Jam i hidhëruar (konsternuar) kur shoh se disa Shqiptarë (JO të huaj) po merren me « PLAGIATURË », domethënë, KOPJOJNË atë që them dhe shkruaj pa cituar autorin, Mathieu Aref. Ata padyshim bëjnë të njëjtën gjë për shkencëtarë ose shkrimtarë të tjerë pa cituar burimet e tyre… thjesht për të përvetësuar « fjalët, shprehjet, tekstet, idetë, datat ose çdo gjë tjetër » që nuk gjendet në tekste nga shkolla, universitete, enciklopedi, inteligjencë artificiale ose kudo tjetër… TË CILAT JANË RREPTËSISHT TË MIAT dhe që më morën mbi 50 vjet punë të palodhur dhe të pamëshirshme, djersë, netë pa gjumë dhe një tezë të paraqitur në Sorbonë. Si mund t’i përshkruajë të gjitha ata Hajdutë ? Vjedhje, tradhti, një ego i tepruar, pandershmëri, xhelozi, mungesë respekti dhe edukimi, apo, së fundmi, « mbivlerësim i vetes » në mënyrë që të mos ngatërrohen me atë që janë në të vërtetë ?!
Kjo nuk ka të bëjë fare me pretendime apo lavdi personale, por për shkak të gjithçkaje që sapo thashë, dhe për më tepër, për shkak të punës së stërholluar në Parahistori, Pelazgologji, Histori të lashtë, Gjuhësi, Antropologji, Etnologji… ose thjesht « Quae Sunt Caesaris, Caesaris » , që do të thotë « Jepjani Cezarit gjërat që janë të Cezarit ! ». Romakët ishin sigurisht në dijeni të këtij problemi vjedhjeje !
Kjo përbën një shkelje të pronësisë intelektuale dhe të drejtës së autorit : « çdo përfaqësim ose riprodhim i plotë ose i pjesshëm pa pëlqimin e krijuesit ose pasardhësve të tij në titull është i ndaluar dhe i paligjshëm ». Është i dënueshëm sipas organeve zyrtare dhe ligjore të të gjitha shteteve demokratike dhe të lirë (në Francë, “Kodi Penal i Pronësisë Intelektuale”, nenet L335-1 deri në L335-9; L711-2, L716-9) dhe organeve ndërkombëtare (WIPO, etj). Kjo mund të marrë format e mëposhtme :
• Kopjimi fjalë për fjalë i një dorëshkrimi (libër, revistë shkencore, faqe interneti, Facebooku,…) të riprodhuar fjalë për fjalë ose në një mënyrë të shtrembur.
• Përdorimi i tekstit, fjalisë, fjalës, datës ose idesë së një shkrimtari pa përmendur burimet e tij (emri i autorit dhe titulli i veprës…).
• Vendosja e imazheve, grafikëve dhe materialeve të tjera nga burime të jashtme pa i dhënë kredi krijuesit.
• Përmbledhja e idesë së një autori me fjalët e veta, por pa treguar burimin.
• Përkthimi i një teksti pa përmendur origjinën e tij (emri i autorit ose burime të tjera).
• Përdorimi i veprës së një personi tjetër dhe paraqitja e saj si e vetja, edhe nqs është me leje, etj.
Çfarë duhet të bëj ? A duhet të merrem me avokatin tim për t’u kujdesuar këtij problemi ? Sikur thonë anglezët « Wait an see » !
Français
Je suis consterné de constater que de nombreux Albanais (et TRES PEU d’étrangers) font des « PLAGIATS » c’est-à-dire COPIENT ce que je dis et écrits sans citer l’auteur Mathieu Aref, ils le font sans doute pour d’autres scientifiques ou écrivains sans citer leurs sources…pour simplement s’approprier « les mots , les expressions, les textes, les idées, les dates ou tout ce que l’on ne sait pas dans les textes des écoles, des universités, des encyclopédies, de l’IA , ni partout ailleurs…et QUI ME SONT STRICTEMENT PROPRES et qui m’ont pris plus de 50 ans de travail assidu et acharné, des sueurs, des nuits blanches et une thèse soumise à la Sorbonne. Comment peut-on qualifier tout cela ? De vol, de trahison, d’un ego surdimensionné, de malhonnêteté, de jalousie, de manque de respect et d’éducation ou, enfin, de « surestimation de soi-même » pour qu’on ne puisse pas les prendre pour ce qu’ils ne sont pas véritablement ?!
Ce n’est absolument pas par prétention ni pour la gloire mais c’est en raison de tout ce que je viens de dire et de surcroit en raison d’un travail affiné « de Préhistoire, de Pélasgologie, d’Histoire, de Linguistique, d’Anthropologie, d’Ethnologie…ou tout simplement « Quae Sunt Caesaris, Caesaris », c’est-à-dire « Rendre à César ce qui lui appartient » » ! Les Romains connaissaient déjà ce vice.
Il s’agit d’une violation de la propriété intellectuelle et des droits d’auteur : toute représentation ou reproduction intégrale ou partielle sans le consentement du créateur ou ses ayants droit est interdite et illicite. Il est condamnable par les instances officielles et juridiques de tous les Etats dignes de ce nom (en France « Code pénal de la propriété intellectuelle » Articles L335-1 à L335-9 ; L711-2, L716-9) et des instances internationales (OMPI). Il peut prendre formes suivantes :
• Copie textuelle d’un manuscrit (livre, revue scientifique, page web) reproduit mot pour mot.
• Reprendre le texte, la phrase, le mot, la date ou l’idée d’un écrivain sans mentionner ses sources (nom de l’auteur et titre de l’ouvrage).
• Insertion d’images, graphiques, et autres provenant de sources externes sans créditer le créateur.
• Résumé de l’idée d’un auteur avec ses propres mots, mais sans en indiquer la source.
• Traduction d’un texte sans mentionner la provenance (nom de l’auteur ou autres sources).
• Usage du travail d’une autre personne et présentation de ce travail comme le sien, même avec accord, etc.
Que dois-je faire ? Appeler mon avocat pour qu’il s’en occupe ? Wait and see !
