Kreu Blog Faqe 216

Irani ka qenë një kërcënim i vazhdueshëm

0

Hans Rustad / Document.no

Drejtori i CIA-së, John Ratcliffe, tha të mërkurën se ai beson se Irani ka qenë një “kërcënim konstant” për SHBA-në dhe “paraqet një kërcënim të menjëhershëm sot”.

Ratcliffe bëri këtë koment gjatë një seance në Komitetin e Inteligjencës së Senatit mbi kërcënimet globale, pas pyetjes së senatorit John Cornyn (R-Texas): “A ka ndonjë tregues që Irani ka hequr dorë nga ambiciet e tij atomike ose dëshira për të vazhduar ndërtimin e raketave balistike që mund të kërcënojnë trupat amerikane dhe aleatët në Lindjen e Mesme?”

“Jo. Në fakt, inteligjenca tregon të kundërtën,” u përgjigj Ratcliffe.

“Pra, nuk jeni dakord me Z. Kent?” pyeti më pas Cornyn, duke iu referuar Joe Kent, zyrtarit më të lartë kundërterrorizmit në vend, i cili dha dorëheqjen të martën si protestë ndaj luftës së SHBA-së kundër Iranit. Kent pretendoi se Teherani nuk përbënte ndonjë kërcënim të afërt.

“Kjo është e vërtetë,” tha Ratcliffe, dhe më pas shtoi: “Mendoj se Irani ka qenë një kërcënim konstant për SHBA-në për një periudhë të gjatë dhe përbën një kërcënim të menjëhershëm në këtë moment.”

I befasoi kur shefi i kontraterrorit, Joe Kent, dha dorëheqjen të martën dhe e bëri këtë duke publikuar një letër ku distancohej nga lufta kundër Iranit. Por ajo që shkaktoi dorëheqjen ishte se ai i vuri faj luftës Izraelit dhe lobit të fuqishëm izraelit. Senatori Mitch McConnell dështoi duke e akuzuar Kent për antisemitizëm.

Se Izraeli është pas këtij ka qenë një pikë diskutuese në disa qarqe të djathta që nga sulmi i verës së kaluar.

Por burimet thonë se Kent humbi lejen e sigurisë disa muaj më parë dhe nuk mund të ndante më informacion.

Por dëshmia e Drejtores së Inteligjencës Kombëtare, Tulsi Gabbard, ishte më interesante: Nëse regjimi do të mbijetonte, ai do të bëhej më i rrezikshëm.

Gabbard tha se sipas inteligjencës, «Operacioni Epic Fury promovon një ndryshim themelor në rajon që filloi me sulmin e Hamas ndaj Izraelit më 7 tetor 2023, dhe vazhdoi me luftën 12-ditore vitin e kaluar, gjë që ka çuar në dobësimin e Iranit dhe të përfaqësuesve të tij.» «Inteligjenca vlerëson se regjimi në Iran duket se është i paprekur, por shumë i dobësuar për shkak të sulmeve ndaj udhëheqësisë dhe kapacitetit të tij ushtarak. Aftësia e tij për projeksion të forcës ushtarake konvencionale është thuajse e shkatërruar, duke lënë mundësi të kufizuara. Pozicioni strategjik i Iranit është dukshëm i dobësuar.

Fushata e udhëhequr nga SHBA për presion maksimal dhe rivendosja e sanksioneve evropiane shtuan presion mbi një ekonomi iraniane tashmë të zymtë, gjë që rezultoi në protesta masive më herët këtë vit, të cilat Teherani i shtypi duke vrarë mijëra demonstrues,» vazhdoi ajo.

«Edhe pse regjimi mbetet i paprekur, shërbimi i inteligjencës vlerëson se tensionet i brendshëm me shumë gjasa do të rritet ndërsa ekonomia e Iranit përkeqësohet,» tha gjithashtu Gabbard. «Megjithatë, Irani dhe zëvendësuesit e tij vazhdojnë të sulmojnë interesat amerikane dhe të aleatëve në Lindjen e Mesme.»

Më e rëndësishmja ishte ajo që Tulsi Gabbard tha për programin e raketave me rreze të gjatë të Iranit. Ata mund të kenë raketa ndërkontinentale brenda vitit 2035, që do të thotë se SHBA-ja do të jetë brenda shtrirjes. Drejtori i Inteligjencës Kombëtare, Tulsi Gabbard, u tha ligjvënësve të mërkurën se ambienti i inteligjencës amerikane ka vlerësuar se Irani «më parë ka treguar se zotëron teknologji hapësinore dhe tjetër që mund ta përdorin për të filluar zhvillimin e një rakete ndërkontinentale balistike të përdorshme ushtarakisht para vitit 2035, nëse Teherani do të përpiqej të arrinte këtë kapacitet.»

«Megjithatë, këto vlerësime do të përditësohen qartë kur të konfirmohet ndikimi i plotë i sulmit shkatërrues të Operacionit Epic Fury në ndërmarrjet e prodhimit të raketave të Iranit, depozitat dhe kapacitetin e lansimit», shtoi Gabbard gjatë një seance në Komitetin e Inteligjencës së Senatit për kërcënimet globale .

«Sa i përket sferës kibernetike, shërbimi i inteligjencës vlerëson se Kina, Rusia, Irani, Koreja e Veriut dhe grupet jo-shtetërore të ransomware-it do të vazhdojnë të përpiqen të kompromentojnë rrjetet që i përkasin qeverisë amerikane dhe sektorit privat, si dhe infrastrukturës kritike, për të mbledhur informacion, krijuar mundësi për shqetësime të ardhshme dhe për përfitime ekonomike», tha ajo gjithashtu.

«Mjeti i sigurt i SHBA-së për parandalim bërthamor vazhdon të sigurojë sigurinë e vendit ndaj kërcënimeve strategjike. Megjithatë, komuniteti i inteligjencës vlerëson se Rusia, Kina, Koreja e Veriut, Irani dhe Pakistani kanë kërkuar dhe zhvilluar një sërë sistemesh të reja, të avancuara ose tradicionale të lëshimit të raketave me kapacitet bërthamor dhe konvencional, një ngarkues i ri që vendos vendin tonë brenda mundësive,” tha Gabbard.–

Iran har vært en konstant trussel

Të vrarë e të pa varre, poezi që iu kushtohet Aliut, Jahjas dhe Lucie Geo-Fushës

2

Të vrarë e të pa varre

Poezi

(Kjo poezi u kushtohet Aliut, Jahjas dhe Lucie Geo-Fushës, të zhdukur pa gjurmë nga sllavo-komunistët gjatë Luftës së Dytë Botërore. Familja Fusha, që për dekada mbeti në pritje të së vërtetës, ngre zërin kundër heshtjes së imponuar dhe thërret për ndriçimin e kësaj ngjarjeje përtej propagandës dhe frikës.)

Jahja Fusha, shtatlartë e shpatullgjerë,
me guxim dha kushtrimin:

“Bashkohuni, Prishtinë, Shkup, Preshevë e Tiranë,
se këtij vendi gjithmonë Shqipni i kanë thanë!
Zgjohuni, Shkodër, Ulqin, Hot e Grudë,
Sjenicë e Pazari i Ri —
ta mbrojmë të shenjtën Shqipni!”

Ai, edhe në Lidhjen e Dytë të Prizrenit,
më 16 shtator 1943, si delegat i saj,
me fjalën e tij të matur e me peshë
zemrat e të gjithëve i çoi peshë.

Jahjaja apeloi kudo ndër shqiptarë
që Shqipnisë zot me i dalë.

Ai tha:

“Po nuk u mbrojt sot Shqipnia,
do të na mallkojë Perëndia
dhe gjatë do të na sundojë serbo-sllavia.”

Shtriga e tërbuar nga zemërimi
mblodhi sahanlëpirës e zagarë:
vrau Aliun
dhe kidnapoi Jahjan me Lucien.

Ekzekutoi Lucien shtatzënë,
me tortura shtazarake,
e mbyti Jahjan.

U humbi gjurmët
dhe i la pa varre.

Të shitur e paçavure
i këndonin Jugosllavisë
e vëllazërim-bashkimit;
s’çanin fare kokën në ç’mjerim
ishte zhytur Shqipnia —
verbërisht ishin dhënë pas internacionalizmit proletar,
pamëshirshëm varnin e masakronin burra e djem shqiptarë.

Të punojmë e të ndriçojmë historinë,
të mos i harrojmë ata
që me jetë mbrojtën Shqipërinë.

Me luhatje, diktate e inate
nuk shkruhet historia,
as nuk bëhet kurrë unike Shqipëria.

ARIF EJUPI
Gjenevë, 9 shkurt 2026

Mallin e të parëve që malsorët e Rrjollit e mbronin dikur me gjak nga serbo – malazezët, sot ua merr shteti shqiptar

 Pamje e Rrjollit

Nga Frank Shkreli

 “Shqipëria lindi nga Zoti, shpëtoi nga rastësia, vdiq nga politikanët” — Faik Konica

Heshtë qeveria, heshtë opozita, heshtë drejtësia, heshtin mediat kryesore, heshtë pothuaj e mbarë shoqëria shqiptare, sikur nuk po ndodhë asgjë: E kam fjalën për një tragjedi që po zhvillohet për më shumë se një muaj në Rrjoll të bregdetit të Shkodrës, ku po pasqyrohet qartë, mungesa e moralit dhe drejtësisë juridike dhe vullnetit të mirë politik ndaj banorëve të asaj zone, të cilët tani e konsiderojnë veten si të huaj në tokat e tyre shekullore. Tokën që brezat e banorëve të kësaj zone e kanë mbrojtur dikur nga pretendimet grabitqare të Malit Zi, sot po e kërcënon një pushtet që duhej të ishte mbrojtësi i tyre. Kjo tragjedi po luhet, pra, sot në Rrjoll, në breegdetin afër Shkodrës.

Dikush mund të thotë pse habiteni. Kjo nuk është asgjë e re në historinë e vjetër dhe të re të asaj zone të Shqipërisë dhe të shqiptarëve. Dje ishte Thethi e raste të tjera deri në jug të Shqipërisë, sot e ka radhën, Rrjolli.  Ky fenomen, ose kjo sëmundje e vjetër në jetën shqiptare, që në historinë e Kombit, kulmoi me shtetëzimin barbar të tokave dhe të pasurive të tjera, pasqyrohet edhe sot në Rrjoll: e që është paaftësia dhe mungesa e vullnetit politik të shtetit shqiptar për të mbrojtur të drejtën e qytetarëve shqiptarë dhe prirjeve të shtetit për t’u kthyer në zot mbi pronën që nuk i përket, siç do të thonte Faik Konica. Në të kaluarën, kjo sëmundje për të grabitur tokat e shqiptarëve – garbitje që dikur kishte fytyrën e perandorive dhe të pushtuesve sllavë, turq e grekë, të trojeve shqiptare, sot – siç po tregon edhe tragjedia e Rrjollit – në historinë moderne të Shqipërisë shpesh po merr fytyrën e vetë shtetit shqiptar.

Po të ishte gjallë sot Faik Konica ndoshta do të na thoshte, me ironinë e tij therëse, se Shqipëria është vendi ku shteti shpesh sillet si pronari më i madh i pasurisë natyrore që nuk e ka krijuar vetë. Dhe po të shkruante sot për atë që po ndodh në Rrjoll, me siguri do të gjente edhe ndonjë një shembull tjetër të këtij paradoksi shqiptar. Sepse historia e këtij vendi është e mbushur me një çudi të madhe: trojet dhe toka që nuk i nënshtroi kurrë i huaji gjatë shekujve, sot shpesh përfundon në mëshirën e pushtetit vendas, për ti përdorur si të dojë vetë, pa marrë parasysh të drejtat e qytetarëve të vet.

Ore, banorët malësorë të Rrjollit nuk janë një komunitet që u shfaq rastësisht mbi atë tokë. Ata nuk kanë pikë prej qiellit, por janë pjesë e një historie të gjatë që lidhet me mbijetesën dhe qëndresën shekullore kundër pushtuesve të huaj fqinj, jo vetëm në bregdetin e Shkodërs, por edhe në mbarë Shqipërinë e Veriut dhe më gjërë.  Në kohë kur pretendimet e Malit të Zi mbi trojet shekullore shqiptare ishin të pranishme, këta njerëz nuk e braktisën kurrë tokën e stërgjyshërve të tyre. Ata, luftuan për ta, mbrojtur nga të huajt, e punuan dhe i ruajtën trojet e veta.

Se në historinë e Kombit shqiptar nuk ka munguar kurrë heroizmi i njerëzve të thjeshtë. Por ajo që shpesh ka munguar është drejtësia e institucioneve të shtetit shqiptar, sot dhe në të kaluarën. Banorët e Rrjollit nuk janë pronarë të rastësishëm të një toke që u ra në dorë nga qielli. Por ata janë trashëgimtarë të një historie që është shkruar me punë, qëndresë dhe sakrifica të mëdha. Në kohë kur kufijtë e Shqipërisë ishin të pasigurt dhe kur lakmitë e fqinjëve shtriheshin me synimet e tyre djallëzore mbi ato troje, këta malësorë nuk u tërhoqën. Ata vazhduan të jetonin  aty, në tokën e të pareve të tyre.  Sot, ironia e historisë është e pamëshirshme: ajo tokë që nuk u mor dot nga presioni i jashtëm i pushtuesve serbo-malazez e të tjerë, sot po rrezikon tu merret malësorëve vednas nga arbitrariteti i brendshëm i pa drejtë  i shtetit shqiptarë.

Kjo nuk është vetëm një çështje juridike. Është një çështje politike dhe morale.

Sepse shteti që nuk nj vijën e kuqe midis interesit publik dhe të drejtës së qytetarit, rrezikon të bjerë në një formë të re despotizmi – ndoshta jo si,  ose më të vrazhdë se në kohën e diktaturës komuniste, por në një mënyrë më të djallëzuar,  të rafinuar dhe të fshehur duke e mbrojtur në heshtje këtë dramë të rrezikshme që po zhvillohet në Rrjoll — në emër të zhvillimit dhe në mbrojtje të planeve strategjike të shtetit shqiptar.  Nëse zhvillimi kërkon që qytetari të zhveshet nga prona e tij, atëherë kemi të bëjmë me një zhvillim që i ngjan më shumë grabitjes sesa përparimit.  Historia e Shqipërisë është e mbushur me paradokse të tilla. Prandaj mos u habitni nga qëndresa e forte e malësorëve të Rrjollit,  në mbrojtje të mallit dhe shtëpive të tyre, por edhe të dinjitetit njerëzor dhe vlerave të tyre tradicionale. Sepse, historikisht, ky popull i atyre anëve, i cili shpesherë gjatë historisë është detyruar të luftonte me armë në dorë, për të mbrojtur trojet e veta nga të huajtë grabitqarë, për fat të keq të tyre dhe të vendit, sot banorët e Rrjollit, janë të detyruar edhe njëherë ta mbrojnë trollin e tyre shekullor kësaj here, jo nga pushtuesit e huaj grabitqarë por nga shteti i vet. Sepse në fund të fundit, pyetja është e thjeshtë dhe e rëndë, njëkohësisht: nëse malësorët – qytetarë shqiptarë — e kanë mbrojtur tokën e tyre ndër shekuj, nga të huajt, a duhet ta mbrojnë sot edhe nga shteti i tyre? Nëse përgjigjja është po, atëherë problemi nuk është vetëm tek Rrjolli. Problemi është tek vetë mënyra se si shteti shqiptar e kupton sot marrëdhënien e tij me qytetarin. Dhe kjo është një çështje shumë më e madhe, si për qeverinë aktuale ashtu edhe për shoqërinë shqiptare në përgjithsi, se një konflikt për tokën është një çështje e moralit të shtetit dhe përgjësive të tij ndaj qytetarëve të vet.

Në këtë këndveshtrim, Profesor Arshi Pipa, e shihte shpesh tragjedinë shqiptare jo vetëm në gabimet e historisë por edhe në dobësinë morale dhe politike të institucioneve të shtetit. Sipas tij, kur shteti humbet ndjenjën e drejtësisë nda qytetarëve të vet, ai rrezikon të shndërrohet në një mekanizëm pushteti që justifikon çdo vendim ose mos-vendim në heshtje, me gjuhën e justifikimit, gjoja të “interesit publik”.  Në emër të zhvillimit të turizmit!?  Por pa një proces të drejtë, pa konsultim dhe shpesh pa respekt për të drejtat bazë të qyetarëve, as për historinë e pronës private tradicionale ndër shqiptarët. Banorët e Rrjollit dikur mbrojtën tokën e tyre nga të huajt. Sot ata kërkojnë vetëm një gjë: që shteti i tyre të mos sillet si i huaj ndaj tyre, por të zbatojë përgjegjsitë e veta ndaj të drejtës së tyre.  Sepse nëqoftse shteti nuk bëhet mbrojtësi i të drejtës së qytetarave, ai rrezikon të bëhet vetëm administrues i përdorimit të forcës e dhunës, siç po ndodhaktualisht në Rrjollë dhe në zona të tjera të vendit.

Në një demokraci funksionale, ndonëse të brishtë, shteti shqiptar duhet të jetë arbitri që garanton drejtësi dhe balancë mes interesit publik dhe të drejtave themelore të qytetarëve. Kur ky ekuilibër prishet, atëherë, pa tjetër që lind konflikti. Historia e Rrjollit është një kujtesë tjetër se zhvillimi i vërtetë i një vendi – sado i nevojshëm qoftë, nuk mund të ndërtohet mbi padrejtësinë ndaj qytetarëve.

Zbatoni drejtësinë para se të jetë vonë, në Rrjoll dhe anë e mbanë Shqipërisë!

Ata që nxitën votimin e Gjykatës Speciale u mashtruan, sepse shpresuan se të tjerëve do ua lenë në dorë këmbët e arushës…!

1
E shkruar, e thene, e perseritur
Ata që nxitën votimin e Gjykatës Speciale u mashtruan, sepse shpresuan se të tjerëve do ua lenë në dorë këmbët e arushës…!
Sa herë që degjoj marrinë e njejtë: – po t’mos votohej Gjykata Speciale nga Kuvendi i Kosovës do të bëhej më keq, sepse Gjykatën do ta themelonte KS i OKB-së gjë që nuk qëndron, ishte mashtrim. KS i OKB-së nuk do të mund të formonte Gjykatë Ndërkombëtare për shtetet te cilat nuk jane anëtare të OKB-së, por mashtrimi ndodhi, sepse ata që nxitën votimin menduan se nuk do të gjykohen, duke shpresuar se të tjerëve po ua lenë në dorë këmbët e arushës.
“Shpija e verdhë…”
Kosova sa herë që reflekton paqe, atakohet më së shumti nga Serbia. Si duket Serbia e cila ka investuar shumë në prishjen e imazhit të Kosovës, ka tronditur opinionin evropian përmes Dick Marty-t, për të zhvendosur lajmet e mira për zgjedhje të qeta, që vinin nga Kosova , dhe për një pjesëmarrje të konsiderushme të serbëve në to. A është ky skenar shumanshëm i qëllimshëm, apo vetëm një parapërgatitje për të shfajësuar KE-në dhe diplomatët evropianë për dështimet e njëpasnjëshme në Kosovë mbetet të shihet, por edhe simulimi për kinse ndërtimin e institucioneve të qëndrusheme shtetërore ishte vetëm dëshirë, a nuk ishte kështu paraljmërimi i bujshëm për formimin e agjensisë së intelegjencës, e cila as që përmendet në krahasim me SHIK-un e paraluftës, që e tregonte fuqinë verpuese përmes Kadri Veselit, i cili mundohej ta bindëte opinionin se ka “blerë” informacione shumë të rëndësishme nga DB-ja serbe, bile ai së paku duhet ta dinte sa e ka rrjetin e fuqishëm të informatorëve DB-ja në Kosovë, Serbia, duke realizuar këmbimin e informatave edhe përmes bizneseve profitabile me shqiptaro-kosovarët me kollare. Duhet pranuar që ky montim i përrallës ballkanike, nga gazetarët avanturierë është shumë i dëmshëm për Kosovën, edhe për faktin se “legjenda për Drakullën” nga Transilvania (Rumani) tentohej të bartej në Kosovë dhe në Shqipëri. Ky skandal që u lansua në “The Guardian” po merr premisa trishtuese, ngase si lajm senzacional po bartet në tërë shtypin botëror, dhe është shumë vështirë të demantohet me një reagim qeveritar. Lexuesi i painformuar mund edhe t’u besoj shkarravinave gazetareske, por ai kur lidhet me një gjykim të paqartë që po mbahet në “Den Hag” (Holandë) kundër një grupi politikanësh të korruptuar po bënë edhe shtrembërimin e fakteve dhe të mitit Translevinian duke i dhënë nuancë shqiptare. Vet fakti që shqiptarët u shliruan nga dogma komuniste, dhe premtimi disavjeçar se tash e tutje do të udhëtohet pa viza, apo lajmi për zgjedhjet e matura dhe të ekuilibruara në Kosovë, të cilat i fitoi koalicioni referendumian i LVV-së si duket ka shqetësuar shumë Serbinë dhe diplomatët e paguar për të krijuar skandale të njëpasnjëshme si ai “non-papers” me harta të reviduara të ngjyrave etnike të Ballkanit është e rastësishme edhe vendi nga lansohen shigjetat, nga Beogradi dhe Moska Medeomos duhet përmendur edhe faktin se diaspora serbe e ndihmuar nga shteti serb ka bërë propagandë të vazhdueshme kundër Kosovës, jo vetëm përmes botimeve të shumta propagandistike, e financuar me miliona dollarë, por edhe në regrutimin e kuadrove të infiltruar “djathtistët ekstrem” me disponim kundër të huajve, për shkak të politikave të mëhershme liberale të qendrave evropiane, tash shumë më radikale.
Nuk mund të hedhen poshtë edhe të dhënat me të cilat ka disponuar z. Marthy nga evidencat e shumta të “azilkëkuesve” shqiptarë, të cilët kanë mundur të implikohen pa vetëdije në rrjetën e marimangës, duke krijuar ngjarje imagjinative për të rregulluar statusin për qëndrim në Evropë dhe SHBA. A nuk u shprehë dukshëm, një valë e re e ikjes masive jashtë vendit, apo joshja për një jetë më të mirë ua ka hapur rrugën edhe shumë avoketërve vendorë, për të shfrytëzuar tragjedinë shqiptare për pasurim. Patjetër duhet përmendur edhe faktin se biznesmenët e emigracionit kosovarë kanë hyrë në aranzhmane të ndryshme profitabile duke ndihmuar pa vetëdije Serbinë në kohën kur ajo i ishte ekspozuar presionit ndërkombëtarë për njohjen e Kosovës. Nuk ishin të rastësishme as takimet e nëntokës shqiptare të biznesit me politikanët serb… A kujtoni se institucionet evropiane brenda BE-së kanë ndejur duarkryq dhe nuk kanë përcjellur aktivitetin e emigracionit shqiptarë, që nga qelizat e para të ndërtimit, pastaj mendoni se nuk disponojnë me dosje të “majme” për aktivitetin politiko-patriotik, të qeveriatërve të sotëm, azilkërkues të deridjeshëm në Zvicer. Aty u zhvilluan të gjitha grupacionet politike, u tubuan shumë mjete financare në fondet “humanitare” popullore. Përveq kontributit të gjithanshëm të qytetarëve kosovarë për të ndërtuar shtetin zviceran me djersë, nuk mbet pa u zgjëruar as rrjeti i narko-mafisë shqiptare, i dilerëve të shumtë, por edhe i shumë të këqijave dhe të mirave tjera që bart çdo “emigrant “azilkëkrues. Aty u tubuan vrasësit dhe viktimat, janë të panumërta shënimet dhe dosjet që janë përcjellur përmes intervistave të panumërta të aq shumë qytetarë nga ish-Jugosllavia, i cili shtet u shkatrrua përnjëherë nga zullumi, hilet, dhe politika shfarosëse e “gospodarëve” të krimit, të njohur për verimtari diversive dhe terroriste të mëhershme, ndërkombëtare, që nga formimi i “Dorës së zezë”, e cila sfidoj sigurinë botërore, duke shkaktuar Luftën e Parë Botërore, me aktin terrorist të atentatit mbi perandorin austro-hungarez Franc Ferdinandin.
Njeriu nuk mund të hesht para një denoncimi të paturpshëm të Dick Marty-t, aq më tepër kur ai mundohet që “të vërtetën” e tij t’ua shes evropianëve, ngase nuk është pa pasoja konstatimi se “një rrjet i krimit të organizuar është angazhuar në trafikun e paligjshëm, duke përfshirë edhe trafikimin e organeve të brendëshme, në raport thuhet se ishte i kontrolluar nga “grupi i Drenicës.” Grupi përfshinte të gjitha figurat e shquara të guerilës të shqiptare të Kosovës.
Raporti përshkruante se Grupi i Drenicës kishte evoluar nga një njësi guerile në një grup të “ndërmarrësve penal” të përfshirë në ndalime të paligjshëme, në torturimin dhe vrasjen e shqiptarëve etnikë dhe njerëz të tjerë të dyshuar për bashkëpunim me autoritetet jugosllave dhe kundërshtarët politik në Shqipëri gjatë shkallëzimit të konfliktit në 1998 dhe 1999. Krejt ky arsenal akuzash lakohej shumë shpesh në shtypin ditor të Kosovës, në mënyrë të përgjithësuar, duke drejtuar gishtin tregues në drejtim të SHIK-ut vend e pavend, nuk lënë pa përmenduar tëra këto marifete me radhë edhe nga ulëset e Kuvendit, duke ia adresuar opinonit CD-të, që më vonë tronditën opinionin me intervistën në qendër të Prishtinës të dëshmitarit kryesor Nazim Bllacës, i cili vet kishte pranuar shumë krime, a nuk u përmend se ai ka lëvizur lirshëm në relacionin Beograd – Prishtinë(!?), një figurë e “rëndësishme” e SHIK-ut; as sot nuk dihet kush ishin akterë të njëmendë të tij, nuk dihet struktura organizative, zyrtarët, financimi… e shumë gjëra të tjera të cila u “ruajtën” me besnikëri nga opinioni, jo që mbetëm eksiq me aq, por u tha se secila parti disponon me nga një shërbim sekret, e tash kur u ndërtua shteti mbetëm pa hiq.
Ish kryeministri e presidenti i Kosovës Hashim Thaçi ishte emëruar si “bosi” i grupit të Drenicës. Por ai kishte hyrë “borxh’ në ngritjen e tij për të pasur miratimin e siguruar politik dhe diplomatik nga Shtetet e Bashkuara dhe fuqitë e tjera perëndimore, si partner i preferuar në projektin e jashëtm të politikës së tyre në Kosovë.”Raporti përmend se inteligjenca shqiptare dhe zyrtarët e ushtrisë kanë marrë pjesë në marrjen në pyetje të njerëzve të ndaluar nga ana e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në Shqipëri; cka është pritur të bënin ata kur Serbia zbatonte projektin famëkeq të “tokës së djegur”.
Autoritetet shqiptare kanë refuzuar të bashkëpunojnë me hetimet e BE-së për krimet e luftës dhe abuzime të tjera të cilat dyshohet se u zhvilluan në Shqipëri, ngase Shqipëria nuk ishte pjesë e konfliktit, pse pra pretendohej që ajo të implikohet qëllimshëm (të përmendet) në një luftë shfarosëse të ushtrisë dhe paramilitarëve serb kundër civilëve shqiptarë dhe mbrojtësve të pragut të derës, që me një emërues të tillë të përbashkët i quante luftarët e lirisë, shtypi amerikan.
Kohët e fundit po vërehet edhe një tendencë agresive kundër institucioneve demokratike të Kosovës për të zhvleftësuar angazhimin e përditshëm të qeverisë Kurti, në emër të opozitarizmit-shtetrrënues, brenda, por edhe të degradimit “pa vetëdije” të politikës së jashtme të shtetit të Kosovës nga shoqatat atdhetare, duke nëpërkëmbur rolin e ambasadave dhe konsulatave. Rasti më i freskët ishte letra e Gani Shehut, e publikuar në: https://www.google.com/…/kosovo-s-eu-backed-war-crimes… – një ish anëtar i Batalionit Atlantik, i shqiptarëve të diasporës së Kosovës, që u kthyen në Kosovë në 1999 për të luftuar pushtimin serb – i cili i shkroi Bidenit më 24 Mars, 2021, duke bërë thirrje që Dhomat e Posaçme të Gjykatës Speciale, të lëvizur nga shtëpia e saj aktuale në Hagë për t’u zhvendosur në Kosovë. Ai pretendoi se gjykata, e cila akuzoi Thaçin dhe katër komandantë të tjerë të lartë për krime lufte në nëntor 2020, po përdoret nga kombet evropiane për të minuar marrëdhëniet e Kosovës me SH.B.A. Ai gjithashtu kujtoi Biden se ai dikur i referohej Thaçit si “George Washington i Kosovës” dhe argumentoi se ai nuk duhet të përballej me gjyqin në Hagë.
Departamenti i Shtetit tha se Dhomat e Specializuara të Kosovës dhe Zyra e Prokurorit të Specializuar “kanë besimin e plotë të qeverisë amerikane” një ditë pasi që një shoqatë e ish-luftëtarëve të UÇK-së që jetonin në SH.B.A. i shkroi Presidentit Joe Biden duke i kërkuar atij të tërhiqte mbështetjen e tij.

Bota pret që ju të bëni diçka, përpara së të ndjeheni mirë me veten!

1
Ismet M. Hasani, Suedi
____
Bota nuk kujdeset për vlerësimin tuaj personal.
Bota pret që ju të bëni diçka, përpara së të ndjeheni mirë me veten!/IMH
Analistët “kosovarë” vlerësojnë: Vjosa Osmani ka ra në ”Lloç të gjallë”
Shënim: Fjalët e analistëve i kam shkruar në origjinal
         pa ndërhyrje letrare.
 
TV 7 Presing – Prishtinë, udhëheqës i emisionit Leonard Kerquki
 
Udhëhqësi i emisionit Leonard Perquki me analistët: 1. Prof. dr. Nexhmedin Spahiu, i cili është i vetmi shqiptar që në 2025-tën, me dëshirën e vet – pa e autorizuar asnjë organ shtetëror, ka udhëtuar në Beograd dhe është takuar me N. Gjuriq, bashkëpunëtori më i afërt i Presidentit të Serbisë – Aleksandër Vuçiq. Siç pohon vet Prof. dr. Nexhmedin Spahiu, takimin me z. Gjuriq e ka bërë për interes të Kosovës e jo për interes përsonal; 2.Valon Syla, 3. Burim Ramadani, 4. Dibran Hoxha dhe 5. Durim Jasharaj.
Leonard Perquki: Jemi “Live” në emisionin Presing të TV 7. Intervista e mbrëmshme e Presidentës së Republikës znj Vjosa Osmani me gazetarin Çim Peka, krejt i ka vu kapak politikës se një spekulimi të gjatë lidhur me raportet të prishura në mes Albin Kurtit dhe Presidentës Vjosa Osmani. Në fakt, Presidentja Osmani ka dhënë me kuptuar se bashkëpunim me Albin Kurtin nuk mund të ketë as në të ardhmen, madje ajo ka lënë kuptohet se ajo ende do të përfshihet në “politikë” nëse ajo mund ta formoj një listë të re, pra një subjekt të ri politik, apo do t’i bashkangjitet Lidhjës Demokratike të Kosovës (LDK-ës), për të formuar një front të ri opozitar kundrejt të Albin Kurtit dhe opozitës – mirëpo, kjo situatë është e ngritë hë për hë (kupto: njëherë për njëherë) përderisa Parlamenti dhe Kuvendi janë të pezulluar deri në Vendim të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës. Tash për tash vetëm mund të hamendësojmë derisa sa kjo mund të ndodhë pas tri jave, ose më pak se tri javë, përshkak se i njejti vendim mund ta atakon njërën ose tjetrën palë; nëse dekreti s’ka qenë në rregull, atëherë vendi shkon në zgjedhje brenda 45 ditësh, në një situatë hipotetike, atë që synon Levizja Vetëvendosje (LVV) është “blerja kohë” për 60 ditë për një President të ri dhe nëse dështojnë këto negociata atëherë do të shkohet në zgjedhje brendda 45 dite që i bie diku në fillim të muajit korrik. Këto janë Mesazhet që ka dhënë Presidentja në intervistën me gazetarin Çim Peka.
Nexhmednin Spahiu: Unë dhe kam shkruar se nuk është më interesi i Albin Kurtit ta zgjedhë për President Vjosa Osmanin. Kjo po duket si tradhëti e Albin Kurtit, por pasi edhe Vjosa ka tradhëtuar dhe mos ta kishte tradhëtuar Albini, do ta kishte tradhëtuar Vjosa. Pra, kjo është largëpamësia e tij që në vend se ajo t’ia kthej shpinen, ia ka kthyer ky përpara. Tjetër, kjo është një “lojë politike” dhe kjo është e zakonshme. Besoj se këtë Interistë që e ka dhënë të Çim Peka më mirë do t’i kishte pasë punët ta kishte dhënë në mediat në Prishtinë, mëqenë se ai “miti” që u krijua ndaj saj që në mes saj dhe Albinit nuk janë punët mirë dhe kur opozita dhe kundërshtarët e Albini filluan me e poentua sa më shumë atë dhe me e dëmtua Albinin, dhe tash është një problem që kjo në zgjedhje nuk ka ndonjë “strukturë”, pra e ka të vështirë të futet brenda LDK-ës, meqë njerëzit aty nuk ja japin partinë shumë lehtë, sepse është në natyrën njerëzore që atë që e ka për veti, pse me ia dhënë tjetrit. Në qöftë se ishte bërë një referendum në LDK: a jeni për Lumir Abdixhikun apo për Vjosën, natyrisht që shumica do t’ia jepshin votën Vjosës, por Lumiri nuk është aq budallë me ja dhanë vendin Vjosës, por atë vend ai e ruan me fanatizëm, meqë e ka fitue me mund dhe nuk ja jep Vjosës. Në anën tjetër, kjo si Presidente NUK ka krijuar miq’ – kisha dashtë që ndonjëni nga ju këtu të më kritikoni për fjalë e mia që s’ka krijue miq’! Ajo ka një simpati tek njerëzit, po pa i pasë strukturat nuk ban me krijue parti, ndersa Albin Kurti ka struktura.
Durim Jasharaj: Shumë ma mirë që mos ta kishte dhanë atë intervistë, sepse ajo ka nevojë me sqarue veten e saj. Kur foli për raportet me SHBA ajo tha se unë jam ajo garancija për me rujt këtë paritet. Këto akuza dhe sllogane nuk janë të reja, janë të vjetra se Albini është “njeri i rrezikshëm” sepse po na  prishë marrëdhanjet me Amerikën. Në intervistë perdori një gjuhtë ma të kujdesshme, sesa kur e shpalli dekretin, u pa inati shumë më shumë, kurse për këto dy ditë qenka qetësua pak dhe e shprehi inatin pak ma të vogël. Kjo është ripërtypje e akuzave të vjetra. Ky mund të jetë kundra Amerikës, mund të jetë edhe “njeri i rrezikshëm” mirëpo, mënyra si është etablue prej opozitës. Dhe Vjosa i ka ripërtypë dhe nuk i tha këto në interistë.
Nexhmedin Spahiu: Vjosa Osmani ashtë mësue t’i tradhëtoi të tjerët, po kësaj herë e ka tradhëtue vetveten dhe kjo ashtë e randë për te.
Dibran Hoxha: Inervista e znj Osmani ashtë në vistren e gabimeve që po i ban. Kur “merr n’thue” si thotë populli, ai ma s’mundet me u çue. Nuk e di a ashtë në panikë apo i ka këshilltarët e dobët, apo janë të dyja bashkë dhe për ata s’po mundet asnji vendim racional me e marrë?! Gabimet e znj Osmasni i ka shfrytëzue LVV dhe për atë nuk e ka propozuar për Presidente. E djëgjova Nëse ne marrim për kriter të së vërtetës shumicën e votave, ato duhet të merren nga ata qytetarë filozofikë dhe patriotikë të cilët kultivojnë arsyen e tyre.intervistën e znj Osmani dhe ajo thotë se nuk ka bërë asgjë për interesa personale, por në interes të Kosovës. Unë nuk jam aq jurist i mirë, por unë mendoj se znj Osmani ka mujt me ju drejtue Gjykatës Kushtetuese në një  mënyrë krejt tjetër e jo me dekret. Dhe gabimi i radhës është ky me intervistën që e ka dhënë mbrëmë, ajo akuzon Kryeministrin Kurti, po ato askuza nuk kanë bazë. Ajo e akuzon Kryeministrin Kurti për thënien e tij që dëshiron Presidente qe nuk merret me politikë, dhe se ajo ka vërejtë disa marrëveshje, që Kurti i ka nënshrue në Bruxel e që nu ka reagur.
Burim Ramadani: Pse Presidentja intervistën e jep në Shqipëri? Në intervistë ajo ka qenë e pasinqert; ajo nuk duhet me e harru’ qe ajo ende asht Presidente e Republikës se Kosovë. Dhe e ka shfrytëzue zyren e Presidentit të Kosovës. E me thanë se Kryeministri i ka dhanë herë të nominoj her’e s’te nominoj; e ka keqpërdor zyrën e Presidentit. Dhe me disa fjali “pa shije” e ka shpreh nji lloj komplotizmi ndaj partive opozitare. Ajo nuk e ka shfrytzue unitetin e popullit të rastet Valdete Daka (ish.Kretare Kêshillit Zgjedhor KQZ), Blerim Isufaj (ish – qjyqtar Z. Kurti e ka shfrytezuar 5 vite një shërbëtore dhe tash deshiron një shërbëtore të re me e shfrytëzue. Tash Kurti deshiron nji President të ri. Vjosa Osmani asht tregue politikisht e dobët. Kush thotë ndryshe asht tuj rrejtë! Vjosa Osmanin nuk e ka dashtë asnji parti opozitare´me e ba kandidate për Presidente.
Në qoftë se Gjykata Kushtetuese e bjen vendimin në favor të saj, vërtetohet se Vjosa Osmani ka ruajt integritetin e vet të Presidentës. Atëhere bahet kandidate e fuqishme përballë Kurtit. Nëse Gjykata Kushtetuese e bjen vendimin kunder saj, atëherë, ajo del shkelëse e Kushtetutës.
Valon Syla: Vjosa Osmani s’ka pas çare pa e dhan’ nji intervistë për me ua sqarue simpatizantëve te vet! E dyta, ajo çka e bani në intervistë asht ajo që asht prishë me Albin Kurtin, ajo asht idhnue në Albin Kurtin perderisa ajo ashtë perzie në politikë të jashtme; ajo e ka pa interesin nga Trumpi, pastaj nga Edi Rama, kështu që prishja e saj me Kurtin, ashtë prap si ramje e Kurtit. Pse ka ba intervistë në Shqipëri, ka dashtë që mos me u prish me mediat tona. Kurti po don qe ato marreveshje që i ka pas Vjosa me Ameriken, tash Albini me i bo vet me Amrikën, e për q’ata Vjosen don m’i heq prej atyre kontakteve!?
Leonard Perquki: Për me rujt imazhin, ajo shkoi e dha intervistë ne Tv e familjës Sali Berisha, kështu që i apelojke dhe elektoratit të vet edhe e shfrytëzoi këtë intervistë me folë kundër Albin Kurtit. Vjosa Osmanin nuk e don asnji parti politike, kështuqë ajo mund t’i eklipsojë situatës, mund t’i eklipsojë edhe Kurtit, por as në LDK nuk janë me te. Po merr sulme prej tana anëve.
Nexhmedin Spahiu: Trump, a ma shumë komplimente i ka dhanë Abdullah Hotit sesa Vjosës.
Durim Jasharaj: Këtë që po don Vjosa Osmani  m’i rujt me Amerikën asht raport  i ekzagjeruem. Kjo e qet Ibrahim Rugovën e vetën mbi të, kjo asht e gabueme. Ajo e ngritë veten aq lartë dhe mendonte se këto raporte me Ameriken mund t’i mbaj vetëm kjo e jo edhe Albin Kurti. Ajo thojke se këto raporte të mira me Amerikën, ka dikujt që i pengon përveç Serbisë, dmth Albin Kurtit i pengojnë. Kjo mendon me e relativizue shkeljen e Kushtetutës. Kjo e ka kuptue se dekreti i saj nuk ka bazë mbi Kushtetuten e tash mendon mi relativizue. Atë mllefin e vet nuk o ka din qysh me e shpreh dhe ajo ka ra si thonë në atë “lloqin e gjallë” dhe nuk po mundet me dalë. Kur Vjosës i kan deshtuar të tana manovrat, hajde ta shpërndaj Kuvendin e të dergoj dekret në Gjykatë!?
Burim Ramadani: Ajo ja ka përshtat Albinit (me kërkesen e tij) zgjedhjet e 28 dhetorit dhe Albini ia ka premtue postin e Presidentës për herë të dytë,
Dibran Hoxha: Deklaratat e saj që po punon për interesin e Kosovë e jo për intersin personal, e kan’ deshmue të kundërten me veprimet e saj. Krejt veprimet e saj janë “puro” për interesin e saj, për me qenë Presidente edhe për një mandat. Ajo ka bo veprimin skandaloz në Parlamentin e Shqipërisë. Ai fjalim që e ka bo i shkon përshtati Albin Kurtit dhe për ata e ka bo! Tjetër, nëse ti ja ke dhuru’ datën 28 dhjetor, ti mos u deklaro! Këtë raport me Amerikën mund ta bon secili kndidat që vjen për PRESIDENT,
Valon Syla: Tash kemi “kopalla” si prej njenës si prej tjetres anë, pra tash hajde qit hi syve: por Albin Kurti ashtë i përzenë prej Washingtonit në kuptimin që të vije deri të prishja e tij me Vjosa Osmanin, e cila asht figura ma e vlefshme ne Kosovë dhe me dashtë ajo e dëmton Albinin si me vota në Kosovë si në Diasporë, të cilët hala nuk  dijnë se Vjosa me Albinin janë prishë, hala mendojnë se janë bashkë. Për q’ata asht shkue në Shqipni me ju kallxue atyne që asht prishë me Albinin, që me e damtue Albinin. Vjosa Osmani ka peshë të randë për politikë dhe për kandarin e Kosovës.
Durim Jasharaj: Pasi Albini nuk i ka raportet e mira me Amerikën, për´ata Vjosa e quan “njeri të rezikshëm”, e un’ nuk mendoj që Albin Kurti asht njeri që na prish interesat që i kemi me Amerikën. Albini ka pas ndeshje me Perendimin përshkak të veprimit të tij në Veri të Vendit. Dera që ka hap Vjosa për me hy në politikë, asht derë e gabueme. Po e shkel Kushtetuten dhe po armqësohet me Albinin për interesin personal.
Burim Ramadani: Albini, në konferencë për media, e kërcënoi Vjosën duke thënë se nëse del në politikë, ke me e pa shka kam me të bo. Vjosa Osmani. asht më e afert me Amerikanet se Albini, kjo është “sekret publik”. Xhejms Rubin ka dalë e ka thënë: “prej 90-tave Ramush Haradinaj bashkëpunon me CIA e Amerikës. Vjosa nuk asht e pazavendsueshme. Kena me u habitë shka kanë  me fol njoni kunder tjetit Vjosa me Albinin, debati ka me qenë me plot skandale, me propaganda të ndryshme. Unë mendoj se prishja e q’etij “binomi” asht humbja e të dyve në politikë, dhe pas do vjetëve kemi me i pa që kanë me u bo prrallë ndermjet veti, që s’kan lon sën pa bo!
Valon Syla: Nese prishen ndermjet veti, Albini ka me humbë në vota, se mo s’ka me pas vota prej Edi Ramës, s’ka me pas mbëhtetje prej Amerikanëve, as prej Diasporës, pra Albini ka humbje.
Nexhmedin Spahiu: Kur Amerika s’ka interes, kur të don mundet me u prishë me Kosovën, me shkue 2 milionë shqiptarë  e me u përlotë atje, asaj s’ja ndien për Kosovën. Po sa i përket situatës tashme lidhur me dekretin e Vjosës, nëse Vjosa fiton, Albin Kurti ka me qenë në disavantazh (në humbje).
Burim Ramadani: Nëse Gjykata vendon në favor të Vjosa Osmanit, atëherë vjosa me LDK-në ka me fitue në zgjedhje.
Durim Jasharaj: Populli janë lodhë prej zgjedhjeve-nuk dojnë zgjedhje. Vetëvendosja dhe PDK-ja nuk janë treguar korrekte.
Nexhmedin Spahiu: Unë kam shkue të Gjuriqi në Beograd me bisedue, jo për interesa të mia, por për interesa të Kosovës.
Me pas qenë Vjosa e suksesshme, kishte shkue ajo ne Bograd. Unë thom se m’u zgjedh Presidnti pej popullit kishte me qenë ma mirë edhe për serbë! Me pas kandidatë ma shumë, ishin shkue e kishin lypë votat edhe prej minoriteteve (kupto: edhe prej serbëve-IMH).
Leonard Kerquki: Ju falëminderit të gjithëve. Natën e mirë!
Shënim:Emisioni zgjati 1 orë e 28 min. = 88 minuta, prej të cilave vetëm  disa sekondaa e panë intervisten e tjerën kohë folën për zgjedhje. Nga intervista  znj Osmani, rexhia “ua lëshoi” vetëm pak sekonda. Disa nga “vlerësuesit” as që e kishin dëgjuar (pa) tërë intervistën?!
 
