Nga: Abas Fejzullahi
Gënjeshtra të shumta të shkruara e shpërndara në tërë botën, rreth Mitit serb për Kosovën si djep i Serbisë !
Por, e vërteta qëndron tërsisht ndryshe, për këtë, ka mjaft të dhëna e dëshmi se :
Serbët janë ardhacak në Kosovë, pas pushtimeve Serbe dhe Malazeze dhe kryerjes së shfarosjeve në masë të shqiptarëve, kanë bërë dëbime e shpërngulje me dhunë e kryer spastrime etike, është bërë popullëzimi(kolonizimi) me djepa mbi shpinë, me fëmijë kopila serb e malazez, që i kanë sjellur nga Serbia e Mali i Zi dhe i kanë përkundur në shtëpitë e shqiptarëve të vrarë e të djegur edhe për së gjalli të mbijetuarit nga lufta pushtuese e ushtrisë Serbe dhe Malazeze. Kopilave të sjellur nga Serbia e Mali i Zi, tue i përkundur në shtëpitë e shqiptarëve të vrarë, djegur e dëbuar gjatë luftërave pushtuese e pas pushtimeve, vazhdimisht i kanë mashtruar, gënyer se shtëpi,ara, fusha, kullosa e male janë të tyre por që vazhdimisht duhet pasur kujdes për ti ruajtur ato nga shqiptarët që i kanë përshkruar si plaçkitës, hajna, dhunues e vrasës!
Gënjeshtra e madhe e përsëritur qe më tepër se 600 vite është dëshmi se Gënjeshtra për Serbët është pasuri e trashëgimi kryesore nacionale dhe këte e përserisin në vazhdimsi për të bindur veten e tyre dhe të tjerët se edhe Betejen e Kosovës më 1389 që e kanë humbur e festojn si fitore.Këtë gënjeshtër e përsërisin ende sot e kësaj dite kryesisht KOS dhe Shteti Serb!
Organizimi i Tubimit më 28 qershor 1989 nga KOS dhe Shteti Serb me emrin Jugosllavi që drejtohej nga Serbia, zyrtarisht quhej MITINGU NË GAZIMESTAN afër Prishtinës në Kosovën e pushtuar nga Serbia.
Dy vite më parë në tërë Kosovën organizoheshin dhe mbaheshin tubime serbe që quheshin mitingje, ku me falimet e tyre euforike të zjarrta e me ndjenja nacional shoveniste serbo-çetnike, mbanin fjalime popa e politikaj udhëheqës e pushtetar serb, aktor, shkrimtar, fotgraf e gazetar që shkruanin e propogandonin për rrezikimin e serbëve në Kosovë,se janë të frikësuar e kërcënuar nga nacionalistët dhe iridentistët shqiptarë dhe po shpërngulen për në Serbi për të gjetur siguri!
Të njëjtat tubime e fjalime pastaj filluan ti organizonin e mbanin në tërë Jugosllavinë Federative, për të jetësuar Serbinë e bashkuar(unike) siq e quanin për të fshehur qëllimun kryesor për krijimin e Serbisë së Madhe.
« Desimir Jeftiqi kryetar i Qeverisë serbe, duke folur në akademinë solemne në Beograd, më 26 qershor 1989, vlerësoi se”miti i Kosovës është më i fuqishëm se e vërteta historike”. Për Zhika Radojloviqin, një ndër kuadrot udhëheqëse serbe, kjo është ”lufta për historinë botërore ». [1]
Më, 28 qershor 1989 në manifestimin e organizuar në Gazimestan fjalën kryesore e kishte Sllobodan Millosheviqi. Sipas disa vlerësimeve, në këtë manifestim përkujtimor kushtuar 600 vjetorit të Betejes së Kosovës që festohej nga serbët si fitore, ndërsa e vërteta historike dëshmon se ka qenë humbje. Sipas disa të dhënave të Mikel Ndrecës ishin të pranishëm midis 700.000 deri në 800.000 pjesëmarrës kryesisht serbë nga të gjitha viset e Jugosllavisë dhe kurbeti, ndërsa në disa mjete të lajmërimeve përmendet edhe numri prej 1.5 milion pjesëmarrës.
Në Mitingun e Gazimestanit mori pjesë e tërë udhëheqja partiake dhe shtetërore e Serbisë, delegacionet nga republikat dhe krahinat Jugosllave, përfaqësuesit e APJ, gjenerali Velko Kadijeviq etj, dhe rreth 50 diplomat të huaj, Ambasadori i SHBA-së Warren Zimmermann dhe Ambasadorët e Komunitetit Europian që takoheshin rregullish, morën të njejtin vendim që të mos marrin pjesë, shkruan mes tjerash në vijim në librin e tij “BURIMET E NJË KATASTROVE” fq.20 Warren Zimmermann:
« … Shumë shpejt pas kësaj apoteoze të nacionalizmit serb dëgjova një fjalë nga miqtë serb gazetar, se Milosheviçi ishte zemruar në mua. Më than se ai mendonte që unë e kisha organizuar bojkotimin nga Perëndimorët, duke e shfaqur veten kështu si antiserb. Milosheviçi kishte mundësi të merrte dëshmi se kjo nuk ishte e vërtetë, me që policia sekrete serbe do t’i kishte parë regjistrimet e bëra nga spiunazhi jugosllav për bisedimet e mia telefonike me kolegët diplomatë. Megjithate Milosheviçi nuk pranoi të takohej me mua derisa m’u bë afër një vit qëndrimi në këtë vend. »[2]
Nga fjalimi i Sllobodan Millosheviqit ku mes tjerash mund të veçohen dy gjëra me shumë rëndësi që dëshmojnë më vonë pasojat tragjike nga luftërat e shkaktuar po nga vet ai :
- « Trimëria e Kosovës tani qe 6 shekuj e frymëzon krijimtarinë tonë, e ushqen krenarinë tonë dhe nuk lejon të harrojmë se dikur kemi qenë ushtri e madhe e guximshme dhe krenare, njëra nga të rrallat, edhe pse humbi, mbeti e pamposhtur. »
- « Gjashtë shekuj më vonë, pikërisht sot, përsëri jemi në beteja. Nuk janë këto beteja të armatosura edhe pse as të tilla nuk përjashtohen ».[3]
« Mirpo fjalimi i Millosheviqit në Gazimestan i mbolli mbi 260.000 varre në hapësirën e ish Jugosllavisë. Sepse, vetëm dy vjet pas këtij fjalimi në Gazimestan, shpërtheu lufta e përgjakshme në Jugosllavi. Në gazimestan serbia e humbi edhe një betej. »[4]
Sipas sjelljeve të popave dhe udhëheqësve të Serbisë edhe tani po sillen njësoj si në kohën e Millosheviqit që sjelli gjakderdhje dhe tragjedi në hapësirat e Ballkanit s’është për t’u habitur se janë pasardhës të tij dhe me të njejtën melodi këndojnë edhe këngët e njejta që bëjnë thirrje për pushtime dhe shfarosjen e shqiptarëve dhe boshnjakëve… dhe bashkësia ndërkombëtare e BE bënë se gjëja s’po sheh e s’po ndien si në të kaluarën!
Përmes gënjeshtrave dhe propogandës Serbia që ka shpërndar nëpër botë ka pasur përkrahje nga disa shtete të Europës perëndimore (sidomos në Francë, Britanin e Madhe dhe në Amerikë) gjatë Luftës së Parë Botërore. Serbia paraqitet si një vend i përkushtuar për liri e moralitet, siç e thekson një ekspert amerikan mbi Kosovën Thomas A. Emmert:
Faksimil i faqeve 232-233 nga libri Serbia Hyjnore[5]
Qëndron ende një e vërtet e hidhur që në botë shumë pakë studiues e din të vërtetën për të gjitha llojet e shfarosjeve që Serbia i ka kryer në Ballkan ndaj popujve tjerë jo serb në përgjithësi po edhe ndaj shqiptarëve, sepse i ka fshhur ato me të gjitha mjetet e mundshme në veçanti përmes shkrimeve dhe botimeve të artikujve dhe librave me plotë gënjeshtra dhe shpifje dhe shpërndarjen e tyre përmes përfaqësive diplomatike dhe formave tjera në tërë botën..!
Kudo në botë ku bëhet ndonjë luftë,në lajmet botërore përmes fotografive dhe filmimeve nga gazetarët e ndryshëm nga terreni i luftimeve apo edhe pas kryerjes së luftimeve gjatë armëpushimeve mbledhin të dhëna dhe lajmrërojn lexuesit e shikuesit përmes gazetave dhe televizoneve të ndryshme institucionale dhe private për pasojat dhe tmerret e luftërave dhe shfarosjeve të kryera!
Mirpo krimet më të rënda dhe shumëllojshmëria e shfarosjeve në masë shpeshëherë ka ndodhur gjatë marrëveshjeve për armëpushim siç ka ndodhur në Bosnje dhe Kosovë ku Serbia shfarosjet e planifikuara i ka kryera gjetë armëpushimit dhe është kujdesur për fshehjen e tyre tue shkatrruar gjurmët e krimit apo fshehur ato..në mënyra nga më të ndryshme!
Për llojet e sharosjeve (gjenocideve) në vazhdimsi që Serbia i ka kryer ndaj shqiptarëve pas përfundimit të luftërave të bëra dhe gjatë ushtrimit të pushtetit pas pushtimit,në veçanti që nga viti 1878-1999 shumë pakë është bërë e ditur në botë sepse shumë nga këto shfarosje janë kryer pas përfundimit të luftërave pushtuese serbe, gjatë jetësimit të pushtetit në mënyrë të heshtur e të fshehura nga vet pushteti:
Nga shpërnguljet e detyrueshme të popullates gjatë viteve 1998-1999
Disa prej mënyrave dhe llojeve të shfarosjeve në heshtje me plane dhe programe afatgjata
- Marrja e tokave nga shqiptarët dhe dhënia si dhuratë ardhacakëve serbo malazez,
- Tatimi – taksa për pasuritë e palëvizëshme dhe të lëvizëshme,
- Marrja e drithit nga hambarët e mielli nga maxhja…Kërcënimet përmes URISË për nënshtrim,
- Detyrmi me dhunë e kushtëzime i ndërrimit të besimit- Fesë.
- Pengesat dhe ndalimi i shkolimit në gjuhën amëtare,
- Dëmtimi i varrezave,
- Shpërnguljet e detyrueshme,
- Pengesat në punë dhe marrja e të drejtës për të punuar,
- Largimi nga vendet e punës me dhunë,
- Keqtrajtimet, burgosjet, plagosjet, hslmimet dhe vrasjet gjatë: Kundërshtimeve (demostratave) gjatë shpalljes së Gjendjes së jashtëzakonëshme – shtetërrethimit dhe aksionit për mbledhjen e armëve,
- Gjykime dhe dënime të sajuara për vepra të pa bëra…etj.,
- Keqtrajtimet dhe vrasjet gjatë shërbimit ushtarak etj. 10 Dimëror (Janar) 2022
Përgatitur nga Abas Fajzullahi
[1] Mikel Ndreca, 87 Vjet terror dhe gjenocid shtetëror (1912-1999) faqe 262
[2] Po aty
[3] Nga fjalimi i Sllobodan Millosheviqit në Gazimestan, 28 qershor 1989.
[4] Mikel Ndreca, 87 vjet terror dhe gjenocit shtetror (1912-1999), faqe 262
[5] Branimir Anzuloviq, Sebia Hyjnore nga miti te gjenocidi, faqe 232&233
