Edi Rama, pas fitores së 11 majit, po shfaqet jo si kryeministër i një sistemi të dëshmuar parlamentar, por si një lider (Ajatollah!?) suprem, që duhet të vendosë për gjithçka dhe për çdo gjë në Shqipëri dhe (madje, shih ti; edhe për) bashkimin e trojeve shqiptare!?
Duke e quajtur synimin, ambicien, shpresën dhe aspiratën shqiptare si një “formulë të shekujve XIX dhe XX”, ky njeri, përmes këtij deklarimi, përveçse shpreh zhveshjen totale nga rrënjët kombëtare (që as vetë duket ai ka të qarta!), rrezikon ta relativizojë skajshmërisht idenë e bashkimit kombëtar. Një ide për të cilën shumë gjenerata në të kaluarën sakrifikuan edhe jetën dhe që mbetet ende një aspiratë e papërfunduar historike.
Kjo thënie, e bërë virale në media, ka “mision” dhe qëllim djallëzorë të zbehë mitin kombëtar, të ftohë emocionalisht raportin Shqipëri–Kosovë, si edhe të injektojë një mesazh ambiguiteti, dyshimi e konfuzioni që vetëm ai mund ta imagjinojë!
Kjo retorikë, gjoja moderniste, kozmopolite e integriste, përmban edhe një tendencë publike (!) për t’u “shkurorëzuar” përfundimisht nga narrativat e sakrificës kombëtare (Lidhja e Prizrenit, luftërat për liri, UÇK-ja) gjatë gjithë peripecive historike, dhe për t’i varrosur ato te gjeneratat e reja, që tashmë duken më pak të interesuara e të gatshme për këtë ëndërr gjithshqiptare.
Këtë e bën, sepse i zhytur në luksin e megalomanisë dhe të vetëmjaftueshmërisë së senilizuar, pretendon të “mirëmbajë” një pushtet të kriminalizuar dhe të korruptuar deri në palcë. Pra, me këtë “formulim”, në fakt ai shmang publikisht përgjegjësinë për të ofruar hapa konkretë se si duhet të bëhet ky bashkim.
Zotni Fadil ju PERGEZOJ per kete shkrim te sakte dhe sintetik.
Kundër një bashkimi kombetar janë edhe elitat (demagogët)e politikës shqiptare! Të gjithë, pa përjashtim. Në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoni… Kundër një bashkimi të tillë janë edhe ata që i votojnë! Megjithatë, shpjegim më të mirë, pse ndodh kjo, mund ta jep vet autori i shkrimit, zotni Maloku!