*                Vlerësim dhe mendim i autorit
 
1. Bota nuk do të kujdeset për mendimin tuaj. Bota pret që ju të bëni diçka, përpara se të ndjeheni mirë me veten.
2. Janë disa njerëz që i ngjajnë pasqyrës: njëren anë e kanë të errt’!
3. Analistët -vlerësuesit e Intervistës se znj. Vjosa Osmani me gazetarin TV Syri Çim Peka, me udhëqësin e tyre, Leonard Perquki, sikur me qenë të përzgjedhurit nga LVV dhe Albin Kurtit, ngase shprehnin hapatas simpatinë, dashashmirësinë dhe miqësinë me Albinin dhe me LVV, e kundër Vjosa Osmani kundër të cilës përdorin fjalë fyese, ofenduese, fjalë të rënda, deri në urrejtje-sikur të ishin edhe anëtarë të LVV. Nxitës, apo “kallauzi” (çelësi univerzal) për ta ishte udhëheqësi i emisionit- Leonard Perquki;
4. Sipas “vlersësuesëve” znj. Presidente, intervisten nuk e ka dhënë në mediat “kosovare”, po e ka dhënë në Shqipëri, në një TV të familjës se Sali Berishës?!
5. Udhëheqësi emisionit – Leonard Perquki, i ka lejuar vetes që ta fton për vlerërsim analistin politik, prof. Dr. Nexhmedin Spahiun, i cili është i vetmi shqiptar nga Kosova që ka shkuar në Beograd dhe është takuar dhe ka biseduar me z. Gjuriq, bashkëpunëtorin më të afërt të Kryetarit të Serbisë – Aleksandër Vuçiq. Profesori Spahiu në këtë emison thotë se: “…takimi dhe bisedimi im me Gjuriqin në Beograd, ka qenë për interes të Kosovës, e jo për interesin tim (personal).”
Analistët – vlerësuesit thonin se Vjosa Osmani ka ra në “lloç të gjallë” e s’po mundet me dalë!?
5. Është e pa ndërgjegjëshme dhe e papërgjegjësshme për TV 7 – Prishtinë, që këtë emision ta publikoi në google – You Tube. E ka publikuar marrinë e vet.
6. E kuptoj (e kam dijtur) se analistët dhe gazetarët e Kosovës dijnë të shtrembërojnë fjalët, apo analizën, por nuk e kam dijtur se ata ofendojnë, fyejnë, edhe përgënjështrojnë deri në urrejtje Presidenten e vet!
Duhet të dijnë se urrejtja kurrë nuk zhduket me urrejtje, vetëm mirësia e flak’ urrejtjen!
7. Asnjëri prej tyre NUK e ka parë e as dëgjuar intërvistën e plotë, ndaj flasin jo të vërtetën se gjëja znj Vjosa Osmani, intërvistën e ka dhënë në Shqipëri – në RTV e familjës së Sali Berishës. Tmerr!
8. Unë e kam ndjekur intërvistën dhe dëshmoj se znj Osmani, intërvistën e ka dhënë në Rezidencën e vet në Prishtinë.
Dhe po e përmbylli me këtë mendim:
Forca e ndërgjegjës është aq e madhe saqë të pafajshmin e liron nga frika, e të fajshmin e gjykon dhe e dënon rëndë./IMH
 
PS!
Intervistën e Vjosa Osmanit dhënë gazetarit të TV Syri – Tiranë z Çim Peka- e kam publikuar në këtë portal më 14 mars 2026 me titull: TË VËRTETAT E VJOSA OSMANIT/IMH

Në ASHAK u promovua libri i Akademik Arsim Bajramit “Konferenca e Rambujesë dhe Intervenimi i NATO-s në Kosovë “

1
Në ambientet e Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës u promovua sot libri më i ri i akademikut Arsim Bajrami me titull “Konferenca e Rambujesë dhe intervenimi i NATO-s në Kosovë”, një vepër voluminoze prej 572 faqesh që trajton një nga periudhat më vendimtare të historisë së re të Kosovës.
Në një auditor të përbërë nga intelektualë, studiues dhe personalitete publike, u vlerësua lart rëndësia e këtij libri, i cili sjell një pasqyrë të thelluar dhe të argumentuar të zhvillimeve politike, diplomatike dhe historike që çuan drejt ndërhyrjes së NATO në Kosovë.
Duke qenë vetë pjesëmarrës në Konferenca e Rambujesë, autori sjell një dëshmi autentike për ngjarjet që u zhvilluan në këtë proces vendimtar, duke përshkruar jo vetëm rrjedhën zyrtare të bisedimeve, por edhe prapaskenat diplomatike që paraprinë ndërhyrjen ushtarake dhe çlirimin e Kosovës.
Libri hapet me një trajtim historik që nga aneksimi i Kosovës nga Serbia, duke analizuar në mënyrë të argumentuar periudhat e ndryshme të pushtimit, përfshirë kohën e ish-Jugosllavisë dhe politikat shoviniste serbe që synonin mbajtjen e Kosovës nën sundim. Në këtë kontekst, autori ndalet edhe te Konferenca e Londrës, si dhe te dokumente të rëndësishme si “Libri i Kaltër” dhe Memorandumi i Akademisë Serbe, të cilat paraqiten si baza ideologjike të politikave antishqiptare.
Një pjesë e rëndësishme e librit i kushtohet luftës së Ushtria Çlirimtare e Kosovës, qëndresës heroike të Adem Jashari dhe familjes së tij, si dhe tragjedive që pasuan si rezultat i gjenocidit serb. Në këtë kontekst, autori identifikon qartë përgjegjësinë politike dhe historike të regjimit të Slobodan Milosheviqit, si zbatues i politikave represive ndaj shqiptarëve.
Një vëmendje e veçantë i kushtohet rolit të Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe aleatëve ndërkombëtarë në procesin e Rambujesë, si dhe ndikimit të tyre në vendimmarrjen për ndërhyrjen ushtarake. Libri trajton gjithashtu efektet politike dhe juridike të kësaj ndërhyrjeje, si dhe angazhimin e bashkësisë ndërkombëtare për ndaljen e gjenocidit në Kosovë.
Në kapitujt përmbyllës, autori ndjek zhvillimet nga Rambujeja deri te shpallja e pavarësisë së Kosovës, duke përfshirë edhe rolin e delegacionit shqiptar dhe kontributin e diplomatëve e intelektualëve në këtë proces historik. Një vend të veçantë zë edhe vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, që konfirmoi ligjshmërinë e shpalljes së pavarësisë.
Ky botim i vitit 2025 vjen si një dëshmi e rëndësishme historike dhe shkencore, duke ofruar jo vetëm një analizë të thelluar të ngjarjeve, por edhe një kontribut të vyer për dokumentimin e rrugës së Kosovës drejt lirisë dhe shtetësisë.

Kërkohen shtatë vjet e shtatë muaj dënim për Marius

0

Oslo 20260318. Oficeri hetues Andreas Kruszewski dhe prokurorja Sturla Henriksbø gjatë procedurave të mërkurën. Çështja kundër Marius Borg Høiby është në vazhdim në dhomën 250 në gjykatën e Oslos. Marius Borg Høiby (29) akuzohet për gjithsej 38 incidente, duke përfshirë katër përdhunime në gjumë, sulm, dhunë, kërcënime, dëmtim, ruajtje dhe shpërndarje të marijuanës, shkelje të një urdhri ndalimi dhe shkelje të Aktit të Trafikut Rrugor. Ai deklarohet fajtor pjesërisht për atë që ka të bëjë me një nga viktimat, “gruan Frogner”, dhe akuzën e kërcënimeve. Ai gjithashtu pranon shkelje të Aktit të Trafikut Rrugor, urdhrit ndalues dhe akuzës për drogë. Ai mohon fajin për pjesën tjetër të akuzave. Janë gjithsej shtatë viktima. Foto: Ole Berg-Rusten / POOL / NTB Foto: Ole Berg-Rusten / NTB

Hans Rustad / Document.no

Prokurori mendon se Marius Borg Høiby duhet të dënohet me shtatë vjet e shtatë muaj burg.

Gjatë gjashtë javësh, gjithsej 70 dëshmitarë kanë dhënë shpjegimet e tyre, dhe 830 faqe me mesazhe janë lexuar lehtësisht në gjyqin ndaj 29-vjeçarit. Të mërkurën, prokurori shtetëror Sturla Henriksbø dhe prokurori i policisë Andreas Kruszewski dhanë kërkesën e tyre për dënim.

Gjyata e Oslo ka pasur një pasqyrë të një kulture feste në pjesën perëndimore të Oslos, ku seksi i rastësishëm ka shkuar dorë për dore me rritjen e përdorimit të drogës dhe pasojat që pasojnë për djalin e princeshës kronike Mette-Marit.

Høiby është akuzuar për, ndër të tjera, katër përdhunime ndaj katër grave, dhunë në marrëdhënie të afërta ndaj bashkëshortes së mëparshme Nora Haukland, dhunë, dëmtime, shkelje të rënda të ligjit për drogë dhe disa shkelje të urdhrit të vizitës kundër një të dashure tjetër të mëparshme, e ashtuquajtura gruaja e Frognerit.

Ai ka mohuar fajësinë për pikat më të rënda të aktakuzës, përfshirë katër përdhunimet.

Gjyqi kundër Høiby ka nisur në Gjykatën e Oslo më 3 shkurt dhe pritet të përfundojë të enjten. Pjesa tjetër e javës është caktuar për procedurat e avokatëve të viktimave dhe avokatëve mbrojtës.

Dënimi maksimal për veprat për të cilat Høiby është akuzuar është burg deri në 16 vjet. (NTB)

Påstand: syv år og syv måneder for Marius

27 vjet nga konferenca e Rambujesë

NJË CASUS BELLI PËR ULTIMA RATION
Konferenca e Rambujesë (6 shkurt – 18 mars 1999) u inicua nga Grupi i Kontaktit, ndërsa ndërmjetës ishin Christopher Hill nga SHBA-të, Boris Majorski, Rusi dhe Wolfgang Petrick nga BE. Konferenca ndërkombëtare kishte për qëllim ndërprerjen e luftës si dhe një zgjidhje të përkohshme politike për Kosovën.
Delegacioni i shqiptarëve përbëhej prej gjashtëmbëdhjetë vetash nga tri grupime: i Lidhjës Demokratike të Kosovës me në krye Ibrahim Rugovën, i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) , me pesë përfaqësues me në krye Hashim Thaçi, katër pjesëtarë të Lëvizjes së Bashkuar Demokratike të drejtuar nga Rexhep Qosja dhe dy “të pavarur”: (V. Surroin dhe B. Shalën).
Ndonëse bisedimet përfunduan pa sukses, delegacioni kosovar kishte nënshkruar marrëveshjen e ofruar nga bashkëbiseduesit ndërkombëtarë, ndërkohë që delegacioni serb kishte pranuar në parim projekt marrëveshjen politike për vetëqeverisjen në Kosovë.
Nga aspekti diplomatik, edhe pse u quajtën marrëveshje, ato nuk ishin të tilla, meqë u mungonte nënshkrimi i përbashkët i palëve, i domosdoshëm për ratifikime të ndërsjella parlamentare, që u jep validitet shtetëror dhe ndërkombëtar. Si të tilla, ato paraqesin letra zotuese (diktate të panegocueshme) me nënshkrime të njëanshme, pa kredibilitet diplomatik, por me fuqi politike.
Nga këndvështrimi historik, nënshkrimet e palës shqiptare në marrëveshjen ( Ibrahim Rugovës, Hashim Thaçit, Rexhep Qosjes dhe Veton Surroit) e ofruar nga bashkëbiseduesit ndërkombëtar (pa atë rus), si dhe refuzimi nga ana e Millosheviqit, krijuan atë që quhet Casus Belli, ngaqë NATO-s ia plotësuan kushtin kryesor për fushatën ajrore ultima ratio ndaj forcave policore dhe ushtarake jugosllave në Kosovë dhe caqeve të tjera ushtarake në Serbi nga 24 marsi deri më 10 qershor 1999.
Fushata përfundoi me marrëveshjen ushtarake të Kumanovës, më 10 qershor midis NATO-s dhe Armatës Jugosllave, që ia hapi rrugën rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së për vënien e Kosovës nën administrim ndërkombëtar. Kështu, rezoluta 1244 i ktheu në maklaturë gjithë ato letra që prodhoi konferenca e Rambujesë. Ndërsa në Kosovë krijoi realitete politike që më 17 shkurt 2008 përfunduan me shpalljen e Kosovës shtet të pavarur.

Kryengritja e Shqiptar Shaljanit kundër islamizimit të kombit

2
Në vazhdën e shumë vështrimeve analitike të tij, Shqiptar Shaljani po e zhvesh plotësisht keqpërdorimin e religjionit nga ana e shtetit për interesa të kobshme elektorale dhe antishqiptare.
Kjo që e bën ai, është një kryengritje e vërtetë kulturore dhe kombëtare…!
Të atyre që duan të na shkatërrojnë me Islam , pasi t’i meremetuan dhe ndërtuan të gjitha xhamitë në Shqipëri , Kosovë e gjetiu, duke e shndërruar vendin në një vendpunishte të pafundme të investimeve të huaja religjioze-neoosmane!
“Njeriu i Ri “arnaut”, kjo krijesë pa rrënjë as në tokë e as në qiell, ka nisë ta ngreh bishtin bukur naltë, duke mos e ditë se është i dehun prej tjetërkujt me Islam.
Këtu nuk vërehet nevoja e askujt për ta praktikuar religjionin që mendon se i duhet, por nevoja për demonstrim publik të religjionit, i cili duhet të dërgoj shenja të krenimit me të.
Edhe kur dirigjohet prej të huajve, që i lëshojnë tendat si dikur me “askerët” e vet, por tash “bajne rahmet” neoosmali për me ta ble shpirtin dhe ndërgjegjen me iftare politike…!
Ashtu qysh e kanë dashur Turqia kalifatiste – pushtuese për shumë shekuj pushtimi (për të na asimiluar në turq) dhe Serbia pushtuese për të na ndjekur nga vendi ynë dhe vrarë si myslimanë të padhimshëm…!
Ti je Njeri e Shqiptar, atëhere të takon tregosh se kush të mashtroj të mësysh në një identitet tjetër me bazë fetare…?!
Pse lejon që nesër-pasnesër të shndërrohesh në tabelë qitjeje “duke e mbrojtur” identitetin religjioz që s’është i yti?!
“Ti” nuk e din se ai që ndihmon me djallëzi dhe cinizëm të bëhesh Muslimanë, po ai përhapë frikë për ty, gjithkund ku mundet e ai/ata munden shumë e gjithkah!
Jo që “ti” bëhesh i rrezikshëm si Myslimanë, pasi ti ashtu mund të jeshë i rrrezikshëm vetëm për vetën dhe tokën tënde që mund ta rrezikosh. Për askend tjetër! Se “ti” ashtu armikun, secilin armik, mundesh me e h…vetëm aty ku nuk mund të thuhet…!?
“Ti” nuk po don ta kuptosh se as kombi shqiptar dhe inteligjenca e tij, ndërgjegja e tij njerëzore dhe kombëtare që po zgjohet furishëm, nuk ka me të lejuar që ta rrezikosh.
Lufta për mboshtjen e islamizimit nuk është punë e asnjë religjioni, e as e atij islam, por është çështje e mbijetesës kombëtare.
Duhet me të pyet publikisht: Ku i ke intelektualët, institucionet shkencore e arsimore…? Ku i ke organet e sigurisë që nuk bisedojnë e t’ua tërheqin vërejtjen seriozisht “udhëheqësve arnaut”?!
E shikova para do ditësh se si fliste për “një katolik” dhe veprën e tij kundër islamizimit një imam i “ynë” dhe se si e dëgjonin “xhemati” i xhamisë me sytë e hapun.
Ai mund ta padisë personin e caktuar, por duhet ta kuptoj se nëse nuk ka fakte, e fakte nuk kishte, padia mund të drejtohej pastaj nga ai.
Ai nuk e kuptonte se nuk ka të drejtë tu thotë “të frikësuarve të tij” në xhami se edhe ata duhet ta padisin. As që t’i njoftoj për një “islamofob” tjetër, se ashtu tregon se i takon një kombi tjetër, miletit/umas…!
Ai ashtu përhapë urrejtje.
Ai përkundër faktit se mendimet e tij i mbështillte me demagogji, ashtu mund ta rrezikoj (përmes dikujt) autorin e librit. Ma zi se sa shkrimtarin botëror Salman Ruzhdie, autorin e librit “Vargjet satanike”
Askush askend nuk ka të drejtë (e as mundësi ta akuzoj apo ndjek tjetrin për një libër), se pastaj librat mund të ndiqen e digjen me rend.
Kushdo që e njofton publikun për fytyrën e vërtetë të Islamit apo të ndonjë religjioni tjetër, pavarësisht se a quhet Ibrahim Kelmendi apo tjetërqysh, ai bën një vepër të madhe ndaj Atdheut.
Në Kosovë e Shqiptari nuk po e kuptojnë se pas një fjalori publik, ekziston një fjalorë i fshehtë që mund të na rrezikoj.
Ne nuk jemi Musliman as me M të madhe e as me m të vogel, as katolik, as ortodoks; ne jemi vetëm Njerëz-Shqiptarë, andaj “udhëheqësit tonë” që po shqyhen “për iftaret” neoosmane, në kohën kur bota po pëlcet në të gjitha anët dhe rinia po e braktisë Kosovën, kanë me u pendue për këtë që po ia bëjnë kombit me armiqësi të paimagjinueshme , që me gjasë nuk po e kuptojnë se veprimet e tilla janë veprime armiqësore ndaj kombit.
Por, druaj se kur të pendohen , do të jetë vonë. Tepër vonë!
Serbia na ka dashur gjithmonë si Muslimanë, e “iftaroviqët” po e bëjnë atë që e ka dashur Serbia përgjithmonë.

Serbët e Kosovës dhe Shqiptarët e Luginës së Preshevës në Serbi, dy pakica, dy standarde !

0

Refik Hasani, Preshevë

/Të gjithë të drejtat individuale dhe kolektive që i gëzojn pakica Serbe në Kosovë, do të duhej së paku të njëjta të drejta t’i gëzojn edhe Shqiptarët në Rajonin e Luginë së Preshevës, dhe gjithëandej Serbisë/.  

Në Krahinën e Preshevës, Medvegjës e Bujanocit.

JO, që nuk po respektohet vullneti plebishitar i shprehur në Referendumin e 1–2 marsit 1992,

JO,që po nuk përfillet sakrifica në mbrojtje të pragut, dinjitetit, identitetit, mbrojtja përmes luftës së armatosur nga UÇPMB-ja,

JO,që nuk po zbatohet nga Serbia Marrëveshja e Konçulit e 20 majit 2001,

Por, nuk nuk ka zbatueshmëri edhe për të gjitha marrëveshjet e nënshkruara me përfaqësuesit politikë të shqiptarëve të kësaj Krahine në vitet 2001, 2009, 2013 dhe 2022,

Aktualisht, JO që nuk praktikohet një mospërfaqësim proporcional në të gjitha instancat lokale dhe qendrore.

Por, jan mbi 25 mijë qytetarë shqiptarë që u jan pasivizuar adresat, apo çdo i katërtit qytetarë i kësaj Krahine nuk figuron në evidencën civile, kemi një pasivizim alarmant të adresave,

Serbia, vazhdon shkelje të rënda, cenim të vazhdueshme, mohim sistematik shtetëror, diskriminim klasik, militarizim më të lartë në gjithë BE-n, ku jan 48 minibaza ushtarake në këtë Rajon, kjo është ekzpozim i frigës, nën tendenca të vazhdueshme për shpërngulje, asimilim e pastrim Etnik.

Për BE-n, SHBA-në dhe OKB-në, lejimi i këtij diskriminimi sistematik-është diskriminim klasik i strukturuar, dhe është një provë kredibiliteti, pasi kemi respektim i standardeve vetëm në një drejtim, duhet të praktikojn RECIPROCITET,standard të njëjtë për të gjithë të drejtat individuale dhe kolektive që i gëzojn pakica Serbe në Kosovë, do të duhej së paku të njëjta të drejta t’i gëzojn edhe Shqiptarët në Rajonin e Luginës së Preshevës, dhe gjithëandej Serbisë.

Kurse pakica Serbe në Kosovë, i gëzon të drejtat e gjëra dhe të garantuara me Kushtetutë, një nivel më të avancuar në gjithë BE-në, të drejtash politike dhe institucionale, duke përfshi të drejta e përfaqësimit në Parlamentin e Kosovës me vende të rezervuara, deri te përdorimi zyrtar i gjuhës dhe vetëqeverisja lokale në Komuna.

Përfaqësim proporcional në Qeveri Parlament, Gjykatë, Prokurori, Kryetar të Komunave, Komandant të Stacionve të Policisë dhe zingjirin Komandues të Policisë së Kosovës dhe FSK-ës, pra në të gjithë poret e jetës, me një fjalë në asnjë shtet të BE-s,

Nuk zbatohen të drejtat e pakicës Serbë si në Kosovë. Pakica Serbe në Kosovë, ka një model ku promovohet nga faktori ndërkombëtar si histori suksesi dhe si standard më të lartë evropian.

DHE, Krahina e Preshevës, Medvegjës e Bujanocit, nuk është vetëm çështje e brendshme e Serbisë, por i përket Evropës, dhe nuk e ka të zgjidhur statusin Politik dhe Juridik, dhe kërkon zgjidhje të drejtë, përmesë mjeteve politike e demokratike, por të qëndrueshme, dhe me ndërmjetësimin e palës Ndërkombëtare.

Ky kontrast, që po ndiqet nga ndërkombëtarët është rezultat i një qasjeje të dyfishtë që toleron standarde të ndryshme për komunitete të ndryshme, pasi pa konsistencë, nuk ka besim të plotë.

Stabiliteti i Rajonit nuk ndërtohet mbi standarde të dyfishta, nuk ka qëndrueshmëri mbi slogane boshe që humbasin çdo kuptim në terren, por ndërtohet mbi drejtësi të barabartë, dhe është një domosdoshmëri për paqe afatgjatë, sepse ato janë burim i drejtpërdrejtë i pasigurisë dhe tensioneve.

Kur standardet bëhen selektive, drejtësia pushon së ekzistuari.Të drejtat e pakicave nuk mund të trajtohen sipas gjeografisë politike, ose vlejnë për të gjithë, ose nuk vlejnë për askënd.

Në shekullin 21, nuk do të duhej lejuar praktikimin për dy pakica, të ndiqen dy standarde krejt të ndyshme, apo sdandarde të dyfishta.