Kreu Blog Faqe 869

Shqipëria nuk i ka borxh Afrikës, Rama ka të drejtë të marrë me miliona afrikan, por në shtëpinë e tij!

0

Aurel Dasareti, ekspert i shkencave psikologjike-ushtarake, SHBA

E lexova një shkrim me titull: “Shqiptarët s’i janë borxhlinj Italisë për ‘mikpritjen’ e saj të viteve 1990”,

në të cilin shkatërruesi i Shqipërisë, krimineli Rama arsyetohet për “marrëveshjen” e emigrantëve me Italinë, se kinse shqiptarët i kanë “borxh” historik Italisë.

Nuk e di nëse është Shqipëria që i ka borxh Italisë apo Italia i ka borxh Shqipërisë. por kjo nuk ka rëndësi për këtë që dua të them më poshtë.

Shumë vite në parë, në Itali (nëpërmes Italisë) emigruan shumë shqiptarë. Dhe Italia i pranoi. Le të themi se Shqipëria i ka “borxh” Italisë.

Dhe tani, nëse do të kishte italianë që emigrojnë në Shqipëri dhe Shqipëria t`i vendoste ata në territorin e saj, “borxhi” do të ishte paguar.

Por në rastin konkret, duhet të jemi  preciz kur të informojmë opinionin.

Miliona burra afrikanë shumë të dyshimtë për gjithçka, që krimineli Edvin Kristaq Rama (pa pyetur shqiptarët) në bashkëpunim me mafien italiane, ka firmosur për t’i vendosur në Shqipëri, është një çështje penale, sepse krimineli Ramoviç synon të bëjë një ndryshim demografik në vendin e gjithë shqiptarëve, Shqipëri, e cila do të shpopullohet tërësisht nga shqiptarët dhe trashëgohet nga afrikanët.

Shqipëria nuk i ka asnjë borxh Afrikës, (zero) borxh ndaj Afrikës. Rama ka të drejtë të marrë me miliona afrikan, por në shtëpinë e tij, dhe gruaja e tij me siguri do të ishte shumë shumë shumë e lumtur;  sepse edhe ajo ka dëgjuar se Rama u ka thënë gazetarëve shqiptarë se meshkujt afrikanë janë më të mirë në seks se meshkujt shqiptarë.

Radio nga vitet 70’, dokumentari që shfaq rrugëtimin e radios në Kosovë

0

M.P. / RTKlive

Në Ditën Ndërkombëtare të radios, Radiotelevizioni i Kosovës ka publikuar dokumentarin arkivor “Radio nga vitet 70”, i cili dokumenton rrugëtimin e radios në vendin tonë.

Në një përmbledhje gjysmë orëshe, pamjet dokumentojnë sfidat infrastrukturore me të cilat janë përballur punëtorët e radios, e të cilët ishin disa nga zërat e parë që u dëgjuan nga dëgjuesit shqiptarë përmes valëve të radio Prishtinës.

Secili nga përjetimet e veta profesionale, rrëfejnë në këtë dokumentar për ngritjen dhe zhvillimin e karrierës së tyre dhe të sferës mediale në vend nëpërmjet informimit përmes valëve radiofonike.

Përveç dokumentimit historik, në këtë përmbledhje mund të kuptohet edhe revolucioni kulturor që ky medium ka bërë ndër vite. Përfshirja e grave këngëtare në skenën muzikore vendore, duke u përballur me stereotipet gjinore të asaj kohe është njëra nga to.

Radio ka shërbyer edhe si medium ku është promovuar një nga adresat e gjurmët e pashlyeshme të talenteve të rinj muzikor, “Akordet e Kosovës”.

Madje një kthesë historike ka qenë edhe transmetimi i radiodramave, të cilat janë një prej zhanreve më të vështira artistike për realizim. Në dokumentarin e RTK-së shihen momente të xhirimit të tyre nga aktorët e mëdhenj si Adem Mikullovci, Leze Qena, Fitim Domi e aktorë tjerë të shquar.

Ta kuptojmë situatën në të cilën janë kapur oligarkëtë e PD-së dhe LDK-së , me ndihmën edhe të “Gestapos” famëkeqe të SHIK-ut!

0
Afrim Caka, Gjakovë
____
Jemi bërë gazi i botës !
___
Dihet se uji që nuk rrjedh bëhet moçal, por edhe që nuk lëviz historikisht, stërkeqet dhe vetëshkatrrohet. Mbase. Por janë të çmendurit dhe zullumçarët ata që bëjnë historinë, jo logjika. Dardania do ta ndalte rrotullimin e saj. Shqiptarët do ta humbnin qëllimin e vet.
Prandaj, para së gjithash ne duhet ta kuptojmë çfarë nënkuptojmë me fjalën “ATDHE”.
“Jeta në Dardani është bërë diçka e pamundur. Ajo nuk duhet të ishte, por është. Kjo është një tragjedi kombëtare – që ky brez e përjetoi”.
Kjo është e vërtetë çudi, sepse e gjithë populli është i vdekur dhe si uji që nuk lëviz dhe është shndërruar në kufomë e moçal!
Atdheu ynë, si një foshnje e varfur mezi ngrihet në këmbë që i kanë pirë energjinë dhe gjakun deri në palcë! Dihet se uji që nuk rrjedh bëhet moçal, por edhe që nuk lëviz historikisht, stërkeqet dhe vetëshkatrrohet. Po kështu, shumica janë më të pakurruptueshëm sesa pakica.
Individi ka prirje të mposhtet nga inati ose nga ndonjë pasion tjetër antikombëtar. Kështu që politika për mua është orvajtje për të vërtetuar epërsinë në poste e privelegje etj. Po përse? Sepse pushtetarët brendapërbrenda këta e ndien vetën inferior ndaj qytetarit. Këta njerëz të ligë shpirtërishtë janë të destinuar të ndiejnë veten iferior. Ky është fakt, realitet te shqiptarët në të dyja anët e kufirit. Në qoftëse se ne nuk e kuptojmë këtë luftë klanesh, luftën e tyre për epërsi në çdo gjë dhe në qoftëse populli del prej kësa lufte dhe qëndron mënjan dhe vezhgon gjithçka është duke ndodhur, atëherë ky popull i dehur ka hyrë në vallën e tyre.
Atëherë nuk është viktim!
Por është edhe bashkëpunëtor i tyre…!
Puna është vetëm që ta kuptojmë situatën e kalbur, në të cilën janë kapur e gjithë oligarkëtë e PD-së dhe e LDK-së , me ndihmën e edhe të (Gestapos) famëkeqe të SHIK-ut!
Ҫfarë po ndodhë? Populli ka humbur betejën!? Jemi bërë gazi botës. Historia dhe politika nuk ka fIlluar me Hashim Thaçin dhe Isa Mustafën dhe as do të mbaroj me ta. Dhe ç’është historia e tyre veçse këta njerëz që u presin rrugën të gjithëve dhe që kanë lënë plagë në vetëdijën e çdo shqiptari? Dhe ne këtë s’mumd ta quajmë histori të tyre? Në mendjet e tyre s’ka asgjë tjetër, përveç plehërave e e sëmundjeve.
Këta shërojnë një sëmundje, por e përhapinë një sëmundje tjetër edhe më të rrezikshme.
Prandaj kushdo si Hashimi që bëhët si president dhe kryeministër i vendit, si Isa diferencuesi më i dhunëshmi, më i rrezikshmi në vitin 1981, lutet vetëm që të vdesë në postin e vet.
Sepse të zbresinë poshtë, ata s’mundin – kjo gjë është tepër fyese, poshtëruese; të ngjitësh lart s’ke ku shkon, vetëm vdekja i çliron nga këto poste. Këta zullumçarë përpiqën me të gjitha forcat, me të gjitha intrigat, të jenë sa më lartë se të tjerët, të jenë disi të veçantë, të famshëm – por të gjitha këto janë politikë zullumçarësh.
Ne, populli duhet me politikë të shëmtuar, kundër një politike të flliqur.
Kështu pra, niveli instiktiv i politikës është i shjeshtë:
“Të drejtë ka vetëm ai që është më i fuqishëm dhe mafijoz!”. Thjeshtë, me një fjalë ligji i xhunglës.
Kështu po zbrazej Kosova nga rinia e saj. E bashkë me rinë ikte fryma e rebelimit, me te fikej çdo shpresë. Detyrohem t’ia privoj vetes kënaqësinë e lëxuarit e një libri në këtë mesditë, për shkak të gjëndjes së rëndë politikë, sociale dhe ekonomike. Kjo dëshmon se ky problem nuk është individual, por është ngritur në nivel shoqëror e, që është edhe më tragjike, është ngritur në nivel gati nacional duke i përfshirë edhe ca struktura shtetërore të PD-së e të LDK-së.
Mendoj se kjo është mjaftë për të kuptuar se kurrsesi populli shqiptarë nuk duhet të bjerë në grackë. Ne këtu jemi për lirin, për jetën e Dardanis dhe jo për vdekjen e saj. Duket sikur Dardania po nxjerr frymën e fundit.
Shpresoj që ngritja e vetëdijës do të na shpëtoj nga e keqja që e ka pllakosur këtë popull e këtë qeveri pa kokë! Tani popullit s’i mbetet veç të mendojë llojin e vdekjes që na përgatisin armiqtë tanë.
Shqiptarët kudo që janë, me zinë dhe vdekjen nëpër këmbë, besoj se e kanë përëjellë këtë shëmti me aq shpërfillje, saqë nuk do të kenë pasur kohë as të zemërohen. Nga e gjithë kriza që përjetojnë sot shqiptarët, kriza politike e morale duket më e tragjike. Gjithashtu, duhet nënshtruar vetëdijës kritike dhe opinionit demokratik të gjitha shkarjet politike-diplomatike nga vija e interesave vitale kombëtare.
Politika shtetërore nuk guxon të shkelë mbi interesat kombëtare. Nga politika shqiptare do të varet se çfarë statusi kombëtar do të krijojmë dhe çfarë situatash për zgjidhjen e dramës kombëtare në Maqedoni, Çamëri, Preshevë, Mal të Zi etj. Kështu Kuvendi Mbarëkombëtar do të forconte përbakësinë tonë kombëtare dhe pozicionin tonë ndërkombëtarë, sepse pa u marrë vesh sot me vetveten, nuk mund të mirremi vesh me botën.
Mënyra më e mirë për t’u ndarë nga e keqja është të mbash qëndrim ndaj saj.
Qëndrimi lind në mendje e jo në xhepa, kurse tradhtia qëndron jashtë mendjes. Edukata e jonë duhet t’ia heqë maskën kësaj bande maskarenjësh. Ne duhet t’ua tregojmë fytyrën kësaj qeverie, turmës, bandës – nuk duhet që kjo të të jetë edhe fytyra e popullit të vërtetë, dhe në fakt kjo duhet të jetë fytyra e Hashim Brojës dhe Isa Prapashticës.
Dardania ka të tillë njerëz të mrekullueshëm, të çmendur e banal, dhe me të vërtet, jo të gjithë në pushtet janë tepër të çmendur – të çmendur në sytë e popullit. Vetëm sahanlëpirësit e çmendur mund të jenë të lumtur e të gëzuar me këtë gjëndje marrëzie; kurse populli ka zgjedhur arsyen e shëndoshë bashkë me fatkeqësinë, vuajtjen dhe skëterrën që e lënë pas zullumçarët e pushtetit të PD-së. Këto jane tiparet e një pushteti të pastër që shet veten, trojet, prindërit, familjen, brezin e ardhshëm të Dradanis.
Me nje turp të madh nuk fshihet ngjyra e tij!
Ndjenja e dëshprimit dhe apatisë, që erdhi pas euforisë së largimit të rinjëve, por edhe sindromi ynë tradicional i përçarjes po e bëjnë të vetën.
O të ndërmerrej diçka, o ose, na piu e zeza!
Apo duhet hequr dorë nga jeta! Morali dhe energjitë tona kombëtare kanë rënë dukshëm. Nuk është më në modë me qenë patriot, rezonojnë ca gjakprishur. Turp duke i’a bashkangjitur edhe tradhtinë!
Tradhtari është destinuar të jetë tradhtar përgjithmonë. Këta janë të programuar, mbi ta është një vulë, dhe kjo do ta ndjekë vetëm turpin. O Zoti madh! Shfaqin gatishmërinë e tyre dhe aktivizohen, pas 16 vjet pritjeje, në jetën tonë politike, kurse trushpërlarët e këtij popullit i nxjerrin përpara të rinjtë nëpër sheshe si paravan gogolin e procedurës së shpejtë! Me gishtin treguaes të ngritur lartë: “Ne jemi musliman arab e jo shqiptar!”.
Shtrohet pyetja: “Kush janë këta?”.
Çfarë force janë? Janë po ata dhe duke u sjellur si çlirimtarë dhe duke luajtur rol prej “adhetari” ndaj çështjes sonë kombëtare: ata që ndezën luftën politike brendashqiptare, zjarr ky që i frynë vazhdimisht në vitet që pasuan, aq sa sot forcat kryesore politike në Shqipëri e, në masë të madhe, edhe në Kosovë, në Maqedoni, në Mal të Zi, e në Preshevë, hargjojnë energji shumë më të mëdha në luftë verbale me njëra tjetrën sesa me armiqtë shekullorë të kombit tonë, shovinistët serbë dhe grekë, por edhe ata maqedonas, që synojnë të na mbajnë në darën e bllokadës; të ndarë e të coptuar, të përçar e të çorganizuar.
Të drejtën për të vrarë shqiptarë?
Dikush mund të thotë, natyrisht, se të gjithë e dimë, e ndiejmë, e shohim se kështu nuk bënë, mirpo ja, kaq janë mundësit tona, kurse, nga ta tjerët, mund të shtojë me të drejtë ky oponent, askush ose pothuejse askush nuk po tregon se çka dhe si më tutje? Dihet se kusht i domosdoshëm për sherimin e sëmundjes është diagnoza e sakt e saj. Pastaj vjen terapia, që është shumë herë një proces i gjatë dhe i mundimshëm. Këtë mund ta konstatojë çdo shqiptarë i rëndomtë, pa qenë nevoja të jetë veprimtarë politik. E migjithatë, kreu politik i Kosovës vazhdon avazin e vjetër, si Thaçi me bandën e tij., me shumë procese të hapura. Gjithashtu edhe Mustafa!
Duhet integruar të gjitha energjitë mendore, do mbledhur mendjet më të ngritura të kombit, duke flakur mospajtimet e mosdurimet egocentrike, duke vënë interesin kombëtar mbi çakordimet partiake e sedrat e fryera dhe të sëmuara, për të arritur një konsensus kombëtar, ku jo vetëm politika, por edhe kultura dhe njerëzit e saj do të zinin vendin e merituar.
Shqiptarët duhet të kenë pogramin e vet global kombëtar dhe interesin e vet aktual kombëtar, jo më pak interes kombëtar është, madje-madje, siç e tha dikush shumë me vend, më i madhi interes yni kombëtar është – sado paradoksale të tingëllojë, të jesh i talentuar, i përkushtuar, punëtor i mirë, intelektual i mirë, fshatar i mirë, qytetar i mirë, të jesh profesor i mirë, të jesh klerik i mirë.
O Perëndi!?
Interesi kombëtar nuk bënë të bjerë viktimë e liderve analfabet dhe injorantëve politik…!

