Diana Rexhepi, gazetare, Zagreb
Deklarata e zotëri Gjokë Dabajt është shumë e rrezikshme, sidomos krahasimi i tij rreth pësimit të madh të shqiptarëve, në krahasim me hebrenjt, sipas tij. Nuk mund të ketë krahasime të tilla. Në asnjë nivel e në asnjë rrethanë historike. Absolutisht. Ngase Gjermania naciste nga 1939., deri 1945., i çfarosi dhe i dogji, tekstualisht i dogji 6 gjashtë milionë Hebrenj.
Holokausti nuk mund të krahasohet, thjeshtë nuk barazohen e krahasohen këto dy shembuj gjenocidesh.
Ata, Hebrenjt, krahasim me ne Shqiptarët, janë konsistent. Kombi baraz dhe i njejtësuar me besimin, baraz me vetvetën, popullin.
Dhe kështu më shumë se 5 mijë vjet. E shqitarët… pakës të humbun në përkthim. Vije këtu si dëshmi e hidhur jetësore dhe historike: Turqizimi i shqiptarëve, Islami Politik i shqiptarëve; një jokonsistencë e shqiptarëve për shkak të mungesës së identitetit të qartë kulturor e kombëtar: përleshje brenda për brenda vet shqiptarëve, patasj aradha ushtarake të pafundme të shqiptarëve mbrenda Ushtrise Turke – Osmane, kur me shekuj ishin faktor dobësimi i vetëdijes shqiptare.
Edhe sot eksistojnë reflekse të së kaluarës. Ekziston vetasimilimi i madh përmes xhamive, të gjitha të meremetuara e ndërtuara nga Turqia neoosmane, për qëllimet e saj, njejt si në të kaluarën. Në mënyrë që përmes asimilimit të shqiptarëve nëpër xhamitë e panumërta, ti përdorin ata pastaj si mish për top.
Siç i përdori në të kaluarën shumëshekullore.
Në Kongresin e Berlinit më 1878., kur e pyesin Otto von Bismark-un: Çka do të bëjmë me shqiptarët, ai në vend se të përgjigjej, kishte pyetur:
“Kush jane ata?!”
Jemi popull i munguar në Histori, prandaj historia flet e foli pa ne …! Pa praninë tonë! Sidomos në kohën kur krijoheshin kombe dhe shtete nacionale në shekullin 18-të. Ishim të munguar në Histori, prandaj pësuam. Ishim të turqizuar, apo ishim me sjellje anadollake në shumicë. Eksiston një thënie te kroatët: “Gori je poturica od samog Turčina”. (Ma i zi (keq) është turkoshaku, se sa Turku). Nuk do ti pranoj Europa aq lehtë shqiptarët, pasi nuk paraqiten ata që janë prej natyrës e historisë, Shqiptarë, por ashtu sikurse po i paraqet Turqia neoosmane dhe dhëheqësit e ndytë shqiptarë, si krijesa të shfytyruara, si do far “arnautësh”! Sepse shumica paraqiten si mysliman. Nuk e pranon Europa as Turqinë në BE, e që është shtet- superfuqi rajonale, e le më që t’i pranon shqiptarët.
E këtë “xhoker” mund të themi se e kan serbët në xhep dhe e nxjerrin sa herë iu duhet para botës. E shqiptarët, si duket, nuk e kuptojnë realitetin, as faktin domethënës: Nuk e don Europa Islamin dhe popullin e asimiluar-të islamizuar shqiptar në oborrin e vet. Ata me qëllim i kanë shpërnda e nda si është më së keqi boshnjakët-myslimanët gjatë luftës së viteve të ’90-ta.
I dërguan nëpër nëpër vende të ndryshme të Botës, që të mos kthehen kurrë më në Bosnje e Hervegovinë.
Kurrë më …!
Më shumë se gjysma e tyre kurrë më nuk do të kthehen në Bosnjë.
Kështu, disi, qëndron puna edhe me ne. Kot mundohemi me parulla: “Ne jemi shqiptarë, parasëgjithash…, kur nuk duam të jemi fare pa pamëdyshje: Vetëm Shqiptar!”
Për shtetet e Europës, shqiptarët janë popull që e avancojnë Islamin Politik. Kjo është e vërteta e hidhur. Mjafton ti shihni e numëroni islamistët e njohur politik nëpër viset shqiptare, qoftë në Tiranë apo në Prishtinë.
Dhe fushatën e papenguar të tyre në favor të islamit politik antishqiptar.
