Kreu Blog Faqe 299

Nga sot përballë dy kandidaturave!

Drini.us
-
0
Nga sot përballë dy kandidaturave!

Florim Zeqa

Po ndodhë pikërisht ashtu siq e kam parashikuar! Tanimë kur kanë mbetur vetëm edhe pesë ditë deri në Kuvendin e Lidhjes Demokratike të Kosovës të 31 janarit 2026, u paraqit edhe kandidatura e dytë për kryetarë!

Pa u liruar nga barra e përgjegjësisë, nuk ka besim për ringritjen e partisë

Pas kandidaturës time të shpallur publikisht dhe zyrtarisht më 2 janar 2026, edhe Abdullah Hoti po kërkon besimin për t’i prirë Lidhjes Demokratike të Kosovës!

Për dallim nga unë që e kundërshtova figurën Lumir Abdixhikut për rezultatin e dobët zgjedhor, kandidati tjetër i “falënderoj të gjitha strukturat drejtuese të LDK-së për përkushtimin në udhëheqjen e LDK-së në pesë vitet e fundit: Kryetarin Abdixhiku, kolegët e Kryesisë, të degëve e nëndegëve dhe forumet anekënd Kosovës”!

Edhe përkundër respektit për z. Avdullah Hoti, është vështirë e besueshme një kandidatur, e cila paraprakisht lëvdon kryetarin dështak, ndërsa në tjetrën anë e kërkon besimin e delegatëve të Kuvendit për kryetarë të LDK-së!

Mbase në rrethana normale dhe në zgjedhje të rregullta brenda partisë do t’i shkonte për shtati fjalori i Avdullah Hotit, por jo tani pas këtij debakli zgjedhor!

Një kryetar në dorëheqje për dështim të rezultatit zgejdhor nënkupton edhe dorëheqjen e kryesisë dhe jo vetëm!

Andaj më duket kërkesë anakronike e z. Avdullah Hoti, që, pa u liruar nga barra e dështimit, të kërkojë ngarkimin me “barrën e ringritjes politike dhe organizative të partisë”!

Fillimisht shkarkimi i kryetarit dhe kryesisë, pastaj shpalosja e kandidaturave!

Thirrje delegatëve të Kuvendit Zgjedhor të LDK-së

Të dashur bashkëpartiakë, ju ftojë të gjithëve pa dallime në mendime, pa paragjykime, pa inate personale apo grupore, për të mirën e LDK-së dhe shtetit të Kosovës në veçanti, që t’i tejkaloni barrierat statuare që e pengojnë kandidaturën time!

Vetëm në këtë mënyrë mund t’i thoni JO ndarjeve dhe përçarjeve të brenshme si rezultat i grupeve të shumta të interesit që veprojnë për shkatërrimin e LDK-së!

Mbështetja për kandidaturën time është forcë vepruese për fuqizimin e LDK-së dhe kthimin e shpejtë në ‘Zonjë’ të skenës politike kosovare siq e dëshirojmë të gjithë.

Andaj, të dashur delegat, e keni rastin historik në Kuvendin Zgjedhor, që fillimisht ta propozoni kandidaturën time (Florim Zeqa) për kryetar dhe mbështetni me votë!

Vota juaj për kandidaturën time për kryetar është votë për çlirimin e LDK-së nga klanet dhe grupet e interesit, nga uzurpatorët, matrapazët dhe mercenarët politikë të instaluar në ‘Kalanë Rugoviane’!

Veproni si të doni, por një gjë mos e harroni, çelësi i ringritjes së LDK-së është në dorën time!

Herët apo vonë do ta kërkoni!

Florim Zeqa, kandidat për kryetar të LDK-së

25.01.2026, Orsago (TV-Itali)

Kishat dhe Manastiret monumentale në Kosovë janë ndërtuar prej Dardanëve, që ishin të krishterët e parë të Gadishullit Ilirik

Drini.us
-
0
Kishat dhe Manastiret monumentale në Kosovë janë ndërtuar prej Dardanëve, që ishin të krishterët e parë të Gadishullit Ilirik

Msc Belisar Jezerci, historian

____

KISHAT DHE MANASTIRET NË KOSOVË JANË NDËRTUAR NË DARDANI NGA TË KRISHTERËT E PARË TË BALLKANIT, PRA NGA SHQIPTARËT…!
____
Sipas burimeve historike, popullsia e Dardanisë gjatë shekujve XIII-XIV përbëhej kryesisht nga shqiptaret dhe vllehët.
Sipas BULLËS SË ARTË të mbretit Stefan Deçanit (133]), banorët e pronave të manastirit të Deçanit ishin shqiptaret dhe vllehët. Në këtë dokument nuk figuron askund ekzistimi i serbëve në këto treva.
Këto të dhëna i pasurojnë dhe i dëshmojnë kronistët bizantinë: Laonik Halkokondili, Krisobuli, dhe Mihail Dukasi. Këta dëshmojnë se popullsia e Dardanisë (Kosovës) ishte dardane, ndërsa qeveritarët e saj Stefan Nimani, Stefan Deçani,Milutini,Dushani dhe Lazarasit i takonin fisit ilir TRIBAL.
Kur filloi rindërtimi i Manastirit te Deçanit, pushtetarët rrasian, u detyruan të mbajnë një njësi të fortë ushtarake që ti ruaj mjeshtrit, sepse vendasit (SHQIPTARËT KATOLIKË) nuk i lejonin mjeshtrit të punonin në kishën e tyre.
Në arkitraun e portalit jugor të kishës gjendet edhe mbishkrimi i arkitektit shqiptar,DON VITA që e kishte skalitur këtë kishë. Pronat e manastirit të Deçanit ishin të fisit Gash. Në ” Thesarin e Manastirit të Deçanit” ndpdhen dokumente me interes shkencor të cilat vërtetojnë se popullsia e Deçanit dhe e rrethines ishin shqiptare.
Kisha e Graçanicës u ndërtua me 315 mbi themelet e kishes e kishës së vjeter bazilikes tripjesëshe ilire-bizantine. Kisha e Graçanicës ishte vazhdimësi e fuqishme e qendres kishtare dardane të Ulpianës. Këtë e dëshmon edhe letra e PAL BENEDIKTIT XI, në fillim të shekullit XIV, i cili me kërkesen e arqipeshkvit të Tivarit i caktoi mbikqyrësit e kishave në Berkovë,Rogaznz,Trepçë, pra edhe në Graçanicë.
Dëshmi se kishat në DARDANI (Kosovë e sotme) ishin shqiptare, dëshmon kërkesa e PAPËS KLEMENTI V drejtuar mbretit rashian MILUTINIT që ti lironte kishat e uzurpuara shqiptare.
Graçanica që ishte kishë katolike shqiptare dëshmohet nga DEFTERI OSMAN i vitir 1455, ku theksohet banueshmëria e shqiptarevz me atributin arbanas në fshatin Hlaplz, afër Llapnosellës, ku ruheshin traditat shqiptare.
Ndërmjet viteve 1330-1380, nën patronatin e tregtarëve raguzanë e të minatorëve sasë, u ndertuan KISHAT KATOLIKE në tri qendrat kryesore të minierave ne Trepçë,Janjevë e ne Novobërdë.
KISHA E SHËN PREMTES në Prizren ishte kishë shqiptare e ngritur mbi themelet e një kishe bazilike ilire-bizantinz, e adaptuar më 1307 në kishë ortodokse. Kisha e Pejes bënë pjesë ne kompleksin e kishave të Shën Mërisë.
Në bazë të shumë të dhënave arkivore dhe arkeologjike mund të konstatojmë se serbët me asnjë të drejtë njerëzore dhe ne asnjë mënyrë nuk mund te konsiderohen trashëgues legjitim të përmendoreve kishtarz dhe sakrale, themelet e të cilave gjithmonë ishin shqiptare.
Këtë e vërteton edhe PAPA KLEMENTI I VI,i cili me 7 shkurt të vitit 1346 reagoi te Stefan Dushani per uzurpimin dhe pervetesimin e KISHAVE KATOLIKE SHQIPTARE ne Prizren,Novoberd, Trepçë,Janjevë, Pejë,Deçan Deviç, Graçanicë e kisha te tjera ne trojet shqiptare.
Shkencëtari serb PERO SLIJEPÇEVIÇ, më 1934 ka shkruar: serbët në mesjetë nuk kanë pasur as afinitet, as aftësi,as mundesi për të ndertuar kishat monumentale, siç jane ato ne Kosovë e në Maqedoni, kështu që dokumentet në të cilat figuron emri i NEMANJIDËVE si ndertues të këtyre kishavz nuk jane për t’u besuar. Kishat janë ndertuar ne kohen e sundimit të Bizantit, kur në Kosovë nuk ka pasur fare serbë Pra në çdo aspakt këto kisha ishin të shqiptarevz, sepse ato i shërbyen shqiptarëve për të kryer ritet fetare.

Kur lindën patronimet ruse dhe periudha Kryesore e Ardhjes së Priftërinjve Rusë në Malin e Zi

Drini.us
-
0
Kur lindën patronimet ruse dhe periudha Kryesore e Ardhjes së Priftërinjve Rusë në Malin e Zi
Fahri Xharra, Gjakovë 
___
Dinastia Romanov e Rusisë tregoi interes për Malin e Zi që nga shekulli XVIII, kur Perandoria Ruse filloi të luante një rol të rëndësishëm në Ballkan si mbrojtëse e popujve sllavë ortodoks kundër Perandorisë Osmane. Ky interes u rrit gjatë shekujve XIX-XX, sidomos në kontekstin e politikës pansllaviste dhe përpjekjeve ruse për të zgjeruar ndikimin e saj në rajon.
Kur lindën patronimet ruse ne Malin e Zi?
Periudha Kryesore e Ardhjes së Priftërinjve Rusë në Malin e Zi
1. Shekulli XVIII – Në kohën e Pjetrit I të Madh dhe Katerinës së Madhe, Rusia nisi të ndihmojë Malin e Zi . Gjatë kësaj periudhe, disa priftërinj rusë  erdhën në Malin e Zi për të forcuar lidhjet fetare dhe politike mes Kishës Ortodokse Ruse dhe asaj malazeze.
Deri para ardhjes se popave ortodoks rus, Mali i Zi fliste shqip.
Në fakt Iliq  në emrat e Vladimir Iliç Leninit dhe Josif Visarionoviç Stalinit nuk janë mbiemra, por patronime—emra që tregojnë emrin e babait, një traditë tipike ruse.
Në rusisht, patronimi formohet nga emri i babait + prapashtesën:
• “-oviç” (për burra)
• “-ovna” (për gra)
Pyetja për të gjithē :
Si u ba që Nemanet (Nemanjiq) , Ndrekajt (Drekalloviq),Gashët (Gashiq ), Kopiliqet, Obiliqi ( Kopili ), Llazareviq( Llazari ) e shumē te tjerë të ” kishin” mbiemrin  me rus. me – iq ose – viq, që në shekullin 11-të kur  ne atë kohë as Rusi nuk ka pasë?
Pse fisi Gjuraj nga popat rus u quajt  ÇARNOJEVIQ?
Kur u krijua  Serbia , 1830 atëherë Çarnojeviqet  u  bënë Cërnojeviq
Pra, gēnjeshtra e madhe ruse e shek.19 u jetësua nē historiogafinë europiane ( edhe ate shqiptare) që serbët ishin ortodoksët e shek . 12-15 të.
Miq të dashur  , duhet nje vullnet i madh i historianëve shqiptar qē Europēs t’ia tregojnē të verteten  e  mesjetes   se ortodoksise shqiptare.
Me 25 janar 2026

Protestat në Iran, dita 28: Khamenei vepron siç bëri Hitler, duke u fshehur në një bunker

Drini.us
-
1
Protestat në Iran, dita 28: Khamenei vepron siç bëri Hitler, duke u fshehur në një bunker

Khamenei hyn në një traditë të madhe kur fshihet në bunkerët e tij nëntokësor. Hitleri e përfundoi jetën e tij në bunkerin e Führerit në Berlin, Muammar Gaddafi u vra në një kullë uji, Nasrallah kaloi disa vite nën tokë në Dahieh, Sinwar e provoi jetën nën tokë në tunelët nën Gaza, Saddam përfundoi në një gropë në Irak. Ilustrim: ChatGPT

Arnt Jensvoll / Document.no

Serielogo Opprør i Iran 2025-26

Kryengritja në Iran 2025 – 26

Në vetëm disa ditë, jo një apo 100, por vlerësimet paraprake flasin për nga 16,000 deri në 20,000 të rinj civilë që protestuan kundër IRGC në Iran, të cilët u vrarë brutalisht para syve të gjithëve. Dhe IRGC po planifikon të ekzekutojë demonstrues të burgosur në ditët e ardhshme, shkruan Gatestone Institute.

Irani ka refuzuar një rezolutë të Këshillit të të Drejtave të Njeriut të OKB-së në Gjenevë, e cila dënoi shtypjen e dhunshme të protestave dhe kërkoi ndalimin e arrestimeve, vrasjeve jashtëgjyqësore, dhunës seksuale dhe mizorive të tjera. Rezoluta u miratua me 25 vota për, 7 kundër dhe 14 abstenime. Përfaqësuesi i Iranit, Ali Bahreini, pretendoi se 3,117 persona janë vrarë në trazira, nga të cilët 2,427 ishin “terroristë” të armatosur dhe të financuar nga SHBA, Izraeli dhe aleatët e tyre. Ai e quajti rezolutën ironike duke marrë parasysh «historinë e shteteve sponsorizuese për gjenocid dhe krime lufte».

Trump kombinon dy mjete që regjimet autoritare i frikësohen
Udhëheqësit iranianë kanë mësuar të bëjnë përballje me rezervën diplomatike të Perëndimit – deklaratat e tyre të kujdesshme me qëllim për të shmangur eskalimin. Ata kanë mësuar se shtypja në vendin e tyre provokon kritika pa pasur pasoja. Ata kanë mësuar se veprat terroriste jashtë vendit do të dënohen, por do të tolerohen dhe harrohen. Ata kanë mësuar se mashtrimet me armë bërthamore çojnë në negociata, jo në dënime.

Trump prish këtë model, ai kombinon dy mjete që regjimet autoritare i trembin: solidaritet moral i hapur me viktimat e regjimit dhe dëshirë e besueshme për të përdorur forcën.

Trump ka thyer një tabu në politikën amerikane duke folur drejtpërdrejt me popullin iranian; ai i përfshin ata si aktorë të rëndësishëm politik. Regjimet autoritare janë të varura nga izolimi psikologjik i popullsisë dhe bindja e tyre se janë vetëm, të harruar dhe të padukshëm. Kur presidenti i SHBA-së e njeh hapur betejën e tyre, muri i izolimit thyhet.

Faleminderit administratës së Trumpit dhe Izraelit, regjimi iranian nuk ka qenë kurrë më i dobët. Që nga revolucioni islamik i Khomeinit në 1979, sistemi nuk ka përballuar kurrë një bashkësim të ngjashëm të kryengritjes së brendshme, kolapsit ekonomik, dobësisë ushtarake dhe dështimit psikologjik.

Asnjëherë mullahët nuk janë dukur kaq të frikësuar nga populli i tyre. Kjo dobësim është rezultat i – mbi të gjitha – guximit të popullit iranian – ata janë ngritur kundër një sistemi që e ka legjitimuar veten përmes burgimeve dhe ekzekutimeve.

Baza e Republikës Islamike – pretendimi për legjitimitet hyjnor, dhuna e saj, imazhi i pakapërcyeshmërisë dhe kontrolli mbi ekonominë – po fillon të shpërbëhet.

Regjimet rrallë bien vetëm sepse njerëzit nuk i duan. Ato bien kur frika kalon në anën tjetër.

Frika ka arritur në rrethet më të brendshme të regjimit
Vijnë lajme të ndryshme për vendndodhjen e Khamenei-t dhe çfarë planifikon ai pas kolapsit të regjimit. Një mundësi që përmendet shpesh është arratia drejt Moskës me disa ndjekës të ngushtë. Ai nuk qëndron më në rezidencën e tij në Teheran, as në ndërtesa të rëndësishme të qeverisë – ai banon në një bunker nën tokë.

Khamenei hyn në një traditë të madhe kur fshihet në bunker-in e tij nën tokë. Hitleri e mbylli jetën e tij në Führerbunker nën Reichskanzlei në Berlin, Muammar Gaddafi u kap dhe u vra në një kanalizim, Nasrallah kaloi disa vite nëntokë në Dahieh, Sinwar provoi jetën nën tokë në tunnelat e Gazës, Saddam përfundoi në një gropë në Irak.
– Udhëheqësi suprem i Iranit, Ali Khamenei, është zhvendosur në një ambient të veçantë nën tokë në Teheran pasi zyrtarë të lartë ushtarakë dhe të sigurisë vlerësuan rrezikun në rritje të një sulmi amerikan. Kompleksi përshkruhet si një zonë e fortifikuar me tunele të lidhura me njëri-tjetrin. Informacioni gjithashtu tregon se Se Masoud Khamenei, djali i tretë i udhëheqësit të lartë, ka marrë përsipër menaxhimin e përditshëm të zyrës së udhëheqësit dhe funksionon si kanali kryesor për komunikimin me pushtetin ekzekutiv.

Duhet të theksohet se @A_M_R_M1 duket si një burim sensacionalist me besueshmëri mesatare.

– Zyrtarë të lartë në Shtëpinë e Bardhë thonë se «asnjë bunker i mbrojtur nën tokë nuk do të mund të mbrojë Khamenein nëse presidenti Trump vendos të sulmojë.»

Image

– Mediat amerikane raportojnë se Trump dëshiron të kapë Khamenein në të njëjtën mënyrë si Maduron.

Image

Eric Trump u jep mullave iranian një afat deri të hënën.

– Presidenti Trump ka dërguar një mesazh të vonë për situatë emergjente: Të hënën fillon ferri.

Image

Mullahët po përgatiten – po mbledhin kufoma
Regjimi islamik refuzon t’ua dorëzojë familjeve të tyre trupat e iranianëve që kanë vrarë. Arsyeja pse ata po mbledhin kufoma është se ata planifikojnë t’i portretizojnë ato si “viktima civile” të shkaktuara nga një sulm i ardhshëm amerikan.

– Holokausti në kohë reale. 43,000 të vrarë është minimumi. Numri real i vdekjeve është ndoshta disa herë më i lartë. Ne jemi dëshmitarë të një shfarosjeje masive sistematike, të organizuar.

Mizoritë që nuk i shihni: 16,000 trupa u sollën vetëm në Qendrën Mjekësore Ligjore Kahrizak në Teheran.350,000 njerëz të plagosur po gjakosen për vdekje në shtëpi sepse spitalet janë bërë kurthe për arrestime.20,000 të burgosur janë ulur në qeli të errëta duke pritur xhelatin.

Mashtrimi përfundimtar: Regjimi islamik vjedh kufoma. Ata refuzojnë t’ua kthejnë fëmijët nënave të tyre. Ata i ruajnë trupat në mënyrë që t’i portretizojnë ato si “viktima civile” në rast të një sulmi ajror amerikan. Ata vrasin iranianët dhe përdorin kufoma të ftohta si mburoja politike. Heshtja e bashkësisë ndërkombëtare do të lejojë një përsëritje dhe përshkallëzim të mizorive.

Ne kemi raportuar më parë për prindërit që gjetën djalin e tyre në një qese trupash – gjallë. Këtu historia ripërcillet nga foltorja e OKB-së.

– Merrni pak kohë për ta parë këtë. Është e shkurtër, por ju jep një pasqyrë të asaj që ndodh në Iran ndërsa udhëheqësit botërorë përpiqen të kuptojnë se si të reagojnë. Deri tani ka pasur kryesisht heshtje dhe pasivitet.

– Regjistrime të reja video tregojnë trupat e fëmijëve në dysheme pasi Republika Islame i vrau ata.

https://twitter.com/EYakoby/status/2015216118055526748?s=20

Videoja është shumë e fuqishme për të qenë e pranueshme që X ta integrojë në artikull.
Ne pyesim përsëri: Ku janë të ashtuquajturit aktivistë të të drejtave të njeriut, grupet liberale, LGBTQ dhe feministët që ishin kaq zëshëm për Palestinën, por të heshtur për iranianët që luftojnë kundër regjimit islamik?

– Staf mjekësor fshehurazi rrjedh regjistrime nga një nga spitalet në Teheran – kjo është vetëm një nga spitalet!

Tommy Robinson thekson kontrastin mes iranianëve të zakonshëm të rinj dhe fëmijëve të udhëheqësve të regjimit. Nuk kemi mjete për të vërtetuar autenticitetin e videos, por nuk ngremë dyshime për mesazhin e saj.

– Ndërsa iranianët po masakrohen në betejën për liri, fëmijët e regjimit jetojnë një jetë luksoze në Monaco.

– Një iranian nga Teherani: «Le të dihet se nëse Trump sulmon Iranin dhe unë vritem aksidentalisht si pasojë e këtij sulmi, vrasësi im është Khamenei.»

Edhe një herë duhet theksuar se lajmet nga Irani në masë të madhe nuk mund të verifikohen. Ajo që është «e vërtetë» një ditë mund të jetë «gënjeshtër» ditën tjetër.

Protestene i Iran, dag 28: Khamenei gjør som Hitler gjorde, gjemmer seg i en bunker

Qëndrim Kryeziu , biznesmen dhe udhëheqës i RTV “Arbëria”: punonjësve ua jep 1 milion euro për Vitin e Ri, u ndanë parcela për shtëpi

Drini.us
-
1
Qëndrim Kryeziu , biznesmen dhe udhëheqës i RTV “Arbëria”: punonjësve ua jep 1 milion euro për Vitin e Ri, u ndanë parcela për shtëpi
Një gjest i rrallë dhe frymëzues vjen nga Kosova. Qendrim Kryeziu, drejtori ekzekutiv dhe pronari i kompanisë ISP Broadcast dhe udhëheqës i RTV “Arbëria”, ka surprizuar punonjësit e tij duke u dhuruar 1 milion euro shpërblim për Vitin e Ri, si shenjë mirënjohjeje për përkushtimin e tyre ndër vite.
Në një lidhje për emisionin “ABC e Mëngjesit”, Kryeziu tregoi se vendimi erdhi jo vetëm si festë suksesi, por edhe si detyrim moral ndaj stafit që, sipas tij, ka sakrifikuar gjithçka për kompaninë.
Ai theksoi se 11 punonjës janë shpërblyer për besnikërinë dhe punën e palodhur gjatë 15 viteve, shpesh duke qenë në detyrë edhe gjatë festave më të rëndësishme si Krishtlindjet apo Bajrami.
“Ka qenë një fitore e jashtëzakonshme dhe duhej shpërblyer. Ata kanë qenë gjithmonë pranë kompanisë, kanë punuar pa orar, në çdo festë. Sakrifica e tyre meriton respekt,” – u shpreh Kryeziu.
Përveç shpërblimit financiar, ai zbuloi se punonjësve u janë dhënë edhe ngastra toke, për t’i ndihmuar të ndërtojnë shtëpitë e tyre – një kërkesë që ai e ka përmbushur nga toka e trashëguar familjare.
“70% e tyre donin vetëm një vend për të ndërtuar shtëpinë. Ne ua dhamë tokën. Nuk është hera e parë që ndodh, ka edhe të tjerë që bëjnë gjeste të tilla,” – shtoi ai.
Kryeziu njoftoi gjithashtu se punonjësit kanë një objektiv afatgjatë: nëse për 5 deri në 10 vite arrijnë një numër të caktuar klientësh dhe zgjerim të rrjetit kabllor, shpërblimi mund të shkojë deri në 10 milionë euro.
Ky veprim është pritur me reagime shumë pozitive në publik, duke u konsideruar si një shembull i rrallë i drejtësisë sociale dhe vlerësimit të punës në biznesin shqiptar.

Intervistë e Prof. Ass. Dr. Gjylbehare Muratit me Blerim Niken e Lëvizjes Shqiptare për Rikthim në Katolicizëm

Drini.us
-
0
Intervistë e Prof. Ass. Dr. Gjylbehare Muratit me Blerim Niken e Lëvizjes Shqiptare për Rikthim në Katolicizëm

Prof. Ass. Dr. Gjylbehare Murati

Intervistë

Prof. Ass. Dr. Gjylbehare Murati është  një nga profesoreshat më të dalluara në fushën e lirive dhe të drejtave të njeriut, si dhe në të drejtën ndërkombëtare.

Prof. Murati është e doktoruar në një nga universitetet më prestigjioze të Bashkimit Evropian dhe njihet për profesionalizmin, përkushtimin dhe kontributin e saj të rëndësishëm në avancimin e studimeve të drejtësisë. Ajo aktualisht vepron dhe zhvillon hulumtime në University Haxhi Zeka, Pejë, Kosovë, dhe ka botuar punime shkencore në revista ndërkombëtare si Religion and Human Rights (Brill, 2025), duke i dhënë kontribut të rëndësishëm studimeve mbi sekularizmin dhe lirinë e fesë.

Pyetjet e saj që ia bënë Blerim Nikës, janë pjesë e një projekti kërkimor akademik mbi temën “sekularizmi dhe liria e fesë në Kosovë”, dhe në këtë material do të gjeni edhe përgjigjet e Blerimit lidhur me rikthimin e shqiptarëve në Kishën Katolike.

Blerimi e kishte parë të arsyeshme t’a bënte pjesë të gjykimit publik këtë material, duke i paraqitur pyetjet e profesoreshës dhe përgjigjet e tij, ashtu siç janë dhënë, për informim dhe transparencë ndaj opinionit publik.

Ky material ka qëllim akademik dhe hulumtues dhe nuk lidhet me gazetari apo publikime mediatike.

Bisedë e strukturuar ndërmjet Prof. Dr. Gjylbehare Murati dhe Blerim Nika

Si e shpjegoni ju fenomenin e konvertimit të disa shqiptarëve myslimanë në katolikë (në diasporë dhe brenda Kosovës)?

Blerim Nika: Shqiptarët nuk po konvertohen – ata po rikthehen. Ky nuk është një ndryshim fetar, por një kthim në gjirin e besimit dhe identitetit të lashtë të kombit tonë. Shqiptarët po kthehen aty ku ishin – në themelet e tyre shpirtërore e historike. Shqiptarët e pranuan krishterimin që në shekullin e parë, nga Apostulli i Kombeve, Shën Pali. Ky pranim ishte i lehtë dhe i natyrshëm, sepse krishterimi përshtatej me kulturën, traditat dhe mënyrën e jetesës shqiptare.

Ky fakt tregon se lidhja e shqiptarëve me fenë e krishterë nuk është e huaj, por është pjesë e natyrshme e shpirtit dhe identitetit tonë. Këtë e argumentoj sepse Kisha Katolike shumë prej ritualeve dhe traditave antike iliro-dardane i futi brenda Kishës Katolike në hapësirat shqiptare, për t’i ruajtur dhe kultivuar ato.

Zoti, në Fjalët e Urta 22:28, na thotë: “Mos lëviz kufirin e lashtë që kanë vënë etërit e tu.” Kjo tregon respektin dhe përkujdesjen për rrënjët dhe trashëgiminë tonë shpirtërore dhe kombëtare.

Kush janë kryesisht këta individë që konvertohen – a vijnë nga ndonjë rajon i caktuar i Kosovës apo janë nga zona të ndryshme?

Blerim Nika: Ky rikthim nuk është individual, por mbarëkombëtar. Pagezimet po ndodhin në të gjitha hapësirat shqiptare – në Kosovë, Shqipëri, Maqedoninë e Veriut, Mal të Zi, Luginë të Preshevës, e deri në mërgatë. Kudo ku ka shqiptarë, po zhvillohet një lëvizje e gjallë dhe e sinqertë rikthimi në Kishën Katolike – një rikthim që po merr përmasa të një revolucioni shpirtëror kombëtar.

A është ky fenomen më i përhapur te brezat e rinj apo edhe te ata më të vjetër?

Blerim Nika: Kjo që disa e quajnë fenomen, në të vërtetë është proces natyror. Rikthimi i shqiptarëve në krishterim, saktësisht në Kishën Katolike, është rikthim te ADN-ja e identitetit tonë kombëtar. Kisha Katolike ndër shekuj ka qenë mbrojtësja më e fortë e gjuhës, kulturës dhe vetëdijes shqiptare – është bërë pjesë e mishit dhe shpirtit tonë. Pagezimet ndodhin kryesisht në kuadër familjar, duke përfshirë të gjitha moshat. Shembulli im personal e tregon qartë: jam pagëzuar bashkë me bashkëshorten dhe dy fëmijët e mi të vegjël, në emër të Atit, të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë – Jezu Krishtit, që është drita dhe shpëtimi i çdo shqiptari që e kërkon të vërtetën.

II. Rreth motiveve të rikthimit

Cilat mendoni se janë arsyet kryesore që i shtyjnë shqiptarët në diasporë të konvertohen nga myslimanë në katolikë?

Blerim Nika: Shqiptarët në mërgatë janë pjesë e pandarë e kombit. Edhe pse jetojnë larg Atdheut, ata janë po aq të përfshirë në këtë proces rikthimi. Arsyet janë të shumta: nevoja shpirtërore, dëshira për të ruajtur identitetin kombëtar, dhe përputhja me mënyrën evropiane të jetesës – mënyrë kjo që shqiptarët e njihnin që para pushtimit osman, kur ishin pjesë e botës perëndimore në shpirt dhe kulturë.

A lidhet kjo më shumë me çështje shpirtërore apo me dëshirën për t’u përshtatur me shoqërinë perëndimore?

Blerim Nika: Çdo njeri ka nevojë për Zotin. Shqiptarët kanë qenë të lidhur me Zotin që në lashtësi – që nga Dodona, qendra e parë e besimit hyjnor. Ne nuk kemi nevojë t’i përshtatemi askujt, sepse jemi bijtë e qytetërimit të parë evropian – bijtë e Ilirisë. Kjo nuk është çështje mode apo dëshire, por çështje thelbi dhe vetëdijeje për të qenë vetvetja, në dritën e Jezu Krishtit që ndriçon udhën e shpirtit tonë.

Mendoni se për disa ky proces përfaqëson një kthim te rrënjët historike apo më shumë një shprehje të identitetit evropian?

Blerim Nika: Rrënjët tona janë rrënjë ilire – rrënjë evropiane. Me këtë trashëgimi, identiteti ynë kombëtar është natyrshëm pjesë e Evropës dhe kulturës perëndimore.

A luajnë rol paragjykimet ndaj myslimanëve në vendet ku jetojnë, në vendimin për t’u konvertuar?

Blerim Nika: Shqiptarët nuk identifikohen me islamin në vetvete. Edhe pse një pjesë e historisë sonë ka kaluar përkohësisht nën ndikimin islam, ajo periudhë ishte e imponuar dhe e shkurtër. Shqiptarët nuk kanë me botën islame asgjë të përbashkët – as në kulturë, as në traditë, as në mënyrën e jetesës.

Sa ndikojnë priftërinjtë apo komunitetet katolike në diasporë në këtë proces?

Blerim Nika: Meshët në mërgatë mbahen në gjuhën shqipe. Në to flitet për kulturën dhe historinë shqiptare, nderohen figurat heroike të kombit, dhe ringjallet ndjenja e përbashkët kombëtare. Për shumë bashkatdhetarë në mërgatë, Kisha Katolike është bërë vendi ku gjejnë Atdheun shpirtëror dhe praninë e Jezu Krishtit, që bashkon besimin me atdhedashurinë.

  • Rreth reagimeve dhe perceptimeve 

Si reagojnë komunitetet shqiptare në diasporë ndaj këtyre rasteve?

Blerim Nika: Islami politik dhe ai radikal janë të pranishëm edhe ndër shqiptarët e mërgatës. Në xhamitë që frekuentohen nga shqiptarët, propagandohet kundër krishterimit, sidomos kundër shqiptarëve që po rikthehen në identitetin e tyre të vërtetë shpirtëror e kombëtar. Ky realitet kërkon vigjilencë, ndërgjegjësim dhe guxim për t’u përballur me të.

Si e shohin vetë personat e konvertuar këtë hap?

Blerim Nika: Fatkeqësia qëndron në keqkuptimin e procesit. Shpesh thuhet se shqiptarët po ndryshojnë fe, ndërkohë që në të vërtetë ata po kthehen aty ku ishin. Konvertimi i vërtetë ndodhi me ardhjen e Perandorisë Osmane, kur shqiptarët u detyruan me dhunë të braktisnin fenë e tyre të krishterë. Rikthimi në Kishën Katolike është një proces natyror që ndoshta është vonuar, por që po ndodh me vetëdije dhe bindje të plotë, me Jezu Krishtin në zemër.

A vëreni ndonjë ndryshim në lidhjet e tyre me Kosovën pas rikthimit?

Blerim Nika: Kosova është bërë qendra e këtij rikthimi të madh. Pagezimet po zhvillohen në të gjitha trojet shqiptare, por Kosova është bërë epiqendra e lëvizjes. Me aktin e pagëzimit, shumë familje shqiptare çlirohen shpirtërisht dhe largojnë çdo ndikim të anadollizmit që ka rënduar ndër shekuj mbi identitetin tonë.

Rreth përmasës shoqërore dhe kulturore

A lidhet ky proces me një krizë të përkatësisë?

Blerim Nika: Islami politik e radikal ka dëmtuar dhe ende dëmton identitetin tonë kombëtar. Ai nxit ndarje, përhap ideologji të huaja dhe i shtyn të rinjtë shqiptarë drejt luftrave fetare në vendet islamike, duke rrezikuar jetën dhe nderin e kombit. Shqiptarët nuk kanë nevojë të jenë “mish për top” për interesa të huaja. Ata kanë nevojë të jenë vetvetja – dhe duke qenë vetvetja, janë natyrshëm pjesë e Perëndimit, mish i pandarë i qytetërimit evropian, në dritën e dashurisë së Krishtit.

A ekziston ndonjë statistikë për këtë fenomen?

Blerim Nika: Për statistika të sakta mund të flasin vetë Kishat Katolike. Por është fakt që rikthime e pagezime po ndodhin gjithandej – në trojet shqiptare dhe në mërgatë, madje edhe në vende ku nuk ekzistojnë misione të drejtpërdrejta shqiptare.

Çfarë do të thotë ky proces për identitetin shqiptar në diasporë?

Blerim Nika: Rikthimi te rrënjët shqiptare, arbërore, ilire e kristiane nuk është fenomen, por proces natyror e njerëzor. Ky proces ndodh kudo ku jetojnë shqiptarët – në Atdhe apo në mërgatë. Për çdo shqiptar, pagezimi është akt jete, ringjalljeje dhe bashkimi me rrënjët e veta.

A mendoni se ky proces do të vazhdojë në të ardhmen?

Blerim Nika: Rikthimi në Kishën Katolike është një tren i pandalshëm. Binaret e tij janë të drejtuara kah destinacioni i vet – vetvetja jonë. Pagezimet ndodhin çdo ditë, në forma të ndryshme, por me qëllim të njëjtë: rikthimin shpirtëror e kombëtar. Historia na ka mësuar se çdo nismë për ruajtjen e identitetit kombëtar mund të vonohet, por kurrë nuk ndalet, sepse fryma e Jezu Krishtit nuk shuhet kurrë ndër bijtë e Ilirisë.

  • Me respekt e përkushtim, Blerim Nika Lëvizja Shqiptare për Rikthim në Katolicizëm

Reagim i Majlinda Nikçit për ditëlindjen e Gjergj Kastriotit me 6 maj, që thotë se po “mbulohet me një ditëlindje të shpikur”, reagon “Shqiptaria”

Drini.us
-
1
Reagim i Majlinda Nikçit për ditëlindjen e Gjergj Kastriotit me 6 maj, që thotë se po “mbulohet me një ditëlindje të shpikur”, reagon “Shqiptaria”

Majlinda Nikçi, Prishtinë

6 maji si manipulim simbolik: kur Kryemoti mbulohet me një ditëlindje të shpikur
Vendimi për ta festuar të ashtuquajturën “ditëlindje të Skënderbeut” më 6 maj nuk është një zgjedhje e pafajshme kalendarike, por një akt i rëndë manipulimi simbolik. Aq më tepër kur dihet se dita e lindjes së Skënderbeut nuk dihet. Nuk ekziston asnjë burim historik serioz që e përcakton datën e saktë. Çdo datë e zgjedhur është konvencionale. Dhe pikërisht për këtë arsye, zgjedhja e 6 majit nuk mund të mbrohet si “traditë”, por duhet të analizohet si qëllim.
6 maji nuk është një ditë çfarëdo. Është Kryemoti, festa më e madhe pagane e popullit shqiptar, festa e ripërtëritjes së vitit, e ciklit natyror, e vazhdimësisë iliro-shqiptare përtej feve abrahamike. Ta mbivendosësh këtë ditë me një figurë historike – sado e madhe të jetë ajo – do të thotë ta zëvendësosh festën e popullit me kultin e individit. Kjo nuk është nderim i historisë; është fshirje selektive e saj.
Një nga justifikimet e heshtura që qarkullon për këtë datë është ideja se Skënderbeu, i pagëzuar si Gjergj, lidhet me Shën Gjergjin, i cili sipas kalendarit julian-ortodoks festohet më 6 maj. Kjo përpjekje për ta krishteruar simbolikisht Skënderbeun përmes kalendarit është historikisht dhe logjikisht e gabuar. Jo çdo Gjergj ka lindur ditën e Shën Gjergjit, ashtu siç jo çdo Mark ka lindur ditën e Shën Markut. Emri nuk përcakton datëlindjen.
Madje, nëse dikush do të ishte i sinqertë në këtë logjikë fetare, atëherë duhet të pranonte se Shën Gjergji në kalendarin katolik – kalendari që lidhet më natyrshëm me traditën perëndimore ku vendoset Skënderbeu – festohet më 24 prill, jo më 6 maj. Përse atëherë nuk zgjidhet 24 prilli? Përgjigjja është e thjeshtë dhe e pakëndshme: sepse 24 prilli nuk mbivendos Kryemotin. Pra, problemi nuk është Skënderbeu; problemi është 6 maji.
Këtu vjen era abrahamizëm ideologjik, anti-ilir dhe antipagan. Nuk kemi të bëjmë me një rastësi, por me një vazhdimësi mendësie që prej dekadash përpiqet ta mbulojë, relativizojë ose zhdukë dimensionin pagan dhe natyror të identitetit shqiptar, duke e zëvendësuar me figura të krishterizuara, data të shpikura dhe manifestime pompoze që shtypin traditën e vjetër popullore.
Njoftimi i fundit i OKTK “Shqiptaria”, i cili fton mbarë kombin të mblidhet më 6 maj 2026 për “përvjetorin e lindjes së Kryeheroit Kombëtar”, e bën këtë tendencë edhe më të qartë. Në tekst flitet për “ditë të shenjtë të historisë sonë”, për “trashëgimi të lavdishme”, për “unitet shpirtëror”, por nuk thuhet asnjë fjalë për Kryemotin, për festën e popullit, për ciklin e natyrës, për trashëgiminë parakristiane që ka mbajtur gjallë shqiptarët shumë më gjatë se çdo organizatë apo manifestim modern.
Ky nuk është unitet; është mbulim. Nuk është kujtesë historike; është zëvendësim simbolik. Dhe fakti që kjo bëhet pikërisht në një datë ku kishte 364 alternativa të tjera e bën të drejtë dyshimin se nuk kemi të bëjmë me padije, por me zgjedhje të vetëdijshme.
Skënderbeu nuk ka nevojë të përdoret për të mbuluar Kryemotin. Ai ka vendin e vet në histori dhe meriton përkujtim dinjitoz në një datë që nuk shkel mbi festën më të vjetër të popullit shqiptar. Kush e do vërtet Skënderbeun dhe kush e respekton trashëgiminë shqiptare, duhet ta kuptojë se identiteti nuk ndërtohet duke fshirë shtresat më të thella të tij.
Kryemoti nuk është pengesë për historinë; është themeli i saj.

Organizata Shqiptaria

Kundërpërgjigje ndaj Majlinda Nikçit : 6 maji si datë përkujtimore – mes simbolikës historike dhe pluralizmit kulturor
Pretendimi se përkujtimi i Skënderbeut më 6 maj përbën “manipulim simbolik” dhe “mbulim të Kryemotit” është një interpretim ideologjik, jo një domosdoshmëri historike. Ai nis nga një premisë e saktë – se data e lindjes së Skënderbeut nuk dihet – por përfundon në një konkluzion të tepruar, duke e shndërruar çdo përpjekje për përkujtim simbolik në akt armiqësor ndaj trashëgimisë pagane.
1. Datat konvencionale nuk janë manipulim
Historia funksionon shpesh me data konvencionale, veçanërisht për figura mesjetare. As lindja e Homerit, as e Aleksandrit të Madh, as e shumë figurave themelore evropiane nuk dihen saktësisht – megjithatë ato përkujtohen.
Të zgjedhësh një datë përkujtimore nuk do të thotë ta shpallësh atë si fakt biologjik, por ta përdorësh si pikë referimi kulturore dhe historike.
Ta quash këtë “shpikje” me prapavijë armiqësore është keqlexim i funksionit të simbolikës historike.
2. Kryemoti nuk është monopol simbolik i një date
Ideja se 6 maji i “përket” ekskluzivisht Kryemotit dhe se çdo ngjarje tjetër e zbeh apo e fshin atë, e ngurtëson traditën, në vend që ta ruajë.
Në realitet:
• Kryemoti është festuar në forma të ndryshme, në data të ndryshme lokale,
• është festë popullore, ciklike dhe natyrore, jo kalendarike në kuptimin strikt modern.
Asnjë përkujtim historik nuk e ndalon askënd ta festojë Kryemotin. Një festë popullore nuk zhduket sepse ekziston edhe një përvjetor historik në të njëjtën ditë.
3. Skënderbeu nuk është “kult individi”, por figurë themelore kolektive
Ta paraqesësh Skënderbeun si “kult individi që zëvendëson festën e popullit” është reduktim i rolit të tij historik. Skënderbeu nuk është figurë private apo fetare; ai është:
• simbol i rezistencës kolektive,
• figurë unifikuese përtej feve,
• produkt i një shoqërie që kishte ende shtresa të forta parakristiane.
Pra, ai nuk qëndron kundër Kryemotit, por brenda vazhdimësisë historike të këtij populli.
4. Argumenti i “krishterimit të detyruar” është spekulativ
Lidhja e 6 majit me Shën Gjergjin nuk është provë e ndonjë komploti “abrahamik”. Edhe nëse ekziston kjo përkimësi:
• ajo nuk e përkufizon Skënderbeun si figurë fetare,
• nuk e ndryshon karakterin kombëtar të përkujtimit.
Për më tepër, vetë tradita shqiptare ka funksionuar për shekuj me mbivendosje simbolesh pagane, të krishtera dhe më vonë islame, pa i përjashtuar ato reciprokisht. Ta quash këtë “anti-ilire” është anakronizëm.
5. Identiteti shqiptar nuk është zero-sum
Teza se përkujtimi i Skënderbeut “fshin shtresat më të thella të identitetit” niset nga një logjikë ose–ose, që nuk i përshtatet historisë shqiptare.
Identiteti shqiptar është:
• shtresor, jo ekskluziv,
• inklusiv, jo përjashtues,
• dhe i ndërtuar mbi bashkëjetesë simbolesh, jo mbi pastrim të tyre.
Të nderosh Skënderbeun nuk do të thotë të mohosh Kryemotin, ashtu siç të ruash Kryemotin nuk kërkon refuzimin e figurave historike.
Përfundim
6 maji mund të jetë një ditë me më shumë se një kuptim, dhe kjo nuk është dobësi, por pasuri kulturore. Rreziku real nuk qëndron te përkujtimet, por te radikalizimi simbolik, ku çdo datë kthehet në front ideologjik.
Skënderbeu nuk ka nevojë të mbrojë veten nga Kryemoti, as Kryemoti nga Skënderbeu.
Ajo që ka nevojë mbrojtje është aftësia jonë për t’i mbajtur të dyja pa i vënë në luftë artificiale

