Një shtëpi që s’është më në Shkup, por që ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh

Shkrime relevante

Marsh për Liri – Po cilën liri, o njerëz?!

Nga Drita Ismaili Më dhemb kur i shoh njerëzit tanë duke...

Fenomeni Botëror – Historik, Ushtria Çlrimitare e Kosovës 1994 – 1999

Akademik Hakif Bajrami, historian, Prishtinë Është krenari kombëtare të mirresh me këtë...

Kosova në udhëkryq: Ndërmjet rrënjëve europiane dhe rrezikut të tjetërsimit identitar

Nga: Gjon Keka Sot, Kosova gjendet përpara një dileme ekzistenciale që do...

Dje Beogradi u shndërrua në vend pelegrinazhi për të nderuar një turp dhe krim me përmasa rrëqethëse

Elisa Spiropali, Tiranë ____ Mijëra njerëz, ministra, ushtarakë dhe klerikë u mblodhën për...

Shpërndaj

Foto e shtëpisë së Nënë Terezës në Shkup, e bërë disa vite pas rrënimit të saj

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Mu në zemër të Shkupit, në parkun me drunjë, qëndronte njëherë një shtëpi.
Jo çfarëdo shtëpie — por ajo ku lindi Gonxhe Bojaxhiu, vajza që u bë Nënë Tereza.
Prej atyre mureve të thjeshta nisi rruga e një shenjtoreje që do të përqafonte botën me mëshirë.
Por shtëpia nuk është më.
U rrafshua, për t’i lënë vend Shkupit të ri, për të ngritur ndërtesa pa kujtim, rrugë pa rrënjë. Dhe megjithatë, hija e saj jeton.
Në çdo hap të qytetit, në çdo frymëmarrje të historisë, ajo shtëpi ende flet për një kohë të humbur, për një shpirt të madh që lindi mes nesh.Mu në zemër të Shkupit.


Nënë Tereza, duke e marrë Çmimin Nobel për Paqe në Oslo …

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu