Washingtoni dhe Brukseli, po gabohen në rastin e Urës së Ibrit!

Nga: Fadil Maloku, sociolog nga Prishtina

1. Është e dijtur kahmoti që urat si konstruksione fizike nuk simbolizojnë thjesht vetëm struktura të zakonshme prej guri, betoni ose hekuri që përshkojnë një lumë. Ato janë edhe një lloj shpirti metafizik që lidhin brigjet, lidhin njerëzit dhe bëhen alter ego i jetës, i respektit, po nëse doni edhe miqësisë midis popujve, shteteve e kombeve nga më të ndryshme. Secila urë, me këto dimensione e ndërtuar e ka një destinacion, një simbolikë, po edhe një porosi të caktuar. E përbashkëta e të gjithave urave është se ato lidhin brigje me botëkuptime, ideologji dhe bindje të ndryshme sociale, politike, ekonomike, etj. ‘

2. Të hapësh një urë do të thotë të zgjasësh dorën e miqësisë dhe të bashkéjetesës me të tjerët. Të zbusësh paragjykimet dhe të mënjanosh armiqësitë e akumuluara midis njerzëve. Pra, Urat pra synojnë të zhdukin barriera, të fshijnë kufijt etnik, fetar, social e politik, madje edhe të eliminojnë mosmarrëveshjet midis popujve. Ato fundi i fundi përveç lidhjes së brigjeve pretendojnë në shumicën e kontesteve ndërshtetërore (si është rasti ynë me Serbinë) krijojnë atmosferë tolerance dhe një lloj “kimie”interesante sociale e padyshim edhe politike mes njerëzve.

3. Moshapja e urës në Mitrovicë, padyshim që në mënyrë (in)direkte e dëshmon edhe figuratisht shtrirjen e sovranitetit të Serbisë. Ama, pajtimi me këte konstatim nënkupton decidivisht një raport antidemokratik, madje edhe anticivilizues. Sepse, mbyllja është kundër lirisë së lëvizjes e qarkullimit të lirë të njerzëve e mallrave…pra, kundër parimeve fundamentale të shtendërtimit, cilësi që edhe i identifikon shtetet e sotme perëndimore…