Propaganda e frikës

0

Serbia, qysh vërehet edhe në këtë hartë, i ka në gjendje gatishmërie luftarake 48 baza ushtarake gjithandej në kufi me Kosovën.

Nga Dritan Goxhaj , Tiranë 

Gjatë Luftës së Dytë Botërore propaganda e frikës ishte një lloj mashtrimi emocional që u shfrytëzua për të bindur njerëzit të mbronin idealet e luftës. E njëjta propagandë pothuajse ka filluar të bëhët edhe tashti, që dy vjet që ka filluar lufta në Ukrainë. Dhe pothuajse po aq ka edhe qeveria Kurti në Prishtinë që po propagandon një propagandë të tillë të frikës, ku sa herë që kanë mundësi nëpër dalje publike dhe mediatike po deklarohen se Sërbia ka 48 baza ushtarake në kufi me Kosovën dhe se prej tyre do sulmojë Kosovën, 

Prita që këtë tezë ta ngrinte Kryeministri Kurti edhe aty ku kjo e kish vendin, në Këshillin e Sigurimit të OKB-së. Por jo, nuk ndodhi kështu.  

Pikërisht aty ku duhej ta përmendte këtë gjë që nuk lë rast pa e theksuar në çdo dalje të tijën mediatike dhe publike, nuk e përmendi fare në KS të OKB, në përballjen që kishte me Vuçiçin para disa ditësh në këtë institucion ndërkombëtar. 

Po përse vallë nuk e përmendi fare këtë gjë?! 

Për të kuptuar arsyen na duhet të shohim në brendësi të kësaj deklarate të përsëritur prej tij dhe qeverisë së tij sa herë që i jepet mundësia. 

Kurti thotë “ Serbia ka 48 baza ushtarake në kufi me Kosovën”. 

Ku dhe si qëndron e vërteta e kësaj deklarate? 

Është e vërtetë që Serbia ka 48 pika të ndryshme ushtarake në afërsi të kufirit me Kosovën, por këto pika nuk janë baza ushtarake ashtu si pretendon Kurti.  

Ato janë disa pika ushtarake nga të cilat 28 i përkasin ushtrisë serbe, dhe 20 i përkasin xhandarmërisë serbe. 

28 Pikat e ushtrisë serbe janë ato që në gjuhën ushtarake të NATO-s njihen si Forward Operational Bases, dhe që në fjalorin e ushtrisë shqiptare njihen si Baza të Përparuara Operacionale. 

Një bazë e përparuar operacionale ka kapacitet të mbajë deri në 120 ushtarë, që do të thotë vetëm një kompani.  

Ndërsa 20 pikat e xhandarmërisë serbe nuk janë baza operacionale të përparuara por vetëm pika kontrolli sigurie, ose siç njihen ndryshe në kuadër të NATO-s, Security Check Points.  

Këto pika sigurie për ndryshim nga ato të ushtrisë kanë kapacitet të mbajnë vetëm 30 veta, dmth vetëm një togë ushtarësh. 

Por në realitet sa është sasia e forcave të vendosura në këto pika? 

Aktualisht këto pika të avancuara të ushtrisë mbulohen nga Batalioni i 41 dhe 42 të këmbësorisë të vendosura në Bazën Ushtararake në Bujanoc, në atë që njihet si baza e Cepotinjës.  

Si dhe nga Batalioni i 21 i Këmbësorisë i vendosur në Rashkë. 

Ndërsa të gjitha pikat e Xhandarmërisë në kufi me Kosovën mbulohen nga Detashmenti i Xhabdarmërisë me bazë në Nish dhe nga ai me bazë në Kraljevo. Ky detashment ka madhësinë e një batalioni. 

Dhe një batalion i ushtrisë serbe në organikë ka 680 veta personel, nga të cilët vetëm 340 janë ushtarë, pjesa tjetër janë oficerë dhe nën/oficerë. 

Dy batalionet e ushtrisë serbe të vendosura në bazën ushtarake në Bujanoc, ku duhet theksuar se ajo është me të vërtetë bazë ushtarake, nuk janë në organik të plotë.  

Këtë gjë e vërteton fakti se baza e Bujanocit ka kapacitet vetëm për 1000 veta. Por këto dy batalione sëbashku po të kishin organikë të plotë duhej të bënin – 680 x 2 = 1360 veta.  

Në realitet këto dy batalione kanë vetëm nga 350-380 veta personel. 

Dhe nga ky personel qëndron në këto pika të avancuara vetëm nga 12 veta, pra vetëm një skuadër pushkatarësh. 

Ndërsa batalioni i xhandarmërisë serbe, për ndryshim nga ato të ushtrisë është në kapacitetin e tij të plotë, me 680 veta personel. Aktualisht serbia ka vetëm 3000 forca xhandarmërie, dhe këto janë të ndara në katër batalione dhe të vendosura, një në Beograd ku është edhe komanda e kësaj force, një në Novi Sad, dhe dy të tjerat në Nish dhe në Kraljevo. 

Dhe nga dy batalionet e vendosuara në Nish dhe Kraljevo bëhet furnzimi i këtyre pikave të sigurisë, ku edhe në to aktualisht nuk janë më shumë se 12 veta të përqëndruar, që do të thotë një skuadër. 

Po ku janë të vendosura këto pika ( baza të përparuara operacionale)? 

Aktualisht këto pika fillojnë nga kufiri trekëndësh midis Kosovës, Serbisë dhe Maqedonisë dhe shtrihen përgjatë kufirit me Kosovën në një distancë prej 500m deri në 1.5km, deri në pjesën e kufirit që kufizohet me Leposaviçin.  

26 Prej tyre shtrihen në pjesën përballë Gjilanit, që do të thotë se ndodhen përballë forcave amerikane, pasi ato e kanë nën kontroll këtë zonë.  

Ndërsa 7 pika të tjera shtrihen në zonën përballë Prishtinës dhe deri në Podujevë, përfshi edhe territorin përballë Podujevës. Ndërsa 12 të fundit shtrihen nga zona përballë Mitrovicës e deri në Leposaviç. 

Ashtu siç edhe shihet pjesa më e madhe e këtyre pikave ndodhet në pjesën e poshtme të Kosovës dhe kryesisht janë pika të ndërtuara gjatë dhe që nga mbarimi i luftës në Preshëvë Medvegjë e Bujanoc.  

Gjith sasia e këtyre forcave në këto pika në çdo kohë arrin në 576 forca, afërsisht sa një batalion.  

Dhe në rast se mendoni se më një batalion Serbia do sulmojë Kosovën, dhe për më tepër forcat amerikane që ndodhen në pjesën më të madhe të përqëndrimit të këtyre pikave, atëherë vërtet duhet të keni probleme të mëdha mendore. 

Ndoshta do thoni se sërbia në çdo kohë do çonte trupa në këto baza të përparuara.  

Po, ajo mund ti zhvendosi trupat e saj, por asnjëherë pa u vënë re nga NATO dhe veçanërisht amerikanët, të cilët i kanë gjatë gjithë kohës nën monitorim këto forca, dhe sidomos bazën ushtarake të Cepotinjës në Bujanoc. 

Ashtu siç edhe shihet këto “baza” që nuk le rast pa i cekur Kurti nuk mund ti përmendte edhe në KS të OKB-së, pasi ai e di shumë mirë që ato nuk janë baza në kuptimin që ai i përdor për arsye propagndistike sa herë që mundet. 

Apo këta populistët gjithnji kanë nevojë për armiq për të mbajtur pushtetin, ndaj edhe në këtë vazhdë shpikin edhe atentate dhe plane për “eleminimin” e tyre, si ai i para do ditëve, të cilin e demantoi Ministria e Brendëshme e Maqedonisë me deklaratë zyrtare. 

E gjithë kjo më sjell në mendje Shqipërinë e kohës së regjimit të Partisë së Punës.  

Nga 1948 e deri në fund të viteve 60 kur ishim pjesë e Traktatit të Varshavës mbizotëronte propaganda e frikës së do na sulmonte NATO.  

Kur dolëm nga ky traktat dhe për nja dy vite e pamë se askush nuk e vuri ujin në zjarr për të sulmuar, atëherë për të mbajtur pushtetin u detyruan të shpikin armiqtë e brendëshëm, derisa i vranë të gjithë heronjtë e luftës. 

Tashmë Kurtit nuk i kanë mbetur armiq të brendëshëm, pasi ata ja hoqi qafe komuniteti ndërkombëtar me anë të Gjykatës Speciale, ndaj edhe tashti me çdo kusht ësht kapur për armiqve të jashtëm.  

Jo se serbët i kemi miq, por ama nuk janë më ata armiqt që mund të na sulmojnë sërish me forca ushtarake nga këto “Baza” në kufi me Kosovën. 

Por ajo që më shqetëson në gjithë këtë lojë, është se kujt i shërben në të vërtetë kjo propaganda e frikës që përdor Kurti dhe qeveria e tij në Kosovë!  

Tiranë, 13 Shkurt 2024 

Kryeministri Kurti mori pjesë në panelin e diskutimit të organizuar nga instituti ‘’Chatham House’’

0

Prishtinë, 13 shkurt 2024 

Dje në Londër të Mbretërisë së Bashkuar, Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti mori pjesë në panelin e diskutimit të organizuar nga instituti ‘’Chatham House’’ në të cilin ishte njëri nga folësit kyçë. Temë e diskutimit ishin sfidat e sigurisë me të cilat ballafaqohet rajoni, përkatësisht Ballkani Perëndimor. 

Në fjalën e tij hyrëse, ai fillimisht foli për progresin, arritjet dhe politikat e qeverisjes së deritanishme, dhe rezultatin e tyre në rritjen e mirëqenies të qytetarëve dhe lehtësimin e integrimit të komunitetit serb në Kosovë. Ai veçoi faktin që liberalizimi i vizave që hyri në fuqi me 1 janar të këtij viti ka rritur interesimin e serbëve të Kosovë për t’u pajisur me pasaporta të Kosovës, si dhe konvertimin e suksesshëm në targa të Kosovës për vetura nga ato ilegale të Serbisë në mesin e pronarëve nga radhët e komunitetit serb në Kosovë. 

Për sa i përket rreziqeve dhe sfidave të sigurisë, kryeministri Kurti theksoi se aleanca e fortë e Serbisë me Rusinë nuk është vetëm rrezik teorik për Evropën dhe Ballkanin Perëndimor, por është rrezik real, me të cilin Kosova, por jo vetëm, përballet rregullisht. Ai shtoi se prezenca e Rusisë në Ballkan po rritet nëpërmjet Serbisë, dhe se në këtë kontekst një marrëveshje e nënshkruar ndërmjet Kosovës dhe Serbisë është më urgjente se kurrë. Mos nënshkrimin e deritanishëm të marrëveshjes, kryeministri e cilësoi si shenjë të qartë të mungesës së mirëbesimit, i cili është i nevojshëm për të pasur siguri ligjore dhe zbatim të asaj për çka palët janë pajtuar. Për më tepër, kryeministri theksoi se refuzimi për të nënshkruar marrëveshjen nënkupton gjithashtu se Serbia dëshiron ta lë të hapur opsion e invazionit në Kosovë. 

“Siguria e Kosovës dhe mbështetja për të është baza mbi të cilën vendi ynë mund të vazhdojë të rritet”, nënvizoi kryeministri Kurti, teksa tha se Serbia, apo cilido aleat potencial i Rusisë, nuk mund ta mbajë rajonin larg BE-së sepse kjo do t’i shërbente vetëm Rusisë dhe përpjekjeve të saj për ta ndarë përsëri kontinentin. Andaj ai tha se nga BE-ja duhet një qasje e cila nxitë përafrimin e vendeve të rajonit në Bashkimin Evropian mbi baza meritore, në vend se i gjithë rajoni të mbetet peng i një vendi të vetëm. “Serbia me regjimin e saj autoritar po e mban të gjithë rajonin prapa”, tha ai. 

Diskutimi i cili zgjati rreth një orë u moderua nga redaktorja e gazetës “The Telegraph”, Danielle Sheridan. Panelistë tjerë, përkrah Kryeministrit ishin Andin Hoxhaj, ligjërues në Kolegjin Universitar të Londrës (University College of London) dhe Armida van Rij, hulumtuese e lartë në institutin ‘’Chatham House’’. 

Fjala hyrëse në gjuhën angleze e Kryeministrit Kurti: 

It gives me great pleasure to be here today with all of you and to have the opportunity to share with you some of my thoughts on a very timely and significant topic. Moreover, it is an honor to be here at the Chatham House, a think tank with a tradition of over 100 years. Being part of a new country has its many benefits because the newness is inspiring and gives you the freedom to create. I believe that our government that came out of a big election victory three years ago is an expression of that. But at the same time, being part of such a storied tradition gives you a sense of perspective that issues are greater than individuals.

Nowadays, we are in an ideological battlefield with very concrete consequences. Some might argue about its division and how it is exactly split, but we cannot deny that on one side, there is an authoritarian threat. This side is working by manipulating people’s fears to gain and keep more power. 

The Western Balkans is seeing this dynamic play out very actively and vividly. There is a tendency to treat the Western Balkans like a monolith, as if it is a homogeneous region in terms of governments and people, but to understand the dynamics, I believe that we have to understand the differences. So the Western Balkan countries, although they share a lot of similarities, – social, cultural and historical – are on their individual paths. And this depends mainly from their governments. 

You have democratic progress in Kosova, combined with economic growth and institutional stability. In contrast, in Serbia, our norther neighbour, under the rule of an authoritarian leader you have a complete captured state. 

In the last three years, our economy has grown in a steadfast manner, with an average growth of 6.2% of GDP. We have doubled both, Foreign Direct Investments and exports, and tax revenues increased by 2/3 without changing fiscal policies, because when people see there is no corruption in the government they are more ready to contribute and pay taxes. And when they are hopeful, they are optimistic about the future, they rather spend then save which is good for their lives and our economy. 

