Kreu Blog Faqe 293

“Rritja ekonomike” në Kosovë, nuk është fare ajo që e paraqiti Kryeministri Kurti në Davos

0

Konventa Greko – Turke e Lozanës e vitit 1923 dhe përzënia e Shqiptarëve në Turqi

_

Nikollë Loka. Tiranë

Traktati i Lozanës ishte një marrëveshje që qeveritë e Greqisë dhe Turqisë arritën në lidhje me shkëmbimin e të gjithë grekëve që jetonin në Anadolli dhe në Traki dhe atyre që kishin jetuar në Stamboll përpara vitit 1918 me të gjithë turqit që jetonin në Greqi. Shkëmbimi në të vërtetë kishte filluar gjatë ditëve të fundit të luftës për pavarësinë e Turqisë. Shpërngulja dhe shkëmbimi i popullsisë mendoi se u krye pasi shtetet greke dhe turke kërkonin homogjenizimin e popullsisë dhe shtimin e kohezionit kombëtar, si përpjekje për të ulur tensioned e brendëshme. Në lojë ishin dhe përfitimet ekonomike të palëve: grekët duke sekuestruar pronat e pasuritë e shqiptarëve myslimanë të Çamërisë, ndërsa turqit duke u mundur të përfitonin nga ndonjë kompensim financiar(Kaceli-Demirlika, 2013:125-126).

Nën monitorimin e Fuqive të Mëdha e të Lidhjes së Kombeve, më 30 janar 1923, u nënshkrua Traktati i Lozanës. Në një nga nenet e tij përcaktohej shkëmbimi i popullsisë turke në Greqi me atë greke në Turqi. U vendos që të ngrihej një komision i Lidhjes së Kombeve për të ndjekur zbatimin e dispozitave të shkëmbimit, së bashku me disa nënkomisione(Sheme, 2020). Sipas marrëveshjes, duke filluar që nga 1 maji i vitit 1923: ”…duhet të kryhej shkëmbimi, i detyrueshëm i shtetasve “turq” të besimit ortodoks, grekëve të vendosur në tokat turke me shtetasit grekë të besimit mysliman të vendosur në tokat greke.” Edhe pse të dy palët ranë dakord që nga kjo marrëveshje të përjashtonin popullsinë shqiptare që jetonte në Greqi, përsëri si Athina ashtu edhe Ankaraja nuk iu përmbajtën zotimeve të tyre.(Komina, 2016:72)

Përdorimi i kriterit fetar në përcaktimin e elementit që do të përfshihej në shkëmbimin e detyruar të popullsisë linte shteg për abuzime. Kjo vlente në rradhë të parë për popullsinë shqiptare që banonte në zonën e Çamërisë dhe të Maqedonisë(Bello, 2015:198). Ky shkëmbim i madh i detyrueshëm i popullsisë, ose dëbimi i ndërsjellë i rënë dakord, nuk bazohej në gjuhën ose përkatësinë etnike, por në identitetin fetar dhe përfshinte pothuajse të gjithë qytetarët e krishterë ortodoksë të Turqisë, së bashku me qytetarët e saj ortodoksë turqishtfolës dhe shumicën e qytetarëve myslimanë të Greqisë, duke përfshirë shtetasit e saj myslimanë greqishtfolës. Sipas studiuesve shqiptarë, “ky spastrim etnik i sofistikuar, ishte tërësisht i pabazuar në të drejtën ndërkombëtare të kohës, por vetëm mbi një marrëveshje krejtësisht të padrejtë bilaterale greko-turke”(Bashkurti, 2012:277).

Të gjitha përfaqësitë diplomatike shqiptare vepruan në mënyrë aktive, një aktivitet të dendur patën edhe diplomatët e dërguar në shtete që ende nuk kishin një marrëveshje akreditimi me shtetin shqiptar. Juridikisht qeveria shqiptare u mbështet në detyrimet e qeverisë turke dhe asaj greke për respektimin e Traktatit turko-grek të 14 nëntorit 1913 si dhe atij të Sevres të 20 gushtit 1920, të cilët garantonin respektimin e të drejtave të pakicave kombëtare(Komina, 2016:73). Në përpjekje për ta ndërkombëtarizuar problemin e shkëmbimit të popullsisë çame si popullsi turke u shquan diplomatët shqiptarë si: Mithat Frashëri, ministër fuqiplotë i Shqipërisë në Greqi, Benoit Blinishti, konsull i përgjithshëm i Shqipërisë në Gjenevë, Mehdi Frashëri, përfaqësues në Lidhjen e Kombeve etj.(Komina, 2016:72)

Përpjekjeve të shpeshta të shtetit shqiptar për të bërë të mundur mos shkëmbimin e popullsisë shqiptare në Greqi si popullsi turke, Athina zyrtare iu përgjigj, me akuza ndaj shtetit shqiptar se “po ndërhynte në punët e brendshme të Greqisë”. Në mbështetje të palës greke u vu edhe Komisioni Mikst, i cili pranoi tezën greke se popullsia shqiptare duhet të paraqiste dokumentacionin e nevojshëm për të vërtetuar se ishte me origjinë shqiptare, në mënyrë që të mos këmbehej si popullsi turke(Komina, 2016: 218). Nga ana tjetër, krahas me intensifikimin e dhunës dhe terrorit mbi popullsinë shqiptare autoktone, qeveria greke filloi edhe vendosjen e kolonëve grekë të ardhur nga Azia e Vogël. Kontingjentet e para të kolonëve grekë filluan të dukeshin në fshatrat shqiptare qysh nga vjeshta e vitit 1923(Komina, 2016: 219).

Edhe qeveria turke nuk kishte pranuar që popullsinë çame ta njihte si popullsi myslimane shqiptare, në kuadrin e minoritetit, gjë e cila u shkonte për shtat interesave politike greke, për ta shpërngulur këtë popullsi dhe për ta zëvendësuar me popullsi greke. Duke hasur në këto vështirësi, në interesat politike të qeverisë shqiptare ishte zhvillimi i një diplomacie dhe një politike të jashtme aktive, që të bëheshin përpjekje maksimale për të shpëtuar popullsinë myslimane shqiptare nga shkëmbimi(Komina, 2016:74). Mithat Frashëri, duke iu referuar Traktatit të Lozanës (Konventës) theksonte; “Turqia nuk është aspak e autorizuar të flasë për myslimanët në përgjithësi, sepse ka 200 milionë individë muhamedanë kudo nëpër botë, dhe vetëm Turqia ka 7 milionë të tillë. Është e vështirë të pranohet se në një traktat midis Turqisë dhe Greqisë të jetë pretenduar të vendosë për fatin e myslimanëve shqiptarë”(Kaceli-Demirlika, 2013:140). Zyrtarët turq nuk u treguan të sinqertë në takimet që zhvilluan me zyrtarët shqiptarë. Ndërkohë që kishin premtuar se “shqiptarët do të përjashtoheshin nga shkëmbimi, ata vazhduan përpjekjet për të nxitur tërheqjen e shqiptarëve në Turqi. Me 13 prill 1924, Mithat Frashëri raportonte nga Athina se “delegati turk, Hamdi Beu kishte shtruar një darkë me disa klerikë fanatikë dhe propagandonte në mes të myslimanëve, duke u thënë se “në Anadoll do të kishin kushte më të mira”(Bello, 2015: 209-2010).

Qeveria turke, pavarësisht angazhimeve publike, që nga disa studiues trajtohen me lehtësi si vullnet zyrtar turk për t’i përjashtuar shqiptarët nga shkëmbimi, ishte e vendosur të merrte sa më shumë popullsi myslimane nga Greqia, pavarësisht kombësisë së tyre. Në një nga fjalimet e tij në Izmir, midis të tjerave Mustafa Qemal Ataturku do të theksonte:“Unë mendoj se për të rritur popullsinë turke… është e nevojshme të sjellim elementë nga Maqedonia dhe Traka Lindore”(Kaceli-Demirlika, 2013: 124), pa specifikuar se çfarë kombësie do të kenë ata. Përfaqësuesit turq në Komitetin dhe nënkomitetet e përziera vazhduan zbatimin e këtij procesi në disfavor të popullsisë çame shqiptare dhe në interes të ripopullimit të rajoneve turke, që mbetën bosh nga zhvendosja e 1 300 000 grekëve në Greqi(Shaqiri, 2016:18). Mehmet Necati bej, Ministri Turk i Shkëmbimit kishte deklaruar se “janinjotët e vendosur në krahinën e Stambollit s’janë shqiptarë, por janë turq dhe janë pritur si turq”(Shaqiri, 2016:18). Pra zyrtarët turq po vazhdonin të mendonin si në kohën e Perandorisë osmane, ku nuk bëhej diferencimi i fesë me kombin, duke tërhequr në shkëmbim dhe shqiptarët.

Qeveria Shqiptare e bëri çështjen e shkëmbimit problem ndërkombëtar. Në dhjetor të vitit 1925, gjatë seancës së 37-të të Këshillit të Lidhjes së Kombeve, përfaqësuesi shqiptar Mehdi Frashëri iu referua një “marrëveshjeje” midis Athinës dhe Ankarasë lidhur me vendosjen e 5000 shqiptarëve të Epirit në Turqi dhe kërkoi përjashtimin përfundimtar të myslimanëve të Çamërisë nga shkëmbimi i popullsive. Përpjekjet për të ndaluar shkëmbimin e mëtejshme të kësaj popullsie me atë greke, nuk pushuan prej qeverisë së Tiranës edhe gjatë viteve 1926-1927. Shumë herë Tirana zyrtare iu drejtua si organizmave ndërkombëtare (Lidhjes së Kombeve), kryesisë së Komisionit Mikst, ashtu edhe qeverisë turke. Një rol aktiv në këtë çështje luajti sërish Ministri Fuqiplotë i Shqipërisë në Ankara Rauf Fico, i cili iu drejtua drejtpërdrejt instancave më të larta të qeverisë turke, që të mos pranonin më shkëmbimin e popullsisë çame me atë greke(Komina, 2016: 85), por autoritetet turke mbajtën qëndriem të paqarta, ndërkohë që vazhdonte shkëmbimi. Nga ana tjetër, pavarësisht ofensivës diplomatike të Tiranës zyrtare, Greqia vazhdoi të shpikte arsye të paqena, për ta përfshirë popullsinë shqiptare në listat e shkëmbimit. Për ditë e më shumë bëhej e qartë mospërfillja e premtimeve që kishte dhënë Athina dhe demagogjia e deklaratave të Kakllamanosit nëKonferencën e Lozanës, si dhe mospërfillja e garancive të Venizellosit. Shtypi i kohës dhe qarqet zyrtare shqiptare shqetësimin e vet për fatin e popullsisë shqiptare që kërcënohej nga shpërngulja e shprehën me një solidaritet të thellë, duke bërë thirrje që të merrej çdo masë për t’i pritur e sistemuar në Shqipëri, ata që nuk donin të shkonin në Anadoll(Komina, 2016: 221).

Të përzënë prej trojeve të tyre me forcë, shqiptarët myslimanë të Greqisë u degdisën në Anadoll, ku nuk duruan dot as klimën dhe as kushtet e jetesës. Për pasojë vdiqën në masë pleq, fëmijë e gra. Një pjesë fare e vogël mundi të kthehej në Shqipëri, ndërsa të tjerët iu nënshtruan vuajtjeve dhe mjerimit në tokat e shkreta të Anadollit. Vetëm në zonën e Izmirit e qytetet përreth, si Meneme, Saqe, Çeshme, Menisa, etj., u vendosën mbi 2000 familje çame. Sot Izmiri konsiderohet kryeqendra e shqiptarëve të Çamërisë në Turqi. Popullsia e dëbuar me forcë u vendos kryesisht në rajonin e Stambollit, të Izmirit, të Bursës, të Kaiserit, të Konjës, të Ankarasë, të Samsunit, të Zonguldakut, etj. Si rezultat i shpërnguljes së dhunshme qytete dhe fshatra të tëra u boshatisën nga popullsia shqiptare. Kështu Gardhiqi nga 400 shtëpi që kishte më 1913, në vitin 1925 mbetën 80, Dragomia nga 160 shtëpi në 18, Karbunari nga 300 shtëpi në 120, Parga nga 300 shtëpi në 40, ndërsa në disa fshatra si në Petrovicë nuk mbeti asnjë shtëpi(Sheme: 2020).

Në traktatin greko-turk, shqiptarët nuk qenë palë e nënshkrimit, megjithatë u përdorën si elementë në shkëmbimin e popullsisë. Traktati plotësoi dëshirat greke dhe turke, duke dhunuar ashpër të drejtat e popullsisë shqiptare në Greqi.

KONVENTA GREKO-TURKE E LOZANËS E VITIT 1923

Qeveria e Asamblesë së Madhe Kombëtare të Turqisë dhe Qeveria Helenike kanë rënë dakord për dispozitat e mëposhtme:

Neni 1

Duke filluar nga 1 maji 1923 do të kryhet shkëmbimi i detyrueshëm i shtetasve turq të fesë greko-ortodokse, të vendosur në territoret turke, dhe i shtetasve grekë të fesë myslimane, të vendosur në territoret greke.

Këta persona nuk do të mund të kthehen për t’u vendosur në Turqi, përkatësisht në Greqi, pa autorizimin e Qeverisë turke ose përkatësisht të Qeverisë helenike.

Neni 2

Nuk do të përfshihen në shkëmbimin e parashikuar në nenin 1:
a) banorët grekë të Kostandinopojës;
b) banorët myslimanë të Trakisë Perëndimore.

Do të konsiderohen si banorë grekë të Kostandinopojës të gjithë grekët që ishin vendosur aty përpara 30 tetorit 1918, në rrethet e prefekturës së qytetit të Kostandinopojës, ashtu siç janë përcaktuar nga ligji i vitit 1912.

Do të konsiderohen si banorë myslimanë të Trakisë Perëndimore të gjithë myslimanët e vendosur në rajonin në lindje të vijës kufitare të përcaktuar në vitin 1913 nga Traktati i Bukureshtit.

Neni 3

Grekët dhe myslimanët që kanë braktisur që nga 18 tetori 1912 territoret nga të cilat banorët grekë dhe turq duhet të shkëmbehen përkatësisht, do të konsiderohen si të përfshirë në shkëmbimin e parashikuar në nenin 1.

Shprehja “emigrant” në këtë Konventë përfshin të gjithë personat fizikë dhe juridikë që duhet të emigrojnë ose që kanë emigruar që nga 18 tetori 1912.

Neni 4

Të gjithë burrat e aftë për punë që i përkasin popullsisë greke, familjet e të cilëve kanë lënë tashmë territorin turk dhe që aktualisht mbahen në Turqi, do të përbëjnë kontingjentin e parë të grekëve që do të dërgohen në Greqi në përputhje me këtë Konventë.

Neni 5

Me përjashtim të dispozitave të neneve 9 dhe 10 të kësaj Konvente, nuk do të cenohet asnjë e drejtë pronësie apo kërkesë financiare e grekëve të Turqisë ose e myslimanëve të Greqisë si pasojë e shkëmbimit që do të kryhet në bazë të kësaj Konvente.

Neni 6

Nuk do të vihet asnjë pengesë, për çfarëdo arsye, largimit të një personi që i përket popullsive që do të shkëmbehen.
Në rast dënimi përfundimtar me një dënim penal, ose në rast dënimi ende jo përfundimtar apo ndjekjeje penale kundër një emigranti, ky i fundit do t’u dorëzohet nga autoritetet e vendit ndjekës autoriteteve të vendit ku ai po shkon, që të vuajë dënimin ose të gjykohet atje.

Neni 7

Emigrantët do ta humbasin shtetësinë e vendit që braktisin dhe do të fitojnë shtetësinë e vendit të destinacionit sapo të mbërrijnë në territorin e atij vendi.

Emigrantët që kanë lënë tashmë njërin ose tjetrin nga të dy vendet dhe që ende nuk kanë fituar shtetësinë e re, do ta fitojnë atë në datën e nënshkrimit të kësaj Konvente.

Neni 8

Emigrantët do të jenë të lirë të marrin me vete ose të transportojnë pasuritë e tyre të luajtshme të çdo lloji, pa iu nënshtruar asnjë takse daljeje, hyrjeje apo ndonjë takse tjetër.

Po ashtu, anëtarët e çdo komuniteti (përfshirë personelin e xhamive, teqeve, medreseve, kishave, manastireve, shkollave, spitaleve, shoqërive, shoqatave dhe personave juridikë apo fondacioneve të çdo lloji), që duhet të largohen nga territori i njërit prej shteteve kontraktuese në bazë të kësaj Konvente, do të kenë të drejtë të marrin ose të transportojnë lirisht pasuritë e luajtshme që u përkasin komuniteteve të tyre.

Autoritetet e të dy vendeve, me rekomandimin e Komisionit të Përzier të parashikuar në nenin 11, do të sigurojnë lehtësitë më të mëdha të transportit.

Emigrantët që nuk mund të marrin me vete të gjitha ose një pjesë të pasurive të tyre të luajtshme, mund t’i lënë ato në vend. Në këtë rast, autoritetet vendore do të hartojnë bashkë me emigrantin një inventar dhe vlerësim të pasurive të lëna. Procesverbalet që përmbajnë inventarin dhe vlerën e pasurive të lëna do të hartohen në katër kopje: një për autoritetet vendore, një për Komisionin e Përzier të nenit 11 për qëllimet e likuidimit sipas nenit 9, një për qeverinë e vendit të emigrimit dhe një për vetë emigrantin.

Neni 9

Pasuritë e paluajtshme, rurale ose urbane, që u përkasin emigrantëve dhe komuniteteve të përmendura në nenin 8, si dhe pasuritë e luajtshme të lëna prej tyre, do të likuidohen nga Komisioni i Përzier i parashikuar në nenin 11, sipas dispozitave të mëposhtme.

Pasuritë që ndodhen në rajonet që i nënshtrohen shkëmbimit të detyrueshëm dhe që u përkasin institucioneve fetare ose bamirëse të komuniteteve të vendosura në rajone që nuk i nënshtrohen shkëmbimit, do të likuidohen gjithashtu në të njëjtat kushte.

Neni 10

Likuidimi i pasurive të luajtshme dhe të paluajtshme që u përkasin personave që kanë lënë tashmë territoret e Palëve të Larta Kontraktuese dhe që, sipas nenit 3 të kësaj Konvente, konsiderohen si pjesë e shkëmbimit të popullsive, do të kryhet në përputhje me nenin 9 dhe pavarësisht nga çdo masë e çfarëdo natyre që, sipas ligjeve dhe rregulloreve të nxjerra që nga 18 tetori 1912 në Greqi dhe Turqi, ka sjellë kufizime mbi të drejtën e pronësisë, si konfiskimi, shitja e detyruar apo masa të tjera. Nëse pasuritë e përmendura janë prekur nga masa të tilla, vlera e tyre do të përcaktohet nga Komisioni i nenit 11 sikur këto masa të mos ishin zbatuar.

Sa u përket pasurive të shpronësuara, Komisioni i Përzier do të kryejë një rivlerësim të pasurive të shpronësuara që nga 18 tetori 1921, të cilat u përkasin personave të përfshirë në shkëmbim dhe që ndodhen në territoret e shkëmbimit. Komisioni do të caktojë një dëmshpërblim që do të riparojë dëmin e konstatuar. Shuma e këtij dëmshpërblimi do të regjistrohet në favor të pronarëve dhe në debit të qeverisë në territorin e së cilës ndodhen pasuritë e shpronësuara.

Në rast se personat e përmendur në nenet 8 dhe 9 nuk kanë përfituar të ardhurat e pasurive nga të cilat janë privuar, atyre do t’u sigurohet kthimi i vlerës së këtyre të ardhurave mbi bazën e rendimentit mesatar para luftës, sipas mënyrave që do të përcaktojë Komisioni i Përzier.

Në likuidimin e pasurive vakëfe në Greqi dhe të të drejtave që rrjedhin prej tyre, si dhe të fondacioneve analoge që u përkasin grekëve në Turqi, Komisioni i Përzier do të mbështetet në parimet e përcaktuara në traktatet e mëparshme, me qëllim mbrojtjen e plotë të të drejtave dhe interesave të këtyre fondacioneve dhe të individëve të interesuar.

Neni 11

Brenda një muaji nga hyrja në fuqi e kësaj Konvente, do të krijohet një Komision i Përzier me seli në Turqi ose në Greqi, i përbërë nga katër anëtarë për secilën Palë të Lartë Kontraktuese dhe nga tre anëtarë të zgjedhur nga Këshilli i Lidhjes së Kombeve midis shtetasve të fuqive që nuk kanë marrë pjesë në luftën e viteve 1914–1918. Kryesia e Komisionit do të ushtrohet me radhë nga secili prej këtyre tre anëtarëve neutralë.

Komisioni i Përzier do të ketë të drejtë të krijojë nënkomisione në vendet ku e sheh të nevojshme, të përbëra nga një anëtar turk, një anëtar grek dhe një kryetar neutral i caktuar nga vetë Komisioni. Komisioni do të përcaktojë kompetencat e deleguara.

Neni 12

Komisioni i Përzier do të ketë për detyrë të mbikëqyrë dhe lehtësojë emigrimin e parashikuar nga kjo Konventë dhe të kryejë likuidimin e pasurive sipas neneve 9 dhe 10.

Ai do të përcaktojë rregullat e emigrimit dhe të likuidimit.

Në përgjithësi, Komisioni i Përzier do të ketë të gjitha kompetencat për të marrë masat e nevojshme për zbatimin e kësaj Konvente dhe për të vendosur mbi të gjitha çështjet që mund të lindin prej saj. Vendimet do të merren me shumicë votash.

Të gjitha mosmarrëveshjet lidhur me pasuritë, të drejtat dhe interesat që do të likuidohen do të zgjidhen përfundimisht prej tij.

Neni 13

Komisioni i Përzier do të ketë kompetencë të plotë për të kryer vlerësimin e pasurive të luajtshme dhe të paluajtshme që duhet të likuidohen, duke dëgjuar palët e interesuara ose pasi ato të jenë thirrur rregullisht për t’u dëgjuar.
Baza e vlerësimit do të jetë vlera e pasurive në monedhë ari.

Neni 14

Komisioni do t’i dorëzojë pronarit të interesuar një deklaratë që vërteton shumën që i detyrohet për pasuritë nga të cilat është zhveshur, pasuri që do të mbeten në dispozicion të qeverisë në territorin e së cilës ndodhen.

Shumat e përcaktuara do të përbëjnë një borxh të qeverisë së vendit ku është kryer likuidimi ndaj qeverisë së vendit nga i cili varet emigranti. Ky i fundit, në parim, do të marrë në vendin ku emigron pasuri me vlerë dhe natyrë të barabartë me ato që ka lënë.

Çdo gjashtë muaj do të hartohet një llogari e shumave që qeveritë përkatëse i detyrohen njëra-tjetrës. Në likuidimin përfundimtar, nëse ka barazi, llogaritë do të kompensohen. Nëse pas kompensimit një qeveri mbetet debitore, ajo do të paguajë shumën e mbetur. Në rast se kërkon afate, Komisioni mund t’i japë, me kusht që pagesa të kryhet maksimumi brenda tre vjetësh, me interesa të caktuara nga Komisioni.

Nëse shuma është shumë e madhe dhe kërkon afate më të gjata, qeveria debitore do të paguajë menjëherë deri në 20% të shumës dhe për pjesën tjetër do të emetojë tituj huaje me interes, të amortizueshëm brenda maksimumit 20 vjetësh. Garancitë do të përcaktohen nga Komisioni ose, në mungesë marrëveshjeje, nga Këshilli i Lidhjes së Kombeve.

Neni 15

Për të lehtësuar emigrimin, shtetet e interesuara do t’i japin fonde paraprake Komisionit të Përzier, sipas kushteve të përcaktuara prej tij.

Neni 16

Qeveritë e Turqisë dhe të Greqisë do të merren vesh me Komisionin e Përzier për të gjitha çështjet që lidhen me njoftimet ndaj personave që duhet të largohen dhe me portet e nisjes.

Palët angazhohen që të mos ushtrojnë asnjë presion të drejtpërdrejtë apo të tërthortë mbi popullsitë që do të shkëmbehen dhe që emigrantët të mos i nënshtrohen taksave të jashtëzakonshme. Banorët e rajoneve të përjashtuara nga shkëmbimi sipas nenit 2 do të gëzojnë lirisht të drejtat dhe pronat e tyre.

Nenet 17–19

Shpenzimet e Komisionit do të mbulohen nga qeveritë e interesuara.
Palët do të përshtatin legjislacionin e tyre për zbatimin e Konventës.
Konventa do të ketë të njëjtën fuqi sikur të ishte pjesë e Traktatit të Paqes me Turqinë dhe do të hyjë në fuqi pas ratifikimit.

Nënshkruar në Lozanë, më 30 janar 1923.

Kjo Konventë do të ketë të njëjtën fuqi dhe vlerë, për Palët e Larta Kontraktuese këtu të përmendura, sikur të ishte e përfshirë në Traktatin e Paqes që do të lidhet me Turqinë. Ajo do të hyjë në fuqi menjëherë pas ratifikimit të atij traktati nga të dyja Palët e Larta Kontraktuese.

Në dëshmi të kësaj, të nënshkruarit, Plenipotenciarë, fuqitë e plota të të cilëve janë njohur si të rregullta dhe të vlefshme, kanë nënshkruar këtë Konventë.

Bërë në Lozanë, më tridhjetë janar një mijë e nëntëqind e njëzet e tre, në tre kopje origjinale, nga të cilat një do t’i dorëzohet Qeverisë helenike, një Qeverisë së Asamblesë së Madhe Kombëtare të Turqisë dhe kopja e tretë do të depozitohet në arkivat e Qeverisë së Republikës Franceze, e cila do t’u japë kopje të vërtetuara Fuqive të tjera nënshkruese të Traktatit të Paqes me Turqinë.

(L.S.) E. K. VENIZELOS
(L.S.) D. CACLAMANOS
(L.S.) ISMET
(L.S.) Dr RIZA NOUR
(L.S.) HASSAN

Protokoll

Plenipotenciarët turq të nënshkruar më poshtë, të autorizuar rregullisht, deklarojnë se, pa pritur hyrjen në fuqi të Konventës së lidhur sot me Greqinë lidhur me shkëmbimin e popullsive greke dhe turke, dhe me përjashtim nga neni i parë i kësaj Konvente, Qeveria turke, që nga momenti i nënshkrimit të Traktatit të Paqes, do të lirojë burrat e aftë për punë të përmendur në nenin 4 të Konventës së sipërpërmendur dhe do të sigurojë largimin e tyre.

Bërë në tre kopje në Lozanë, më tridhjetë janar një mijë e nëntëqind e njëzet e tre.

