ARKIVI:
30 Prill 2026

Një shtëpi që s’është më në Shkup, por që ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh

Shkrime relevante

Metformina është baza për trajtimin e diabetit të tipit 2

Flori Bruqi, Prishtinë  ____ Për dekada të tëra, metformina ka qenë baza për...

Aktuale thënia e At Gjergj Fishtës: “Shqiptar! Tjetër kush Shqipninë ka ba, se na vetë, haram! Kurgja!”

Lekë Mrijaj, Klinë Fjala e At Gjergj Fishtës: “Shqiptar! Tjetër kush...

Vrull i Zef Serembes, një poezi nostalgjike e paharrueshme

Zef Serembe VRULL _ Zogj të bukur këndojnë me hare, Po zëmra do më plasë...

Cili është misioni i Vjosa Osmanit?!

Florim Zeqa Ish presidentja Vjosa Osmani, e ngazëllyer me deshtimin e zgjedhjes...

Bllokada e shtetit nuk guxon të shpërblehet kurrë e të dënohet guximi për shtebërje

Lirim Gashi, Prizren NUK GUXON TË SHPËRBLEHET BLLLOKADA DHE TË NDËSHKOHET GUXIMI Ka...

Shpërndaj

Foto e shtëpisë së Nënë Terezës në Shkup, e bërë disa vite pas rrënimit të saj

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Mu në zemër të Shkupit, në parkun me drunjë, qëndronte njëherë një shtëpi.
Jo çfarëdo shtëpie — por ajo ku lindi Gonxhe Bojaxhiu, vajza që u bë Nënë Tereza.
Prej atyre mureve të thjeshta nisi rruga e një shenjtoreje që do të përqafonte botën me mëshirë.
Por shtëpia nuk është më.
U rrafshua, për t’i lënë vend Shkupit të ri, për të ngritur ndërtesa pa kujtim, rrugë pa rrënjë. Dhe megjithatë, hija e saj jeton.
Në çdo hap të qytetit, në çdo frymëmarrje të historisë, ajo shtëpi ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh.Mu në zemër të Shkupit.


Nënë Tereza, duke e marrë Çmimin Nobel për Paqe në Oslo …

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu