Kur armiqtë e kombit flasin në emër të shkencës
Thank you for reading this post, don’t forget to subscribe!
Në vend që të jenë kështjella të dijes dhe mbrojtjes së identitetit kombëtar, Akademitë e Tiranës dhe Prishtinës po shndërrohen gjithnjë e më shumë në instrumente të shërbimit kundër gjuhës shqipe. Me paratë e taksapaguesve shqiptarë, atje botojnë libra që nuk mbrojnë, por cenojnë dinjitetin gjuhësor e kulturor të kombit.
Akademikë në shërbim të së huajës
Ka kohë që disa akademikë shqiptarë janë vënë në shërbim të armiqve të kombit, duke tentuar të rrënojnë nga brenda shtyllat e identitetit tonë. Kur është fjala për historinë, kulturën dhe gjuhën shqipe, këta njerëz shfaqen si “shkencëtarë”, por në fakt janë tradhëtarë të heshtur të vetë kombit që i ushqen.
Së fundmi, dy “akademikë” nga Prishtina, Nazmi Lleshi dhe Bardh Rugova, kanë botuar një libër me titull “Fjalori i turqizmave në gjuhën shqipe”, me plot 497 faqe dhe mbi 14.500 fjalë. Në pamje të parë, libri duket si një përpjekje leksikografike, por në thelb është një fyerje ndaj lashtësisë dhe pastërtisë së shqipes.
Kjo qasje, që e paraqet shqipen si gjuhë të ndotur e të varur nga ndikimet turke, është pjesë e një strategjie të vjetër për të ulur vlerën e gjuhës sonë dhe për ta paraqitur atë si një gjuhë pa rrënjë të thella në historinë evropiane.
Akademia e Tiranës – heshtje ose bashkëfajësi
Ky fenomen nuk është i izoluar. Akademia e Shkencave e Tiranës ka botuar edhe më parë vepra të ngjashme, që nën petkun e “studimeve shkencore” zbehin identitetin kombëtar dhe e mbulojnë shqipen me hije të huazimeve të rreme. Kjo nuk është shkencë, por degjenerim i qëllimshëm kulturor.
Zëri i kundërshtimit
Në këtë errësirë të fabrikuar, shfaqen zëra që nuk pranojnë të heshtin. Njëri prej tyre është studiuesi Agron Dalipaj, i cili me argumente shkencore po u hedh poshtë këtyre “akademikëve” çdo përpjekje për të rishkruar historinë dhe gjuhën shqipe. Dalipaj përfaqëson atë që duhet të ishte fryma e vërtetë e akademisë – mbrojtja e së vërtetës dhe e gjuhës amtare.
Pse shqipja është e shenjtë
Popullit shqiptar nuk i ka mbetur gjë tjetër përveç historisë, kulturës dhe gjuhës – tri shtylla që e kanë mbajtur gjallë kombin tonë për mijëra vjet. Dhe është pikërisht aty ku godasin armiqtë e sotëm: në kujtesën dhe ndërgjegjen kombëtare. Kur nuk mund të na mposhtin me armë, përpiqen të na tjetërsojnë me “fjalorë”.
Por historia flet ndryshe. Zbulimet arkeologjike, si rasti i qytetit të Linës në Shqipëri, si dhe kërkimet e studiuesve amerikanë e evropianë, po dëshmojnë për lashtësinë e gjuhës dhe qytetërimit shqiptar. Ndërsa bota po e njeh këtë të vërtetë, disa “akademikë” të paguar nga populli po përpiqen ta mohojnë.
Përmbyllje
Koha e heshtjes ka mbaruar. Gjuha shqipe nuk ka nevojë për “fjalorë turqizmash”, por për fjalorë krenarie kombëtare. Ajo nuk është gjuhë e huaj në truallin e vet, por rrënja e vetë Evropës.
Kush e lufton shqipen, e lufton kombin.
Dhe kush e mbron shqipen, mbron Shqipërinë.