ISMET
Dr RIZA NOUR
HASSAN

Shumë pyetje për Naim Tërnavën dhe islamistët afër tij

4
Gjergj – Bajram Kabashi
____
Disa pyetje dhe mendime që i duhen Naim Tërnavës dhe pasuesve të tij:
1. A më mirë është të digjet një Kuran apo një Bibël, se sa një popull, kultura dhe historia e tij?
2. Ti që nga fillimi jeton si parazitë, duke qenë njeri i pasur i një populli apo besimtarrëve të varfër. Si është e mundur e prej nga e si u pasurove ti?
3. Të gjitha xhamitë pothuaj meremetohen dhe ndërtohen prej të huajve, kryesisht Turqisë neoosmane, për interesat e saj gjeostrategjike për shtimin e numrit të islamistëve-turkomëdhenjve… por Ti, jo vetëm që nuk i ke kundershtuar kurrë, por i ke përmbajtur.
4. Ti je i afërt me Ali Eshbarin e Diyanetit të Turqisë, organizatës për përhapjen së Islamit në botë, “sidomos në viset e Perandorisë Osmane”. Ti dmth., pajtohesh me te.
5. Ti si njeri kryesor i BIK-ut, nuk ke reaguar kur Ali Eshbar në Tiranë tha hapur me rastin e përurimit të Xhamisë së Namazgjasë (pas meremetimit), se janë të bekuar “ushtarët osmanë që e sollën Islamin në këto hapësira”. Që do të thotë se ai e mohoi tërësisht qëndresën gjergjkastriotase ndaj pushtimit të Perandorisë Osmane. Asnjë fjalë prej teje ndaj tij, Naim Tërnava.
6. Përkundrazi, Ti së bashku me Ali Eshbarin para disa vitesh e mbikqyrët ndërtimin e xhamisë së madhe në Prishtinë, që ndërtohet me paratë e taksapaguesve të shtetit të Turqisë.
Naim Tërnava si pjesëmarrës në varrimin e nënës së Erdoganit para disa vitesh
7. Ti je mjaft i afër me Rexhep Taip Erdoganin…, andaj të pyes publikish se prej nga ajo Afri e Besim i tij ndaj teje?
8. Ti nuk ke reaguar kurrë në propagandat (edhe përmes xhamive), për t’ia ndryshuar natyrën kombit.
9. Ti nuk ke reaguar qysh duhet, përkundrazi organizata në krye të së cilës qëndron i ka përkrahur “të rinjt myslimanë” që të përziheshin si xhihadistë në luftën civile të Sirisë jo shumë moti, duke theksuar në qarkoren tuaj që u lexua në të gjitha xhamitë, pos tjerash, “se ajo tokë është shumë e rëndësishme për Allahun”?!
10. Ai “Allah” që ty e disa imamëve u ka krijuar një jetë të pa brenga sociale, për dallim prej të tjerëve.
Olsi Jazexhi pranë përmedores serbe të së ashtuquajtures “beteja serbe” e Fushë-Kosovës, në Gazimestan afër Prishtinës. Thirrjes së betimit serbomadh “për me ardh në luftën e Kosovës” i bashkëngjitet edhe neoosmani i njohur me tre gishtërinjt e krenarisë serbomadhe. 
11. Ti nuk don me e kuptue se xhamizimi-islamizimi i kombit është i palejueshëm,
12. Ti me BIK-un tënd dhe bikërit e “arnautllukut” po e luani rolin e viktimave, përderisa po e shuani dhe shembni kulturën kombëtare për interesat antishqiptare.
13. Ringjallja juaj islamike – neoosmane, na i kujton “vuajtjet e serbëve” përpara luftës, kur si të instrumentalizuar nga regjimi i Slobodan Milosheviqit ia shtinin vetës edhe shishen aty ku nuk duhet, dhe paraqiteshin si viktima.
Si viktima – për të na shkatërruar dhe zhdukur si komb…!
A më mirë të digjet një libër i Kuranit, Biblës, Talmudit…, apo të asimilohet me islam një popull në vendin e vet…?! Pamje nga kallja e Kuranit në Suedi.
13. Akuzat tuaja ndaj lëvizjeve për rikthim janë absolutisht të pa baza, se kryengritja e tyre është kulturore-atdhetare, pasi nuk duan të bijnë viktima të akuzave për Islamofobi nga ana e Shqiptarofobëve, përderisa na shkatërrohet kombi, kultura dhe historia e tij.
14. Të fshehur në këndin Tuaj, ju po kujtoni se Arbnorët janë fëmijë që ende nuk janë rritë sa duhet, andaj ende jeni duke menduar se nuk janë aq të arsimuar dhe të ngritur kulturalisht.
15. Ta them hapur Ty dhe të tjerëve, se: Arbnorët (Shqiptarët) në mbarë Gadishullin Ilirik dhe botë, janë sy e vesh dhe shprehin pakënaqësi e mospranim me mësymjen tuaj për të na shkatërruar me Islam për interesat e huaja antishqiptare.
Irakieni Salwan Momika nga Suedia, duke e kallë Kuranin…Më vonë u vra prej një islamisti…!
____
16. Kryengritja e Arbnorëve është kryengritje kulturore, e nuk ka të bëjë aspak me “katolikët” të cilët qarqet islamike i kishin pas ngujuar në një këndë të palejueshëm për një familje dhe komb dinjitoz-të qytetëruar. Thjeshtë, njerëzit nuk duan që t’i përkasin “as me letra” religjionit ku mohohen figurat kombëtare-kulturore dhe historia e kombit.
17. Ti nuk po reagon as kur “imamët e tu” ua japin publikisht policëve të caktuar librin për ligjet islamike të Sheriatit…, duke mos dashur të mendosh fare për nenin 8 të Kushtetutës së Republikës së Kosovës?!
18. BIK-u as bikërit e “arnautllukut” nuk kanë reaguar me asnjë fjalë të vetme kur islamikët e vrasin Irakienin që e kallte Kuranin në Suedi.
19. BIK-u e as “bikërit e tjerë të arnautllukut”, nuk reaguan kurrë ndaj masakrave në Iran tash , ku deri në këto momente u vranë mbi 80 mijë veta nga regjimi teokratik atje dhe u plagosen mbi 400 mijë vet.
Lavdim Muhaxheri e Ridvan Aqifi nga “Rinia Muslimane” e Kosovës, që vdiqën në Siri “duke e mbrojtë “Tokën e Shamit”, që është, sipas një qarkorje të BIK-ut që qe lexuar detyrimisht në të gjitha xhamitë e Kosovës, “Tokë aq e rëndësishme për Allahun”.
20. Nuk ka Free Palestina e jo Free Iran, o bikas të mjerë…!?
Mos ta qesim nga mendja se Kryemyftiu Ternava është shumë kundërthënës dhe shpesh e qet për fushe atë që e ka në shpirt, frymë dhe formimin e tij si islamist.
Kryemyftiu Ternava në vitin 2013 “Kosova Haber” -it i jep një intervistë. Ja se çka thot ai në atë intervistë:
”Turqit dhe shqiptarët i kanë familjet dhe gjakun e përzier me njëri-tjetrin. Ky vend flet për historinë tonë dhe ky vend flet se ne si dy popuj kemi familje të përziera dhe gjakun e përzier tash e 622 vjet dhe falë Sulltan Muratit ne sot jemi besimtarë myslimanë shumicë”.
Prandaj, Islami për interesat e Turqisë në viset shqiptare, e ka si kryeqëllim krijimin e ndjenjës së përbashkësisë gjithëturke-muslimane, neoosmane, prandaj edhe Turqia me synime turkomëdha-neoosmane, i bënë të gjitha këto investime religjioze krejt gratis. Islamistit nuk i intereson fare se në Turqinë e sotshme jetojnë mbi dhjetë milionë “arnaut”, dmth., banorë me prejardhje shqiptare, që “kanë të drejtë” vetëm të islamizohen dhe turqizohen…! 
21. Dhe aq më keq e më zi…, Ti dhe islamikët tuaj kurrë nuk reaguar ndaj personit që i ngre lartë tregishtërinjt serbomëdhenj në Gazimestan afër Prishtinës, që e ka median e vet islamike dhe që e uron edhe Sergej Lavrovin “për ditëlindjen”. Nuk reaguat ndaj njeriut që praktikisht i udhëheq islamikët-antishqiptarë. Dhe flet me fjalorin marroq për “emër – muslimanët”, se deri aty shkon dija agjenturore dhe shovenizmi religjioz i tij. Nuk e demaskoni njeriun i cili qartësisht e mohon Lirinë Shqiptar dhe vajton e dënesë sot e kësaj dite për ikjen e Perandorisë Osmane si pushtuese nga viset shqiptare në vitin 1912. Nuk reagoni, se dikush prej juve është sikurse ai, por pak më i kamufluar dhe i fshehur pas “të drejtave e lirive njerëzore” edhe kur e lavdëron Sulltan Muratin me bekimin se “e ka sjellë Islamin” ndër ne…!
22. Krye-BIK-as…, mos e mëso dhe as oriento policinë se si e në cilat “pista” duhet t’i zhvilloj hetimet (nëse nuk është fjala për ndonjë shpifje), pasi ajo polici, sikurse secila polici demokratike në botë, i din detyrat e obligimet e veta.
Free Shqiptaria nga islamizimi antishqiptar…!
Mos të të shkoj mendja ty e asnjë islamisti që po e edukoni në xhamitë që po ua meremeton e ndërton tjetërkush, se ne të tjerët jemi duke ndejtur duarkryq, derisa qartësisht po doni të na zhdukni “në emër të Allahut”. Do të duhej ta kishin kuptuar deri tash se Arbnorët janë sy e vesh, kahdo që janë duke jetuar…!
Nuk ka këtu “luftë fetare” qysh gënjeni ju, por luftë për jetë a vdekje që të huajt me “kolonat e pesta” të tyre të mos na shkatërrojnë, se ne nuk duam më armik të brendshëm, kur e kemi atë të jashtmin, ndaj të cilit duhet të mbrohemi kryesisht në KUFI !
23. Përrallat për Reconcuistan në Spanjën e dikurshme, harronie se ajo se si kanë vepruar Spanjollët dikur ndaj pushtimit arab, është punë e tyre, jo e Arbnorëve. Nuk ka asnjë arsye për brengosjen panislamike ndaj asaj Reconcuiste, kur ajo tashmë është punë e kryer dhe i takon historisë spanjolle e botërore. Mbetët çështje e historisë së këtij kombi, që nuk ka pranuar të jetë tjetër për shkak të iponimit të një religjioni dikur. 
Përndryshe, panislamikët – neoosmanli duhet urgjentisht të tërhiqen nga synimi për ta krijuar “popullin Musliman shqiptar”, se ai popull u duhet vetëm atyre me ëndërra turkomëdha-neoosmane.
Arbnorët (shqiptarët) janë dhe mbetën vetëm Arbnorë, pavarësisht se a e praktikojnë ndonjë religjion, apo se praktikojnë asnjë religjion.  
24. Këto mendime të kreut të religjionit Islam në Kosovë, nuk mund të harrohen e falen kurrë:
“Naim Tërnava,
“Perandotia Osmane në krye me Sulltan Muratin e Parë është çliruese e tokave shqiptare “
“Ose do bëhet ashtu si themi ne, ose Kosova do e na e sheh sherrin”
E kush qenke ti Naim Tërnava që nëse s’bëhet si thua ti, u dashka me ta pa sherrin Kosova? Po Dardania (Kosova) nuk është e ytja dhe kjo që e thua është kërcënim ndaj një kombi të tërë, është politikë panislamike e nuk është fare ndonjë religjion, ashtu qysh pretendon ti e njerëzit e afërt me ty. Kudo në botë, përpos në Kosovë, ti do të përgjigjeshe për fjalët e tilla kërcënuese. 
Shefqet Krasniqi,
“Perandoria Osmane i ka çlirue shqiptarët”
“Nëna Terezë e ka vendin midis xhehnemit edhe atë thellë”
“Shqiptari mysliman duhet me e marre per grua vajzën e axhës”
” Më mirë me të vdek vajza sesa me u martue me një të krishter”
“Radovanin e kam vëlla”,
” Për myslimanin është haram muzika”
Mazllam Mazllami,
“Flamuri kuq e zi, pra Flamuri Kombëtar është leckë, është harrën. Pavaresia ka mundur të shpallet edhe pa këte flamur.
Ne nuk adhurojm zojgj, nuk adhurojm shqiponua”
” Vajzën e tezës mund ta marresh për grua”
25. Në Kosovë dhe Shqiptari (Gadishullin Ilirik), ende nuk po shtrohet pyetja thelbësore rreth Islamit Global, kur vazhdimisht komunikohet përmes internetit e rrjeteve të tjera sociale. Në kohën kur imamët janë gjithnjë e më të shkolluar dhe flasin lirshëm me “vëllezërit e vet” në Malajzi, Algjeri, Lindjen e Mesme apo në Turqi, duhet ndryshuar çdo qasje e deritashme ndaj islamit, qysh ishte deri vonë, pasi ai tashmë është Islam tjetër. Imamët janë më të ngritur intelektualisht dhe më të shkolluar,- kryesisht në vendet arabe-islamike, andaj edhe janë me preokupime joshqiptare.
Ata flasin Shqip , por mendojnë Arabisht dhe Turqisht dhe për këtë arsye janë të “shpërngulur” mendërisht tjetërkund!
Ata njëherit janë nacionalist turkomëdhenj apo panislamik. Prandaj, shtrohet pyetja: Kur pushtetet në Kosovë apo Shqipëri do ta rirregullojnë tërësisht çështjen e islamit, në mënyrë që të gjitha investimet e huaja religjioze, islame apo të tjera, të shpallen zero, të pa qena.
Se investimet e tilla janë bërë prej islamikëve dhe udhëheqësve tonë të korruptuar e të shantazhuar gjithandej Gadishullit Ilirik.
Përderisa Islami të jetë “çështje turke” apo ortodoksia “çështje greke”, kurrë nuk do të vijnë ditë të mira për kombin shqiptar.
26. Naim Tërnava, a e keni marrë ndonjë masë ndaj imammit tuaj, tashmë të pensionuar, Mazllam Mazllami, që flamurin kombëtar e quajti “leckë”…Nëse po – tregoni cilat masa i keni ndërmarrë ndaj tij dhe kur?
27. A keni pasur ndonjë deklaratë ndaj mësimdhënësit islamik në Shkollën Fillore “Xhemajl Mustafa”, që flamurin kombëtar e pati hudhë në koshin e mbeturinave…?
Etj.
***
Ne duhet ta pranojmë se jemi duke u pajtuar me të keqen dhe vetshembjen kulturore e historike – kombëtare, dhe shembullli më i madh i këtij pajtimi të kobshëm, mbetët heshtja ndaj sjelljeve dhe veprimeve të imamëve si Shefqet Krasniqi, e shumë tjerëve sikurse ai, pavarësisht se çka thojnë e si veprojnë.
Ne nuk do të duhej të pajtohemi kurrë me faktin e hidhur se neoosmanlinjt dhe panislamikët, duan ta shkatërrojnë shtetin e Kosovës dhe kombin shqiptar përgjithësisht. Ata nuk ndalen pa i ndalur, se ata janë të dehur me religjion e me mënyra të tjera! Ata jetojnë “në botën e vet” dhe nuk e kuptojnë dëmin e madh që janë duke e bërë.
Mjafton andaj që të dëgjohet kjo video, ku flet Shefqet Krasniqi, për ta parë se çka duan e për çka përpiqen dhe ëndërrojnë islamikët:
***
Në Iranin dhjetëra milionësh: “Protestat janë drejtuar ndaj klerikëve, ideologjisë dhe simboleve të konformitetit të detyruar. Shamiat nuk digjen si provokim, por si refuzim. Simbolet e shtetit po rrënohet, jo në kaos, por me qëllim. Duke djegur 30 për qind të xhamive, iranianët nuk kërkojnë reformë, ata refuzojnë plotësisht parakushtin.”

