Kreu Blog Faqe 1563

Nuk mund të fajësohet SHIK-u për të gjitha vrasjet politike, fajtorë ishin vetëm pak veta…!

Drini.us
-
0
Nuk mund të fajësohet SHIK-u për të gjitha vrasjet politike, fajtorë ishin vetëm pak veta…!
Nga: Lirim Gashi, shkrimtar nga Prishtina
ËSHTË HUMBJE E QËLLIMSHME, DASHAKEQE DHE DJALLËZORE E GJURMËVE TENTIMI PËR FAJËSIMIN E SHIK-ut PËR TË GITHA VRASJET POLITIKE
Gabim është të mendohet e lërë ma të besohet se të gjitha vëllavrasjet i ka kryer SHIK-u.
I kanë kryer ushtarët dhe policët serbë në bashkëpunim me fëmijët e udbashve shqiptarë rankoviqist dhe titist të cilët në vitet e tetëdhjeta të shekullit të kaluar janë shndërruar në udbash millosheviqist, ndërsa në vitet 1990-99 janë infiltruar në UÇK, SHIK, Pdk dhe Ldk.
Ndërsa pas luftës janë infiltruar jo vetëm në të gjitha partitë politike por edhe në të gjitha institucionet shtetërore, diplomatike, publike, juridike, sociale, arsimore, kulturore, fetare, shkencore, sportive, dhe sidomos në ato të sigurisë së brendshme.
Sepse pikërisht këta bastardë të udbashve shqiptarë e kanë futur SHIK-un në kthetrat e UDB-së serbe.
Kush tjetër?
Dhe është po ashtu gabim të mendohet e lërë ma të besohet se të gjithë krerët e SHIK-ut kanë qenë gjithmonë në dijeni se çka po ndodh brenda strukturës së tyre.
Kanë qenë vetëm disa sosh dhe emrat e tyre do t’i mësojmë shumë shpejtë.
Sepse shumica e krerëve të SHIK-ut nuk kanë pasur përvojë profesionale dhe mundësi logjistike për kontrollimin e situatës dhe për parandalimin e sabotazhës dhe tradhtisë.
Sepse gjërat nuk janë bardh e zi si kokat e shqiptarëve naivë.
Sepse krimet kanë shumë motive dhe ngjyra.
Motive hakmarrëse, politike, ekonomike, psikopatike, sadiste, fashiste, raciste, shoviniste nekrofile, ideologjike, psikologjike, pedagogjike, sociale kulturore, edukative e kështu me radhë.
Sepse ato përmbajnë shumë devijime individuale dhe kolektive të natyrave më të llojllojshme.
Çuditërisht të gjithë flasin vetëm për vrasjet e zyrtarëve të lartë të Ldk-së dhe harrojnë me ose pa qëllim se janë vrarë edhe shumë pjesëtarë të UÇK-së dhe anëtarë të Pdk-së.
Ldk jo pa arsye dhe pa qëllim dashakeq i ka përmendur vrasjet vetëm nëpër fushata elektorale për vota.
Dhe jo pa arsye dhe pa qëllim dashakeq ka heshtur se guri kur ka ardhur në pushtet.
Jo, jo, nuk ka qenë udhëheqsia e Ldk-së aq naive dhe e pafajshme sa besojnë njerëzit naivë.
Ka heshtur si guri, sepse disa alfa shtazë të saj i kanë duart e zhytyra në gjak deri në krahëror.
Prandaj bëhet fjalë për një heshtje të qëllimshme, të turpshme dhe djallëzore.
E sidomos në kohën e Isa Vampir Mustafes.
Mirëpo nëse ka vullnet dhe sinqeritet kjo do të dëshmohet shumë shpejtë.
LDK dhe PDK janë në simbiozë si syri me vetullen apo si dora e majtë me dorën e djathtë, prandaj nuk ekziston asnjë dallim mes tyre.
Në fakt në këto vrasje kanë gisht zyrtarët e lartë dhe të mesëm të të gjitha partitë politike, përfshirë këtu edhe VV-në, e cila përmes politikes së pa gdhendur dhe pa filtruar kadrovike, është shndërruar pa qëllim fillimisht në lavatriçe të mëkateve të kriminelëve të Pdk-së dhe Ldk-së, e më vonë edhe në moçal të tyre.
Mirëpo VV s’ka pasur zgjidhje tjetër sepse kanë qenë e detyruar për t’u furnizuar me të njëjtin brum (llum) kadrovik.
Sepse nuk ka pasur mundësi reale të rekrutojë jashtëtokësorë.
Prandaj nëse gjërat i shohim vetëm si të segmentuara atëherë e humbim fokusin nga tërësia.
Dhe pikërisht kjo është arsyeja pse unë nuk i analizoj pasojat anësore të dukurive negative, anomalive dhe çorodive, sepse ato ashtu kështu i kemi ndierë dhe po vazhdojmë t’i ndiejmë në lëkurën tonë, por burimin, origjinën dhe zanafillën e problemeve.
Sepse problemet nuk zhduken duke i luftuar pasojat anësore por duke e identifikuar, lokalizuar dhe mbyllur me beton dhe armaturë burimin e tyre.
Çka ka këtu te paqartë ?

Çka e dallon politikanin prej burrshtetasit?

Drini.us
-
0
Çka e dallon politikanin prej burrshtetasit?
Autor: Lirim Gashi
* E shkruar në shqip, gjermanisht dhe kroatisht
Është e pamundur të mos i besosh Albin Kurtit dhe të jesh normal.
Për mua personalisht nuk ka pasur dhe kurrë nuk do të ketë një dilemë nëse Albin Kurti është një person dhe politikan i veçantë.
Por pashë shumë njerëz dhe politikanë të veçantë. Njëri prej tyre ishte gjermani Gregor Gysi, të cilin gjermanët e quanin “Brotlose Künstler”, që do të thotë “artist joproduktiv” në shqip.
Por të jesh një person i veçantë dhe një politikan i veçantë nuk do të thotë domosdoshmërisht të jesh një Kryeministër i suksesshëm.
Sepse politika nuk është as sport individual as sport kolektiv. Politika e mirë bëhet vetëm kur individi i fuqishëm udhëheq një kolektiv të fuqishëm. Kjo është arsyeja pse Albin bëhet burrë shteti vetëm nëse e pohon veten si kryeministër.
Për të qenë një Kryeministër i suksesshëm, nuk janë të mjaftueshme as aftësitë e jashtëzakonshme drejtuese për të udhëhequr mirë një ekip të dobët.
Ato nuk janë të mjaftueshme edhe nëse ekipi përbëhet nga ekspertët më të mirë në fushat e tyre përkatëse.
Sepse ekipit përveç ekspertëve të dalluar në lëmitë e tyre specifike i duhen së paku edhe tre politikanë të nivelit botëror për të shkëlqyer..
Mirëpo as kjo nuk mjafton nëse personi që drejton ekipin nuk është i talentuar nga Zoti ose natyra. Nuk mjafton nëse ai nuk bën diferencën. Dhe nëse ai bën një ndryshim pa një ekip dhe staf të mirë, ai do të shkëlqejë vetëm si një individ, jo si një ekip që ai drejton.
Sepse një individ i shkëlqyer nuk mund të lërë një vulë kolektive nëse nuk ka një kolektiv të fortë pas tij. Ai mund të lërë vetëm një vulë individuale.
Sepse ju mund të keni ekipin më të mirë, stafin më të mirë dhe skenarin më të mirë në botë, por kjo nuk është kurrë një garanci që ju do të bëni filmin më të mirë në botë, veçanërisht nëse tre personazhet kryesore nuk janë në gjendje të transportojnë magjinë e skenarit në zemrat e njerëzve.
Sepse vetëm një aktor i talentuar me një ekip të klasit botëror pas tij, mund ta kthejë një skenar të klasit botëror në një film të klasit botëror.
Përndryshe, të gjitha përpjekjet e regjisorit dhe skenaristit janë të kota.
Anasjelltas, një aktor i klasit botëror mund të shkëlqejë individualisht me një skenar mediokër, por filmi në të cilin ai luajti do të harrohet brenda një muaji.
Të jesh politikan i mirë do të thotë të kesh një talent të mirë, të fshehësh pafuqinë nga armiku, dhe të kërkosh dhe të marrësh fuqi nga miku.
Për këtë të duhet edhe shkolla e engjëllit edhe ajo e djallit.
Kjo e fundit nuk është e nevojshme për t’u bërë djall, por përkundrazi për të mbrojtur veten nga djalli me metoda edhe më djallëzore. Sepse politika është një art dhe jo një shkencë e saktë. Sepse Arti është piedestali më i lartë dhe më i denjë i letërsisë, pikturës, muzikës, këngës, modelimit, inovacionit, gdhendjes, dramës, filozofisë dhe shkencës.
**********
Es ist unmöglich, Albin Kurti nicht zu vertrauen und normal zu sein.
Für mich persönlich gab und wird es nie ein Dilemma geben, ob Albin Kurti ein besonderer Mensch und Politiker ist.
Aber ich habe viele besondere Menschen und Politiker gesehen.
Einer von ihnen war der Deutsche Gregor Gysi, den die Deutschen “Brotlose Künstler” nannten, was auf Albanisch “Artist jo produktiv” bedeutet.
Aber ein besonderer Mensch und ein besonderer Politiker zu sein, bedeutet nicht unbedingt, ein erfolgreicher Premierminister zu sein.
Denn Politik ist weder ein Individualsport noch ein Kollektivsport.
Gute Politik wird nur dann gemacht, wenn das mächtige Individuum ein mächtiges Kollektiv führt.
Deshalb wird Albin nur dann Staatsmann, wenn er sich als Ministerpräsident durchsetzt.
Um ein erfolgreicher Premierminister zu sein, reichen selbst außergewöhnliche Führungsqualitäten nicht aus, um ein schwaches Team gut zu führen.
Sie reichen nicht aus, auch wenn das Team aus den besten Experten auf ihrem jeweiligen Gebiet besteht.
Denn das Team braucht neben ausgewiesenen Experten in ihren Fachgebieten mindestens drei Weltklasse-Politiker, um zu glänzen.
Aber selbst das reicht nicht as, wenn die Person, die das Team leitet, nicht von Gott oder der Natur begabt ist.
Es reicht nicht, wenn er keinen Unterschied macht.
Und wenn er ohne ein gutes Team und Personal etwas bewegt, wird er nur als Einzelperson glänzen, nicht als Team, das er führt.
Denn ein großer Einzelner kann keine Kollektivspuren hinterlassen, wenn nicht ein starkes Kollektiv hinter ihm steht.
Er kann nur ein individuelles Siegel hinterlassen.
Denn man kann das beste Team, die besten Mitarbeiter und das beste Drehbuch der Welt haben, aber das ist nie eine Garantie dafür, dass man den besten Film der Welt macht, besonders wenn die drei Hauptdarsteller nicht in der Lage sind, die Magie des Drehbuchs zu transportieren in die Herzen der Menschen.
Denn nur ein talentierter Schauspieler mit einem Weltklasse-Team im Rücken kann aus einem Weltklasse-Drehbuch einen Weltklasse-Film machen.
Ansonsten sind alle Bemühungen des Regisseurs und Drehbuchautors vergeblich.
Umgekehrt kann ein Weltklasse-Schauspieler zwar individuell mit einem mittelmäßigen Drehbuch glänzen, aber der Film, in dem er mitgespielt hat, wird innerhalb eines Monats vergessen sein.
Ein guter Politiker zu sein bedeutet, ein gutes Talent zu haben, die Macht, die man nicht hat, vor dem Feind zu verbergen, aber auch ein gutes Talent zu haben, von dem Freund die Macht zu suchen und zu nehmen, die man nicht hat.
Dazu braucht man sowohl die Schule des Engels als auch die des Teufels.
Letzteres ist nicht nötig, um zum Teufel zu werden, sondern um sich mit noch teuflischeren Methoden vor dem Teufel zu schützen.
Denn Politik ist eine Kunst und keine exakte Wissenschaft.
Denn Kunst ist der höchste und würdigste Sockel der Literatur, Malerei, Musik, Gesang, Modellierung, Innovation, Gravur, Dramatik, Philosophie und Wissenschaft.
*******
Nemoguće je ne vjerovati Albinu Kurtiju i biti normalan.
Za mene osobno nije bilo i nikada neće biti dileme da li je Albin Kurti posebna osoba i političar.
Ali vidio sam mnogo posebnih ljudi i političara.
Jedan od njih bio je Nijemac Gregor Gysi, kojeg su Nijemci nazvali “brotlose Künstler”, što na albanskom znači “Artist jo produktiv”.
Ali biti posebna osoba i poseban političar ne znači nužno biti uspješan premijer.
Zato što politika nije individualni sport niti kolektivni sport.
Dobra politika nastaje samo kada moćni pojedinac vodi moćni kolektiv.
Zato Albin postaje državnik samo ako se afirmira kao premijer.
Da biste bili uspješan premijer, čak ni iznimne sposobnosti za dobro vođenje slabog tima nisu dovoljne.
One nisu dovoljne, čak i ako se tim sastoji od najboljih stručnjaka u svojim područjima.
Budući da su timu potrebna još barem tri svjetska političara pored provjerenih stručnjaka u svojim područjima kako bi potonji zablistali.
No, ni to nije dovoljno ako osoba koja vodi tim nije nadarena od Boga ili prirode.
Nije dovoljno ako on ne napravi razliku.
A ako napravi razliku bez dobrog tima i osoblja, zablistat će samo kao pojedinac, a ne kao tim koji vodi.
Jer veliki pojedinac ne može ostaviti nikakve kolektivne tragove ako iza njega nije jak kolektiv.
On može ostaviti samo pojedinačni pečat.
Jer možete imati najbolji tim, najbolje zaposlenike i najbolji scenarij na svijetu, ali to nikada nije jamstvo da ćete snimiti najbolji film na svijetu, pogotovo ako tri glavna lika ne mogu prenijeti čaroliju skripte u srca ljudi.
Jer samo talentirani glumac s ekipom svjetske klase iza sebe može scenarij svjetske klase pretvoriti u film svjetske klase.
Inače, svi napori redatelja i scenarista su uzaludni.
Suprotno tome, glumac svjetske klase može pojedinačno zasjati osrednjim scenarijem, ali film u kojem je glumio bit će zaboravljen u roku od mjesec dana.
Biti dobar političar znači imati dobar talent, sakriti moć koju nemaš od neprijatelja, ali i imati dobar talent tražiti i uzimati od prijatelja moć kojeg nemaš.
Za to je potrebna i škola anđela i škola đavla.
Ovo posljednje nije nužno da biste postali vrag, već da biste se zaštitili od đavla još većim đavolskim metodama.
Zato što je politika umjetnost, a ne egzaktna znanost.
Jer umjetnost je najviši i najdostojniji pijedestal književnosti, slikarstva, glazbe, pjevanja, modelarstva, inovacije, graviranja, drame, filozofije i znanosti.

Kryeministri Kurti në “Takimet e Dom Mikelit”: Fishta është politika e poemës në gjuhë – historia jonë nuk do të mund të bënte pa këtë konfigurim krijimtar

Drini.us
-
1
Kryeministri Kurti në “Takimet e Dom Mikelit”: Fishta është politika e poemës në gjuhë – historia jonë nuk do të mund të bënte pa këtë konfigurim krijimtar
Stubëll, Viti, 18 shtator 2021                                                                                        

 

Gjergj Fishta është politika e poemës në gjuhë. Historia jonë nuk do të mund të bënte pa këtë konfigurim krijimtar, tha Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, në fjalën përshëndetëse në hapje të manifestimit tradicional “Takimet e Dom Mikelit”, që u mbajt në fshatin Stubëll e Epërme, të Komunës së Vitisë.Manifestimi letrar, kulturor e shkencor “Takimet e Dom Mikelit” organizohet për 32 vjet me radhë, si aktivitet përkujtimor për Mikel Tarabulluzin, klerikun dhe mësuesin, i cili në vitin 1905 e hapi shkollën shqipe në Stubëll.

