Kreu Blog Faqe 715

Putini është i varur nga lufta

Drini.us
-
0
Putini është i varur nga lufta

Vladimir Putin në një takim me Ministrinë e Mbrojtjes dhe industrinë e mbrojtjes të premten. Fotoja është publikuar nga agjencitë ruse të lajmeve të kontrolluara nga shteti. Foto: Vyacheslav Prokofyev / AP / NTB

Foto nga Ole Kristian Strøm
Ole Kristian Strøm

Vladimir Putin (72) me sa duket është i sigurt në pushtet. Të paktën për aq kohë sa ka luftë.

Vladimir Putin duket se varet nga lufta për të mbajtur pushtetin, sipas Karsten Friis në NUPI.
Putin mund të konsiderojë një armëpushim për të forcuar ushtrinë, por Ukraina kundërshton strategji të tilla.
Lufta në Ukrainë është e kushtueshme me viktima ditore, por Putin beson se koha është në anën e Rusisë.
Ministria e Jashtme ruse kritikon mbështetjen perëndimore për Ukrainën për parandalimin e paqes.

Kjo javë shënoi 1000 ditë që kur presidenti rus urdhëroi luftë në shkallë të plotë kundër Ukrainës.

– Mendoj se Putini varet nga lufta për të qëndruar në pushtet, thotë Karsten Friis në Institutin për Punë të Jashtme (NUPI).

Arsyetimi është ky:

– Mund ta godasë atë si një bumerang nëse ata shkojnë nga ekonomia aktuale e luftës ku 40 për qind e financave të shtetit shkojnë për sigurinë dhe fuqinë ushtarake – dhe në një ekonomi normale.

Karsten Friis
Studiues në NUPI

Friis thekson se norma e interesit është 21 për qind dhe inflacioni dyfishi i objektivit.

– Kjo mund të çojë në trazira. Sigurisht që është e vështirë të parashikohet, por padyshim që do të jetë një periudhë e turbullt.

Prandaj, studiuesi pyet nëse është e përshtatshme që Vladimir Putin të nënshkruajë një marrëveshje paqeje:

– Media dhe shoqëria në përgjithësi janë në gjendje lufte, ku Perëndimi është rrënja e të gjitha të këqijave dhe Putini mbrojtësi krenar i të ashtuquajturave vlera “tradicionale”. A mundet ai të nënshkruajë befas brenda natës një marrëveshje paqeje me këtë perëndim dekadent dhe të lejojë që vendi fqinj në jug të cilin ai nuk e njeh të lulëzojë? Duhet shumë.

Dmitry Mevedev, ish-president dhe tani nënkryetar i Këshillit të Sigurisë Kombëtare, gjatë një vizite në një fabrikë armësh në Nizhny Tagil të premten. Fotoja është publikuar nga agjencitë ruse të lajmeve të kontrolluara nga shteti. Foto: Ekaterina Shtukina / AP / NTB

Dmitry Mevedev, ish-president dhe tani nënkryetar i Këshillit të Sigurisë Kombëtare, gjatë një vizite në një fabrikë armësh në Nizhny Tagil të premten. Fotoja është publikuar nga agjencitë ruse të lajmeve të kontrolluara nga shteti. Foto: Ekaterina Shtukina / AP / NTB
Nga ana tjetër, Karsten Friis nuk e përjashton mundësinë që Vladimir Putin të mendojë për një armëpushim.

– Një armëpushim mund të jetë në interesin e Putinit, sepse ai mund të ndërtojë forca përsëri.

– Por a do ta pranojë Ukraina?

– Jo, nëse Rusia mund të përdorë një periudhë të tillë për të ndërtuar forcat e saj dhe për të sulmuar përsëri pas një viti, do të jetë edhe më keq për Ukrainën se sa është sot.

Studiuesi NUPI beson se ajo që Putini dëshiron më shumë është që ta mbajë luftën në nivelin që mund ta menaxhojë vetë Rusia, në mënyrë që t’i kushtojë Ukrainës më shumë se Rusisë.

– Atëherë koha do të jetë në anën e Rusisë. Ai sheh se mbështetja perëndimore është në rënie dhe tani ndjen se gjërat po shkojnë në rrugën e Rusisë, edhe pse ajo po humbet deri në 1500 ushtarë në ditë.

Shifra vlen si për të vdekurit ashtu edhe për të lënduarit.

Friis është i vetëdijshëm se ushtarakisht do të jetë e vështirë për Ukrainën të rimarrë territoret që Rusia aktualisht pushton.

– Ushtarakisht, Ukraina nuk është në gjendje t’i rimarrë këto zona tani.

– A po përpiqet tani Rusia të përdorë kohën deri në inaugurimin e Trump për të fituar sa më shumë tokë?

– Rusia ka luftuar prej kohësh me atë që ka. Nuk ka pasur ndryshime të mëdha as në retorikë, as në veprim. Ata tani mendojnë se gjërat po shkojnë në rrugën e tyre, dhe kjo ndodh, të paktën në një farë mase. Përveç kësaj, ata po përpiqen të shkatërrojnë shoqërinë civile të Ukrainës, veçanërisht furnizimin me energji elektrike.

– Cili është disponimi i popullit ukrainas?

– Ka ende një shumicë për të luftuar. Nuk ka një shumicë aq të madhe sa më parë, por kjo nuk është për t’u habitur, sepse lufta po përkeqësohet. Kështu që njerëzit nuk do të pranojnë që Presidenti Zelenskyi të bëjë shumë kompromise me Rusinë.

Një sondazh këtë javë doli në përfundimin se shumica e ukrainasve tani duan negociata dhe përfundimin e luftës.

Zëdhënësja e profilit të lartë të Ministrisë së Jashtme ruse Maria Zakharova thotë se “Perëndimi gënjen për interesin e tij për paqen në Ukrainë” dhe se “paqja” mund të arrihet vetëm kur Perëndimi të ndalojë së ofruari mbështetje ushtarake për Ukrainën. Deklarata u bë gjatë konferencës së saj për shtyp.

– Kremlini po përpiqet të diktojë kushtet për çdo “negociatë paqeje” me Ukrainën përpara kthimit të Donald Trump si president, shkruan Instituti për Studimin e Luftës (ISW).

– Kjo jep një sinjal se qëllimi i Rusisë është i pandryshuar dhe ende përfshin kapitullimin e plotë të Ukrainës, mendon instituti i ekspertëve ISW.

PS: Sipas një agjencie sondazhi të kontrolluar nga Kremlini, Vladimir Putin ka 81 për qind mbështetje nga rusët.

Vërejtje: Fotot dhe videon mund t’i shihni duke e hapur linkun e VG në fund.

Të premten, Putin zhvilloi një takim me udhëheqjen e Ministrisë së Mbrojtjes dhe industrisë së mbrojtjes. Fotoja është publikuar nga pishina e fotografëve të Kremlinit. Foto: GAVRIIL GRIGOROV/SPUTNIK/KREMLIN POOL / EPA / NTB

Publikuar: 23.11.24 në 02:07
Përditësuar: 23.11.24 në 08:44

Marrë nga VG

Putin er avhengig av krigen for å sitte trygt ved makten

Harbutëria e “analistëve” ndaj mërgatës sonë nëpër botë

Drini.us
-
0
Harbutëria e “analistëve” ndaj mërgatës sonë nëpër botë

Afrim Caka, Gjakovë

SYTË TANË S’JANË SI MË PARË!!!
Eh ç’ju raskapit shpirti i një gazetari romantik si Bajroni…!!!
Pas këtij lajmi shqetësues. Këtë mëngjes, më tërhoqi vëmendja e një ulërime e madhe që vinte nga Halil Matoshit. Plakut matuf i shpëtoi me vetëdije vetëm një fjali:
– “Me jau hek të drejtën e diasporës dhe ofshani thellë!”
– Na u sul harbutëria e analistëve mbi Mergatën Shqiptare!
Kush e ka aparatin tretes në tru. Gojen mund ta përdorë për jashtëqitje. Antishqiptarët që vazhdimisht prodhojnë bajga lope përmes llomotitjes së tyre. Tani më dëgjoni mirë, Kryesarkazëm e zajednices/serbe, turke e arabe!
Absurdi i Matoshit, qenka marramendës. Jetojmë duke pritur këtë analistë të “flliqur”, dhe nuk dimë se nga doli, miljona vrerë e helmë, si mjegulla acide ndaj diasporës, në Dardaninë e heshtjes për drejtën e diasporës me enigma të mëdha. …analistë të rrejshem, gazatar të rrejshem, shkrimtar i rrejshëm!
.Kemi një shoqeri analistësh frigacak, partiak të fort po kosovali të dobët, për parti bëjnë të gjitha, për flamurin kuq e zi s’bëjnë asgjë, është kombtarisht i dobët dhe besimtar i islamit radikal!
Frustrimi i tij antikombëtar në “rritje”, do të shpinte në një shpërthim, të cilët do të bëhet burim i destabilizimit RADIKAL antishqiptar në mbështetje për kosovalitë në vend që të ndërgjegjësohet lidhur me fatin kulturor dhe shoqëror shqiptar. Matoshi me kostum e kollare, ndajë kërkonë heqjen e teshave kombëtare. Tashmë, deshiron me pronar të huaj, skllav e poshtërime si Baton Haxhiu.
Ky projeksion është krejt i dukshëm në zhvillimin personal të Halil Matoshit radikal. Ky është përfaqësues tipik i shtresës së ulët i analistëve. Ky i panjohur deri dje si gazetar i Ramushit ne qeveri që askushi në rinin e tij, i referonte shpesh vetes si askushi, ky i panjohur e të njohur që njiheshin si askushi në shoqërinë shqiptare. Të lindur jashtë trojeve shqiptare, këta ndjeheshin të pozicionuar në stilin e tij shoqëror kosovali, turk apo serbë dhe të racionalizohet mbi simbolet e huaja.
Mjerë ai popull që i bie hise nje analistë i till!
Ky analistë është si një pusë i thellë! Gjërat duhet të thuhen bardhë e zi! Jemi lodhur me njerëz me anti/vlera? Atdheu ynë, si një foshnje e varfur mezi ngrihet në këmbë që i kanë pirë energjinë dhe gjakun deri në palcë! Lakmia është e lidhur ngushtë me etjen për pushtet tradhëtinë, i shkojnë dorë për dore me njëra tjetrën.
Nuk shkrova për të bërë gjygjë! Nuk e kisha vështirë të gjëja pika refërimi te ky mjeran. Është koha kur mbanim mbi supe ANALISTËT njëri tjëtrin. Kjo pamje me imazh të vdekjës, në mes të jetës, më mbeti përjetësisht në sytë e mi. Kosovën duhet kthyer në kulmin e saj të gjallërimit. Atëherë, çfarë presim?
Ik Halil në Folen e Çyqës. Ik!
Ky kërkonë largimin e diasporës nga drejta e votimit, ky kërkonë pushtet, kërkonë lavdi, kërkonë zajednicë, kërkon çmime pa fund, kërkonë kolltukun që e kishte në kohën e Ramushit si Kryeministër. Nuk merrni dotë! Ju E dinit mirë se të gjitha këto i përkisin vetëm këtij populli dhe jo Matoshëve dhe rrezginave tjera…
Ishte kurorërzimi i një rrugëtimi të gjatë e të lodhshëm katakombësh. Ishte ngjitur jo ngadalë nëpër shkallët e hekurta e të mbuluara me tepih. Matoshit i’u duk vetja shumë i rëndë me stilolapsë në dorë, një dorë e padukshme, ish kryeministri i’a kishte ngarkuar një barrë të rëndë, që i bënte shtypje në tërë trupin “Zajednica e Çakorri”, por në menyrë të veçantë ia rëndonte këmbët “mergata shqiptare” tek ngjitej shkallallëve të kryeministris. Ndjeu se ishte mbushur frymë. Diaspora i kishte mbetur ne fyt.

Presidentja Vjosa Osmani në vizitë pune në Kanada-përfaqëson Kosovën në Forumin Ndërkombëtar të Sigurisë në Halifax

Drini.us
-
0
Presidentja Vjosa Osmani në vizitë pune në Kanada-përfaqëson Kosovën në Forumin Ndërkombëtar të Sigurisë në Halifax

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani ka udhëtuar për vizitë pune në Kanada. Ajo do ta përfaqësojë Kosovën në Forumin Ndërkombëtar të Sigurisë në Halifax.

Në këtë Forum, Presidentja Osmani, do ta ketë një adresim në panelin e nivelit të lartë me temë: Epoka e optimizmit – tani varet nga ne.

Në agjendën e Presidentes Osmani gjatë vizitës në Halifax do të jenë edhe një sërë takimesh bilaterale me zyrtarë të lartë kanadez dhe përfaqësues të shteteve të tjera.

Presidentja Osmani, po ashtu, do ta ketë një ligjëratë para studentëve dhe një takim me përfaqësues të mërgatës në Halifax.

Përndryshe, Forumi Ndërkombëtar i Sigurisë në Halifax është ngjarje vjetore, e cila mbledh vendimmarrësit në kërkim të zgjidhjeve që kanë të bëjnë me sferën e sigurisë globale.

Përkrahësja e madhe e kauzës Shqiptare, Edhit Durhami, përkujtim në 80 vjetorin e vdekjes

Drini.us
-
0
Përkrahësja e madhe e kauzës Shqiptare, Edhit Durhami, përkujtim në 80 vjetorin e vdekjes

Edith Durham 1863-1944

Nail Draga, Ulqin

Nga të dhënat e njohura  deri tash del qartë se ngjarjet e zhvilluara gjatë periudhës së lavdishme të Rilindjës Kombëtare Shqiptare kanë zgjuar kurreshtjen e personaliteteve të huaja për të vizituar viset shqiptare. Trajtimi i çështjeve përkatëse   për shqiptarët dhe Shqipërinë ishin në qendër të vëmendjes së artikujve dhe  botimeve të tyre në qendrat e ndryshme evropiane. Falë angazhimit të tyre bota evropiane u senzibilizua dukshëm për çështjen shqiptare jo si çështje ballkanike por evropiane.

Nga plejada e atyre personaliteteve  që vizituan shqiptarët dhe Shqipërinë nuk ka dilemë së vend nderi zë anglezja  zonja Edith Durhami (1863-1944). Ajo ishte një udhëtare, artiste, publiciste, shkrimtare dhe një antropologe  e njohur  në fund të shekullit XIX dhe fillim të shekullit XX.

Edith Durhami ishte më e madhja nga 8 fëmijët. Babai i saj Arthur Eduard Durham ishte një kirurg i njohur në Londër. Edukimin e mori në mënyrë private dhe nga mosha e re shfaqi talent në art, duke i bërë të mundur pjesëmarrjen në Akademinë Mbretërore të Arteve. Por, jeta e saj kishte sfida të mëdha , sepse pas vdekjes së babait asaj iu desh të kujdesej vite më radhë për nënën e sëmurë. E këshilluar nga mjekët në moshën 37 vjeçare, ajo ndërmori një pushim jashtë vendit për t’u qetësuar e relaksuar. Nga  Triesta me një anije të Llojdit austriak gjatë  Adriatikut  udhtoi për në Kotor, duke u sistemuar përfundimisht në Cetinë të Malit të Zi, në gusht të vitit 1900. Ishte pikërisht ky udhtim,  shkruan më vonë Durham ”kur zura për herë të parë një fill të lëmshit ballkanik, pa kuptuar se sa thellë do të ngatërrohesha më vonë dhe, aq më pak, se si ky lëmsh do të mplekste më në fund të gjithë botën”.

Vizita e parë në Shqipëri

Pas qëndrimit disamujor këtu, ajo në vitin 1901, viziton për herë të parë Shqipërinë, dhe shkruan se “ u mahnita nga energjia dhe origjinaliteti i popullit shqiptar”. Këtu  u vendos në qytetin e Shkodrës, ku më pas do të shkruante  se“Shkodra më bëri për vete. Kish ngjyrë, jetë, art. Banorët ishin miqësorë dhe të aftë dhe nuk e kalonin kohën duke pirë raki apo duke u sorollatur poshtë e përpjetë rrugëve, si në Cetinë. Kishte mbi vete diçka të njerëzishme”.

Këtu u vendos në shtëpinë e Mark Shantojës i cili më pas u bë shoqëruesi i saj në udhëtimet në viset e Veriut shqiptar. Gjatë këtyre udhtimeve ajo mblodhi dhe shënoi ngjarjet dhe histortitë dhe fotografoi nga afër pothuaj çdo aspekt të jetës në fshatrat malore, duke grumbulluar  një arkiv të pasur  nga trashëgimia kulturore shqiptare.

E përkushtuar për çështjen shqiptare

Pas Luftës së Parë Botërore ajo u kthye  në Londër, ndërsa në vitin 1918 u bë sekretarja e Shoqatës Angli-Shqipëri, themeluar më parë nga Aubrey Herbert në Londër, e cila mbronte të drejtat e shqiptarëve. Përpjekjet e  saja më pas ishin në atë që Shqipëria të njihej nga Lidhja e Kombëve në vitin 1920. Si mike e dëshmuar e shqiptarëve deri në vdekje i qëndroi besnike kauzës  shqiptare. Kur Shqipëria u pushtua nga fashistat italianë  në vitin 1939, edhe pse ishte 76 vjeçare doli në rrugët e Londrës duke mbajtur në duar pankartën ku shkruhej “Larg duart nga Shqipëria”. Vdiq  në Londër në  moshën 81 vjeçare, me 15 nëntor 1944.

Në saje të shkrimeve publicistike dhe botimeve të veçanta ajo mori një famë të madhe. Gjatë punës së vet prej një çerek shekulli, ajo lexuesit anglez i pat dhuruar këto vepra: “Nëpër tokat e serbëve” (1904). “Brenga e Ballkanit” (1905), “Shqipëria e Epërme” (1909), “Lufta për Shkodrën” (1914), “Njëzet vjet ngatërresa ballkanike” (1920) dhe “Për fiset, ligjet e zakonet e ballkanasve” (1928) etj.
Nga opusi  i saj botues  gjashtë libra trajtojnë pothuaj tërësisht çështjen shqiptare. Madje botimet e saja  edhe sot e kësaj dite janë një udhërrëfyes i mirë i kulturës dhe trashëgimisë kulturore të malësorëve në veçanti e Shqipërisë Veriore në përgjithësi.

Ndonëse ajo u paraqit rastësisht në këtë regjion, ajo çështjeve ballkanike në përgjithësi, e atyre shqiptare në veçanti, iu qas me një pasion e objektivitet të rrallë, duke dhënë përfundime të qëndrueshme shkencore.

Duke lexuar veprat e Durhamit shqiptarët dhe të huajt do të mësojnë shumë të vërteta nga historia e tyre, më shumë të dhëna për kombin, për trashëgëminë kulturore, për qëndrimet e sjelljet e fqinjëve dhe Fuqive të Mëdha në fillim të shek. XX. Si të tilla ata janë referenca të domosdoshme për studiuesit e profileve të ndryshme shkencore.

Pasi në mënyrë të përafërt u njoh me popullin tonë ajo u bë, jo vetëm dashamire e shpirtit dhe e kulturës së tij, jo vetëm një përshkruese dhe studiuese e traditave  dhe e ngjarjeve të tij, jo vetëm një zëdhënëse e të drejtave legjitime të popullit shqiptar, por edhe pjesëmarrëse e drejtpërdrejtë e ngjarjeve si kroniste besnike e tyre, me një fjalë  u bë një luftëtare e denjë e çështjes shqiptare.

Me qëllime të caktuara për të nënvlerësuar krijimtarinë e saj disa pseudoshkencëtarë e quajnë atë si shqiptarofile e me epitete të tjera nga i vetmi mëkat që “kishte” sepse ushqente simpati e ndjenja të sinqerta ndaj popullit shqiptar duke u vënë në mbrojtje të së vërtetës dhe të kauzës shqiptare. Ajo vërtet ishte pro-shqiptare por nuk ishte armiqësore me popujt serb  e malazez,  por  ishte kundër politikës së tyre pushtuese ndaj trojeve shqiptare. Sa ishte gjallë epiteteve të  tilla kurrë nuk iu përgjigj, përkundrazi, miqësinë me popullin shqiptar e konsideronte një fat të madh, që e bënte krenare dhe të lumtur. Rrallë mund të gjenden raste analoge të një përkushtimi të tillë ndaj fateve të një populli mik.

Intelektuale e guximshme

Edith Durhami ishte parimore e mbi të gjitha guximtare. Ajo nuk kishte  paragjykime ndaj popujve të tjerë ballkanikë, por  i gjykonte çështjet më drejtësi. Por, duke qëndruar dhe hulumtuar në regjionin e Ballkanit i cili popullohej nga sllavët dhe shqiptarët  arriti të kuptonte  shumë mirë  intrigat, prapaskenat dhe  veprimet  djallëzore të serbëve dhe malazezëve ndaj shqiptarëve.

Pikërisht duke qenë dëshmitare okulare e skenave kriminale edhe pse ishte dekoruar nga knjazi i Malit të Zi Nikolla në vitin 1907, duke parë veprimet dhe krimet e ushtrisë së tij ndaj shqiptarëve në vitet 1912/13 dhe luftërat e tyre pushtuese në viset shqiptare, pati guximin  për t’ia kthyer dekoratën. Ishte ky një guxim i rrallë dhe  veprim dinjitoz i një personaliteti me karakter  që duhet t’ia kenë pasur zili të tjerët, në atë kohë por edhe më vonë.

Duke parë angazhimin dhe   kontributin e saj në shërbim të çështjes kombëtare shqiptare, Mit’hat Frashëri, që në vitin 1914 në gazetën “Liri e Shqipërisë” shkruante: “Miss Durhamit, shkrimtares angleze, duhet t’i shprehim mirënjohjen më të madhe dhe t’i blejmë një penë të florinjtë për të mirat që ka bërë ndaj Shqipërisë”.

Dekorohet nga Mbreti i Shqiptarëve

Angazhimi i saj personal ndaj çështjës  shqiptare është vlerësuar  nga Mbreti i Shqiptarëve  ZOGU I i cili e ka  dekoruar  më Urdhërin e Skënderbeut, me dekretin  e datës 28. 12. 1928, që është publikuar në Fletorën zyrtare nr. 1 të datës  9 janar 1929.

Pas rënies së diktaturës dhe miratimit të pluralizmit në Shqipëri nga viti 1992 e më pas, në Shqipëri kanë filluar të botohen veprat e Edit Durhamit, të plota pa censurë si në kohën e diktaturës. Duhet cekur me ketë rast punën plot pasion e profesionalizëm të Shtëpive botuese si ARGETA –LMG, Camaj-Pipaj, Arbëria, Dituria etj. në botimin  e veprave të Durhamit të plota të përkthyera në shqip.

Botime kushtuar Durhamit

Veprimtaria e saj hulumtuese e botuese ka qenë nxitje nga autoritete  të ndryshme shkencore e kulturore, ku i janë kushtuar artikuj, studime e botime të veçanta.  Gamës së këtyre botimeve  bëjnë pjesë: Afrim Q.Karagjozi, Mary Edith Durham,Tiranë, 2012,   Medina Çoba, Mary Edith Durham dhe shqiptarët, Tetovë, 2014,Marcus Tanner, Mbtertërësha e Malësisë-Edith Durham dhe Ballkani, Prishtinë, 2017 etj.

Duke analizuar jetën dhe veprimtarinë e zonjës Durham del qartë se ajo ishte grua e fortë, me kurajë, energjike, e dhënë pas aventurës, të shkruarit dhe pikturës. Pra, ishte një grua ndryshe nga të tjerat. Në vend të jetës së qetë dhe angazhimeve artistike ajo zgjodhi të kundërtën, sepse jeta e saj nga koha kur la Anglinë, mori tjetër kthesë. Për 20 vite ajo udhtoi në Ballkan. Punoi  duke mbledhur material, shkruar e pikturuar. Mblodhi  foklorin dhe trashëgiminë kulturore të zonave ku qendroi. Ajo iu përkushtua tërësisht çështjes shqiptare. Kudo ku qëndroi në viset shqiptare u mirëprit nga malësorët shqiptarë duke mos pasur asnjë keqtrajtim edhe pse ishte një femër e vetme, andaj me të drejtë e quajtën  me  titullin honorifik “Mbretëresha e Malësorëve”. 

Në ditët e sotme dokumentet e saj mbahen në Muzeumin e njerëzimit (Museum of Mankind) dhe Instituti Mbretëror Antropolgjik (The Royal Anthropological Institute) në Londër, ndërsa koleksioni me bizhuteri të grumbulluara në Ballkan ndodhen në Muzeumin e Oksfordit dhe atë të Halifaksit. Po ashtu edhe Muzeumi Banfield ka një monstër prezentative rreth jetës dhe veprimtarisë së saj.

Shtatorja që mungon në Shkodër

Në nderim të emrit të saj në  Shqipëri, përkatësisht në Tiranë, Shkodër e Koplik, emrin e saj e mbajnë rrugë, shkolla dhe një subjekt kulturor.  Por  për mbeshtetjen që i ka dhënë popullit shqiptar jam i mendimit se  ajo meriton që në Shkodër t’i  vendoset jo busti por një shtatore monumentale. Mbetet  në nderin e bashkisë së këtij qyteti që të marrin një nismë të tillë, sepse duke nderuar zonjën Durham nderojmë vetveten.

Pamje nga Ulqini  punuar nga Edith Durham(1908)

Në Ulqin një rrugë më emrin e saj

Pasi ajo ishte e pranishme edhe në Ulqin, ku në shkrimet e saja disa herë e ka trajtuar edhe Ulqinin, madje ka pikturuar edhe një rrugë në këtë qytet në drejtim të Ranës e Kalasë, ka qenë motiv i mjaftueshëm që një rrugë të emërtohet me emrin e saj, propozim që është miratuar nga Kuvendi i Komunës së Ulqinit më 20.7 2015. Ishte  ky një kontribut modest i yni, për të nderuar jetën dhe veprimtarinë e saj, si veprohet kudo  në mjediset e qytetëruara.

Përfundim

Dhe në fund më rastin e 80-vjetorit të vdekjës së saj(15 nëntor 1944)  ky shkrim   kushtuar zonjës Edith Durham  le të jetë një homazh  për këtë  antropologe të shquar sepse ajo  meriton të nderohet dhe përkujtohet në çdo kohë, me e pa shkas, sepse vepra e saj shumëdimensionale  dëshmon përkushtimin jetësor ndaj kauzës kombëtare shqiptare dhe si e tillë  meriton plotësisht mirënjohjen  e të gjithë shqiptarëve.

                                                                                                                               (Nëntor 2024)

Prezantohet Fjalori i Madh për Gjuhën Shqipe, Gjinushi: U hartua nga 55 bashkautorë e 25 hartues

Drini.us
-
0
Prezantohet Fjalori i Madh për Gjuhën Shqipe, Gjinushi: U hartua nga 55 bashkautorë e 25 hartues

Nga Marseda Qefalia

22/11/2024
TIRANË, 22 nëntor /ATSH/ Në ditën e dytë të Kuvendit Kombëtar për Gjuhën Shqipe kryetari i Akademisë së Shkencave, Skënder Gjinushi ka paraqitur Fjalorin e Madh të Gjuhës Shqipe, vepër e një pune 4-vjeçare, të ndërmarrë nga Akademia e Shkencave në bashkëpunim me tërë institucionet e kësaj fushe në Shqipëri, Kosovë e Maqedoninë e Veriut.

“Nevoja për një fjalor të madh të shqipes kishte lindur me kohë. Shqipja ishte ndër gjuhët e pakta që i mungonte një fjalor i tillë”- tha Gjinushi.

Akademia, u shpreh Gjinushi, në kuadër të reformimit të saj, si nxitëse e koordinuese e kërkimit shkencor, veçanërisht në fushën e albanologjisë, zgjodhi të ideojë e drejtojë tri projekte madhore në këtë drejtim, përfshirë dhe hartimin e Fjalorit të Madh të Gjuhës Shqipe.

“Për ndërmarrjen e këtyre iniciativave ajo bashkëpunoi me Akademinë e Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, duke e përfshirë atë në protokollin e përbashkët”- tha Gjinushi.

Gjinushi shtoi më tej se fillimi i punës e konturimi i projektit u mbështet mbi përvojën e hershme historike të Akademisë së Shkencave, Institutit të Gjuhës dhe të Letërsisë e Departamentit të Gjuhës në hartimin e një sërë fjalorësh deri tek ai i mesëm i vitit 1980.

Sipas kryetarit të Akademisë së Shkencave, hartimi i platformës paraprake iu besua akademik Jani Thomait e akademik Valter Memishës, drejtor i Institutit të Gjuhësisë e kryetar i komisionit të përhershëm të gjuhës dhe letërsisë në atë kohë.

“Për të hartuar këtë vepër u  ftuan tërë specialistët e fushës në trojet shqiptare e Arbëri, përgjigjja e gatishmëria e tyre, si dhe e qeverisë dhe Kryeministrit për të na besuar e financuar këtë projekt madhor, mundësoi fillimin e punës e kryerjen me kompetencë e në kohën e duhur të kësaj vepre madhore”- tha Gjinushi.

Gjinushi tha më tej se për hartimin e saj u ngrit një grup i përbërë nga 55 bashkautorë e 25 hartues, të drejtuar nga një redaksi prej 10 leksikografësh e në ndihmë të saj u krijua një qendër e posaçme, ajo e Botimeve Enciklopedike dhe Albanologjike, tashmë e kthyer në qendër të përhershme, si një organ administrativ e profesional.

