Dashuria për Atdheun dhe gjuhën shqipe nuk është vetëm ndjenjë, por trashëgimi që përcillet brez pas brezi. Ajo jeton në histori, në kujtesë dhe në emrat që u japim fëmijëve tanë — emra që mbajnë identitet, dinjitet dhe përkatësi.
Trashëgimi emrash të gurrës sonë
Fatmir — emër që simbolizon fat e mirësi,
emër nderi në histori.
Shqipe — emër që kujton Kongresin e Manastirit,
dhe gjuhën tonë me zë bilbili.
Flora — emër që lidh florën e faunën,
si Adriatiku që në gjirin e vet merr Drinin dhe Bunën.
Veton — emër që shiun paralajmëron,
dhe natyrën e gjallëron.
Mentor — emër drite e diturie,
udhërrëfyes i çdo shtëpie.
Vlora — emër që bashkon jug e veri,
emër që mbjell shpresë e dashuri.
Qoftë bekuar ai mësues mendjendritur arbëror,
që me këta emra të bukur të gurrës sonë të pastër
i thuri Atdheut kurorë!
Arif Ejupi
Gjenevë, 8 prill 2026
