Në përgjithësi ne shqipëtarve nuk na pëlqen shumë të përmëndim fjalën vdekje, mos flit kështu gjërash, larg qoftë, mos meno kshu gjonash, nëse një familiar vdes fëmijët nuk duhet t’a shohin fare etj. Në kohët e Vedave shqipëtare dhe kudo në botë fëmijët që në klasë të parë u mësoheshin fakte dhe ngjarje të vërteta të jetës nga mësuesit mendjendritur, sesi të kishin një jetë të mirë, të shëndetshme, me gëzim, sesi të mos përfundonin në situata të këqija, sesi të mos përjetonin dhimbje, torture & fatkeqësi, sesi të kishin trupin e tyre në kontroll, cfarë është jeta në tokë, si të kishin një jetë të suksesshme dhe një vdekje të suksesshme. Vdekja thonin ata është një fakt real që i ndodh cdokujt që lind, por sot kjo fjalë është tabu, është turp të flasësh për këtë fjalë, a thua sikur është dicka që nuk i ndodh askujt. Prashant Trivedi tek libri i tij i famshmë në shqip Eposi PT thotë se realiteti i vdekjes në të vërtetë nuk hyn ndonjëherë në vetëdijen e njerëzve, trupi është si një hark shigjeta e të cilit është shpirti ADN- ja në gjenet tuaja është nxitësi i cili e shtyn tutje shpirtin tënd në momentin e quajtur ‘vdekje’, ata të cilët nuk përballojnë realitetin e vdekjes dhe nuk mësojnë sesi të vdesin në mënyrë të suksesshme në të vërtetë as që mund të jetojnë.
Cila është etimollogjia e fjalës “vdekje”? Le të pyesin librat e etimologut të vërtetë të vetëm shqipëtarë, të profesorit Petro Zhejit. Tek libri i tij «Shqipja dhe Sanskritishtja» na thuhet se fjala vdes = bë des = që tregon dasi, ndarje. Në shqip themi “dha shpirt” që do të thotë shpirti i dikujt u nda nga trupi dhe jo që e dha shpirtin diku në hapësirën e paditur. Petro Zheji duke na mësuar rolin gjigand mesianik të shqipes, sqaron dhe etimollogjizon fjalën në anglisht “to die” (vdes) që vjen direkt nga shqipja “da” (ndarje, dam, dan, edhe sanskritisht da=ndarje) pra përsëri vdekjen si ndarjes e trupit nga shpirti. Norvegjisht dø, lidhet me anglishten die, ky operator i lirë ka vetëm kuptim në shqip, prej nga del roli mesianik i shqipes, sic është vërtetuar tek libri i Petro Zhejit “Roli Mesianik i Shqipes” apo vazhdimësia e tij që është libri i Aferdita Zaja “Vizioni Mistik i Universit dhe Norvegjishtja”.
Aferdita Zaja
Petro Zheji ndër të tjera na deklaron aforizmën e tij “Shka lind asht landë”. Ne quhemi tokësorë sepse lindim në Tokë (ang. land), elementi tokë është një nga elementët primarë të trupit tonë gjithashtu. Në epokën e fundit të errësirës kaliyug (që është duke u mbaruar) tokësorët e lindur kanë jetuar kundra Hyjnisë apo ligjeve hyjnore prandaj edhe lindja e tyre u kthye në një lëndim dhe rilindje plot vuajtje që do të thotë ngecje në ciklin e vuajtjeve të lindjes dhe vdekjes. Fjala në anglisht “birth” (lindje) gjithashtu ndahet në “b earth” = lindje/bë në tokë. Dituria e Vedave për të cilën Avatari Prashant Trivedi na meson, ndër të tjera (nëpërmjet meditimit lotusocean) edhe sesi të dalim nga cikli i vuajtjeve i lindjeve/vdekjeve, sesi të mbajmë trupin të qendërzuar, sesi të flasim nga qendra e gojës, cfarë mantrash në shqip të themi, sesi të lidhemi me elementët e natyrës, cfarë ushqimesh vegjetariane të duhura të hamë, të cilat janë gjërat bazë të një jete vedike ashtu sic shqipëtarët në kohërat e arta jetonin, pra përpara se të vinte epoka e errësirës dhe paditurisë (kalliyug).
Njeriu përmban trupa të tjerë brenda trupit fizik (ashtu si kukullat ruse) por që nuk i sheh më sytë fizik. PT thotë se kur njeriu vdes, pra shpirti i tij nuk vdes, por vec trupi fizik i jashtëm. Ky shpirt që vazhdon të ekzistojë edhe pas vdekjes do të ketë dituri njësoj aq sa kishte kur ishte i gjallë, do të vazhdojë të ndjejë kënaqësi ose dhimbje. Shpirti që vazhdon ekzistencën në fakt është thjesht trup astral, i cili merret nga disa qenie, rojet e Perëndisë së vdekjes «Yama» derisa të vendoset se ku të lindi përsëri në bazë të veprimeve që ai njeri ka bërë gjatë gjithë jetës.
Në italisht «vdekje» i thonë morire, vjen nga shqipja mortja. Sipas Vedave botëa tre dimenionale e jona quhet mritylok, pra shpirti lind këtu ku universi i jep një trup, në mënyrë që t’i tregojë universit me vepra se dëshiron të unifikohet me më të lartin & hyjnorin, duke bërë veprimet e duhura që kryesisht të përdorë jetën e tij duke kryer LPSh-në, lavdërimin, përkuljen dhe shërbimin ndaj natyrës, më të lartit dhe Hyjnorit/Zotit. Nëse njeriu e kryen këtë ai del nga cikli i lindjeve/vdekjeve, s’ka më nevojë të lindi këtu por në një plan eksistence/botë më të mire/lartë që në gjuhën popullore quhet Parajsë, pra atje i jepet trupi që dëshiron dhe nuk përjeton më vdekje, vuajtje, sëmundje por përjeton vetëm kënaqësi etj. Pa disiplinën e qendërzimit të trupit, zërit dhe pa LPSh askush nuk mund të dalë nga cikli i matriksit pra i lindjes/vuajtjes.
Avatari PT thotë se shumica e veprimeve që njerëzit kryejnë në këtë botë, nga lajmet e rreme, filmat, telenovelat nuk të përgatisin për vdekjen pra sipas Universit veprimet e njerëzve janë të pakuptimta prandaj ka edhe shkatërrime natyrore etj. Natyra është nëna jonë, ajo kurrë nuk dëshiron që bijtë e saj, qeniet, njerëzit t’a harxhojnë jetën e tyre dëm dhe na jep përsëri një shans për t’ja filluar nga e para pra rilindje. Një veprim kuptimplotë është ai që të përgatit për një vdekje të suksesshme dhe të siguron një të ardhme të mirë. Prashant Trivedi thotë se njerëzit që kanë shpirt (jo të gjithë kanë pavarësisht se martohen, shkollohen etj) vendosen në ciklin e rimishërimeve pra lindjeve/vdekjeve sepse njerëzit këtu nuk punojnë me vetëdijen e tyre, hanë ushqime mishngrënëse që ulin vetëdijen, nuk duan t’ja dinë për natyrën dhe për ligjet hyjnore. Vdekja është si një udhëtim dhe pleqtë/moshat e larta ose ata që janë në moshë të madhe 90, 100 vjec as që duan të dëgjojnë fjalën ‘vdekje’ e jo më të përgatiten për këtë udhëtim (u dha = u nda) ashtu sic cdo njeri përgatit valixhet para se të udhëtojë diku normalisht. Njeriu duhet të ketë dituri për gjithcka dhe i përgatitur si për jetën ashtu edhe për pasjetën. PT na mëson se pas vdekjes 3 gjëra mund të ndodhin. Shpirti pasi ndahet nga trupi fizik mundet 1. që të dalë nga bota e burgut të matriksit (cikli i lindjeve/vdekjeve) pasi ka kryer disiplinën e LPSh-së në këtë jetë pra shkon në botët e mira/larta ku njëra prej tyre quhet Parajsa , 2. shpirtit i jepet një trup tjetër, lind përsëri këtu pra rimishërohet në Tokë për t’ja filluar nga e para, memorja ikën dhe 3. mundësia e fundit është që shpirti i tij cohet në vende më të këqija se Toka që quhen ferre etj. PT thotë se njeriu lind në tokë në mënyrë që të mësojë sesi të fitojë diturinë e një jete dhe vdekjeje të suksesshme (dalja nga matriksi). Ai deklaron se përgatitja e njerëzve të sotëm për një vdekje të suksesshme është zero. Kjo është arsyeja përse dituria e Vedave do të vijë më në dritë krahasuar me nivelin e ulët aktual të arsimit të sotëm kudo në botë sepse dituria e Vedave ka të bëjë me cështjet aktuale të jetës dhe vdekjes dhe jo thjesht me marrëzirat sipërfaqësore të pavlera që ndodhin në shoqëri.
Në ditët e sotme kur një njeri vuan, ai kujton se vdekja në një farë mënyre do të ndryshojë gjithcka pozitivisht. Ata kanë mendime të gabuara, ata kujtojnë se sapo të vdesin (mbarojnë me këtë trup fizik), gjthcka do të shkojë mirë dhe se gjasme ata do të ngjiten nëpër dimensione më të larta, ndërkohë pa mësuar asgjë të vërtetë ndërsa janë gjallë këtu, pa mësuar asnjë lloj sjelljeje të duhur ndërsa janë këtu brenda në trup. Për të arritur dimensionet e larta pas vdekjes duhet që me trupin ndërsa je gjalle të evoluosh këtu deri në atë fazë sjelljeje të disiplinuar ku ti mund të qëndrosh dhe të pranohesh atje lart. Përndryshe ty do të të kthejnë përsëri këtu në burgun e vuatjeve të matriksit të lindjeve/vdejeve. Kur lind në Tokë përsëri kujtesa jote do të humbi, do të të duhet shumë kohë për të riformuar gradualisht kujtesën dhe vetëdijen tënde. PT thotë se njerëzit që janë të mbërthyer në botën e ciklit të lindjeve/vdekjeve duhet t’a kuptojnë tashmë se jeta këtu nuk është fare e lehtë dhe të ndërmarrin hapat e duhura (që mësohen tek meditimi lotusocean) për të arritur një eksistencë më të mirë. Njerëzit mendojnë se është e vështirë për të shkuar në një dimension më të mirë dhe shpeshherë janë të demoralizuar por gjërat në fakt janë më të thjeshta. Nëse ti mëson sjelljen e duhur të trupit fizik këtu në tokë, ti pranohesh në cfarë do lloj bote më të lartë/mirë. Nëse nuk e mëson se si të përdorësh sjelljen e duhur me trupin fizik këtu atëherë je duke cuar dëm tërë jetën tënde këtu. Sjellja e duhur quhet Penance në anglisht ose në sanskritisht Tapasya. Sjellja e duhur quhet në shqip LPSh, lavdërimi, përkulja dhe shërbimi ndaj më të lartit dhe hyjnorit. Kur ti kryen LPSh Universi të jep atë që dëshiron, përndryshe jo.
Studentët Lotusocean të avancuar shtrojnë gjithashtu plot pyetje interesante lidhur me këtë temë ku Afërdita Zaja përgjigjet, për më tepër ndiqni videon në youtube:
Këtë punë duhet ta fillojnë të parët profesorët e gjuhës shqipe. Ata që kanë kryer në universitetet dhe në fakultetet tanë degën Gjuhë Shqipe dhe Letërsi dhe që punojnë si pedagogë nëpër fakultete, si studiues në institutet e gjuhësisë e të letërsisë shqiptare, apo si mësimdhënës nëpër shkolla. Nëse ata nuk e dinë, edhe gjuhësisht, ku gjendet Shqipëria, kush tjetër duhet ta dijë?!
Të dytët, fill mbasi profesorët e gjuhës shqipe ta kenë shtruar dhe trajtuar këtë problem, janë profesorët e gjeografisë, hartuesit e teksteve të gjeografisë, profesorët e historisë dhe hartuesit e teksteve të historisë, gazetarët dhe të gjithë ata që e shkruajnë apo e shqiptojnë emrin Shqipëri. Në libra, në gazeta, në hapësirat e në organet mediatikë e deri edhe te muret e ndërtesave: Të gjithë duhet ta dimë si përdoret, edhe gjuhësisht, emri Shqipëri!
Nuk është e lehtë kjo punë!.. Me katrahurën që e kanë krijuar “shkencëtarët” e “politikanët” tanë, miopë dhe skllevër të konjukturave, sot shqiptarët nuk dinë as praktikisht ku gjendet Shqipëria! Nuk dinë cilët janë kufijtë gjeografikë të Shqipërisë!
I zëvendësojnë, fare pa të keq, kufijtë gjeografikë me kufijtë politikë! I zëvendësojnë verbërisht! Janë jerm! Janë në mjegull, sado që u duket vetja si dijetarë e si shkencëtarë!
Rrjedhimisht, ka mbi 140 vjet që grekët thonë dhe shkruajnë për Janinën se gjendet në Greqi, serbët thonë dhe shkruajnë, për Mitrovicën dhe për Preshevën, se gjenden në Serbi! Sllavomaqedonët e kanë bërë kryeqytet njërin nga qytetet më të rëndësishëm të Shqipërisë! Malazezët po ashtu e zhvendosën kryeqytetin nga Cetinja, dikur arbërore, në Podgoricën shqiptare! Gjetën shesh dhe bënë përshesh!..
…Ta zëmë se në ato kohë nuk kishim shkollim në gjuhën amëtare. (Sado që të parët tanë analfabetë e dinin më mirë se ne, ku gjendet Shqipëria!) Ta zëmë se nuk kishim mësues, nuk kishim profesorë, shkrimtarët i kishim si ujët e pakët. Në vend të tyre, kishim bejlerë, pashallarë, vezirë. (Sado që disa nga bejlerët tanë të atëhershëm e dinin ku gjendej Shqipëria, më mirë se shumë nga kryeministrat e ministrat tanë të sotëm!)
…Sot i kemi shkollat shqipe! Vërtet, në më pak se një të katërtën e kombit, por i kemi! Kemi universitete, kemi institucione shqiptarë. Kemi dy shtete e gjysmë. Kështu po shprehem unë: Shtete shqiptarësh, këtu në Shqipëri, dy e gjysmë!
…Të gjitha këto, sigurisht, falë edhe profesorëve e mësuesve të gjuhës shqipe. Por më shumë falë idealistëve atdhetarë, që hëngrën bukë burgjesh dhe që u vranë për liri, si dhe falë disa rrethanave që na u krijuan. Nuk duhet harruar: Falë edhe disa rrethanave.
Por tani ka ardhur koha të shprehemi e të veprojmë subjektivisht shumë më fuqishëm. Secili shqiptar që ka arritur diçka, që i ka fituar pesë lekë, pesë euro a pesë dollarë, secili shqiptar që i ka kryer dy grama shkollë, duhet që një pjesë të shpirtit të vet t’ua kushtojë kombit dhe atdheut.
…Ku gjendet Shqipëria?! Ç’duhet të kuptojmë me emrin Shqipëri?! Këtë duhej ta dinim prej kohësh, por të paktën tani t’i thërrasim mendjes.
Ç’kuptohet me shprehjen vendi ynë?! Cili është vendi ynë?! Ku i ka kufijtë vendi ynë?! Në ç’pjesë të Shqipërisë gjendet mali i Korabit?
Më vjen të uluras, kur i lexoj tekstet tanë të gjeografisë! “Drini plak e përrallshëm” a buron “mes për mes ndë Shqpëri”, apo rrjedh diku anash Shqipërisë?! Ku buron Vardari?! Në ç’pjesë të Shqipërisë gjendet Prishtina?! Apo ndoshta Prishtina nuk gjendet në Shqipëri! Lexo pak më poshtë! Po Tivari ku gjendet gjeografikisht?!
Dublini, e dimë që gjendet në Irlandë. Po Belfasti a nuk gjendet në Irlandë?! Dua të them, për Shkodrën e dimë që gjendet në Shqipëri. (Sado që akademikët malazezë dhe akademikët serbë shkruajnë ndryshe në librat e tyre.) Pra, të paktën për ne, Shkodra gjendet në Shqipëri. Po Tivari, a nuk gjendet në Shqipëri?! Të paktën aq sa gjendet Belfasti në Irlandë e jo në Angli!
Tajvani a gjendet gjeografikisht në Kinë, apo është diku jashtë Kinës, meqë aktualisht nuk e qeveris Pekini?!
Kur bëjnë ndeshje futbolli ekipet e Tiranës, Korçës, Kavajës, Vlorës dhe Shkodrës, i themi kampionat kombëtar. A është vërtet kampionat kombëtar ky lloj kampionati kombëtarisht i cunguar?!
Gjergj Kastrioti është hero i kombit shqiptar. Po Adem Jashari a është hero shqiptar?! Dua të them: A e konsiderojnë korçarët dhe shkodranët hero të vetin Adem Jasharin?! A shkruhet gjëkundi në gazetat e Shkodrës, Korçës apo Beratit: Adem Jashari, heroi ynë?! A thuhet e shkruhet në Tiranë për Rexhep Qosen personaliteti ynë ?!
Themi e shkruajmë për Ismailin që është shkrimtari ynë. Po për Rexhepin?! Më gjeni një gazetë të Tiranës ku të jetë shkruar:
Thuhet me të drejtë se Pjetër Budi është shkrimtari ynë, sado që ai, asnjë ditë nuk ka jetuar në shtetin shqiptar. Idriz Ajeti nuk cilësohet në asnjë revistë shkencore të Tiranës si shkencëtari ynë. Ashtu si nuk themi askund dëshmorët tanë për mijëra shqiptarë që dhanë jetën, në fund të shekullit XX, për çlirimin edhe të një pjese të Shqipërisë.
Nën cilin flamur u vranë ata mijëra luftëtarë në luftën tonë të fundit?! Përse politikanët e Tiranës, gazetarët dhe shkrimtarët e Tiranës, po edhe të Gjirokastrës, të Burrelit e të Durrësit, për shqiptarët që u vranë në radhët e UÇK-së, nuk thonë asnjëherë dëshmorët tanë?!
Një tufë profesorësh, të quajtur intelektualë, madje ajkë e inteligjencës sonë, shprehen kështu mu në mes të Prishtinës: Na kanë ardhur mysafirë nga Shqipëria. Dhe nuk e trazojnë fare trapin, për të kuptuar sa gabim kanë folur! Sa gabim kanë folur dhe sa ua kanë bërë qejfin shovinistëve të Serbisë, që as profesorët e këtij të quajturi shtet, nuk ia dinë emrin atdheut të vet.
Sepse, kur thua në Prishtinë “kanë ardhur nga Shqipëria”, e ke pranuar vetë me gojën tënde që Prishtina nuk gjendet në Shqipëri!
A mund ta bënte një të këtillë hajvanllëk cilido gjerman i Gjermanisë Lindore, qoftë edhe një hidraulik, e të thoshte për gjermanët e Gjermanisë Perendimore: Na kanë ardhur mysafirë nga Gjermania?!
…Do të mund të vazhdonim kështu në dhjetëra faqe dhe konkluzioni do të ishte po ky: Inteligjenca jonë e sotme, në aspektin gjuhësor, nuk e ka të formuluar, të kristalizuar dhe të konsoliduar konceptin e atdheut e të kombit të vet.
Thënë, jo pa ngarkesë ironie e sarkazme, profesorët shqiptarë të sotëm, nuk dinë ku e kanë atdheun e vet. Nuk dinë gjuhësisht dhe kjo do të thotë se ata nuk dinë as praktikisht cili është atdheu i tyre.
Është gjynah që katundarët tanë, qytetarët tanë, studentët tanë dhe nxënësit tanë, të mos na vrasin me bukë në gojë! Ne nuk meritojmë të quhemi inteligjencë kombëtare shqiptare!
Presidenti Dr.Ibrahim Rugova i takon plejadës së politikanëve me rrënjë nga familjet e nacionalizmës shqiptare
Dardania jonë për një kohë të gjatë e ka pasur një fatkeqësi të madhe për faktin se në krye të saj për shumë dekada kanë udhëhequr me politikën politikanët komunist që kanë qenë të orientuar në vijën politike Beograd – Stamboll – Moskë. Fati e deshti që ky orientim politik të nderprehët pas ardhjes në krye të LDK-së dr.Ibrahim Rugova. Edhe pse mbrenda LDK-së në këtë periudhë kohore ishin të përzier shumë politikanë me orientime të ndryshme ideologjike por që vendimët i merrte dr.Ibrahim Rugova vet.
Presidenti Rugova e dinte më mirë se çdo kush tjetër se si është të jesh viktimë e komunizmit pasi që disa muaj pas lindjes kriminelët komunistë i vranë babain dhe xhaxhain. Ai gjatë udhëheqjës politike e orientoi Dardaninë në vijën politike Berlin-Bruksel-Washington duke u larguar nga vija politike Beograd – Stamboll – Moskë.Për lirinë e Dardanisë kanë dhënë kontribut shumë personalitete por dy personalitete kanë mbetur të shënuar në historinë e Dardanisë.
Presidenti Rugova si politikan,diplomat e vizionar dhe Adem Jashari si komandant legjendar.Të tjerët kanë dhënë kontributin e tyre kush më shumë e kush me pak për lirinë e Kosovës, e cila pa nderhyrjen e Forcave të Natos do ta kishte të veshtirë që të lirohet nga pushtuesi i egër serb.Sot në gjashtëmbëdhjetë vjetorin e vdekjes së Presidentit dr.Rugova politikës së Dardanisë i ka humbur rruga në oborr.Ata ende nuk e kanë të qartë se largimi nga vija politike Berlin – Bruksel – Washington është një vetvrasje politike për Dardaninë.Meqë ka 32 vite që jam aktiv në aktivitetët kombëtare dhe politike,disa herë e takova edhe personalisht gjatë aktiviteteve kombëtare.Ai kishte një vizion të qartë Pavarsinë e Kosovës.
Në këtë rast dua të theksoj fjalët e të ndjerit juristit Nexhat Shatri i cili kishte punuar disa vite në Presidencë.Ai kishte percjellë disa president por thoshte se ma këmbëngulësi në qëndrimet e tij për Pavarsinë e Kosovës ishte presidenti Rugova. Dhe nuk është e rastësishme që herë pas here delegacionet e huaja kur dilnin nga Presidenca ishin skuqur se nuk ju kishte ecur mendimi i tyre. Përkundër kësaj Evropa dhe Amerika e ka dashur Presidentin Rugova për dy arsye.
E para se vizioni i tij politik ka qenë në orientimin e vijës politike Washngton –Bruksel – Berlin dhe e dyta se asnjëherë nuk ka bërë kompromis me lindjën dhe e ka luftuar depërtimin e politikës karpatiano-aziatike. Sot fatkeqësisht politikanët tanë në trojet etnike shqiptare janë në një mjegullnajë politike që po shiten shumë lirë siçështë rasti me Edi Ramën i cili komplet është orientuarë në vijën politike Beograd – Stamboll – Moskë.
Presidenti Rugova shpeshherë është sulmuar nga ata politikanë që kanë qenë të orientuar në vijën politike Beograd – Stamboll – Moskë. Porë ai asnjëherë nuk është marrë me të tillët por ka shikuar përpara. Kur ka qenë rasti i unitetit Presidenti Rugova i ka mbledhur të gjitha partitë shqiptare dhe nuk i ka shikuar ndasitë politike. Presidenti Rugova e ka studiuar dhe dashur Pjetër Bogdanin, pasi që Pjetër Bogdani në vitin 1689 së bashku me Pikolominin gjeneralin austriak e ka udhëhequr luftën kundër Perandorisë Osmane. “E sot n´hall me rrnu e n´gjygj me vdekë”. Sot është ngulur ´këmbëkryq politika serbo – turko – ruse në trojet shqiptare. Pa dalje në skenën politike të një besëlidhje shqiptare Kastriotase kjo mjegullë dhe ky orientim politik do të vazhdoj edhe më tutje.Presidenti Rugova asnjëherë nuk e ka përjashtuar edhe rrugën e bashkimit kombëtar por shpesh e ka thënë se kjo i takon brezit të ri.Te hysh në politikë për përfitime financiare dhe të hysh në politikë për arritjen e qëllimit të idealizmës shqiptare janë dy botëra dhe një mur i madh që i ndanë. Pra,Presidenti Rugova i takon plejadës së politikanëve shqiptarë që në politikë ka hyrë për realizimin e idealeve kombëtare, Pavarsisë së Dardanisë.
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti së bashku me ministren e Ekonomisë, Artane Rizvanolli mbajtën takim virtual me një grup studiuesish nga mërgata të punësuar si hulumtues dhe profesorë në universitete e kompani evropiane në fushën e energjisë. Alban Kuriqi nga Universiteti i Lisbonës në Portugali, me ekspertizë në energjinë e ripërtërishme; Fitim Kryeziu nga “Energinet”, operatori kombëtar në Danimarkë për transmetimin e energjisë elektrike dhe gazit natyror; Erald Pjetri nga Qendra Kërkimore ABB në Poloni; Kristian Sevdari, kandidat për doktoraturë në Universitetin Teknik të Danimarkës dhe Adhurim Haxhi Musa nga Universiteti i Shkencave të Aplikuara të Grizons në Zvicër.
Fushat e ekspertizës së tyre përbëjnë fusha të ndryshme përbrenda sektorit të energjisë. Nga ajo mbi politikat e energjisë, zhvillimin e qëndrueshëm, alternativat për maksimizimin e sistemit të energjisë, integrimin dhe menaxhimin e saj e deri te fusha mbi modelimin e sistemeve të përshtatshme.
Ky bashkëbisedim ka ardhur si rrjedhojë e gjendjes së vështirë energjetike në vend. Përgjatë tij u diskutua për situatën aktuale të energjisë dhe për Strategjinë për Energji 2022-2030 që do të shërbejë si udhërrëfyes për zgjidhje afatgjate dhe të qëndrueshme të energjisë. Kryeministri Kurti dhe ministrja Rizvanolli i falënderuan për shprehjen e gatishmërisë që të ndihmojnë dhe kontribuojnë me ekspertizën e tyre të vlefshme në tejkalimin e sfidave dhe drejt vizionit të vendit për fushën e energjisë.
Me 6 Janar 2022 mediat në Kosovë patën si kryelajm arrestimin e kryeinspektorit te ministrisë së Mjedisit te Republikës së Kosovës, Bedri Halimi, me urdhër të prokurorit Rasim Maloku nga Ferizaj. Çështja në të cilën prokurori e involvon Bedri Halimin, ka të bëjë me ndërtimet e paligjshme në Brezovicë, ku kohë më parë është arrestuar krytari i komunës se Shtërpcës, leje-dhënësi i këtyre ndërtimeve.
Bedri Halimit i është caktuar paraburgim prej një muaji, me pikërëndesë të akuzës në „mosveprimin ndaj ndërtimeve në parkun nacional te sharrit“, por jo për marrje ryshfeti apo korrupsion. Pompoziteti i këtij arrestimi është unik deri më sot në Kosovë, dhe i vetmi në këtë lëndë gjyqsore. Prokurori ka të drejtë të hulumtojë e akuzojë, por a ka të drejtë ai që të dyshuarin, pra akoma të pashpallurin fajtor, ta diskreditoj publikisht e ta linçoj mediatikisht? A është e drejtë kjo? A mbanë dikush përgjegjsi në këtë rast?
Nëse jo, nuk është për tu habitur nëse edhe për ndërtimet jo-ambientdashëse, ta zëmë në qytetin e Ferizajt, ndonjë ditë me diell, të gjindet ndonjë njeri që <nuk ka vepruar> edhepse ato ndërtime mund të shihen edhe nga dritaret e prokurorisë së Ferizajt dhe zgjasin me vite, si në të gjitha qytetet e Kosovës. Edhe Brezovica nuk është shumë larg nga aty… E ta kuptosh se çfarë këto ndërtime i kanë bërë ambientit, aty ku njerëzit jetojnë përditë, nuk duhet të jesh as nga Parisi dhe as ekspert ambienti. Sipas kësaj logjike, dikush, edhe nga rradhët e prokurorisë së Ferizajt do të mund të prangosej me linçim mediatik e pompozitet, „për mosveprim“ e “nën mjegullnajen“ e luftimit të korrupsionit, sepse faktet ta vrasin syrin nga dritaret e prokurorisë për çdo ditë të lume, fakte këto shumëkateshe. Shpresoj që jo, sepse kohët e „Kadive“ do të duhej të kishin marrë fund, edhe në Kosovë.
Kryelajmi i 6 Janarit, u përcoll me pamje vizuale, ku Bedri Halimi i prangosur po shoqërohej nga hetuesit e policisë së Kosovës. Kërshëria mediatike dhe “etja për lajm“ bënë që pamja e tillë të marrë vëmendje të madhe. Prej se <luftimi i korrupsionit> është bërë pjesë e fjalorit medial dhe politik në Kosovë, nuk ka pasur ndodhi më me pompozitet medial sesa dalja e zyrtarit (Bedri Halimi) të lidhur me pranga nga ndërtesa e qeverisë. Përshtypja e krijuar me pompozitetin medial, është sikur u gjet “kulçedra” e korrupsionit, dhe ky pompozitet është i vetmi në këtë lëndë gjyqsore. Po cili u arrestua atë ditë?
Bedri Halimi, një ish i burgosur politik, për shumë vite pa të drejtë studimi, i torturuar rëndë nga policia sërbe (me pasoja shëndetsore që i bartë edhe sot), pjesmarrës aktiv i luftës çlirimtare dhe autor i disa librave. Më tutje, një njeri që pothuajse nuk posedon fare pasuri materiale, çiraxhi në Prishtinë nga viti 1999 e që bën një jetë tejet modeste, vetëm nga paga e tij, gjë që verifikohet shumë lehtë. Shpresoj që numri i atyre që në këtë rast do të thonë <kurgjo s’koka puna e tij, vet tu’koka fajtor> te jetë i vogel, por nuk jam i sigurt!
Kjo nuk është hera e parë që Bedri Halimi bëhet një lloj “kampioni“ tragjik. Për herë të fundit është bërë i tillë në vitin 1997, si një ndër shqiptarët më të torturuar nga policia sërbe në Kosovën e paraluftës. Atëbotë, pompoziteti publik ishte i kufizuar vetëm në një raport të KMLNDJ-së dhe 2-3 rreshta të QIK-ut. Premisa “kampioni“, ka edhe për faktin që arriti ti mbijetoje torturimit fizik disaditor saqë policia serbe e hodhi ashtu të torturuar në rrugë, duke llogaritur se nuk do të ja dilte. Pasoja shëndetsore që nga ajo kohë ai bartë edhe sot.
Duke qëne jo vetëm familjarisht i afërt me Bedri Halimin, do të kisha shumçka për të treguar për të si atdhetar, intelektual dhe autor librash, por në kujtesën time, Bedriu dhe prangat në duart e tij zënë vend të veçantë. Në vitin 1981, unë si 10-vjeçar, duke pritur para burgut te Prizrenit së bashku me nënën time të ndjerë, në vizitën e rradhës vëllaut tim të burgosur si <nacionalist e irredentist>, pashë se nga një automobil aty pranë, dy inspektorë e nxorren Bedriun (nxënës të vitit të 3-të të gjimnazit) të prangosur. Instiktivisht kam dashur t‘i afrohem. Mbaj mend lëvizjen e dorës së tij si shenjë <mos u afro> dhe ngjyrën rëndë-të-përhimtë të prangave në duart e Bedriut. Atëbotë, përjashto gjykimin, ku u publikuan ca rreshta me numrat e viteve burg të dënimit dhe epiteteve nacionalist e irredentist, burgosja e tij pati zero pompozitet medial.
Tani në vitin 2022, 40 vite më pas, në Kosovën e lirë bile edhe shtet të pavarur e sovran, Bedri Halimit, tani më afër te 60-tave, iu dha rasti e “nderi” që së paku njëherë në jetën e tij të prangoset me pompozitet, duke vrapuar pas tij gazetarë e kameramanë. Madje – madje, kësaj rradhe, prangosja nuk do të përcillej me tortura çnjerzore fizike të “majstorve” sërb të zanatit, çfarë favori! Mbase ia kishte borgj Kosova njëherë edhe Bedri Halimit “dajret“ e pompozitetin, por a ja ka ai borgj dikujt denigrimin publik të personit dhe personalitetit të tij? -Jo!
Goca dhe çuna gazetarë, Bedri Halimi pas të cilit vrapuat për t‘i marrë imazhe të duarve te prangosura, pasuri të vetme, jetësisht të ligjshme, ka emrin dhe të kaluarën e tij. Ju atë ditë, pa fajin tuaj ia cenuat ato, në emër të (ende) farsës së luftimit të korrupsionit. Faji për këtë mëkat tuajin, është i atyre që atë ditë, duke ju ftuar tinëzisht, ju vendosën në rolin e dajrexhive në këtë <gjymysh> katundi. Por këtë mëkat ndaj Bedri Halimit, do ta zhbënit sadopak nëse ndershëm shtetit të Kosovës, do të ja paguanit tatimin nga të ardhurat tuaja. Bedri Halimi ia paguan ato nga paga e tij modeste deri në cent, kurse themeleve të tij ia ka paguar me duart, trupin dhe shpirtin e tij. Më tutje ju takon të përcillni edhe reagimet publike dhe zhvillimet e më tutjeshme reth tij.
Denigrimi i një njeriu, që lehtë-vërtetueshëm, nuk ka krijuar thuajse asnjë pasuri të patundshme materiale, në emër të luftimit të korrupsionit, është së paku një tentim-vrasje e personalitetit të tij. Ata që orkestruan këtë skenar ndaj Bedri Halimit, kanë bërë edhe një shkelje tjetër të rëndë, kanë „pshtyrë“ në sakrificat e tij që nga rinia e hershme, që në thelb jan produkt i vetmbrojtjes se dinjitetit njerzor. Duke e bërë këtë veprim, lufta e shumë-nevojshme kundër korrupsionit në Kosovë ka marrë edhe një goditje pikërisht nga ata të cilët do të duhej ta bënin atë luftë.
Të jetë ky veprim një lajthithtje juridike apo veprim i qëllimshem ndaj Bedri Halimit? Mbajtja në paraburgim për një muaj, me aktakuzë të „mosveprimit ndaj ndërtimeve në parkun nacional te Sharrit“, pa rrezikun e ikjes së të akuzuarit, flet për një defekt të rëndë të këtij veprimi. Kur kësaj i shtohet edhe pompoziteti i orkestruar medial (ndaj të vetmit të arrestuar në këtë lëndë dhe i cili zyrtarisht nuk ka aktakuzë korrupsioni!), kjo tanimë kundërmon. Apo mbajtja në paraburgim shërben për ta arsyetuar denigrimin publik të Bedri Halimit dhe që më vonë, për ta arsyetuar paraburgimin mund të pasojë edhe dënimi!? Apo realizuesit e këtij skenari kanë nevoje urgjente të arsyetohen se po e luftojnë korrupsionin qoftë edhe me çmimin e denigrimit të një njeriu të pakorruptuar?! Sidoçoftë <Kadia> e di më mirë këtë punë…
Të gjithë ata që e njohin sadopak nga afër Bedri Halimin, dhe të tillë nuk janë pak, e kanë të qartë, se ai jo që nuk është i korruptuar, por përkundrazi, është ana tjetër e medaljes. Ndaj tij, me arrestimin e vetëm në këtë çështje me <linçim medial>, është bërë një krim, jo fizik, siç kanë bërë ndaj tij pushtesit serb të Kosovës, por më i rëndë, i njollosjes së dinjitetit të tij njerzor.
Deri me 6 Janar Bedri Halimit i mjaftoj pasuria e emrit, dinjitetit dhe disa librave të shkruara, e atë ditë iu cënuan rëndë ato! Të jetë ky vetëm një “keqpërdorim i autoritetit, respektivisht i pozitës zyrtare“ nga skenaristët e këtij denigrimi me pompozitetit të Bedri Halimit? Më duket se jo! Por nëse askush tjetër, <Kadia> e di këtë punë… Sidoçoftë e vërteta mund të vonoj por jo të mungoj! E lajmi i mirë është se në instancë të fundit, të gjithë ne jemi prokurorë dhe gjykatës të vetvetes, pa përjashtim.
__________
Në portalin Drini nuk mbajnë asnjë anë dhe nuk e përkrahin asnjë mendim të kujtdoqoftë në rastet kur hetimet policore janë duke vazhduar.
Për sa kohë që BE dhe SHBA janë të gatshme të vazhdojnë me përkdheljen e Serbisë, nuk do të ketë marrëveshje dhe zgjidhje të konfliktit ballkanik
Të nderuar përfaqësues të vendeve të QUINT-it dhe BE-së,
Po ju shkruaj, me shumë respekt, për ta ndryshuar qasjen ndaj konfliktit në Ballkan për shkak të mungesës së dukshme të ndonjë progresi. Politika e deritanishme e përkdheljes së Serbisë ka dështuar plotësisht. Ajo vetëm sa e ka ndihmuar Serbinë për të vazhduar me sjellje destruktive dhe destabilizimin e Ballkanit. Kështu nuk mund të funksionojë kurrë. Gjasat për ta larguar Serbinë nga ndikimi rus janë të pakta. Politikanët serbë po ju gënjejnë se do ta bëjnë. Ata janë mjeshtër të mashtrimit dhe manipulimit.
Shumica e 30 marrëveshjeve të nënshkruara nuk zbatohen nga Serbia. Ju po i bëni presion Kosovës për të respektuar vetëm një marrëveshje të dëmshme antikushtetuese për formimin e “asociacionit të pastër etnik serb”. Si është e mundur të kërkoni shtet multietnik me entitete të pastra etnike? Kjo nuk ka kurrëfarë kuptimi dhe është kundër vlerave dhe politikave të proklamuara nga ju.
Deklarata e juaj e përbashkët në lidhje me referendumin për ndryshimet kushtetuese në Serbi ishte e padrejtë dhe për keqardhje. Ishte padyshim një hap tjetër në drejtim të gabuar.
Askush në Kosovë nuk e ndaloi minoritetin serb që jeton në Kosovë të votojnë në shtetin e tyre në Serbi. Kryeministri i Kosovës z. Albin Kurti i tha kryetarit të Parlamentit Evropian z. Josep Borrell se ata mund të votojnë me postë ose në zyren ndërlidhëse në Prishtinë. Kishte edhe një zgjidhje tjetër më të mirë dhe më të lehtë e cila më në fund u përdor për votim, vetëm duke e kaluar kufirin.
Të gjithë e dinë se votimi është një e drejtë e shenjtë. Megjithatë, nuk është e drejtë të ushtrohet nga asnjë vend brenda një vendi tjetër. Problemi është se politikanët serbë janë përpjekur të përdorin referendumin për të përforcuar pretendimin e tyre se Kosova është pjesë e Serbisë. Referendumi ka dështuar sepse Serbia është një shtet i dështuar, agresiv, i pacivilizuar që nuk i njeh kufijtë. Serbia ka nevojë për ndihmë për t’u shëruar nga sëmundja e urrejtjes së kombeve të tjera përreth, duke u përpjekur t’i dominojë ata dhe të rrëmbejë tokat e tyre.
Thirrja juaj që të dy qeveritë e Kosovës dhe të Serbisë “të përmbahen nga veprimet dhe retorika që rrisin tensionet dhe të angazhohen në mënyrë konstruktive në dialog përmes BE-së” është në rregull, por nuk është aspak e dobishme. Nuk bazohet në realitetin aktual. Faktet janë se Kosova ka 22 vite që i plotëson këto kërkesa dhe nuk ka respekt. Ajo ka bërë kaq shumë lëshime me shpresë për zgjidhje konstruktive dhe të drejtë, por nuk ka patur asnjë përfitim. Nga ana tjetër, Serbia ka shfrytëzuar gjithë këto vite për të mos respektuar asgjë.
E pajisur me armatim te rëndë nga Rusia, Serbia është inkurajuar të kërcënojë Kosovën edhe me përdorimin e forcës. Dhe ende po tolerohet, pa kushte, pafundësisht dhe në mënyrë të panevojshme.
Politikanët e korruptuar, sigurisht edhe kriminelë të Serbisë, po ndjekin axhendën e Millosheviçit. Kosova është e përfshirë në kushtetutën e tyre si pjesë e Serbisë. Edhe pse e keni njohur pavarësinë e Kosovës 13 vjet më parë, ju kurrë nuk keni bërë presion serioz ndaj Serbisë që të ndryshojë kushtetutën e saj false.
Ju nuk i keni kushtuar vëmendje fare të drejtave të shqiptarëve që jetojnë në Serbi. A mund të kenë edhe ata një Asociacion Shqiptar të pastër etnikisht? Apo edhe më e thjeshtë, a mund t’a gëzojnë të drejtën të mësojnë historinë e tyre kombëtare, t’i përdorin simbolet kombëtare dhe të kthehen në atdhe nga jashtë kur të duan?!
Udhëheqja e re e Kosovës është shembull i ndritshëm i një qeverie të pakorruptuar. Do të ishte gjë e mençur dhe e dobishme të mbështeten më seriozisht Presidentja Vjosa Osmani dhe Kryeministri Albin Kurti në përpjekjet e tyre për demokraci dhe të përdoren ata si shembull për vendet e tjera të Ballkanit. Ata po e ndjekin me përkushtim rrugën e lavdishme paqësore të Presidentit legjendar Dr.Ibrahim Rugova.
Republika e Kosovës është investim amerikan dhe interes evropian. Pse nuk po përpiqeni fare ta mbroni atë, kundër interesave ruse? Pse nuk po i ndaloni Aleksandar Vuçiqin dhe Edi Ramën, dy pushtetarët më të korruptuar dhe më të rrezikshëm, të cilët po përpiqen hapur ta vënë Ballkanin nën hegjemoninë ruse? Pse nuk po u bëni presion pesë vendeve të BE-së që ende nuk e kanë njohur pavarësinë e Kosovës, ta bëjnë këtë? Ku është premtimi juaj për liberalizimin e vizave?
Politika joefikase dhe e papranueshme evropiane në Ballkan (me pak përjashtime) nuk është befasi. Ajo e ka toleruar ose ia ka mundësuar Serbisë kryerjen e 3 gjenocideve kundër popullit shqiptar (1887, 1912, 1945). Vetëm në gjenocidin e katërt në vitin 1999 Evropa ndërmori veprime kundër Serbisë, falë udhëheqjes amerikane të NATO-s.
Si një shqiptaro-amerikan, që e do Amerikën me zemër, jam i befasuar dhe shumë i zhgënjyer kur shoh Amerikën duke e mbështetur politikën aktuale të dështuar evropiane në Ballkan. Ka shpresë se ambasadori i ri në Kosovë, z. Jeffrey Hovenier, do të mund të bëjë ndryshime dhe përmirësime të rëndësishme. Ai i. tha të gjitha fjalët e duhura në përkujtimin e masakrës së Reçakut, njëren nga shumë mizori serbe, për të cilat askush nuk është paraqitur para drejtësisë. Serbia ende nuk është konsideruar përgjegjëse për shkaktimin e katër luftërave të tmerrshme në Evropë.
Gabimi më i madh që kanë bërë qeveritë e kaluara të korruptuaram e të shantazhuara të Kosovës dhe diplomatët perëndimorë, ishte lejimi i Serbisë të luante rolin e “viktimës”. Akoma më keq është barazia e rreme në mes të drejtës së Kosovës për të ekzistuar dhe mbrojtur veten, dhe përpjekjeve të Serbisë për ta sulmuar dhe zhdukur atë. Shkatërrimi dhe armiqësia serbe është pranuar si normale, ndërsa shqiptarët duhet të jenë gjithmonë “burra të mirë” apo ndryshe kritikohen dhe ndëshkohen.
E ashtuquajtura “praktikë e vendosur” e nënshtrimit ndaj kërkesave agresive armiqësore serbe ka marrë fund. Ka kaluar koha e politikanëve të korruptuar, shërbëtorë dhe të shitur të Kosovës. Qeveria e re është nga populli dhe për popullin, për vendin dhe për kombin. Shpresoj që të mendoni seriozisht për të mos i vënë ata në një pozitë të vështirë dhe veten tuaj në situata të pakëndshme, me kërkesa të padrejta dhe të pajustifikuara, të cilat ata nuk kanë mundësi t’i pranojnë.
Populli i Kosovës është duke ecur me shpejtësi drejt demokracisë, të drejtave të njeriut, diversitetit dhe përfshirjes. Ata kurrë nuk do të pranojnë asnjë lloj dominimi nga Serbia kriminale shoviniste. Asnjë ndryshim kufijsh, asnjë asociacion serb “etnikisht të pastër” dhe asnjë marrje të manastireve ortodokse, të cilat janë thesari i Kosovës. Ata kanë bërë kompromise të dhimbshme, më shumë se sa duhet, me planin e Ahtisaarit. Të gjithë ju keni qenë pjesë e këtij kompromisi të paprecedencë për njohjen e pavarësisë.
Problemi është në Serbi, jo në Kosovë. Ajo ende duhet të përqafojë vlerat demokratike dhe njerëzore të qytetërimit perëndimor. Vetëm presioni i fortë dhe i vërtetë ekonomik dhe diplomatik mbi Serbinë dhe dialogu real ndërmjet palëve të barabarta mund të sjellë një zgjidhje të qëndrueshme. Kosova mund të jetojë pa njohjen e pavarësisë nga Serbia për aq kohë sa është e nevojshme.
Populli shqiptar është një komb paqedashës me tolerancë të madhe ndaj racave, kombësive dhe feve të ndryshme. Ai i ka dhënë botës dy figura historike me përmasa globale. Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, simbol i trimërisë dhe i luftës për liri i cili mbrojti Evropën nga pushtimi osman për 25 vjet. Si dhe Shënjtorja Nënë Tereza Bojaxhiu, simbol i dashurisë, mirësisë dhe paqes në mbarë botën.
Populli i Kosovës do t’i rezistojë fuqishëm çdo përpjekjeje të Serbisë për t’a cënuar sovranitetin dhe integritetin territorial të vendit të tij. Republika e Kosovës e ka paguar shtrenjtë lirinë dhe pavarësinë e vet me sakrifica të shumta dhe gjakun e mijëra dëshmorëve dhe viktimave civile. Për te luftuan dhe e dhanë jetën komandanti legjendar Adem Jashari dhe shumë luftëtarë trima të Ushtrisë së lavdishme Çlirimtare të Kosovës. Ata kurrë nuk do të heqin dorë nga liria e tyre, shtëpitë e tyre dhe tokat e stërgjyshëve së tyre, në asnjë mënyrë dhe asnjë rrethanë.
Sinqerisht,
Agim Aliçkaj
PS. Kam dëshirë të ju informoj se unë nuk jam i lidhur në mënyrë direkte me Qeverinë e Kosovës apo ndonjë parti politike në Trojet shqiptare në Ballkan. Këto janë pikëpamjet dhe opinionet e mia të bazuara në fakte dhe realitet. Kjo ndjenjë ndahet dhe besohet gjerësisht nga shumica dërmuese e popullit shqiptar anekënd botës.
______
AN OPEN LETTER TO THE GOVERNMENTS OF THE QUINT COUNTRIES (USA, THE UNITED KINGDOM, GERMANY, FRANCE, ITALY) AND THE EU
As long as the EU and the USA are willing to continue with the appeasement of Serbia, there will be no agreement and no solution to the Balkan conflict
New York, January 21, 2022
Honorable Representatives of the QUINT Countries and the EU,
I am writing to you with great respect and to kindly ask for your consideration to change the approach to the conflict in the Balkans due to the obvious lack of progress. The policy of appeasement of Serbia has failed completely. It has only helped Serbia continue with their destructive behavior and destabilization of the Balkans. It will never work. And, it is very unlikely that Serbia is going to move away from Russia. Serbian politicians are lying to you that they would. They are masters of deceit and manipulation.
Most of the more than 30 agreements signed are not implemented by Serbia. You are pressuring Kosova to implement only one harmful unconstitutional agreement for the formation of a “pure ethnic Serb association”. How is it possible to claim a multiethnic state with purely ethnic entities? This makes no sense and is against your proclaimed values and policies.
Your joint statement regarding the referendum on constitutional changes in Serbia was unfair and unfortunate. It was clearly another step in the wrong direction.
No-one in Kosova was stopping Serbian minority who lives in Kosova from voting in their country of Serbia. The Prime Minister of Kosova Mr. Albin Kurti told the president of the European parliament Mr. Josep Borrell that they can vote by mail or the Liaison office in Prishtina. There was another even better and easier solution which was finally used, to vote by just crossing the border.
Everyone knows that voting is a sacred right. However, it is not a right to be exercised by any country inside another country. The problem is that Serbian politicians have been trying to use the referendum to reinforce their claim that Kosova is part of Serbia. The referendum has failed because Serbia is a failed, aggressive, uncivilized state that doesn’t know its borders. Serbia needs help to be cured from the illness of hating other surrounding nations, trying to dominate them and grab their lands.
Your call on both governments of Kosova and Serbia “to refrain from actions and rhetoric that raise tensions and to engage constructively in dialogue through the EU” is nice but it is not helpful at all. It is not based on the current reality. The facts are that Kosova has been complying with these requests for 22 years and getting no credit. It has made so many concessions in the hopes of constructive and fair solutions for nothing. However, Serbia has used all these years to not comply with anything.
Equipped with heavy weapons from Russia, Serbia has been encouraged to even threaten Kosova with the use of force. And still is being tolerated, unconditionally, endlessly and unnecessarily.
Serbia’s corrupt, possibly criminal politicians are pursuing Milosevic’s agenda. Kosova is included in their constitution as a part of Serbia. Even though you have recognized Kosova’s independence 13 years ago you have never seriously pressured Serbia to change their false constitution.
You have given no attention to the rights of the Albanian people living in Serbia. Can they also have an Albanian ethnically pure Association? Or even simpler, can they have the right to learn their national history, use national symbols and return home from abroad when they want?!
The new leadership of Kosova is a shining example of an un-corrupt government. It would be wise and beneficial to support more seriously President Vjosa Osmani and Prime Minister Albin Kurti in their quest for democracy and use it as an example for other countries in the Balkans. They are following with dedication the glorious peaceful path of the legendary President Dr. Ibrahim Rugova.
The Republic of Kosova is an American investment and European interest. Why aren’t you trying at all to protect it, against Russian interests? Why aren’t you stopping Aleksandar Vucic and Edi Rama, the two most corrupt and dangerous rulers, who are trying openly to put the Balkans under Russian hegemony? Why are you not pressuring the five EU countries who have not recognized yet the independence of Kosova, to do so? Where is your promise about visa liberalization?
The inefficient and unacceptable European policy in the Balkans (with few exceptions) is no surprise. It has tolerated or enabled Serbia to commit 3 genocides against Albanian people (1887, 1912, 1945). Only on the fourth genocide in 1999 did Europe take action against Serbia, thanks to American NATO leadership.
As an Albanian-American, who loves America so much, I am surprised and very disappointed to see America going along with the present European failed policy in the Balkans. There is hope that the new Ambassador to Kosova, Mr. Jeffrey Hovenier, will be able to make significant changes and improvements. He said all the right words in the commemoration of the Reçak massacre, one of so many Serbian atrocities for which no-one was brought to justice. Serbia has yet to be held responsible for causing four terrible wars in Europe.
The biggest mistake that corrupt, blackmailed past governments of Kosova and Western diplomats have made was to allow Serbia play the role of the “victim”. Even worse is the false equality between the right of Kosova to exist and protect itself, and Serbia’s efforts to attack and eradicate it. The Serbian destruction and hostility has been accepted as normal, while Albanians have always to be “very nice guys” ore else.
The so called “established practice” of submission to aggressive Serbian hostile demands is over. The time of corrupt, sellout and servant politicians of Kosova has passed. The new government is from the people and for the people, for the country and for the nation. I wish that you would seriously consider not to put them in a difficult position and yourselves in unpleasant situations, with unfair and unjustified requests which they are unable to accept.
The people of Kosova are moving fast toward democracy, human rights, diversity and inclusion. They will never accept any kind of domination by criminal chauvinistic Serbia. No border changes, no Serbian “ethnically clean” association and no takeover of orthodox Monasteries who are Kosova’s treasure. They have compromised more than enough with Ahtisaari plan. All of you have been part of this unprecedented compromise to get independence.
The problem is with Serbia, not Kosova. It has still to embrace democratic and human values of the western civilization. Only strong real economic and diplomatic pressure on Serbia and the real dialogue between equal parties may bring a lasting solution. Kosova can live without the recognition of independence by Serbia as long as it is needed.
The Albanian people are a peace-loving nation with great tolerance for different races, nationalities and religions. They have given the world two historical figures of global proportions. Gjergj Kastrioti-Skanderbeg, a symbol of bravery and the fight for freedom. He protected Europe from Ottoman Turkish invasion for 25 years. As well as, Saint Mother Mary Teresa Bojaxhiu, a symbol of love, goodness and peace around the world.
The people of Kosova will strongly stand up to any efforts by Serbia to attack their country’s sovereignty and territorial integrity. The Republic of Kosova has paid dearly for its freedom and independence with many sacrifices and the blood of thousands of martyrs and civilian victims. The legendary commander Adem Jashari and many fighters of the glorious Kosovo Liberation Army fought and gave their lives for it. They will never give up their freedom, their homes and their ancestry land, in any way and under any circumstances.
Sincerely,
Agim Aliçkaj
PS. Please note that I am not directly affiliated with the Government of Kosova or any political party in the Albanian territories in the Balkans. These are my own views and opinions based on facts and the reality. This sentiment is widely shared and believed by the vast majority of the Albanian people around the world.
.
Ibrahim Rugova duke u intervistuar nga Behlul Jashari, gazetari i njohur i Kosovës së para e pas luftës.
-“I vetmi kompromis për Kosovën është pavarësia, dhe ky është optimumi i gjithë shqiptarëve në rajon”, theksonte shumë prerë Dr. Ibrahim Rugova President i Pavarësisë së përjetshme të Kosovës/
-Intervistat ekskluzive që kam zhvilluar me Presidentin historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova që nga e para e Shtatorit 1994 deri te e fundit në Shkurt 2005 dhe deklarata tjera/
-Në homazhet që kanë nisur në mëngjes, Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani dhe Kryeministri Albin Kurti, vendosën një kurorë me lule të freskëta në vendin ku prehet në amshim Presidenti historik Dr. Ibrahim Rugova/
SPECIALE-Gazeta DIELLI / portali DRINI nga korrespondenti në Kosovë Behlul JASHARI
-Disa nga raportimet që kam bërë para 16 viteve, në Janar 2006.
PRISHTINË, 21 Janar 2022/ Para 16 viteve në 21 Janar 2006 u shua Dr. Ibrahim Rugova – Presidenti historik dhe i Pavarësisë së përjetshme të Kosovës, ideator dhe arkitekt i së cilës ishte.
Në këtë vit 2022 të përvjetorit të 23-të të Lirisë së Kosovës, veprimtaritë përkujtimore po zhvillohen në prag të 14 vjetorit të Pavarësisë së Kosovës, të shpallur në 17 Shkurtin historik 2008. Në veprimtaritë përkujtimore theksohet se në Lëvizjen për Liri e Pavarësi Dr. Ibrahim Rugova u bë simbol i rezistencës me përkrahjen e gjithë popullit të Kosovës, elitës intelektuale, patriotëve dhe të botës demokratike perëndimore.