“Pra, u ngrit një trupë e krahasueshme me dy institute; Instituti i Gjuhës dhe i Letërsisë ka sot 21 punonjës kërkimorë-shkencorë. Kjo, përbëhet nga punonjësit akademikë të Institutit Albanologjik të Prishtinës, Universitetit të Prishtinës, të Tiranës e universitetet e tjera publike në Shqipëri e Maqedoninë e Veriut si dhe të Universitetit të Palermos e të Kozencës”- tha Gjinushi.

Më tej Gjinushi tha se për hartimin e tij u krijua një bazë të dhënash elektronike me një fond prej 800 milion njësish, në të cilat u përfshinë tërë fjalorët e mëparshëm e veprat e autorëve më në zë shqiptarë nga Buzuku, Fishta e deri tek Kadareja, si dhe u krijua njësia me specialistë IT dhe të gjuhësisë kompjuterike për të mundësuar hartimin e tij sipas teknologjive më të përparuara të kohës.

“Fjalori i madh nuk plotëson vetëm këtë detyrë e përgjegjësi të marrë nga Akademia e Shkencave e gjuhëtarëve, nën drejtimin e akad. Thomait e Memishës, por, përvoja e fituar, baza e të dhënave e krijuar mundëson jo vetëm mbarëvajtjen e tij të vazhdueshme e pasurimin e tij sipas zhvillimit të gjuhës sonë, por vazhdimin e punës për krijimin e thesarit të shqipes; këtë rol ka qendra e re e leksikografisë e themeluar me vendim të Këshillit të Ministrave e të Asamblesë”- tha Gjinushi.

Gjinushi tha se fjalori nuk është seleksionues ndaj dialekteve dhe krahinave në përzgjedhjen e fjalëve, të cilat janë përfshirë në fjalor vetëm sipas kritereve shkencore.

“Respektimi i gjuhës standarde do të thotë se çdo fjalë duhet shkruar sipas rregullave të saj pavarësisht se cilit dialekt i përket”- u shpreh Gjinushi.

Projekti “Fjalor i madh i gjuhës shqipe”, krahas projekteve “Historia e popullit shqiptar” dhe “Enciklopedia shqiptare”, mori miratimin e plotë e mbështetjen e gjithanshme edhe të Qeverisë e drejtpërdrejt të kryeministrit, Edi Rama. Si një projekt qeveritar mbarëkombëtar, ai mori edhe miratimin e Qeverisë së Kosovës.

Fjalori u konceptua e përgjithësisht u realizua si një projekt mbarëkombëtar edhe nga institucione të tjera të mirëfillta kërkimore-shkencore: nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, Instituti Albanologjik i Prishtinës, disa universitete e institucione shkencore në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoninë e Veriut, Universiteti i Palermos e Universiteti i Kozencës në Itali etj.

Projekti i shtri në 4 vjet. Për të punuan një grup me mbi 55 bashkëpunëtorë e 25 hartues, me një redaksi prej 10 leksikografësh me përvojë.

Por shqipja e kishte të domosdoshme e të ngutshme hartimin e një fjalori të madh. Ajo ishte ndër të rrallat gjuhë që nuk kishte një fjalor të tillë. Përdoruesi i saj si qytetar i thjeshtë, si shtetar, si politikan, si student, si mësues, si gazetar, si shkrimtar, si diplomat, si studiues, si përkthyes e kushdo që merret me të, kishte nevojë për një fjalor që të kishte të paktën një sasi fjalësh sa dyfishin e njësive (të fjalëve) të fjalorëve në qarkullim.
Vepra u projektua si një Fjalor me 90.000 fjalë e 10.000 njësi frazeologjike, por nga puna e bërë për të krijuar Korpusin / Database-n a kartotekën e veçantë solli lëndë të bollshme dhe në gjendjen e tanishme kemi këtë pasqyrë statistikore
Lënda leksikografike (fjalori i mirëfilltë) përfshin:

– 103.000 fjalë si fjalë-titull (mbi 2.5 herë më shumë se “Fjalori i gjuhës së sotme shqipe”, 1980)
– Rreth 5.000 emërtime të pathjeshta për realie (të botës materiale dhe jomateriale)
– Rreth 3.000 njësi leksiko-gramatikore “të fshehura: (që nuk dalin në makrostrukturë si njësi të mëvetësishme)
– 11.500 njësi frazeologjike
– 1.400 shprehje të huaja të paasimiluara
– 1.200 shkurtesa / akronime
Gjithashtu, në Fjalor janë ndërtuar mbi 40.000 vargje sinonimike, të cilat po plotësohen edhe më gjatë redaktimit e verifikimit të mëtejshëm që po i bëhet veprës
Vepra deri tani ka mbi 23.000.000 karaktere dhe hapësira, të cilat kthehen a konvertohen në 9.200 faqe kompjuterike ose në 10.000 faqe A4.
Përmbledhtas, vepra ka gjithsej 124.000 njësi

/j.p/

Sot, Dita e Alfabetit të Gjuhës Shqipe

Drini.us
-
0
Sot, Dita e Alfabetit të Gjuhës Shqipe
Nga edlira.ruzi

TIRANË, 22 nëntor/ATSH/ Sot është Dita e Alfabetit Shqip, tashmë e shpallur festë zyrtare e Shqipërisë. 22 nëntori ka simbolikë të veçantë dhe specifikon momentin më të madh unifikues të shqiptarëve, në përkujtim të Kongresit të Manastirit, i zhvilluar mes datave 14 deri në 22 nëntor të vitit 1908.

Këshilli i Ministrave miratoi një vendim për një ndryshim për ligjin për festat kombëtare dhe ditët përkujtimore, duke i propozuar Kuvendit të Shqipërisë shtimin e Ditës së Alfabetit si një nga festat tona kombëtare. Dita e Alfabetit Shqip u miratua nga Kuvendi në shkurt të këtij viti dhe kjo është hera e parë që kremtohet si festë zyrtare. Iniciativa u mor edhe pas diskutimeve në samitin e diasporës.

Në Kongresin e Manastirit morën pjesë 50 delegatë nga 26 qytete të ndryshme, klube dhe shoqata. Në këtë Kongres u miratua vendimi që të pranohet alfabeti latin me disa ndryshime të shkronjave duke i përshtatur ato për gjuhën shqipe. Në Manastir morën pjesë intelektualë shqiptarë nga të gjitha trojet. Kryetar i kongresit u zgjodh Mid’hat Frashëri, kurse nënkryetarë ishin Luigj Gurakuqi dhe Gjergji Qiriazi, ndërsa motra e tij Parashqevi Qiriazi ishte gruaja e vetme në këtë kongres.

Sipas numrit dhe rëndësisë së pjesëmarrësve, Kongresi i Manastirit ka qenë ngjarja më e rëndësishme e popullit shqiptar në fillimet e shekullit XX, ku si rezultat i kësaj pune më 28 nëntor të vitit 1912 u shpall edhe pavarësia e Shqipërisë.

Edhe për shqiptarët e Maqedonisë së Veriut kjo ditë është festë kombëtare. Në Manastir funksionon Muzeu i Alfabetit të Gjuhës Shqipe, në të cilin gjenden rreth 56 fotografi të pjesëmarrësve dhe 230 dokumente në formë digjitale dhe në letër. /j.p/

Zgjimi i vonuar i Presidentes Vjosa Osmani !

Drini.us
-
0
Zgjimi i vonuar i Presidentes Vjosa Osmani !
Florim ZeqaNga Florim Zeqa 

___

Në fjalimin vjetor para deputetëve, Vjosa Osmani e kritikoi ashpër Albin Kurtin për paaftësinë në ndërtimin e marrëdhënieve me aleatët strategjik. Fjalimi i Vjosa Osmanit në Parlament nuk ishte vetëm një shfaqje teatrale për kinse ‘mbrojtjen e aleancave’, por edhe një sinjal i hapur për fundin e bashkëpunimit me aleatin e vetëm politik, Albin Kurtin.

Pasojat e heshtjes së Vjosa Osmanit?

Presidentja për katër vite qëndroj në heshtje dhe në përkrahje ndaj politikave shtetrrënuese të Albin Kurtit, të cilat sot i quan ‘bixhoz’ dhe ‘bukëpërmbysje’, me të cilën heshtje e ka ndihmuar atë dhe i ka përkeqësuar marrëdhënjet me aleatët ndërkombëtarë.

Sikur presidentja të ishte në nivelin e detyrës, sot nuk do të ishim nën sanksione ekonomike ndërkombëtare!

Sikur presidentja të ishte në nivelin e detyrës sot do të ishim të anëtarësuar në Këshillin e Evropës dhe organizata tjera ndërkombëtare!

Sikur presidentja të ishte në nivelin e detyrës sot do të kishim njohje të reja të shtetit të Kosovës nga shumë shtete të botës!

Reagimi i presidentes në Parlament, për më tepër se reagim i vonuar, është shprehje egos së pakufishme për t’u dukur para opinionit publik dhe qytetarëve të vendit si lidere “shpëtimtare” e vendit nga katandisja e marrëdhënjeve ndërkombëtare prej Albin Kurtit!

E para e shtetit, Vjosa Osmani heshti për katër vite përballë katatndisjes së vendit, kurse tani e zgjodhi të flasë një muaj para kohës së paraparë dhe në (para) fushatë zgjedhore!

Presidente e pa nder dhe e pa vlerë

Distancimi i presidentes ndaj Albin Kurtit, përveqse i vonuar është i pa nder dhe i pa vlerë!

Përderisa ajo heshti, Albin Kurti me kryediplomaten Donika Gërvalla e katandisën politikën e jashtme të Kosovës. I degraduan të gjitha përfaqësitë diplomatike duke i larguar nga detyra diplomatët e karrierës, për t’i sjellur në vend të tyre adoleshentët politik, pjesë të rrethit familjarë, militant partiak apo njerëz me të kaluar të dyshimtë…!

Presidentja reagoj tani kur asgjë nuk mund të përmirësohet në raport me aleatët, duke e quajtur Albin Kurtin si të paaftë për të ndërtuar marrëdhënie me aleatët dhe për të çuar përpara dialogun me BE-në!

Reagimi i vonuar i presidentes në fund të mandatit politik të kësaj qeverie, për më tepër se reflektim pozitiv, vjen si kalkulim për vazhdimësinë e pozicionit të saj politik, për më tepër se dëshirë për bashkëpunim, vjen si ambicie për t’a rrënuar politikisht Albin Kurtin!

Përpjekja e Vjosa Osmanit për të kapur momentin e krizës dhe për ta pozicionuar veten si “shpëtimtare e vendit”, përveqse e vonuar, është e pa nder dhe e pavlerë për të përmirësuar imazhin e lënduar të shtetit të Kosovës në arenën ndërkombëtare, por akoma më e vonuar është për të krijuar besueshmëri tek qytetarët e Kosovës, të cilët i mashtroj katër vite më parë me të vetmin qëllim, për të realizuar egon e personale saj për postin e presidentes!

Kaq i ulët ishte mashtrimi që i bëri elektoratit rugovian, por edhe dëmin katastrofal që i solli LDK-së, të cilën e solli në kuotat më të ulëta në historikun e saj!

Presidentja, produkt i bixhozit politik

Presidentja Vjosa Osmani e kritikoj për bixhos Albin Kurtin, duke harruar qëllimshëm se ajo vetë erdhi në postin e presidentes përmes bixhozit politik me Albin Kurtin!

Kaq e pa nder dhe bukpërmbysëse është Vjosa Osmani, e dalldisura pas pushtetit dhe privilegjeve pa dhënë asgjë nga vetja për shtetin!

Në kohën kur Kosova po përballet me sanksione ndërkombëtare dhe presione të brendshme nga pakënaqësitë e qytetarëve, fjalimi i Vjosa Osmanit nuk e zgjidh asnjë problem në planin e jashtëm dhe asnjë problem të qytetarëve, të cilët dita-ditës po e braktisin vendin e tyre shkaku i mungesës së përspektivës zhvillimore dhe kushteve elementare për jetë.

Thënë ndryshe, Vjosa Osmani e huqi kohën dhe peshën e fjalës në Parlament duke e zbehur akoma më shumë rolin unifikues të presidentit!

Tani kur Vjosa Osmani mendon se e shfrytëzoj Albin Kurtin për realizimin e egos personale, ka dalur hapur në kërkim të një ‘përqafimi’ të ri me një lider të ri politik, duke e ëndërruar përqafimin historik me ish liderin e LDK-së, Isa Mustafa!

Mirëpo, kjo çasje e gabuar është duke iu kthyer në bumerang të madh presidentes egoiste. Albin Kurti përveqse e poshtëroi duke ia marrë listën e themeluar nga ajo (GUXO), ia muar edhe dy bashkëkryetarët e partisë së saj, Pecin dhe Gërvallën, dy politikanët më të vegjël të skenës politike bashkë me neoalbinistët, militantët e listës GUXO, të kthyer në VV-ist të përbetuar si dhe ata që janë bërë më albinista sesa anëtarësia më besnike e Albin Kurtit nga themelimi i LVV-së.

Heshtja e shqiptarit la të shkreta rrugët dhe qytetet

Drini.us
-
0
Heshtja e shqiptarit la të shkreta rrugët dhe qytetet

Aurel Dasareti

Më tremb shumë heshtja e përjetshme e shqiptarëve për të penguar disenjatorët kriminelë (tradhtarë-kuislingë-renegatë) që veprojnë në hapësirën e pafund të copëtimit të vendit, shpopullimit të vendit dhe zhbërjes së identitetit kombëtar. Zhdukjes së shqiptarëve.

***

PS: Shprehjet “ofenduese” u drejtohen vetëm atyre që e gjejnë veten në përshkrimet.

Çfarë do të thotë të jesh kriminel? Çfarë i karakterizon kriminelët?

Krimineli – është njësoj si delikuent, ai (ajo) që shkel ligjin, atë që bie nën ligjin penal. Në fjalimin e përditshëm, termi shpesh përdoret disi më ngushtë për dikë që ka kryer me dashje një vepër penale që kualifikohet për më shumë se një gjobë.

Njerëzit që merren me kriminalitet quhen kriminelë. OK?

Tradhtia ndaj Vendit (atdheut) është kriminaliteti më i madh.

***

Qëllimi i tradhtarëve është të manipulojnë, ngatërrojnë, shfrytëzojnë, burgosin pa fakte opozitarët, të vrasin besnikët (patriotët, gazetarët e mirëfilltë), dhe të mbeten me privilegje.

Qëllimi i besnikëve (patriotëve) është të zbulojë dhe denoncoj të gjithë tradhtarët.

Tradhtarët janë në pakicë dhe dinë për njëri-tjetrin.

Besnikët janë në shumicë. Ata nuk e dinë kush janë besnikë dhe kush janë tradhtarë.

Tradhtarët duhet të ndëshkohen, pa kufizim, kudo që janë.

***

Shumica e shqiptarëve nuk besojnë në të vërtetën, por në atë që dëshirojnë të jetë e vërtetë. Dhe nuk ndihmon sa njerëz të tillë mbyllin sytë, ende nuk shohin asgjë.

Por, gjëja e trishtueshme për shumicën prej nesh është se ne më mirë do të shkatërroheshim nga lavdërimet sesa të shpëtonim nga kritikat.

Kriminaliteti i gjithëllojshëm është problem shumë shqetësues në Shqipëri, Kosovë (…). Duhet të flasim për këtë, dhe veprojmë.

“Mos e shqetësoni një armik i cili është gati të bëjë një gabim”, – Napoleon Bonaparte (1769 – 1821)

***

Mjerisht, në trojet shqiptare, politikë-bërësit shqipfolës (kriminel, servil, kuisling të pashkolluar por me diploma false) kanë bërë gjithçka që fëmijët-rinia të tjetërsohen në çdo gjë, vetëm shqiptarë të mos jenë. Të mos kenë perspektivë jete, pa shpresë, të ikin jashtë vendit, ashtu që trojet tona të zëvendësohen me të huaj nga i gjithë rruzulli tokësor, të cilët siç duket edhe do ta trashëgojnë shtetin amë Shqipërinë, Kosovën, FYROM-in…nëse shqiptarët grindavec nuk zgjohen.

Shqiptarët mendjelehtë besojnë se ka vendime rreth të drejtës dhe si duhet të jetë ajo. Perëndimi ka një mosmarrëveshje në lidhje me konsideratat që duhet të jenë prioritet. Llogaritë ekonomike i zgjedhin para atyre morale.

Politika e jashtme duhet të shihet si një sferë autonome e ndarë nga ekonomia, feja, kultura, dhe kështu me radhë. Në këtë sferë mund që interesat shtetërore të përcaktohen nga pozicioni i shtetit në raport me shtetet e tjera; burimet e saj, vendndodhja gjeografike dhe kushtet e tjera më shumë ose më pak të qëndrueshme.

Për të pasur demokraci nuk mjafton larmia e mendimit; nëse pjesë të veçanta të shoqërisë udhëhiqen nga dogma të kundërta, rezultati nuk është demokraci por luftë civile.

Shqiptarë!  Ju duhet të zgjoheni, të ngriheni dhe të bëni diçka për gjithë këtë ulje të pafund. Të shpëtojmë vendin dhe kombin nga zhdukja përfundimtare; tani është shansi i fundit për të përveshur mëngët dhe thjesht për të çuar gjithçka përpara. Atij që i mungojnë antenat, nuk mund të ankohet për kushtet e këqija.

Të qenit i zgjedhur nga populli nuk mund të krahasohet sigurisht me fitimin e “Big Brother”.

Dallimi është se një përfaqësues i popullit përfaqëson popullin,  jo veten. Kjo është edhe ideja bazë e demokracisë.

Një autoritet publik duhet të ketë besimin e popullit në mënyrë që të zgjidhet në organin qeverisës dhe mund të përjashtohet në zgjedhje nëse nuk ka më besimin e popullit. Kaq brilante. Kaq e rëndësishme.

Nuk mund të edukohesh për të pasur besimin e popullit.

Kështu kemi një shtresë politikanësh të ashtuquajtur “profesionistë”, mundësisht pa përvojë pune të veçantë jashtë politikës. Është një gjë. Ajo çon në një përqendrim të pushtetit, jo në një përhapje të pushtetit. Është e kundërta e demokracisë.

Topi zhduket në mënyrë të habitshme pas gjithë vetëmbrojtjes shqiptare. Kur je afër vdekjes, duhet të mbrohesh. Në raste të tilla, agresioni është në thelb vetëmbrojtje, gjithmonë, në një mënyrë ose në një tjetër. Një mënyrë për të mbrojtur veten, trupin tuaj, mendjen tuaj, nderin tuaj; përfshirë ardhmërinë e fëmijëve, pasardhësve tuaj.

Dhe, në mes të natës u zgjova. I shtangur nga mendimi se i vetmi person në botë që do të jetoj jetën time jam unë.

Kombi shqiptar ndodhet në buzë të greminës, përballë shkatërrimit, shumë pranë vdekjes përfundimtare. Ne jemi të varur nga një fije e hollë, dhe ajo fije është tjerrë nga hija e rastësisë.

Shqiptari, kushdo qoftë ai (ajo), që vuan nga kompleksi i inferioritetit, ka në zemër xhelozinë e sëmurë dhe paragjykimin më të vogël ndaj bashkatdhetarëve të tij të pafajshëm, Ditën e Gjykimit do të zgjohet në ferr mes tradhtarëve kriminelë.

Mënyra se si reagojmë kur motrat dhe vëllezërit tanë të të njëjtit gjak dhe gjuhë, ndajnë momente krenare dhe lajme të mira – është vendimtare për marrëdhëniet tona si komb i ndërgjegjshëm, i rrethuar nga armiq të përhershëm.

  • Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Llapushniku, Flamuri i Përhershëm i Kombit Shqiptar dhe Lufta Kundër Ekstremizmit të Islamit Politik