Djegia e mundshme e Kuranit është e ulët, mirëpo, pa një pa dy, Sulltani akuzoi të gjithë ata që kanë mendim të kundërt

1

Fotoja është e përpunuar nga Tim Shkupi, “Imami i Shqiptarëve”.

Fatmir Gashi, Lipjan

Myftiu i Kosovës ef- Naim Tërnava e paska quajtur krim djegien e Kuranit. Natyrisht se është akt i ulët, nga kushdo që të jetë bërë kjo vepër. Mirëpo, pa një pa dy, Sulltani akuzoi të gjithë ata që kanë mendim të kundërt. Duke paragjykuar përfoli subjekte, që ai pretendon ti akuzoj për këtë vepër. Po ia kujtoj myftiut se Kurani është djegur disa herë nga vetë myslimanet e devotshëm deri në shkrimin e formës së tij përfundimtare, – dhe ata që kishin urdhëruar djegien sot po nga këta mysliman konsiderohen si fytyra të ndritura të historisë myslimane.
Kurani i parë konsiderohet se është përmbledhur në kohën e kalifit Ebu- Bekr në vitin 632 nga Zaid ibn Thabit. Mendohet se manuskriptet e para janë shkruar në pergamene, pllaka guri, eshtra etj. Mendohet se kjo manuskript iu ka dhanë Hafses (njërës nga gratë e profetit, vajzës së Omerit) për ta ruajtur. ” E habitshme pse jo Ajshes gruas me të dashur të Muhamedit”!
Fillimisht e deri vonë, në mes arabëve, kishte konflikte rreth interpretimit të Kuranit, sepse arabet e interpretonin në mënyra të ndryshme, nuk kishin alfabet dhe shkrim të konsoliduar dhe të spikatur.
Kalifi i tretë Uthman Ibn Affan kishte vendosur të krijoj një grup dijetaresh, të cilët do ta rishkruanin Kuranin, kështu që kishte kërkuar nga Hafsa ti dorëzohen të gjitha dorëshkrimet që ajo posedonte për ti larguar dilemat dhe përçarjet e mundshme brenda komunitetit. Komisioni për rishkrim përbëhej nga:
Abdallah Ibn Zubayr
Sa’id ibn al-As
Zaid ibn Thaif
Abdurrahman ibn Harith
Një vit pas, komisioni kishte përpiluar një Kuran i cili quhej Kurani i Uthmanit(Osmanit). Pas kësaj Kalifi Uthman urdhëroi djegien e të gjitha shkrimeve, dosjeve të mëparshme. E çuditshme që një Mysliman i rangut ma të lartë kishte urdhëruar djegien e te gjithë ekzemplarëve të mëparshëm dhe sot përkujtohet si fytyrë e rëndësishme historike fetare.
_____
Bashkësia Islame e Kosovës
DEKLARATË E MYFTIUT NAIM EF. TËRNAVA ME RASTIN E DJEGIES SË KURANIT TË SHENJTË
Jam thellësisht i tmerruar dhe i tronditur nga akti vandal dhe kriminal i djegies dhe përdhosjes së Kuranit të Shenjtë, i kryer me porosi dhe mision të qartë kriminal nga persona ende të panjohur në Çabrat të Gjakovës.
Një veprim i tillë është plotësisht i papranueshëm, pasi cenon rëndë vlerat universale humane të qytetërimit botëror dhe, njëkohësisht, godet drejtpërdrejt parimet, traditën dhe identitetin e popullit tonë.
Populli shqiptar, ndër shekuj, është njohur dhe është identifikuar për harmoni, bashkëjetesë dhe mirëkuptim ndërfetar, si dhe për respektimin e besimit, kulturës dhe traditës së tjetrit, veçanërisht kur bëhet fjalë për çështje të ndjeshme që lidhen me fenë dhe besimin.
Fatkeqësisht, këto vlera dhe parime janë vënë në shënjestër kohëve të fundit nga lëvizje të errëta që, në emër të një “shqiptarie” të deformuar dhe të ashtuquajturit “kthim në rrënjë”, po promovojnë urrejtje, përçarje dhe dhunë.
Individë të caktuar dhe grupe të organizuara, duke manipuluar, shpifur dhe instrumentalizuar opinionin publik, po përhapin gjuhë urrejtjeje dhe po bëjnë thirrje të hapura për dhunë ndaj shqiptarëve të besimit mysliman, si dhe për zhdukjen e trashëgimisë dhe kulturës islame.
Kjo propagandë e rrezikshme, në raste edhe tronditëse, është përkrahur madje nga persona, që mbahen dhe paguhen si profesorë universitarë, duke marrë shembuj dhe modele të errëta të gjenocidit grek dhe serb ndaj shqiptarëve myslimanë.
Djegien dhe përdhosjen e Kuranit në Gjakovë e shohim si një akt konkret dhe alarmues, si pasojë direkte e këtyre ideologjive antishqiptare dhe antiislame, të cilat synojnë realizimin e projekteve dashakeqe sipas modeleve të huaja që historikisht kanë qenë armiqësore ndaj shqiptarëve të besimit islam.
Me këtë rast, kërkojmë nga organet kompetente shtetërore që të ndërmarrin menjëherë veprimet e nevojshme ligjore ndaj autorëve të këtij akti kriminal, por edhe ndaj ideatorëve, mentorëve dhe ideologëve të kësaj ideologjie të rrezikshme, të cilët veprojnë duke u fshehur pas parullave të rreme të “fjalës së lirë”, “të drejtës së besimit” dhe një shqiptarie të deformuar sipas interesave të tyre.
Ftoj institucionet shtetërore, edhe njëherë, që të marrin masa adekuate dhe konkrete për të ruajtur kohezionin shoqëror, vlerat autentike të popullit tonë, harmoninë ndërfetare dhe interesin e përgjithshëm të qytetarëve dhe të trojeve tona.
Prishtinë, 27 janar 2026
Myftiu i Kosovës
Naim ef. Tërnava

Shqiptarët nuk djegin libra – alarm pa prova: kur feja keqpërdoret për përçarje

0

 

Luan Dibrani, Prishtinë

Një reagim ndaj deklaratave të Myftiut të Kosovës, Naim ef. Tërnava

Deklarata e Myftiut të Kosovës, Naim ef. Tërnava, lidhur me rastin e djegies së Kuranit në Gjakovë, përfaqëson një reagim të nxituar dhe institucionalisht të papërgjegjshëm, sepse flet në emër të shoqërisë shqiptare pa u ditur ende autorët e aktit dhe pa përfundim zyrtar të organeve të drejtësisë. Një gjuhë e tillë, e ngarkuar me akuza dhe insinuata, nuk kontribuon në qetësi, por në tension dhe përçarje.

Në një shtet laik dhe demokratik, askush nuk ka të drejtë të ndërtojë narrativa fajësuese para drejtësisë, e aq më pak të etiketojë grupe shoqërore apo bindje shpirtërore si rrezik për shoqërinë.

Shqiptarët nuk kanë traditë vandalizmi fetar

Historia e popullit shqiptar është e qartë: shqiptarët nuk kanë traditë djegieje librash, përdhosjeje simbolesh fetare apo dhune në emër të besimit. Përkundrazi, shqiptaria është ndërtuar mbi parimin e bashkëjetesës dhe mbi një identitet kombëtar që i ka paraprirë çdo përkatësie fetare.

Për këtë arsye, përpjekjet për ta lidhur një akt të paqartë kriminal me “shqiptarinë” apo me rikthimin në rrënjë janë deformim i realitetit historik dhe njollosje e qëllimshme e identitetit kombëtar.

Teza e rreme për “98% mysliman”

Disa deklarata dhe interpretime të pasakta përmendin se shqiptarët janë “98% myslimanë”, duke përdorur këtë për të justifikuar akuza dhe përçarje. Kjo është tezë e rreme dhe e rrezikshme, sepse:

  • Në trojet shqiptare nuk ekziston një kombinim fetar që përcakton identitetin kombëtar.
  • Përqindjet që mund të lidhen me myslimanët vërtet i përkasin Bosnjës dhe jo shqiptarëve në Kosovë apo trojet shqiptare.
  • Shqiptarët nuk mund të përkufizohen nga feja – ata janë shqiptarë para se të jenë besimtarë, dhe kjo është themeli historik i kombit tonë.

Çdo përpjekje për të identifikuar shqiptarinë me një përkatësi fetare bie ndesh me realitetin historik, rendin kushtetues dhe interesin kombëtar.

Alarm selektiv dhe përgjegjësi selektive

Gjatë luftës në Kosovë u vranë mbi 1400 fëmijë shqiptarë mmbi 12000 qytetar gra ,burra  ,pleq  e plaka. Për këtë krim madhor nuk pati alarm institucional fetar të kësaj përmase. Sot, ndërkaq, për një akt ende të pahetuar , prodhohet histeri publike dhe mobilizim emocional antikombëtare duke e nënçmuar, ngacmuar edhe shtresën intelektuale.

Ky disproporcion ngre pyetje legjitime mbi selektivitetin moral dhe mbi mënyrën se si përdoren ndjenjat fetare në hapësirën publike.

Liria e besimit nuk kriminalizohet

Është parim themelor kushtetues që askush nuk mund të stigmatizohet për bindjet e tij shpirtërore. Rikthimi apo qëndrimi në një besim të caktuar nuk është akt urrejtjeje, as provokim, dhe as nuk përbën rrezik për shoqërinë.

Çdo gjuhë publike që nënkupton të kundërtën, qoftë edhe në mënyrë të tërthortë, është e papranueshme juridikisht dhe moralisht.

Institucionet fetare dhe kufijtë e përgjegjësisë

Bashkësia Islame e Kosovës ka rol të rëndësishëm shpirtëror, por nuk ka mandat të flasë në emër të të gjithë shqiptarëve, as të formësojë narrativën kombëtare. Kur ky kufi tejkalohet, rrezikohet kohezioni shoqëror dhe hapet terren për përçarje.

Institucionet fetare duhet të kontribuojnë në qetësi, maturi dhe respekt për ligjin, jo në gjuhë alarmuese dhe etiketime kolektive.

Një vijë e qartë

Ne i respektojmë vëllezërit tanë shqiptarë te besimit  myslimanë si pjesë të pandashme të kombit. Por askush nuk ka të drejtë të fusë përçarje mes shqiptarëve duke instrumentalizuar fenë apo duke folur në emër të një shumice që nuk e ka autorizuar as kush Bashkësinë  Islame as Naim Tërnaven.

Shqiptarët janë shqiptarë para se të jenë besimtarë.
Ky është realitet historik dhe themel i bashkëjetesës sonë.

Luan – Asllan Dibrani
Shkrimtar dhe qytetar shqiptar
Janar 2026

Alarm për Kuranin, por heshtje për kombzhbërjen: standardi i dyfishtë i Naim Tërnavës, flamuri si “leckë” apo një libër?

0

Nga: Rrezart Kalaja

Pyetje që Naim ef. Tërnava nuk po i përgjigjet

Në një kohë kur flamuri kombëtar shqiptar përdhoset, bustet e heronjve thyhen, historia relativizohet dhe identiteti ynë sulmohet hapur, kryetari i Bashkësisë Islame të Kosovës, Naim ef. Tërnava, zgjedh të ngrejë alarmin maksimal për një libër të dëmtuar, autorët e të cilit ende nuk dihen.

Pyetja që shtrohet natyrshëm është kjo:
Çfarë është më e rëndësishme për Kosovën – flamuri kombëtar apo një libër i shkruar në arabisht?

Nuk është pyetje kundër fesë. Është pyetje për prioritetet morale dhe institucionale.

Heshtje selektive, alarm selektiv

Zotëri Tërnava, ku ishte zëri juaj kur Mazllum Mazllumi përdorte gjuhë provokuese ndaj identitetit kombëtar shqiptar? Ku ishte reagimi juaj kur bustet e heronjve tanë u thyen, u dëmtuan dhe u përdhosën?

Pse nuk ka deklarata alarmuese kur figura e Nënë Terezës, simbol botëror i humanizmit shqiptar, fyhet dhe provokohet pothuajse përditë nga individë që flasin në emër të “moralit fetar”, por që nuk përfaqësojnë as dijen dhe as etikën?

Pse nuk reagoni kur Salihu Hoxha nga Prizreni relativizon ekzistencën historike të shqiptarëve në Kosovë, duke e paraqitur kombin shumicë si “përqindje të vogël”?
A nuk është kjo goditje direkte ndaj themeleve të shtetit?

Libri që peshon më shumë se varret

Nëse do ta shndërronim këtë situatë në një fabul, do të dukej kështu:
Një komb me varre masive, me mbi 12 mijë civilë të vrarë, me mbi 1400 fëmijë të masakruar, por alarmi institucional ndizet vetëm kur preket një objekt simbolik fetar.

Ku ishte ky alarm kur ndodhi gjenocidi serb?
Ku është sot kur historia jonë shtrembërohet, kultura jonë sulmohet dhe identiteti ynë relativizohet nga ekstremizmi politik me petk fetar?

Nëse libri është i shenjtë, atëherë jeta e njeriut është më e shenjtë.
Nëse fjala meriton mbrojtje, atëherë e vërteta historike meriton mbrojtje absolute.

Një ndër aktivistët që e kallin Kuranin në mbarë Europën…, por nuk bëhet zhurmë qysh bënë islamisti Naim Tërnava.

Prostestat e islamistëve të bashkuar në Suedi, pas kalljes së Kuranit. Iranianët po i tregojnë botës se e mbrojnë kulturën nacionale dhe nuk brengosen fare për asnjë libër të shenjt, as për Kuranin. Qindra xhami deri tash janë djegë nga protestuesit iranin, megjithëse ato janë ndërtuar nga vet iranianët. Po në pjesë të ndryshme të botës ku objektet e kultit ua meremetojnë e ndërtojnë të tjerët për interesat e veta gjeostrategjike, si është gjendja…?! 

Një Kurd duke e kallur Kuranin, i vrarë pastaj nga islamikët…!

Satirë e hidhur e realitetit

Në këtë Kosovë të re, duket sikur:

  • flamuri mund të shkelet pa alarm,
  • heronjtë mund të rrëzohen pa deklarata,
  • historia mund të zhbëhet pa reagim,
  • por një rast i paqartë shndërrohet menjëherë në “komplot antishqiptar”.

Kjo nuk është mbrojtje e fesë.
Kjo është keqpërdorim i fesë për të heshtur pyetjet legjitime.

Kush po e dëmton Kosovën?

Askush nuk e sulmon Islamin duke kërkuar shtet laik.
Askush nuk e fyen besimin duke mbrojtur Kushtetutën.

Por Kosova dëmtohet kur:

  • institucionet fetare flasin si autoritete politike,
  • ndjeshmëria fetare kërkon trajtim penal,
  • ndërsa identiteti kombëtar lihet pa mbrojtje.

Naim Tërnava me Ali Eshbar-in e Diyanetit të Turqisë, në Xhaminë Sulltan Mehmet Fatihut në Prishtinë, sulltanit që i ka bërë një mori gjenocidesh ndaj Arbnorëve e qyteteve të tyre, duke nisur nga Shkodra, që e ka shkatërruar tërësisht. Ali Eshbar pasi e meremetuan për interesat e veta gjeostrategjike Xhaminë e Namazgjasë në Tiranë, i lavdëroj publikisht ushtarët osmanë “që e sollën Islamin” në këto hapësira. Me shpatë-kuptohet. Po me Shpatë ka luftuar kundër pushtuesve aziatik Kryeheroi i kombit Gjergj Kastrioti. Ali Eshbar e ka si kryeqëllim përhapjen e islamit në botë me Diyanetin e vet, “sidomos në viset e Perandorisë Osmane”, që do të thotë me na zhdukë me Islam dhe me na bërë pastaj “ushtarë të përhapjes së Islamit”.

Naim Tërnava me turqit e tij tek Tyrbja e sulltanit “që ia ka sjellë Islamin” në Mazgit të Prishtinës.

Zotëri Tërnava, heshtja juaj për këto tema është po aq politike sa zhurma juaj për një libër.

Një pyetje e fundit

Nëse nesër digjet flamuri shqiptar,
a do të reagoni me të njëjtin alarm?

Nëse rrëzohet një tjetër bust heroi,
a do ta quani “projekt antikombëtar”?

Nëse historia jonë zhbëhet fjalë pas fjale,
a do ta mbroni me të njëjtin zell?

Sepse nëse përgjigjja është jo,
atëherë problemi nuk është libri –
problemi është standardi i dyfishtë i Naim Tërnaves .

Protestat në Iran, dita 31: Rënia e mullahëve do të jetë po aq gjeopolitikisht e madhe sa rënia e Murit të Berlinit

0

Illustrimi: ChatGPT

/ Document.no

Rënia e Republikës Islamike do të ishte ngjarja më e madhe gjeopolitike që nga përfundimi i Luftës së Ftohtë. Për Trumpin, kjo do të ishte një moment në nivelin e rënies së armikut ideologjik Bashkimi Sovjetik. Një Iran i lirë nga regjimi i mullahëve do të sillte një transformim themelor të Lindjes së Mesme.

Në ditën e 31 të kryengritjes, tensioni rreth Iranit mbetet i lartë. Kryesisht lidhet me shtypjen ende brutale të regjimit ndaj protestave masive – dhe me kërcënimet ushtarake të SHBA-së.

Armada e Trumpit ka arritur në Iran
Në mëngjes herët, rreth orës 05 sipas kohës lokale, u raportua një shpërthim. Disa media pretenduan se ngjarja ndodhi në impiantin e ndjeshëm të Parchinit pranë Teheranit, i cili prej kohësh ka qenë i dyshuar për kërkime të lidhura me armët bërthamore.

Disa llogari X pretendojnë se shpërthimi është konfirmuar nga Forca Quds e IRGC-së, por kjo duket të jetë thjesht thashetheme – burime zyrtare iraniane kanë shpjeguar shpërthimet si teste rutinë në kompleksin ushtarak.

Prania e anijes së aviacionit USS Abraham Lincoln dhe forcave përkatëse në rajon ka ashpërsuar retorikën. Donald Trump deklaroi se një «armadë» po lëvizte drejt Iranit, gjë që Irani e hodhi poshtë duke thënë se kjo «nuk ndikon» në kapacitetin e tyre mbrojtës. IRGC pretendon se ata po mbajnë nën vëzhgim të ngushtë SHBA-në dhe Izraelin dhe se çdo kërcënim do të shkaktojë një përgjigje të duhur. Sipas regjimit islamik, ndërtimi ushtarak amerikan përbën «objektivë potencialë».

Image

Vazhdojnë të dalin raporte mbi kryengritje dhe shtypje vdekjeprurëse të lëvizjes masive protestuese. Wikipedia vlerëson deri në 36,500 të vrarë. Mbyllja e internetit dhe kufizimet e komunikimit e bëjnë të vështirë çdo verifikim.

Komandanti i Forcës Quds, Esmail Qaani, raportohet i zhdukur pasi dyshohet se ka vjedhur 700 milion dollarë.

Trump: Përballë një armade masive, Irani dëshiron një marrëveshje
– Trump thotë se Teherani ka thirrur disa herë për të provuar të arrijë një marrëveshje pasi ai dërgoi atë që e quajti «një armadë masive».

Shtëpia e Bardhë është «e hapur për negociata» nëse Irani dëshiron të negociojë, por kushtet janë të rrepta: dorëzimi i të gjitha uranit të pasuruar, kufizimi i raketave, ndalimi i financimit të zëvendësuesve dhe shfuqizimi i të gjitha programeve të pasurimit të pavarur.

Irani është i gatshëm të flasë, por nuk ka treguar shenja që do të pranojë kushtet.

Image

– Trump i bëri thirrje Republikës Islamike të Iranit të përgjigjej ndaj propozimit të tij për marrëveshje që kërkonte dorëzimin. IRGC e ka refuzuar propozimin.

– Shumë prej jush ende nuk më besojnë kur them se Trump do të sulmojë IRGC-në. Por SHBA ka vendosur më shumë trupa në Lindjen e Mesme se sa gjatë Luftës së Gjirit dhe të Irakut së bashku. Ka qenë e vërejtur një grumbullim i jashtëzakonshëm i forcave ajrore në Jordani. A besoni se Trump thotë se ndihma është në rrugë pa bërë asgjë?!! Është bërë shumë punë përgatitore për të siguruar që sulmi të jetë i shpejtë dhe definitiv – pa trupa në terren, pa një luftë të gjatë, që fuqitë rajonale të jenë në bashkëpunim, dhe që IRGC të mos përdorë armë kimike për të vrarë më shumë iranianë të pafajshëm. E di që pritja është e dhimbshme, por 47 vjet nuk mund të kthehen pa përgatitje të thella. Regjimi do të bjerë së shpejti. Jam njëqind për qind i sigurt.

– Erdogan po përgatitet për rënien e regjimit iranian: Turqit po vlerësojnë të krijojnë një zonë buffer pranë kufirit me Iranin për të parandaluar një valë emigrantësh nëse regjimi bie. Amir Tsarfati në Telegram

– Kur regjimi bjerë, një numër i madh iranianësh do të derdhet brenda Iranit, jo jashtë.

Image

Image

– Heshtja e Barack Obamas, Kamala Harris dhe Nancy Pelosi për masakrën në Iran nuk është e rastësishme.

Pse? Revolucioni iranian është kombëtarist dhe laik. Është «Irani i pari», kundër islamizmit radikal, kundër teokracisë. Ai është në konflikt të drejtpërdrejtë me ideologjinë globaliste që nuk beson në kombëtare dhe shtete të forta.

Zbulon dështimin e islamit politik. Mbështetja e iranianëve do të thoshte pranimin se për dekada angazhimi perëndimor në “lëvizjet islame” ka forcuar një regjim brutale. Kjo është një dështim politik dhe moral që ata nuk duan ta pranojnë.

Nuk përshtatet në politikën e identitetit. Demonstruesit iranianë nuk mbajnë sloganë progresivë perëndimorë. Ata kërkojnë sovranitet, kulturë dhe laicitet. Kjo i bën liberalët progresivë të pakëndshëm.

Heshtja mbron politikë të mëparshme. Të flasësh do të rihapte çështje mbi marrëveshjet bërthamore, mëshirimin dhe legjitimizimin e një regjimi që masakron popullin e vet.
Revolucioni iranian kërcënon si narrativat islamiste ashtu edhe kontrollin globalist. Prandaj, e majta globaliste e anashkalon atë.

Image

Image

Fee Iran Jo Free Palestina

Si të nxjerrë nga manuali i Hamasit… – Si përgatitje për një mundësi sulmi amerikan, regjimi ka zhvendosur forcat e tij IRGC nga bazat zyrtare në shkolla. Ata e bëjnë këtë për arsye propagandistike për të maksimizuar humbjet civile (sidomos të fëmijëve).

– Shkolla e mesme Imam Ali në Arak, Iran – dhe pastaj ata do të pretendojnë se SHBA sulmoi shkolla…

Image

– Iranianët zbulojnë nazistët myslimanë që janë përgjegjës për vrasjen e iranianëve të pafajshëm dhe të pambrojtur – dhe unë e mbështes plotësisht atë.

Image

Tousi TV pretendon se regjimet do të kolapsojnë nga brenda.

– Ky është Khamenei në vitin 1974. SAVAK-u i Shahut e arrestoi atë së bashku me shumë nga shokët e tij terroristë islamikë socialistë; ata që sot udhëheqin regjimin dhe sapo kanë masakruar dhjetëra mijëra iranianë. Jimmy Carter kërcënoi shahun me sanksione për t’i liruar ata.

Ushqim i fortë

– IRAN INTERNATIONAL KA BËRË NJË DOKUMENTAR NGA SALLA E TRUPAVE KAH RIZAK NË TEHERAN. AI PËRMBAN DËSHMI PËR GJENOCID DHE DOKUMENTON SE REGJIMI KA HEDHUR KËTU MIJËRA IRANIANË TË VRARË. MBANI MEND SE KY ËSHTË VETËM NJË VEND NË NJË QYTET.

https://twitter.com/NiohBerg/status/2016140943179567580?s=20

Ku mbetën kufomat e grave iraniane?

“SHUMË GRA JANË ZHDUKUR. DËSHMITË PËRSHKRUAJNË TË BURGOSURA FEMRA QË JANË PËRDHUNUAR, GJYMTUAR DHE VRARË – DISA U JANË HEQUR MITRAT NË MËNYRË KIRURGJIKALE. FAMILJET QË KËRKOJNË TË DASHURIT E TYRE RAPORTOJNË TRUPA ME LËNDIME TË RËNDA TË BRENDSHME, VESHË TË GRISUR, FLOKË TË QËRUAR, SHENJA CIGARESH DHE GODITJE ME THIKË – DISA VARROSEN NATËN PËR TË FSHIRË PROVAT. KËTO NUK JANË MIZORI TË IZOLUARA. KËTO JANË KRIME SISTEMATIKE.

– Kjo është çmimi për të luftuar kundër Republikës Islamike. Një aktivist iranian për liri që jeton në fshehtësi në Britani të Madhe, merr kërcënime me vdekje nga islamistë të lidhur me regjimin dhe nuk mund të zbulojë adresën e tij, madje as ndaj miqve. Kjo është ajo që regjimi eksporton në Evropë.

“Për iranianët që i mbijetuan masakrës, jeta nuk do të jetë kurrë e njëjtë. Republika Islamike jo vetëm që ka masakruar dhjetëra mijëra njerëz dhe i ka shkëputur ata nga familjet dhe shoqëria e tyre – ajo gjithashtu ka shkatërruar jetën e atyre që mbijetuan.

Ky ishte një baba që punonte. Një bukë. Ai tani është verbuar nga të shtënat me armë gjahu. Këtu e shohim me fëmijën e tij. Ai është një tjetër viktimë e brutalitetit të regjimit, i dënuar me pasoja të përjetshme për veten dhe familjen e tij.

Image

“Zahra Fazeli kishte një doktoraturë në menaxhim biznesi dhe fliste rrjedhshëm pesë gjuhë. Ajo kishte MS dhe kishte nevojë për një bastun për të ecur, që do të thoshte se ajo nuk mund të vraponte kur banditët e regjimit filluan të qëllonin me fishekë të drejtpërdrejtë ndaj turmës në Bushehr.

Një plumb anash. Dhe pastaj një goditje ekzekutimi.

Image

Paralajmërim: Përmbajtje shumë e pakëndshme që përfshin një fëmijë të vogël
“Në Esfahan më 8 janar, një nënë dhe baba lanë fëmijën e tyre tre vjeçar vetëm për t’i ardhur në ndihmë një protestuesi të plagosur që ishte shtrirë para shtëpisë së tyre. Terroristët islamikë hapën zjarr ndaj çiftit dhe morën trupat me vete. Pas gati dy javësh, ata u identifikuan nga të afërmit. Ata nxituan në shtëpinë e familjes ku gjetën trupin e pajetë të fëmijës. Fëmija tre vjeçar kishte vdekur nga etja dhe neglizhenca.

Të dy janë vrarë nga regjimi.

Protestene i Iran, dag 31: Mullahenes fall vil være like geo­politisk stort som Berlin­murens fall

Blerim Nika nga Lëvizja për Rithim në Katolicizëm, i drejtohet me deklaratë publike Naim Tërnavës

2
Nga: Blerim Nika
____
DEKLARATË PUBLIKE
Drejtuar Naim Tërrnavës!
Lëvizja Shqiptare për Rikthim në Katolicizëm dënon pa asnjë rezervë aktin e djegies së Kuranit në Gjakovë dhe kërkon nga organet e drejtësisë hetim të plotë, profesional dhe të paanshëm deri në identifikimin e autorëve dhe motiveve reale. Çdo akt vandal ndaj simboleve fetare është i dënueshëm, bie ndesh me rendin kushtetues të Republikës së Kosovës dhe cenon traditën shqiptare të bashkëjetesës ndërfetare.
Personalisht jam shumë i interesuar të kuptoj se kush fshihet kësaj radhe pas djegies së Kuranit në Gjakovë dhe cilat janë motivet reale të këtij akti, sepse përvoja jonë e afërt ka dëshmuar se ngjarje të tilla janë përdorur shpesh si instrumente provokimi për të orientuar fajin, për të ndezur tensione ndërfetare dhe për të goditur kohezionin kombëtar shqiptar. Pikërisht për këtë arsye, hetimi duhet të jetë i thellë, i pavarur dhe i çliruar nga çdo presion politik apo fetar.
Por po aq i dënueshëm dhe thellësisht i rrezikshëm është instrumentalizimi i këtij rasti për të orientuar fajin politikisht dhe ideologjikisht drejt shqiptarëve të besimit të krishterë, në veçanti ndaj atyre që po pagëzohen ose po rikthehen në Kishën Katolike. Kjo përbën shpifje të rëndë, përgjithësim arbitrar dhe shkelje flagrante të parimit të shtetit laik.
Opinioni publik duhet të kujtojë disa fakte të fundit. Para disa muajsh, një shqiptar i besimit mysliman u kap duke dëmtuar Kuranin. Kur autoritetet shtetërore vepruan, rasti u relativizua dhe u mbyll me arsyetimin se personi kishte të meta mendore. Ky precedent dëshmon qartë se jo çdo akt i tillë ka prapavijë ideologjike dhe se askush nuk ka të drejtë të fajësojë kolektivisht komunitete të tëra.
Po ashtu, kujtojmë rastin në Podujevë, ku një individ i panjohur nguliti një kryq në varrezat e shqiptarëve të besimit mysliman. Ky akt provokues u përdor menjëherë për të sulmuar shqiptarët katolikë dhe të rikthyerit që po pagëzoheshin, ndonëse ishte e qartë se qëllimi ishte nxitja e përçarjes dhe goditja e bashkëjetesës fetare mes shqiptarëve.
Këto janë skema të njohura provokimi. Historia jonë e afërt njeh mirë montime kriminale dhe politike që synojnë t’ua lënë fajin shqiptarëve për akte që u shërbejnë qarqeve antishqiptare. Rasti Panda në Pejë mbetet dëshmi e qartë se si fabrikohen ngjarje për të orientuar urrejtje dhe destabilizim.
Prandaj pyesim hapur dhe pa ekuivok. A mendoni vërtet se këto lojëra ende funksionojnë me shqiptarët.
Deklaratat që drejtojnë gishtin ndaj shqiptarëve katolikë, i etiketojnë ata si ideologë të dhunës, projekte antishqiptare apo rrezik për shoqërinë, janë të pavërteta, juridikisht të papranueshme dhe moralisht të dënueshme. Ato shkelin Kushtetutën e Kosovës, Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut, parimin e shtetit laik dhe të drejtën themelore të individit për vetëpërcaktim shpirtëror.
Rikthimi në Katolicizëm nuk është akt urrejtjeje, nuk është dhunë, nuk është projekt i huaj dhe nuk është kërcënim për askënd. Është ushtrim i lirë i së drejtës së besimit dhe, për të gjithë shqiptarët, edhe obligim moral dhe historik për t’u kthyer në rrënjët e tyre identitare.
Është fakt historik i pakontestueshëm se shqiptarët ishin të krishterë përpara islamizimit dhe kjo vlen për paraardhësit e të gjithë shqiptarëve pa përjashtim. Mohimi i këtij fakti është mohim i historisë kombëtare dhe deformim i së vërtetës.
Në të njëjtën kohë, heshtja institucionale ndaj gjuhës së linçimit, fyerjeve publike dhe kërcënimeve që u janë bërë shqiptarëve katolikë dhe të rikthyerve është e papranueshme. Ligji duhet të veprojë njësoj për të gjithë. As minberi dhe as kryqi nuk japin imunitet për gjuhë urrejtjeje.
Ne i duam dhe i respektojmë vëllezërit tanë shqiptarë myslimanë. Janë familjarët tanë, miqtë tanë dhe bashkëkombësit tanë. Por askush nuk ka të drejtë të fusë përçarje mes familjeve shqiptare dhe të instrumentalizojë fenë për interesa politike, ideologjike apo personale. Aty shkelet kufiri njerëzor, kombëtar dhe ligjor.
Shqiptaria nuk mbrohet duke akuzuar shqiptarët.
Shqiptaria nuk ruhet me shpifje dhe frikësim.
Shqiptaria mbrohet me të vërtetën, me ligjin, me shtetin laik, me paqen ndërfetare dhe me respektin absolut për lirinë e besimit.
Lëvizja Shqiptare për Rikthim në Katolicizëm do të vazhdojë të mbrojë këto parime pa kompromis dhe pa frikë.
27.01.2026
Blerim Nika

“Kufijtë e Arbërit” nga Prishtina, reagon ndaj shpifjeve të gazetës islamiste “Impakt”, i vlerëson sulme në vazhdim ndaj identitetit Shqiptar

0
REAGIM I OJQ-SË “KUFIJTË E ARBËRIT” – PRISHTINË
GAZETA “IMPAKT” DHE ISLAMIZMI POLITIK KUNDËR SHTETIT DHE IDENTITETIT SHQIPTAR
____
Organizata Joqeveritare “Kufijtë e Arbërit”, me seli në Prishtinë, ndjen detyrimin qytetar dhe kombëtar të reagojë publikisht ndaj veprimtarisë ideologjike të të ashtuquajturës Gazeta “Impakt”, si dhe ndaj rolit drejtues të Olsi Jazexhit, i cili prej vitesh shfaqet si një nga zërat më aktivë të islamizmit politik në hapësirën shqiptare.
Ky reagim nuk buron nga konflikt fetar, por nga nevoja për mbrojtjen e rendit kushtetues, identitetit kombëtar dhe orientimit euro-perëndimor të shqiptarëve.
Olsi Jazexhi – ideolog i përgatitur i islamizmit politik
Olsi Jazexhi paraqitet publikisht si figurë e formuar teorikisht në doktrinën e islamizmit politik, një ideologji që historikisht dhe praktikisht ka rënë në kundërshtim të drejtpërdrejtë me ligjin, shtetin laik dhe rendin demokratik, kudo ku ka vepruar si projekt politik.
Në diskursin e tij publik:
• feja nuk trajtohet si besim personal, por si mjet organizimi politik;
• shteti laik shihet si pengesë;
• ndërsa kombi dhe identiteti kombëtar relativizohen ose zëvendësohen me nocione fetare dhe post-osmane.
Mohimi i shtetit shqiptar dhe i Kosovës
Një element veçanërisht shqetësues i kësaj ideologjie është gjuha dhe terminologjia që mohon shtetësinë shqiptare.
Në qëndrime të njohura publike:
• Shqipëria nuk trajtohet si shtet sovran modern,
• Kosova etiketohet me terma si “Kosovaristan”,
• identiteti shqiptar zëvendësohet me koncepte që e zhveshin kombin nga përmbajtja e tij historike dhe politike.
Këto nuk janë thjesht provokime semantike.
Janë pozicione ideologjike që synojnë çmontimin e vetëdijes kombëtare shqiptare.
Gazeta “Impakt” – nga media në platformë ideologjike
Në këtë kontekst, Gazeta “Impakt” nuk funksionon si media informative në kuptimin profesional, por si:
• platformë propagandistike,
• mjet indoktrinimi ideologjik,
• zë i islamizmit politik në gjuhën shqipe.
Përmes shkrimeve, editorialeve dhe intervistave të saj:
• shteti laik paraqitet si armik i fesë,
• Perëndimi si kërcënim kulturor,
• ndërsa identiteti kombëtar shqiptar si pengesë për “bashkësinë fetare”.
Kjo nuk është gazetari.
Kjo është aktivizëm ideologjik me pasoja shoqërore.
Islamizmi politik dhe konflikti me ligjin
Është fakt i njohur ndërkombëtarisht se islamizmi politik, si ideologji:
• bie në konflikt me rendin juridik të shteteve demokratike,
• nuk e pranon shtetin laik,
• dhe në shumë vende ka qenë objekt hetimi, ndalimi ose monitorimi institucional.
Kjo nuk është çështje besimi.
Është çështje rendit kushtetues dhe sigurisë shoqërore.
Qëndrimi ynë është i qartë
OJQ “Kufijtë e Arbërit” thekson se:
• myslimanët shqiptarë janë pjesë e pandashme e kombit shqiptar;
• kritika jonë nuk është kundër Islamit si fe;
• por është kundër përdorimit të fesë si armë politike antikombëtare.
Islamizmi politik nuk i përfaqëson shqiptarët myslimanë — i instrumentalizon ata.
Kufijtë e Arbërit janë vija e kuqe
Kufijtë e Arbërit nuk janë vetëm gjeografikë.
Ata janë kufij të ligjit, shtetit, gjuhës dhe identitetit kombëtar.
Çdo projekt që:
• mohon shtetin shqiptar,
• relativizon kombin,
• dhe synon zëvendësimin e identitetit kombëtar me ideologji fetare,
është projekt antishqiptar, pavarësisht se çfarë gjuhe përdor apo çfarë justifikimi fetar jep.
Përfundim
Shoqëria shqiptare ka të drejtë dhe detyrim:
• të kritikojë,
• të demaskojë,
• dhe të kundërshtojë publikisht projekte ideologjike që punojnë kundër interesit kombëtar.
Jo me dhunë.
Jo me censurë.
Por me argumente, dije dhe vetëdije kombëtare.
OJQ “Kufijtë e Arbërit” – Prishtinë
do të vazhdojë të mbrojë identitetin shqiptar, shtetin dhe kufijtë e Arbërit
kundër çdo ideologjie që synon t’i zhbëjë ata.
________
Prishtinë, më 27 janar 2026
Nga Kryesia e SHKKA
OJQ “Kufijtë e Arbërit” Prishtinë.

Ja si i mbrojti Hebrenjt Mretnia Shqiptare, përmes Ministrisë së Punëve të Mrendëshme

Sot është dita që bota kujton Diten e Kujtesës, për të mos harruar krimet kundër njerezimit ndaj një populli, hebrejve. Dhe për ne është një ditë e veçantë sepse kujtojmë mirësinë tonë dhe vendimin e drejt të Mbretit Zog e kryeministrit Mustafa Kruja për ti pajisur me pasaporta shqiptare dhe dhënë mbrojtje shtetërore. Më vonë Xhafer Deva e Kol Biba janë treguar shtetarë.

Nuk jemi të vetmit që e kemi bërë mbrojtjen e hebrejve, por askush nuk e ka bërë me vendim shtetëror si Mbreti Zog apo ndihmën e qindra familjeve patriote.
Kryeministri jonë duhet ti kishte përfshirë këto fakte historike në fjalim duke mos pasur frikë armatën historianëve të Partisë.


Hebrenjt në Jerusalem (Jews in Jerusalem 1895).
“Rafael Jakoel dh kunati i tij shkuan në Tiranë për të takuar Ministrin e Brendshëm Xhafer Deva… Ministri u tregoi atyre listen me emrat e hebrejëve që po kërkonin gjermanët. Por, ‘besa’ ishte aq e fuqishme sa që ai nuk ua kishte dorëzuar atyre këta njerzë në listë, ka treguar Jakoel. “Përderisa ne jemi këtu, ju s’keni nevojë të brengoseni,” u kishte thënë Deva atyre, sipas Jakoel… “Por, nësë na ndodhë dicka neve, atëherë, ruajeni vetën.”

Dokumenti i Minsitrisë së Punëve të Mrendëshme të Mretnisë Shqiptare