Fshati në Kosovë po zbrazet në heshtje – dhe kjo është një nga tragjeditë më të mëdha shoqërore të kohës sonë.
Sot nuk po braktisen vetëm fshatrat malore e të largëta, por edhe fshatrat e rrafshit, me tokë pjellore, me ujë, kanalizim, rrugë të asfaltuara, shkollë, transport publik, shtëpi të mira dhe kushte shumë më të mira jetese sesa i kanë pasur brezat para nesh.
● Po ikin të rinjtë.
● Po mbyllen shtëpitë.
● Po zbrazen oborret.
● Po heshtin shkollat.
● Po shuhet zëri i fëmijëve nëpër lagje.
Dikur fshati ishte zemra e jetës shqiptare.
Sot, në shumë vende, një shtëpi është e banuar, ndërsa pesë të tjera janë të mbyllura. Brenda tyre kanë mbetur vetëm kujtimet, fotografitë në mure dhe ndonjë çift pleqsh që presin me mall derën të hapet verës nga fëmijët e mërguar.
Dhe ironia më e madhe është kjo:
■ Po ikim nga vendi ku mund të jetojmë më shëndetshëm, më lirë, më qetë dhe më dinjitetshëm.
■ Po ikim nga toka që prodhon ushqim.
■ Po ikim nga ajri i pastër.
■ Po ikim nga oborri, pemët, kopshti, gjelbërimi, qetësia dhe siguria.
■ Po ikim nga mundësia për të ngrënë ushqim të pastër, të freskët, të prodhuar me duart tona.
Kjo video është dëshmia më e mirë se çfarë pasurie ka jeta në fshat.
Një kopsht familjar me perime e pemë të shëndetshme, pa helm, pa kimikate, pa mashtrime tregu — një copë jetë e ndershme, një copë Kosovë që ende prodhon, ushqen dhe mban gjallë familjen.
● Fshati nuk është prapambetje.
● Fshati është pasuri.
● Fshati është shëndet.
● Fshati është ekonomi.
● Fshati është pavarësi ushqimore.
● Fshati është jetë.
Një popull që e zbraz fshatin, rrezikon t’i humbë rrënjët e veta.
Prandaj fshati nuk duhet lënë të vdesë në heshtje.
Ai duhet të ringjallet, të mbështetet dhe të kthehet në vend ku të rinjtë jo vetëm lindin, por edhe vendosin të jetojnë, të punojnë dhe të ndërtojnë të ardhmen e tyre.
____
Shih videon e shpërndarë nga Selatin Retkoceri:
