Dëshiroj të shpreh shqetësimin tim të thellë lidhur me procesin e pranimit të kandidatëve në Policinë e Kosovës, veçanërisht në rastet e pranimit dhe përzgjedhjes së kandidatëve për Akademinë Policore në Vushtrri.
Nga ajo që kam përjetuar dhe vërejtur personalisht, kam shqetësime serioze se procesi i përzgjedhjes mund të mos ketë qenë gjithmonë i drejtë, transparent dhe i barabartë për të gjithë kandidatët. Ka pasur pretendime dhe dyshime për lista të përgatitura paraprakisht me emra të personave që konsideroheshin të sigurt për pranim, përfshirë edhe raste të mundshme të favorizimit familjar.
Një shqetësim i veçantë lidhet me trajtimin e kandidatëve që vinin nga familje të lidhura me luftën dhe Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Sipas përvojës sime, disa prej tyre janë ndier të përjashtuar dhe të trajtuar padrejtësisht gjatë procesit të testimit dhe përzgjedhjes. Këto përvoja kanë lënë pasoja të rënda emocionale dhe kanë krijuar ndjenjën se sakrifica dhe kontributi i familjeve të tyre nuk janë trajtuar me respektin dhe drejtësinë e merituar.
Unë e kam përjetuar këtë situatë personalisht si vajzë e një familjeje të lidhur me UÇK-në. Për vite me radhë kam ndier zhgënjim dhe padrejtësi për mënyrën se si janë trajtuar disa njerëz dhe familje, pavarësisht ndryshimeve të pushteteve dhe qeverive në Kosovë.
Ky nuk është vetëm një shqetësim personal. Është një thirrje për transparencë, barazi dhe drejtësi. Institucionet përgjegjëse duhet të sigurojnë që çdo proces pranimi në Policinë e Kosovës të jetë i hapur, i paanshëm dhe i bazuar vetëm në meritat, aftësitë dhe rezultatet e kandidatëve.
Është shqetësuese kur krijohet përshtypja se disa kandidatë mund të kenë përparësi për shkak të lidhjeve familjare me pjesëtarë të Policisë së Kosovës. Kur flitet për fëmijë të zyrtarëve policorë që shihen të përgatitur paraprakisht për uniformë, ndërkohë që kandidatë të tjerë luftojnë për një mundësi të barabartë, lindin pyetje serioze për drejtësinë dhe integritetin e procesit.
Pranimi në Policinë e Kosovës duhet të bazohet vetëm në meritë, rezultate dhe aftësi, e jo në mbiemra, lidhje familjare apo ndikim. Çdo dyshim për lista të përgatitura paraprakisht ose për favorizim duhet të verifikohet nga institucionet kompetente në mënyrë të pavarur dhe transparente.
Deri kur do të heshtet për atë që shumë qytetarë e shohin dhe e përjetojnë si padrejtësi?
Si është e mundur që gjithmonë të krijohen dyshime se fëmijët e politikanëve, zyrtarëve, pjesëtarëve të Policisë apo njerëzve me lidhje të forta me pushtetin e kanë rrugën më të lehtë drejt një vendi pune, ndërsa të rinjtë e zakonshëm mbeten jashtë?
Ka shqetësime serioze për proceset e pranimit dhe testimit, përfshirë edhe proceset që lidhen me Akademinë Policore në Vushtrri. Çdo pretendim se kandidatët janë trajtuar në mënyrë të pabarabartë, janë larguar padrejtësisht nga provimi apo se emra të caktuar janë favorizuar, duhet të hetohet deri në fund.
Uniforma e Policisë së Kosovës nuk është pronë e askujt. Nuk është trashëgimi familjare dhe nuk duhet të jetë shpërblim për lidhje politike apo personale.
Pavarësisht se cila parti vjen në pushtet, qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë të njëjtën gjë: drejtësi, transparencë dhe mundësi të barabarta.
Mjaft me heshtjen!
Mjaft me proceset që lënë hapësirë për dyshime!
Nëse çdo kandidat nuk trajtohet në mënyrë të barabartë, atëherë duhet të kërkohet përgjegjësi. Institucionet kompetente duhet të hapin proceset, të verifikojnë çdo pretendim dhe t’u tregojnë qytetarëve të vërtetën.
A nuk ju vjen turp kur fëmija juaj hyn në një proces me dyshime për favorizim, ndërsa një fëmijë tjetër, që ka studiuar, është përgatitur dhe ka pritur me shpresë, mbetet jashtë?
Prindërit tanë kanë sakrifikuar për këtë vend. Shumë familje kanë dhënë gjithçka për lirinë e Kosovës. Sot, fëmijët e tyre dhe çdo fëmijë i Kosovës meritojnë respekt, drejtësi dhe mundësi të barabarta — jo dyer të mbyllura dhe procese që lënë hapësirë për dyshime.
Ka të rinj, përfshirë fëmijë të familjeve që kanë kontribuar dhe sakrifikuar për Kosovën, të cilët kanë provuar të hyjnë në Policinë e Kosovës shumë herë. Disa kanë konkurruar me vite, kanë studiuar, janë përgatitur dhe kanë pritur një mundësi të drejtë.
Por shqetësimi është i madh kur krijohet përshtypja se, për disa të tjerë, rruga drejt uniformës është shumë më e lehtë. Ka dyshime dhe pretendime për lista të parapërgatitura, lidhje familjare dhe ndikime që mund të kenë cenuar barazinë e procesit.
Si mund të ndihen të rinjtë që provojnë për herë të 10-të apo të 15-të dhe mbeten jashtë, ndërsa dikush tjetër hyn pas vetëm dy ose tri përpjekjesh?
Nuk është turp të konkurrosh. Nuk është turp të provosh përsëri. Turp është nëse një i ri mbetet jashtë jo për mungesë aftësie, por sepse emri i tij nuk është në një listë të favorizuar.
Fëmijët e Kosovës nuk duhet të ndahen në ata që kanë lidhje dhe ata që kanë vetëm meritën e tyre.
KA FAMILJE QË KANË DHËNË GJAK PËR LIRINË E KOSOVËS, POR SOT NUK KANË ASNJË ANËTAR TË PUNËSUAR NË INSTITUCIONET E SHTETIT!
Kjo është një dhimbje që nuk mund të heshtet.
Ka familje që kanë sakrifikuar gjithçka për Kosovën. Familje që kanë humbur më të dashurit e tyre, që kanë dhënë kontribut dhe kanë kaluar vuajtje për lirinë që e gëzojmë sot. Megjithatë, fëmijët e këtyre familjeve sot ndihen të harruar dhe të lënë jashtë mundësive për punësim.
Ndërkohë, lindin shqetësime të mëdha kur qytetarët krijojnë përshtypjen se në disa raste lidhjet familjare, politike apo personale mund të kenë më shumë peshë sesa merita dhe një proces i drejtë.
Nuk kërkojmë që askush të marrë një vend pune si shpërblim për mbiemrin apo familjen e tij. Por kërkojmë që asnjë fëmijë të mos përjashtohet apo diskriminohet, ndërsa të tjerët mund të favorizohen për shkak të lidhjeve.
Institucionet e Kosovës, përfshirë edhe ata që mbajnë uniformën, kanë një detyrim të madh ndaj çdo qytetari: të garantojnë drejtësi, transparencë dhe mundësi të barabarta.
Mos i harroni familjet që sakrifikuan për këtë vend. Mos ua mbyllni derën fëmijëve të tyre.
Kosova nuk u ndërtua për privilegje familjare apo politike. Kosova u ndërtua mbi sakrificë, dhe sot duhet të ndërtohet mbi drejtësi, meritë dhe barazi për të gjithë.
Mjaft me heshtjen. Mjaft me favorizimet. Çdo i ri i Kosovës meriton të njëjtën mundësi për të konkurruar dhe për të fituar me meritë.
Jo të gjithë policët janë njësoj dhe nuk mund të futen të gjithë në një thes. Ka shumë pjesëtarë të ndershëm të Policisë së Kosovës që kryejnë detyrën e tyre me nder dhe përgjegjësi.
Por shqetësimi im është për ata që, nëse kanë përdorur pozitën apo ndikimin e tyre për të favorizuar familjarët, e kanë cenuar besimin e qytetarëve dhe emrin e uniformës.
Si mund të ndihet një i ri i aftë, i përgatitur dhe me rezultate, kur pretendon se është larguar nga një proces testimi, ndërsa krijohen dyshime se dikush tjetër mund të jetë favorizuar për shkak të lidhjeve familjare?
Asnjë prind nuk duhet ta përdorë uniformën, pozitën apo ndikimin e tij për t’i siguruar fëmijës një vend pune.
Fëmijët tuaj kanë të drejtë të konkurrojnë, ashtu si çdo fëmijë tjetër i Kosovës. Por askush nuk ka të drejtë t’ua marrë vendin të rinjve të aftë përmes lidhjeve, ndikimit apo një procesi të padrejtë.
Policia është institucion i Kosovës — jo pronë personale, jo trashëgimi familjare dhe jo vend ku uniforma kalon nga prindi te fëmija.
Nëse ka pasur shkelje, ato duhet të dalin në dritë. Nëse ka pasur padrejtësi, ajo duhet të korrigjohet. Drejtësia nuk mund të jetë vetëm një fjalë që kërkohet nga qytetarët; ajo duhet të fillojë brenda vetë institucioneve.
Ju policë që keni përdorur pozitën për të favorizuar punësimin e fëmijëve tuaj, duhet të jeni të parët që jepni llogari!
Uniforma e shtetit nuk është pronë personale dhe nuk duhet të përdoret për privilegje familjare.
Sepse kush e përdor pozitën për interes personal, cenon besimin e qytetarëve dhe e ul dinjitetin e uniformës që mban.
Nuk është kundër askujt që një fëmijë i një polici apo politikani të konkurrojë dhe të fitojë me meritë. Por është padrejtësi nëse një kandidat favorizohet, ndërsa një tjetër i aftë mbetet jashtë për shkak të lidhjeve dhe ndikimit.
Akademia Policore në Vushtrri, sipas shqetësimit tim, po jep përshtypjen se është familjarizuar dhe politizuar. Ka shumë dyshime se proceset e pranimit favorizojnë familjarë, fëmijë të policëve dhe njerëz me lidhje politike.
Jo të gjithë policët janë njësoj. Ka policë të ndershëm dhe profesionistë që e kryejnë detyrën me nder dhe për ta kam respekt.
Por shqetësimi im është se një pjesë e madhe e atyre që mbajnë uniformën mund ta kenë keqpërdorur pozitën dhe detyrën për interesa personale.
Uniforma e shtetit nuk është pronë familjare apo partiake. Çdo dyshim për favorizim duhet të hetohet, sepse Policia e Kosovës duhet t’u shërbejë të gjithë qytetarëve, jo interesave të familjeve apo partive.
Akademia Policore në Vushtrri është për shkollim dhe përgatitje profesionale, jo për fejesa, martesa, lidhje familjare apo favore.
Uniforma fitohet me meritë, jo me lidhje!
Është turp ku e kanë sjellë Policinë e Kosovës të gjitha pushtetet!
