Shkruan e kndon: Lirim Patrioti
(Lirim Gashi, Prizren)
KUR TREKËNDËSHI MAGJIK I FEMRËS KUPTON SE S’KA NEVOJË PËR TRURIN PËR TË QENË I LUMTUR
Mua personalisht më magjeps përtej çdo mase gjuha akademike, sidomos kur e përdori për të përshkruar situata ku organet gjenitale zhvillojnë plane strategjike të pavarura nga kontrolli i trurit.
Si për shembull, “Trekëndëshi Magjik” i zonjës Qikaku, sipas të dhënave të fundit, ka vendosur ta rrisë këtë vit aktivitetin seksual për 30% – 10% më shumë se Ferma e Pulave në Fier prodhimin e vezëve.
Pra fjalën e kam për zonjën Qikaku nga PDK, e cila i ka dhënë autonomi të plotë vendimmarrëse trekëndëshit të saj magjik, pa frikën se mos kjo autonomi e çon në një Republika Srpska intime, të udhëhequr nga Radojçiqët dhe Veselinoviqët e fantazisë, ku ndoshta në klitorisin e saj do të valvitet flamuri serb, apo ai i komunës imagjinare të zonjës Duda Balje.
Po ashtu, zonja Hamide, në moshën e pjekurisë 50-vjeçare, i ka dhënë leje trekëndëshit të saj magjik që të çlirohet nga kornizat moraliste të rinisë, sepse dikur ia kishte kufizuar aq shumë aktivitetin real, sa që e kishte shndërruar në një mandolinë imagjinare me tela të shkëputur nga përdorimi i tepërt.
Ka ardhur koha që disa gra shqiptare, si zonja Qikaku, ta marrin në dorë fatin e trupit të tyre. Më saktë: fatin e trekëndëshit të tyre magjik. Jo më të për ta kontrolluar nga truri, nga burrat, nga partia apo nga zakonet e shekujve të kaluar.
Zonja Qikaku ka shpallur publikisht se këtë vit, trekëndëshi i saj magjik (zona ku kombinohen ëndrrat, ndjesitë dhe dëshirat trupore) do ta rrisë aktivitetin seksual për 30%. “Më shumë se ferma e pulave në Fier që ka rritur prodhimin e vezëve vetëm për 20%,”.
Këtë e ka thënë ajo me krenari dhe buzëqeshje shumë të sinqertë.
Por ajo nuk ndalet me kaq.
Ajo i ka dhënë trekëndëshit të saj magjik autonomi të plotë, sikur të ishte një shtet i lirë.
Pra i ka dhënë leje të mos e pyesë më trurin, burrat, apo partinë para se të ndiejë, të pëlqejë apo të marrë vendime intime.
Ndërsa trekëndëshi i saj magjik në një prononcim për gazetën Nacionale ka deklaruar me sarkazëm:
“S’kam frikë që kjo liri do të kthehet në një ‘Republika Srpska’ brenda meje,” dhe “as që e kam ndër mend t’ia ndalojë klitorisit tim të bëhet shtizë apo mbajtës i flamurit serb apo i ndonjë partie të kombësive tjera”.
Nga ana tjetër, Hamidja, një grua tjetër që ka kaluar të 50-at, e ka kuptuar se ka humbur shumë vite duke i thënë trekëndëshit të saj magjik “jo” për çdo iniciativë.
“Kur isha e re,” thotë ajo, “ia shtypja aq shumë epshet reale trekëndëshin tim magjik, saqë e përdorja vetëm si mandolinë imagjinare, duke ia torturuar telat me gishta, deri sa këputëshin.
Tani e kam lejuar ta luajë muzikën që do vetë, pa dirigjent.”
Këto gra nuk po bëjnë thjesht seks më shumë. Ato po shpallin pavarësinë e trupit të tyre. Po kërkojnë të ndjejnë dhe të jetojnë siç duan, pa frikë, pa turp dhe pa komandë nga askush.
Disa burra e kanë humbur toruan, ndërsa disa gra të partive konservatore janë trembur nga kjo valë e re nën preteksin se po rrezikon “moralin” e hoxhës Shefqet që lëpihet si akullore dhe hahet si byrek.
. Por e vërteta është që në një vend ku liria shprehet vetëm me fjalë, këto gra po e jetësojnë atë me trupin e tyre. Dhe ndoshta… po na japin një mësim të madh:
Nuk ka demokraci më të sinqertë se ajo që ndodh mes kofshëve, kur trupi flet vetë për veten, pa lejen e askujt.
