PROFETËT E FACEBOOK-UT DHE APOKALIPSI I RREMË !
Në mungesë të analizës serioze, skena publike mbushet me “profetë” që shpallin fundin e botës me një status. Një ndër zërat më të zhurmshëm në këtë kor është edhe Mustafë Bajrami, i cili herë pas here e shpall apokalipsin sikur të ishte një njoftim ditor.
Kur profetët e Facebook-ut shpallin fundin e botës ?
Sa herë që realiteti nuk përputhet me bindjet e tyre, shpiket katastrofa.
Një konflikt i mundshëm kthehet në “fund të botës”,
një tension ndërkombëtar bëhet “luftë shkatërrimtare”,
dhe ndjekësve u servohet frikë në vend të arsyes.
Ky nuk është paralajmërim.
Është skenar për konsum ideologjik.
Sa herë mungon argumenti, fillon “apokalipsi”
Të përmendësh Pakistan dhe Turqia si “forca që do djegin botën” është një narrativë që tingëllon më shumë si predikim emocional sesa analizë gjeopolitike.
Shtetet nuk veprojnë mbi thirrje mistike, por mbi interesa konkrete.
Ndërkohë, të kërcënosh Shtetet e Bashkuara të Amerikës apo Izraeli me “fund bote” është një mënyrë e thjeshtë për të tërhequr vëmendje – jo për të shpjeguar realitetin.
Në këtë lloj diskursi:
feja përdoret si mburojë,
politika maskohet si moral,
dhe propaganda vishet si “e vërtetë absolute”.
Bota nuk mbaron nga statuset – por nga propaganda që i ushqen ato
Problemi nuk është vetëm një status apo një predikues.
Problemi është kultura e të menduarit që ushqen këtë retorikë.
Kur çdo zhvillim interpretohet si “luftë e shenjtë”,
kur çdo analizë zëvendësohet me thirrje emocionale,
dhe kur frika bëhet mjet mobilizimi –
atëherë kemi të bëjmë me një model të pastër të islamit politik që kërkon ndikim përmes panikut.
Në fund:
Bota nuk mbaron sepse dikush e shpall në Facebook.
Por shoqëritë dëmtohen kur propaganda zëvendëson arsyen.
Dhe sa më shumë që kjo retorikë përsëritet, aq më e qartë bëhet një gjë:
apokalipsi i vërtetë nuk është ai që shpallet – por ai që krijohet në mendje, kur propaganda merr vendin e mendimit kritik !