Drini.us
-
0
Llapushniku, Flamuri i Përhershëm i Kombit Shqiptar dhe Lufta Kundër Ekstremizmit të Islamit Politik
Nga: Luan Dibrani
____
Llapushniku, ky fshat heroik në zemër të Kosovës, ka luajtur një rol të pazëvendësueshëm në historinë e kombit shqiptar. Aty janë formuar bazat e lëvizjeve kombëtare, aty është lindur Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK), dhe aty, që nga lashtësia, janë dëshmuar përpjekjet e shqiptarëve për të mbrojtur dhe ruajtur identitetin e tyre kombëtar. Ky vend, i mbushur me krenari, guxim dhe sakrifica, është një simbol i jetës së përditshme që lufton për të ruajtur kombin shqiptar dhe liritë e tij.
22 vjet nga Beteja e Grykës së Llapushnikut, që shënon edhe fillimin e krijimit të zonave të lira të kontrolluara nga UÇK-ja
Përveç kontributit të njohur në luftërat e mëdha për liri, Llapushniku është një ndër vendet ku edhe sot vijon të luftohet për mbrojtjen e identitetit kombëtar. Ndërsa kombet e huaja, përmes influencave politike dhe fetare, kërkojnë të ndihmojnë dhe përhapin agjenda të ndryshme, një fenomen i rrezikshëm ka shfaqur fytyrën e tij: radikalizmi dhe ekstremizmi islamik, të cilët përpiqen të përmbysin identitetin dhe kulturën shqiptare. Kjo është një luftë që, megjithatë, po zhvillohet me guxim dhe kurajo në Llapushnik, ku shqiptarët i qëndrojnë besnikë traditës së tyre kombëtare.
Fenomeni i Ekstremizmit Politik Islamik dhe Rreziku për Kombin Shqiptar
Ekstremizmi islamik, i mbështetur nga disa shtete të huaja, ka përpjekur të ndikojë dhe të përhapë ideologjinë radikale në disa rajone të Kosovës dhe të Ballkanit, duke synuar krijimin e një kulture të ndarë dhe të shkatërruar. Ky fenomen ka përfshirë në mënyrë të drejtpërdrejtë shqiptarët, të cilët janë të njohur për një histori të gjatë të pranimit të besimeve të ndryshme dhe harmonisë fetare. Shqipëria, Kosova dhe trojet shqiptare, tradicionalisht janë njohur për një lidhje të thellë mes besimeve, që është përjetuar si një faktor uniteti dhe mbrojtjeje të bashkësisë kombëtare.
Megjithatë, ekstremizmi islamik ka nisur të përhapet në disa pjesë të Kosovës, duke shfrytëzuar pasigurinë e periudhave të pasluftës dhe ndikimin e grupeve të financuara nga shtete të huaja. Ky radikalizëm kërcënon jo vetëm besimet e ndryshme, por edhe unitetin kombëtar të shqiptarëve. Llapushniku, si një bastion i fuqishëm i lirisë, ka qenë dhe do të mbetet një simbol i qëndresës ndaj çdo lloj kërcënimi, duke luftuar me çdo mjet, si me armë ashtu edhe me inteligjencë, për t’u mbrojtur nga ky fenomen i dëmshëm.
Llapushniku: një Qendër e Rezistencës dhe Luftës Kundër Ekstremizmit Politik Islamik
Përballë këtij rreziku, Llapushniku ka reaguar me forcë dhe vendosmëri. Ky është vendi ku ka shpërthyer zëri i parë i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, dhe ku lufta për lirinë dhe dinjitetin e kombit ka pasur gjithmonë një forcë të pashtershme. Aty ku mbrohet identiteti kombëtar, aty ku çdo shqiptar është i angazhuar për të ruajtur kulturën dhe traditën, çdo përpjekje për të imponuar një ideologji të huaj është dështuar. Llapushniku është një shembull ku shqiptarët kanë luftuar dhe do të luftojnë gjithmonë për të mbrojtur shtetin e Kosovës, lirinë, dhe identitetin e tyre kombëtar.
Ekstremizmi islamik, nëpërmjet grupeve dhe individëve që përpiqen të destabilizojnë shoqërinë shqiptare, has në një mur të pakalueshëm në Llapushnik. Këtu shqiptarët qëndrojnë të bashkuar, të përkushtuar dhe të vendosur në mbrojtjen e vlerave të tyre tradicionale dhe të paçmuara. Ata mbrojnë paqen, dinjitetin dhe jetën në harmoni me besimet dhe kulturat e tjera, por pa lejuar që një ideologji e huaj të shkatërrojë identitetin kombëtar.
Forca e Intelegjencës dhe Kurajoja e Luftës
Përballë kërcënimeve, shqiptarët e Llapushnikut e kanë kuptuar rëndësinë e përdorimit të inteligjencës në luftën kundër ekstremizmit islamik. Lufta nuk është vetëm një çështje arme dhe forca ushtarake, por gjithashtu një luftë për mesazhe dhe vlera të forta, për t’u mbrojtur nga ndikimet e jashtme që mund të shkatërrojnë shtetin dhe komunitetin shqiptar. Ky është një proces që kërkon bashkëpunim të fortë, dhe Llapushniku është një shembull i dënimit të çdo forme të radikalizmit, pa bërë asnjë kompromis për interesat kombëtare.
Në këtë kuadër, përpjekjet për të ruajtur dhe zhvilluar një shoqëri shqiptare të bashkuar dhe të qëndrueshme janë të domosdoshme. Kombi shqiptar ka mundësinë, dhe më shumë se kurrë, duhet ta shfrytëzojë potencialin e tij për të luftuar kundër kërcënimeve që vijnë nga jashtë, duke forcuar unitetin dhe duke ruajtur kulturën dhe identitetin e tij të lashtë.
Rikthimi në Besimin e Krishterë dhe Rëndësia e Tij
Për shumë shqiptarë, Kisha e Llapushnikut ka qenë një burim frymëzimi dhe një mundësi për të rifituar lidhjen me besimin që ka qenë pjesë integrale e historisë dhe kulturës së kombit shqiptar. Ky rikthim në besimin e krishterë, i shprehur në mënyra të ndryshme dhe në grupe masive, nuk është vetëm një kthim shpirtëror, por edhe një afirmim i thellë i identitetit kombëtar. Shumë shqiptarë që dikur mund të ishin larguar nga traditat e krishtera për arsye historike ose sociale, tani e gjejnë veten në një proces rikthimi, duke u përfshirë aktivisht në jetën fetare dhe komunitarë.
Ky fenomen i rikthimit në besimin e krishterë ka ndikuar shumë pozitivisht në forcimin e ndjenjës së bashkësisë dhe identitetit kombëtar. Ata që po kthehen në besimin e krishterë përfshijnë jo vetëm individë nga Kosova, por edhe nga Shqipëria, Maqedonia dhe troje të tjera shqiptare. Ky proces ka forcuar lidhjet shpirtërore ndërmjet shqiptarëve të të gjitha rajoneve, duke e kthyer besimin e krishterë në një forcë unifikuese që kalon kufijtë politikë dhe të ndarjeve shoqërore.

Robert Fico i Sllovakisë, e vërtetove qëndrimin e Lajçakut tuaj, jeni të një mendjeje në raport me Kosovën !

Drini.us
-
4
Robert Fico i Sllovakisë, e vërtetove qëndrimin e Lajçakut tuaj, jeni të një mendjeje në raport me Kosovën !

Gani I. Mehmeti

“Do të përsërisë se ne e respektojmë integritetin tuaj territorial dhe kur është fjala për Kosovën, ne kurrë nuk do lejojmë që të zhgënjeheni”, ka pretenduar Fico, kryeministri i Sllovakisë, në takim me Aleksandër Vuçiqin. (Bota Sot, më 21. 11. 2024).

Nuk çuditemi fare me qëndrimet tuaja, duke e ditur qëndrimin e Lajçakut, « ndërmjetësusesiet » të lehtësuar për Serbinë në dilaogun me Kosovën. Zatën, këtë e kemi thënë sa e sa herë, nga që shihej qartë animi i tij ndaj Serbisë, i cili vazhdimisht kërkonte vetëm nga Kosova t’i jipte Serbisë, por kurrë nuk kërkoi nga Serbia për njohjen e Kosovës, si qëllim final i bisedimeve.

Tani, ti me përkrahjen e Serbisë në raport me Kosovën, doli gjithçka në shesh dhe, përkundër zgjatjes së madatit për bisedime të Lajçakut deri më 31 janar 2025, BE-ja do duhej t’ia ndërpresë mandatin menjëherë, meqë shihet qëndrimi juaj proserb dhe kundër Kosovës së lirë e të pavarur. 

Njeriu ka të drejtë të zgjedhë mikun. Dhe çfarëdo që është ai, thuhet se nuk ka shoq pa shoq! Kështu, edhe Vuçiqi, gjen mikun e tij në Sllovaki pse ështi si ai.

Mandej, për të drejtën e shtetësisë së Kosovës, e dha fjalën edhe Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në Hagë, për çka, ti si kryeministër i një shteti të Bashkimit Europian, do duhej të ishe i arsyeshëm dhe ta pranoje, pa marrë parasysh sa jeni të afërt si sllav me serbët. 

Është për keqardhje se si një shtet i Bashkimit Europian të ketë qëndrime të tilla, nga që nuk është demokratike më sundimi i një poçpulli nga një popull tjetër, aq më tepër kur Kosova ka qenë për 87 vite herë pas here e pushtuar nga Serbia, por   asnjëherë nuk ka qenë territor i Serbisë,

Fico, duam të të përkujtojmë se, Aleksandër Vuçiq ishte bashkëpunëtor i Millosheviqit, i cili trazoi tërë ish Jugosllavinë, nisur nga Sllovenia, Kroacia, Bosna e Hercegovina dhe Kosova. Në këto luftëra janë vrarë me qindra mija njerëz të pafajshëm. Pamëshirshëm janë masakruar gra, fëmijë, pleq e plaka, për çka ka ardhur deri tek ndërhyrja e NATO-s në vitin 1999, për ta shpëtuar popullin shqiptar në Kosovë nga gjenocidi. 

E, të përkrahësh Vuçiqin, do të barazohesh me të!

1...714715716...1,790Faqja 715 nga 1,790