Kur akuza pa prova zëvendësojnë përgjegjësinë shtetërore
I biri i Sami Lushtakut, Mërgim Lushtaku, ka bërë një gabim të rëndë publik. Jo thjesht politik, por institucional. Ai del në një platformë si AudioNur, medium i Hoxhës të petrodollarit vehabist Bekir Halimi (qëndër islamike antikombëtare shqiptare, e afërt dhe e kontrolluar nga shërbimet e inteligjencës me ndikim sërb në Maqedoni), i njohur për qasje ideologjike që bie ndesh me frymën e shqiptarisë dhe është në funksion të ideologjisë kundër interesit shtetëror të Kosovës dhe aty hedh insinuata të rënda pa asnjë provë.
Kjo nuk është analizë. Kjo është nxitje.
Kur një deputet i Republikës së Kosovës flet për “lidhje me serbë”, “investim nga Serbia” dhe e etiketon një grup qytetarësh si projekt i dyshimt – pa fakte – ai po bën pikërisht atë që pretendon se e kundërshton: po përçan, po stigmatizon dhe po hedh benzinë mbi një situatë të ndjeshme.
Këta njerëz që i përmend me nënçmim që morën pjes në tubimin e Deçanit nuk janë “fantazma”. Janë qytetarë të këtij vendi. Shumë prej tyre janë ish-luftëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, invalidë lufte, aktivistë, intelektualë. Janë njerëz që e kanë ndërtuar këtë shtet. Dhe kanë të drejtë kushtetuese të organizohen, të besojnë ose të mos besojnë.
Kushtetuta nuk pyet për fenë. Shteti është laik.
Kur thua “ndoshta s’kanë qenë kurrë muslimanë”, ti nuk po mbron askënd – po përjashton. Po vendos standard fetar për legjitimitet qytetar. Kjo është e papranueshme për një zyrtar publik.
Detyra jote nuk është të gjykosh besimin e askujt, por të mbrosh të drejtën e secilit.
Edhe më keq: duke e lidhur çdo lëvizje të tillë me “Serbinë”, po banalizon një rrezik real për qëllime retorike. Jo çdo gjë që nuk të pëlqen është projekt serb. Ky diskurs është i rrezikshëm dhe i papërgjegjshëm.
Realiteti është i thjeshtë:
Kosova nuk është shtet fetar. Është republikë demokratike dhe laike.
Nëse nuk e kupton këtë, ke problem me funksionin që mban.
Nëse e kupton dhe prapë flet kështu, atëherë ke problem më të madh – sepse është zgjedhje e vetëdijshme për të ndezur përçarje.
Në të dy rastet, kjo qasje nuk përfaqëson qytetarët e lirë të këtij vendi.
