Kreu Blog Faqe 350

Marigona Residence (Lagja “Marigona”) pa pronar ligjor, është marrëveshje “leasing-u“ 99-vjeçare

0
Marigona Residence është një kompleks rezidencial i zhvilluar në zonën e Preocit/Ugljarit, afër Prishtinës dhe në afërsi të komunës së Graçanicës. Është një zonë e zhvilluar me banesa moderne dhe rezidenca luksoze, që shiten edhe me çmime relativisht të larta sipas tregut të pasurive të paluajtshme në Kosovë.
Polemikat lidhur me procesin e regjistrimit pronësor?
Ka pasur një rast historik ligjor dhe penal për Marigona Residence në vitet 2010–2017:
Ishte ngritur një aktakuzë ndaj ish-drejtorit të Agjencisë Kadastrale të Kosovës (Murat Meha) dhe zyrtarëve të tjerë për abuzim me funksionin lidhur me çështjet e regjistrimit pronësor në rastin e Marigona Residence. Kjo ishte çështje që u mor në gjykatë dhe u raportua nga mediat lokale kohë më parë.
Në artikujt e kohës bashkë-pronari i projektit ka deklaruar se çështja lidhej me probleme të regjistrimit të pronësisë në Kadastrën e Kosovës dhe se aktakuza pretendonte se kishte dëmtime financiare të bizneseve nga vendimet e paditura si jo-ligjore.
Ky rast nuk është një konfirmim publik i “dokumenteve të falsifikuara” si akuza e provuar në të gjitha instancat. Ai përfshinte një paditje të pretenduar për abuzim zyrtar në procedurat e regjistrimit, jo një deklaratë të pranueshme nga një gjykatë e lartë që dokumentet janë falsifikuar drejtëpërdrejtë.
Statusi pronësor dhe privatizimi
Raportimet e kësaj çështjeje fokusoheshin më shumë në procedurat e regjistrimit të pronës dhe detyrimet e Agjencisë Kadastrale sesa në pretendime të përgjithshme për “privatizim të paligjshëm”.
Një pikë kyçe: pranë rastit të Marigona Residence, sipas deklaratave të pronarëve të projektit, pronat e privatizuara sipas ligjit të privatizimit u lidhën me një marrëveshje leasing-u 99-vjeçar—një praktikë që në periudha të caktuara ishte e përdorur në disa kontrata të privatizimit të pronave të ish-bizneseve shoqërore në Kosovë.
Çështje administrative dhe e kufijve të komunave
Në të kaluarën ka pasur edhe vendime të komunës së Graçanicës për të ndryshuar vendbanimet ose linjat kadastrale për zonat ku është Marigona, përfshirë transferim të territorit te Komuna e Fushë-Kosovës — një veprim që ishte e debatueshme në aspektet juridike dhe politike.
Këto vendime kanë shkaktuar debate mbi administrimin territorial, por ato janë kryesisht çështje procedurale lokale, jo një provë përgjithësuese e falsifikimeve të dokumenteve pronësore.
Çfarë mund të thuhet për pretendimet specifike që janë ngritur?
Nuk gjendet informacion publik i verifikuar i vlerës reale te tokës që do të konfirmonte shifrat specifike në një proces të dokumentuar. Tregu privat i pasurive të paluajtshme në Kosovë kanë lëvizur duke u rritur vlerat nga zyrtarët në komuna dhe vlerat e pronës janë rritur sidomos në zonat urbane, por deklaratat specifike financiare duhet të mbështeten me dokumente financiare dhe kontrata të qasshme publikisht për t’u konsideruar fakt. (Nuk ka ndonjë burim që e konfirmon këtë pretendim.)
“Falsifikime pronësore të bëra nga LDK dhe liderët komunalë”
Historiku i çështjes së Marigona Residence përfshin një aktakuzë për abuzim zyrtar kundër funksionarëve të Agjencisë Kadastrale, jo një vendim përfundimtar gjyqësor që dokumentet u falsifikuan. Në situatën actuale, nuk ka një vendim të lartë gjyqësor që konfirmon se ka patur falsifikim sistematik dokumentesh pronësore përfitimi politik apo financiar nga një parti politike.
“Moratorium apo mungesë e të drejtës pronësore për banorët”
Ka raporte se disa çështje administrative kanë krijuar paqartësi ose ngatërresa të regjistrimit, por nuk ka deklaratë zyrtare juridike të pranuara që banorët në Marigona nuk kanë të drejtë të pronësisë, nëse ka si u arritë, a është ligjore dhe kushtetuese. Për çështje specifike pronësore, zakonisht kërkohet analizë e dokumenteve individuale – kjo është çështje e sistemit kadastral dhe gjyqësor, jo një fakti të përgjithshëm të përhapur.
Fakte të konfirmuara:
Ka pasur një çështje ligjore/aktakuzë në të kaluarën lidhur me regjistrimin pronësor në Marigona Residence, por nuk ka vendim përfundimtar që dokumentet ishin falsifikuar në masë për përfitim politik.
Përfundimisht proceset administrative përkatëse kanë qenë të diskutueshme dhe kanë patur debate lokale mbi kufijtë e komunave dhe regjistrimet kadastrale. 

Vuçiqi, Radoiçiqi dhe Lista Serbe janë arkitektura e destabilizimit të Kosovës

0
* Zgjedhjet nuk janë vetëm fushatë, janë çelsi për mbrojtjen e shtetit
Në prag të zgjedhjeve, Kosova nuk po zgjedh mes programeve ekonomike apo sloganeve partiake. Ajo po zgjedh mes shtetit dhe nënshtrimit. Sepse përballë saj nuk është një kundërshtar abstrakt, por një arkitekturë konkrete destabilizimi e udhëhequr nga Aleksandar Vuçiq, e zbatuar në terren nga Milan Radoiçiq dhe e maskuar politikisht përmes Listës Serbe.
Serbia e Vuçiqit nuk e ka pranuar dhe nuk e pranon pavarësinë e Kosovës. Kjo nuk është thjesht qëndrim diplomatik; është projekt aktiv politik dhe i sigurisë. Për më shumë se një dekadë, Vuçiq ka investuar drejtpërdrejt në veriun e Kosovës duke e shndërruar atë në zonë të kontrolluar nga struktura paralele, kontrabandë, grupe të armatosura dhe frikësim politik të serbëve lokalë.
Figura kyçe e këtij projekti ka qenë Milan Radoiçiq, ish-nënkryetar i Listës Serbe, njeriu që për vite me radhë është identifikuar nga institucionet e Kosovës dhe nga burime perëndimore si bos i krimit të organizuar në veri. Radoiçiq nuk ishte “individ i izoluar”. Ai ishte produkt politik i Listës Serbe dhe i mbrojtur hapur nga Beogradi.
Kulmi i kësaj strategjie ishte sulmi terrorist i Banjskës në shtator 2023, ku një grup i armatosur rëndë sulmoi Policinë e Kosovës, duke vrarë rreshterin Afrim Bunjaku. Pas këtij akti terrorist, Milan Radoiçiq e pranoi publikisht përgjegjësinë për organizimin e sulmit — dhe megjithatë, Serbia refuzoi ta ekstradojë dhe vazhdoi ta trajtojë si “patriot”. Ky është definicioni i sponsorizimit shtetëror të terrorizmit.
Lista Serbe, në këtë kontekst, nuk mund të trajtohet si parti politike normale. Ajo ka bojkotuar institucionet e Kosovës sa herë që Beogradi e ka kërkuar, ka kërcënuar dhe shantazhuar serbët që tentonin të integroheshin në sistemin kosovar, dhe ka shërbyer si mburojë politike për njerëz si Radoiçiqi. Kjo është arsyeja pse Lista Serbe është problem sigurie, jo alternativë demokratike.
Barrikadat në veri në vitet 2021–2022, sulmet ndaj KFOR-it në Zveçan në maj 2023 dhe tentativa për të krijuar kaos të përhershëm institucional nuk ishin spontane. Ato ishin të koordinuara, të financuara dhe të drejtuara nga Beogradi. Çdo pretendim se këto ishin “reagime qytetare” është gënjeshtër politike.
Hapat e qeverisë Kurti për mbylljen e strukturave ilegale, vendosjen e rendit dhe ligjit dhe përballjen me Listën Serbe nuk ishin provokime. Ato ishin vonesa të tejzgjatura shtetërore që më në fund u korrigjuan. Serbia reagoi ashpër sepse për herë të parë humbi kontrollin e drejtpërdrejtë mbi veriun.
Nga këndvështrimi amerikan dhe i NATO-s, Serbia e Vuçiqit përbën sot një aktor destabilizues me lidhje të hapura me Rusinë. Refuzimi për t’u rreshtuar me sanksionet ndaj Moskës dhe tolerimi i grupeve të armatosura në Kosovë e vendosin Beogradin në anën e gabuar të historisë evropiane.
Në këtë realitet, zgjedhjet në Kosovë janë referendum për qasjen ndaj Serbisë. Një rikthim i PDK–LDK–AAK do të nënkuptonte rikthim të dialogut pa kushte, rehabilitim të Listës Serbe dhe relativizim të rasteve si Banjska. Kjo do të ishte fitore strategjike për Vuçiqin dhe humbje për shtetin e Kosovës.
Kritikat ndaj qeverisë Kurti janë të nevojshme, veçanërisht për koordinimin diplomatik me SHBA-të. Por një fakt nuk mund të mohohet: kjo është qeveria e parë që e quajti terrorizmin me emër, që i vuri gishtin Beogradit dhe që refuzoi ta trajtojë Listën Serbe si partner normal.
Zgjedhja është e qartë: shtet që përballet me Vuçiqin dhe instrumentet e tij, apo kthim në një model ku krimi, frika dhe kompromisi i dëmshëm quhen “stabilitet”.
Kjo nuk është fushatë.
Kjo është mbrojtje e shtetit.

Asociacioni i Komunave Serbe në Kosovë është një Kerkesë Anti- Europiane e Qarqeve pro shovinistëve Serbe brenda BE

1
Nga: Zef Bushati
___
Asociacioni i Komunave Serbe në Kosovë është një Kerkesë Anti- Europiane e Qarqeve pro shovinistëve Serbe brenda BE që synojnë të dëmtojnë e të çmontojnë Kosovën.
Le ta themi qartë dhe pa ekuivoke: Asociacioni i Komunave me shumicë Serbe në Kosovë nuk është model europian, nuk ka precedent në Bashkimin Europian dhe nuk synon mbrojtjen e të drejtave të komunitetit serb. Ai është një projekt politik i Serbisë për ta mbajtur Kosovën të paqëndrueshme, të bllokuar dhe të cunguar në sovranitet.
Europa nuk ndërtohet mbi ndarje etnike. Në asnjë shtet të BE-së nuk ekziston asociacion komunash mbi bazë etnie apo gjuhe, e aq më pak me kompetenca kolektive politike. Europa:
• nuk krijon struktura paralele,
• nuk legjitimon veto etnike,
• nuk importon modele destabilizuese.
Autonomitë europiane janë kushtetuese, territoriale dhe integruese, jo instrumente për fragmentim shtetëror. Gënjeshtra e shembullit bask. Të përmendësh Baskinë për të justifikuar Asociacionin Serb është manipulim politik. Baskia:
• është autonomi e sanksionuar nga Kushtetuta e Spanjës,
• nuk është asociacion komunash,
• nuk funksionon mbi bazë etnike paralele.
Krahasimi është i rremë dhe keqdashës.
Asnjë shtet serioz nuk e pranon këtë model.
As Turqia me komunat kurde, as Italia, as Belgjika, as Zvicra nuk kanë asociacione komunash etnike brenda shtetit. Pse? Sepse çdo shtet e di se asociacionet etnike janë fara e federalizimit të dhunshëm dhe e shpërbërjes shtetërore.
Qëllimi real: Republika Serbe nr. 2
Asociacioni i Komunave Serbe nuk kërkohet për shkolla, spitale apo gjuhë, këto tashmë ekzistojnë.
Ai kërkohet për:
• kontroll politik kolektiv,
• bllokim institucional,
• ndikim të drejtpërdrejtë të Beogradit.
Është projekt për krijimin e një Republika Srpska brenda Kosovës, me emër tjetër dhe me bekim ndërkombëtar. Turp dhe Skandal. Turp per ata drejtues Europiane që e kërkojnë. Një shtet nuk negociohet me struktura paralele
Kosova është shtet unitar dhe i pa-ndashëm.
Asnjë shtet sovran:
• nuk krijon institucione etnike paralele,
• nuk pranon veto territoriale,
• nuk negocion funksionalitetin e vet.
Çdo insistim për Asociacionin është sulm ndaj rendit kushtetues të Kosovës. Europa nuk duhet të kërkojë nga Kosova atë që nuk e zbaton vetë. Është hipokrizi politike t’i kërkohet Kosovës:
• një model që nuk ekziston në BE,
• një strukturë që Europa vetë e refuzon,
• një kompromis që cenon themelet e shtetit.
Kosova nuk është laborator eksperimentesh gjeopolitike.
Asociacioni i Komunave Serbe:
• nuk është europian,
• nuk është demokratik,
• nuk është i padëmshëm.
Ai është instrument destabilizimi dhe presioni politik, dhe si i tillë duhet refuzuar pa kompromis, nga Qeveria e Kosoves, Qeveria e Shqiperise, Qeveria e Maqedonise se Veriut ( ku shqiptaret jane shtet-formues me komuna Shqiptare ) Nga Qeveria e Malit te Zi ( ku ka komuna Shqiptare) Nga Qeveria e Turqise (ku jetojne 13 Milion shqiptare) Nga Qeveria e Greqise ( ku jetojne 2 milion shqiptare) nga Qeveria e Italise ( ku jetojne 1.5 milion shqiptare dhe te Gjitha Qeverite e shteteve ku jetojne Shqiptarët. Shtetet ndërtohen mbi qytetari dhe ligj, jo mbi ndarje etnike të institucionalizuara.

Letër publike Vjosa Osmanit, Presidentes së Republikës së Kosovës

0
LETËR PUBLIKE
Presidentes së Republikës së Kosovës
Ne mungese te Kuvendit dhe Qeverise – subjekteve kryesore politik të Republikës së Kosovës
Këshillit Drejtues të Universitetit “Haxhi Zeka” në Pejë
E nderuara znj. Presidente,
Të nderuar përfaqësues të subjekteve kryesore politike të Republikës së Kosovës,
Të nderuar anëtarë të Këshillit Drejtues të Universitetit “Haxhi Zeka”,
Në interes të mbrojtjes së parimeve kushtetuese, ligjore dhe të standardeve evropiane të barazisë dhe mosdiskriminimit, ndjehem i detyruar të shpreh publikisht shqetësimin tim lidhur me caktimin e mbrëmjes së fundvitit të Universitetit “Haxhi Zeka” në Pejë për datën 24.12.2025, në orën 19:00, përkatësisht në Natën e Krishtlindjes, kohë kjo në të cilën zhvillohen ceremonitë tradicionale dhe familjare të komunitetit katolik, si dhe në raport me praktika të ngjashme që, fatkeqësisht, po vërehen gjithnjë e më shpesh në Kosovë.
Parimisht, caktimi i një aktiviteti te tillë institucional në një datë që përkon me një festë të shenjtë fetare për një komunitet të caktuar nuk përbën, në vetvete, domosdoshmërisht diskriminim të drejtpërdrejtë. Megjithatë, në kuptimin juridik, një vendim i tillë organizativ mund të kualifikohet si diskriminim indirekt, për shkak se rezultati praktik i këtij planifikimi sjell përjashtimin objektiv të pjesëtarëve të një komuniteti tjetër fetar nga pjesëmarrja në ngjarjen e planifikuar ceremoniale institucionale.
Kjo problematikë fiton peshë shtesë juridike kur vlerësohet në kontekstin e praktikave ekzistuese institucionale. Konkretisht, për festën e Bajramit, përkatësisht për Natën e Bajramit, nga ora 12:00 administrata lirohet nga puna me qëllim të përmbushjes së obligimeve ceremoniale dhe familjare. Ndërkaq, për Natën e Krishtlindjes, e cila ka të njëjtën rëndësi fetare dhe familjare për komunitetin katolik, pikërisht në kohën kur fillojnë ceremonitë festive, caktohet mbrëmja institucionale e fundvitit. Një dallim i tillë në trajtimin praktik të festave fetare krijon një pabarazi faktike në ushtrimin e të drejtave, edhe në mungesë të një qëllimi diskriminues.
Sipas Ligjit Nr. 05/L-021 për Mbrojtjen nga Diskriminimi, ndalohet çdo formë e diskriminimit të drejtpërdrejtë dhe të tërthortë (indirekt), përfshirë diskriminimin mbi bazë fetare, veçanërisht në rastet kur një praktikë, kriter apo vendim institucional, në pamje të parë neutral, prodhon pasoja disproporcionale dhe përjashtuese për një grup të caktuar shoqëror.
Institucionet publike, e në mënyrë të veçantë universitetet, nuk janë të obliguara vetëm të shmangin diskriminimin aktiv, por kanë edhe detyrimin pozitiv për të garantuar barazi reale, gjithëpërfshirje dhe respekt të diversitetit, në përputhje me parimin e proporcionalitetit dhe arsyeshmërisë administrative.
Po ashtu, standardet e Këshillit të Evropës dhe të Bashkimit Evropian, përfshirë Direktivën 2000/78/EC për barazinë në punësim dhe profesion, kërkojnë nga institucionet publike që të shmangin praktikat administrative që, edhe në mungesë të një qëllimi diskriminues, prodhojnë efekte përjashtuese mbi bazë të fesë ose bindjeve fetare.
Në praktikën gjyqësore të Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, është konsoliduar parimi se barazia reale nënkupton trajtim të diferencuar për situata objektivisht të ndryshme, në mënyrë që të parandalohet diskriminimi faktik dhe jo vetëm ai formal.
Një vendim i tillë organizativ, edhe kur nuk buron nga një qëllim diskriminues, cenon ndjenjën e përkatësisë institucionale, dobëson kohezionin akademik dhe bie ndesh me misionin publik të universitetit si hapësirë e dialogut, respektit reciprok dhe bashkëjetesës pluraliste.
Mbrëmjet institucionale të fundvitit kanë një funksion të rëndësishëm simbolik në konsolidimin e komunitetit akademik; për rrjedhojë, planifikimi i tyre duhet të bëhet në mënyrë të tillë që të mos përjashtojë asnjë grup për shkak të përkatësisë se tyre fetare, kulturore apo identitare.
Në frymën e sundimit të ligjit dhe të barazisë kushtetuese, është e domosdoshme që në të ardhmen aktivitetet e tilla institucionale të planifikohen me kujdes të shtuar dhe, kur është e nevojshme, edhe përmes konsultimit paraprak, duke respektuar kalendarin festiv dhe parimin e gjithëpërfshirjes, me qëllim që të shmangen situata të cilat mund të perceptohen, apo edhe të kualifikohen juridikisht, si diskriminim indirekt mbi baza fetare.
Ky reagim nuk synon konfrontim institucional, por reflektim juridik dhe përmirësim të praktikave administrative, në përputhje me rendin kushtetues të Republikës së Kosovës dhe me standardet evropiane të të drejtave të njeriut.
Me respekt,
Kolë KRASNIQI

Marigona – oazë e luksit apo e grabitjes institucionale?

0
Marigona kuti e “zezë” magjike
Marigona nuk është thjesht një lagje luksoze. Ajo është kuti e zezë e zhvillimit urban dhe e politikës kosovare, ku gjithçka është bërë në dritën e diellit, por qytetari nuk ka parë asgjë.
Toka fillimisht ishte tokë shoqërore / tokë bujqësore, e administruar nga Komuna e Graçanicës, destinim bujqësor.
Investitori privat (Erolld Belegu dhe kompani të lidhura) nisi ndërtimin pa parcelizim kadastral të qartë, pa pronar juridik të padiskutueshëm dhe pa leje të publikuar për ndërtim.
Shtëpitë u shitën, por banorëve u njoftua se ata kanë vetëm të drejtë shfrytëzimi 99-vjeçar, jo pronësi të plotë.
Aktakuzat dhe lëndët gjyqësore u nisën për zyrtarët kadastralë, por shumica përfunduan në parashkrim ose u zvarritën pafundësisht.
Paradox i Marigonës: investitori fiton, qytetari paguan, institucioni hesht.
Kjo është ndërtim mbi mjegull ligjore, ku gjithçka duket e ligjshme në letra, por nuk ka siguri juridike në fakt.
Në këtë kuptim, Marigona është:
Strehimore e elitës politike,
Simbol i grabitjes institucionale,
dhe oaz i mundshëm i krimit kadastral, nëse nuk ndërhyhet.
Pyetje publike për institucionet
Në emër të transparencës dhe interesit publik, këto pyetje kërkojnë përgjigje të qarta:Kush ishte pronari juridik i tokës para fillimit të ndërtimit të Marigonës?
1. Kush e lëshoi lejen për ndërtim, mbi cilën bazë ligjore dhe në cilën komunë?
2. A ekzistojnë vendime, marrëveshje ose kontrata të nënshkruara që e legalizuan projektin?
3. Kush ishte investitori dhe në çfarë forme ligjore ka vepruar mbi tokën?
4. Kush ishte pronari që shiti shtëpitë, dhe a kishte pronësi të plotë mbi tokën në momentin e shitjes?
5. Pse ndërtimi mund të fillonte pa parcelizim kadastral të qartë, pa pronar të padiskutueshëm dhe pa regjistrim në kadastër?
6. Si është e mundur që aktakuzat dhe hetimet e filluara për zyrtarët kadastralë përfunduan në parashkrim, dhe çfarë masash janë marrë për përgjegjësinë institucionale
Marigona nuk është thjesht një rast urbanistik. Ajo është simbol i mungesës së llogaridhënies, i tolerancës së institucioneve ndaj pasurimit të elitës dhe i rrezikut që toka publike të shndërrohet në pronë private pa transparencë.
Qytetarët meritojnë përgjigje publike dhe të plota, jo interpretim të mjegullt të ligjit.
Sepse sa kohë që heshtja dhe parashkrimi funksionojnë, çdo tokë publike mund të shndërrohet në një Marigonë tjetër. @followers

A povepron SPAK ligjërisht apo politikisht? 

0

Pirro Prifti, Tiranë

Ngjarjet e kohës së sotme në Shqipëri i ngjajnë `mot a mot` vitit 1996, para shpërthimit të skandalit të firmave piramidale,  por  sot pikërisht 30 vjet më vonë, shpatën e inkuizitorit e ka marrë jo drejtuesit e firmave piramidale por disa Prokurorë të veshur sipas ligjit me pushtet, atë që i ka dhënë pikërisht pushteti Legjislativ dhe Egzekutiv. Shkurtimisht për ti hyrë problemeve se përse po ndodh kështu në Shqipëri pikërisht kur një Maxhorancë për herë të katërt merr pushtetin tashmë më 83 mandate, duhet të kuptojmë edhe sesi një opozitë e mbajtur nga një individ i emëruar dikur nga Ramiz Alia si drejtues i kësaj opozite por me lidhje të forta më fqinjët e veriut të cilët e përdorin sa herë që kanë vetë probleme duke i transferuar problemet e tyre herë në Shqipëri e herë në Kosovë- po përpiqet të destabilizojë vëndin qëllimet e tij personale dhe të të tjerëve që Shqipëria të jetë e dobët dhe të mos bashkohet me Kosovën..  

Si drejtues i Opozitës por i pamundur për të marrë pushtetin me zgjedhje tw lira nëpërmjet rotacionit sepse nuk e do populli,  pikërisht për shkak të gabimeve, shkeljeve të ligjit, dhe pandëshkueshmërisë së tij, të shkatërrimit të shtetit në 1997, dhe 1998, ngjarjeve të Gërdecit, ngjarjeve të  janarit 2011, të korrupsionit masiv gjatë qeverisjes së tij, të coptimit të Opozitës për shkak të mbajtjes me zorr të drejtimit të saj, bërjes non-gratta nga SHBA dhe Britania e Madhe,  në ditët e sotme ky drejues opozite i cili ka shkatërrur meritokracinë dhe zinxhirin professional në Shqipëri , ka arritur të kancerizojë sistemin e Drejtësisë megjithë përpjekjet për reformën në këtë pushtet të drejtuar totalisht nga ai. 

 Duke e parë të pamundur marrjen e pushtetit me zgjedhje që nga 2013 e deri më sot, sigurisht duke parë që edhe maxhoranca duke qëndruar për shumë vite në drejtim krahas punës për fat të keq ka rritje të korrupsionit- drejtuesit e PD kanë drejtuar qëllimin e marrjes sw pushtetit në dy drejtime që i bëjnë dëm Shqipërisë: 

-sw pari, të mbrojë vehten dhe paranojën e tij, duke ndotur shtetin shqiptar, qeverisjen, armiqtë e tij (sot i doli armik Salianji), brënda dhe jashtë vëndit,  e duke dalë për ditë në tv-ra, duke predikuar sipas modelit të Joseph Goebbels, si Ministri i Propagandës i Rajhut në Gjermaninë naziste, është më i njohur për frazat që lidhen me propagandën, teknikën e “Gënjeshtrës së Madhe” dhe konceptin e “luftës totale” itë cilin e zbaton sipas frazës aë famshme te tij:   

“Nëse thua një gënjeshtër mjaftueshëm të madhe dhe vazhdon ta përsëritësh, njerëzit përfundimisht do ta besojnë.”  

Mjeti i dytë i luftës për mbijetesën e tij është përmbysja e rezultateve të fitores së kësaj maxhorance me mjete që një njeriu normal nuk i shkon mëndja por Demonit i ka shkuar për bukuri duke përdorur indivdë të pushtetit të tretë atij të drejtësisë dhe pikërisht disa prokurorë, sepse siç ka thënë edhe vetë pas shkatërrimit të shtetit në 1997 nëse nuk i a arrin qëllimit:- `apres moi la deluge`. 

E para në këtë këndvështrim, Drejtuesi  paranojak i opozitës ka nxitur nje luftë pushtetesh dhe destabilizim politik ne Shqiperi duke kërkuar  destabilizim  nëpërmjet vendimeve të nxituara të ndonjë prokurori të SPAK të cilët po i bëjnë pushteteve karshillëk të rrezikshëm. Gjatë kësaj kohe kanë futur në burg pa fakte të konfirmuara në gjykata mbi 70 drejtues të maxhorancës me pretekstin e pa vërtetuar te korrupsionit.  

Bazuar në ligj, Fajtor te shpall gjykata dhe jo prokurori.  

Shumëkush e kupton nxitimin e e SPAK kupton si një detyrë e SHBA por po ta vesh re me kujdes ka nje lufte te urdheruar nga Berisha dhe jo nga SHBA per te nxire vendin dhe shtetin shqiptar.   

Përse ky nxitim edhe në rastin e fundit kur Gjykata Kushtetuese pezulloi pezullimin e SPAK dhe të gjykatës, duke patur parasysh se, vetë Gjykata Kushtetuese referoi se me dt. 22 janar do të japë argumentat dhe konkluzionet? 

Së dyti, përse Kryeprokurori që i mbaroi mandatI dërgon me urgjencë në Kuvënd kërkesën për heqje imuniteti, në një kohë që Kryeprokurori i ri  akoma nuk ka marrë detyrën zyrtarisht? 

Së treti, a është koencidencë që sa herë që Demoni thirret në SPAK, SPAK-u akuzon ndonjë drejtues të maxhorancës 

Së katërti, Përse SPAK (dhe prokuroria e Tiranës) vazhdon të zvarrisë akuzat ndaj drejtuesit te PD duke e lënë të lirë rrugëve dhe në Parlament duke patur prej vitesh dosjet e 11 janarit, dosjen e Gërdecit, dosjen Partizani, etj?  

Së pesti, problemet e ngritura dhe Manjani përse ka kaq shumë të paraburgosur në raport me popullatën? Nëse mos gjetja e fakteve është pasojë e rryshfetit apo e pa-aftësisë? 

Së gjashti përse dalin herë pas here një pjesë e sekreteve hetimore të cilat bëhen nga portalet dhe ndonjë gazetar i shitur apo i blerë, duke i bërë  të akuzuarit objekte të `gjyqeve popullore` për të akuzuarit? A ka ndonjë ndryshim këto gjyqe popullore nga gjyqet popullore te Diktaturës? Nuk ka asnje ndryshim,prandaj ndryshimi i sistemit e prezumon individn të pafajshëm deri në vendim të prerë gjykate, e për pasojë kuptohet se `gjyqet popullore` të portaleve, tv-rave, face-buqeve, etj, kuptohet që janë pjesë të orkestruara për të ndotur  dhe penguar të drejtat dhe liritë e individit, e për pasojë mund të krijohet një klime destabilizmi sipas `BIG LIE` të goebelsit nazist. 

 E kujt i shërben kjo zallamahi në parlament si sot, në akuza për të arrestuar me burg me pretekstin absurd se mund `të prishen provat`? Po pse more, Demokracia Perëndimore përse nuk i paraburgos njerëzit e akuzuar nëse nuk ka prova? Edhe aty mund të prishen provat, por…është detyra e hetuesve dhe prokurorëve që të gjejnë provat, dhe jo ti heqin lirinë individit me këtë pretendim absurd. Kjo sipas mendimit tim mund të shkaktohet ose nga pa-aftësia e hetuesit apo prokurorit ose sepse dikush ja kërkon me ngulm të futen në burg…. 

 Së shtati, sipas frazave të politikës ndërkombëtare, `kur përplaaset Drejtësia me Politikën në fund fiton Politika`, por pikërisht për këtë argument u bë reforma në drejtësi e cila mesa duket nuk paska qënë e plotë, sepse njerëzit që punojnë në këtë sistem duhet të kenë integritet, dhe profesionalizëm si dhe përvojë pune.  

Së teti, këta institucione të reformuara praktikisht nuk kontrollohen nga njeri, dhe duke  qënë si të tilla ata po tejkalojnë ligjet sepse edhe kur vijnë para kuvendit japin vetëm informacion dhe jo llogari. Pra del Pyetja Kush i kontrollon Kontrollorët?  Kush i kontrollon SPAK dhe Gjykatat kur ato gabojnë apo tejkalojnë ligjet? 

Prandaj Drejtësia duhet të jetë jo vetëm e pavarur por e panshme, gjë që pjesa e drejtësisë shqiptare të akuzës nuk e paska këtë element, por ndikohet nga Politika apo më mirë nga një politikan i cili në vënd që të largohej nga politika, për shkak të influencës së madhe që ka qoftë financiare e qoftë politike po dëmton ekuilibrin midis pushteteve duke ndikuar tek prokuroritë. Mesa duke politika  si zakonisht në një vënd të vogël si Shqipëria, ka ndikuar mbi drejtësinë por në mënyrë paradoksale: në vënd që të ushtrojë presion maxhoranca ndaj drejtësisë e cila drejtësi i ka futur në burg dhjetra drejtues, – në fakt ka ushtruar presion politik, opozita e cila i ka rrënjët e thellla në individë të drejtësisë, madje akuzat penale janë drejtuar nga individë të opozitës kundër individëve të maxhorancës shumica për inate personale si ai individi që humbi në Fier, dhe këto akuza penale SPAK i ka marrë si të mirëqëna por duke tejkaluar kompetencat të cilat sot Maxhoranca duhet ti paraqesë në Pushtetin Legjislativ për të parandaluar një katrahurë të ardhsme si ajo e `97. 

Interesant është fakti se djallëzia e politikës opozitare është se fajet dhe gabimet e veta i kalon si faje dhe gabime të maxhorancës, sharjet ndaj SPAK apo AS-AK të Demonit janë  në fakt një presion i politikës ndaj kësaj pjese të Sistemit të Drejtësisë 

Shpresojmë që ligjet kushtetuese të zbatohen dhe të kërkohet ndohma e ndërkombëtarëve për të stabilizuar këtë gjëndje aspak normale që i ngjan tërmetit në një gotë me ujë por që mund të derdhet uji dhe të ndotë gjithë shoqërinë shqiptare, siç po e ndot sot një person i cili nuk duhet të merrej më me politikë.  

priftipirro2017@gmail.com

Urime ditëlindjen, o Çun i bjeshkëve

0
URIM PËR DITËLINDJE
___
Nga Tulini buës
___
PËR DITËLINDJE
___
(E me erë bjeshke)
*
U çue bjeshka në kambë sot,
u trand gur e rrânjë,
se lindi prap fjala me mish,
o Çun i skenës e i kombit.
*
Nuk t’uroj vjet,
se vitet i han mali,
t’uroj zâ,
që s’ia thyen dhâmbët as koha.
*
Ti s’erdhe me lule,
por me gjak fjale n’gojë,
me mallkim për rrenën
e bekim për t’vërtetën.
*
Lahuta t’njeh për dorë,
se kur i bjen telit,
dridhet lugina,
e frika shkon e struket n’vrimë.
*
Ti s’je aktor për sallë t’butë,
je zâ për shpellë,
për burg,
për skenë ku fjala vritet po s’u tha.
*
Sot dita jote s’ka tortë,
ka bukë t’thate e kripë,
se burrat e malit
s’i rrit sheqeri.
*
Rrnoftë zâni yt sa mali,
u shtoftë fjala si ortek,
e le t’i marrë përpara
llumin, rrenën e shërbëtorin.
*
Edhe kur t’plaket mjekra,
zâni mos t’u plakë,
se kombi ka nevojë
për ulërimë t’ndershme.
*
Urime ditëlindja,
o Çun i bjeshkëve,
se ti s’e mban skena n’krahë –
ti e mban skenën në shpinë.
Nga Sak Muji
i Dukaivsë atje naltë
18 dhjetor 2025

Për nostalgjikun e Perandorisë Osmane

1
Shqiptar Shaljani
___
* Nostalgjiku Milazim Krasniqi për Perandorinë Osmane .
___
Shkrimi i Milazim Krasniqi për poezinë shqipe alamiado, i paraqitur me gjuhë akademike dhe referenca të shumta, në thelb nuk është thjesht një analizë letrare. Ai është një manifest i maskuar nostalgjie osmane, ku sundimi pesëshekullor paraqitet si “integrim”, dhuna si “proces social”, ndërsa humbja e identitetit si “pjekuri kulturore”.
Problemi nuk është studimi i poezisë alamiado. Ajo është fakt historik dhe duhet studiuar. Problemi është keqpërdorimi ideologjik i saj për të normalizuar një regjim pushtues dhe për ta paraqitur robërinë si fat historik të suksesshëm.
Kur pushtimi quhet integrim !
Krasniqi flet për “shkallë të lartë integrimi të shqiptarëve në Perandorinë Osmane”. Kjo fjali, e thënë pa turp, përkthen dhunën në statistikë dhe shkatërrimin në administrim.
A ishte “integrim”:
djegia e kishave dhe manastireve?
shfarosja e elitës mesjetare shqiptare?
konvertimet masive nën presion fiskal, juridik dhe ushtarak?
ndëshkimi i çdo shenje rezistence kulturore?
Kur një popull detyrohet të ndërrojë fenë, alfabetin, administratën dhe orientimin civilizues për të mbijetuar, kjo quhet pushtim, jo integrim.
Alfabeti arab dhe gjuha shqipe: një martesë e imponuar
Teza se alfabeti arab ishte “i përshtatshëm për shqipen” është teknikisht e diskutueshme, por politikisht e rrezikshme. Alfabeti nuk është vetëm mjet shkrimi — është orientim qytetërues.
Shqipja u shkrua me alfabet arab jo sepse ishte zgjedhje e lirë kulturore, por sepse rrugët e tjera ishin të mbyllura. Ishte alfabet i pushtetit, i administratës, i karrierës dhe i mbijetesës sociale.
Ta paraqesësh këtë si “dukuri normale” do të thotë të fshish dhunën strukturore që e prodhoi.
Romantizimi i një elite të nënshtruar.
Shkrimi idealizon një elitë fetare–administrative që, sipas autorit, krijoi poezi dhe identitet. Por kjo elitë:
ishte e shkëputur nga populli i vet,
shërbente pushtetin perandorak,
dhe prodhonte kulturë brenda kornizave të lejuara nga Porta e Lartë.
Kjo nuk është elitë kombëtare — është elitë koloniale.
Letërsia nuk e shpëlan historinë.
Askush nuk e mohon vlerën artistike të disa autorëve alamiadistë. Por letërsia nuk shërben për të amnistuar perandoritë.
Të krahasosh poezinë alamiado me Nolin apo arbëreshët është manipulim: ata shkruan nga liria kulturore; alamiadistët, nga kufizimi historik.
Nostalgjia osmane si projekt i sotëm.
Ky shkrim nuk flet vetëm për shekujt XVIII–XIX. Ai flet për sot.
Është pjesë e një diskursi që synon:
ta relativizojë pushtimin osman,
ta zhvendosë identitetin shqiptar nga Evropa drejt Orientit dhe ta paraqesë islamizimin si fat të natyrshëm e të dobishëm.
Kjo nuk është shkencë neutrale. Kjo është politikë kulturore me prapavijë ideologjike.
Përfundim
Poezia alamiado duhet studiuar — po.
Por Perandoria Osmane nuk duhet rehabilituar.
Identiteti shqiptar nuk plotësohet duke u kthyer nostalgjikisht te pushtuesi, por duke e njohur të vërtetën historike pa zbukurime.
Kur robëria quhet integrim,
kur dhuna quhet stabilitet,
dhe kur humbja e vetvetes quhet pasuri kulturore , atëherë nuk kemi më shkencë, por nostalgji ideologjike.
Dhe ajo, sado elegante të vishet, mbetet e rrezikshme për ndërgjegjen kombëtare.
Helsinki 18.12.2025.

Mbijetesa e gjuhës shqipe nën pushtimin Osman, Grek dhe Serb

2

Në foto: Komisioni i Alfabetit të Gjuhës Shqipe në Manastrir, në vitin 1908

Partitë, Deputetët dhe Qeveria, pjesë e pazareve!

Në lidhje me mbijetesen e gjuhës ahqipe Oso Ferozi në profilin e tij në facebok shkroi:
“Gjuha shqipe nuk mbijetoi sepse u mbrojt, por sepse u shtyp dhe nuk u dorëzua.
Kjo është e vërteta që sot disa pseudo-historianë politikë përpiqen ta fshehin.
Nën Perandorinë Osmane, shqipja ishte e ndaluar në arsim dhe administratë. Për mbi katër shekuj nuk pati shkolla shqipe dhe asnjë njohje zyrtare të gjuhës. Të thuash se kjo perandori e ruajti shqipen është manipulim historik. Pikërisht në këtë errësirë institucionale, ruajtja e gjuhës u bë akt rezistence, ku një rol jetik patën klerikë shqiptarë, veçanërisht Françeskanët, të cilët predikuan, shkruan dhe mësuan në shqip, shpesh në rrethana rreziku e përndjekjeje. Kuvendet e tyre u kthyen në strehë të gjuhës dhe të kulturës shqiptare.
Nën shtetin grek, shqipja u shpall gjuhë armike. U ndalua përdorimi i saj dhe shqiptarët ortodoksë u mohuan si komb. Ishte politikë e hapur helenizimi gjuhësor, ku identiteti shqiptar u luftua përmes mohimit të gjuhës dhe traditës.
Nën shtetin serb dhe jugosllav, shqipja u shtyp institucionalisht: shkollat u mbyllën, librat u ndaluan, mësuesit u përndoqën. Gjuha u tolerua vetëm aq sa për kontroll, jo për barazi, duke e mbajtur popullsinë shqiptare në një gjendje nënshtrimi kulturor.
Le ta themi qartë:
as osmanët, as grekët, as serbët nuk e ruajtën shqipen.
Shqipja mbijetoi sepse u ruajt në familje, në traditën gojore dhe në rezistencën kulturore. Ajo u mbajt gjallë nga njerëz që e konsideruan gjuhën si themel të qenies kombëtare: nga prindërit, nga rapsodët, nga mësuesit e ndaluar, nga klerikë atdhetarë dhe nga Rilindja Kombëtare, e cila e ktheu shqipen në flamur identiteti.
Gjuha shqipe nuk është dhuratë e perandorive, por fitore e qëndresës shqiptare.”

Grupi turk i vajzave dënohet me burg për dridhje të bythëve

2

Grupi turk i muzikës pop Manifest është dënuar me gati katër muaj burg për “twerking” në skenë, sipas gazetës Hürriyet.

Autoritetet hapën një çështje kundër grupit pas një koncerti në Stamboll në shtator, shkruan gazeta.

Disa nga anëtarët kërcyen afër atje, dhe thuhet gjithashtu se janë përfshirë në të ashtuquajturin “twerking”, një valle në të cilën tunden vithet dhe ijet. Autoritetet besojnë se sjellja e grupit përbënte ekspozim dhe se ata u përfshinë në “sjellje të paturpshme në publik”, shkruan NRK.

Sipas kanalit, në koncert kishte një kufi moshe prej 18 vjeç. Grupi argumentoi në gjykatë se vallëzimi ishte pjesë e shfaqjes skenike dhe theksoi se nuk ishin të dukshme organet gjenitale.

(©NTB)