Mbijetesa e gjuhës shqipe nën pushtimin Osman, Grek dhe Serb
Grupi turk i vajzave dënohet me burg për dridhje të bythëve
Grupi turk i muzikës pop Manifest është dënuar me gati katër muaj burg për “twerking” në skenë, sipas gazetës Hürriyet.
Autoritetet hapën një çështje kundër grupit pas një koncerti në Stamboll në shtator, shkruan gazeta.
Disa nga anëtarët kërcyen afër atje, dhe thuhet gjithashtu se janë përfshirë në të ashtuquajturin “twerking”, një valle në të cilën tunden vithet dhe ijet. Autoritetet besojnë se sjellja e grupit përbënte ekspozim dhe se ata u përfshinë në “sjellje të paturpshme në publik”, shkruan NRK.
Sipas kanalit, në koncert kishte një kufi moshe prej 18 vjeç. Grupi argumentoi në gjykatë se vallëzimi ishte pjesë e shfaqjes skenike dhe theksoi se nuk ishin të dukshme organet gjenitale.
(©NTB)
Shoqata “Trojet e Arbrit” planifikon organizimin e sesioneve shkencore ”Dr. Ibrahim Rugova, themelues i Republikës së Kosovës”
Shoqata “Trojet e Arbrit” planifikon organizimin e gjashtë Sesioneve Shkencore me temën bazë: ”Dr. Ibrahim Rugova, themelues i Republikës së Kosovës”. Me rastin e 20 vjetorit të vdekjes së dr. Ibrahim Rugovës, themeltarit të shtetit tonë – Republikës së Kosovës, Shoqata “Trojet e Arbrit” planifikon organizimin e gjashtë Sesioneve Shkencore me temën bazë: ”Dr. Ibrahim Rugova, themelues i Republikës së Kosovës”.
Sesionet shkencore planifikohen të mbahen në 6 vende të ndryshme të botës: Prishtinë, Tiranë, Shkup, Hamburg, Bazel dhe New York më mundësi të shtrirjës edhe në vendet e tjera si: Londër, Paris etj.
Temat që do të trajtohen në këto 6 sesione shkencore përfshijnë periudhën kohore nga viti 1989 – 2006.
1. “Dr. Ibrahim Rugova Kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës”;
2.”Fillet politike të dr. Ibrahim Rugovës”;
3. “Kundërshtimi i UJDI”;
4. “Themelimi i Lidhjes Demokratike të Kosovës”;
5. “Themelimi i institucioneve të pavarura të Republikës së Kosovës”;
6.”Fillet e organizimit ushtarak policore Sherbimeve të Informimit dhe të Mbrojtjes së Republikës së Kosovës”;
7. “Takimet diplomatike të Dr. Ibrahim Rugovës në Evropë dhe Amerikë”;
8. “Dr. Ibrahim Rugova simbol i Unitetit Kombëtar Shqiptar”;
9. “Zgjedhja e Ibrahim Rugovës President i Kosovës”;
10. “Roli i Ibrahim Rugovës në përgatitjen e shpalljes së Pavarësisë së Kosovës”;
11. “Roli i Ibrahim Rugovës në Konferencat Ndërkombëtare për Kosovën”;
12. “Roli i Ibrahim Rugovës në forcimin e Institucioneve të Kosovës, Shqipërisë dhe viseve tjera etnike shqiptare”.
13″.Shtypi Evropian dhe Amerikan për Presidentin dr.Ibrahim Rugova”;
14. “Deshmitë dhe rrefimet e politikanëve evropian dhe amerikan për takimet e përbashkëta me Presidentin dr.Ibrahim Rugova”.

Mr.sc.Nue Oroshi –Kryetar i Shoqatës se Intelektualeve Shqiptar “Trojet e Arbrit”
Prapambetja e shqiptarëve nën Perandorinë Osmane

Nikollë Loka, Tiranë
Mungesa e shërbimit shëndetësor
Në Perandorinë Osmane shëndeti trajtohej si luks dhe kujdes shëndetësor përfitonin vetëm elitat e rangjeve të mesme e të larta që nuk zinin as një përqind të popullsisë. Shqiptarët hynë në shekullin XX: pa spitale publike; pa mjekësi parandaluese; pa institucione shëndetësore kombëtare; pa sistem karantinash funksionale. Sëmundjet epidemike (murtaja, kolera, malaria, tuberkulozi, tifoja): ishin pjesë e përditshmërisë; nuk trajtoheshin si problem shtetëror; konsideroheshin “fat”, jo çështje administrimi. Kjo krijoi një shoqëri: me vdekshmëri të lartë; me jetëgjatësi të ulët, me pasiguri të vazhdueshme për mbijetesë. Një shoqëri e tillë nuk mund të ndërtojë kapital njerëzor, sepse brezat shuhen përpara se të konsolidohen.
Fatalizmi fetar dhe mungesa e racionalitetit shoqëror
Terminologjia osmane (“veba” për çdo sëmundje ngjitëse): tregon mungesë mendimi shkencor; përforcon idenë se sëmundja ishte vullnet hyjnor; çaktivizon përgjegjësinë e shtetit osman. Në këtë klimë: individi nuk kërkonte të drejta; shteti nuk ndjente detyrim; shoqëria mbetej pasive përballë katastrofave. Kjo gjendje pengoi formimin e qytetarisë moderne; vetëdijes shoqërore; kërkesës për institucione publike.

Ekonomi e konsumuar nga sëmundjet dhe mungesa e infrastrukturës.
Sëmundja ishet factor varfërues. Epidemitë shkatërronin fuqinë punëtore; zbraznin vendbanimet; ndërprisnin tregtinë dhe zanatet; rritnin varësinë nga ekonomia primitive. Malaria dhe kolera: e bënin të pamundur punën e qëndrueshme; ulën produktivitetin bujqësor; penguan urbanizimin. Një ekonomi ku: 3–6% e popullsisë vdes rregullisht nga epidemitë;(tuberkulozi kishte 31% vdekshmërinë vjetore) është ekonomi në mbijetesë, jo në zhvillim.
Qytetet shqiptare: qendra administrative, jo ekonomike
Në qytetet osmane te hapësirës shqiptare mungonin: Kanalizimet, ujit i pijshëm, rrugët, infrastrukturës urbane. Qytetet u kthyen në qendra taksash, garnizone ushtarake, pika kontrolli, jo në qendra prodhimi, inovacioni, kapitalizimi. Zhvillimi urban europian (bashki, spitale, shkolla) nuk ndodhi në trevat shqiptare.
Elitat ishin përjashtim, jo rregull
Rastet e shqiptarëve që përparuan në administratën osmane dhe arritën poste të larta nuk përfaqësojnë gjendjen e përgjithshme të vendit. Ato ishin karriera individuale të lidhura me shërbimin ndaj Perandorisë, të shkëputura nga zhvillimi i shoqërisë shqiptare. Këto elita nuk ndërtuan institucione kombëtare; nuk investuan në shëndetësi publike; nuk krijuan ekonomi vendase.

Mungesa e institucioneve ishte thelbi i prapambetjes
Shqiptarët jetuan në shekujt e sundimit osman pa spitale; pa shkolla mjekësore; pa shërbim shëndetësor; pa politika demografike; pa mbrojtje nga epidemitë. Institucionet minimale sanitare u imponuan nga Perëndimi dhe shërbenin interesave të huaja, duke mos synuar jetesën e popullsisë vendase. Kjo tregon se Perandoria Osmane nuk e konceptonte shqiptarin si qytetar, por si subjekt tatimor dhe ushtarak. Pasojat afatgjata për shoqërinë shqiptare ishin varfëri strukturore; fragmentim shoqëror; mungesë shtrese të mesme; vonesë në modernizim; emigrim dhe rebelime të shpeshta.
Kur shqiptarët hynë në shekullin XX dhe po jetonin në ditët e fundit të sundimit osman, ishin biologjikisht të konsumuar; institucionalisht të pambrojtur, ekonomikisht të pazhvilluar; politikisht të vonuar.
Nga të dhënat del qartë se gjendja ekonomike e shqiptarëve ishte e dobët, e pasigurt dhe regresive. Gjendja shoqërore ishte e dominuar nga sëmundja, vdekjet dhe mungesa e shtetit. Prapambetja nuk ishte vetëm kulturore, por produkt i një sistemi perandorak të dështuar.

Vushtria në kohën e pushtimit të Pereandorisë Osmane
Pretendimi se shqiptarët “përparuan nën osmanët” bie përballë realitetit të mungesës së spitaleve, ujit, kanalizimeve dhe mbrojtjes shëndetësore.
Në këtë kuptim, anti-osmanizmi shqiptar nuk ishte mit ideologjik, por përgjigje historike ndaj një sistemi që nuk garantoi jetën, dinjitetin, dhe as zhvillimin e shqiptarëve për shekuj me radhë.
Demokracia e papërfunduar, ekonomia e kapur dhe dilema e sigurisë së Kosovës
Bipolarizimi pa profilizim i dëmshëm për shtetin!
Florim Zeqa
Viteve të fundit është folur pak, por nuk është bërë asgjë rreth profilizimit të partive politike. Po t’i shikosh programet e të gjitha partive politike, vërehet qartë sa të përafërta janë me njëra-tjetrën partitë tona politike. Të gjitha thirren në demokraci, mirëqenje qytetare, respektim të ligjit e kushtetutshmërisë, por asnjëra prej tyre nuk respektojnë kode e ligje!
Kur mungon e djathta dhe e majta, lulëzon mishmashi politik
Veprimet e partive politike (pozitë dhe opozitë) e tregojnë më së miri orientimin e tyre politik!
Përderisa partia më përvojen më të gjatë në skenën politike vendore-LDK-ja e ka humbur tërësisht busullën orientuese, duke rrëshqitur nga shtrati i saj demokratik, partive politike të themeluara pas luftës, jo vetëm që u mungon demokracia e brendshme, shprehja e lirë dhe mendimi ndryshe nga lideri, u mungon profilizimi i qartë dhe meritokracia si një element bazik i demokracisë!
Kështu pra, edhe në Kosovë si në çdo vend tjetër demokratik duhet të krijohen dy blloqe të forta politike, që do të krijonin një konkurencë të mirëfilltë demokratike dhe me ofertë serioze për elektoratin kosovar.
Me profilizimin e partive politike, jo vetëm që do të qartësoheshin gjërat, kjo do të ndikonte në rritjen e interesimit të elektoratit për dalje në zgjedhje.
Thellësisht jam i bindur, sikur popullata të ishte treguar më e syqelë përgjatë këtyre viteve të pas-pavarësisë, me ndëshkimin e së keqës përmes votës së lirë, me siguri, sot do ta kishim një situatë krejt më ndryshe në Kosovë.
Sot do t’i kishim dy eferta serioze politike e jo dy blloqe inatçore politike të barrikaduara kundër njëra-tjetrës!
Mirëpo në vend të kësaj ndodhi heshtja e popullatës nga pritja e “mrekullisë nga qielli”.
Sa më parë ta çlirojmë Kosovën nga përbindëshat politik, aq më e afërt do të jetë dita e ndryshimeve pozitive në vendin tonë!
Zgjatja e jetës kësaj klase politike do të thotë vdekje e ardhmërisë së shumë gjeneratave në Kosovë.
Sikur të ndodhte më kohë profilizimi i partive tona politike, në zgjedhjet e 28 dhjetorit 2025 do t’i kishim përballë njëra tjetrës të djathtën dhe të majtën e jo të djathtën kundër të djathtës dhe të majtën kundër të majtës!
Në dy blloqet aktuale janë bërë bashkë e majta dhe e djathta dhe anasjelltas!
Janë bërë bashkë e mira dhe e keqja, e kuqja dhe e kaltra, socialistët dhe demokratët, komunistët dhe demokristianët!
Këtë shkrim po e përfundoj me një thënje të Albert Einstein; “Bota është një vend i rrezikshëm për të jetuar, jo për shkak të njerëzve që bëjnë gjëra të këqija, por për shkak të njerëzve që i shohin ata dhe nuk bëjnë asgjë!
Mendime etike e morale (2)
- Shpresojë se këto mendime etike e morale, të cilat po i jap me dëshirë, motiv e vullnet të madh fiton dituri, mençuri e urti
- e pasuron fjalorin,
- e pastron fjalorin,
- largohesh nga veset e këqija,
- është shoku më i mirë kur je në vetmi,
Vota si besim dhe përgjegjësi, jo si pazar e korruptim
![]()
Nga: Arif Ejupi, Gjenevë
Qytetarët e Republikës së Kosovës, si pasojë e mosmarrëveshjeve të partive politike për krijimin e Qeverisë dhe Parlamentit, janë të detyruar që më 28 dhjetor të këtij fundviti të dalin sërish në votime.
Secili qytetar me të drejtë vote duhet të tregojë vëmendje dhe maturi, e jo eufori, në momentin e dhënies së votës.
Zgjedhjet nuk janë ceremoni partie, as ndonjë festival i tipit “Sunny Hill”. Ato janë akt solemn, ku secili qytetar duhet të mbajë përgjegjësi për votën e tij, sepse përmes saj përcaktohet e ardhmja e vendit.
Prandaj, në dhënien e votës nuk duhet të tregoheni dorëlirë. Para se ajo të hidhet në kutinë e votimit, duhet analizuar me shumë kujdes. Sikur në të kaluarën, ashtu edhe sot, vërehet papjekuri politike e përshkuar nga interesa personale të individëve që mandatet e kaluara i kanë çuar kot, pa qenë në gjendje t’i sjellin shoqërisë ndonjë të mirë.
Të njëjtit, për të fituar vota, bëjnë një lloj lobimi të ngjashëm me lypsarinë: rendin derë më derë dhe kërkojnë votën e atyre që kurrë nuk i kanë vizituar as në raste fatkeqësish, as varfërie ekstreme, e as në raste mortesh.
Po ashtu, ushtrojnë trysni përmes propagandës pa fakte dhe pa prezantuar programe konkrete, duke u paraqitur si më të mirë se partitë rivale. Të tillët janë të interesuar vetëm për beneficionet që ua sjell pushteti, e jo për përmirësimin e pozitës së qytetarëve.
Votuesi duhet të tregojë kujdes edhe ndaj atyre që shtiren si “veteranë” të politikës. Ata, me çdo kusht, kërkojnë të rizgjidhen sërish, në mënyrë që pasuritë e tyre të paligjshme dhe të dyshimta të mbeten të paprekura.
Sikur të mos ekzistonte kjo prirje, ata do të duhej t’ua lironin vendet të rinjve që njohin katër–pesë gjuhë të huaja dhe janë ekspertë në fusha të ndryshme të teknologjisë së informacionit. Mbase kjo dikujt mund t’i duket imponim apo diktat, por shekulli i ri kërkon dije dhe përsosmëri. Riciklimi i figurave të konsumuara është papërgjegjësi dhe dështim absolut.
Duhet të privilegjohet sidomos brezi i të rinjve të lindur pas viteve ’90. Ky brez nuk mban barrën e mëkateve të tranzicionit dhe nuk është pjesë e pazareve politike për pushtet. Ky brez është shpresë për reforma rrënjësore, sepse shërbimin publik e sheh si obligim e jo si biznes personal.
Gjatë fushatave zgjedhore, partitë politike shpeshherë shfrytëzojnë figura historike, kombëtare ose publike për të krijuar ndikim emocional tek votuesit. Këto figura e kanë ndërtuar autoritetin dhe respektin e tyre në rrethana krejtësisht të ndryshme historike dhe shoqërore dhe nuk kanë asnjë lidhje me pazaret apo kalkulimet e politikës së sotme zgjedhore.
Instrumentalizimi i emrave simbolikë për qëllime elektorale është formë manipulimi, sepse tenton të zëvendësojë programet, idetë dhe përgjegjësinë politike me nostalgji dhe emocione. Demokracia nuk forcohet me huazim figurash, por me llogaridhënie, vizion dhe punë konkrete.
Fatkeqësisht, liderët partiakë po vazhdojnë me avazin e njëjtë. Në asnjë mënyrë nuk po heqin dorë nga retorika boshe dhe premtimet pa mbulesë. Premtimeve boshe u ka dalë boja; atyre u besojnë vetëm somnambulët. Qytetari i vetëdijshëm, i cili ka vendosur të qëndrojë në Kosovë, kërkon shifra, burime dhe plane reale, jo slogane fushatash.
Votoni ata që dinë të bëjnë politikë. Aktorët e kanë skenën, këngëtarët festivalet, sportistët fushat dhe palestrat, oficerët armatën. Politika është profesion serioz me pasoja kombëtare. Popullariteti nuk e zëvendëson dijen, as fama përgjegjësinë. Qeveria dhe Parlamenti janë pasqyra jonë në sytë e botës.
Para se të shkoni te kutitë e votimit, shkoni gjakftohtë dhe të pandikuar nga të tjerët. Analizoni punën dhe frytet e kandidatit që mendoni ta votoni. Fjalët i merr era; veprat mbesin.
Mos e shisni votën për ndonjë privilegj të vogël, sepse çmimin e saj e paguan shumë shtrenjtë Kosova.
Thjesht, mos luani me votën tuaj. Ajo nuk është vetëm kryerje e një formaliteti, por ka peshë dhe vlerë të jashtëzakonshme. Nga e kaluara e afërt na kujtohet fare mirë se, kur vota relativizohej apo shpërfillej, zhgënjimi vinte shpejt.
Mos të përsëritet kjo praktikë e gabuar, sepse të fortët e prapaskenave gjithmonë e gjejnë rrugën që, përmes pazareve politike dhe zarfeve të mbyllura, t’u caktojnë qytetarëve edhe Kryeministrin, edhe Kryetarin e Parlamentit, ashtu siç ka ndodhur jo shumë larg.
President Trump, “udhëheqësit tanë” nuk e ndalojnë islamizimin e kombit për interesat neoosmane, pa i detyruar që ta ndalojnë…!





Trump bën thirrje për luftë globale kundër terrorizmit islamik pas masakrës në Sidnei
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, festoi Hanukkah në Shtëpinë e Bardhë të martën në mbrëmje. Foto: Alex Brandon / AP / NTB
John Martin Johansen / Document.no
Ndërsa udhëheqësit botërorë dërgojnë ngushëllime dhe “bashkëndjejnë” me viktimat, Presidenti Donald Trump lë pak dyshime për atë që nevojitet pas masakrës në Australi.
Ai bën thirrje për një luftë të pamëshirshme globale kundër terrorizmit radikal islamist.
Të dielën në mbrëmje, një festival hebre i dritave u shndërrua në një makth në plazhin Bondi në Sydney. 15 persona u masakruan gjatë festimit të Hanukkah. Autorët ishin një baba dhe djali i tij, të frymëzuar nga ideologjia e ISIS-it.
Tani presidentit të SHBA-së iu bë mjaft me dorezat e mëndafshit.
E keqja ka një emër
Gjatë festimit të Hanukkah në Shtëpinë e Bardhë të martën në mbrëmje, Trump iu drejtua drejtpërdrejti ideologjisë që qëndron pas sulmit. Ndërsa udhëheqësit e tjerë perëndimorë shpesh hezitojnë të përdorin fjalët, mesazhi nga Uashingtoni ishte shumë i qartë:
– Të gjitha vendet duhet të qëndrojnë të bashkuara kundër së keqes së terrorizmit radikal islamist, tha presidenti.
Ai theksoi se kjo nuk është kohë për frikë, por për forcë. Mesazhi për hebrenjtë në të gjithë botën ishte se ata duhet ta festojnë festën e tyre me krenari dhe të mos frikësohen nga terroristët që duan të përhapin frikë.
Far og sønn bak blodbadet
Detaljene fra Sydney er grufulle. Det var Sajid Akram (50) og hans sønn Naveed (24) som åpnet ild mot folkemengden fra en gangbro. Faren ble skutt og drept av politiet på stedet, mens sønnen ligger skadet på sykehus.
Australsk politi har bekreftet at angrepet var IS-inspirert. Det føyer seg inn i rekken av angrep rettet mot jødiske mål, og viser med all tydelighet at trusselen fra ekstrem islamisme er høyst levende.
For Trump er dette beviset på at den vestlige verden ikke kan hvile. Der andre snakker om «tragiske hendelser» og «ubegripelig vold», peker Trump på fienden.
Det handler om en kamp mellom sivilisasjon og barbari, og etter bildene fra Sydney å dømme, er den kampen langt fra over.
Trump krever global krig mot islamistisk terror etter Sydney-massakren




