Një shtëpi që s’është më në Shkup, por që ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh

Shkrime relevante

Diktatorat më të mëdhenj në botë, PËR VRASJE

Ismet Hasani, Suedi ____ Diktatorët më të mëdhenj në botë, PËR VRASJE   Shënim: 1....

Qëllimi i vëllait të serbo-çetnikut Vuçiç, është që sidomos fëmijët shqiptarë (rinia) të mos kenë të ardhme në atdheun e tyre

Aurel Desarioti, ekspert i shkencave psikologjike-ushtarake, SHBA Të shkruarit thjesht e shkurt,...

Plagjiatori që m’i vjedh edhe fyerjet me të cilat e ofendoj

Lirim Gashi, Prishtinë ____ Ka njerëz që vjedhin ide, ka të tjerë që...

Basil Schader, një figurë e shquar zvicerane e albanologjisë bashkëkohore

Nexhmije Mehmetaj, Gjenevë Në kujtim të Prof. Dr. Dr. Basil Schader...

Si qenka bota, poezi nga Arif Ejupi

SI QENKA BOTA (Kushtuar zgjedhjeve në Serbi, ku e kaluara ende rëndon...

Shpërndaj

Foto e shtëpisë së Nënë Terezës në Shkup, e bërë disa vite pas rrënimit të saj

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Mu në zemër të Shkupit, në parkun me drunjë, qëndronte njëherë një shtëpi.
Jo çfarëdo shtëpie — por ajo ku lindi Gonxhe Bojaxhiu, vajza që u bë Nënë Tereza.
Prej atyre mureve të thjeshta nisi rruga e një shenjtoreje që do të përqafonte botën me mëshirë.
Por shtëpia nuk është më.
U rrafshua, për t’i lënë vend Shkupit të ri, për të ngritur ndërtesa pa kujtim, rrugë pa rrënjë. Dhe megjithatë, hija e saj jeton.
Në çdo hap të qytetit, në çdo frymëmarrje të historisë, ajo shtëpi ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh.Mu në zemër të Shkupit.


Nënë Tereza, duke e marrë Çmimin Nobel për Paqe në Oslo …

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu