Gani, vëlla i burgut,
më dhemb me e pa këtë shkrim prej teje… jo për Albini, por për ty dhe për ne.
Ne kemi qenë bashkë në kohë kur fjala kishte peshë, kur nuk shanim, por qëndronim drejt. Nga ‘81 deri ‘90 nuk e kemi përballu burgun me këtë gjuhë që po e shoh sot në komente.
Unë nuk po hy me numëru kush është për Albinin e kush kundër — por një gjë po e shoh qartë: shumica e komenteve, edhe pse me nerva e me mllef, tregojnë që populli është i ndarë, por edhe i zgjuar. Ka pro dhe kundër, por ka edhe shumë që e mbrojnë.
Pyetja ime për ty nuk është politike, është vëllazërore:
ku mbeti ai Ganiu që e kam njohur unë?
A ndryshoi bota, a ndryshuam ne, apo na ndryshuan interesat e partive?
Nuk është turp me mendu ndryshe. Por është dëm me u ul në këtë nivel fjalësh që nuk na përfaqësojnë as si ish të burgosur, as si njerëz që kemi sakrifikuar.
Unë prap të respektoj si vëlla — por nuk mund të pajtohem me këtë gjuhë dhe këtë mënyrë.
Le të kthehemi te fjala me peshë, jo te fjala me mllef.
Me respekt gjithmonë,
Sak Muji /isha për ty Sylë Mujaj/ 1981- 1990 kur ishim se bashku edhe fizikisht edhe ne mendime ne atehre nuk i fyenim shqiptarë kurrë se na kerciste kërbaqi i Drejtorit Nikoliq mbi shpindat tona a thua e harruam Kerbaqin apo k¨drbsaqi na harroi ne haaaaaa.
______
