Teuta Haxhijaj, shkrimtare, Gjermani
Një gjë s‘kam mujtë me kuptu kurrë dhe dyqysh nuk është as rend me kuptu: pse gratë/ vajzat duhet me pritë m‘i mbrojtë dikush?! Pse e shohin dhe e bëjnë në njëfarë mënyre vetën viktimë për shkak të gjinisë që i takojnë?!
Pse duhet me pritë me t‘mbrojtë baba, vellau, mixha, kushërinjtë, burri… a ku di unë kush?!
Pse duhet me pritë me t‘mbajtë dikush tjetër, me ta ndreqë jetën me demek, me t’i ba kushtet e me t‘mbajtë financiarisht? Pse llogaritë në forca të huaja, te çfardo natyre qofshin ato, e nuk llogaritë veç n‘forca tua?! Me ia lanë jetën tane n‘dorë t‘dikujt tjetër kushdo qofte ai? Pse i kërkon dhe pret me t‘i dhanë të drejtat tua dikush tjetër? Të drejtat e secilit njeri janë aty që në momentin e ardhjes n‘këtë botë pavaresisht gjinisë, merri e mos prit me t‘i dhanë kush.
Bonu e zoja e vetës!
Nëse nuk bohesh e zoja me mbajtë vetën dhe eventualisht fëmijët e tu, nëse i ki ateherë pergatitu me vallëzu gjithë jetën sipas muzikës dhe dëshirës së të tjerëve.
Mos del me protestu kot rrugëve se protestat kujt shenjë nuk ia kanë lanë, por vepro.
Ti vendosë!
Ps. flas për gratë dhe vajzat madhore e jo të miturat.
