(në shqip dhe serbisht)
Në videoklipin e mëposhtëm shfaqet një studente e re serbe, e cila para qytetarëve të mbledhur ankohet me zë të lartë dhe me ngarkesë të madhe emocionale se Ligji për Shtetësinë, i miratuar nga Qeveria Kurti, i paska dhënë definitivisht fund iluzionit se Serbia mund ta trajtojë Kosovën si një pronë të vetën, ku hyn, del dhe vendos sipas qejfit.
Ajo përfaqëson një kategori studentësh që në opinionin publik paraqiten si zëri i pastër i revoltës kundër regjimit klerofashist, kleptokratik dhe represiv të Vuçiqit, por që në çastet vendimtare zbulojnë një rol krejt tjetër.
Nën petkun e idealizmit studentor, ata shndërrohen në Kuaj Modernë të Trojës, përmes të cilëve shërbimet sekrete serbe dhe ruse përpiqen ta devijojnë pakënaqësinë qytetare nga lufta për demokraci, drejtësi dhe sundim të ligjit, duke e orientuar atë drejt një nacionalizmi edhe më të ashpër e më agresiv se ai i regjimit që pretendojnë se e kundërshtojnë.
Pikërisht këtu qëndron paradoksi i tyre më i madh:
ndërsa deklarojnë se e luftojnë autokracinë, ata vazhdojnë t’i ushqejnë të njëjtat mite imperialiste që e mbajnë atë gjallë.
Me fjalë të tjera, ata i ndryshojnë parullat, por jo edhe logjikën; i ndryshojnë fytyrat, por jo edhe ambiciet për ta parë Kosovën jo si një shtet sovran e të pavarur, por si një territor mbi të cilin Serbia duhet ta ruajë përgjithmonë të drejtën e ndërhyrjes arbitrare.
Komenti im :
Nëse kjo serbe e re do ta arrinte vërtet orgazmën aq zhurmshëm dhe aq emocionalisht sa flet, atëherë do ta lejoja të më këndonte këngë nacionaliste serbe, ndërsa unë me penisin tim do t’ia “luaja” mes kofshëve, himnin e Internacionales Seksuale Shqiptare.
Po ta kishte vërtet një talent kaq dramatik për emocione në çastin e kulmit të epshit, sa e ka kur flet, do t’ia jepja një pasaportë diplomatike kosovare për t’i shfaqur lirshëm emocionet e çmendura të vaginës së saj – aty ku këngët nuk këndohen, por shpërthejnë si bomba.
Në njërën dhomë, do të këndoheshin baladat nacionaliste serbe nën mbikëqyrjen e rreptë të Kombeve të Bashkuara, në dhomën tjetër do të ushtrohej Internacionalja e Çmendur Seksuale Shqiptare sikur të ishte një stërvitje aerobike ideologjike e natyrës kardiovaskulare, ndërsa në mes do të qëndronte një vëzhgues neutral nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe do të shkruante:
“Kjo nuk është më muzikë. Kjo është gjeopolitikë seksuale që buron nga kofshët e Trekëndëshit Serb të Bermudës.”
“Maşallah” në atë çast do të bëhej përshëndetja zyrtare e të gjithë atyre që i mbijetuan audioterapisë së saj.
E diku në sfond unë do të rrija ulur, do të pija kafe dhe do të thosha:
“Mos u shqetësoni, vëllezër shqiptarë, kjo nuk është çmenduri. Ky është thjesht një realitet serb, që i ka humbur dokumentet e veta falë Ligjit për Shtetësinë që e ka miratuar Qeveria Kurti.”
Mashallah, mashallah.
Dëgjojeni dhe shikojeni këtë Videoclip për ta kuptuar se për çfarë e kam fjalën.
MODERNI TROJANSKI KONJI: KAKO SE SRPSKI NACIONALIZAM MASKIRA IZA STUDENTSKOG BUNTA
Autor : Lirim Gashi
U priloženom video-snimku vidi se mlada srpska studentkinja koja se pred okupljenim građanima glasno i veoma emotivno žali da je Zakon o Državljanstvu, koji je usvojila Vlada Kurtija, konačno stavio tačku na epohu iluzije da Srbija može da tretira Kosovo kao svoju svojinu, u koju može da ulazi, izlazi i odlučuje po sopstvenoj volji.
Ona predstavlja jednu kategoriju studenata koji se u javnosti prikazuju kao autentičan glas pobune protiv Vučićevog klerofašističkog, kleptokratskog i represivnog režima, ali koji u ključnim trenucima otkrivaju sasvim drugačiju ulogu.
Pod plaštom studentskog idealizma oni deluju kao savremeni Trojanski Konji, preko kojih srpske i ruske obaveštajne službe pokušavaju da građanski bes skrenu sa borbe za demokratiju, pravdu i vladavinu prava ka još tvrđem i agresivnijem nacionalizmu od onog koji navodno osporavaju.
U tome se ogleda njihov najveći paradoks:
dok tvrde da se bore protiv autokratije, oni nastavljaju da hrane iste imperijalne mitove koji tu autokratiju održavaju u životu.
Dakle, oni menjaju parole, ali ne i logiku; oni menjaju lica, ali ne i ambicije da Kosovo posmatraju ne kao suverenu državu, već kao teritoriju nad kojom Srbija treba zauvek da zadrži pravo na arbitrarnu intervenciju.
Moj komentar:
Ako bi ova mlada Srpkinja zaista doživljavala orgazam tako glasno i tako emotivno kao što govori, dozvolio bih joj da mi peva srpske nacionalističke pesme, dok bih joj svojim penisom između butina „svirao“ himnu Albanske Seksualne Internacionale.
Kada bi zaista posedovala tako dramatičan talenat za emocije u trenutku vrhunca strasti kakav pokazuje dok govori, dodelio bih joj kosovski diplomatski pasoš kako bi slobodno mogla da ispoljava lude emocije svoje vagine – tamo gde se pesme ne pevaju, već eksplodiraju kao bombe.
U jednoj prostoriji pevale bi se srpske nacionalističke balade pod strogim nadzorom Ujedinjenih nacija, u drugoj bi se uvežbavala Luda Albanska Seksualna Internacionala kao da je reč o ideološkom kardiovaskularnom aerobiku, dok bi između stajao neutralni posmatrač iz Sjedinjenih Američkih Država i zapisivao:
„Ovo više nije muzika. Ovo je seksualna geopolitika koja izvire iz butina Srpskog Bermudskog trougla.“
„Mašalah“ bi u tom trenutku postao zvanični pozdrav svih koji su preživeli njenu audioterapiju.
A negde u pozadini ja bih mirno sedeo, pio kafu i rekao:
„Ne brinite, braćo Albanci, ovo nije ludilo. Ovo je samo srpska stvarnost koja je izgubila svoja dokumenta zahvaljujući Zakonu o Državljanstvu koji je usvojila Kurtijeva vlada.“
Mašalah, mašalah.
Pogledajte i poslušajte ovaj video-klip da biste razumeli o čemu govorim.
_____
Shih videon:
