Kreu Blog Faqe 290

Protestat në Iran, dita 33: – Të gjithë kanë humbur dikë ose njohin dikë që ka humbur dikë

Drini.us
-
0
Protestat në Iran, dita 33: – Të gjithë kanë humbur dikë ose njohin dikë që ka humbur dikë

Illustrimi: ChatGPT

Arnt Jensvoll / Document.no

Serielogo Opprør i Iran 2025-26

Kryengritja në Iran 2025 – 26

Rrugët e Iranit janë relativisht të qeta, por qetësia nuk është normale. Tregjet janë frikshëm bosh nga njerëzit, dyqanet janë në masë të madhe të mbyllura, dhe forcat e sigurisë patrullojnë. Pikat e kontrollit janë vendosur në vende të ndryshme, Garda Revolucionare kontrollon makinat dhe telefonat celularë të pasagjerëve. Nëse ke regjistrime të protestave ose të plagëve nga plumbat, do të arrestohesh.

Rrugët mbajnë shenja në formën e ndërtesave qeveritare të djegura, parulla në mure dhe pellgje gjaku të tharë – nëse nuk janë larë. Çmimet e produkteve bazë si buka, gjalpi dhe orizi po rriten më shpejt se kurrë, dhe valuta iraniane vazhdon rënien e saj të lirë.

Masakra u planifikua me përpikëri
Fakti që vrasjet masive u shkaktuan në të njëjtën kohë në të gjithë vendin – me dhjetëra vdekje edhe në qytete të vogla – sugjeron se masakra ishte planifikuar me përpikëri. Videot e publikuara tregojnë forcat e sigurisë duke paralajmëruar protestuesit se kanë marrë urdhra për të qëlluar. Urdhri ndoshta erdhi nga niveli më i lartë, ndoshta nga vetë Ali Khamenei.

Me rikthimin e internetit, shtrirja e dhunës bëhet gjithnjë e më e dukshme. Revista Time raporton mbi 30,000 demonstrues të vrarë vetëm në dy ditë dhe citon zyrtarë nga Ministria e Shëndetësisë së Iranit. Nëse këto shifra konfirmohen, masakra vendoset ndër masakrimet më të mëdha dhe më efektive të njohura të demonstruesve të pambrojtur në historinë e njerëzimit – duke marrë parasysh numrin e ditëve.

– Nuk mund të kontaktojmë familjen, por të dielën erdhi thirrja e parë nga nëna ime. Ajo qante vazhdimisht dhe tregonte se janë të tmerruar. Regjimi ka vrarë kaq shumë fëmijë dhe të rinj. Të gjithë kanë humbur dikë ose njohin dikë që ka humbur dikë gjatë masakrës së regjimit, tregon «Nana», një norvegje-iraniane, për Document. Ajo dëshiron të mbetet anonime për shkak të familjes në Iran.

Asnjë shifër vrasjesh nuk e habit më askënd
Anëtarë të diasporës iraniane në Norvegji na kanë dërguar një faksimile të diçkaje që ka të gjitha karakteristikat e një dokumenti zyrtar nga regjimi iranian. Ai tregon një raport të pretenduar të brendshëm të IRGC-së nga Brigada Mohammad Rasul Allah në Teheran, drejtuar një «Sardar Sar-tip Pasdar Hossein Pasdar» – që mund të jetë një emër i trilluar ose një emër kodimi.

Dokumenti pretendon shifra jashtëzakonisht të larta vdekjesh gjatë protestave më 18–19 janar “di” (kalendari persian, ekuivalent me 8–9 janar sipas kalendarit gregorian).

Përkthimi në norvegjez:

– Dërgo këtë video vetëm tek njerëzit që i njeh mirë!

Drejtuar Sardar Sar-tip Pasdar Hossein Pasdar, komandant i Brigadës Mohammad Rasul Allah, Teheran
Nga komandimi i Brigadës Mohammad Rasul Allah

Assalamu alaikum!

Duke iu referuar takimit të mbajtur në prani të Dr. Aydin Zovareh (kodi i mundshëm për një zyrtar më të lartë), Presidenti i Këshillit të Sigurisë Kombëtare të Republikës Islamike, përfaqësues të lartë të forcave të armatosura të Republikës Islamike, inteligjencës IRGC, Basij, policisë dhe agjencive të tjera të sigurisë, numri i të vrarëve dhe të plagosurve në datën 18 dhe 19 vlerësohej të ketë arritur në 95,650. Kjo përfshin civilët dhe bashkëpunëtorët e regjimit.

Gjithsej 650,000 persona të plagosur janë raportuar nga provinca të ndryshme. Përveç kësaj, 10,489.90 njerëz kanë kërkuar trajtim në lidhje me lëndimet.

Sipas autoriteteve shëndetësore dhe spitaleve nën mbikëqyrjen e IRGC-së, 101,202 persona kanë pësuar lëndime të rënda nga lloje të ndryshme armësh dhe po i nënshtrohen trajtimit.

Ky është një raport zyrtar që duhet të trajtohet si rreptësisht konfidencial.

Të fala
Shërbëtori i Allahut Sardar Sar-tip Pasdar Hossein Pasdar
Komandant i Brigadës Mohammad Rasul Allah, Teheran

Raporti deri më 29 janar nuk është konfirmuar, dhe duhet të merren parasysh rezervat që ai mund të jetë pjesë e një lufte informimi në vazhdim. Por asgjë nuk befasojnë nga regjimi islamik.

Thashetheme mbi shpërbërjen e regjimit islamik
Thashetheme mbi shpërbërjen e regjimit islamik janë përhapur gjatë ditës së 33 të protestave.

Drejtori i Rosatom, Alexei Likhachev ka deklaruar se «Rusia shpreson që SHBA dhe Izraeli do të sigurojnë sigurinë në impiantin e Bushehrit», dhe se ata janë të gatshëm të evakuojnë personelin «nëse është e nevojshme». Kjo u raportua nga TASS dhe u përhap shpejt në mediat sociale, ku u interpretua si një «konfirmim indirekt» për një sulm të ardhshëm ose të vazhdueshëm amerikan-izraelit, por nuk ka asnjë konfirmim për një sulm.

Rusia sapo ka bërë një deklaratë që praktikisht pranon se diçka e madhe ka ndodhur:

– Shpresojmë që SHBA dhe Izraeli do të sigurojnë sigurinë në centralin bërthamor të Bushehrit.

Gjuajtje me armë në rrugët e Teheranit
Një incizim zanor që thuhet se është ngarkuar së fundmi dhe vjen nga zona e Yaftabadit në Teheran, raporton për zëra që ngjajnë me të shtënat.

Një avion me shenjën e thirrjes IRAN07, i rezervuar për qeverinë iraniane, u ngrit nga Teherani dhe aterroi në Moskë herët në mëngjesin e 29 janarit.

Avioni përdoret për transport VIP të oficerëve të lartë iranianë. Ky fluturim nuk ishte i planifikuar, gjë që ka nxitur spekulime se mund të ketë transportuar liderë qeveritarë në Rusi gjatë krizës aktuale në Iran. Fluturimi është gjurmuar nga Flightradar24.

Nuk ka konfirmim zyrtar për pasagjerët – as nga Irani dhe as nga Rusia. Mediat ruse nuk kanë përmendur mbërritjen, dhe autoritetet iraniane janë të heshtura si molusqe. A ka dikë që po ikën për ta shpëtuar jetën?

– Një avion qeveritar iranian nga Teherani në Moskë është gjurmuar drejtpërdrejt. Po spekulohet se cilët persona të lartë të regjimit ishin në bord.

Heshtja nga Teherani thotë më shumë se çdo deklaratë.

– Grupi i parë i zyrtarëve nga regjimi islamik sapo ka mbërritur në Moskë. Pritej që Putin t’i kishte dhënë regjimit dorëheqjen – diçka që sinjalizon dritën jeshile për rënien e regjimit dhe kthimin në shtëpi të shahut të Iranit në ekzil.

– Përfaqësuesi në tokë i Allahut
Sekretari i përgjithshëm i Hizbollahut, Naim Qassem, mbajti një fjalim gjatë një «tubimi zyrtar në solidaritet me Republikën Islame të Iranit dhe popullin e dashur iranian, kundër arrogancës globale (lexo: SHBA)».

Qassem filloi duke e përmendur udhëheqësin suprem të Iranit, Khamenei, si «përfaqësuesi tokësor i Allahut»:

– Ai është mbrojtësi ynë, udhëheqësi ynë, ai legjitimon qëndrimet tona në përballje me detyrimet tona fetare. Ne nuk mund të derdhim gjakun tonë ose të marrim pjesë në rezistencën tonë pa autorizimin e tij fetar – sepse gjaku është një besim i shenjtë dhe ai është ai që vendos kursin e përgjithshëm të gjithë ummah-ut.

Pamje anash …
Forcat speciale të IRGC-së stërviten për mbrojtje kundër një sulmi amerikan:

Protestene i Iran, dag 33: – Alle har mistet noen eller kjenner noen som har mistet noen

Për Xhim Xhemën nga Medvegja, biznesmeni dhe veprimtari i dalluar në SHBA, që gjithë jetën ia përkushtoj kombit

Drini.us
-
0
Për Xhim Xhemën nga Medvegja, biznesmeni dhe veprimtari i dalluar në SHBA, që gjithë jetën ia përkushtoj kombit
Xhim XHEMA, nga Medvegja
Është veprimtar dhe biznismen i dalluar Shqiptarë në SHBA,
I CILI NJË JETË IA KUSHTOI SHQIPTARISË,
në angazhimin e veçantë patriotik në kauzën Kombëtare
Biografia
Xhim – Xhemail Xhema është i lindur në Tupallë në vitin 1942.
Shkollën fillore katërklasëshe e kreu në Tupallë dhe katër të tjera në Medvegjë i kreu në gjuhën serbe.
Shkollen e mesme e filloi në Gjilan dhe e mbaroi në Prishtinë.
Në shtator të vitit 1960 ia filloi punës në Svircë, kurse në Tygjec e jepte lëndën e gjuhes frënge në klasën e V-, e cila ishte hapur ate vit. Ka punuar edhe në vendlindje edhe në Banjën e Siarinës.
Më 1968 ka migruar në SHBA te axha i vet dr. Hajdar Xhema, i cili ishte drejtor i një klinike në Nju Jork dhe mjek personal i Presidentit te Amerikes ate kohe. Më 1980 për shkak se ishte i ndjekur migroi edhe i vëllai dr. Ramadan Xhema dhe zhvilluan aktivitet kombëtar në saje të njohjes me kongresmenin Joseph J. DioGuardi dhe personalitete jera të rëndësishme. Hyn ne mesin e njerezve me te pasur te Amerikes me nje pasuri disa milioneshe. Biznesi i tij Xhema Construction eshte mjaft i suksesshem.
Angazhimi patriotik
Eshte aktivist i çeshtjes shqiptare vite me rradhe bashke me te vellaun Ramadanin ku kane kontribuar si materialisht ashtu edhe intelektualisht ne saje te lidhjeve te me politikane te shumte te Amerikes. Mesa duket ky aktivitet eshte verejtur edhe nga sherbimi sekret serb. Ne nje nga takimet e fundit me Holbrook-un, Millosheviç permendi emrin e tij si nje manipulator dhe keqinformues i ca segmenteve te politikes amerikane.
Xhim Xhema me Albin Kurtin
Presidenti i Shqipërisë SH.T.Bujar Nishani, në vitin 2014, e dekoroi në Nju Jork, me dekoratën U “Nderi i Kombit” pesë individë veprimtaria e të cilëve në periudha të ndryshme lidhet shumë me me çështjen tonë kombëtare, përfshirë Jimm Xhemën, dhe Anthony Athanas (pas vdekjes), Nikolla Pano, Harry Bajraktari, Richard Lukaj.
Lidhjet e jashtme
____
Foto:Xhim Xhema, veprimtar dhe biznismen i dalluar shqiptarë në SHBA,Jonuz Fetahu Zenel Neziri, Ismet Selmani dhe Fadil Selmani, nga Medvegja.

A u dogj Kur’ani në Çabrat?! Jo! Melihate Tërmkolli kërkon hetime ndaj BIK-ut, se duan të na e bëjnë vendin “shtet islamik!”

Drini.us
-
0
A u dogj Kur’ani në Çabrat?! Jo! Melihate Tërmkolli kërkon hetime ndaj BIK-ut, se duan të na e bëjnë vendin “shtet islamik!”
Melihate Tërmkolli, Prishtinë
____
Mirë që nuk u dogj e nuk digjet asnjë libër fetar, as Bibla, as Kur’ani, as Tevrati…!
Ku është prokuroria e shtetit të nisë hetimet e ndjekjen e kryepropaganduesëve të rrezikshëm islamist, anti shqiptar e anti- shtet nga kreu i BIK-ut e tutje! Këta duhet të ndiqen penalisht! Këta hapur po rrënojnë shtetin me ofensivën e tyre për ta bërë Kosovën shtet islamik dhe hapur po rrënojnë identitetin kombëtar shqiptar për ta bërë atë arabik, turkoshak- anadollak!
Po zbatojnë pikë për pikë elaboratet serbe kundër shqiptarëve!
P.S. Për kujtesë, në Kosovë është djegë veç flamuri i Dardanisë!

Dikur dhe Sot, shkrimtari dhe historiani i njohur Buxhovi i kujton takimet e tij e të Ibrahim Rugovës me Jozef Dio Guardin

Drini.us
-
0
Dikur dhe Sot, shkrimtari dhe historiani i njohur Buxhovi i kujton takimet e tij e të Ibrahim Rugovës me Jozef Dio Guardin

Historiani e shkrimtari i njohur Jusuf Buxhovi në një postim të shkurtër në fb i kujton takimet e tij dhe të Ibrahim Rugovës me Jozef Dio Guardin dhe gruan e tij Shiri Dio Guardi.

Ja postimi i tij në fb:

Takimet me DioGuardin, rendom përcillen me libra. Këtë herë dhuratë “Maqedonia” në anglisht…

Ellenzék (1938) / “Nëse doni të shihni Shqipërinë e vërtetë…” — Udhëtim në Burgajet (Mat), vendlindjen e Zogut të Parë, me rastin e dasmës mbretërore

Drini.us
-
0
Ellenzék (1938) / “Nëse doni të shihni Shqipërinë e vërtetë…” — Udhëtim në Burgajet (Mat), vendlindjen e Zogut të Parë, me rastin e dasmës mbretërore

Ahmet Zogu — Burimi : Royal Court Of the Albanians / Oborri mbretëror i shqiptarëve

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 30 Janar 2026

Gazeta e hungarezëve të Rumanisë “Ellenzék” ka botuar, me 3 korrik 1938, në faqen n°8, rrëfimin e udhëtimit asokohe në vendlindjen e Mbretit Zog (Burgajet, Mat) me rastin e martesës me trëndafilin e bardhë të Hungarisë (Mbretëreshën Geraldinë), të cilin Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar : 

Legjenda e lindjes së Zogut të Parë, Mbretit të shqiptarëve

Burimi : Ellenzék, 3 korrik 1938, faqe n°8

Burimi : Ellenzék, 3 korrik 1938, faqe n°8

Burgajet (në malet e Matit), korrik. 

“Parisi nuk është Franca” — u thotë të huajve çdo francez. 

Dhe Tirana — nuk është Shqipëria. 

Por unë e pranoj, e lashë të më pëlqente Tirana. Me të kaluarën e saj të shumëngjyrshme dhe të tashmen e paqartë, me bulevardet e gjera dhe ministritë moderne pranë xhamive, me lagjet e pazareve të përthyer, kishat dhe ndërtesat e çrregullta, me romët e saj shumëngjyrësh dhe vajzat që po bëhen europiane. Më pëlqyen sekretarët e ministrive që flisnin frëngjisht, në sytë e të cilëve akoma digjej flaka e së kaluarës, poetët revolucionarë apo opozitarë, karrocierët e tyre të ashpër, por të besueshëm ; më pëlqyen shkollat, ku fëmijë të dobët, por ambiciozë përpiqeshin të bëheshin të denjë për të ardhmen e Shqipërisë ; më pëlqyen kafetë me pamje të errët dhe të dyshimtë — më pëlqeu Tirana, sepse është një koleksion i shumëngjyrshëm i së kaluarës dhe të tashmes shqiptare. 

— Por nëse doni të shihni Shqipërinë e vërtetë, ngjituni në male. 

Këtë këshillë e kisha dëgjuar një mijë herë. Prandaj iu binda dhe u nisa përsëri drejt maleve shqiptare. Udhëtuam me makinë. Një nga krenaritë e qeverisë shqiptare është se gjatë pesë viteve të fundit janë ndërtuar 3.000 kilometra rrugë. Nëse mendojmë se ndërtimi i një rruge tetë metra të gjerë (natyrisht pa prishje betoni) në terrenin e tmerrshëm malor kushton 80.000 franga ari për kilometër, pra rreth 5 milionë lei, atëherë duhet t’i shohim me më shumë mirëkuptim rrugët automobilistike të shtruara me zhavorr të trashë, jo krejtësisht të lëmuara, por të gjera dhe patjetër të kalueshme, që lidhin fushën shqiptare me zonat malore. Kudo ura të reja, viadukte, parmakë rrugësh. Të gjitha këto nuk ekzistonin dhjetë vjet më parë. Atëherë ishte rrezik për jetën të kaloje mbi dërrasat prej druri që po shembeshin, mbi përrenjtë malorë që vërshonin e ndonjëherë fryheshin deri në disa kilometra gjerësi dhe që, kur u tekej, merrnin me vete gjithçka, madje edhe atë që ndodhej në atë çast mbi dërrasë. 

Tani, megjithatë, me goma më të mira, ngjitemi relativisht rehat nga Shkodra, përmes Krujës, deri në luginën e lumit Fan. Pas një dite e gjysmë me makinë dhe kalërim, arrijmë në malet e vërteta, ku kodrat e buta të Burrelit dhe Burgajetit valëviten rrëzë dëborës dy mijë metra të lartë. Atje, prej nga dy dekada më parë, nga kështjella e lashtë e Burgajetit e Xhemal Pashës, u nis një i ri njëzetvjeçar për të fituar pavarësinë e Shqipërisë — dhe prej të cilit u bë mbreti i parë i Shqipërisë. 

Në vendlindjen e Zogut I 

Jemi në tokën e Mbretit Zog I, në rajonin ku emri Zog nderohet veçanërisht. 

Atje, gjatë tre ditëve të festimeve të dasmës, njëqind deri në njëzet mijë të shtëna me armë zjarri u dëgjuan në ajër, të qëlluara nga banorët entuziastë të Matit, dhe gjashtëdhjetë mijë të ftuar u ulën në tryezat e shtruara me shumë pasuri që gjyshi i mbretit, Princi Xhemal, (ndoshta e ka fjalën për Xhelal Zogun, vëllain e Mbretit Zog) kishte përgatitur për popullin e tij. 

Sepse Mbreti Zog është “profet në vendlindjen e vet”. Është e vërtetë se mbretin nuk e lidhin me bashkëfshatarët e tij vetëm fijet sentimentale, jo vetëm krenaria e banorëve të krahinës, por edhe një diplomaci e mençur, tipikisht shqiptare, të cilën mbreti e zbaton para së gjithash ndaj njerëzve të vet. Bijtë e kësaj krahine gëzojnë trajtim të veçantë në ushtri. Ish-krerët e fiseve të tyre janë të gjithë oficerë shtabi të ushtrisë dhe, në fillim të çdo muaji, në adjutanturën mbretërore pranë pallatit, marrin rrogën e tyre dhe të njësive që komandojnë.

Në viset e tjera të Shqipërisë gjithashtu, por sidomos në krahinën e maleve të Matit, sistemi feudal jeton ende pothuajse i pacënuar : populli i ndjek me besnikëri udhëheqësit e tij. E kujtdo që i është besnik prijësi, atë e ndjekin edhe çetat. E pra, në krahinën e Matit, si çetat ashtu edhe prijësit janë besnikë të Mbretit Zog. Madje edhe familjet e mëdha që dikur ishin rivalët e tij, sot janë nënshtruar dhe janë mbështetës besnikë të tij. 

Por në këtë krahinë, disi, fshatari është më krenar dhe zotëria është më zotëri. Sikur në shtëpitë e mëdha të fermave, të shpërndara nëpër lugina, të jetonin vetëm fisnikë, sepse secila prej tyre është si një kështjellë e vogël, një fortifikim i pavarur. Këto male këtu flasin të gjitha për lavdinë e familjes Zogu. Dhe nuk është çudi, sepse çdo kthesë rruge, çdo qafë mali apo shteg malor mban kujtimin e betejave të famshme kundër pushtuesve turq ose serbë, në të cilat familja Zogu udhëhiqte luftëtarët shqiptarë. 

Të gdhendura në shkëmbinjtë e maleve, shkronja dhjetë deri në pesëmbëdhjetë metra të larta ose edhe më të mëdha formojnë : “R. Z. I.” — “Rroft Zogu I.” — Rroftë Mbreti Zog I! 

Oriz me mish, çorbë, petulla me mjaltë… 

Në shtëpitë e asaj krahine të mrekullueshme, ku hyra si mysafir, e ndjeva përsëri atë ndjenjë që e kisha ndier shpesh që nga ardhja ime ; sikur po ecja në një tokë që e dua prej kohësh. Kur vizitova shkollën fillore, pata përshtypjen se ndodhesha në një shkollë fshatare të fushës ; fëmijët këndonin në shqip një melodi të njohur mirë: 

“Fluturo, fluturo, zog i vogël…” 

Kur po shfletoja librin e vizitorëve në manastirin Rubiguti (Rubikut), njëri pas tjetrit hasja emra shqiptarë dhe hungarezë, si edhe oficerë dhe ushtarë hungarezë që kaluan këtu gjatë luftës… Vëllezërit e Rubigutit (Rubikut) gjithashtu kënduan këngë… Në të njëjtin manastir, fola edhe hungarisht me një marangoz nga “Sombori”. 

Kudo ku shkel, ndeshem me traditat e monarkisë së vjetër dhe kujtimet hungareze ; kjo traditë përzihet me traditat turke dhe shqiptare. Sigurisht, shoh vetëm burra, sepse gratë, gjatë pritjes së mysafirëve, qëndrojnë në shtëpinë e grave. 

Ulur mbi qilima me lesh dhie të shtruar, tymosim cigare, pimë kafe dhe pritësi im na tregon histori. Për beteja, vepra heroike, fitore dhe humbje. “Kështu ka qenë, kështu ndodhi, Allahu e ka urdhëruar kështu, Allahu ose Shpëtimtari ka urdhëruar kështu…” — besimet fetare këtu përzihen, traditat bashkohen, dhe nuk është e rrallë të gjesh një të krishterë që jeton sipas zakoneve myslimane, ose një mysliman që feston edhe ditët e shenjta të të krishterëve. 

Pas kafes, natyrisht, duhet të hamë. Ata sjellin tashmë enën për larjen e duarve, tavolinën (sofrën) e ulët dhe të rrumbullakët të mbushur me specialitetet vendase : mish me oriz, çorbë, petulla me mjaltë. I hamë pa ceremoni, në sofrën e madhe, me dorë ose me pirun. 

Hafuz Musaj, imami i Burgajetit, tregon… 

Kështu ecim nga shtëpia në shtëpi nëpër lagje. Të gjithë i kemi vizituar dhe dëgjuar. Vetëm një person nuk arritëm ta gjenim: Hafuz Musaj, imami i Burgajetit. Pavarësisht se shkuam drejt shtëpisë së tij, ishte ditë e premte, dhe ai kishte shkuar të falej në xhaminë e Burrelit. 

Fatmirësisht, u takuam papritmas me të në një nga shtegtimet malore. Hoxha i vjetër, me mjekër, i mençur, me çallmë dhe mahnitës, zbriti nga kali, shtriu qilimin e lutjes mbi një shkëmb, ne u ulëm pranë tij, rreth tij pak a shumë : hungarezë dhe anglezë, shqiptarë dhe mysafirë, të rinj dhe të moshuar, gazetarë dhe fshatarë, udhëtarë dhe bari dhish. Përreth nesh shtrihen male të pafundme. Dhitë kullosnin në kodrat e largëta. Një djalosh rom i mban dhitë e tij afër dhe më pas gjithashtu ai u ul pranë nesh — për të dëgjuar tregimet. 

Dhe legjenda e lidnjes së Mbretit Zog shpaloset ngadalë para nesh : 

— Lart, në majën e maleve të Burgajetit, në kështjellën e tij të vjetër, jetonte një pasha. Emri i tij ishte Xhemal Ismaili ; kudo flitej për guximin e tij dhe fuqinë e shpatës së tij. Ai gjithashtu nderohej nga bashkëfshatarët e tij, deri sa u martua. Sepse Xhemal Pasha nuk ndoqi traditën e lashtë dhe nuk shkoi në një vend të largët për të marrë gruan. Kjo nuk iu fal në luginën e Matit, dhe mbrëmjeve pranë zjarrit flisnin shumë për këtë nëpërmjet pëshpëritjesh. 

Por pashai ishte një njeri këmbëngulës, dhe kur gruaja e tij e parë vdiq, përsëri kërkoi një bashkëshorte nga fshatrat e afërta. Por kjo martesë e dytë nuk pati fat. Pashai shpejt mbeti sërish beqar. Dhe atëherë Xhemal Pasha i tha njeriut të tij të dashur, Mehmet Rizvanit : 

— Hip mbi kalë, Mehmet Rizvani, dhe përgatitu për udhëtim. Do të zgjasë tre ditë e tre netë udhëtimi yt deri në Tiranë. Atje jeton familja Toptani, pasuria dhe bollëku i të cilëve kanë përhapur famën e tyre larg. Shko të vizitosh shtëpinë e Adem Toptanit dhe kërko vajzën e tij për mua. Por, pasi Toptanët janë një racë mendjemadhe dhe krenare, nëse nuk të japin vajzën, shko edhe në shtëpinë e Emin Bej Toptanit. Ai gjithashtu është Toptan ; ndonëse jo nga dega kryesore, kam dëgjuar shumë gjëra të mira për vajzën e tij, Sadijen. Ai ndoshta është më pak mëndjemadh se Toptanët e tjerë, të cilët rrallë martohen me të huajt, për të mos shpërndarë pasurinë e madhe të Toptanëve. Por Emin Beu nuk përfiton nga pasuria dhe ndoshta do të të japë vajzën. 

Gjithçka ndodhi ashtu siç e parashikoi mençuria e Xhemal Pashës. Adem Toptani qeshi dhe e largoi të dërguarin e Pashait jo aq të pasur. Por ai u prit me ujë, kripë dhe bukë në shtëpinë e Emin Beut dhe të nesërmen ai mundi t’i sillte lajmin e mirë zotërisë së tij : ai do të kishte për grua vajzën e Emin Beut… 

Lotët e Sadijes rridhnin gjatë udhëtimit nga Tirana deri në Burgajet. Ajo nuk gëzohej për burrin që mençuria e babait të saj ia kishte caktuar. “Çfarë njeriu i vjetër duhet të jetë Xhemal Pasha, që unë të bëhem gruaja e tij e tretë!” — mendoi ajo. 

Por me të mbërritur në kështjellën e Burgajetit, zemra e Sadijes u mbush me gëzim. Atje, duke e pritur te porta, ishte një luftëtar i ri dhe i pashëm : burri i saj. 

Sadija lindi një djalë. 

Një vit pas martesës, erdhi në jetë fëmija i parë. Xhemal Pasha i ftoi fisnikët e rajonit të Matit në një festë të madhe, duke pritur mbërritjen e trashëgimtarit. Por fisnikët që ishin mbledhur për festën u larguan të trishtuar : fëmija i parë ishte një vajzë. 

Kur Sadija u bekua me një fëmijë për herë të dytë në kështjellën e Burgajetit, Xhemal Pasha nuk ftoi asnjë mysafir. Megjithatë, këtë herë kishte arsye për gëzim : lindi Ahmet Zogu, mbreti i ardhshëm i Shqipërisë. 

Që në fëmijëri, djali i Xhemal Pashës tregoi vullnet të madh. 

Ai ishte mezi gjashtë vjeç kur dëgjonte çdo mbrëmje në haremin e nënës së tij për rrëfimet e Musa Eushait (Eusajt ose Tushës), tradhtarit. Musa Eushai (Eusajt ose Tushës) ishte një mik i dashur i Xhemal Pashës. Por ai i tradhtoi vëllezërit e tij te turqit. Ai u kap rob dhe u var.

 Atë natë, një zog ogurzi cicëroi nën dritaren e Zogut të vogël. Djali i vogël i zgjoi shërbëtorët dhe u nis për ta ndjekur. Sepse ky zog ogurzi mund të ishte vetëm shpirti i transmigruar i Musa Eusajt (Tushës). Ata e ndoqën deri në agim, derisa gjetën gjurmët e tij. Por djali gjashtëvjeçar nuk do të shkonte në shtrat derisa të kapej zogu. Në të njëjtën pemë ku Musa Eusaj (Tusha) ishte varur dikur dhe ku zogu cicëronte, Zogu e vari zogun ogurzi. Sepse vetëm në këtë mënyrë ai dhe familja e tij mund të gjenin paqe.

Djali me vullnet të fortë u bë po ashtu një burrë me vullnet të fortë. Në vitin 1914, në moshën nëntëmbëdhjetë vjeç, ai hyri në oborrin e sundimtarit të atëhershëm të përkohshëm, Princ Vidit, me veshje të bukura shqiptare. Zogu u soll me besnikëri ndaj princit, pa u ekspozuar shumë ndaj tij. Princi Vidi nuk mundi ta mbante fronin e huaj dhe kryetari i ri shqiptar u bë komandanti i përgjithshëm i të gjitha trupave vullnetare shqiptare – atyre që luftuan zyrtarisht në anën e ushtrisë austro-hungareze, por bëmat e të cilave nuk u vlerësuan mjaftueshëm në Vjenë. Zogu u thirr në Vjenë dhe u mbajt atje deri në fund të luftës. Ai nuk ishte tamam i burgosur, por as nuk mund të kthehej në shtëpi. 

Në fund të luftës, ai u bë Ministër i Brendshëm i Shqipërisë. Ylli i tij kishte filluar të ngjitej që nga viti 1920. Në vitin 1922, ai shtypi një kryengritje dhe u zgjodh Kryeministër. Në vitin 1925, ai u bë President i Republikës. Në vitin 1928, Asambleja Kushtetuese vendosi të rivendoste monarkinë dhe Zogut iu ofrua kurora mbretërore. Kështu, ai u bë mbreti i parë kombëtar i Shqipërisë së pavarur.

Agim Vuniqi për shembullin e shkollave amerikane

Drini.us
-
0
Agim Vuniqi për shembullin e shkollave amerikane
Nxënësit e shkollave të mesme amerikane shpesh ndjekin seanca gjyqësore të vërteta, shpesh të mbajtura direkt në shkollat ​​e tyre ose në gjykata nëpërmjet programeve si “Courtroom in the Classroom” “Salla e gjyqit në klasë”, për të mësuar rreth sistemit të drejtësisë, pasojave ligjore dhe përgjegjësive qytetare. Këto programe, të tilla si ato në gjykatat e Maryland dhe Ohio, u lejojnë nxënësve të vëzhgojnë raste që përfshijnë të pandehur të vërtetë, shpesh bashkëmoshatarë, në fusha si shkeljet e trafikut ose veprat penale të drogës. Iniciativat synojnë të mësojnë rreth bërjes së zgjedhjeve më të mira, të angazhohen me profesionistë ligjorë dhe të vëzhgojnë diskursin civil.

Islami Politik përballë Lirisë: Kosova nuk është terren për ideologji nënshtrimi !

Drini.us
-
0
Islami Politik përballë Lirisë: Kosova nuk është terren për ideologji nënshtrimi !
Protesta të muslimanëve të botës në Gøteborg të Suedisë, pas kalljes së Kuranit nga një danez…Nuk është mirë të kallet asnjë libër si Kurani, Bibla apo Don Kishoti i Manqes, por “më mirë është të kallen libra të tillë”, apo libra të tjerë, se sa të asimilohet e shkatërrohet një kulturë e histori e një kombi, për hirë të një religjioni që synon ta krijoj me synime globale-panislamike që do ta krijoi “miletin/umetin” e bazuar në religjionin islam.
Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
____
Debati i ndezur në Kosovë nuk ka të bëjë realisht me disa fletë në gjuhën arabe të hedhura në plehra. Ky është vetëm preteksti sipërfaqësor. Thelbi i vërtetë është shumë më i thellë dhe më i rrezikshëm:
A do të mbetet Kosova një shoqëri e lirë, kombëtare, laike dhe evropiane — apo do të rrëshqasë drejt nënshtrimit ndaj një ideologjie fetare politike?
Kjo nuk është çështje fyerjeje ndaj besimit personal të askujt.
Kjo është një betejë për karakterin e shtetit, lirinë e mendimit dhe sovranitetin kulturor.
Nënshtrimi si doktrinë, jo si shpifje
Fjala Islam në kuptimin gjuhësor dhe teologjik nënkupton nënshtrim. Ky nuk është provokim — është fakt.
Kallja e Kuranit në Suedi…Mund të ishte kallë edhe Bibla, apo ndonjë libër tjetër, po t’i kishte dalë dikujt “në rrugë”…!
Por pikërisht këtu lind dilema filozofike dhe politike:
A mund të ndërtohet një shoqëri e lirë mbi një doktrinë që e koncepton virtytin si bindje absolute dhe nënshtrim?
Historia dhe jurisprudenca klasike islame tregojnë se:
barazia e plotë fetare nuk është parim themelor
apostazia është trajtuar si krim
dominimi fetar është justifikuar në emër të së vërtetës hyjnore
kritika ndaj autoritetit fetar është parë si kërcënim
Edhe nëse disa tekste fetare kanë kontekste historike specifike, interpretimi tradicional i tyre ka prodhuar struktura pushteti, kontrolli dhe represioni.
Kjo nuk është islamofobi.
Kjo është kritikë filozofike, historike dhe politike ndaj një sistemi ideor.
Problemi nuk është besimtari — problemi është islami politik
Askush nuk po sulmon njeriun për besimin e tij privat.
Por kur feja del nga sfera shpirtërore dhe shndërrohet në instrument pushteti, frike dhe presioni shoqëror, ajo pushon së qeni fe — dhe bëhet ideologji sundimi.
Kur institucione si Bashkësia Islame e Kosovës, nën drejtimin e figurave si Naim Tërnava, sillen si aktorë politikë, arbitra moralë dhe censorë të debatit publik, atëherë kemi të bëjmë me politikë të maskuar si fe.
Feja përdoret për:
të frikësuar mendimin ndryshe
të heshtur kritikën
të stigmatizuar aktivizmin qytetar
të dobësuar identitetin kombëtar
të krijuar ndjenjë faji dhe nënshtrimi kulturor
Kjo nuk është shpirtëri.
Kjo është strategji pushteti.
Kosova nuk u çlirua për teokraci
Kosova nuk është ndërtuar mbi bindje dogmatike.
Ajo është ndërtuar mbi:
rezistencë, jo nënshtrim
liri, jo frikë
komb, jo kalifat
aspirata evropiane, jo rikthim në Mesjetë ideologjike
Ata që ranë për këtë vend nuk luftuan që shoqëria jonë të drejtohet nga klerikë politikë apo të diktohet nga misionarë ideologjikë të financuar nga interesa të huaja.
Kritikosh fenë nuk është urrejtje — është e drejtë qytetare
Në një shoqëri të lirë:
feja mund të kritikohet
kleri mund të sfidohet
doktrina mund të diskutohet
ideologjia mund të kundërshtohet
Kjo është thelbi i demokracisë dhe i mendimit të lirë.
Të barazosh kritikën me urrejtje është strategji për ta heshtur debatin.
Por Kosova nuk mund të ndërtohet mbi frikë intelektuale dhe tabu fetare.
Kombi, arsyeja dhe liria mbi çdo ideologji nënshtrimi
Përmendorja e Lekë Dukagjinit në Shpenadi të Prizrenit
Ne kemi të drejtë ta mbrojmë:
identitetin kombëtar
karakterin laik të shtetit
lirinë e mendimit
dinjitetin kulturor
Kosova nuk ka nevojë për imamë politikë.
Kosova ka nevojë për qytetarë të lirë, mendje kritike dhe vetëdije kombëtare.
Ky debat nuk është kundër besimit personal.
Ky debat është për të ardhmen e Kosovës.
Irakiani Salwan Momika…, që e kallte Kuranin në Suedi, ndërkohë i vrarë nga një islamist i atyshëm.

Pse, as Kadare, as Agolli, nuk e morën kurrë NOBELIN?! (15)

Drini.us
-
3
Pse, as Kadare, as Agolli, nuk e morën kurrë NOBELIN?! (15)
Ismail Kadare & Donika Agolli & Dritëro Agolli
Ismet M. Hasani, Suedi                           
 
Rivalitet i fshehur, apo miqësi e rreme midis Kadares dhe Agollit?!
Kush i ndau? Për dekada nuk flisnin, por “luftonin” njëri me tjetrin?! Pse Kadare nuk shkoi në varrimin e Agollit? Çka i shkroi Kadare në kurorën…?”
*
A kishte Kadare marrëdhënie të dyshimta me rezhimin komunist – Sigurimin dhe a e përdorte letërsinë për qëllime propagandistike?!
A ftohej dhe a merrte pjesë Agolli në mbledhjet e Komitetit Qendror të Partisë?!
A i shkroi Agolli letër anonime (me inicialet D. A.) Akademisë suedeze – kundër Kadares?!
Çfarë fshihej në Dosjen konfidenciale (të mbyllur me dyell) me vulë të kuqe të Akademisë suedeze?! Pse duhej të hapej Dosja në vitin 2050?!        
Kush ishte Ingrid Malmstrong dhe çka i tha Kadares në kafénënë pranë Sorbonës (Paris)?! Pse, pas atyre fjalëve Kadare i zbehur doli nga kaféneja pa paguar?!
Sa vite (dekada) ishin të ndarë Kadare – Agolli dhe kush e dhá këtë idé?!
Kush ishte Petrit Dume, që përgadiste “informator” me të pavërteta dhe ia dërgonte Akademisë në Stokholm?!
Kush shkroi se “…nëse dërgohën për Nobël, Kadare dhe Agolli, do ta shkatërrojnë njëri-tjetrin?!
Kush ishte Linda Hoxha- ish-sekreterare në Ministrinë se Dumës dhe çfarë ”urdhëri” mori nga Dume që kundër Kadares t’i dërgojë ”letrat” në Stokholm?!
Kush ishte Fatos Kongolli, të cilit iu ndalua botimi i romanit për të cilin Agolli ishte i entuziazmuar dhe donte t’ia botonte në Revistën ”Drita”?!
Pse librat e Kadares botoheshin pa kaluar përmes ”Cenzurës”?!
Çka shkroi në “Zëri i Popullit” gazetar i ri dhe çka tha pas 30 viteve?!
Pse Kadare iku në Francë në vitin 1989, e Agolli mbeti në Shiqpëri!?
A kërkoi Kadare “azil politik” në Francë dhe sa veta ishin në Rregjistër?!
Si reagonte Kadare kur dëgjonte (përmes TV) se Nobeli nuk i është ndarë atij?!
Si reagonte Agolli kur dëgjonte (përmes Radios) se Nobelin nuk e mori as Kadare?!
Çka i tha Kadare (përmes tel.) mikut francez, kur ”Nobelin” e mori Myler?!
Çfarë i shkroi Kadare – Agollit në kurorën pas vdekjës (së Agollit)?!
Çka i tha Kadare zonjës së tij, pasi i humbi shpresat për Nobelin?
Çka i tha Kadares znj Ingrid Mallmstrong lidhur me Nobelin?
Çka u gjet në shtëpinë e Petrit Dumës, pas vdekjës se tij?
A mori pjesë dikush në varrimin e Dumës?!
Çka i tha gazetari ”Jugosllav” Agollit të ”Liqeni artificial”?!
Çfarë foli Kadare në Okllahoma (SHBA) për Agollin (më 2023)?!
A fluturoi deri në SHBA-ë Donika për ta dëgjuar Kadaren (2023)?!
Në vitin 2012-të një shkrimtar investigativ – Artan Funga, publikoi një libër me titull: “Dosja Nobel – historia e fshehët e kandidaturave shqiptare”. Libri ishte rezultat i hulumtimeve 5 vjeçare, dhe përmbante dokumente dhe intervista të dhjetra shqiptarëve, të klafikuara dhe analiza të dokumenteve dhe teori të reja që kishte ndodhur vërtetë.
Një ndër vëllimet më shokuese të librit ishte një dëshmi nga diplomati shqiptar që nga viti 1988: “Ministria e Jashtme shqiptare kishte marrë një kërkesë nga Akademia suedeze për verifikua disa informacione për Agollin dhe Kadaren. Kerkesa ishte e zakonshme. Akademia donte të dinte më shumë për jetën dhe vepren e kandidatëve. Por në vend që të jepte informacione objektive, Ministria kishte dergua një raport i cili ishte me plot insinuata dhe dyshime. Raporti sugjeronte se të dy shkrimtarët kishin besnikëri të dyshimta ndaj pushtetit dhe se veprat e tyre mund të konsiderohen si kritika ndaj shtetit socialist. Diplomati shqiptar tha se ai kishte pare raportin dhe se ishte tronditur nga toni i tyre. Ishte e sigurt se né mundoheshim t’i zvogëlonin shanset e tyre, kur né donim që asnjëri prej tyre të fitonte!”
Kur Fuga e pyeti pse? Diplomati ju përgjigj: Nëse kandidati fiton, ai do të bëhet me i fuqishëm se Partia e kjo nuk bën. Kështu vendosem që më mire mos të fiton asnjëri sesa njëri të fiton e të bëhet me i fuqishëm se regjimi, kështu më mirë asnjëri.
*
Armiku më i madh nuk ishte midis Agollit e Kadares, por sistemi që i krijoj ata, e të “luftonin me njëri-tjetrin…Sistemi që i ushqej ata e pastaj i konsumoj ata. Sistemi që ju tha:
Ju jeni të denjë, por jo shumë të dënjë!
Ju jeni të famshëm, por jo shumë të famshëm, e as më të famshëm se Partia!
Ju mund të shkruani, por vetëm atë që né ju lejojmë.
Dhe, kur ata u bënë të famshëm, sistemi i ndëshkoi; jo me burgje e masa edhe më të rrepta, se kjo do te shkaktonte martir, po me diçka edhe me të ashpër: me ndarje, me dyshime, me luftë të brendshme. Sistemi nuk i bëri ata aq të forte, sa ata për të sfiduar.
*
Dhe ky është mësimi, që duhet të mësojmë nga kjo histori. Né luftojmë njëri-tjetrin. Né nuk po luftojmë për drejtësi apo…Né po luftojmë për sistemin që na ka mësuar të luftojmë…dhe sistemi fiton!”
*
Në vitin 2021, Kdare u nderua me Çmimin ”Nojshtad” që është çmim pak më i ulët se¨NOBELI”, manifestimi u mbajt në Okllahoma (SHBA-ës), Kadare foli për Dritëro Agollin, pas 32 vitësh. Ai tha:
”Dritëro Agolli është poet i madh. Ai fliste gjuhë te lashtë, një tradite që buronte nga Homeri. Dhe ai meritonte çdo nderim që bota ia jepte. Dhe, nëse s’i mori, faji nuk është të ai, por i një sistemi që shtypi atë, që izoloi atë, që bëri dhe që bota nuk e dëgjoi zërin e tij. Unë ika nga ai sistem, por ai nuk mund të largohej. Ai shte shumë i vjetër, shumë i sëmurë, shumë i lidhur me tokën (vendin) e tij. Dhe kështu ai mbeti, ai vuajti. Unë atë do të respektoi gjithmonë!”
Kur Kadare mbaroi fjalimin, salla ishte e heshtur, dhe kur ai zbriti, një grua me flokë të bardhë e sy të kaltër e përqafoi, gjatë e përqafoj. Ajo ishte Donika Agolli, vajza e Agollit, që kishte ardhur vetëm për ta dëgjuar Kadaren, çfarë po fliste për babain e saj. Pas përqafimit, të dy u ndanë me lotë në sy.
A ishte kjo ndarje një pajtim, apo një gjest i bukur!?
Ato fjalë thanë gjithçka!
Por a mund të shërohet një plage kaq e thellë?!
A mund të falet një tradhëti, nëse ka pasë tradhëti?!
A mund të harrohet kjo vuajtje shumë e dhimbshme?
Këto pyejte që ua bëra, çdo njëni duhet të përgjigjet në veten e tij.
Urretja nuk shëron asgjë.
Urrejtja vetëm e thellon plagën!
Urrejtja kurrë nuk largohet me urrejtje. Vetëm mirësia e flakë urrejtjen – IMH).
Mos urreni askë, sepse ndjenja e urrejtjës NUK i bën askujt tjetër më shumë dëm, sesa vetes tuaj! (IMH)
Dhe, nëse né duhet të lëvizim përpara, nëse né duhet të ndërtojmë një të ardhme të mirë, né duhet të mësohemi të falim!
Jo pse ata që na kanë lënduar meritojnë faljen, por sepse né e meritojmë paqen!
Tri gjëra janë të vështira për njeriun, e ato janë:
  1. Të dëgjojë,
  2. Të shef, dhe
  3. Të hesht.
Por qëndrojnë tri të tjera, për të cilat duhet ta duam jetën, ato janë:
  1. E vërteta,
  2. Liria, dhe
  3. Vyrtyti
Vetëm edhe këtë:
  1. E kaluara (jonë) ishte e tmerrshme,
  2. Të djeshmën e mësojmë nesër, dhe
  3. Të ardhmen mund të parashikojnë largëpamësit, vizionarët, mendjet e ndritura. (autori)
                    F  U  N  D
      P.S!
  1. Dritëro Agolli u lind në fshatin e vogël Mati, më 13 tetor 1931; vdiq në Tiranë, më 3 shkurt 2017;
  2. Ismail Kadare u lind në Gjirokastër, më 28 janar 1936; vdiq në Tiranë, më 1 korrik 2024.
Po e përfundoj me këtë
Mendim: Jeta është si Libri, në fakt, jeta i ngjan librit; në atë libër shkruhen veprat e tua të mira, për të cilat shpërblehesh, dhe veprat e tua të këqija, për të cilat meriton ndëshkimin. Mundohu që në atë libër të shkruhen gjërat që janë për të mirën tënde dhe të të tjerëve. Dije se çdo fletë që mbyllet, të afron drejt fundit dhe, me mbylljen e saj, mbyllet edhe një pjesë e jetës sate, prandaj përpiqu që fletën e mbyllur ta mbyllësh me punë dhe vepra të mira. Dije se çdo ditë e jetës sate është një faqe e tënd. Kujdesu që atë ta shkruash mirë, ngase një faqe e atij jetëshkrimi e ndyen krejt jetëshkrimit librin. (IMH)

Falënderim me dhëmbë – për një Facebook dhe një drejtësi që s’falet

Drini.us
-
0
Falënderim me dhëmbë – për një Facebook dhe një drejtësi që s’falet

Sak Muji, Rugovë

Falënderim me dhëmbë – për një Facebook dhe një drejtësi që s’falet
Falënderoj Facebookun që ma mbylli gojën me algoritëm,
si dikur ma mbyllnin gojën me pranga.
Dallimi?
Atëherë duhej polici.
Sot mjafton një horri me raport dhe një morr me profil fals.
Por ja ku jam prapë.
Jo se u pendova.
Jo se u përkula.
Por se e vërteta nuk e njeh butonin “disable”.
Falënderoj ata që ma kthyen Facebookun,
se ma kthyen pa ma lypur shpirtin në këmbim,
pa ma zbutur fjalën,
pa ma lyer gënjeshtrën si tolerancë.
Tre grupe, tre vende,
tre njerëz që s’u trembën nga e vërteta ime,
sepse njerëzit e drejtë nuk tremben nga fjala –
tremben vetëm horrat që jetojnë prej saj.
Unë nuk kam armiqësi me askënd.
Por kam memorie.
Dhe memoria ime i mban mend ata
që më burgosën kur fjala quhej krim,
që më dënuan sepse s’u bëra shërbëtor,
që mbanin emra shqiptarësh
por shërbenin si qen roje të pushtuesit.
Ata që më dhanë vite burg nga 1981 deri 1990,
sot japin leksione morali,
bëjnë biznes,
bëjnë moral në televizor,
bëjnë edhe lutje nëpër xhami e kisha
për të larë gjakun që s’largohet me ujë të bekuar.
Ata s’më morën vetëm vitet.
Ata morën tokë,
morën kombinate,
morën jetë njerëzish,
dhe mbi varret pa emër
ndërtuan pasuri me letra “të rregullta”.
Disa ma mbyllën Facebookun për disa ditë.
Por këta ma mbyllën rininë për vite.
Dhe kurrë s’u raportuan.
Sot fëmijët e tyre bëjnë tregti me Serbinë,
ndërsa ne ecim ende me frikë,
në një liri që na u premtua e s’na u dha kurrë plot.
Na thanë: “Jeni të lirë”.
Por harruan të shtojnë:
pa drejtësi, liria është dekor.
Dhe po, drejtësia po vjen.
Ngadalë.
Si borxh i vjetër.
Me lista të gjata.
Me pyetje që s’i mbulon as varri:
Kush i vodhi tokat?
Kush i lau paratë?
Kush i fshehu viktimat?
Disa prej tyre sot janë gjysmë të gjallë:
një këmbë në varr,
tjetrën duke e tërhequr zvarrë para drejtësisë.
Disa do vdesin pa u dënuar,
por asnjëri s’do vdesë i pafajshëm në histori.
Facebooku m’u kthye.
Zëri m’u kthye.
Dhe fjala ime s’u sterilizua.
Ndërsa horrat dhe morrat?
Ata jetojnë nga errësira,
por kanë një problem të vogël:
errësira nuk është pronë private.

Kur Gjuha Shqipe shkruhej në alfabetin “grek”

Drini.us
-
0
Kur Gjuha Shqipe shkruhej në alfabetin “grek”

Iliazi Fatmir

Gjuha shqipe shkruhej me alfabetin e saj që sot e quajnë e “grek” dhe zbërthen lehtë këtë shkrim:
EN THA KEIT AI O EYL BES TAT OS PRES BY TE RO SA BBOSHS.
“Dhe ai tha këtë o yll (ose perëndi-dielli) prit Atin tim të rro së bashku(me ty)” ky është përkthimi i vërtetë nga gjuha e vjetër shqipe.
Ka një lidhje midis gjuhës shqipe dhe teksteve të lashta, përfshirë shkrimin e mësipërm. Analiza e fjalëve dhe frazave në shkrimin e shenjtë ofron një këndvështrim unik me kuptimin e fjalëve të Jezusit “Eli, Eli, lema sabachthani”
Mendoj se gjuha shqipe mban çelësin për të kuptuar këto shkrime dhe gjithashtu fjalët e Jezusit, nuk ka rëndësi që mendimet e mia nuk i pëlqejnë dikujt që mendon se ka lidhje gjuhësore me greqishten e vjetër.
Shkrimi mund të zbërthehet dhe analizohet përmes thjerrëzës së etimologjisë shqipe. Konkretisht lidhjet midis fjalëve si YL/EL (yll), BACHT/BOSHS (së bashku) dhe PRES BY TE RO “prit të jetosh” dhe se si ato lidhen me koncepte si uniteti, bashkimi dhe të jetuarit së bashku.
Analiza gjuhësore për të zbuluar kuptimet dhe lidhjet e mundshme në këto tekste të lashta mund të zgjidhet nga gjuha më e vjetër e PIE, gjuha shqipe. Thellësitë e gjuhës shqipe janë evidente dhe është emocionuese të shqyrtohen mundësitë e asaj që mund të zbulojë hulumtimi i shqipes.
Fjalet e ketij shkrimi kane lidhje gjithashtu me MARK 15:34dhe MATEU 27:46 -ku shkruhet ” Në orën tre, Jezusi thërriti me zë të lartë: “Eli, Eli, lema sabachthani?” që sipas përkthyesve te sotëm do të thotë, “Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur?”
Në këtë shkrim nuk kemi EL por kemi YL që të dyja kanë lidhje me fjalën yll të gjuhës shqipe që në një moment kohor ndoshta mori performancen kuptimore në perëndi në dialektet që po krijoheshin nga gjuha e parë. Unë në mendoj që thjesht Jezusi po thëriste:
“YLLI, O YLLI LEMA SA BACHTH ANI” që unë se fundi e kam zbërthyer jo me braktise, megjithëse BRAKT-is eshte shume afër me BACHT me, por është e kundërta, është fjala “bashk”në “BASHTH” e cila mendoj vjen nga një BASHTH, nga bash(bësh) dhe TH qe mbart semantiken kryesore të bashkimit të barasvlershme me G-në e shpjeguar nga unë. Kur TH bashkohet me Y, mban kuptumin e thyerjes, ose mbarimin e qenies jetësore, moshë e thyer thuhet në shqip, kjo nga një dimension I kuptimit piktpgramik të saj një O e ndarë në mes në dy pjesë dhe nga kuptimi primordail i Y-së, është lart por është dhe mbyllje e qiellit, eshtë fundi, është, mbarim, mbytje, Y-ja e O-së, Y-ja e RRO-së, por kur TH bashkohet me B, jep kuptimin e kundert te thyerjes, jep atë të bashkimit nga kuptimi primordial piktogramik i B, lidhja e dy ose më shume objekteve në një të vetëm, që është semantika kryesore e foljes bëj ndërtuar në kohën kur nuk kishte filluar bujqësia (bëj për ndërtimin e veglave të gjuetisë si bashkim i dy ose më shumë elementëve në një shigjetë, thikë, hark, ushtë, grepa, etj)
Jezusi ka thënë në baze te gjuhës së vjetër shqipe, YLL, YLL lema a bashth ani (me vone, pastaj). Me fjalë të tjera “Zot, zot, jemi së bashku më vonë (pastaj)”. Ku lema mendoj vjen nga një IEM, jam dhe jemi ku kemi transformimin karakteristik të shqipes i>j> l si tek gojë dhe golë.
Pra erdhi momenti të bashkohemi, ku Jesusi do shkonte la, lart tek ylli, ose dielli, ose perëndia, ose tek ati ynë.
Pra, si përfundim shkrim i mësipërm ka një lidhje semantike me thirrjen e Jezusit ku kemi tre elemente pothuaj të njëjtë YL dhe EL dhe SA BACHTH dhe SA BOSHS”. Në këtë shkrim kemi gjithashtu fjalët e shqipes në formën AT, ose TAT.
Në shkrim është një fjalë nga forma e së cilës mund të gënjehesh dhe ta lidhësh me një fjalë të greqishtes kishtare PRESBYTERO por që nuk i është gjetur etimologjia sepse është bashkimi i gjatë i disa embrioformave të gjuhës shqipe si “pres”, “by” (mbyll), “te” dhe “rro” me kuptimin e fjalëve të shqipes së sotme “pres by te rro (jeta)” që priftërinjtë shqipfolës e krijuan si fjalë të re dhe i dhanë kuptimin “plak”, “i vjetër” dhe i dhanë një kohë dhe i vunë emrin greqishte e lashtë.
Nga numri i rrokjeve të kësaj fjale nxirret lehtë përfundimi se kjo është një fjalë shumë e re dhe nuk ka lidhje me PRES BY TE RO të këtij shkrimi. Në këtë shkrim kuptimi ka lidhje me rrënjën bazë të fjalës “rroj” të gjuhës shqipe.
Vetëm gjuha shqipe mund të jap një zbërthim të mundshëm të shkrimit dhe fjalëve të Jezusit.
EN THA KEIT AI O EYL BES TAT OS PRES BY TE RO SA BOSHS. “And he said this o star (or sun-god) wait my father to live together with you” this is the true translation from Old Albanian language.
1...289290291...1,747Faqja 290 nga 1,747