkombasit e vet shqiptaro-amerikan në Nju Jork e më gjërë. Atë e karakterizojnë virtytet më të larta, të trashëguara nga prindërit dhe paraardhëst e tij malësor,si: bujria, sinqeriteti, besa dhe atdhedashuria.
Nua Dedivanaj, tash sa kohë ka në pronësi një kompani ndërtimi dhe ristrukturimi banesor në Nju Jork dhe me plot gojën mund të thuhet se ai është një artist I rrallë në profesionin e vet. Ai është I martuar me Angjelinën e Nush Gjelajt nga Thethi I Shalës, familje e njohur për traditat fisnike dhe atdhetare, me të cilën ka dy fëmijë Pjetrin dhe Tomën. Por, ndonëse të lindur në Amerikë, këta dy djem u edukuan nga prindërit sipas taditave më të mira shqiptare.
Nua Dedivanaj,apo Toni, sic e quajme ne këtu në Nju Jork, ka dhënë kontributin e tij të cmueshëm materjal dhe moral për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës nga robëria shekullore serbe si dhe ndihma të konsiderueshme financiare për nevoja të nduarnduarta në Malësi dhe Madhe dhe gjetiu.


Burri shembullor Ndue(Nikollë)dedivanaj nga Trieshi i Malësisë së Madhe, sikur gjatë vitit 1981 kur u tregua sokol djalë në mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve në Kosovë duke u burgosur e maltretuar, edhe këtu në mërgatë është shembulli më I mirë në komunitetin shqiptaro-amerikan duke qënë përherë në shërbim të kombit.

Sylejman Gashi
Viti 1998,Nju Jork.

“The moment in between what you once were, and who you are now becoming, is where the dance of life really takes place.” — Barbara De Angelis

Prokuroria Speciale bën mbledhjen e provave për masakrën e Mejës

Drini.us
-
0
Prokuroria Speciale bën mbledhjen e provave për masakrën e Mejës

Prishtinë, 11 maj 2022 – Prokurorja e Shtetit në Prokurorinë Speciale të Republikës së Kosovës, Drita Hajdari, njëherësh udhëheqëse e Departamentit të Krimeve të Luftës, së bashku me njësitet përkatëse të Policisë së Kosovës, kanë bërë shikimin e vendit të ngjarjes në lidhje me masakrën e Mejës ne komunën e Gjakovës.

Gjatë ditës, ekipi i udhëhequr nga Prokuroria Speciale, kanë shikuar dhe lokalizuar vendet ku janë kryer krimet, si dhe kanë siguruar provat e nevojshme lidhur me këtë krim.

Prokurorja, Drita Hajdari, gjatë vizitës në Mejë, saktësoi se sipas informatave aktuale, në këtë masakër “janë vrarë treqindeshtatëdhjetegjashtë (376) persona. Shumica e mbetjeve mortore janë gjetur, ndërsa disa persona janë ende të zhdukur”.

Gjithashtu, prokurorja Hajdari potencoi faktin se “gjatë operacioneve ushtarake dhe policore të ushtrisë jugosllave, përveç vrasjeve të shumta janë shkaktuar edhe dëme të mëdha materiale, si djegia e shtëpive dhe plaçkitja e popullsisë civile si dhe dëme tjera materiale”.

Prokurorja speciale edhe kësaj radhe sqaroi se misioni EULEX ishte përgjegjës për procedimin e krimeve të luftës. “EULEX ka filluar hetime për këto krime dhe në një moment janë pezulluar ato. Edhe pse rastet e krimeve të luftës ishin në kompetencë të PSRK-së, një kohë të gjatë ligji nuk lejonte të rihapeshin hetimet. Mirëpo, me ndryshimin e fundit të Ligjit për gjykim në mungesë, na është mundësuar rihapja e hetimeve dhe tani jemi këtu në vendin e krimit, me policinë dhe forenzikën, për të lokalizuar vendet ku janë kryer krimet dhe për t’i siguruar provat e nevojshme”, theksoi ajo duke shtuar se deri më

tani janë dëgjuar njëqindenjëzetegjashtë (126) dëshmitarë, ndërsa pritet të dëgjohet edhe një numër i madh dëshmitarësh të tjerë.

Prokuroria Speciale deri më tani ka arritur të identifikojë një numër të madh të kryerësve të këtij krimi si dhe të atyre që dhanë urdhrin dhe organizuan këtë krim.

Masakra e Mejës është një prej masakrave më të rënda që ka ndodhur gjatë luftës në Kosovë, dhe si e tillë paraqet një rast shumë kompleks, i cili kërkon shumë punë dhe përkushtim për të dokumentuar krimin dhe për t’i sjellë kryesit para drejtësisë.

Ministri Mehaj ka pritur një delegacion nga Mbretëria e Norvegjisë

Drini.us
-
0
Ministri Mehaj ka pritur një delegacion nga Mbretëria e Norvegjisë

Ministri i Mbrojtjes, Armend Mehaj, i shoqëruar nga zëvendësministri Shemsi Syla, ka pritur në takim një delegacion nga Mbretëria e Norvegjisë, të kryesuar nga Kjersti C Klaeboe, drejtore e Përgjithshme e Departamentit të Politikës së Personelit, Kompetencës, Integritetit dhe Shërbimeve të Përbashkëta Ligjore të Ministrisë së Mbrojtjes së Norvegjisë. Gjithashtu, pjesë e delegacionit ishte ambasadori norvegjez në Kosovë, Jens Erik Grondahl si dhe zyrtarë të lartë të Ministrisë së Mbrojtjes së Norvegjisë.

Qëllimi i këtij takimi ishte rritja e bashkëpunimit të Republikës së Kosovës me Norvegjinë në fushën e mbrojtjes dhe sigurisë, në fushën e edukimit dhe arsimimit, si dhe arritjen e  nënshkrimit të Memorandumit të Mirëkuptimit në mes të ministrive të mbrojtjes të të dy vendeve.

Në këtë takim, Ministri Mehaj falënderoi shtetin norvegjez për mbështetjen e vazhdueshme dhe shumë të rëndësishme që Norvegjia i ka dhënë Kosovës në fushën e mbrojtjes dhe sigurisë, ngritjen e kapaciteteve të Ministrisë së Mbrojtjes dhe FSK-së, ndihmën e dhënë për luftimin e pandemisë me Covid-19, si dhe në shumë fusha tjera. Me këtë rast, u theksua se shteti norvegjez ka qenë dhe është i përkushtuar për mbështetjen në ndërtimin, zhvillimin dhe avancimin e vendit tonë.

Po ashtu, pas takimit me Ministrin Mehaj, delegacioni norvegjez ka vazhduar takimin e punës me stafin drejtues të Ministrisë së Mbrojtjes ku është biseduar për gjetjen e formave të konkretizimit bashkëpunimit të mëtejmë.

1...1,3261,3271,328...1,729Faqja 1,327 nga 1,729