Sivjet, këtu te Dom Mikeli, kujtojmë e mendojmë për At’ Gjergj Fishtën, tha kryeministri Kurti në fillim të fjalës së tij.

“Politikë, poemë dhe gjuhë. Kjo trini duhet parë si dimensionet e kohës së jetuar: politika si e tashmja, poema si e shkuara, gjuha si e ardhmja. Por natyrisht që koha nuk është lineare. Koha nuk është e thjeshtë. Koha është prodhimi i përmasave të saj. Te Fishta këto tri përmasa janë operatorët punëtorë të kuptimit. Dhe ç’është më e rëndësishmja për ne, si përmasa të kohës ato ngërthehen mes veti në çdo çast”, tha ai.

Duke e rikujtuar Fishtën si politikan, si anëtar i përfaqësisë në Versajë, apo edhe në kongresin e Manastirit, i cili i ftonte shqiptarët në një projekt të përbashkët, përtej fesë, kryeministri Kurti theksoi se Fishta nuk shpreh më pak se kategorinë themelore të publicitetit, pra të shprehjes më të madhe në një gjuhë.

“Nuk ka politikë pa gjuhë, nuk ka kolektiv jashtë gjuhës, dhe nuk ka gjuhë që nuk mund të mos shprehë politicitetin e njerëzve”, tha ai.

Fjala e plotē e Kryeministrit Albin Kurti:

I nderuar shkëlqesia juaj, ipeshkv i Kishës Katolike Dodë Gjergji,

I nderuari Dom Jeton Thaçi, Kryetar i Shoqatës Kulturore Shkencore “Dom Mikel Tarabulluzi”, 

E nderuara ministre e Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë, zonja Rozeta Hajdari,

I nderuari deputet i Kuvendit të Republikës së Kosovës, zoti Gani Krasniqi,

I nderuari rektor i Universitetit Publik të Gjilanit, zoti Bajram Kosumi

I nderuari kreu i Bashkësisë Islame në Viti, Husamedin Hoxha,

I nderuari drejtor i Kulturës, në Komunën e Vitisë, zoti Milot Lala,

Zonja e zotërinj, motra e vëllezër,  

Tash e 32 vite, në Stubëll të Epërme, organizohet ky aktivitet, takimet e Dom Mikelit. Shkas i organizimit është përkujtimi i Mikel Tarabulluzit, klerikut dhe mësuesit të respektuar nga gjithë shqiptarët, pa dallim besimi, i cili në vitin 1905 e hapi shkollën shqipe në Stubëll.

Njashtu siç respekti për Dom Mikelin dhe figurën e veprën e tij, është i madh dhe i gjithmbarshëm, edhe respekti për këtë aktivitet të përvitshëm është i fortë.

Takimet e Dom Mikelit, që mbahen pranë kishës së Stubllës, çdo vit çelin tema diskutimesh të prizmit shkencor, historik, kulturor e letrar, duke u bërë një pikëtakim i rëndësishëm intelektual dhe një kontribut, sërish jo vetëm i komunitetit katolik shqiptar, por i bashkësisë sonë të gjerë kombëtare. Figura të shquara çdo vit ligjërojnë në këto takime.

Është interesante se si një aktivitet i tillë tregon për praninë e fortë dhe gjallërinë intelektuale të kahmotshme, në këtë fshat në juglindje të Kosovës. Sot mund të duket sikur këtu jemi pranë periferive të shqiptarësisë, mirëpo jo shumë kohë më parë kjo zonë ka qenë zemër e një rajoni të gjerë populluar me shqiptarë.

Patriotët dhe figurat historike që kanë vepruar në këtë pjesë të atdheut tonë, tregojnë se Stublla e përgjithësisht Karadaku, apo Mali i Zi i Shkupit, përherë ka qenë një nga vatrat e veprimtarisë kombëtare, politike, intelektuale, e hera herës edhe luftarake, kur e ka kërkuar rasti.

Sivjet, këtu te Dom Mikeli, kujtojmë e mendojmë për At’ Gjergj Fishtën. Politikë, poemë dhe gjuhë. Kjo trini duhet parë si dimensionet e kohës së jetuar: politika si e tashmja, poema si e shkuara, gjuha si e ardhmja. Por natyrisht që koha nuk është lineare.

Koha nuk është e thjeshtë. Koha është prodhimi i përmasave të saj. Te Fishta këto tri përmasa janë operatorët punëtorë të kuptimit. Dhe ç’është më e rëndësishmja për ne, si përmasa të kohës ato ngërthehen mes vete në çdo çast.

Gjuha është fushë e punës, nuk është fonema e vdekur. Le ta kujtojmë Fishtën si një prej kryesorëve të Kongresit themeltar të Manastirit. Por le ta kujtojmë edhe për ndërtimin poetik të gjuhës. Sepse në lëminë e poemës punon gjuha.

Në këtë kuptim gjuha është puna e së ardhmes, e poema kontabiliteti i saj në arkivimin e së shkuarës. Puna është gjithnjë në të ardhmen, ashtu sikurse dhe kuptimi. Numri i rrokjeve të vargut është i vogël, por programi është i madh, po citoj “npër gjuhë shqype bota mbarë ka me ju njoftë se ç’fis ju kini”. Gjuha është diferenca nëpër botë, por ajo është dhe karakteristika universale e botës – Leibniz.

Politikan, si anëtar i përfaqësisë në Versajë, apo edhe në kongresin e Manastirit, me thirrjen e shpeshtë ku fton shqiptarët përtej fesë në një projekt të përbashkët, Fishta nuk shpreh më pak se kategorinë themelore të publicitetit, pra të shprehjes më të madhe në një gjuhë.

Nuk ka politikë pa gjuhë, nuk ka kolektiv jashtë gjuhës, dhe nuk ka gjuhë që nuk mund të mos shprehë politicitetin e njerëzve.

Gjuha është poema politike në numrin e fjalëve që shpall, në emrat gjeografikë dhe ata historik që liston. Nga një tjetër filozof gjerman, mbase  më i madhi prej tyre “Gjuha është publicitet i qenies historike, dhe si e tillë është politike” – Kant.

Vetë poema, në mpiksjen e traditës e vendos Fishtën në një vend të veçantë. Natyrisht që mund ta lidhim me diçka mes lirikes dhe epikes. Për Fishtën duket se në një akt themelimi duhet të gjendet gjeografia në të cilën shtjellen breza të shqipes dhe në të cilën lartohen emra të flijimit.

Kuptohet që andej se Fishta mëton më shumë se kushdo tjetër të arkivojë në lëminë e poemës, në epikën e saj, energjinë e nevojshme të sipërores që mund të bashkojë. Si dhe ne, si dhe në çdo kohë, ai e ndjen se hallka e dobët është kompleksi i inferioritetit. Poema është gjuha politike e synimeve të epërme, e qëllimeve të mbramë – pra, Romantizmi.
Fishta është politika e poemës në gjuhë. Historia jonë nuk do të mund të bënte pa këtë konfigurim krijimtar.Me respekt i përshëndes punimet e sesionit të sivjetshëm të takimeve të Dom Mikelit, qofshin të mbara për pjesëmarrësit dhe të gjithë ne.Ju falemnderit.

Në linkun e mëposhtëm gjeni fotografitë nga ngjarja e sotme:

https://we.tl/t-UBAiejNW2C

​

Prokuroria e Tiranës të merret me Anti-Shqiptarin Mustafa Nano!

