Aty ku islami zuni rrënjë të thella, u shua ndjenja për pavarësi.
Në Vilajetin e Kosovës, të Manastirit (Maqedonia e sotme) e në Shqipninë e Mesme, pra në trevat ku shqiptarët ishin masivisht të konvertuem ose ku kishte kolonë aziatikë të shqiptarizuem, nuk kemi asnjë revolucion a luftë të organizueme antiturke gjatë 200 viteve të fundit të Perandorisë Osmane.
Nga Çamëria e turqizueme, madje, nuk dolën as rilindas, jo vetëm që mungoi çdo lëvizje antiosmane.
Jo rastësisht, të gjithë rilindasit shqiptarë i përkisnin komunitetit ortodoks, françeskan apo bektashij. Myslimanët sunitë, megjithëse ishin shumicë numerike, nuk e përqafuan idenë e shkëputjes nga Perandoria e errësinës.
Per te ja vertetuar kete thenje ( tezë) te z. Nano, po e citoj historianin Oliver Jens Schmitt:
” Deri ne vitin 1912 pothuajse asnje mysliman ne Kosovë nuk e kishte vëne ne pyetje sundimin e Sulltanit; perkundrazi besnikeria ndaj Sulltanit dhe Kalifit mbeti lidhja vendimtare politike dhe religjioze.” (faqe 63)
Nxjerre nga libri “Kosova, histori e shkurter e nje treve qendrore ballkanike”