Nga Frank Shkreli

Me keqardhje të thellë dhe me shqetsim të madh mësova lajmin e përjashtimit të Simon Shkrelit nga Teatri “Migjeni” në Shkodër. Është në kulturën tonë si malësorë që, në raste të tilla si kjo, të mos shprehemi, por të lemë të tjerët të flasin duke qenë se Simonin e kam nga i njëjti fis. Dhe të tjerët, një listë e gjatë bashkpuntorësh e kolegësh të tij që e njohin shumë mirë Simonin dhe kanë punuar e bashkpunuar me ‘të, vërtetë, kanë folur dhe vazhdojnë të flasin në mbrojtje, me zë të lartë dhe me bindje dhe përvojë të lartë profesionale për meritat dhe aftësitë e Simonit si aktor profesional, në mbështetje të Simonit dhe kundër vendimit të Bashkisë së Shkodrës dhe Kryetarit të saj, Benet Becit për dëbimin e Shkrelit nga Teatri “Migjeni” Shkodrës.

Por në solidarizim me të, vendosa që kësaj liste të gjatë mbështetsish të Simonit po i bashkohem edhe unë — në solidaritet me këtë aktor dhe gazetar të njohur të atyre anëve dhe njëkohsisht, bashkvendas i imi. Jo se Simoni ka nevojën time për ndihmë sepse unë jam i bindur se e VËRTETA është në anën e tij dhe se atë ai do ta ndjeki deri në fund, nepëmjet ligjeve kombëtare dhe ndërkombëtare. Por, në të njëjtën kohë, ndjejë një përgjegjësi morale për të mos heshtur, pasi e njoh personalisht dhe jam rritur në të njëjtin fshat me familjen dhe babain e Simonit, të ndjerin Gjokë Dedën Shkreli, i njohur në ato anë, si një atdhetar, intelektual, aktivist dhe njeri human, që e dalloi veten si i tillë, sidomos, gjatë luftës në Kosovë, duke strehuar mijëra familje shqiptarësh (në rrethin e Ulqinit’ nga Kosova, dhe duke mbledhur ushqim dhe ilaçe për ta, në një prej periudhave më të vështira në historinë e Kombit shqiptar.

Gjithashtu, disa nga kolegët e tij në Shkodër e Shqipëri si edhe në Kosovë e konsiderojnë Simon Shkrelin si një urë, në fushën e teatrit dhe të veprimtarisë së tij, midis Shkodrës dhe trojeve të tjera shqiptare.

Një shumicë e vërejtësve dhe atyre që e njohim mirë profesionalizmin dhe seriozitetin e tij, në skenë, në gazetari dhe në shoqëri, me të drejtë janë shprehur në rrjetët sociale se largimi i Simon Shkrelit nga Teatri i Shkodrës ishte një vendim politik nga ana e Bashkisë Shkodër, pasi bashkshortja e Simonit, Eliona Shkreli, që nga fillimi i këtij viti, është emëruar Kryetare e Partisë Demokratike në Shkodër – në opozitë, kundërshtare politike pra e Benet Becit, Kryetarit aktual të Bashkisë Shkodër.  E titullova këtë shënim modest dhe shkarkimin nga puna të Simonit nga ana e Bashkisë Shkodër si një absurditet teatror, pikërisht, për arsyetimin e dëbimit të tij me shkresë, për mungesë gjoja, “efikasiteti, efektiviteti, produktivitetit dhe cilësie në punë”, sipas Bashkisë Shkodër. Një gjykim ky i një politkani ndaj një aktori!!! Ata që njohin mirë Simonin shprehen se ky arsyetim nuk ka të bëjë fare me realitetin e aftësive profesionale të Simon Shkrel, por thjesht, është një vendim politik, me një mesazh të caktuar politik.

Një vendim politik ky që na kujton – 35-vjet pas shembjes së Murit të Berlinit — për fat të keq, një periudhë të tmershme, një histori të errët për Kombin shqiptar shekullin e kaluar, kur vendime të tilla, por edhe më keq, ndaj kundërshtarëve politikë, merreshin nga regjimi komunist, me qëllim zhdukjen fizike ose intelektuale.  Ky vendim, në rastin e Simon Shkrelit — që në skemën e intrigave dhe zhvillimeve të tjera politike më të mëdha në vend – në krahasim mund të duket si diçka e vogël dhe rajonale që prek një person ose një qytet si Shkodrën. Por në realitet pasqyron një dështim katastrofal politik dhe një prove siç kam thenë shpesh se “demokracia jo vetëm që nuk pret”, në Shqipëri por demokracia për të cilën shpresonim për atë vend, me “ndryshimin e sistemeve”, ka dështuar mizorisht, për shqiptarët. Shkarkimi i një aktori, artisti ose gazetari nga një politikan siç është Kryetari i Bashkisë Shkodër ose cilitdo qytet tjetër qoftë, është një mesazh shumë i keq për një vend anëtar I NATO-s dhe tretend për tu antarësuar në Bashkimin Evropian, nuk mund të shikohet ndryshe veç si një vendim i bazuar në rrënjët e thella të strukturave të vjetra të regjimit komunist të Enver Hoxhës dhe apologjetëve të tij.  Shqipëria sot është më shumë në linje me vendet autoritare si Rusia, Turqia, Serbia e të tjera dhe jo me perendimin.

Shqipëria, zyrtarisht dhe sipas disave, mund të pretendojë se ka bërë ndryshime dhe ka arrijtur suksese këto 35-vite tranzicioni të dështuar, por në fakt siç është shprehur dikur Vaclav Havel, ish-disident kundër komunizmit, dramaturg dhe më në fund president i Çekisë, se ajo që nuk mund të arrihet shumë shpejt në një vend ish-komunist është “transformimi i mentalitetit” dhe mungesa e një “revolucioni moral”. “Të gjithë ne që kemi përjetuar komunizmin, jemi të deformuar…Siç duket të gjithë ata që në kohën e komunizmit ishin të mitur, edhe sot e kësaj dite, janë të infektuar dhe të korruptuar nga ato që kanë mësuar prej prindërve të tyre…Një trasformim i tillë merr një kohë të gjatë për tu realizuar, ndoshta dy brez a më shumë para se të transformohet edhe kultura politike, e të cilën mund ta quajmë më në fund demokraci…”, ka thënë, Vaclav Havel.

Për fat të keq, ky transformim po merr një kohë shumë të gjatë në Shqipëri, ndryshe nga ish-vendet e tjera komuniste, sidomos në një shoqëri me një kulturë të papjekur demokratike siç është shoqëria shqiptare e deformuar nga komunizmi.  Si rrjedhim, njerëz të pafajshëm, intelektualë, aktorë, artistë e gazetarë si Simon Shkreli e kolegu i tij, aktori i Teatrit “Migjeni” në Shkodër, Vladidmir Doda, në këtë ndërkohë, po bien viktima hakmarrjesh politike, me humbje pune dhe reputacioni. Ka vite që me shkrimet e mia modeste, paralajmëroj se “Demokracia nuk pret”.  Për fat të keq, rasti i fundit i këtyre dy aktorëve të Shkodrës më bën të shprehem se demokracia shqiptare është lodhur duke pritur dhe se ky eksperiment, sado i sinqertë të ketë qenë fillimisht, ka dështuar tanimë.  Por shpresa vdes e fundit!

 Klajd Kapinova, New York

“Të gjithë e kuptojnë se diçka ka ndryshuar. Rezultatet e zgjedhjeve amerikane do të shënojnë zgjimin e Kontinentit të Vjetër. Ajo që po vjen, është një ndryshim global. Uragani Trump e ka zgjuar SHBA-në nga një korrektësi politike e padurueshme dhe sterile. Administrata e re Trump, tashmë po krijon lidhje në të gjithë botën, “qoftë në Amerikën Latine, si me El Salvadorin dhe Argjentinën, apo në pjesë të tjera të botës, veçanërisht në rajonet e konfliktit. Po përballemi me një pikë kthese vërtet globale. Uragani Trump, po përshkon Shtetet e Bashkuara. Ne jemi të vetmit që mund të flasim me administratën e re Trump”. – Marine Le Pen, udhëheqëse e Rassemblement Nationale, partisë më të madhe opozitare në Francë 

“Presidenti Trump, për ne, është si një vëlla në luftë. … Ne luftojmë për vlerat, familjen dhe vendin tonë. Ne refuzojmë të gjunjëzohemi para axhendës ekstremiste të së majtës së zgjuar. Ne refuzojmë të dorëzohemi para fajit të multikulturalistëve! … Ne e vlerësojmë identitetin tonë kulturor.” – Geert Wilders, Holandë 

“Jemi të gëzuar me fitoren e tij. Ne nuk kërkojmë një shpëtimtar nga një komb i huaj dhe aq më pak një perandor. Ne kërkojmë, dhe kemi gjetur, një vëlla në luftë në luftën tonë.” – Santiago Abascal, President i Patriotëve, udhëheqës i partisë Vox të Spanjës  

Kjo levizje është një slogan politik. “MAGA” është një shenjë e përdorur gjatë fushatës presidenciale të Presidentit te 45 & 47 te SHBA-se Donald J. Trump në vitet, 2016, 2020 dhe 2024. Ajo është një slogan politik amerikan i popullarizuar nga Donald J. Trump gjatë fushatave të tij presidenciale, duke promovuar filozofinë Amerika e Para. “MAGA” përdoret gjithashtu për t’iu referuar ideologjisë, bazës politike të Trump, ose një individi ose grupi individësh nga brenda asaj baze. Slogani u bë një fenomen kulturor dhe ka forcuar ekzistencën e tij me krijimin e super PAC Make America Great Again Inc.

Fillimisht i miratuar nga Ronald Reagan si një slogan fushate në fushatën e tij presidenciale të vitit 1980 (Le ta Bëjmë Amerikën të Madhe Përsëri), që atëherë është përshkruar si një frazë e ngarkuar. Është përshkruar si një slogan që përfaqëson jashtëzakonshmërinë amerikane dhe që promovon, një të kaluar amerikane idealiste ose të romantizuar që përjashton grupe të caktuara. Media e majta Fake News, papagalë gazetarë dhe komentues të shumtë e kanë quajtur sloganin “racist”, duke e konsideruar atë si politikë fishkëllyese dhe gjuhë të koduar.

Presidenti republikan Ronald Reagan, tha: “Le ta Bëjmë Amerikën Përsëri të Madhe“, e cila u përdor në mënyrë të famshme në fushatën presidenciale të Ronald Reagan në vitin 1980. Asokohe Shtetet e Bashkuara po vuanin nga një ekonomi në përkeqësim në vend, e shënuar nga stagflacioni. Duke përdorur vështirësitë ekonomike të vendit si një trampolinë për fushatën e tij, Reagan e përdori sloganin për të nxitur një ndjenjë patriotizmi midis elektoratit. Gjatë fjalimit të tij të pranimit në Konventën Kombëtare Republikane të vitit 1980, Reagan tha: “Për ata që nuk kanë mundësi pune, ne do të stimulojmë mundësi të reja, veçanërisht në qytetet e brendshme ku jetojnë. Për ata që e kanë braktisur shpresën, ne do ta rivendosim shpresën dhe do t’i mirëpresim në një kryqëzatë të madhe kombëtare për ta bërë Amerikën përsëri të madhe.”

Edhe presidenti i majtë Bill Clinton në vitin 1992, e përdori këtë frazë politike, në fjalimet e tij gjatë fushatës së tij presidenciale të vitit 1992. Ai e përdori gjithashtu këtë frazë në një reklamë radiofonike të transmetuar për fushatën paraprake presidenciale të gruas së tij Hillary Clinton në vitin 2008.

Gjatë fushatës zgjedhore të vitit 2016, në të cilën Hillary Clinton kundërshtoi kandidatin republikan Donald J. Trump, Presidenti Clinton sugjeroi që versioni i Trumpit, i përdorur si një thirrje për fushatën, ishte një mesazh për jugorët e bardhë se Trumpi po premtonte “t’ju jepte një ekonomi që e kishit 50 vjet më parë dhe … t’ju ngjiste përsëri në totemin social dhe njerëzit e tjerë poshtë”. 

Lëvija Trumpiste në SHBA dhe perhapja e saj Europë dhe botë

Në dhjetor 2011, pas spekulimeve se ai do të sfidonte presidentin në detyrë Barack Obama në zgjedhjet presidenciale të Shteteve të Bashkuara të vitit 2012, Trumpi lëshoi një deklaratë në të cilën tha se nuk ishte i gatshëm të përjashtonte kandidimin si kandidat presidencial në të ardhmen, duke shpjeguar “Duhet t’i lë të gjitha opsionet e mia të hapura sepse, mbi të gjitha, duhet ta Bëjmë Amerikën Përsëri të Madhe”. Në dhjetor 2011, ai botoi gjithashtu një libër, duke përdorur si nëntitull frazën e ngjashme “Duke e bërë Amerikën #1 përsëri”, e cila në një ribotim të vitit 2015 u ndryshua në “Duke e bërë Amerikën Përsëri të Madhe!”.

E Djathta Europiane po Mëson nga Tornadoja e Trumpit

Fitorja e Trumpit, ka çimentuar një aleancë globale populistësh, konservatorësh dhe madje edhe libertarianësh, që shpresojnë se një efekt Trump do të shkatërrojë institucionet e rrënjosura.

Të gjithë kanë të përbashkët mbrojtjen e kthimit në sovranitetin kombëtar nga një Bashkimi Europian, që po pushton dhe forcat e tjera globaliste. Kjo është bërë aleanca pro-lirisë në botë, ose më shumë si forca rebele që përballet me perandorinë e zgjuar që i dikton botës se si të veprojë.

Raportet e shtypit shpesh i portretizojnë evropianët dhe të tjerët jashtë vendit si të shqetësuar kur nuk kanë frikë nga Presidenti Donald J. Trump. Por fitorja e Trumpit ka çimentuar një aleancë globale populistësh, konservatorësh dhe madje edhe libertarianësh që shpresojnë se një efekt Trump do të shkatërrojë institucionet e rrënjosura që kontrollohen prej kohësh nga e Majta.

Në të vërtetë, aktiviteti i shpejtë i Presidentit konservator republikan Trump, që nga marrja e detyrës i mbush ata me një shpresë të re. Në një samit të udhëheqësve populistë konservatorë në Madrid (Spanje), kryeministrat dhe udhëheqësit e opozitës e quajtën Trumpin vëlla në krahë, një frazë që përsëritet shpesh, mësimet e të cilit do të nxjerrin.

Kjo për shkak se shumë prej zgjedhësve të tyre i kanë ndjekur ngjarjet në Shtetet e Bashkuara.  Presidenti Trump Mund ta Shpëtojë Britaninë nga Tradhtia e Starmerit në Chagos. Politikanët janë të lumtur që Trumpizmi të vjen në kontinentin e vjetër në Evropë.

Mësimet, që duhen nxjerrë nga Trump, thonë këta evropianë, janë se udhëheqësit politikë duhet të ndjekin parimet dhe premtimet e tyre të fushatës dhe të ndërmarrin veprime vendimtare. Kjo përfshin heqjen e rregulloreve që pengojnë aktivitetin ekonomik, mbrojtjen e kufijve të kombeve të tyre, ruajtjen dhe mbështetjen e identitetit dhe kulturës kombëtare, dhe kthimin në kuptimin shkencor dhe të provuar nga koha se ekzistojnë vetëm dy gjini: mashkull e femër.

Në Madrid, në samitin e grupit Patriotët për Evropën në Parlamentin Evropian, udhëheqës konservatorë iu drejtuan një tubimi gjigant prej 2,000 personash dhe duartrokitën Efektin Trump, i cili gjithashtu u referua ndryshe si tornado, ose uragan dhe një përçarje globale shumë e nevojshme. Në krahasim, ai gjigant, pra Bashkimi Evropian, teknokratët dhe burokratët e të cilit përpiqen të pengojnë populistët si partia e Le Pen etj., sot është në një gjendje shoku.

Patriotët për Evropën e Re

Patriotët për Evropën, e cila bashkon 13 partitë më të mbështetura nga Presidenti republikan amerikan Donald J. Trump në Evropë, është sot forca e tretë më e madhe në Parlamentin Evropian. Ajo numëron midis anëtarëve të saj liderë të famshëm (dhe mediat, pra shtypin) si Le Pen; kryeministri hungarez Viktor Orban; Geert Wilders, udhëheqësi i partisë më të madhe të Holandës në koalicionin qeverisës; zëvendëskryeministri italian Matteo Salvini; dhe Santiago Abascal, i cili është president i Patriotëve, udhëheqës i partisë Vox të Spanjës etj.

Këto parti ndryshojnë në pika të rëndësishme. Partia e Le Pen është pro-abortit, për shembull, një pilulë e hidhur për t’u gëlltitur për shumë nga partitë e tjera, të cilat janë pro-jetës.

Por të gjitha kanë të përbashkët mbrojtjen e kthimit në sovranitetin kombëtar nga një BE që po pushton dhe forcat e tjera globaliste, mbrojtjen e kufijve kombëtarë dhe fundin e imigracionit masiv, një skepticizëm ndaj alarmizmit klimatik, një dëshirë për deregulim dhe një urrejtje të hapur për wokeizmin dhe teoritë kritike.

Geert Wilders i Holandës, thotë: “Presidenti Trump, për ne, është si një vëlla në luftë. … Ne luftojmë për vlerat, familjen dhe vendin tonë. Ne refuzojmë të gjunjëzohemi para axhendës ekstremiste të së majtës së zgjuar. Ne refuzojmë të dorëzohemi para fajit të multikulturalistëve! … Ne e vlerësojmë identitetin tonë kulturor.”

“Ta bëjmë Evropën të Madhe Përsëri”

“Jemi të gëzuar me fitoren e tij. Ne nuk kërkojmë një shpëtimtar nga një komb i huaj dhe aq më pak një perandor. Ne kërkojmë, dhe kemi gjetur, një vëlla në luftë në luftën tonë.” – Santiago Abascal, President i Patriotëve, udhëheqës i partisë Vox të Spanjës.

Ndjesia ishte e fortë se Trump nuk po i dikton Evropës të çrrënjosë Kontinentin e Vjetër. Presidenti Kevin Roberts, i cili u ftua të fliste në darkën në samitin patriotëve europianë, ishte i pari që e bëri të kjartë se Trump dhe konservatorët amerikanë ishin vëllezër në luftën e tyre për të mirën e Europës antiglobaliste, antisorosiane, antikomuniste etj.

Abascal vlerësoi veçanërisht çmontimin e USAID-it nga Trump, i cili tha se kishte financuar media lajmesh që demonizojnë partitë e tyre. USAID në të vërtetë vazhdimisht ka financuar jo vetëm mediat vendase të lajmeve komuniste si Politico, por edhe mediat anti-Orban në Hungari dhe vende të tjera, dhe grupe të tjera kuazi-mediatike si Projekti i errët i Raportimit të Krimit të Organizuar dhe Korrupsionit, i cili gjithashtu merr fonde nga fondacione të financuara nga miliarderi George Soros, dhe i cili ka sulmuar konservatorët amerikanë si përfaqësuesi Chris Smith (R-NJ), senatori Mike Lee (R-UT), dhe madje edhe mua.

Mediat evropiane dhe amerikane, ato të subvencionuara nga USAID dhe të tjera në pronësi të pavarur, shpesh i qortojnë partitë dhe politikanët që përbëjnë patriotët si racistë, ksenofobë, të djathtë ekstrem dhe fashistë. Por të njëjtat fyerje u përdorën kundër Trump në SHBA në vitet 2016, 2020 dhe 2024.

“Dje ne ishim heretikët. Sot ne jemi rrjedha kryesore. … Ne jemi e ardhmja. Tornadoja e Trump ka ndryshuar botën vetëm në disa javë, dhe një epokë ka mbaruar“, thotë Orban.

Le Pen ndoqi një qasje filozofike për shtypin francez. “Në një moment, duhet të shikoni se çfarë po ndodh në botë sot: Milei, Trump, Orban, Meloni, partia jonë aleate austriake është në krye, ne jemi në krye, miqtë tanë flamandë janë në krye. Duhet ta analizojmë këtë dhe mendoj se po dëshmojmë një lloj rilindjeje”, tha ajo.

Siç tha ajo, kjo shpresë për një cunami të Trump nuk kufizohet vetëm në Evropë. Presidenti argjentinas Javier Milei iu drejtua samitit nëpërmjet videos, ashtu si edhe udhëheqësja e guximshme e opozitës së Venezuelës, Maria Corina Machado. Një nga gjërat që udhëheqësit vendosën në samitin e tyre në Madrid ishte t’i jepnin Partisë Likud të kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu statusin e vëzhguesit.