Drini.us
-
3
Prokuroria e Tiranës të merret me Anti-Shqiptarin Mustafa Nano!
Afrim Caka, Gjakovë
MUSTAFA NANO – TË QENIT SERVIL DHE TRADHTAR
I bëj thirrje Prokurorisë së Tiranës të merret me këtë anti/shqiptar Mustafa NANO.
Shkas për këtë Nano ka bërë disa deklarata në media në të cilën ai thotë:
1 – “Shqiptarët e Kosovës kanë gjak serbi!”
2 – “Nuk është provuar që shqiptarët janë ilirë!”
4 – “Kosova është pjesë e Serbisë dhe shqiptarët janë shumë mbrapa Serbisë!”
5 – “Serbët i kemi vëllezër duhet ti respektojm..!”
6 – “Kosovarëve mos u jepni ushqim deti sepse pastaj nevojën e bëjnë në det!”
Historia na jep dramën e ferrit të Dantës me shifra e data, sidomos kur është fjala për gjenocidin e kryer nga Grekët, turqit e serbo/malazezët. Herë pas here në histori ndeshim fraza të tilla nga gjakprishurit shqiptar, gjë që mund të shkakton rritjen e pakënaqësisë në vend… Skandal më të madh e më të zi, nuk mund të ketë. Kemi një pozit dhe opozit si një fasad të fundrrinave!!!
Ata krijoheshin sa herë që shtetët artificiale totalitare kishin nevojë për të shpërndarë një ide, për të përligjur një kombë, një shtëtë ose të vijë të re politike. Ata shqiptarët i konsiderojnë në dy llojesh:
“Skllav ose të vdekur”.
Kur turpi, buzëqeshja dhe zëri i tyre mund të ndihmonin në arritjen e qëllimit, ose të krijonin një Dardani të vdekur.
Përmes Facebookut, unë Afrim CAKA nga Gjakova, lindur e rritur në Gjakovë, jamë dhe do ti bashkohem në çdo kohë kritikave ndajë këtyre “renegatëve” anti/shqiptar duke kërkuar edhe bojkotimin e programeve të tyre dhe thirrjen në Proκurori të këtyre gazetarëve, analisti banalë.
Ajo që shohim çdo ditë e netë që ndodhë në vendin tonë, të heqë, të shtonë çdo deshirë për të kërkuar mbrojtjen e çështjes kombëtare nga (Shteti Shqiptar) dhe veç e dikujt dhe njëkohësisht kishte nevojë nevojë për mbrojtje dhe veç kësaj roli i gazetarëve dhe analistëve të përkledhur nuk para i shkon përshtati karakterit të çështjes kombëtare. Gjithnjë ngërthyer në vetvete dëshirë që ne si kombë duhet të jemi më të forte e më të egër ndaj tradhtarëve.
Bojkoti ndaj emisionit të tij televiziv është minimalja për këtë anti/shqiptar, pasi po të kishte shtet ky njëri do ishte thirrur në Proκurori tani dhe të jepte llogari mbi këto deklarata që cenojnë identitetin, integritetin tonë kombëtar, pasi është person publik dhe nuk mund të bëj deklarata të tilla, pasi shqiptarët kanë vuajtur shumë nga lufta e shovinistëve turqë, grekë e serbë!”.
Por një gjë dihet, nuk është më aspak interesant, shqiptarët kësaj klike filo-greke, filo-serbe një ditë të mirë do të ju thonë NDAL si që ju ka thënë gjithmonë gjatë historisë.
Vendin e ka në biruc dhe jo në liri e media..!
Unë jamë për pa ansinë dhe për drejtësinë…
Hapsirat që kemi ne si kombë nuk na lejojnë të tillë anti/shqiptar në trojet shqiptare, por edhe interesi ynë i kombëtar na kërkonë që të hyjmë në përshkrime të mëtejshme të tabuve NANOJANE, që lidhen me dinjitetin e lashtësisë sonë Iliro-Dardane. Unë nuk shtoj vetëm që deklaratat e tij kontraverse ndërto ka lidhje me kufizimie në lirinë e lashtësisë dhe hiostorisë kombëtare. Dy shembuj të deklaratave të tabusë Nanojane që hasën në bashkësi të “qytetëruara” shqiptare me një nivel më të lartë të mungesës së kuklturës dhe të atdhetarizmit, do të na shërbente që t’i tregojmë tradhtarëve se kësaj toke i thonë Shqipëri natyrale, megjithatë, se çfarë efekti ruajtës kah doket e lashta zakonore e kulturore mbanë brenda vetes kontakti me këto përsonazhe të priviligjuara anti/shqiptare nga shteti shqiptar në “shoqërinë shqiptare”.
Sa shumë moral kemi dëgjuar nga imoralët.
Të drejtat njerëzore qëndrojnë mbi të drejtat e shtetit. Qeveria Edvinit dhe atij të Sajmirit qysh në hapat e para, i përdorën instrumentet e pushtetit që i kanë në dorë për të udhëhequr popullin drejt shkatrrimit, atëherë rebelimi nuk është vetëm e drejta, por detyra e çdo demokrati dhe çdo qytetari. Jo rebelë kundër kombit apo shtetit, por rebel kundër kësaj forme qeverisëse për të cilën ishim bindur se do të sillte shkatrrimin e popullit në menyrë të pa shmangëshme. Fati i elementit shqiptar në shtetin e Shqiperisë varej nga pozicioni i tij në parlament. Situata nisi të bëhej shqetësuese pasi fraksionet e Mustafa Nanos, Arian Çaninit e të Vangjel Dules, grekëve tjerë, këta nuk mund të konsideroheshin më si një mbështetje kur është në rrezik qeshtja e jonë kombëtare. Këto minoritete mbanin gjthmon një qëndrim anti-shqiptarë. Niveli intelektual Shqiptarë i debatit ishte tepër i ulët. Në çështjet me rëndësi kritike për shqiptarët, Partia Socialistekishte dhe Partia Demokratike frikë se mos humbitnin mbështetësit e grupeve të vogla në parlament. Tashmë ishte hapur rruga për “çshkomtarizimin” e matejshëm të shtetit Shqiptarë, të cilën Greqia dhe Serbia janë duke i fërkuar duartë. Sot më tepër se kurrë, truri krijues intelektual dhe individit është mëse i domosdoshëm?
Poshtë tradhtarët…

Blerja e votave me “një petë lakrori” asfalt!

Drini.us
-
0
Blerja e votave me “një petë lakrori” asfalt!

Shkruan: Florim Zeqa 

Dukuria e blerjes së votave me “një petë lakrori” asfalt nuk është dukuri e re, por dukuri e re është shitja e asfaltit “në të zezë” në kundërshtim me rregullat e tenderimit! Pa dyshim, çdo investim në vendet rurale është i mirëpritur nga banorët lokal, por investimet duhet të bëhen në përputhje me nevojat e qytetarëve e jo me oreksevet e pushtetarëve.

Paradokset e një pushteti lokal!

Nga paslufta, po vazhdon dukuria e shtrimit të asfaltit në prag të fushatave zgjedhore dhe blerja e votave me asfalt. Kryerja e punëve shkel e shko, pa asnjë kontrollë nga organet kompetente komunale, i motivon punëkryerësit që të manipulojnë me cilësinë dhe trashësinë e asfaltit dhe jo vetëm.

Shtrimi i asfaltit nëpër rrugicat e lagjeve dhe familjeve në fshatin Bokshiq të Klinës, në shikim të parë duket një mrekulli e pushtetit lokal. Por, në realitet është e kundërta! Cilësia e dobët (troshitja e asfaltit sikur krelana e misrit) dhe trashësia në përmasat e një “pete lakrori”, kanë bërë që asfalti që çahet (plasaritet) akoma pa kaluar një muaj nga shtrimi i tij!

Siq duket, ankesat e banorëve të disa lagjeve për prishjen e asfaltit, i motivuan pushtetarët komunal dhe punëkryerësin që t’i zbukurojnë rrugicat me shënjëzimin e vijave të bardha në tërë gjatësinë e tyre, por megjithatë ngjyra nuk i mbulon dot të çarat e asfaltit milimetrik!

