VETON ELSHANI PO I SHËRON ME DINJITET PLAGËT E SË KALUARËS
___
Emri Veton Elshani është bërë sinonim i cilësisë në aspektin profesional e njerëzor – këtë e dëgjoj shpesh nga shumë miq serbë nga Mitrovica e Veriut, ku komuniteti serb përbën shumicën.
Në gjuhën e thjeshtë popullore, kjo do të thotë se zëdhënësi kryesor i Policisë së Kosovës, përmes sjelljes së tij të butë, profesionale, humane, mirëkuptuese, paqedashëse dhe të drejtë ka treguar një ndjeshmëri të jashtëzakonshme ndaj halleve të qytetarëve serbë në Mitrovicën e Veriut. Kjo ka bërë që zëvendësja e Kryebashkiakut të kësaj komune, zonja Katarina Nina Ađančić, të vendosë ta shpërblejë atë për angazhimin e tij të jashtëzakonshëm dhe kuptimplotë për zgjidhjen e problemeve të serbëve, boshnjakëve dhe shqiptarëve lokalë, duke e nderuar me çmimin e Qytetarit të Nderit të qytetit.
Ky duhet të shpallet si lajmi më i bukur i vitit, sepse edhe vetë Katarina është një zonjë fisnike, e cila për të arritur aty ku është sot – në aspektin njerëzor, intelektual, kulturor dhe politik – ka kaluar një katarsis të thellë shpirtëror, pasi e ka kuptuar se sa të rremë, kriminalë, të dhunshëm, hajdutë dhe përçmues janë ndaj serbëve lokalë drejtuesit e Listës terroriste Serbe.
Veton Elshani – Zëri i Shtetit që Flet me Zemër, jo me Fshesë Gome
Ka njerëz që flasin me megafon, por nuk dëgjohen kurrë. Dhe ka të tjerë që flasin me zemër, e dëgjohen deri në ndërgjegjen e atyre që s’duan të dëgjojnë. Një i tillë është Veton Elshani – fytyra, zëri dhe ndjeshmëria e një Kosove që po rritet, jo vetëm me infrastrukturë, por me karakter.
Miqtë e mi serbë nga Mitrovica e Veriut – ata që janë mësuar të jetojnë në mjegullën e frikës dhe propagandës – e përmendin me respekt emrin e tij. Nuk është vetëm një zyrtar i policisë. Është ura që shkon mbi lumin e keqkuptimeve. Është fjala që shëron plagët që plumbat i lanë hapur. Dhe kur zëvendëskryetarja e Mitrovicës së Veriut, znj. Katarina Nina Ađančić, ia dorëzon atij titullin “Qytetar Nderi”, nuk ia jep atë vetëm një polici profesional – ia jep një epoke të re që po lind në heshtje.
Pse është ky lajm kaq i rëndësishëm ?
Sepse historia e Kosovës nuk është vetëm kronologji ngjarjesh, por duel ndërmjet dy frymëmarrjeve: asaj që shtyp, dhe asaj që shpreson. Policia e Kosovës, përmes drejtësisë, profesionalizmit dhe humanizmit po dëshmohet si gardiane e drejtësisë, jo si kujtim i frikës. Ajo nuk është si policia e Slobodan Millosheviqit, që s’e ruante ligjin, por e ndihmonte shfarosjen e shqiptarëve me armë, uniformë dhe urrejtje.
Filozofi Epikteti thoshte: “Askush nuk është i lirë nëse nuk është zot i vetvetes.” – E kjo vlen për shtetin po aq sa për individin. Një shtet që e lejon urrejtjen të diktojë sjelljen e policisë ndaj një pakice, nuk është zot i vetes – është peng i hakmarrjes.
Martin Luther King thoshte: “Drejtësia e vonuar është drejtësi e mohuar.” – Por Veton Elshani dhe kolegët si ai e kuptojnë që drejtësia e duhur s’mund të vijë përmes shkopit të gomës, por përmes mendjes, durimit dhe humanizmit.
Gandi thoshte: “Fuqia që buron nga dhuna është e përkohshme; ajo që buron nga ndershmëria është e përjetshme.” – E pikërisht kjo është ajo që po ndodh në Mitrovicën e Veriut: një përballje e heshtur ndërmjet trashëgimisë së dhunës dhe forcës së mirësisë.
Elshani nuk ka ndryshuar vetëm mënyrën se si serbët e shohin një polic shqiptar – ai po ndihmon që Kosova të ndryshojë mënyrën se si e sheh vetveten dhe se si e shohin të tjerët. E në një botë ku shpesh urrejtja është më e zhurmshme se dhembshuria, ai po na mëson se siguria nuk matet me numrin e arrestimeve, por me ndjesinë e drejtësisë që ndjen edhe më i dobëti.
Kosova e nesërme nuk do të matet me kilometra autostrade, por me kilometrat që kemi lënë pas nga urrejtja tek mirëkuptimi. Dhe në atë rrugëtim, njerëzit si Veton Elshani janë sinjalistët më të besueshëm që kemi.
Sepse vetëm ai që nuk e përsërit mizorinë që vetë e ka vuajtur, është vërtet i lirë. Dhe vetëm një shtet që nuk ushqen hakmarrjen, është vërtet sovran.
VETON ELŠANI LEČI RANE PROŠLOSTI DOSTOJANSTVOM
__
Autor: Lirim Gashi
__
Ime Veton Elšani postalo je sinonim za profesionalizam i ljudskost – to često čujem od mnogih srpskih prijatelja iz Severne Mitrovice, gde srpska zajednica čini većinu.
Jednostavnim i narodnim jezikom rečeno, glavni portparol Policije Kosova je kroz svoje blago, profesionalno, humano, razumljivo, miroljubivo i pravedno ponašanje pokazao izuzetnu osetljivost prema problemima srpskih građana u Severnoj Mitrovici. Zbog toga je zamenica gradonačelnika opštine Severna Mitrovica, gospođa Katarina Nina Adančić, odlučila da ga nagradi za njegov izuzetan i empatičan angažman u rešavanju problema Srba, Bošnjaka i lokalnih Albanaca, dodelivši mu priznanje Počasnog građanina grada.
Ova vest treba da bude proglašena najlepšom vešću godine, jer je i sama Katarina plemenita žena koja je – da bi stigla tu gde je danas, na ljudskom, intelektualnom, kulturnom i političkom planu – prošla kroz duboku duhovnu katarzu, shvativši koliko su lažni, kriminalni, nasilni, pohlepni i prezrivi prema lokalnim srbima lideri terorističke Srpske Liste.
Veton Elšani – Glas države koji govori srcem, a ne pendrekom
Postoje ljudi koji govore megafonom, a niko ih ne čuje. A postoje i oni koji govore srcem, pa ih čuju i savesti onih koji ne žele da slušaju. Takav je Veton Elšani – lice, glas i empatija Kosova koje raste, ne samo infrastrukturom, već i karakterom.
Srpski prijatelji iz Severne Mitrovice – oni koji su navikli da žive u magli straha i propagande – izgovaraju njegovo ime s poštovanjem. On nije samo policijski službenik. On je most koji prelazi reku nerazumevanja. On je reč koja leči rane koje su meci ostavili otvorene. I kada zamenica predsednika opštine, gđa Katarina Nina Adančić, uručuje mu titulu Počasnog građanina, ne dodeljuje je samo savjesnom policajcu – već jednoj novoj eri koja tiho niče.
Zašto je to toliko važno?
Zato što istorija Kosova nije samo hronologija događaja, već borba između dva daha: onog koji tlači i onog koji se nada. Policija Kosova, je danas pravi čuvar pravde, jer ne budi sećanje na strah. Ona nimalo ne liči na policiju Slobodana Miloševića, koja nije čuvala zakon, već je pomagala u istrebljenju Albanaca, u uniformi i sa oružjem i mržnjom.
Filozof Epiktet je rekao: „Niko nije slobodan ako nije gospodar samog sebe.” – Ovo važi za državu isto koliko i za pojedinca. Država koja dopušta da mržnja diktira ponašanje policije prema manjinama, nije gospodar sebe – već talac osvete.
Martin Luter King je rekao: „Pravda koja kasni, jeste pravda koja se uskraćuje.” – Ali Veton Elšani i njegove kolege znaju da prava pravda ne dolazi putem pendreka, već putem razuma, strpljenja i humanosti.
Gandi je rekao: „Moć koja dolazi iz nasilja je privremena; ona koja dolazi iz poštenja je večna.” – Upravo to se danas dešava u Severnoj Mitrovici: tiha borba između nasleđa nasilja i snage dobrote.
Elšani nije samo promenio način na koji Srbi vide jednog albanskog policajca – on pomaže Kosovu da promeni način na koji vidi samo sebe. A u svetu u kojem je mržnja često glasnija od saosećanja, on nas uči da se bezbednost ne meri samo brojem hapšenja, već pogotovo osećajem pravde koji ima i najslabiji među nama.
Kosovo sutrašnjice neće se meriti kilometrima autoputa, već kilometrima koje smo ostavili iza sebe – od mržnje do razumevanja. A na tom putu, ljudi poput Vetona Elšanija su naši najpouzdaniji svetionici.
Jer samo onaj koji ne ponavlja zločin koji je sam pretrpeo, zaista je slobodan. I samo ona država koja ne hrani osvetu, zaista je suverena.