Plani i Energjisë i Presidentit Trump po Shmangë Katastrofën Energjetike të Evropës

Milei foli me këto terma menjëherë pas inaugurimit të dytë të Trump në janar në takimin e Forumit Ekonomik Botëror në Davos të Zvicrës, ku marrin pjesë pikërisht elitat globaliste, kundër të cilave udhëheqësit e mbledhur në Madrid i sulmuan.

Ai u tha të mbledhurve se ajo që shumë vende dhe institucione në Perëndim kishin të përbashkët ishte “virusi mendor i ideologjisë së zgjuar. Kjo është epidemia e madhe e kohës sonë dhe duhet të kurohet. Është një kancer që duhet hequr. Kjo ideologji ka kolonizuar institucionet më të rëndësishme të botës, nga partitë dhe shtetet e vendeve të lira të Perëndimit deri te organizatat e qeverisjes globale, duke kaluar nëpër institucione joqeveritare, universitete dhe media komunikimi. Derisa ta heqim këtë ideologji të çuditshme nga kultura, institucionet dhe ligjet tona, qytetërimi perëndimor dhe njerëzimi nuk do të kthehen në rrugën e progresit. Nuk jam vetëm sepse, gjatë gjithë këtij viti, kam mundur të gjej bashkëluftëtarë në këtë luftë për ide të lira në të gjitha cepat e botës. Nga Elon Musk i mrekullueshëm te zonja e hekurt italiane, shoqja ime e dashur Giorgia Meloni, nga (Presidenti Nayib) Bukele në El Salvador te Viktor Orban në Hungari, nga Benjamin Netanyahu në Izrael te Donald J. Trump në Shtetet e Bashkuara”, tha Milei.

Kjo është bërë aleanca pro-lirisë në botë, ose më shumë si forca rebele që përballet me perandorinë e zgjuar që i dikton botës se si të veprojë. Një fjalë që jehoi gjatë gjithë samitit të patriotë në Madridit ishte “Reconquista”, një përkujtim ndaj betejës së shekullit VIII nga kalorësit e krishterë, për të rimarrë Iberinë nga pushtuesit myslimanë dhe një pohim i vullnetit të tyre për të rimarrë kombet dhe institucionet e tyre.

Këtu, Trumpistët dhe binjakët e tyre ideologjikë në Projektin 2025 (shpesh të padallueshëm) kanë homologët/ndjekësit e tyre evropianë që punojnë për t’u rikthyer te parimet themeluese të BE-së, pra viti 1957, dhe, në të njëjtën kohë, ta riemërtojnë Unionin si Komuniteti Evropian i Kombeve (ECN) “për të reflektuar një bashkim shtetesh sovrane, në vend të një entiteti mbikombëtar”.

MEGA: “Bëjeni Evropën të Madhe Përsëri” po bëhet gjithnjë e më popullore në Evropë

Slogani i krahut patriotik të djathtë, është një lojë fjalësh me MAGA, “Bëjeni Amerikën të Madhe Përsëri”. Ajo u miratua nga kryeministri hungarez Viktor Orban si slogani për presidencën e vendit të tij në Këshillin e Bashkimit Evropian.

Ka dallime midis MEGA dhe MAGA dhe secila lëvizje ka implikime të ndryshme për Japoninë dhe Indo-Paqësorin, sepse brenda BE-së, MEGA shoqërohet me një dëshirë për një rol më të vogël për Brukselin në projektin evropian dhe më shumë përfaqësim për vlerat dhe politikat e shteteve anëtare të mesme dhe të vogla.

Për vendet e Evropës Qendrore dhe Lindore në veçanti, të qenit në bllok nuk ka të bëjë me t’u bërë më shumë si Evropa Perëndimore, por me përfitimin nga politikat, që përfaqësojnë nevojat lokale brenda kontekstit më të gjerë rajonal, duke përfshirë fusha si prosperiteti ekonomik, siguria dhe ruajtja e identiteteve kombëtare dhe etnike.

Këto përfshijnë politika më të zgjuara dhe më selektive të imigracionit, një fokus në çështjet e të ardhurave në vend të axhendave kulturore progresive dhe një përpjekje për t’u përballur me sfidat ekonomike, me të cilat përballet BE, pas “pushtimit” të plotë të Ukrainës nga Rusia. Shqetësime të tjera të spikatura janë diversifikimi selektiv larg varësisë ekonomike nga Kina dhe konfliktet rajonale si ai midis Izraelit dhe Hamasit në Lindjen e Mesme. Këto përplasje dhe rikalibrime ekonomike kanë ndikuar negativisht në Evropë, duke rezultuar në animin e votuesve djathtas në zgjedhjet e fundit parlamentare evropiane.

MAGA, është më pak e fokusuar në një axhendë konkrete dhe më ngushtësisht e lidhur me flamurtarin e saj kryesor, të Presidenti të SHBA-së Donald J. Trump. Trump me të drejtë mbështet një linjë të ashpër ndaj migracionit dhe mbylljes së kufirit, të shoqëruar me një përzierje politikash ekonomike libertariane dhe dëshirën për të çmontuar të ashtuquajturin Shtet të Thellë (Deep State) dhe për t’i dhënë fund konfliktit Rusi-Ukrainë.

Emigracioni drejt Europës i 31 milionë njerëzve me histori kriminale në vendet nga ato kanë ardhur

Kjo është e njëjta gjë sikurse po ndodh sot me SHBA-në, sepse regjimi marksist dhe antiameirkan Boden-Harris ne vitet 2020-2024 lejuan hyrjen në kufirin jugor të SHBA-së me Meksikën të mbi 21 milionë emigrantëve të jashtëligjshëm. E kësisoj në sytë e vendeve të Evropës Qendrore dhe Lindore, migrimi ishte një armë e përdorur nga shtetet fqinje për të destabilizuar sistemet socioekonomike dhe për të formësuar zgjedhjet politike në kryeqytete si Berlini dhe Parisi. Mbështetësit e MEGA-s me prirje të qendrës së djathtë, besojnë se migrimi kërkon një qasje të nuancuar për përzgjedhjen dhe integrimin e migrantëve në Evropë, duke theksuar vlerat dhe institucionet politike, që i japin përparësi të drejtave të njeriut, demokracisë dhe barazisë gjinore.

Ndërsa Japonia vëzhgon MAGA-n në SHBA dhe MEGA-n në BE, duhet të jetë e kujdesshme që të mos i vendosë këto dy lëvizje të krahut të djathtë në të njëjtën kornizë. Mbështetësit e MAGA-s kjartësisht nuk mbështesin fushat prioritare për Japoninë, duke përfshirë nevojën për t’u kundërvënë pushtimit të Ukrainës nga Rusia.

Votuesit e MAGA-s e shohin tregtinë dhe politikën e jashtme si shërbim të një axhende Amerika e Para dhe mund të duan ta detyrojnë Japoninë të paguajë më shumë për mbrojtjen e saj si pjesë e aleancës së saj me SHBA-në, gjë që do të ishte një qasje tërësisht transaksionale ndaj një partneriteti dekadash.

Epidemia e krimit në Londër vërteton se Presidenti i 45 & 47 i SHBA-se Donald J. Trump kishte shumë të drejtë në lidhje me kryetarin e Bashkisë së Londrës Sadiq Khan

Ne duhet ta hedhim poshtë viktimizimin racor të përhapur nga lëvizja anarkiste marksiste BLM dhe disa nga mbështetësit e saj politikë si organizata terroriste Antifa dhe grupe e tjera të dhunshme marksiste dhe komuniste, që veprojne sot kudo në Europën Perendimore, SHBA dhe gjetkë.

Ndërsa Sir Keir Starmer u përpoq të mbronte mikun e tij Sir Sadiq Khan, sepse Presidenti konservator republican ameirkan Donald J. Trump ishte plotësisht i saktë me atë që tha në resortin e tij të golfit në Skoci, se Kryetari i Bashkisë së madhe të Londrës, ka dështuar shumë keq në drejtim të përballimit të sfidave më të mëdha të kryeqytetit metropolitan britanik…

Shifra tronditëse të krimit nga emigrantët e botës së katërt

Dështimet e Khan janë më të theksuara në fushën e krimit me thikë, një plagë që është bërë pjesë e jetës së përditshme në zonat e brendshme të Londrës. Hulumtime të reja nga grupi i ekspertëve Policy Exchange, kanë zbuluar se krimi me thikë në kryeqytet është rritur me gati 60 përqind në vetëm tre vjet midis viteve 2021 dhe 2024.

Vendet kryesore të nxehta përfshijnë zonat Regent Street/Oxford Circus/Piccadilly Circus, Leicester Square/Covent Garden dhe Soho/Fitzrovia. Natyra gjeografikisht e përqendruar e kësaj dhune në kryeqytet ilustrohet nga fakti se vetëm 15 përqind e lagjeve përbënin gjysmën e veprave penale të krimeve me thikë në Londër për vitin 2024 (pra 7,055 krime gjithsej).

Këto janë shifra vërtet të habitshme me shifra astronomike. Ato tregojnë se pjesë të Londrës, nën drejtimin e kryetarit të bashkisë së Khan, kanë rënë në një paligjshmëri të egër dhe kjo përbën një kërcënim themelor për londinezët, qytetarët etnik britanikë që vizitojnë për arsye të ndryshme dhe turistët e huaj që mbajnë vizione të romantizuara të kryeqytetit tonë, të cilat tani janë shumë larg realitetit. 

Londra në pushtetin absolut të krimit makabër 

Në Londër, ekziston padyshim një emergjencë e sigurisë publike, me kryeqytetin, që e gjen veten në një epidemi krimesh me thikë, grabitjesh dhe vjedhjesh në rrugë, nën një kryetar bashkie i cili kohët e fundit u nderua me titullin kalorës për shërbim politik dhe publik.

Në të vërtetë, tre në pesë nga krimet me thikë të kryera në kryeqytet ishin grabitje, me mbi 81,000 telefona celularë të vjedhur në grabitje dhe vjedhje vitin e kaluar. Ajo që është veçanërisht shqetësuese është shkalla në të cilën ata që qëndrojnë pas krimeve të tilla i shpëtojnë dënimeve që meritojnë, sepse ata ikin në drejtim të “paditur”.

Një numër i pakëndshëm i shkelësve dhe kriminelëve serialë, po i shpëtojnë vazhdimisht dënimeve me burgim. “Shkelësit hiperproduktivë” ata me më shumë se 45 dënime të mëparshme, janë dërguar në burg në më pak se gjysmën e të gjitha rasteve (45.5 përqind për të qenë të saktë), pas dënimit për një vepër penale të padisëshme (panjohur) ose të njëanshme. Kjo nuk është aspak e pranueshme.

Një nga rekomandimet kryesore të raportit të Policy Exchange, bën thirrje që Scotland Yard të miratojë një strategji të përmirësuar tolerancë zero në 20 pikat kryesore të krimit me thikë në Londër, ku oficerët e Policisë Metropolitane do të ngarkoheshin në mënyrë të kjartë, për të kryer vëllime shumë të larta ndalimesh dhe kontrollesh. Kjo përfshin vendosjen e rreth 100 oficerëve të vijës së parë në patrullë në afërsi të Oxford Circus dhe Regent Street gjatë orareve të pikut.

Ndërsa disa e kanë karikaturuar ndalimin dhe kontrollin si një instrument policimi të racizmit institucional, fakti dëshpërues është se pjesa më e madhe e krimit me thikë në Londër është midis meshkujve të rinj me ngjyrë, në mënyrë disproporcionale nga familjet me prindër të vetëm dhe të zhytur në nënkultura që lavdërojnë dhunën dhe hiper-materializmin.

Për të parandaluar dëmtime të mëtejshme në strukturën shoqërore dhe interesat e biznesit të Londrës, duhet të shohim kthimin e policimit të fuqishëm të lagjeve. Duhet të hedhim poshtë viktimizimin racor dhe dogmën ideologjike, të përhapur nga lëvizja anarkiste marksiste Black Lives Matter (BLM) dhe disa nga mbështetësit e saj politikë, siç është Kryetari i Bashkisë së Londrës. 

Britania e Madhe nën regjimin komunist sot, po përpiqet pa sukses të trajtojë krizën e krimit me thikë të të rinjve

“Frika ime është se do të përfundojmë me fëmijë të plagosur, fëmijë të vrarë, të cilët i kam mësuar.” Nxënësit e shkollës fillore në Milton Keynes, Angli, mësojnë rreth krimit me thikë nga mësuesja Ally Marshall. Qeveria e deshtuar majtiste e Mbretërisë së Bashkuar, nis disa “masa” kundër krimit me thikë. Skema e kontejnerëve të thikave, është një masë me kosto të ulët dhe afatshkurtër, thotë eksperti. Organizatat bamirëse bëjnë thirrje për edukim të detyrueshëm mbi krimin me thikë në shkolla.

Më 29 korrik 2024, adoleshenti Axel Rudakubana, i cili ishte i fiksuar pas dhunës dhe gjenocidit, sulmoi një ngjarje vallëzimi për fëmijë me temë Taylor Swift në qytetin verior anglez të Southport, duke vrarë tre vajza dhe duke therur 10 persona të tjerë. Që atëherë, qeveria laburiste e kryeministrit Keir Starmer është zotuar për kontrolle më të ashpra të moshës për blerësit e thikave, ka paralajmëruar firmat e mediave sociale se mund të përballen me gjoba për dështimin për të frenuar shitjet dhe promovimin e armëve, dhe ka ndaluar thikat dhe shpatat ninja në stilin e zombive.

Starmer nisi një koalicion në shtator të vitit të kaluar që synonte të luftonte krimin e të rinjve me thikë. Aktori dhe aktivisti kundër thikave Idris Elba iu bashkua bisedës në një takim këtë muaj, së bashku me Mbretin Charles. Organizatat bamirëse dhe ekspertët e intervistuar nga Reuters i quajnë përpjekjet e qeverisë një hap përpara, por thonë se ato kryesisht dështojnë të adresojnë shkaqet rrënjësore.

Në përgjithësi, krimi me thikë në Angli dhe Uells është rritur me 87% gjatë dekadës së fundit, me 54,587 vepra penale vetëm vitin e kaluar, një rritje prej 2% nga viti 2023 dhe ndër normat më të larta në Evropë, tregojnë shifrat nga ministria e brendshme e Britanisë.

Të dhënat nga Ministria e Drejtësisë Britanike, treguan se në vitin deri në mars 2024 kishte pak më shumë se 3,200 vepra penale me thikë ose armë sulmuese të kryera nga fëmijë (të moshës 10-17 vjeç), që rezultuan në një paralajmërim ose dënim.

Nga 262 personat e vrarë me thikë ose objekt të mprehtë në 12 muajt deri në mars 2024, 57 ishin nën 25 vjeç. Thikat e kuzhinës ishin armët më të përdorura.

Një hetim publik për vrasjet në Southport, që u hap këtë muaj do të fillojë duke shqyrtuar specifikat e rastit të Rudakubanës, përpara se një fazë e dytë të shqyrtojë çështjen më të gjerë të tërhiqjes së fëmijëve në dhunë, një shqetësim në rritje për autoritetet britanike.

Veprime të reja në Londër për të ndikuar mbi uljen e krimit të rritur në kryeqytet

Qendrat e qyteteve në të gjithë Londrën po shohin një prani të shtuar policore këtë verë, duke u bazuar në uljet e vjedhjeve, grabitjeve me thyerje, krimeve me thikë dhe grabitjeve të arritura deri më tani këtë vit dhe më shumë raste të zgjidhura të vjedhjeve në dyqane.

Ekipet e Lagjeve më të Sigurta të Londrës tani kanë 500 oficerë dhe staf shtesë të Metropolitaniasë, duke filluar nga Superintendenti deri te PCSO-të, duke punuar më ngushtë se kurrë me komunitetet, për të kuptuar dhe për t’u marrë me prioritetet lokale.

Policia Metropolitane ka identifikuar 32 qendrat e qyteteve dhe vendndodhjet kryesore të rrugëve kryesore në të gjithë Londrën, që kanë sfidën më të madhe me sjelljen antisociale, vjedhjen dhe krimin rrugor dhe ato do të jenë fokusi për veprime të zgjeruara partneriteti me autoritetet lokale, bizneset dhe komunitetet për të luftuar krimin.

Londra, është një destinacion global, veçanërisht gjatë muajve të verës me 5 milionë vizitorë shtesë që priten gjatë sezonit të pikut të turizmit dhe me pushimet verore shkollore që fillojnë së shpejti, qendrat e qyteteve tona do të jenë shumë të ngarkuara.

Përmes shënjestrimit më të saktë të shkelësve më të rrezikshëm dhe një fokusi më të madh në çështjet, që kanë më shumë rëndësi për londinezët, Policia Metropolitane po arreston më shumë se 1,000 kriminelë të tjerë çdo muaj.

Fjalimi i Viktor Orbán “Ta bëjmë Evropën të Madhe Përsëri!”

Sot Evropa është e pasur dhe e dobët. Ky është kombinimi më i rrezikshëm! Kjo është arsyeja pse ne duhet së pari ta forcojmë Evropën. Ne kemi përvojë historike se si duket një Evropë e fortë. Epoka e lavdishme në historinë e Evropës filloi me shtetet kombëtare, të cilat e kanë bërë atë të suksesshme për shekuj me radhë. 

Mirëmëngjes.

Shkëlqesi, Zonja dhe Zotërinj, 

Ju uroj ngrohtësisht dhe përzemërsisht mirëseardhjen në Hungari, dhe veçanërisht në parlamentin hungarez. Faleminderit për mundësinë për të folur. Kjo nuk është krejtësisht e pajustifikuar.

Kam qenë Anëtar i Parlamentit që nga zgjedhjet e para të lira në vitin 1990, dhe midis viteve 1994 dhe 1998 isha Kryetar i Komitetit të Integrimit Evropian të parlamentit hungarez, dhe gjithashtu Bashkëkryetar i Komitetit të Përbashkët Parlamentar BE-Hungari, dhe aktualisht jam doajen i Këshillit Evropian.

Por ajo që është edhe më interesante është se kam qenë gjithashtu udhëheqës i Opozitës për 16 vjet, dhe kështu e njoh politikën parlamentare nga të dyja palët. Faleminderit për ftesën tuaj. Konferenca e Kryetarëve të Parlamenteve të Bashkimit Evropian është forumi më i lartë për bashkëpunim midis parlamenteve kombëtare. Detyra e saj është serioze: të vendosë objektiva strategjike për bashkëpunim.

Nuk mund të kishit kërkuar një vend më të mirë se Dhoma jonë e Lartë. Në Hungari, Dhoma e Ulët ka qenë gjithmonë skena e betejave politike; dhe për aq kohë sa ka ekzistuar, Dhoma e Lartë ka qenë gjithmonë skena e bashkëpunimit dhe debatit strategjik. Sot po ju kërkoj të angazhoheni në dialog mbi dy çështje strategjike që do të vendosin fatin e Evropës dhe të Shteteve Anëtare për dekadat e ardhshme dhe do të përcaktojnë rolin e parlamenteve kombëtare. E para është mbrojtja e sovranitetit kombëtar dhe e dyta është çështja e pranimit të Ukrainës në BE.

Zonja dhe zotërinj,

Sot bota po kalon një transformim në një shkallë të krahasueshme vetëm me Paqen e Vestfalisë, e cila shënoi lindjen e shteteve moderne kombëtare. Bota po ndryshon, mentaliteti i botës perëndimore po ndryshon dhe ne evropianët duhet të përgjigjemi. Erëra të reja po fryjnë në Shtetet e Bashkuara.

Programi politik i liberalizmit progresiv ka dështuar dhe është zëvendësuar nga politika patriotike. Ky ndryshim nuk është vetëm një zhvillim politik i brendshëm në SHBA, por ka edhe pasoja të mëdha ndërkombëtare. Ne nuk e dimë me siguri se çfarë na pret e ardhmja, sepse nuk mund ta dimë; megjithatë, ne besojmë se Shtetet e Bashkuara nuk kanë pësuar një aksident zgjedhor, por kanë hyrë në një epokë të re.

Gjatë tetëdhjetë viteve të fundit ka qenë në interes të Shteteve të Bashkuara të ruajnë një rend ndërkombëtar liberal. Kjo ka marrë fund. Tani ka filluar ta çmontojë këtë rend, sepse nuk e sheh më si në interes të vetin. Përtej oqeanit, perdja e rendit të vjetër botëror ka rënë. Ndërkohë, Kina po ecën përpara me një shpejtësi marramendëse. Tani po konkurron me ne jo vetëm në kapacitet industrial, por edhe në teknologji. India është gati të hyjë në arenën politike globale. Vendi më i populluar në botë është një superfuqi jo vetëm në popullsi, por edhe në ambicie ekonomike dhe teknologjike. Ka mbështetjen e tregut më të madh në botë dhe ka të gjithë potencialin për t’u bërë një fuqi globale në të njëjtin nivel me Kinën.

Po ne në Evropë?

Evropa është e papërgatitur! Është sikur po përpiqemi t’i zgjidhim problemet e dekadës së ardhshme me zgjidhje nga dekada e mëparshme. Por të vërtetat e vjetra nuk funksionojnë më. Bota ka ndryshuar, por ne evropianët nuk i kemi ndjekur. Kam qenë anëtar i Këshillit Evropian për pesëmbëdhjetë vjet dhe personalisht kam jetuar nëpër këto vite të humbura, nëpër pesëmbëdhjetë vjet devijim.

Zonja dhe zotërinj,

Nëse do ta kishim udhëhequr Hungarinë në mënyrën që Komisioni e ka udhëhequr Evropën, do të ishim shkatërruar shumë kohë më parë. Strategjia perëndimore që synonte thyerjen e Rusisë ka dështuar. Askush nuk guxon ta pranojë, por ne e kemi humbur këtë luftë. Ekonomia e Rusisë nuk është shembur, sanksionet nuk kanë funksionuar dhe rusët e kanë penguar Ukrainën të bëhet anëtare e NATO-s. Amerikanët e kanë njohur këtë dhe tani po negociojnë.

Ne evropianët po e vazhdojmë luftën dhe po pretendojmë se mund të fitojmë. Shpresoj të gabohem, por do të përfundojmë vetëm me këtë luftë në lagjen tonë, ndërsa i shpenzojmë të gjitha paratë tona për një fitore të paarritshme. Ne e kemi braktisur strategjinë e suksesshme ekonomike të Evropës. Energjia e lirë – e cila sigurisht është ruse, plus teknologjia e përparuar e cila është kryesisht gjermane, shtohet në një ekonomi evropiane konkurruese. Kjo ishte strategjia e vjetër.

Ne e kemi braktisur atë, nuk ka të re dhe kemi mbetur në mes të asgjësë. Energjia e lirë është zhdukur nga Evropa. Kompanitë amerikane dhe kineze tani kanë qasje në energji me një të tretën ose një të katërtën e çmimit që u ofrohet kompanive evropiane.

Ne evropianët kemi qasje në energji të shtrenjtë vetëm për shkak të sanksioneve. Sanksionet e kombinuara me Paktin e Gjelbër po e shkatërrojnë ekonominë evropiane.

Në këto kushte ne nuk po konkurrojmë, por po tërhiqemi. Kjo nuk është më një çështje teorike, por realitet ekonomik.

Po shkakton ngecje të ekonomisë evropiane dhe mund të jemi mirënjohës nëse ajo nuk tkurret.

Sot, vetëm katër nga pesëdhjetë kompanitë më të mëdha të teknologjisë në botë janë evropiane. Në njëzet vitet e fundit, hendeku midis PBB-së evropiane dhe PBB-së amerikane është dyfishuar.

Që nga viti 2000, të ardhurat reale për frymë janë rritur dy herë më shpejt në SHBA sesa në BE. Këto probleme janë mjaft serioze më vete, por tani ato po ndodhin njëkohësisht. Ne kemi nevojë për një strategji të re dhe udhëheqës të fortë evropianë.

Zonja dhe zotërinj,

Sot Evropa është e pasur dhe e dobët. Ky është kombinimi më i rrezikshëm! Kjo është arsyeja pse ne duhet së pari ta forcojmë Evropën. Ne kemi përvojë historike se si duket një Evropë e fortë. Në xhunglën e debateve komplekse gjeopolitike, një gjë është e sigurt: pas Paqes së Vestfalisë dhe shfaqjes së shteteve kombëtare, Evropa u bë një fuqi botërore e fortë dhe komanduese.

Epoka e lavdishme në historinë e Evropës filloi me shtetet kombëtare, të cilat e kanë bërë atë të suksesshme për shekuj me radhë. Dhe ata e kanë bërë këtë gjithashtu gjatë tetëdhjetë viteve të fundit. Suksesi i Bashkimit Evropian është ndërtuar mbi forcën ekonomike dhe politike të shteteve kombëtare.

Bashkimi Evropian ka qenë i suksesshëm nëpërmjet bashkëpunimit midis shteteve kombëtare dhe udhëheqësve të fortë të demokracive të forta kombëtare dhe në të vërtetë kështu lindi, kështu u krijua. Prandaj rëndësia e parlamenteve kombëtare. Në Evropë, asnjë shtet kombëtar i fortë dhe i suksesshëm nuk mund të ekzistojë pa një parlament të fortë kombëtar.

Shkurt, Bashkimi Evropian u detyrohet gjithçka parlamenteve kombëtare. Parlamentet kombëtare janë arenat dhe laboratorët historikë për zhvillimin e kushtetutshmërisë dhe demokracisë evropiane. Vlerat e përbashkëta evropiane që përmenden kaq shpesh në Bruksel, në fakt kanë lindur në dhomat, sallat dhe korridoret e parlamenteve kombëtare.

Nëse Bashkimi do të ketë sukses, ai duhet t’u kushtojë më shumë respekt parlamenteve kombëtare. Parlamentet kombëtare nuk janë institucione artificiale të krijuara me traktat, por organe të vërteta përfaqësuese që evoluojnë organikisht.

Kjo nuk duhet harruar, madje as në Bruksel. Kjo është arsyeja pse është e neveritshme dhe arrogante që burokratët që nuk janë zgjedhur kurrë nga askush t’u japin leksione mbi demokracinë dhe vlerat përfaqësuesve të zgjedhur dhe udhëheqësve të institucioneve kombëtare.

Shkëlqesi,

Për pesëmbëdhjetë vjet tani kam parë se sa herë që Evropa është përballur me një problem, përgjigja nga Brukseli ka qenë gjithmonë e njëjtë: më shumë kompetenca për Brukselin, më pak liri për shtetet kombëtare; qendra gjithmonë bëhet më e fortë dhe Shtetet Anëtare gjithmonë dobësohen. Dhe rezultati është se problemet nuk zvogëlohen kurrë, por gjithmonë përkeqësohen: kriza financiare; migrimi; kriza energjitike; lufta.

Gjithnjë e më shumë kompetenca të BE-së, gjithnjë e më shumë kriza. Dhe çfarë u ka ndodhur atyre që i rezistuan centralizimit dhe konfiskimit të pushteteve fshehurazi? Kushdo që del jashtë vijës, që mbron kornizën e shtetit kombëtar, kërcënohet me tërheqjen e fondeve të BE-së.

Nëse kjo dështon, Brukseli do ta bëjë të pamundur punën e qeverive kombëtare, do të ndërhyjë dhe do t’i rrëzojë ato, duke ndihmuar në pushtet partitë e tij të favorizuara agjente që braktisin sovranitetin kombëtar. Nga përvoja e drejtpërdrejtë mund të them se në Hungari kjo është provuar tashmë dy herë: në vitin 2018 dhe në vitin 2022.

Ato përpjekje ishin të pasuksesshme, por tani po përpiqen për herë të tretë. Në këtë drejtim, megjithatë, Hungaria nuk është e vetme, pasi ka edhe të tjera.

Çështjet kanë arritur tani në pikën ku ata pranojnë hapur se duan të shkatërrojnë ekonominë e Hungarisë me qëllim që të zëvendësojnë qeverinë kombëtare me një qeveri kukull sipas pëlqimit të tyre, e cila do t’u shërbejë interesave të Brukselit.

Të dashur miq,

Ky nuk është qëllimi për të cilin themeluesit krijuan Bashkimin Evropian. Ndërkohë, skandali i OJQ-ve në Bruksel po rritet. Ka dalë në pah se burokracia e Brukselit ka ndarë qindra miliona euro para publike për organizatat që kanë vepruar si avokatë dhe lobistë për një Evropë federale. Kjo mund të përshkruhet vetëm si një përpjekje për grusht shteti kundër parlamenteve kombëtare.

Pyetja është kjo: Çfarë mund të bëjnë parlamentet kombëtare në lidhje me rulin mbikombëtar në Bruksel? Do të doja të tërhiqja vëmendjen tuaj te rezoluta e miratuar nga parlamenti hungarez në korrik 2022.

Parlamenti hungarez miratoi një rezolutë mbi qëndrimin e Hungarisë në lidhje me të ardhmen e Bashkimit Evropian. Ajo propozon sa vijon. Parlamenti hungarez propozon fshirjen nga Traktatet të parimit të “bashkimit gjithnjë e më të ngushtë“.

Ai propozon ruajtjen në Traktate të rrënjëve dhe kulturës së krishterë të Evropës. Propozon sanksionimin e parimit të neutralitetit politik dhe ideologjik të Komisionit Evropian. Ai synon të forcojë parimin e subsidiaritetit. Synon të krijojë një katalog të detajuar që përshkruan kompetencat e Bashkimit Evropian.

Zonja dhe zotërinj,

Nëse të gjitha parlamentet kombëtare do ta donin këtë, do të ndodhte.

Dhe së fundmi, Zonja dhe Zotërinj, duhet të flas edhe për idenë e pranimit të Ukrainës në Bashkimin Evropian. Dhe tani kjo është më shumë se një ide, është gjithashtu një qëllim politik. Jam i vetëdijshëm se për këtë çështje nuk mendojmë të gjithë njësoj.

Ne i respektojmë qëndrimet që ndryshojnë nga tonat, i dëgjojmë vazhdimisht, përpiqemi t’i kuptojmë, përpiqemi të pajtohemi me to. Tani do të paraqes qëndrimin hungarez.

Ne besojmë se disa vende evropiane duan t’i japin Ukrainës mbështetje të mëtejshme, në mënyrë që ajo të mund të vazhdojë luftën.

Ne kemi një mendim të ndryshëm. Mendojmë se sa më gjatë të vazhdojë lufta, aq më shumë jetë do të humbasin dhe aq më e keqe do të jetë situata në fushën e betejës. Sipas mendimit tonë, vazhdimi i luftës vetëm sa do ta përkeqësojë situatën në Evropë.

Ideja e Komisionit dhe në fakt propozimi i tij, për të zbatuar heqjen e detyrueshme të investimeve nga burimet energjetike ruse për shkak të luftës thjesht do ta shkatërrojë ekonominë hungareze.

Nuk po flas për ndikimin në ekonominë evropiane – thjesht po citoj faktin se nëse kjo zbatohet, do ta shkatërrojë ekonominë hungareze. Imagjinoni çmimin e energjisë për familjet dhe kompanitë që papritmas do të dyfishohet.

Familjet hungareze nuk mund ta durojnë një gjë të tillë! Brukseli nuk mund të dëshirojë të shkatërrojë familjet hungareze. Kjo është arsyeja pse ne hungarezët duam paqe dhe pse duam të heqim dorë nga politika e sanksioneve ekonomike sa më shpejt të jetë e mundur.

Çështja e pranimit të Ukrainës në BE meriton një konferencë të veçantë. E tëra çfarë mund të them për momentin është se ne, si vend fqinj i Ukrainës, e shohim që nëse pranoni Ukrainën, do të pranoni edhe luftën.

Ne kurrë nuk kemi pranuar një vend në luftë dhe për arsye të mira. Përveç kësaj, ne hungarezët besojmë se anëtarësimi i Ukrainës do të ishte një barrë ekonomike që Shtetet Anëtare nuk do të ishin në gjendje ta përballonin.

Do të doja t’u kujtoja të gjithëve se ne hungarezët dhe vendet e tjera të Evropës Qendrore u pranuam në Bashkimin Evropian sepse Evropa Qendrore do të ishte e dobishme për ata që ishin tashmë në Bashkim.

Ky nuk ishte një gjest moral apo shoqëror nga ana e Shteteve Anëtare: ne u pranuam sepse ata që ishin tashmë në BE do të përfitonin nga anëtarësimi ynë. Ky ishte një llogaritje e saktë.

Nëse shikoni shifrat, të gjithë anëtarët më të vjetër të BE-së, pa përjashtim, kanë përfituar nga anëtarësimi i vendeve të Evropës Qendrore. Por Ukraina është një histori tjetër: ne do të dëmtoheshim.

Do të ishte një marrëveshje e keqe: krizë bujqësore; papunësi; nivele të larta borxhi; rënie e standardeve të jetesës. Pse do të donim ta sillnim këtë?

Ju kërkoj me respekt të studioni qëndrimin hungarez dhe të merrni në konsideratë argumentet tona.

Zonja dhe zotërinj,

Nëse duam vërtet të ndërtojmë një Evropë të fortë, parlamentet kombëtare duhet të luajnë një rol udhëheqës, jo një rol mbështetës. Ata që nuk pranojnë një rol, herët a vonë, do të bëhen skena skene dhe zbukurime, dhe historia do të vazhdojë pa ta.

Unë besoj se ne, si parlamentarë kombëtarë, kemi detyrë të luajmë rolin tonë – dhe ne hungarezët jemi gati ta bëjmë këtë.

Ta Bëjmë Evropën të Madhe Përsëri!

Faleminderit për vëmendjen tuaj. 

Shënim: Ky fjalim nga Kryeministri Viktor Orbán i Hungarisë u mbajt në Konferencën e Kryetarëve të Parlamenteve të Bashkimit Evropian më 12 maj 2025, Budapest.