Then we’ve introduced social policies that didn’t exist in our country before. We’ve made public education free at both the undergraduate and graduate levels. We’ve introduced universal benefits for all children. We’ve tackled youth unemployment with a new government platform. Strengthened aid to minorities, and for the first time, the office of the Prime Minister issues all communication in Serbian language as well. This progress has been recognized internationally by different prestigious organizations. In 2023 Freedom House report ranked Kosova 1st in the Western Balkans, 2nd in Europe, and 3rd in the world for advancements in political rights and civil liberties. We improved by 22 places in just two years in the Reporters Without Borders’s World Press Freedom Index, and jumped 21 places in the Transparency International’s Corruption Index since our government took office. 

The accountability of the government and a drive for social welfare have made integration of the Serbian community feasible. For example, the issue of license plates, which was a very burning issue. It looked very technical but was not really, because technical things get easily politicized. Over 4000 license plates from the Serbian community were registered to Republic of Kosova plates. In preparation for the Schengen visa liberalization which came into effect January 1st this year, we also saw a rise in applications for Kosova passports – for example, over 5800 in the four northern municipalities. 

So there has to be an adjusted approach to foster an incremental and merit-based closeness to the European Union. I do not that think it can be or should be all or nothing. And one country cannot hold everyone back. In my view, Serbia with its authoritarian regime is holding the entire region back. Serbia recognizes de jure Bosnia and Hercegovina but not de facto, likewise Montenegro. In the case of Kosova opposite is rather true. They recognize us at large extent de facto, but no de jure. There is general thesis that Serbia is keeping good relations with Russian Federation and China, in order to use that in its aggressiveness towards Kosova. But I would claim the opposite is not just more interesting but more useful to understand the current state of affairs. Namely, Serbia uses, utilizes its aggressiveness towards Kosova in order to keep good relations with Russian Federation and China. Because towards dictators who trust no one, you have to prove yourself time and again. And I think this is what president Vucic is doing. With his aggressiveness towards Kosova he is trying to keep good relations with Kremlin. 

Therefore, there is no wonder that Serbia’s backsliding, or the backsliding of any country for that matter, is not only about them joining the EU. It’s about what is happening at home. It’s also about the security of neighbouring countries too. The relations that you have with neighbours, tells a lot about yourself.  

We have a 381 km long border with Serbia. The border that we have with Montenegro, Albania and North Macedonia combined, is shorter than the one that we have with Serbia.  That border was invaded by paramilitary troops last September. Serbian paramilitary troops opened fire on our police and killed a police sergeant, Afrim Bunjaku. The military build-up around our border was called “unprecedented” by the US senior officials. It took National Security Advisor of White House, Mr. Jake Sullivan to say to Serbia to back off so all these 48 forward operating bases that they have around Kosova and where they brought modern technology that they got from China, namely systems FK3, to withdraw a bit a partially. 

I want to emphasize that the threats, or the storm as we say here in this discussion, do not come from people, but from above. Democracy comes from below, but threats do not come from below. Threats come from above. It is these not democratic, autocratic leaders who employ structures like Wagner-wanna-be that threaten the stability, security and peace. 

We have seized over 5-million-euro worth in arms and military-grade equipment. Three times altogether last year, on 23rd of June, 5th of September and 24th of September. Last May two organizations marked as terrorist ones by Kosova – the Northern Brigade and Civil Protection – injured around 90 NATO soldiers, some had to get amputations.  A country that has witnessed genocide in living memory cannot be subjected to these kinds of threats to violence and violence. 

So Serbia’s strong allyship to Russia is not a theoretical threat for Europe and Balkans, which is part of Europe and should become part of the EU. It is a real threat and one that Kosova, but not only, experiences regularly. And through Serbia, we have seen a build-up of Russian presence in the Balkans, whether through media, intelligence, or other forms of interference. 

In light of this, a signed agreement between Kosova and Serbia is more urgent than ever. Not signing of the agreement that we have is a clear sign of bad faith. So we need bona fide in order to have legal certainty and implementation of what we have agreed upon so far. And that also means when they reject to sign the agreement, that they want to keep an option open to invade Kosova. So, I cannot see any other substantial meaning to refusal to sign other then they want to keep this door open that there will be some window of opportunity to come back and do the aggression again.  And no wonder that president Vucic refer to father and son leaders of Azerbaijan, Aliyev saying that they were smart because they consider that they have to wait for historical window of opportunity which showed up itself 27 years later. So, I wonder now, whether he meant 27 years from 1999 which would mean 2026 or 27 years from last year which would relax us a bit because then it is 2050.  

The security of Kosova, and support for it, is the bedrock on which our country can continue to grow. And of course, Serbia, or any potential ally of Russia, cannot hold the region back from the EU because it would simply serve Russia in their attempt to divide the continent again. So now it is the time for the EU to very carefully and deliberately reward democratic reform. Because that is the only way it will enforce it in the region. 

It is true that these 4 mayors in the North, 4 Albanian majors, have hollow legitimacy out of low turnout, but others have no legitimacy whatsoever. So now we are on a legal path to have early elections and I look forward as soon as possible to have these early elections, so 4 Serbian mayors will be in the North. But violent mobs, terrorist structures cannot get into office thanking their violence and destabilization attempts. You must have a due democratic legal process, and as Prime Minister, I am there to help them to have early elections and elect new mayors there. 

So yes, I acknowledge that legitimacy is slim, but others who want to replace current mayors must have legality, legitimacy, and take office only after new elections.

*** 

Premijer Kurti je učestvovao na panel diskusiji koju je organizovao Institut Chatham House 

Premijer Republike Kosovo, Albin Kurti učestvovao je juče u Londonu, Ujedinjeno Kraljevstvo, na panelu za diskusiju u organizaciji Chatham House Instituta, na kojem je bio jedan od ključnih govornika. Teme diskusije bili su bezbednosni izazovi sa kojima se suočava region, odnosno Zapadni Balkan. 

On je u svom uvodnom izlaganju prvenstveno govorio o dosadašnjem napretku, dostignućima i politici vlade i njihovom rezultatu u povećanju blagostanja građana i olakšavanju integracije srpske zajednice na Kosovu. On je istakao da je liberalizacija viza koja je stupila na snagu 1. januara ove godine povećala interesovanje kosovskih Srba za dobijanje kosovskih pasoša, kao i uspešnu konverziju na kosovske registarske tablice za automobile sa srpskih ilegalnih, među vlasnicima iz redova srpske zajednice na Kosovu. 

Kada je reč o bezbednosnim rizicima i izazovima, premijer Kurti je istakao da čvrst savez Srbije sa Rusijom nije samo teoretski rizik za Evropu i Zapadni Balkan, već je realan rizik sa kojim se Kosovo, ali ne samo, redovno suočava. On je dodao da prisustvo Rusije na Balkanu raste kroz Srbiju i da je u tom kontekstu jedan potpisani sporazum  između Kosova i Srbije hitniji nego ikada. Nepotpisivanje dosadašnjeg sporazuma premijer je ocenio kao jasan znak nedostatka dobrog poverenja, koji je neophodan za pravnu sigurnost i sprovođenje onoga za što su se strane dogovorile. Štaviše, premijer je naglasio da odbijanje potpisivanja sporazuma znači i da Srbija želi da ostavi otvorenu opciju invazije na Kosovo. 

„Bezbednost Kosova i podrška njoj je osnova na kojoj naša zemlja može da nastavi da raste“, podvukao je premijer Kurti, rekavši da Srbija, ili bilo koji potencijalni saveznik Rusije, ne može da drži region daleko od EU jer bi to služilo samo Rusiji i njenim naporima da ponovo podeli kontinent. Zbog toga je, kako je rekao, potreban pristup EU koji promoviše konvergenciju zemalja regiona u Evropsku Uniju na meritornoj osnovi, umesto da ceo region ostane talac jedne zemlje. Srbija sa svojim autoritarnim režimom koči ceo region“, rekao je on. 

Diskusiju, koja je trajala oko sat vremena, moderirala je urednica lista “The Telegraph” Danielle Sheridan. Ostali panelisti, pored premijera, bili su Andin Hoxhaj, predavač na Univerzitetskom Koledžu u Londonu (University College of London) i Armida van Rij, viša istraživačica na Institutu Chatham House.

Për kujtim të Prof. Zef Chiaramonte (1946 – 2024)

0

Don Lush Gjergji, Prishtinë

In memoriam

Më 11.02 2024 ndërroi jetë një nga personalitetet e shquara arbëreshe,  Prof Giuseppe Zef Chiaramonte.

Prof. Zef Chiaramonte lindi më 29 Korrik 1946 ne Santa Cristina di Gela, ishte arbëresh mjaft i njohur dhe shumë i popullarizuar i Sicilisë. Fatbardhësisht atë e kam njohur dhe jam shoqëruar me të vëllazërisht qysh gjatë studimeve në Romë (1968 – 1995), dhe nga atëherë kemi bashkëpunuar për çështjen tonë kombëtare arbëreshe – shqiptare, si theksone shpesh ai. Zefi ynë, kështu e quaja me dashuri, ishte pothuaj pjesëmarrës i rregulltë në Seminarin Ndërkomëtar për Gjuhë, Kulturë dhe Letërsi në Prishtinë, duke i dhënë jetë dhe gjallëri pranisë arbëreshe në Kosovë.
Gjatë diktaturës së Slobodan Miloševićit, ishte “zëri dhe ndërgjegja jonë” në Itali dhe më gjerë.
Prania e tij shumë aktive, tërheqëse dhe domethënëse në Kosovë ishte sidomos gjatë viteve 1990, sidomos në Pajtimet e gjaqeve, në SHHBK “Nëna Tereze”, në përkrahjen e lëvizjeve për shkollim dhe mjekësi pararele, alternative – shqiptare.
Kishte një bindje, edhe më tepër, një besim të pathyeshëm së pari në Zotin, pastaj edhe në Popullin tonë, se herdo-kurdo e mira, e drejta, e vërteta, jeta, mbi të gjitha liria dhe demokracia, me këtë Dashuria, do të vijnë edhe për ne dhe do ta mposhtin urrejtje, dasitë, përçarjet, diktaturën.
Me natyrë të qetë dhe të hareshme, me bindje dhe përcaktime shqiptare – arbëreshe, me orientim perëndimor dhe demokratik, ishte vërtet atdhetar i shquar dhe i dalluar, me angazhime të gjithanshme në të mirë dhe dobi të Popullit.
Shpesh më thoshte kështu: “Është vërtet mrekulli egzistenca dhe mbijetesa jonë shumshekullore, kudo, sidomos për ne Arbëreshët. Ju e keni përballuar perandorinë turke – otomane, më vonë atë serbo – sllave, ndërsa ne Italinë (latinët), dhe me çdo çmim kemi mbetur dhe jemi vetvetja… Tash na nevojiet si kurrë më parë “gjaku ynë i shprishur”, bashkimi dhe bashkëveprimi ynë, që në këtë globalizëm, mos të shkrihemi dhe të zhdukemi… Admiroj Presidentin e Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovën, kryeplakun Prof. Anton Çettën, shumë intelektualë dhe krijues shqiptar kudo, në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoni, në diasporë, në veçanti Imzot Nikë Prelën, njeriun e Provanisë hyjnore dhe të historisë sonë të afërt. Historia jonë është vërtet mrekulli. Nga “gjaku ynë i shprishur” doli në pah botëror edhe Shën Nëna Tereze, si filizë e re e trungut tonë të moçëm…”
Ka ushtruar profesionin si mësues i shkollës së mesme, më pas  ka punuar si drejtor në bibliotekën e Palermos. Gjithnjë ka jetuar dhe punuar në Palermo të Siçilisë, me zemër dhe prani kudo ishte e mundshme dhe e kërkonte nevoja e njerëzve tanë.
Prof. Zef Chiaramonte ishte studiues i kulturës se Evropës Lindore, duke i përsosur njohuritë e tij për Ballkanin  në universitetet e Selanikut dhe të Prishtinës, me interesim të veçantë për “çështjet shqiptare dhe arbërseshe”..
Me këmbëngulje dhe bindje ishte për variantin gjuhësor dhe kulturoro arbërisht. Thoshte kështu: “mendo, fol, jeto dhe vepro arbërisht!” Mu për këtë ishte i angazhuar në dhënien e kurseve të ndryshme gjuhësore dhe kulturore në Palermo dhe në pjesë të ndryshme të Siçilisë, për ta mbajtur të gjallë “shpirtin arbëror”. Këtë mision e kryente me shumë përkushtim dhe dashuri edhe në krye të Bibliotekës së Palermos, ku ishte fara e mirë e dijes, dritës, atdhedashurisë dhe vëllazërisë tonë.
Gjatë “Kalvarit tonë në Kosovë”, ishte “engjëlli ynë”, me përkthime, angazhime, shpjegime, konferenca, pritje të të dëbuarëve tanë, me shkrime, duke zgjuar ndërgjegjen njerëzore tek italianët, edhe më gjerë, në botën demokratike evropiane, duke thënë kështu: “Disfata e Shqiptarëve në Kosovë, do të ishte katastrofa e mbarë njerëzimit, shkelja dhe asgjësimi i një Populli që ka dëshmuar strategjinë paqesore jo – dhunore – Dr. Ibrahim Rugova; Pajtimin e gjaqeve dhe faljen – Prof. Anton Çettën; bamirësinë – Nënën Tereze – Don Lush Gjergjin. Mu për këtë bota nuk mund t’i mbyllë sytë para kësaj drame shqiptare, gjithnjerëzore..”.

Me Ibrahim Rugovën…Zef Chiaramonte ishte përkthyes i Ibrahim Rugovës në verës e vitit 1999.

Ai duke qenë njohës i mirë i gjuhës shqipe dhe italishte, bëri punën e  përkthyesit  zyrtar, për pranimin dhe sistemimin e, kryesisht nga Kosova nëpërmjet Shqipërisë dhe Maqedonisë, duke bashkëpunuar me Prefekturën dhe Komisariatin e Policisë së Palermos, për të siguruar  Qendrën e Mikpritjes Albanesi të Buon-fornello (COAB).
Puna dhe angazhimi i tij pati edhe mirënjohje publike italiane. Ishte mik dhe bashkëpunëtor me Dr. Ibrahim Rugovën, Prof. Anton Çettën, Imzot Nikë Prelën, me Kishën dhe Popullin tonë, në gëzim dhe dobi të ndërsjellët.
Ishte anëtar i Komitetit Ekzekutiv Rajonal të A.I.B. (Shoqata e Bibliotekave Italiane), korrespondent i seksionit të gjuhës shqipe të Radio Vatikanit, sekretar i Komitetit Italian “Pro Kosova”, përgjegjës për kulturën arbëreshe dhe shqiptare të Qendrës Ndërkombëtare për Studime mbi Mitin dhe shumçka tjetër.
Me pak fjalë: ishte i gjithanshëm, tejet i bindur, i frymëzuar dhe motivuar për të qenë në shërbim dhe dobi të Popullit, me aq vrull, vullnet, mbi të gjitha gëzim, hare dhe dashuri, gjë kjo që binte në sy kudo dhe gjithnjë.
Prof. Zef Chiaramente është autor i veprave: Vijmë nga Shqipëria, bot. Sinnos, Romë, 1992; Toka e Konstandinit: Arbe bizantinë, Normanët dhe Shqiptarët, në S. Cristina Gela: burime dokumentare, Palermo, 2002.