Logjika e mashtrimit apo “Nusja e mirë, me syrin qorr”

Sikur të kishte qenë e rregulluar dhe e shënjëzuar traseja e rrugës ndër-komunale dhe ndër-rajonale, rrugë kjo që i lidhë disa fshatra të komunës së Klinës me Lugun e Baranit, me Deçanin dhe Pejën në distancë më të largët, do të kishte kuptim edhe asfaltimi i rrugicave dhe vijëzimi i tyre me ngjyrë të bardhë!

Por, jo vetëm që rruga kryesore është e pashënjëzuar, ajo është dëmtuar aq shumë, saqë në disa anekse është bërë e pakalueshme dhe e rrezikshme për jetën e qytetarëve.

Nuk e kuptojë logjikën e qeverisjes së pushtetarëve komunal, si ka mundësi të lihet në gjëndje të mjerueshme rruga kryesore, ndërsa në anën tjetër të asfaltohen dhe zbukurohen (pa asnjë arsye) me ngjyrë të bardhë të gjitha rrugicat lagjeve, fushave dhe maleve, nuk e di se si ta quaj ndryshe, përpos paradoks të llojit të vet, me prapavijë korruptive për qëllime elektorale partiake, apo t’i themi me shaka “Nusja e mirë, me syrin qorr”!

Nëse syri i pushtetarëve komunal nuk e ka vërejtur katandisjen e rrugës kryesore, tashmë të kthyer në greminë, janë banorët e fshatit Bokshiq dhe fshatrave përreth, janë kalimtarët e rastit, të cilët në disa raste, për t’i ikur dëmtimit të makinave luksoze nga germadhat e rrugës, për 5 e jo më shumë se 10 metra gjatësi për të hyrë në “territorin e komunës së Pejës” ku rruga është super moderne, kthehen mbrapa dhe i bëjnë 20 km rrugë shtesë në drejtimin tjetër përmes Qeskove për të arritur në të njëjtin destinacion.

Kyqjet në rrugica me pagesë

Pushtetarëve të nderuar të komunës sime po ua shtrojë disa pyetje logjike, se si është e mundur që për një shtëpi të vetme të shtrohen qindra metra asfalt dhe rrugica të shënjëzohet me gjyrë të bardhë, kurse për një shtëpi (në të njëjtën lagje) që lidhet me rrugën kryesore të mos i shtrohen as tri metra asfalt!? Si është e mundur që kyqjet e shkurta në rrugicat e asfaltuara të bëhen në mënyrë selektive dhe me pagesë!? Si kanë qenë të rregulluara kyqjet në tender, me ose pa pagesë!?

Për arsye se punëkryerësi i ka detyruar banorët e fshatit Bokshiq që t’i paguajnë kyqjet edhe për gjysëm metre e më pak, kurse varësisht prej gjërësisë së rrugës, metra e asfaltit është paguar nga 100-300 euro për një familje!

Ky shkrim le t’i shërbejë ndërgjegjës së pushtetarëve aktual të Klinës, por, për më shumë se kaq, le t’u shërbejë qytetarëve për vetëdijësim, se për kë të votojnë me 17 Tetor 2021.

P.S. Fotografitë e shkrepura nga telefoni im, i vërtetojnë ato që ceka më sipër dhe e dëshmojnë në mënyrën më besnike dëmtimin e rrugës kryesore dhe paradoksin e shënjëzimit të rrugicave me “një petë lakrori” asfalt, tashmë të çarë dhe të dëmtuar nga çarkullimi i makinave të lehta.

Kosova për herë të parë në histori, me shansa për ta fituar Çmimin Oscar!

Drini.us
-
0
Kosova për herë të parë në histori, me shansa për ta fituar Çmimin Oscar!
Shkruan dhe këndon: Lirim Gashi, i njohur gjithandej si Lirim Patrioti
Ilir Migrena së shpejti mund të shihet në rolin e Gargamelit në teatrin e Berlinit.
Ilir Migrena është një nga aktorët më të tmerrshëm në botë. Pas roleve të tij brilante në “Luci Pušinski” dhe “Halet Thithinski”, ai gjithashtu dëshiron të shkëlqejë si “Gargamel” dhe “Papa Stocking”.
I urojmë çdo sukses, sepse ai është krenaria dhe gëzimi ynë.
Sepse mënyra e tij e thithjes dhe pastrimit të bishtit është e pakthyeshme.
Ai është një nga aktorët më të talentuar që kjo industri ka përjetuar, parë dhe takuar.
Ai praktikoi me Hashimin tim të vogël për një kohë të gjatë dhe siç mund ta shihni ia vlejti sepse së shpejti do të nominohet për çmimin Oskar.
Dhe për të qenë i sinqertë, shanset e tij për të fituar çmimin “Oscar” nuk janë të këqija.
***
Ilir Migrena ist demnächst in der Rolle des Gargamel am Berliner Theater zu sehen.
Ilir Migrena ist einer der schrecklichsten Schauspieler der Welt. Nach seinen fulminanten Rollen in „Luci Pušinski“ und „Halet Thithinski“ will er auch als „Gargamel“ und „Papa Strumpf“ glänzen.
Wir wünschen ihm viel Erfolg, denn er ist unser ganzer Stolz.
Denn seine Art, den Schwanz zu lutschen und zu reinigen, ist irreversibel.
Er ist einer der talentiertesten Schauspieler, die diese Branche erlebt, gesehen und getroffen hat.
Er hat lange mit meinem kleinen Hashim geübt und wie man sieht hat es sich gelohnt, denn er wird bald für einen Oscar nominiert.
Und um ehrlich zu sein, seine Chancen auf den “Oscar” stehen nicht schlecht.
***
Ilir Migrena uskoro se može vidjeti u ulozi “Gargamel” u Berlinskom Kazalištu.
Ilir Migrena jedan je od najstrašnijih glumaca na svijetu. Nakon svojih briljantnih uloga u “Luci Pušinski” i “Halet Thithinski”, također želi zablistati kao “Gargamel” i “Papa Stocking”.
Želimo mu svaki uspeh, jer on je naš ponos i radost.
Zato što je njegov način sisanja i čišćenja muškog repa nepovratan.
On je jedan od najtalentovanijih glumaca koje je ova industrija doživjela, vidjela i upoznala.
On je dugo vježbao sa mojim malim Hašimom i kao što vidite vrijedilo je jer će uskoro biti nominiran za Oscara.
I da budem iskren, njegove šanse da dobije “Oscara” nisu loše.

Rilexime nostalgjike: Dilema (e një maceje!)

Drini.us
-
0
Rilexime nostalgjike: Dilema (e një maceje!)

Nga: Bajram Sefaj, Paris

dilema (e një maceje!)

(Rilexime nostalgjike)

Lexoj në gazetë “… Hungaria, muajve të fundit, në mënyrë dramatike, ka filluar të demokratizohet: është ndërruar udhëheqja e partisë, me të cilën tashti udhëheq krahu liberal; është legalizuar veprimtaria e partive të tjera; është ndryshuar vlerësimi i ngjarjeve të vitit 1956, është bërë rivarrimi solemn i Imre Nagjit, gjykimi dhe likuidimi i të cilit është gjykuar asjhper; janë paralajmëruar zgjedhjet e lira, kurse partia ka paraparë se do të shkojë në opozitë nëse humb në ato zgjedhje. Hungaria ka vë lidhje të reja me Perëndimin dhe, në disa elemente, të “perestrojkës” së vet ka shkuar edhe më larg se edhe BRSS, dhe nga vetë Polonia, që e para, ka fituar qeverinë jo komuniste…”!
Vështirë hetohen të gjitha këto ndërrime gjatë një udhëtimi të shkurtër natën, nëpër Hungari…
Dhe ja, këtu, në kalimin kufitar midis Hungarisë dhe Çekosllovakisë, gjersa presim me orë të tëra, “kap” dhe e shënoj dilemën “hamletiane” të një maceje të zezë, asht e lëkurë!
Në agun e ditës së re, kur maces dhe tërë natyrës, terri i zhvishet nga lëkura, nga vija e hollë kufitare, macja bën lëvizje plot dilemë. Sa shkon disa metra në territorin çekosllovak, sa kthehet e për disa metra mbrapa, në territorin hungarez.
Kështu nget e hamendet disa herë!
Sipas të gjitha gjasave macja e ka shijuar çorbën (çullin) e të dy anëve. Matanë dhe këtej gardhit. Dhe – asnjëra në këto anë, nuk ka arritur te trashet e majmet cazë. Macja ngel me dilemën e saj hamletiane. Rolin e luan shumë bukur. Pa asnjë gabim. Si shumë njerëz të mjerë, të fatit të saj.