“Shqiptaria” thërret për përgatitje rreth organizimit tradicional të manifestimit mbarëkombëtar për Kryeheroin me 06 maj 2026, në Sheshin “Gjergj Kastrioti ” në Prishtinë

Drini.us
-
0
“Shqiptaria” thërret për përgatitje rreth organizimit tradicional të manifestimit mbarëkombëtar për Kryeheroin me 06 maj 2026, në Sheshin “Gjergj Kastrioti ” në Prishtinë
NJOFTIM
Me datën 24 janar 2026, në Prishtinë, Kryesia e Organizatës për Kultivimin e Traditës dhe Kulturës (OKTK) “Shqiptaria” mbajti takimin e radhës, në të cilin u shqyrtuan me përgjegjësi dhe përkushtim aktivitetet që e presin organizatën në vijimësi.
Vëmendje e posaçme iu kushtua përgatitjeve për organizimin tradicional të manifestimit mbarëkombëtar kushtuar përvjetorit të lindjes së Kryeheroit Kombëtar, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu, i cili do të mbahet më 06 maj 2026, në Sheshin “Gjergj Kastrioti – Skënderbeu” në Prishtinë.
Me këtë rast, u drejtojmë një thirrje të hapur mbarë kombit shqiptar, organizatave atdhedashëse, shoqërive kulturo-artistike dhe çdo shqiptari kudo që jeton, që të bashkohen në këtë ditë të shenjtë të historisë sonë, duke filluar që tani planifikimin e pjesëmarrjes dhe kontributit të tyre.
Pjesëmarrja masovike, ashtu si në vitet e kaluara, është shprehje e unitetit kombëtar dhe i jep këtij manifestimi përmasa madhështore, duke e shndërruar atë në një dëshmi të gjallë të përkushtimit tonë ndaj historisë, sakrificës dhe trashëgimisë së lavdishme kombëtare.
Në këtë mënyrë, shqiptarët ruajnë gjallë kujtesën historike, forcojnë unitetin shpirtëror dhe kombëtar dhe përcjellin brez pas brezi vlerat mbi të cilat është ndërtuar identiteti ynë kombëtar.
Me respekt dhe nderim,
OKTK “Shqiptaria”

Linjet ajrore po anulojnë fluturimet duke pritur për një sulm ndaj Iranit

Drini.us
-
0
Linjet ajrore po anulojnë fluturimet duke pritur për një sulm ndaj Iranit

Hans Rustad / Document.no

Disa kompani ajrore po anulojnë fluturimet nga dhe për në Dubai me bazë në pritshmërinë se një sulm amerikan ndaj Iranit është i afërt. Thuhet se ayatollah Khamenei nuk guxon të flejë në rezidencën e tij, por shkon në strehimore.

Kompania ajrore Norwegian ka anuluar fluturimet e saj midis Dubait dhe Oslo së shtunën dhe të dielën për shkak të tensionit politik në Lindjen e Mesme.

Norwegian njofton për Dagbladet të shtunën në mbrëmje se pasagjerët e prekur janë informuar.

– Bazuar në situatën e sigurisë politike në rajon dhe me qëllim të sigurisë së pasagjerëve dhe ekuipazhit tonë, kemi vendosur të anulojmë fluturimet nga dhe për në Dubai sot dhe nesër, thotë zëdhënësja e shtypit Lina Lindegaard Carlsen në Norwegian, për Dagbladet të shtunën pasdite.

Disa kompani të tjera gjithashtu kanë pezulluar fluturimet e tyre në Lindjen e Mesme, përfshirë Air France, KLM, Swiss dhe United Airlines. Arsyeja thuhet të jetë tensioni në rritje midis SHBA-së dhe Iranit, njofton portali i industrisë Simpleflying.

– Kjo është një vlerësim paraprak, ashtu siç kanë bërë edhe kompani të tjera ajrore që kanë marrë të njëjtin vendim, thotë Carlsen për Dagbladet.

Të enjten, presidenti i SHBA-së, Donald Trump, deklaroi se ai po ndjek me shumë kujdes zhvillimet në Iran dhe kërcënoi Iranin me sulm nëse vendi vazhdon ekzekutimet e njerëzve. Të premten, Trump tha se një “armadë masive” ishte në rrugë drejt Iranit.

– Ne kemi një armadë masive që po shkon drejt Iranit, por ndoshta nuk do të na duhet ta përdorim, tha Trump.

Të premten, një zyrtar i lartë në Teheran deklaroi se Irani do ta konsiderojë çdo sulm ndaj vendit “si një luftë të plotë kundër nesh”, raportoi agjencia e lajmeve Reuters.

Flyselskapene kansellerer i påvente av angrep på Iran

Pse, as Kadare, as Agolli, nuk e morën kurrë NOBELIN?! (10)

Drini.us
-
1
Pse, as Kadare, as Agolli, nuk e morën kurrë NOBELIN?! (10)
Ismail Kadare & Donika Agolli & Dritëro Agolli
Ismet M. Hasani, Suedi                           
 
Rivalitet i fshehur, apo miqësi e rreme midis Kadares dhe Agollit?!
Kush i ndau? Për dekada nuk flisnin, por “luftonin” njëri me tjetrin?! Pse Kadare nuk shkoi në varrimin e Agollit? Çka i shkroi Kadare në kurorën…?”
*
A kishte Kadare marrëdhënie të dyshimta me rezhimin komunist – Sigurimin dhe a e përdorte letërsinë për qëllime propagandistike?!
A ftohej dhe a merrte pjesë Agolli në mbledhjet e Komitetit Qendror të Partisë?!
A i shkroi Agolli letër anonime (me inicialet D. A.) Akademisë suedeze – kundër Kadares?!
Çfarë fshihej në Dosjen konfidenciale (të mbyllur me dyell) me vulë të kuqe të Akademisë suedeze?! Pse duhej të hapej Dosja në vitin 2050?!
Kush ishte Ingrid Malmstrong dhe çka i tha Kadares në kafénënë pranë Sorbonës (Paris)?! Pse, pas atyre fjalëve Kadare i zbehur doli nga kaféneja pa paguar?!
Sa vite (dekada) ishin të ndarë Kadare – Agolli dhe kush e dhá këtë idé?!
Kush ishte Petrit Dume, që përgadiste “informator” me të pavërteta dhe ia dërgonte Akademisë në Stokholm?!
Kush shkroi se “…nëse dërgohën për Nobël, Kadare dhe Agolli, do ta shkatërrojnë njëri-tjetrin?!
Kush ishte Linda Hoxha- ish-sekreterare në Ministrinë se Dumës dhe çfarë ”urdhëri” mori nga Dume që kundër Kadares t’i dërgojë ”letrat” në Stokholm?!
Kush ishte Fatos Kongolli, të cilit iu ndalua botimi i romanit për të cilin Agolli ishte i entuziazmuar dhe donte t’ia botonte në Revistën ”Drita”?!
Pse librat e Kadares botoheshin pa kaluar përmes ”Cenzurës”?!
Çka shkroi në “Zëri i Popullit” gazetar i ri dhe çka tha pas 30 viteve?!
Pse Kadare iku në Francë në vitin 1989, e Agolli mbeti në Shiqpëri!?
A kërkoi Kadare “azil politik” në Francë dhe sa veta ishin në Rregjistër?!
Si reagonte Kadare kur dëgjonte (përmes TV) se Nobeli nuk i është ndarë atij?!
Si reagonte Agolli kur dëgjonte (përmes Radios) se Nobelin nuk e mori as Kadare?!
Çka i tha Kadare (përmes tel.) mikut francez, kur ”Nobelin” e mori Myler?!
Çfarë i shkroi Kadare – Agollit në kurorën pas vdekjës (së Agollit)?!
Çka i tha Kadare zonjës së tij, pasi i humbi shpresat për Nobelin?
Çka i tha Kadares znj Ingrid Mallmstrong lidhur me Nobelin?
Çka u gjet në shtëpinë e Petrit Dumës, pas vdekjës se tij?
A mori pjesë dikush në varrimin e Dumës?!
Çka i tha gazetari ”Jugosllav” Agollit të ”Liqeni artificial”?!
Çfarë foli Kadare në Okllahoma (SHBA) për Agollin (më 2023)?!
A fluturoi deri në SHBA-ë Donika për ta dëgjuar Kadaren (2023)?!
 
… Në një mbrëmje të ftohët dhjetori të vitit 1988 në një zyre të vogël të Akademisë Suedeze në Stokholm, NJË DOSJE me vulë të kuqe u mbyll përgjithmonë dhe u vendos në një arkivë speciale me etiketë:
                  Konfidenciale – TË HAPET NË VITIN 2050!
***
Kush ishte ai burrë?
Asnjë revistë në Beograd, nuk kishte publikuar një intervistë të tillë (siç i pati premtuar Agollit ai “gazetari” nga Jugosllasvia!
Nga informatat që kishin marrur familja e Agollit, në Shqipëri nuk kishte hyrë në njeri i tillë.
A ishte ai burrë agjent i Sigurimit?!
A ishte ai burrë vërtetë një «gazetar» nga Jugosllavia?!
A ishte ai burrë i dërguar nga Kadare, apo miqt e Kadares, apo nga armiqt e Agollit?!
Ajo që ndodhi në atë takim-interviste, mbeti një mister, po ajo që dijmë, pas asaj interviste, Agolli terësisht ndryshojë: ai u bë më i terhequr, më  i heshtur, më i trishtuar…pastaj filloi të fliste për vdekjën, që më parë jo.
*
Në një bisedë që kishte bërë më përpara me mikun e tij, Fatos Arapi, këij i kishte thënë: jam lodhur; jam lodhur nga «lufta», lodhur nga intervistat, jam lodhur nga të gjitha… nganjëherë mendoj se më mirë do të kishte qenë që mos të ekzistonim as unë, as Kadare?! Sepse, ajo që né i bëmë letërsisë shqiptare, është më e keqe sesa ajo që i bëri komunizmi.
Këto fjalë nga Arapi, të botuara në vitin 2010-të ishin më të dhimbshme, sesa ato që Agolli shqiptoi ndonjëherë!
Në anën tjetër, Kadare nuk tregoi kurrnjëherë një mendim të tillë; në intervistat e tij, në librat e tij tregon se kishte qenë viktimë e një Sistemi mizor! Se kishte bërë gjithçka për të mbrojtur artin e tij.
Kur, në vitin 2001, një gazetar francez e pyti «nëse pendohej për diçka” që kishte bërë në jetën e tij?» Kadare iu përgjigj: «Për gjëra të vogla, po, për zgjedhjet të mëdha kurrë jo! Sepse zgjedhjet e  mëdha  nuk bëhen me zemër, po me kokë. Dhe koka ime më tha: Mbijetoni! E unë mbijetova»
Kadare ishte mësuar të luaj «lojën» e pushtetit me mjeshtri e me kokë. Por çmimi i kësaj mbijetese ishte i lart. Sepse, ai në mbijetësë kishte, për të  humbur ndjesinë për të falur, për mirëkuptim, për të pranuar dobësitë e tij.
Në vitin 2004, Agolli e Kadare, u gjënden në të njejtin vend, me rastin e mbajtjes se përkujtimit për një mik të vjetër që kishte qenë edhe mik i tyre.
Ishte një mbrëmje e ftohët dimëri në Tiranë, e salla ishte e mbushur plot miq, shkrimtarë, lexues, kritikë… Agolli erdhi i pari dhe u ul në një karrigë, i lodhur, nga sëmundja. Kadare erdhi më vonë, i veshur me një pallto të zezë, elegante. Kur sytë e tyre u takuan, dukej se sikur koha ishte ndalur. Publiku thuaja se nuk merrte frymë. Pritnin se a do të përshëndeten, a do flasin, a do ia falnin njëri-tjetrit për të gjitha ndodhitë. Por asgjë nuk ndodhi! Agolli u ul në rrjeshtin e parë, Kadare shkoi më larg  dhe u ul, larg Agollit. Asnjë shikim, asnjë fjalë midis tyre, një boshllëk i zi – tjetër gjë s’kishte mbetur në mes tyre.
Pas asaj mbrëmje, Agolli shkoi dhe u mbyll në shtëpi, nuk doli me muaj të tërë!? Shëndeti iu dobësua shumë…
                              (V i j o n)
1...298299300...1,747Faqja 299 nga 1,747