Prof Zefi, dallohej për iniciativat e tij, si edhe per mbështetjen e flaket te variantit arbërisht në shkollë, por edhe promovimin e arbërishtes ne administratë publike dhe shkollore.
Për këto nisje dhe veprimtari, sidomos për përkushtim dhe dashuri, jeta dhe vepra e tij është e pavdekshme. Zefi ynë e donte Arbërinë e tij, në Itali, një “pikë e vogël në detin e madh”, rrënjët e tij dhe tona, ilire, arbërore dhe shqiptare, sidomos  Kosovën tonë martire.
Mu për këtë Kosova nuk do ta harrojë kurrë buzëqeshjen e tij, shtatin e tij të lartë, veshjen e tij kombëtare – shqiptare, plisin e tij të bardhë, edhe më shumë zemrën e tij të madhe dhe atdhedashëse.
Vullneti, vrulli, entuziazmi, atdhedashuria, gjallëria e tij, sot dhe gjithnjë janë kujtime dhe përjetime të paharrueshme. Zefi ynë vërtet ishte figurë emblematike dhe karizmatike, sa qe ndër ne, në këtë botë, e tash e tutje do të ndërmjetësoj te Zoti në amshim për mbarësinë e Popullit tonë.
Shpiri i tij i mirë pushoftë në paqen e amshuar!

Më 12 shkurt 2024

Kryeministrja e Estonisë, Kaja Kallas, shpallet “në kërkim” në Rusi

0

Foto: NTB

Karoline Guldbek

Kryeministrja e Estonisë Kaja Kallas është shpallur “në kërkim” në Rusi, shkruan NTB.

Kremlini thotë se Kallas kërkohet për shkak të “veprimeve armiqësore” kundër Rusisë.

Kallas konsiderohet një aleate e ngushtë e Ukrainës. Kërkimi ka të bëjë gjithashtu me një sekretar shtetëror estonez, ministrin e kulturës të Lituanisë dhe disa anëtarë të parlamentit lituanez, sipas NTB.

Dagbladet

Rreziqet e mëdha kërkojnë mençuri dhe guxim të madh

0

Nga Aurel Dasareti

Shqiptar, shmangu prej konfliktit sa më tepër që të mundesh! Por, nëse të detyrojnë, atëherë lufto si një burrë.

***

Kur ra Muri i Berlinit (Gjermania) në nëntor 1989, filloi rënia e mbrojtjeve (ushtrive) perëndimore (të BE-së). Tani kemi ardhur aq larg sa nuk mund të ndajmë para për Forcat e Armatosura. Ne nuk kemi një mbrojtje të duhur pasi nuk kemi ndarë para të mjaftueshme për forcimin e mbrojtjes (ushtrisë). Çfarë do të bëjmë me ushtarët, shumica e kampeve ushtarake “ikën”. Në ushtri më shumë femra se meshkuj. Nuk kemi komandantë (oficerë profesionistë) që të mësojnë e të udhëheqin. Në vend të rekrutimit dhe fillimit të trajnimit të oficerëve dhe fillimit të ndërtimit të kazermave, në Tiranë po ndërtohen blloqe të mëdha pallatesh për pastrim parash. Mjafton të biem dakord për disa pyetje, sa për ilustrim: Pse të rinjtë e huaj perëndimorë të luftojnë dhe vdesin për Shqipërinë dhe Kosovën kur të rinj e pleq/plaka shqipfolës janë bërë banorë të mbyllur të “shtëpisë më të famshme”: Big Brother Albania? Big Brother Kosova? Dhe njerëzit nga jashtë, sidomos familjarët, i shikojnë gjatë gjithë kohës “heronjtë” e tyre të tipit Mr. Bean!
Trump gjatë kohës së tij si president i SHBA-së, i kishte thënë liderit të një “vendi të madh të NATO-s” se SHBA nuk do t’u vinte në ndihmë nëse vendi nuk do të investonte mjaftueshëm në mbrojtje (ushtri), minimum 2% të buxhetit vjetor.
Shumica e vendeve të BE-së i përbuznin kritikat duke i quajtur monotone, ndërkohë që është e natyrshme të marrësh paketa dhuratash nga të tjerët në mbrojtje të vendit tënd!?
Biseda për paqen dhe pajtimin me Rusinë sipas modelit të disa kuislingëve të BE-së është ende një politikë e mirë. Ka ende shumë nga idiotët e dobishëm të Putinit në BE-në, që përveç pisllëqeve tjera, e puthin, ledhatojnë dhe ndihmojnë Serbinë agresore, mashtruese, manipuluese, terroriste (zagarin e Rusisë) për ta okupuar sërish viktimën Dardaninë (Kosovën) e shqiptarisë.
Duke i shtuar një problem shumë serioz që shumica e politikanëve të BE-së (idiotëve të dobishëm për vetë-shkatërrim), që sollën në vendet e tyre me dhjetëra milion «refugjatë» nga Afrika, Azia dhe tani përballen me ekstremizmin e importuar nga regjimet despotike, sidomos të Lindjes së Mesme, është e arsyeshme të sugjerohet një ekzaminim mendor (kontrollim psikiatrik) i aktorëve në politikën e jashtme të BE-së.
Këta “idiotë të dobishëm” nuk kanë para 2% të buxhetit për të prodhuar e blerë armë, shkolluar oficerë, trajnuar ushtarë, për të forcuar mbrojtjen në rast një sulmi real nga Rusia terroriste naziste fashiste, por ndajnë 20% të buxhetit për të pranuar në vendet e tyre me dhjetëra miliona “refugjatë” të paligjshëm, me identitet, histori trillimesh dhe profesion fals (shumë prej tyre pretendojnë se janë “kirurgët e trurit dhe shkencëtarët e raketave”.
Veprimet idiote të BE-së dhe pritja e paturpshme e parave nga SHBA-ja për mbrojtjen nga agresioni barbarë rus (sidomos nëse Ukraina e humbën luftën), dhe vetë ata kanë prioritete më të rëndësishme: për të sjellë gjithë Afrikën dhe Lindjen e Mesme në Evropë, të shkatërrojnë vendet e veta, ndryshime demografike…
Kush është ushtari mesatar amerikan që prisni të vdesë për ju duke ju mbrojtur nga “mikesha” e juaj shekullore Rusia?
Oj Evropë e pabesë që copëtuat atdheun e paraardhësve të mi, Shqipërinë!
Dhe, vëllezërit dhe motrat e mia në Shqipëri, Kosovë dhe treva të tjera shqiptare nën okupim, duhet ta kuptojnë se nuk ka një grup njerëzish larg (të huajt) që do t’ua zgjidhë këtë. Forconi unitetin kombëtar. Forcojeni ushtritë, atyre u mungojnë gjithçka. Nuk mund të mbrojnë vendin të “armatosur” vetëm me shkopinj. Ushtria është pjesë e së njëjtës shoqëri dhe ata kanë nevojë për ndihmë nga shoqëria e tyre, kombi, shteti, vendi tyre.
Unë gjithashtu e urrej luftën, por duhet të jemi të përgatitur. Përgatitja forcon elasticitetin tonë
Këtu nuk bëhet fjalë për të frikësuar. Bëhet fjalë për unitetin e juaj, pa marrë parasysh ndryshimet, forcimin dhe përgatitjen e ushtrisë.
Nëse përgatitemi, ne forcojmë qëndrueshmërinë dhe aftësinë tonë për të penguar, për të trembur armikun që synon të na sulmon, duke minimizuar kështu rrezikun për të shkuar në luftë. Lëreni budallallëqet, xhelozitë e sëmura, armiqësitë, vrasjet e njëri-tjetrit për çështje banale dhe shtypjen dhe gjymtimin e grave. Dhe, mbani për vete besimet tuaja fetare, brenda katër mureve të shtëpive tuaja, Zoti nuk ka nevojë për “avokat” nga ata krijesa që Ai ka shpikur.
Unë e kuptoj që shqiptarët, meqenëse nuk kanë sulmuar kurrë kombe dhe vende të tjera në histori, nuk u pëlqen ideja për të qenë pjesë e një lufte apo konflikti.
As mua nuk më pëlqen. Mos më keqkuptoni. Unë jam ushtarak profesionist, por në thelb nuk më pëlqen lufta. Ashtu si ju, unë e urrej luftën. Duhet të ikim nga lufta. Por nëse ata ju sulmojnë, luftoni si burra e gra trima.
Prandaj, duhet të jemi të përgatitur.
Duhet investuar tani, që mbrojtja (ushtria) të ketë një ekonomi të parashikueshme. Dhe armët e mjaftueshme duhet të blihen menjëherë.
Lufta është si tërheqja e litarit, rezultati i së cilës nuk varet nga forcat absolute por nga ato relative. Faktorët ose “fijet” që përcaktojnë luftën (midis të tjerave) janë cilësia dhe aftësia e komandantit. Këtu futen personaliteti që është burim për frymëzimin e trupave për të pas besim në vetvete nën udhëheqjen e tij.

Vëllezërit e fushëbetejës

  • Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Mes pritjes dhe zhgënjimit!

0

Florim Zeqa 

Në kohën kur ‘Qeveria e Albin Kurtit’ po hynë në vitin e fundit të qeverisjes, pritjes së qytetarëve u ka ardhur fundi! Janë shumë faktorë që kanë ndikuar në zhgënjimin e madh të qytetarëve të këtij vendi dhe mërgimtarëve në veçanti.

Qeveri e fjalëve të mëdha dhe e punëve kërkah

‘Qeveria Kurti’ erdhi me shpresa të mëdha për qytetarët e Kosovës, por, po rrezikon të largohet me dëshimet më të mëdha në qeverisjen e vendit. Për të mos thënë fare, janë të vogla dhe sipërfaqësore rezultatet në rrafshin praktik të kësaj qeverie.

Mungesa e rezultateve në qeverisje dhe zhgënjimet e qytetarëve janë barometri më i mirë i matjes së punës së një qeveire. Nëse e marrim dhe e analizojmë cilin do aspekt të qeverisjes aktuale dhe cilën do ministri në veçanti rezultatet mungojnë, ashtu siq mungon mirëqenja e qytetarëve.

Sikurse qeveritë paraprake, edhe qeverisja aktuale dështojë në krijimin e bazës së sigurimeve shëndetësore për qytetarët, dështojë në reformimin e sistemit të drejtësisë dhe krijimin e barazisë qytetare, dështojë në përmirësimin e sistemit shëndetësor dhe atij arsimor (PISA na vlerësoj me notat më negative në arsim).

Viti i shpresës për shpëtim nga ndëshkimi i qytetarëve

Sikurse qeveritë paraprake, edhe ‘Qeveria Kurti’ të gjitha energjitë i shpenzojë në dialog me Serbinë pa e sjellë asnjë rezultat pozitiv për vendin, përkundrazi e degradoj dialogun nga rrafshi politik në atë teknik dhe përkeqësoi pozicionin e Kosovës në arenën ndërkombëtare!

Sikurse në planin e brendshëm, ashtu edhe në atë të jashtëm asnjë rezultat evident i kësaj qeverie. Përveqse nuk e kemi asnjë anëtarësim të Kosovës në organizatat ndërkombëtare, kjo qeveri nuk arriti ta sigurojë asnjë njohje ndërkombëtare të shtetit për tre vjet! Ky është pak më tepër se dështim për një qeveri të premtimeve të mëdha, apo “qeveri e shpresës” siq e mendonin qytetarët!

Për më keq se kaq, kjo qeveri Kosovën e futi për herë të parë në historinë e saj nën sankcione ndërkombëtare, si pasojë e mosbashkëpunimit me aleatët strategjik të shtetit tonë-SHBA-të dhe shtetet më të fuqishme të Bashkimit Evropian!

Për këtë arsye, viti i fundit i qeverisjes do të jetë sa i vështirë po aq i mundimshëm për Albin Kurtin dhe stafin e tij qeverisës, për t’i hequr sanksionet ndërkombëtare dhe për ta kthyer besimin tek aleatët dhe miqtë ndërkombëtar.

Andaj, viti i fundit i mandatit të kësaj qeverie është vit i shpresës për shpëtim nga ndëshkimi i qytetarëve. Çdo dështim dhe çdo ditë e humbur është një shpresë e humbur e kësaj qeverie për të vazhduar mandatin qeverisës.

Asnjëra nga partitë aktuale nuk janë shpresa për ndryshim, vetëm Alternativa Demokratike për Ndryshim (ADN) është shpresa reale e cila mund ta kthejë vendin kah e mbara, kah bota e civilizuar dhe demokratike, aty ku edhe e ka vendin Kosova dhe shoqëria shqiptare në përgjithësi!

Kampioni i madh në peshëngritje nga ish-Jugosllavija , Kamber Demaj, e përkujton gazetën Rilindja në 79 vjetorin e daljes së saj

Kamber Demaj, Gjermani

Kampioni i madh në peshëngritje nga ish-Jugosllavija , Kamber Demaj, e përkujton gazetën Rilindja në 79 vjetorin e daljes së numrit të parë të saj. Tek profili i tij në facebook, ai kishte shkruar për ndaljen e gazetës më të njohur të asaj kohe, ndalimin e saj nga Serbia dhe për 79 vjeorin e daljes së saj që është sot.

Kete postim e beje ne shenje respekti dhe perkujtim, ne te pervjetorin e mbylljes se Gazetes“Rilindja“n ga masate e dhuneshme te Serbisë të instaluara nga Beograd, dhe për nderë të 79 vjetorit të daljes së numrit të parë të saj. Gazeta Rilindja,ishte gazete cilësore qe i mungon shume shtetit te Kosoves. Asnje gazete,nuk mund ta zavendesoj,vlerate dhe popullaritetin e kesaj gazete !Shumë do te deshiroja,qe prape kjo gazete te kthehet ne shtypin e Kosoves,edhe pse kurr mä,nuk do te kthehen vlerat,dhe cilsia e saj si me pare.Kur eshte fjala te redaksia e Sportit,qe shume e kane perkrah sportin,dhe sportistat e Kosoves,nuk mund te kaloj pa i perkujtu,gazetaret e mëdhenj profesionist,qysh ishin i ndjeri Zt.Ali Shala (Kryeredaktor) , Abaz Dula, Burim Hatipi Zt.Bulliqi etj.paqin ndjese….
Mund të jetë një ilustrim i 1 person dhe teksti