Isa Mulaj: Si ia shpëtoj Ibrahim Rugova jetën Blerim Shalës por dyshohet se e urdhëroj policinë serbe ta vrasin Fehmi Aganin?

(E huazuar, teksti i plotë në shkrimin e mëposhtëm të bazuar në librin e Blerim Shalës “Vitete e Kosovës: 1998-1999, Biblioteka Gama, Prishtinë, 2001, 432 faqe).

“Kur iu afruam pikës së kontrollit kufitar [Hani i Elezit], kuptuam që hëpërhë serbët nuk lejojnë kalimin…Policët serbë na kërkuan leternjoftimet. Menjëherë, me të marrë vesh emrin tim [Blerim Shala], polici pa një letër që kishte pranë, me gjasa me emrat dhe fotografit e anëtarëve të delegacionit të Kosovës në Rambuje..Kur vërtetoi se kush isha polici mu drejtua me fjalët:” ku je nisur ti? Kemi urdhër që asnjerin prej jush që e keni nënshkruar Marrëveshjen e Parisit të mos e lejojmë të dalë jashtë kosovës.”

“Pas nja dhjetë-pesëmbëdhjetë minutash bisedë, shefi i Policisë më tha që duhej të prisja përjashta, në holl. Ishte e qartë që tani ai duhej të konsulltohej me autoritetet në Beograd, për të marrë pastaj vendim se çka duhet bërë me mua. Isha i bindur që do të më kthejnë në Prishtinë, prandaj u përshendeta me tezen dhe i thashë që të gjithë duhet të dilnin në Maqedoni. Unë, aty mbrenda isha lënë të rrija vetëm, duke pritur verdiktin nga Beogradi.. PSE MË LIRUAN? Nja dy javë më pas do të marr vesh nga ambasadori Hill se ç’kishte ndodhur në ato dy orë pritjeje. Hill, këtë storie e kishte kuptuar nga biseda telefonike e zhvilluar me ADNAN MEROVCIN, sekretar teknik i Rugovës. Dr. Ibrahim Rugova më 30 mars [1999] kur ishte përmendur shkuarja e tij për çështje sigurie në Beograd dhe bisedat me Millosheviqin kishte kërkuar që t’i gjenin andej pari bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë si Fehmi Aganin, Edita Tahirin, Hydajet Hysenin, Mehmet Hajrizin, pra anëtarët e Delegacionit të Kosovës në Rambuje dhe ish-anëtarët e Kryesisë së Lidhjes Demokratike të Kosovës. Kur më zunë mua në Han të Elezit, autoritetet e Beogradit ishin konsultuar me DR. RUGOVEN dhe MEROVCIN, duke propozuar që të më kthenin në selinë e Ibrahim Rugovës… Rugova kishte refuzuar këtë ofertë duke thënë që nuk kishte nevojë për mua dhe se mund të më linin të lirë të kaloja kufirin. Sidoqoftë isha me fat të madh. Familja nuk besonte që sërish isha me ta.”

Blerim Shala sot është gjallë dhe mund ta dëshmoj, siç e ka theksuar edhe në libër që nga viti 2001, se ishte urdhëri i Ibrahim Rugovës nga Beogradi dhënë policisë serbe që të mos e kthej Blerim Shalën nga Hani i Elezit por ta lejojnë të dalë i lirë në Maqedoni sepse ai nuk i duhej ose nuk paraqiste rrezik për kolltukun e tij [të Rugovës]. Mirëpo, tek Fehmi Agani gjërat rrodhën krejt ndryshe. Atë e ktheyn ose nuk e lejuan të kaloj në Maqedoni dhe më vonë e vranë brenda Kosovës. Duke qenë në rrjedha të ngjarjeve dhe në punë të përbashkët me anëtarët tjerë të delegacionit të Rambujesë, Blerim Shala në librin e tij tregon se raportet ndërmjet Fehmi Aganit ishin acaruar aq shumë sa që prej Kuvendit të Tretë të LDK-së, Agani nuk e ndiente më veten pjesë të LDK-së. Përplasjet kishin filluar pasi Rugova kishte insistuar se çdo gjë në Kosovë [për shqiptarët] duhet të përqëndrohen në duar të presidentit ose Kosova të bëhët Republikë Presidenciale [sikur sistemi i sotëm në Rusi në krye me Vlladimir Putini], e jo Republikë Parlamentare siç insistonte Fehmi Agani [dhe siç e kemi sot].

Agani: Një gjë e tillë nuk mundë të bëhet. Presidenti duhet të ketë më shumë një rol protokollar dhe si duket Ty më shumë të intereson pushteti se ajo që po bëjmë ne këtu…”

Rugova pas kësaj largohet dhe vetëm disa qaste më vonë i vjen Profesor Aganit, Adnan Merovci ” për ta përpunuar” dhe për ta bërë për vete. Ai, i deleguari i Rugovës i kërkon Aganit që ky të përkrah variantin që sistemi në Kosovë të jetë presidencial e jo parlamentar.

Fehmi Agani ishte i bindur që Kosovës nuk i duhej një maje e tillë pushtetore e perqendruar në doren e një njeriu të vetëm dhe i thotë në mënyrë decidive ” emisarit të Rugoves: “Përvoja e keqe me Sali Berishen e edhe hiq ma pak me Ibrahim Rugoven nuk na lejon që të kemi sistem presidencial por parlamentar..”

“Agani- Rugovës: Ti nuk e meriton me kanë president! Ty Ibrahim të intereson vetum një gjë: kryetarllaku! Por ti se meriton as Kryetar i LDK-ës me kanë!.”

Ibrahim Rugova nderhyn me pyetjen: “A je ti Fehmi anetar i LDK-ës a i këtyre [UÇK-së]?”

Agani: Prej Kuvendit të Tretë të LDk.ës unë nuk e ndjejë më veten anëtar të këtij subjekti.”

Kaq ka mjaftuar që Ibrahim Rugova t’ia jepë dritën e gjelbër policisë serbe për ta gjetur dhe ta vrajnë Fehmi Aganin. Kur është ndaluar dhe arrestuar Blerim Shala nga e njëjta polici serbe, intervenimi i Ibrahim Rugovës e ka liruar me një fjalë goje. Madje, policia e Millosheviqit nuk ka guxuar të vendosë vet për fatin e Blerim Shalës por e ka pyetur Rugovën çka të bëjnë me të, dhe Rugova u ka thënë “lëshojeni, lejeni të lirë” [për shkak se ky nuk i përzihej Rugovës në sistemin presidencial ose absolut] të cilin ia kishte kundërshtuar Fehmi Agani. Fehmi Aganin nuk e ka vrarë policia serbe krye në vete por me urdhër të Ibrahim Rugovës. Para Fehmi Aganit, u kujtohet fort mirë se më 11 janar 1999 ishte vrarë Enver Maloku, i cili i kishte shtuar dukshëm kritikat kundër regjimit të Ibrahim Rugovës, deri në atë masë sa që vetëm më pak se tre muaj para se të vritej, kishte botuar në gaztën “Bota Sot” një kritikë shkatërruese kundër Rugovës duke e cilësuar atë dhe politikën e tij që shkruan, flet dhe bënë propagandë për liri e pavarësi, manipulon opinionin publik i cili tanimë është ngopur me të. Për këtë denoncim publik të politikës së Rugovës, ai do ta paguante shtrenjt ose me jetë, ashtu siç e paguajti Fehmi Agani pas theyrjes së ashpër me Rugovën dhe politikën e tij. Po të donte Rugova, do t’i shpëtonte që të dy sikur Blerim Shalën, sepse, policia serbe nuk bënte as lirime e as vrasje të atyre që e kundërshtonin Rugovën pa e marrë izën e tij.

______