(Shkëputë nga libri “Shpen’ udhëtar¨, Rozafa, Prishtinë – 2014)

Krimi ka adresë, kriminelët kanë emër dhe mbiemër

Drini.us
-
0
Krimi ka adresë, kriminelët kanë emër dhe mbiemër
  • MSc. Adem Lushaj-autor i librit “Krimet serbe në Kosovë-Rasti i Deçanit”

Në Deçan, nën organzim të Kryetarit të Komunës, Bashkim Ramosaj, është bërë promovimi i librit “Krimet serbe në Kosovë-Rasti i Deçanit”, libër që prezanton krimet e kryera gjatë periudhës janar-qershor 1999 në territorin e Komunës së Deçanit, nga policia, ushtria dhe paramilitarët serbo-sllavë. Në këtë libër prezantohen dëshmitë e mbi 200 dëshmitarëve dhe viktimave, dëshmi të mbledhura gjatë periudhës korrik-dhjetor 1999, së bashku me Grupin Ndërkombëtar të Krizave (ICG). Përmes këtij libri jemi munduar t’a dëshmojnë krimin gjenocidial të Qeverisë së ish-Jugosllavisë, ndaj popullatës së pambrojtur deçanase, në krye të së cilës qëndronte kryekrimineli Sllobodan Millosheviç. Në të gjitha ofensivat e ndërmarra në këtë anë të Kosovës, nuk ishin kursyer gratë, pleqtë dhe as fëmijët. Krimet e bëra në këtë anë, bazuar në dëshmitë e prezantuara edhe në këtë botim, ishin natyrash të ndryshme, duke filluar nga plaçkitjet, torturimi psikik e fizik, djegia e shtëpive, granatimi dhe shkatërrimi i objekteve kulturore, historike dhe fetare, pastaj plagosje, arrestime dhe burgosje, vrasje dhe djegie kufomash, ekzekutime në masë, si dhe dhunime seksuale.
Jam i vetëdijshëm se nuk kam mundur t’i pasqyroj në këtë botim tërë krimet serbe të kryera në të gjitha lokalitetet Komunës së Deçanit dhe të Junikut, ngase ka qenë e pamundur të përfshihen të gjitha brenda kopertinave të këtij libri dokumentues dhe argumentues, njëkohësisht. Në anën tjetër, gjatë periudhës së mbledhjes së deklaratave kanë mbetur shumë dëshmitarë pa u intervistuar për shkaqe objektive, por edhe subjektive. Prandaj, disa periudha kohore në të cilat ka qenë i shtrirë terrori i makinerisë serbe, kanë mbetur të pa prezantuara, ose të prezantuara vetëm sporadikisht. Sigurisht se viti 1998, mbase shumë i rëndësishëm për t’u përshkruar i tërë terrori i ushtruar mbi popullatën e Deçanit dhe Junikut, mbetët jashtë këtij libri, pikërisht për vështirësitë e përmendura. Shpresojmë të mbushim këtë zbrazëtirë me një botim në një të ardhme jo të largët.

Botuesi i librit , biznesmeni i njohur Ramiz Tafilaj

Nga dëshmitë e prezantuara del se vërtet krimi ka adresë. Se kriminelët kanë emër dhe mbiemër! Këto dëshmi të pasqyruara në këtë libër, sipas lokaliteteve dhe datave të zeza për shqiptarët e përndjekur e të persekutuar, edhe sot mund të shfrytëzohen nga institucionet e drejtësisë vendore dhe ndërkombëtare për të rehabilituar sado pak, të prekurit e të persekutuarit e ofensivave të përmendura.
Nuk do mend se viktimat e këtij krimi kërkojnë drejtësi. Familjarët e viktimave kërkojmë ndëshkimin e ekzekutorëve të të afërmve të tyre. Kërkojnë gjetjen dhe zbardhjen e fatit të të zhdukurve të tyre.

Autori Adem Lushaj

Prezantimi i këtyre të dhënave në këtë botim mund të jetë një nismë për zbardhjen e të gjitha krimeve të kryera në territorin e Kosovës. Mirëpo, nuk e përjashtojmë faktin se ky punim mund të nxit reagime institucionale, politike apo edhe të ndonjë individi ose të ndonjë familjeje. Të dhënat e prezantuara janë nga dëshmitarët e drejtpërdrejtë, numri më i madh i të cilëve ishin viktima të krimit serbo-sllav. Po ashtu, në këtë botim nuk kemi bërë dallim nëse disa nga të rënët janë dëshmorë, heronj apo martirë të luftës, ngase këto kategori janë të rregulluara nga institucionet përgjegjëse.

Kryetari i Komunës së Deçanit z. Bashkim Ramosaj

Ky botim shpresoj se do të plotësohet edhe më dëshmitë të tjera, të mbledhura edhe për periudhën mars-dhjetor 1998. Në këtë periudhë Deçani ishte vënë nën flakët e luftës. Arsyeja pse është marrë periudha janar-qershor 1999 është për faktin se krimi serbo-sllav mundohej të fshihej pas sulmeve të NATO-s. Arsyeja tjetër është se për periudhën 1998 na nevojitet një kohë më e gjatë e dokumentimit, ngase shtrirja e luftës ishte në gjithë territorin e komunës së Deçanin.

Dy pjesëmarrës të tjerë …, që dhanë kontribut në promovimin e librit të Adem Lushajt “Krimet serbe në Kosovë-Rasti i Deçanit”

Lirim Gashi: Pushteti duhet ta mbështes Institutin e sapo-krijuar gjeopolitik të Dr. Sadri Ramabajës

Drini.us
-
0
Lirim Gashi: Pushteti duhet ta mbështes Institutin e sapo-krijuar gjeopolitik të Dr. Sadri Ramabajës


Autor: Lirim Gashi

Për momentin më së shumti më pengon mendësia sipas motos : “shtetin që e kapen dje njerëzit e Hashimit të keq, duhet ta ç’kapin dhe kapin sot njerëzit e Albinit të mirë”.

Thua se njerëzit që e përkrahin Albinin të gjithë pa dallim janë njësoj të aftë dhe të pa korruptuar si Albini.

Njerëzit që mendojnë në këto kategori primitive, janë vrasës të meritokracisë, demokracisë dhe kulturës politike sot, njësoj siç kanë qenë edhe dje.

Në Listen zgjedhore të VV-së kanë garuar dhe janë zgjedhur njerëz analfabetë që deri dje e kanë penguar ardhjen e Albinit në pushtet.

Kanë hyrë kameleonet e kameleonëve në garë, vetëm pse janë farefis me servilet e Vjosës dhe Albinit.

Ndërsa kanë mbetur jashtë njerëzit që nuk ia lëshojnë aspak rrugën Albinit për nga potenciali i përgjithshëm.

Dhe jo vetëm kaq, por që janë po aq të përgatitur, mendjehapur, produktiv dhe të avancuar në aspektin teorik, praktik, organizativ, kadrovik dhe metodik sa vetë Albini.

Nëse nuk ndryshon kjo qasje që ka çuar deri te kjo çorodi, ajo do të prodhojë rrënim dhe masakrim të mendësisë meritokratike, e cila është e vetmja garanci e suksesit në politikbërien moderne.

Prandaj poezitë romantike si formë e re e propagandës politike gebellsiane, që qindra tifozë ua kushtojnë liderëve të tyre, qoftë nga emocionet e verbëra, apo nga interesi i kalkuluar dhe tinëzar personal, e masakrojnë në mua çdo shpresë për ndryshim.

Nuk pres kurrë nga servilet e verbër që ta kuptojnë se unë për dallim prej tyre, kurrë nuk e kam përkrahur Vjosën dhe Albinin, por ndryshimin.

Që këta dy individë në ato momente historike, kanë qenë bartësit e vetëm të shpresës për ndryshim pozitiv rrënjësor, nuk është faji im.

Kapaciteti i këtij populli është i tillë që nuk prodhon shumë bartës të shpresës.

Prandaj ky popull pret si i mahnitur në tru mrekulli prej këtyre dy individëve, thua se janë dy magjistarë me dy shkopa magjik.

Thua se politika është sport individual dhe luftarak si boksi profesional, ku në ring boksojne dy individë kundër njëri tjetrit, e jo sport ekipor ku dy individë cilësor nuk mjaftojnë për ta fituar lojën.

Çfarë lidhje kanë me mendësinë dhe konceptin politik të Albinit rriçnat e Malishevës, që janë futur si parazitë në Listën Zgjedhore të Vetëvendosjes,
vetëm pse e kanë sebep servilin më të madh të njërit prej dy liderëve ?

Nëse shpresa ime për ndryshim varet prej tyre, atëherë selavi Kosovë ?

Sikur njerëzit që perceptojnë në kategori të tilla primitive, ta dinin saktësisht se sa naivë, të pa ditur dhe të pafytyrë janë, me siguri do të bënin harakiri, nga turpi prej vetvetes.

Nëse sistemi politik kosovar, nuk freskohet dhe aktualizohet me përmbajtje, respektivisht me njohuri profesionale dhe moderne teorike, praktike, organizative, taktike, strategjike dhe metodologjike të punës, si dhe me njerëz apo kuadro që dinë t’i jetësojnë idetë dhe njohuritë e tilla në praktikë, atëherë jo vetëm që s’do të jetë efikas, por do të vendnumërojë njësoj si në të kaluarën.

Ose edhe më saktësisht nëse Instituti Shqiptar për Gjeopolitikë, i themeluar në ndërkohë nga Dr. Sadri Ramabaja, por edhe institutet e ngjashme të kësaj natyre, nuk mbështeten institucionalisht nga shteti do të ishte një mëkat i madh.

Sepse Institutet e tilla do ta frymëzonin, furnizonin, freskon in dhe fuqizonin politikën zyrtare kosovare, me ide kreative dhe autentike profesionale, përndryshe niveli i politikbëries do të vazhdonte të qëndronte edhe në të ardhmen pezull ndërmjet hamedësisë dhe improvizimit.

Sepse vetëm puna e më të mirëve në të gjitha lëmitë, fushat dhe sferat mund të rezulton me korniza dhe koordinata të qarta të veprimit teorik dhe praktik, perndryshe nuk ka përparim të popullit dhe shtetit tonë.

Sepse idetë kretative në kombinim me njohuritë moderne dhe avantgarde mund të jetësohen dhe ta trasojnë rrugën e sigurt në ardhmëri, vetëm nëse më të mirëve u jepet shansi për ta dhënë kontributin më cilësor të mundur për këtë popull dhe shtet.

Ndërkaq ata mund të jenë efikas dhe produktiv vetëm nëse përkrahën nga shteti dhe pavarësohen nga politikat ditore partiake.

Nëse Kosova nuk përfiton nga puna e përhershme dhe sistematike e ekspertëve më cilësor të të gjitha fushave lëmive dhe sferave, që do të përkrahëshin nga shteti, pavarësisht se cili konfiguracion politik është në pushtet, gjithçka tjetër do të ishte improvizuar dhe hamendësi dhe improvizim i mediokritetit gjysmë analfabet, njësoj sikur që ka ndodhur edhe në të kaluarën.

Prandaj pikërisht për këtë arsye kërkoj nga pushteti aktual, që t’i mbështes mekanizmat kredibil që synojnë të pavarësohen nga politikat partiake dhe ditore, perndryshe Kosova kurrë s’do t’i plotësojë normat për të qenë një shtet modern, serioz, stabil dhe produktiv.

Irani në prag të prodhimit të bombës atomike: diplomacia në lëvizje

Drini.us
-
0
Irani në prag të prodhimit të bombës atomike: diplomacia në lëvizje

Uzina bërthamore “Natanz” e Iranit

Nga Dr Sadri Ramabaja, Prishtinë

Izraeli duket se tashmë ka sinjalizuar se është i gatshëm të pranojë kthimin tek një marrëveshje bërthamore e negociuar nga SHBA me Iranin, tha Ministri i Mbrojtjes Benny Gantz për Foreign Policy

Irani ka kaluar me sukses bllokadën për programin e tij bërthamor, duke ju nënshtruar koncesioneve të vogla. Sipas një marrëveshjeje të negociuar nga kreu i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike (IAEA), Rafael Grossi, në Teheran, IAEA përsëri lejohet të sigurojë e shërbejë me pajisjet e domosdoshme për monitorimin e objekteve bërthamore në vend.  Kjo zgjidhi problemin më urgjent, sepse pa këtë qasje, mbikëqyrja e vazhdueshme nuk mund të ishte më e garantuar, tha Grossi pas kthimit të tij nga Teherani. SHBA dhe partnerët e saj perëndimorë njoftuan të hënën (13 shtator) se nuk do të paraqesin kurrfarë rezolute  ndaj Iranit në takimin aktual të Bordit të Guvernatorëve të IAEA. Megjithatë, inspektorët në Agjencinë e Energjisë Atomike ende nuk kanë qasje në të dhënat e ruajtura nga pajisjet.

Irani pavarësisht pezullimit të mbikqyrjes dhe tërheqjes së SHBA-ve (gjaët kohës kur në Shtëpinë e Bardhë ishte Donald Tramp) nga marrëveshja, ai kishte vazhduar tutje me programin e tij bërthamor. Sipas një raporti të botuar nga IAEA më 7 shtator, Teherani ka katërfishuar sasinë e uraniumit të pasuruar  brenda tre muajve. Ai tani ka 10 kg uranium që I shërbejnë për cakun e dëshirueshëm, e që janë në tërësi me një nivel pasurimi prej 60 përqind. Në maj kishte 2.4 kilogramë. Në të njëjtën kohë, sipas IAEA, Republika Islamike po përdorë centrifuga gjithnjë e më moderne dhe më të fuqishme për prodhimin e uraniumit të pasuruar. Për të ndërtuar një bombë atomike, uraniumi duhet të ketë një nivel pasurimi prej 90 përqind, por vetëm një sasi e vogël e pasurimit shtesë kërkohet deri në cakun e dëshirueshëm. Drejtori i Përgjithshëm i IAEA -së Rafael Grossi, që në qershor ishte shprehur me shqetësim të theksuar për këtë prosperim të procesit.[1]

Për dallim nga paraardhësi i tij, J. Biden e sheh Marrëveshjen me Iranin si një ndërmarrje të rëndësishme për rivënjen gradual të kontrollit të armëve. Sekretari i ri i Shtetit,  Antony Blinken është shprehur qartë se SHBA-të janë gati për negociata: “Nëse Irani respekton plotësisht detyrimet e tij sipas marrëveshjes, edhe ne do ta bënim këtë. Dhe ne do ta përdorim atë së bashku me aleatët dhe partnerët tanë për të arritur një marrëveshje më të qëndrueshme dhe afatgjatë “[2].

Ministri izraelit i Mbrojtjes, Benny Gantz, tha në një intervistë të dhënë për Foreign Policy[3] më 14 shtator se, brenda dy ose tre muajsh, Irani mund të ketë në dispozicion materialet e duhura dhe posedon aftësitë e nevojshme për të prodhuar bombën atomike. Duket se kjo është arsyeja themelore pse qeveria e re izraelite, e cila zëvendësoi qeverinë konservatore të udhëhequr nga Benjamin Netanyahu, pse është gati për një korrigjim të ndjehsëm në raport me negociatat për programin bërthamor të Iranit të udhëhequr nga Uashingtoni me Teheranin, që po zhvillohen ndërohë në kryeqytetin austriak – në Vjenë.

Në intervistën e përmendur, ministri izraelit i mbrojtjes Benny Gantz thotë se “Izraeli do të ishte gati të pranonte një kthim tek marrëveshja bërthamore me Iranin”.  Pavarësisht këtij qëndrimi të matur, Tel Avivi këmbëngulë tek aleati i saj strategjik – Uashingtoni që jo vetëm të përgadisë, por edhe të demonstojë gadishmëri për përdorimin e fuqisë serioze kundruall Teheranit, sidomos nëse sërish vije tek mundësia e dështimit për arritjen e një marrëveshje të dëshirueshme.

Sipas Gantz-it, Irani tashmë për dy deri në tre muaj pasues do ët zortëroj materialin, por edhe mbështetjen prfesionale për të prodhuar bombën bërthamore”. Por edhe më shqetësuese është tashmë gjendja në sferën e sigurisë, meqë në rajon, gjithnjë sipas ministrit Gancit, brenda pak kohësh do të kemi garë të hapur të shteteve për paisje me armë bërthamore në rajon, sidomos nëse Irani arrin të kapërcejë pragun e kontrollit dhe paiset me armën bërthamore. Ai gjithashtu vuri në dukje ndikimin e mundshëm negativ të tërheqjes së fundit të SHBA nga Afganistani, i cili mund të lejojë Iranin dhe mbështetësit e tij të veprojnë më me vendosmëri në planin afatgjatë. Teheranit nuk duhet t’i lejohet të nxjerrë përfundimin nga kjo situatë se gjithçka që duhet të bëjë është “të qëndrojë këmbëngulës dhe i vendosur” dhe se “Perëndimi do të dorëzohet”.

Izraeli duket se tashmë ka sinjalizuar se është i gatshëm të pranojë kthimin tek një marrëveshje bërthamore e negociuar nga SHBA me Iranin, tha Ministri i Mbrojtjes Benny Gantz për Foreign Policy. A kërcënohet Irani tani me armatim bërthamor? Apo në horizont është një zgjidhje diplomatike që po e sjell presidenti Joe Biden?

Të kujtojmë faktin se sipas marrëveshjes nga korriku 2015 për Programin bërthamor iranian, garantuesit e të cilit janë grupi i të gjashtëve: Shtetet e Bashkuara, Rusia, Kina, Mbretëria e Bashkuar, Gjermania dhe Franca, ndërkaq sipas Planit të Përbashkët të Veprimit të  nënshkruar atbotë (JCPOA), do të pasohej me heqjen e sanksioneve ndaj Teheranit.
Më 8 maj 2018, ish -presidenti amerikan Donald Trump vendosi të tërhiqet në mënyrë të njëanshme nga kjo marrëveshje [JCPOA] dhe të kthejë të vjetrën dhe të vendosë sanksione të reja, madje edhe më të ashpra kundër Iranit. Në përgjigje, Teherani njoftoi një reduktim gradual të detyrimeve të tij sipas marrëveshjes, duke braktisur kufizimet në kërkimet bërthamore, centrifuga dhe nivelet e pasurimit të uraniumit.

Ndërkohë negociatat janë duke u zhvilluar në Vjenë për kthimin e JCPOA dhe heqjen e sanksioneve amerikane ndaj Iranit. Raundi i fundit, i gjashtë, i negociatave, përfundoi në 20 qershor. Bëhet e ditur se marrëveshja është në përmbyllje e sipër. Bëhet fjalë tashmë për kornizimin politik të marrëveshjes që do ët garantonte mbikqyrjen e SHBA për të siguruar zbatimin e tyre.

Në këto rrethana të reja të krijuara, qeveria e re iraniane, më 5 gusht, është shprehur se janë të gatshëm për t’vazhduar me negociatat në Vjenë.

Ministri izraelit i mbrojtjes në intervisëtn në fjalë është shprehur se Izraeli do të donte të shihte një “Plan të qëndrueshëm B” të udhëhequr nga Shtetet e Bashkuara, që merrë në konsideratë nevojën për  presion të gjerë ekonomik mbi Iranin, gjithmonë duke konsideruar se marrëveshja mund të dështojë në rrugë e sipër gjatë bisedimeve, ndërkaq nuk përjashtoi si mundësi edhe “Planin C” të Izraelit, i cili do të përfshinte veprime ushtarake.

Ministri i Mbrojtjes thotë se Izraeli mund të jetojë me një marrëveshje të re bërthamore me Iranin. Por Benny Gantz gjithashtu nuk heziton fare të kërcënojë qoftë edhe me ndërmarrje të karakterit ushtarak, nëse Teherani krijon armë bërthamore.

Gantz është skeptik në lidhje me mundësitë që ka diplomacia për ta përmbysur me sukses statuskuonë në raport me Iranin.  Shih për këtë, Izraeli do ta shihte një plan mbështetës “të zbatueshëm”, që ndërlidhet me presionin politik, diplomatik dhe ekonomik të imponuar ndaj Teheranit nga Shtetet e Bashkuara, Evropa, Rusia, por mbi të gjitha edhe Kina.

“Ne duhet ta lidhim Kinën edhe në këtë ndërmarrje. Azia duhet të luajë rol të ndjeshëm,” tha Gantz, duke theksuar lidhjet kryesore tregtare midis Iranit dhe vendeve aziatike.

Gantz është një personalitet që vije nga piramida drejtuese e ushtrisë së Izraelit. Në fillim të karrierës së tij ai komandonte trupat izraelite të vendosura në Liban, pjesë të të cilave Izraeli i pushtoi për gati dy dekada para se të tërhiqej në vitin 2000.

Është interesant se gjatë intervistës së gjatë, e bërë në selinë e Ministrisë së mbrojtjes, në Tel Aviv, madje vetëm disa ditë para përvjetorit të sulmeve të 11 shtatorit, Gantz tha se “përplasja e qytetërimeve” midis Perëndimit dhe grupeve militante në të gjithë botën është ende në lojë.

Të kujtojmë se në verën e vitit 1993 revista Vomgn Affairs botoi një ese të Samuel Huntington me titullin “Përplasja e qytetërimeve?”  Më pas ai e zgjeroi dhe thelloi studimin, duke nxjerrë librin me po të njejtin titull. Ky artikull,  e më pas edhe libri, sipas redaktorëve të Fotvign Affairs, pati ndezur më shumë diskutime se cilido artikull tjetër i botuar që nga vitet 1940.

Pas tërheqjes së SHBA-ve nga Avganistani dhe ripozicionimeve të reja në Azi e Afrikë, por edhe intencave për shtrirje ët influencës geopolitike të Rusisë, Kinës e Turqisë në Europën Juglindore, para së gjithash në Ballanin Perendimor – rikthimi tek teza e Hungtingtonit duket më shumë se një kambanë alarmi. Nëdrkaq krejt kjo, e shoqëruar edhe me pamjet vizive dhe marshin ushtarak që kënduan priftërinjtë me rastin e shugurimit të Joanikijes në Manastirin e Cetinjës në Mal të Zi, nuk ka se si të mos na kujtojë edhe shkrimtarin e famshëm amerikan Ernest Heminguein dhe romanin e tij “Për kë bien këmbanat”, dikur shumë popullor gjithandej në Perednim e Lindje.

1...1,5621,5631,564...1,712Faqja 1,563 nga 1,712