Selatin Retkoceri, Llugagji, Gjilan
Seanca e djeshme e Kuvendit të Kosovës për pak sa nuk degjeneroi në një arenë përleshjeje fizike. Skenat e djeshme dhe diskutimet janë një pasqyrë e qartë e degradimit politik që po e përjeton vendi nën drejtimin e Albin Kurti dhe qeverisë së tij. Kjo seancë nuk ishte thirrur për spektakël, por për një nga problemet më të rënda që po godet qytetarët: rritjen e pakontrolluar të çmimeve të derivateve.
Në vend që të ofrohej zgjidhje konkrete, pozita zgjodhi arratisjen politike, duke braktisur sallën dhe duke bllokuar çdo mundësi për ndërhyrje urgjente, si heqja e përkohshme e akcizës apo përshkallëzimi i TVSH-së.
Ndërkohë, realiteti jashtë Kuvendit është brutal: çmimi i naftës ka arritur në 2€ për litër, ndërsa inflacioni sipas ASK-së ka prekur 6% për muajin shkurt, me parashikime që marsi dhe prilli të jetë edhe më i lartë. Por në vend të masave lehtësuese, qeveria ka zgjedhur të hedhë benzinë mbi zjarrin ekonomik. Shpërndarja e pagës së 13-të për rreth 85 mijë punëtorë të sektorit publik, një injeksion prej rreth 65 milionë eurosh në ekonomi, nuk është politikë sociale, por populizëm i rrezikshëm.
Këto para nuk krijojnë zhvillim, por nxisin konsum artificial dhe rritje të mëtejshme të çmimeve. Sikur të mos mjaftonte kjo, paralajmërohet edhe një pako tjetër prej 200 milionë eurosh, e cila më shumë ngjan me një strategji elektorale sesa me një plan ekonomik. Kur i shtohet kësaj edhe efekti total prej 265 milionë eurosh shpenzime direkte, është e qartë se inflacioni do të marrë një tjetër goditje rritëse, duke e rënduar jetën e çdo qytetari. Kjo nuk është qeverisje, kjo është papërgjegjësi e institucionalizuar.
Politikat që po ndjek kjo qeveri nuk janë moderne, as zhvillimore. Ato janë një rikthim i rrezikshëm tek mendësitë e vjetra ekonomike, të frymëzuara nga doktrina të dështuara që nga koha e Vladimir Leninit dhe ideologjitë e përshkruara në Manifestin e Partisë Komuniste, teori që historia i ka rrëzuar si të paqëndrueshme dhe të dëmshme.
Sot, qytetarët e Kosovës nuk kanë nevojë për eksperimente ideologjike, por për stabilitet ekonomik, përgjegjësi fiskale dhe masa konkrete që lehtësojnë barrën e jetesës. Në vend të kësaj, ata po përballen me një qeveri që prodhon krizë dhe pastaj përpiqet ta maskojë atë me shpërndarje parash, një cikël i rrezikshëm që na çon drejt një kolapsi ekonomik me pasoja të paparashikueshme.
Nëse kjo qasje vazhdon, atëherë kriza nuk është më rrezik i ardhshëm ajo është realiteti që po jetojmë çdo ditë.