Në homazhet që kanë nisur në mëngjes, Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani dhe Kryeministri Albin Kurti, vendosën një kurorë me lule të freskëta në vendin ku prehet në amshim Presidenti historik Dr. Ibrahim Rugova.
Presidentja Osmani ka thënë se sot është 16 vjetori i shkuarjes në amshim të arkitektit të pavarësisë së Republikës së Kosovës, ideatorit të pavarësisë së Republikës së Kosovës, Presidentit tonë historik Dr. Ibrahim Rugova, i cili bëri shumëçka për shtetin tonë sa që është shndërruar në fytyrën e këtij shteti, i cili sot në çdo damar të tij e ka edhe ndikimin që e pat Presidenti Rugova përgjatë jetës së tij.
“Natyrisht që ai punoi dhe veproi në një kohë jashtëzakonisht të vështirë për gjithë popullin e Kosovës, në një kohë të okupimit, mirëpo përkundër kësaj arriti që ta bëj bashkë popullin e Kosovës rreth kauzës së shprehur në trinomin liri, pavarësi dhe demokraci, dhe në të njëjtën kohë arriti që për Kosovën të ndërtojë miqësi aq të mëdha të cilat u bën të domosdoshme për të bërë realitet këtë trinom, pra për të arritur lirinë, pavarësinë tonë dhe për të parë sot shtetin demokratik të Kosovës”, ka thënë Presidentja Osmani.
E para e vendit më tej ka thënë se ne sot e gëzojmë shtetin tonë, por i gëzojmë edhe këto miqësi të cilat me aq shumë mund e përkushtim i ndërtoi Presidenti Rugova, për shkak të punës së tij, dhe shumë burrave e grave të tjerë që punuan që ne sot ta kemi shtetin, dhe ta kemi lirinë.
“Kujtimi për Presidentin historik Rugova do të jetojë në zemrat dhe në mendjet e gjithë qytetarëve të Kosovës përjetësisht, vepra e tij dhe puna e tij do të vazhdojnë të mbeten udhërrëfyes për ne, përderisa përpiqemi që në procesin e shtetndërtimit ta bëjmë Kosovën sa më të fortë dhe sa më të begatë”, ka theksuar Presidentja Osmani.
Kryeministri i Qeverisë së Republikës së Kosovës, Albin Kurti ka thënë se Presidenti Ibrahim Rugova është Presidenti i parë i Kosovës, sivjet, kur ne e shënojmë 16 vjetorin e vdekjes së tij, në të njëjtën kohë jemi në një vit kur do ta shënojmë edhe 20 vjetorin e tij si President në Kosovën e lirë i zgjedhur më 4 Mars 2002 dhe gjithashtu 30 vjetorin e tij si President i parë, i zgjedhur më 24 Maj 1992.
.
“Presidenti Ibrahim Rugova është Presidenti i parë i Kosovës, i zgjedhur me votë popullore, më 24 Maj të vitit 1992 dhe mandej është sërish Presidenti i parë i Kosovës së çliruar, i zgjedhur në Kuvend të Kosovës, më 4 Mars të vitit 2002. Doktor Ibrahim Rugova, para se të ishte President ishte intelektual i angazhuar, njëri paqësor dhe i qetë, racional dhe humanist. Ai dha kontribut tejet të çmuar në bashkimin e shqiptarëve kundër Serbisë okupatore dhe gjithashtu në ndërkombëtarizimin e çështjes së Kosovës”, tha Kryeministri Kurti…
Që para tre dekadave, Rugova hapur përcaktonte pozicionin gjeopolitik kosovar dhe shpallte idenë për Kosovën shtet të pavarur. “Zgjidhja më e mirë është Kosova e pavarur e neutrale, e hapur ndaj Shqipërisë e Serbisë dhe një administrim civil ndërkobëtar si fazë kalimtare”, theksonte e ritheksonte ai.
Dr. Ibrahim Rugova, derisa ishte kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës, në 23 Dhjetor 1989 u bë themeluesi dhe lideri i Lidhjes Demokratike të Kosovës, e cila më shumë se parti politike lindi si lëvizje gjithëpopullore për liri, pavarësi e demokraci.
Pas Deklaratës Kushtetuese të 2 Korrikut e Kushtetutës së 7 Shtatorit 1990, që shpallte Kosovën Republikë, si dhe Referendumit për Pavarësi të fundshtatorit 1991, në 24 Maj 1992 Rugova në zgjedhjet e para pluraliste nacionale parlamentare e presidenciale u zgjodh President i Republikës së Kosovës, e cila atëherë nuk u njoh ndërkombëtarisht, megjithatë ishte dhe njihej si deklarim i fuqishëm i vullnetit kombëtar, politik e demokratik.
Si gjithmonë, edhe në 4 Mars 2002, duke u inauguruar në Parlamentin e Kosovës President i pas zgjedhjeve të para nacionale të pasluftës – në liri, Rugova shprehej: “Çdo ditë ne të gjithë duhet të zgjohemi me një mendim të bukur: ‘Çfarë të mire mund të bëjmë sot për Kosovën?’”.
Pavarësia e Kosovës, në të mirë të gjithë qytetarëve të saj, dhe si i vetmi kompromis, theksohej e ritheksohej vazhdimisht nga Rugova.
“I vetmi kompromis për Kosovën është pavarësia, dhe ky është optimumi i gjithë shqiptarëve në rajon”, theksonte shumë prerë Ibrahim Rugova në 6 Tetor 2005, në takimin e parë me Grupin Negociator, formimi i të cilit me përfaqësim nga maxhoranca e opozita dhe shoqëria civile ishte një moment me shumë rëndësi për unitetin në vend si dhe për bisedimet për statusin e Kosovës të udhëhequra nga i dërguari i posaçëm i Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Presidenti Martti Ahtisaari, e pastaj edhe nga Treshja SHBA-BE-Rusi në angazhimet shtesë.
Presidenti historik i Kosovës, Ibrahim Rugova në intervistën e parë ekskluzive që kam zhvilluar për Agjencinë Telegrafike Shqiptare (ATSH) ditën e enjëte të 22 Shtatorit 1994, në zyrën e tij, ku sot është muzeu – Shtëpia e Pavarësisë së Kosovës, po edhe në raste të tjera, e falënderonte e vlerësonte shumë Agjencinë Shtetërore Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë.
“Falënderoj Agjencinë Telegrafike Shqiptare për informimin nga Kosova e për Kosovën. Edhe kjo që pata rastin të bisedoj për këtë agjenci, që reprezenton Shqipërinë dhe çështjen shqiptare, është një hap në politikën globale, në integrimet shqiptare. Edhe ne bëjmë përpjekje që këtu në Kosovë përmes Qendrës sonë për Informim të kemi një agjenci të vogël, e cila raporton për situatën e përditshme në Kosovë. Duhet një bashkëpunim midis këtyre dy institucioneve dhe institucioneve të tjera në Kosovë dhe në Shqipëri”, theksonte Presidenti Rugova në intervistë.
Ajo intervistë e parë e një Presidenti të Kosovës për Agjencinë Shtetërore Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë zhvillohej në kohë të rënda të okupimit e dhunës kundër shqiptarëve të Kosovës. “Një represion masiv në Kosovë ka rritur tensionet politike këtu dhe në rajon, ndaj është e domosdoshme prania ndërkombëtare”, e përshkruante situatën dhe e kërkonte zgjidhjen Presidenti Rugova, në intervistën ku fliste edhe për “lidhjet konfederale apo bashkimin me Shqipërinë” të Republikës së Kosovës, si dhe për një “politikë globale që sa më parë të bjerë muri mes shqiptarëve”.
Në intervistë, Presidenti Rugova tek fliste atëherë si për ëndërra parashikonte ngjarjet që pasuan, theksonte se “kishte kërkuar një mbrojtje për Kosovën para një viti e gjysmë, një protektorat ndërkombëtar civil, një administratë civile, që do të vendosej për një kohë në Kosovë, që të normalizohet jeta dhe më pas të bisedohej me serbët për ardhmërinë e Kosovës”.
“Bisedimet shqiptaro-serbe duhet të zhvillohen në prani të një pale të tretë të autorizuar, që do të garantonte edhe dialogun edhe rezultatet e dialogut dhe që natyrisht do ta udhëhiqte atë. Kjo palë e tretë duhej të gjendej nga SHBA-të, Kombet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian”, theksonte Rugova.
Ai besonte se mbrojtja ndërkombëtare në Kosovë do të mbërrinte.
Gazeta RILINDJA-27 janari2006-foto-Behlul-Jashari
“Në planin ndërkombëtar ideja për mbrojtje ndërkombëtare në Kosovë shqyrtohet, do të thotë është marrë në konsiderim, dhe shikohen mundësitë si të aplikohet kjo dhe si të veprohet në këtë drejtim”, shprehej Presidenti Rugova.
Pyetjes se çfarë do të thotë politikë globale shqiptare dhe si mund të realizohet ajo në praktikë, në kushtet e ndarjes së shqiptarëve me shumë kufij, Presidenti Rugova iu përgjigj: “Kjo politikë do të shembë muret mes shqiptarëve”.
“Praktikisht mund të themi se politika globale shqiptare ka nisur të realizohet. Përkundër pengesave të shumta, që ka sidomos Kosova, sot kemi kontakte të ndryshme, bashkëpunim, qoftë në planin kulturor, në planin arsimor, në planin politik. E kam thënë disa herë, por vazhdimisht duhet të përsëriten gjërat, se për herë të parë ne shqiptarët po bashkëpunojmë në planin politik”, theksonte Presidenti historik i Kosovës.
“Në këtë politikë globale shqiptare respektohet vullneti politik i shqiptarëve të Kosovës, pastaj i shqiptarëve në Maqedoni, i shqiptarëve në Mal të Zi e në Preshevë, Bujanovc e Medvegjë. Do të thotë se kemi një vizion se ç’duhet të bëjmë në këtë drejtim. Dhe, mund të them se politika globale shqiptare përditë është prezente dhe realizohet hap pas hapi, nuk është diçka abstrakte”, shprehej ai.
Rugova vlerësonte se, “politikë globale është se sot Shqipëria më shumë se kurrë e ndihmon çështjen e Kosovës dhe çështjen shqiptare në planin ndërkombëtar”. “Po ashtu, edhe Kosova me institucionet e saj, brenda dhe jashtë, e ndihmon Shqipërinë dhe në këtë plan ka një bashkëpunim, një mirëkuptim dhe një marrëveshje, që nuk e kemi pasur më parë ne shqiptarët”, vijonte ai.
Në 11 Tetor 1991, në Prishtinë, ishte miratuar Deklarata politike e Këshillit Koordinues të Partive Politike Shqiptare në Jugosllavi, kryetar i të cilit ishte kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Ibrahim Rugova. Deklarata kishte tre opsione për zgjidhjen e çështjes shqiptare.
Presidenti Rugova në intervistën për Agjencinë Shtetërore Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë vlerësonte se, “ky është një dokument mjaft i rëndësishëm, që i përfshinë të gjitha, pra edhe vizionin e një uniteti e një integrimi shqiptar”, se “opcioni i parë ishte një Kosovë e pavarur e neutrale”, dhe “që shqiptarët në Maqedoni si element i rëndësishëm i atij shteti apo asaj republike, që është në zhvillim e sipër, të jenë shtetformues, ndërsa shqiptarët në Mal të Zi dhe në Preshëvë, Bujanoc e Medvegjë të kenë një vetadministrim, një autonomi lokale”.
Presidenti i Republikës së Kosovës Dr. Ibrahim Rugova në konferencën për shtyp të para 24 viteve – 6 Shkurt 1998 duke u përgjigjur në pyetjet që i bëja theksonte se Bashkësia ndërkombëtare duhet të ndërhyjë në Kosovë para se të ndodhë konflikti, ndërsa reagimi si komb i shqiptarëve është normal dhe e drejtë e çdo populli të rrezikuar.
E pyeta se, duke pasur parasysh intensitetin e shpejtësinë e zhvillimeve të rrezikshme në Kosovë, a priten masa të mjaftueshme e me kohë të bashkësisë ndërkombëtare për parandalimin e konfliktit, ndërsa Presidenti Rugova u përgegjegj:
“Ne kemi kërkuar që bashkësia ndërkombatare të intervenojë në Kosovë para se të ndodhin konfrontimet, e jo pasi të ndodhin, sepse do të bëhej vonë, dhe kemi bërë apel që të çmohet ajo që ka sakrifikuar populli i Kosovës për shumë vite që ta evitojë konfliktin. Masat parandaluese ndërkombëtare në radhë të parë duhet të jenë një presion shumë më i madh mbi Beogradin që ka përqëndruar forca të mëdh dhe kërcënon që edhe ushtarakisht ta godasë Kosovën”.
Ibrahim Rugova e Behlul Jashari – 29-dhjetor 2000 .
Në pyetjen tjetër që i bëra, se si i komenton deklaratat e politikanëve shqiptarë në Shqipëri, Maqedoni, etj., për reagim si komb në rast konflikti në Kosovë, presidenti Rugova u përgjegj: “Është i natyrshëm dhe mëse normal ky qëndrim i Shqipërisë, përkundër vështirësive që ka ajo sot. Shqiptarët janë të organizuar si shtet e si shoqëri edhe në Kosovë, edhe pse nën okupim. Edhe shqiptarët në Maqedoni kanë një organizim, që dita-ditës po përparon më shumë. Kemi tërhequr vërejtjen dhe të gjithëve u është bërë e ditur se po të fillojë diçka, më e keqja, në Kosovë, atëherë i gjithë rajoni do përfshihej, edhe Shqipëria, Maqedonia, Greqia, gjithësesi Serbia, Mali i Zi dhe vende të tjera. Prandaj, është një kujdes i shtuar i bashkësisë ndërkombëtare”.
Presidenti Rugova i bëri thirrje Beogradit që t’i kthehet dialogut me ndërmjetësim ndërkombëtar për Kosovën, që të mos e provokojë edhe më tej situatën dhe të ndërpresë dhunën. Ai tërhoqi vërejtjen edhe për seriozitetin e pohimeve se në Vojvodinë (krahinë në Serbi) regjimi serb po rekruton rezervistë për t’i dërguar në Kosovë…
Me Presidentin historik Dr. Ibrahim Rugova kam zhvilluar intervista ekskluzive, së pari për Agjencinë Shtetërore Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë e pastaj të tjera për gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja, isha edhe në konferencat e shumëta për shtyp që mbante para, gjatë e pas luftës në Kosovë, ku bëja pyetje e merrja përgjigje, jam takuar edhe në raste të tjera.
Në dokumentarin televiziv “Fakte – Konferencat për Shtyp të Presidentit Rugova”, autori Adnan Merovci – udhëheqësi i Protokollit të Presidentit të Kosovës Ibrahim Rugova gjatë viteve ’90-ta dhe deri në vitin 2000, mes gazetarëve të rregulltë që vendin ku do uleshin e kishin thuese të paracaktuar të parin më përmend mua…
Para 23 viteve, në 5 Mars 1999, një takim i Presidentit historik të Kosovës Ibrahim Rugova me Senatorin Amerikan Robert Doll – të Dërguarin e Posaçëm për Kosovën të Presidentit të SHBA Bill Clinton, ishte edhe një paralajmërim lirie. Takimi shumë i rëndësishëm u mbajt në Shkup, pasi regjimi kriminal okupator serb e kishte pamundësuar në Prishtinë.
Ishte koha kur konferenca ndërkombëtare për Kosovën – Konferenca e Rambujesë, e nisur në 6 Shkurt 1999, u ndërpre në 23 Shkurt pa rezultate përfundimtare, ndërsa vazhdimi i saj u thirr për datën 15 Mars në Paris.
Presidenti historik, Dr. Ibrahim Rugova, në Prishtinë i kthyer nga Rambujeja e para nisjes përsëri për atje drejt Parasit në një konferencë shtypi në 5 Mars paralajmëronte nënshkrimin para 15 Marsit 1999 të Marrëveshjes së Rambujesë, për të cilën një ditë më vonë dha miratimin edhe Kuvendi Republikës së Kosovës së Deklaratës së 2 Korrikut e Kushtetutës së 7 Shtatorit 1990. Në konferencën për shtyp ku isha atëherë korrespondent i Agjencisë Shtetërore Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë, tani korrespondent i Gazetës DIELLI – organ i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës VATRA, Presidenti Rugova paralajmëronte edhe vendosjen e NATO-s në Kosovë…
Dhe, vetëm pas më pak se tre javësh, në 24 Mars 1999 filloi fushata ajrore e NATO-s kundër caqeve ushtarake serbe në Kosovë, Serbi dhe Mal të Zi, pas së cilës nga mëngjesi i Ditës së Lirisë -12 Qershorit 1999 forcat paqeruajtëse e shpëtimtare të NATO-s nisën të hynin në Kosovë, në vendin që në 2022-tën feston 23 vjetorin e Lirisë e 14 vjetorin e Pavarësisë së shpallur në 17 Shkurtin historik 2008.
Ashtu si paralajmëronte Presidenti Rugova, në mes të marsit përfaqësuesit e Kosovës nënshkruan Marrëveshjen e Rambujesë/Parisit për Kosovën, ndërsa Beogradi – pala serbe refuzoi ta nënshkruajë. Ishte hapur rruga për ndërhyrjen ushtarake për Kosovën të NATO-s, forcës ushtarake më të madhe planetare, prirë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Në 29 Maj 1998, Presidenti i Kosovës Ibrahim Rugova në Uashington ishte takuar me Presidentin Amerikan Bill Clinton. “Ne ritheksuam se zgjidhja më e mirë për Kosovën do të ishte shteti i pavarur”, deklaronte Presidenti Rugova pas takimit. Ndërsa, Presidenti Clinton tha se Kosova është një nga shqetësimet amerikane dhe se SHBA-të do të intensifikojnë angazhimin për zgjidhjen e çështjes së Kosovës në kuadër të Grupit të Kontaktit dhe të NATO-s…
Në mbrëmjen e 24 Marsit 1999, kur ndodhi ndërhyrja shpëtimtare e NATO-s me bombardimin e caqeve të forcave kriminale serbe, në terrin e natës dhe të okupimit të egër, drita e shpërthimeve të goditjeve nga qielli të aviacionit të forcës më të madhe planetare shihej si një shpresë e besim për të ardhmen e ëndërrave për lirinë e paqen derisa në Kosovë kishte marrë përmasa gjenocidi terrori i spastrimit etnik kundër shqiptarëve.
“Tani, bindja jonë e fortë për gjithçka që po ndodhë në Kosovë është e vetmja shpresë e popullit të Kosovës”, theksone në atë ditë e orë historike Presidenti i SHBA-ve, Bill Clinton, derisa nga Shtëpia e Bardhë i drejtohej kombit amerikan, duke folur për zhvillimet tragjike në Kosovë dhe ndërhyrjen shpëtimtare të NATO-s…
Ibrahim Rugova dhe Behlul Jashari – 22 shtator 1994-intervistë për ATSH.
Njëmbëdhjetë vite pas takimit në Uashington, në 1 Nëntor 2009 në Kosovën e lirë Presidenti Amerikan Bill Clinton, në fjalën e tij në Kuvendin e Republikës kosovare, por edhe në Sheshin me Emrin e Shtatoren e tij në Prishtinë, ka përkujtuar Presidentin historik Ibrahim Rugova dhe një gurë kristali të cilin ai ia kishte dhuruar.
“Ai gurë kristal të cilin ma dha Rugova i është dhuruar një universiteti, por për një kohë ai ishte i njohur edhe në SHBA me emrin ‘Guri i Rugovës’”, tha Presidenti amerikan Clinton.
“Atëherë, ai (Rugova), më tha se duhet të na ndihmosh”, ka përkujtuar ish-Presidenti i SHBA-ve, Clinton gjatë vizitës në Kosovë.
Me rastin e shuarjes në 21 Janar 2006 të Presidentit historik të Kosovës Rugova, Presidenti Amerikan Clinton shprehej: “Kam pasur nder ta mbështes luftën e tij për paqe dhe liri”…
Në Kosovën e lirë nga Qershori 1999 i hyrjes së NATO-s në Kosovë, për Presidentin historik e kryetarin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, dr. Ibrahim Rugova, ngjarje e vitit 2000 ishin zgjedhjet lokale të 28 Tetorit në Kosovë, ndërsa ngjarja që do ta shënojë vitin 2001 do të jetë mbajtja e zgjedhjeve nacionale presidenciale e parlamentare.
“Të mira, të mira…”, përsëriti disa herë Presidenti Rugova, derisa e pyeta të deklarojë për gazetën Rilindja se cilat janë parashikimet e tij, në prag të Vitit të Ri 2001, për njohjen e pavarësisë së Kosovës.
Për njohjen e pavarësisë së Kosovës “e presim momentin më të mirë, momentin e duhur, në kohën e duhur”, theksoi Rugova duke shtuar se “vendi është, është vendi i duhur”.
Përgjigja u shoqërua me duartrokitje të gazetarëve të pranishëm dhe me urime, në një atmosferë të gëzuar të pritjes së organizuar në Rezidencën e Rugovës në prag të Vitit të Ri 2001 dhe të fillimit të Milenumit të Tretë.
Ndërsa, duke u përgjigjur në një pyetje tjetër, Rugova tha: “Unë nuk i ndërroj fjalët shumë, por kur ndryshojnë gjërat i ndryshoj edhe fjalët. Jam duke punuar në ndryshimin e gjërave të mëdha, pra, si pavarësia, etj, që të njihen”.
Presidenti historik Rugova edhe në Kosovë, edhe në Shqipëri, edhe në Amerikë e në shtetet e Bashkimit Evropian, kudo, fliste për Pavarësinë e Kosovës si zgjidhja më e mirë dhe kompromisi i shqiptarëve.
“Kosova e pavarur në NATO e në BE dhe në miqësi të përhershme me SHBA”, citoja kështu Presidentin Dr. Ibrahim Rugova në kryetitull të ballinës së gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja në fundvitin 2002, në intervistën ekskluzive që kisha zhvilluar pas kthimit nga festimet në Vlorë të 28 Nëntorit dhe takimit që kishte me Sekretari Amerikan të Shtetit Igëllberger.
Në Rezidencën Presidenciale në Velani – Prishtinë Presidenti Ibrahim Rugova mbante në duarë dhe në tryezë gazetën Rilindja botim special festiv për jubileun e 90 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, të 28 Nëntorit 2002, derisa në atë kohë kur isha kryeredaktor i gazetës historike në fund të Dhjetorit 2002 zhvilloja intervistën ekskluzive për Rilindjen festive të Vitit të Ri.
Më pak se një muaj para përurimit të Shtëpisë së Pavarësisë në Prishtinë, Presidenti Rugova në Festën e Flamurit e të 90 vjetorit të Pavarësisë Shqiptare kishte dalë me propozimin për simbolet shtetërore, për Flamurin dhe për Himnin Shtetëror të Kosovës.
“Gjithsesi ne duhet t’i kemi simbolet shtetërore si shtet i Kosovës”, thoshte Rugova në intervistën ekskluzive që zhvillova në prag të Vitit të Ri 2003 për gazetën Rilindja.
Mes pyetjeve që i bëra Presidentit Rugova, në bashkëbisedim, iu drejtova: “Kosova po bëhet edhe me simbolet shtetërore. Në Festën e Flamurit e të 90 vjetorit të Pavarësisë Shqiptare dolët me propozimin për Flamurin dhe për Himnin Shtetëror të Kosovës. Para pak ditësh, në 13 vjetorin e LDK-së, partisë që e udhëheqni Ju që nga fillimi si një lëvizje për liri, pavarësi e demokraci, përuruat edhe një monument, një shenjë shtetërore – Shtëpinë e Pavarësisë së Kosovës. Ju lutem të na flisni edhe për këto momente të rëndësishme në rrugën e bërjes së Kosovës shtet”.
Presidenti Rugova u përgjegj: “Gjithësesi ne duhet t’i kemi simbolet shtetërore si shtet i Kosovës. Siç e dini, flamurin qe sa vite unë e përdor edhe si stemë të Presidentit të Kosovës, pra si emblemë, edhe në komunikime ndërkombëtare zyrtare, po edhe të brendshme. Edhe flamurin shtetëror duhet ta kemi, flamur që shpreh specifikën e Kosovës. Tani shenjat kombëtare i përdor Shqipëria si shtet aktual.
Për himnin, do përkujtuar se është ajo kënga e dashur e 1912-tës, që e kanë kënduar të gjithë shqiptarët. Natyrisht do të ketë përpunim artistik, po them standarde artistike, po edhe standarde shtetërore. Për këto do të ndiqen procedurat, pra në konsultim me institucionet e Kosovës, me Parlamentin, me Qeverinë. Po edhe njerëzit le të diskutojnë, le t’i thonë hapur mendimet e veta. Por, besoj se shumica në Kosovë – e popullit, e intelegjencies, e klasës politike – janë dakord që të kemi simbolet tona. E kam marrë këtë si një inisiativë të Presidentit. Është në detyrën time t’i eci këto punë dhe besoj se së shpejti do të kryhen. Në këtë vazhdë ishte edhe përurimi i Shtëpisë së Pavarsisë. Dëshiruam të lëmë një monument, një traditë, atje ku janë krijuar institucionet e para të Republikës së Kosovës. Do të ketë një kompleks të Pavarësisë aty, që do të ketë objekte përcjellëse, ndërsa po ajo shtëpi nismëtare do të ruhet dhe do të ketë edhe karakter muzeal, po edhe aktiv. Do ta mbajmë gjallë atë kompleks. Pra, të krijojmë edhe një traditë. Ne kemi një traditë me Shtëpinë e Lidhjes së Prizrenit, pastaj në Shqipëri është Shtëpa e Pavarësisë në Vlorë, edhe këtu tash Shtëpia e Pavarësisë së Kosovës, që ka simbolikën e vet. Kemi edhe një shenjë të veprimit, sepse të gjithë, i gjithë populli i Kosovës, kemi kaluar nëpër atë shtëpi që ka qenë një shtëpi e shpresës, e pavarësisë, e lirisë dhe e demokracisë”.
Edhe tani dhe përjetshëm Flamuri i Dardanisë, i dizajnuar sipas idesë së Presidentit historik Rugova dhe Flamuri Kombëtar Shqiptar janë në të dy anët e Flamurit Shtetëror të Republikës së Kosovës në Shtëpinë e Pavarësisë me emrin e Ibrahim Rugovës.
Presidenti Rugova kaherë theksonte idenë për autostradën Shqipëri-Kosovë, Rrugën e Kombit, nëpër shtigjet e vjetra historike, derisa shprehej se, “nëpër vendin tim kalojnë rrugë të rëndësishme evropiane, sikur ishte rruga antike Via Egnatia”.
Me vendimin e Qeverisë kosovare, është emërtuar “Ibrahim Rugova” autostrada në Kosovë, e ndërtuar në vazhdim të autostradës në Shqipëri nga bregdeti shqiptar-Durrësi deri në portën kufitare në Morinë-Vërmicë, mes qytetit të Lidhjes së Prizrenit dhe Kukësit.
Në Tetorin e vitit 2005, Presidenti Rugova në takim me projektuesit thoshte se se ndërtimi i autostradës Prishtinë-Durrës tregon se, “ne jemi të aftë të bëjmë dhe mbajmë shtet, dhe se e meritojmë pavarësinë”.
“Kosova dhe populli i saj janë sot këtu që të kryhet edhe formalisht, apo zyrtarisht, si doni t’i themi, edhe njohja e pavarësisë, të jemi një anëtar i bashkësisë së kombeve të botës së lirë”, më thoshte Presidenti Dr. Ibrahim Rugova në një intervistë tjetër eksluzive në jubileun e 60 vjetorit të gazetës Rilindja, të 12 Shkurtit 2005, ku poashtu fliste edhe për autostradën dhe marrëdhëniet me Shqipërinë, edhe për garancitë e shtetit të Kosovës për pakicat kombëtare, për të gjithë qytetarët.
“Pavarësia e Kosovës do të kishte efekt pozitiv edhe për të gjithë fqinjët tanë”, theksonte Rugova në intervistën eksluzive që në ballinë të gazetës Rilindja kishte kryetitullin: “Pavarësia e Kosovës është e mira e të gjithë qytetarëve dhe do ta qetësojë rajonin”.
“Njohja sa më e shpejtë e pavarësisë së Kosovës do të ndihmonte edhe qetësimin e të gjithë shqiptarëve në këtë pjesë të Evropës dhe të botës”, theksonte Rugova.
Ndërsa, i pyetur për marrëdhënet e realiteteve të reja mes Kosovës dhe Shqipërisë, edhe sipas shumë vlerësimeve, shembull për rajonin dhe se si e shihte të ardhmen e këtyre dy vendeve, jo vetëm në marrëdhëniet e tyre, por edhe në integrimet euroatlantike, Rugova thoshte:
“Po, ne gjithsesi do të kemi gjithnjë e më shumë marrëdhënie të mira me Shqipërinë në të gjitha fushat. Ju e dini, tashmë kemi edhe Marrëveshjen për Tregti të Lirë, pastaj, marrëveshje të ndryshme për bashkëpunim ekonomik, kulturor, etj., dhe gjithsesi do të ndikojë pozitivisht ndërtimi, nuk është e tepërt ta themi, i Autostradës Prishtinë-Durrës, që do të hapte edhe një lidhje tjetër të Kosovës me botën. Dhe, gjithsesi synimet tona, të të dy vendeve, janë integrimi në Bashkimin Evropian, pra Shqipëria, Kosova dhe vendet e tjera, dhe kjo është perspektiva dhe në këtë plan po punojmë me të gjithë”.
Me rastin e pritjes që më bëri dhe intervistës ekskluzive në prag të 12 Shkurtit 2005 – ditës së 60 vjetorit të gazetës Rilindja, në cilësinë e kryetarit të Këshillit Drejtues e Kryeredaktorit Presidentit Rugova i dhurova Pllakatin e Jubileut të 60 vjetorit të Rilindjes, punar me ar e argjend nga zejtarët e Prizrenit, qytetit ku ka dalë numri i parë i gazetës tradicionale e historike të Kosovës.
Kjo ishte intervista e fundit ekskluzive që kam zhvilluar me Presidentin historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova, nga i cili kam regjistruar edhe deklaratën e fundit para përfundimit të vitit 2005.
Presidenti historik i Kosovës Dr. Ibrahim Rugova – Presidenti i lëvizjes së fuqishme gjithëpopullore demokratike për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, në ditën e përvjetorit të themelimit të LDK-së, partisë-lëvizje, që e udhëhiqte që nga fillimi, ritheksonte se pavarësia është e padiskutueshme, tek fliste jepte mesazh, si një amanet, në Rezidencën në lagjen Velania të Prishtinës, në 23 Dhjetor 2005, më pak se një muaj para se të kaloi në amshim në 21 Janar 2006.
“Objektivi kryesor është pavarësia e Kosovës. Do të punojmë në të gjitha segmentet që të jetë një pavarësi e qëndrueshme, që do t’u përgjigjet të gjithë qytetarëve të Kosovës, në të mirë të gjithë qytetarëve të Kosovës”, theksonte Presidenti Rugova në atë takim të fundvitit të tij të fundit, ku paralajmëronte formimin edhe të dy ministrive të reja – të Ministrisë së Mbrojtjes dhe asaj të Punëve të Jashtme të Kosovës.
Në Rezidncën Presidenciale në Velani, ku regjistrova për të fundit herë deklaratat e Presidentit historik Rugova, në 23 Dhjetorin 2005, ai kishte takime të veçanta – priti kryetarët e degëve të LDK-së në Kosovë dhe diasporë me rastin e 16 vjetorit të themelimit të LDK-së, e më pas kishte takim pune me kryeministrin e atëhershëm të Kosovës Bajram Kosumi.
Ibrahim Rugova u lind në 2 Dhjetor 1944 në fshatin Cerrcë, të komunës së Istogut, në një familje të madhe që kishte prejardhjen nga krahina e Rugovës, ndërsa u shua në 21 Janar 2006.
“Presidenti Ibrahim Rugova ndërroi jetë”, bënte të ditur Presidenca e Kosovës në komunikatën e dërguar para 15 viteve, në 21 Janar 2006, në mesditë.
“Presidenti i Kosovës Ibrahim Rugova, prijësi i Kosovës në vitet e mëdha të procesit për pavarësi të vendit tonë, ndërroi jetë sot (e shtunë) në ora 11:38.
Presidenti Rugova ndërroi jetë në shtëpinë e vet në Prishtinë, duke pasur përreth familjen e tij, mjekun personal me stafin ndihmës nga vendi, si dhe mjekë amerikanë”, thuhej mes tjerash në komunikatën e Presidencës së Kosovës.
Më shumë se gjysëm milioni njerëz u mblodhën në Prishtinë, gjithë bota nderoi në përcjelljen e fundit për Presidentin historik Dr. Ibrahim Rugova, i cili prehet në amshim në lagjen Velania te Bregu i Diellit, të kryeqytetit të Kosovës, Prishtinës.
GAZETA RILINDJA E 27 JANARIT 2006: BOTA NDEROI PRESIDENTIN HISTORIK TË PAVARËSISË SË KOSOVËS, IBRAHIM RUGOVA
Para 16 vitesh, gazeta tradicionale e Kosovës, Rilindja, kryeredaktor i së cilës isha, ka raportuar se, më shumë se gjysëm milioni njerëz u mblodhën në Prishtinë, gjithë bota nderoi në përcjelljen e fundit për Presidentin historik të Pavarësisë së Kosovës, Ibrahim Rugova, i cili prehet në amshim në lagjen Velania te Bregu i Diellit, të kryeqytetit.
Gazeta Rilindja në botimin special, në kryelajmin lart krahas logos-emrit shkruante: 500.000 NJERËZ – MË SE 500.000 NJERËZ NËPËR RRUGËT DHE SHESHET E PRISHTINËS, NË SALLËN “1 TETORI”, TE VARREZAT E DËSHMORËVE E HERONJËVE TË KOMBIT NË LAGJEN VELANIA NË BREGUN E DIELLIT I SHPREHËN NDERIMET MË TË LARTA KOMBËTARE E NDËRKOMBËTARE PRESIDENTIT HISTORIK TË PAVARËSISË SË KOSOVËS, DR. IBRAHIM RUGOVA.
Kryetitulli i ballinës në gazetën Rilindja ishte BOTA NDEROI e nëntitulli NDERIMET MË TË LARTA KOMBËTARE DHE NDËRKOMBËTARE.
Në ballinën e gazetës Rilindja paralajmëroheshin tre intervista ekskluzive të gjata që ribotoheshin në faqet e brendshme, e që i kisha zhvilluar me Presidentin historik Ibrahim Rugova në kohën e lëvizjes e luftës së Kosovës për liri, pavarësi e demokraci dhe pas luftës në Kosovën e lirë: PRESIDENTI RUGOVA PARASHIKOI DHE KRIJOI TË ARDHMEN E KOSOVËS DHE TË SHQIPTARËVE. TRI INTERVISTA EKSKLUZIVE, E PARA PARA 12 VJETËVE.
Fotoja e vetme në ballinën e gazetës Rilindja ishte pamja nga Prishtina, kryeqyteti i Kosovës, para Kuvendit e Qeverisë, ku tash është sheshi me emrin e shtatoren e Presidentit të parë e historik të Kosovës, Ibrahim Rugova. Në atë pamje-fotografi, në plan të parë ishte një pano-bilbord-kornizë ngjyrë ari me portretin e Presidentit historik me Flamurin e Dardanisë në anën e djathtë, nën të cilën ishte shkruar: Dr. IBRAHIM RUGOVA President i Kosovës (1944 – 2006).
DR. IBRAHIM RUGOVA PRESIDENT HISTORIK I PAVARËSISË SË KOSOVËS PËRGJITHMONË, shkruante me shkronja të mëdha gazeta Rilindja nën fotografi dhe me këtë përmbyllej imazhi i faqes së parë.
KOMEMORACION NË RILINDJE – NDERIMET MË TË LARTA PËR PRESIDENTIN E PAVARËSISË, DR. IBRAHIM RUGOVA
Prishtinë, 24 janar 2006 /TN /QIK – Ndërmarrja Rilindja në një mbledhje komemorative ka shprehur sot nderimet më të larta për Presidentin e Kosovës, Dr.Ibrahim Rugova.
Presidenti historik i Pavarësisë së Kosovës me penën, fjalën e veprën e tij madhore gjithmonë ishte dhe do të jetë në Rilindje, tha krytetari i Këshillit Drejtues e Kryeredaktori Behlul Jashari, duke përkujtuar se kishte nderin që Dr. Rugovës t’i dhuronte Pllakatin e Jubilet të 60 vjetorit të gazetës tradicionale të Kosovës, të shkruar me ar e argjend. Drejtori i Shtypshkronjës Vesel Makolli në fjalën e tij tha se Rilindja, shtypshkronja e saj, ishte botuesi më i madh i librave – veprës së madhe letrare të Dr. Ibrahim Rugovës, Presidentit të Kosovës.
Të pranishmit e shumtë në koomemoracion i shprehën ngushëllimet më të thella e më të sinqerta familjes Rugova.
DISA NGA RAPORTIMET E MIA PËR AGJENCINË SHTETËRORE ZYRTARE TË LAJMEVE TË SHQIPËRISË PARA 16 VITEVE, JANAR 2006:
PIKËLLIM I MADH NË CERRCË, TEK MOLIKA E MBJELLË NGA IBRAHIM RUGOVA
– Nga Behlul Jashari –
PRISHTINË, 22 Janar /ATSH/ – Pikëllim i madh ka rënë në vendlindjen e Presidentit Ibrahim Rugova, në Cerrcë të Istogut, te molika që ai kishte mbjellë në oborrin e shtëpisë, kur ishte tetë vjeç. Presidenti Rugova vdiq në moshën 61-vjeçare, molika vazhdon të rritet në vendlindjen e tij edhe pas 53 vjetëve.
Rreth asaj molike u tubuan njerëzit e fshatit, sapo morën lajmin për vdekjen e Presidenti dhe si në një vend të bekuar qëndrojnë të bashkuar edhe sot, kur kanë kaluar më shumë se 30 orë nga lajmi i hidhur.
“Me duart e veta e pat mbjellë këtë molikë”, thotë xhaxhai i Ibrahim Rugovës, Ali Rustë Rugova, njeriu që e rriti dhe e shkolloi dhe që sot pret ngushëllime. “A ende e paske molikën time?”, e kishte pyetur Rugova i lumtur xhaxhain në vizitën e fundit që i bëri vendlindjes.
Në luftën e fundit, forcat serbe dogjën e rrënuan shtëpitë e familjes Rugova. Aliu tregon me dorë andej ku tani nuk ka më shtëpi dhe thotë: “Në këtë vend ka lindur Ibrahimi, këtu e kemi pasur truallin e shtëpisë”.
Por historia e familjes Rugova është edhe më e hidhur. Vetëm një muaj pasi lindi, foshnja që e kishin quajtur Ibrahim, mbeti pa babanë: Ibrahim Rugova lindi më 2 dhjetor 1944, ndërsa më 10 janar 1945, komunistët jugosllavë i pushkatuan babanë, Ukë Rugovën dhe gjyshin, Rustë Rugovën. Ky i fundit ishte luftëtar i njohur kundër grupeve çetnike që kishin depërtuar gjatë Luftës II Botërore në krahinën e Rugovës.
“I kanë vra në Kullën e Popit. I vrau OZNA, UDB-ja. As sot nuk ua dimë eshtrat”, tregojnë njerëzit e familjes Rugova. Më e moshuara e Cerrcës, Rabë Rugova, mbi njëqind vjeçe, tregon edhe histori të tjera. “Uka, babai i Ibrahimit, ka pasë lindë pas gjashtë vajzave dhe ishte gëzim i madh për familjen e farefisin. Kur Ukën e vranë, për Ibrahimin u kujdes vëllau im, Aliu, si për djemtë e vet”.
Në Cerrcë tregojnë se plaka Rabë shpesh çohet edhe natën dhe e puth fotografinë e të nipit, President i Kosovës. Tregojnë edhe histori të tjera. Tregojnë se tek i biri, Uka, Ibrahim Rugova ka përtërirë emrin e të atit, Ukës së vjetër.
Bashkë me të tjerët, pret ngushëllime edhe Ajet Hasanaj, shok i fëmijërisë dhe i shkollës i Ibrahim Rugovës. “Ibrahimi ishte i gjithë Kosovës”, flet ai me dhembje të madhe për humbjen e madhe. “Kosova do shkojë përpara edhe pas Rugovës, se ka veprën e tij të madhe. Ibrahim Rugova do mbetet përgjithmonë President i Pavarësisë së Kosovës”, thonë njerëzit në Cerrcë, në vendlindjen e Presidentit Rugova.
/pas/s.s./
KOSOVË, 15 DITË ZI KOMBËTARE PËR PRESIDENTIN RUGOVA
PRISHTINË, 22 janar /ATSH-Behlul Jashari/ – Këshilli Organizativ i Varrimit të Presidentit Rugova ka shpallur 15 ditë zi kombëtare në Kosovë, duke filluar nga dita e hënë, 23 janar 2006, për nder të Presidentit të Kosovës, Ibrahim Rugova, i cili ndërroi jetë të shtunën, më 21 janar 2006.
Për katër ditë, prej të hënës deri të enjten, në datat 23-26 janar 2006, institucionet arsimore të të gjitha niveleve në Kosovë nuk do të zhvillojnë mësim.
Dita e varrimit të Presidentit Rugova, e enjte, më 26 janar 2006, do të jetë ditë kur nuk do të punohet në asnjë institucion.
Këshilli Organizativ i Varrimit të Presidentit Rugova njofton se homazhet publike fillojnë nesër, ditë e hënë, më 23 janar 2006, duke filluar nga ora 12:00, në Kuvendin e Kosovës.
Qytetarët do të mund të bëjnë homazhe deri në ora 18:00.
Në dy ditët e tjera, të martën dhe të mërkurën, orari për homazhe publike do të jetë prej orës 09:00 deri në ora 18:00. Homazhet bëhen edhe paraditën e së enjtes, deri para nisjes së funeralit për në ceremoninë qendrore dhe varrimin, që do të bëhet në Prishtinë.
Qytetarët e Kosovës do të mund të shkruhen në Librat e Zisë për Presidentin e Kosovës, Ibrahim Rugova.
Librat do të vendosen në të gjitha komunat e Kosovës, në Bibilotekën Kombëtare dhe Universitare dhe në Teatrin Kombëtar në Prishtinë. Ndërkaq, Libri i Zisë për Trupin Diplomatik do të vendoset në Kuvendin e Kosovës./ a.jor.
PRISHTINË, FLAMURI AMERIKAN ULET NË GJYSMË SHTIZË
PRISHTINË, 23 Janar /ATSH-Behlul Jashari/ – Zyra e SHBA-së në Prishtinë uli sot (e hënë) flamurin amerikan në gjysmështizë, në nderim të Presidentit të ndjerë të Kosovës, Ibrahim Rugova, gjatë një ceremonie të shkurtër, të drejtuar nga Shefi i Misionit, Philip Goldberg.
Në fjalën që mbajti me këtë rast, z.Goldberg tha se me ndarjen nga jeta të Presidentit Rugova, Kosova ka humbur një udhëheqës të madh, por edhe SHBA humbi një mik të madh e të përkushtuar.
“Në botë nuk ka shumë udhëheqës apo popuj, të cilët kanë aq shumë dashuri dhe respekt për Shtetet e Bashkuara, siç pati Presidenti Rugova dhe siç ka populli i Kosovës. Dhe, për shkak të respektit për të, për miqësinë e tij me Shtetet e Bashkuara dhe respektit për popullin e Kosovës, unë e ndjej se është me vend që edhe ne të ulim flamurin amerikan në gjysmështizë gjatë periudhës së zisë”, tha z. Goldberg.
“Kjo ka një domethënie të madhe për ne dhe jam i sigurtë se do të ketë edhe për popullin e Kosovës”, theksoi ai, ndërsa komandanti i njësisë së Marinës së SHBA-së uli flamurin amerikan në gjysmë shtize.
Shefi i Misionit Goldberg solli dhe kujtimet e tij të 18 muajve të fundit, nga koha kur ai drejton Zyrën Amerikane në Prishtinë, si dhe të takimit të parë me Presidentitn Rugova, para njëmbëdhjetë vitesh, në Uashington.
“Veç asaj që ai bëri si udhëheqës – dhe me të vërtetë si një simbol i Kosovës për botën – unë e njoha atë edhe si një njeri shumë të këndshëm dhe të përzemërt”, tha shefi i Misionit të SHBA-së në Prishtinë, duke propozuar një minutë heshtje në nderim të Presidentit Rugova.
/klod/pas/
GEORGE W. BUSH: HUMBJA E RUGOVES NE KETE KOHE VENDIMTARE, TRAGJIKE
-Presidenti i SHBA i shkruan familjes së Rugovës dhe popullit të Kosovës-
PRISHTINE, 23 Janar /ATSH Behlul Jashari/ – Zyra e Shtypit e SHBA-së në Prishtinë sapo ka shpërndarë për mediat letrën që Presidenti i SHBA-së George W. Bush i ka nisur familjes së Presidentit Rugova dhe gjithë popullit të Kosovës. Në letrën e nisur nga Shtëpia e Bardhë shkruhet: “Me pikëllim të thellë e mora lajmin për vdekjen e Kryetarit Ibrahim Rugova. Kryetari Rugova për shumë vite udhëhoqi fushatën për paqë dhe demokraci në Kosovë dhe fitoi respektin e botës për qëndrimin e tij parimor kundër dhunës.
Shtetet e Bashkuara kanë humbur një mik të vërtetë. Gjatë viteve të konfliktit, Ibrahim Rugova ishte zëri i arsyes dhe maturisë që i ndihmoi popullit të Kosovës për të vënë bazat për një të ardhme paqësore. Humbja e këtij zëri, në këtë kohë vendimtare, është posaçërisht tragjike për Kosovën. Më lejoni t’ju siguroj se Shtetet e Bashkuara mbesin të përkushtuara për të punuar me gjithë njerëzit e Kosovës për ndërtimin e një ardhmërie që është stabile, demokratike dhe përparimtare.
Në emër të popullit të Shteteve të Bashkuara, unë dhe Laura i shprehim ngushëllimet tona familjes së Kryetarit Rugova dhe gjithë popullit të Kosovës”.
AEROPORTI I PRISHTINËS DO NDIHMOHET EDHE NGA PISTA TE TJERA FQINJE
PRISHTINË, 23 Janar /ATSH-Behlul Jashari/ – Aeroportit të Prishtinës do t’i vijnë në ndihmë edhe disa aeroporte fqinjë, pasi ky i vetëm nuk mund t’i përballojë fluturimet e shumta speciale të delegacioneve që do marrin pjesë në varrimin e Presidentit Ibrahim Rugova.
Zyrtarë të këtij aeroporti thanë sot (e hënë) se kanë shumë kërkesa për ulje dhe se për shkak të kapaciteteve të kufizuara, shumë fluturime do drejtohen për në aeroportin e Shkupit, në Maqedoni. Sipas të njëjtave burime, do shikohen mundësitë që për këtë qëllim të shfrytëzohet edhe një pistë tjetër uljeje afër Gjakovës.
/pas/
KOSOVE, RRADHË TË GJATA QYTETARËSH PRESIN TË BËJNË HOMAZHE PRANË TRUPIT TË PAJETË TË PRESIDENTIT RUGOVA
PRISHTINË, 23 Janar /ATSH-Behlul Jashari/ – Shumë qytetarë kosovarë janë mbledhur sot (e Hënë) para Kuvendit të Kosovës, në pritje për t’i bërë homazhe Presidentit të Kosovës, Ibrahim Rugova.
Shumë prej tyre kanë ardhur nga e gjithë Kosova dhe hapësirat e tjera shqiptare dhe kanë mbushur sheshin Skënderbej dhe rrugën “Nënë Tereza” në Prishtinë. Qindra qytetarë presin të nënshkruajnë Librat e Zisë, që janë vendosur në Bibliotekën Kombëtare e Universitare dhe në Teatrin Kombëtar në Prishtinë.
Kosova mban zi sot për Presidentin e saj, Ibrahim Rugova, i cili vdiq të shtunën, në moshën 61 vjeçare, pas një sëmundjeje të rëndë.
/s.s./lira/
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, bëri sot homazhe te varri i presidentit Ibrahim Rugova, në 16 – vjetorin e vdekjes së tij.
Në nderim të tij, kryeministri bashkë me Presidenten e Republikës së Kosovës, znj. Vjosa Osmani Sadriu, vendosën një kurorë me lule të freskëta.
Presidenti Ibrahim Rugova është Presidenti i parë i Kosovës, i zgjedhur me votë popullore, më 24 maj të vitit 1992 dhe mandej është sërish presidenti i parë i Kosovës së çliruar, i zgjedhur në Kuvend të Kosovës, më 4 mars të vitit 2002. Doktor Ibrahim Rugova, para se të ishte President ishte intelektual i angazhuar, njëri paqësor dhe i qetë, racional dhe humanist, tha Kryeministri Kurti.
Ai dha kontribut tejet të çmuar në bashkimin e shqiptarëve kundër Serbisë okupatore dhe gjithashtu në ndërkombëtarizimin e çështjes së Kosovës, deklaroi ai.
Më tej kryeministri Kurti tha se sivjet, kur ne e shënojmë 16 – vjetorin e vdekjes së tij, në të njëjtën kohë, jemi në një vit kur do ta shënojmë edhe 20 vjetorin e tij si president në Kosovën e lirë, më 4 mars dhe gjithashtu 30 vjetorin e tij si president i parë, më 24 maj.
59 VJET MË PARË TRAKTATI ELYSEE VULOSI PAJTIMIN FRANKO-GJERMAN: NJË BURIM FRYMËZIMI PËR SERBINË DHE KOSOVËN
NGA AMBASADORJA MARIE-CHRISTINE BUTEL DHE AMBASADORI JÖRN ROHDE
Më 22 janar 2022, ne festojmë përvjetorin e traktatit Elysée midis Francës dhe Gjermanisë, si gur themeli i pajtimit dhe paqes së sotme franko-gjermane, pasi dy vendet tona kishin qenë në luftë tre herë brenda 70 vjetëve – luftëra që shkaktuan miliona vdekje nga të dyja anët. Më pak se 20 vjet pas Luftës së Dytë Botërore, udhëheqësit politikë francezë dhe gjermanë – nën udhëheqjen e Presidentit De Gaulle dhe Kancelarit Adenauer – treguan një përkushtim të palodhshëm për të mbyllur faqen më të errët të historisë së tyre të përbashkët dhe nënshkruarnnjë traktat i orientuar vendosmêrisht drejt së ardhmes, duke u fokusuar në një të ardhme më të mirë të përbashkët për brezat e ardhshëm.
Ky traktat mundësoi për shembull themelimin e Zyrës së Rinisë Franko-Gjermane (OFAJ / DFJW). Traktati i Elysée-së vuri gjithashtu themelet e partneritetit të ngushtë franko-gjerman dhe projektit evropian që ne kemi ndërtuar së bashku me miqtë tanë evropianë që nga viti 1951. Kjo na mundësoi të garantonim një paqe të qëndrueshme dhe një prosperitet të përbashkët brenda Evropës. Paqja dhe prosperiteti lindën nga vullneti i pushtetarëve dhe popujve të Evropës për të tejkaluar tragjeditë e fundit të historisë sonë.
Sot gjejmë frymëzim në historinë e Francës dhe Gjermanisë dhe në pajtimin e suksesshëm të popujve tanë edhe për angazhimin tonë në Kosovë dhe në Ballkanin Perëndimor. Të aspirosh për anëtarësim në Bashkimin Evropian do të thotë gjithashtu të integrosh këtë dimension të ndërtimit evropian. Bashkimi Evropian nuk do të mund të ishte ndërtuar pa vullnetin e popujve për të jetuar së bashku.
Ky është frymëzimi për mbështetjen tonë të vazhdueshme në favor të Zyrës Rajonale të Bashkëpunimit Rinor (RYCO) në Ballkanin Perëndimor. Për të tashmen dhe të ardhmen, është thelbësore që të rinjtë të njihen me njëri-tjetrin, që klishetë dhe paragjykimet aktuale të dekonstruktohen dhe që të rinjtë e të gjitha prejardhjeve të përvetësojnë shijen dhe zakonin e shkëmbimit, bisedës me njëri-tjetrin, punës së bashku, duke jetuar kështu së bashku në këtë rajon në zemër të Evropës.
Ky frymëzim është edhe arsyeja pse ne kemi mbështetur integrimin rajonal në Ballkanin Perëndimor, për shembull, përmes zbatimit të tregut të përbashkët rajonal, Procesit të Berlinit dhe zotimeve të miratuara në Sofje. Bashkëpunimi rajonal është thelbësor për rritjen ekonomike të rajonit, e cila është thelbësore për të garantuar stabilitetin afatgjatë dhe për t’u ofruar të rinjve perspektiva dhe mundësi në këtë rajon.
Ky integrim rajonal është, siç e dimë ne francezët dhe gjermanët, njekohësishtnjë arsye dhe një përfitim i pajtimit. Është një rreth virtuoz që fillon sapo të jenë hedhur hapat e parë – të vështirë. Prandaj, jemi të bindur se do të ishte gabim të mendohet se status quo-ja aktuale ndërmjet Kosovës dhe Serbisë është e mirë për këdo. Është një sklerozë dhe një pengesë për zhvillimin e të dy vendeve, një rrezik jostabiliteti për rajonin dhe për Evropën në tërësi.
Kosova dhe Serbia janë Evropë, Ballkani Perëndimor është në zemër të saj. Bashkimi Evropian dhe shtetet anëtare të tij, në ballë të të cilave janë Franca dhe Gjermania, ofrojnë mbështetje të fuqishme për Kosovën dhe Serbinë, të cilat janë të destinuara të integrohen në Bashkimin tonë.
Kështu që sot ftojmë Kosovën dhe Serbinë që të marrin këtë frymëzim për t’u angazhuar plotësisht në dialogun e lehtësuar nga BE-ja dhe Përfaqësuesi i Posaçëm, Miroslav Lajčák. Kjo është rruga më e mirë drejt paqes, prosperitetit dhe drejt BE-së. Pikërisht në këtë dialog duhet të bëhen propozime konstruktive, të cilat ruajnë të ardhmen dhe interesat reciproke të të dy vendeve, si dhe të qytetarëve të të dyja vendeve. Sepse, përmes këtij dialogu mund të ndërtohet besimi me respekt për njëri-tjetrin dhe për marrëveshjet e kaluara dhe të ardhshme.
Franca dhe Gjermania do të vazhdojnë të jenë aty për të mbështetur dialogun ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, si dhe të gjitha reformat që i afrojnë të dyja vendet drejt integrimit evropian, në të mirë të demokracisë dhe të gjithë qytetarëve evropianë.
Media Release
Franco-German Op-Ed: 59 YEARS AGO, THE ELYSEE TREATY SEALED THE FRANCO-GERMAN RECONCILIATION:
A SOURCE OF INSPIRATION FOR SERBIA AND KOSOVO
BY AMBASSADOR MARIE-CHRISTINE BUTEL AND AMBASSADOR JÖRN ROHDE
On 22 January 2022, we celebrate the anniversary of the Élysée treaty between France and Germany, as the cornerstone of today’s Franco-German reconciliation and peace, after our two countries had been at war three times within 70 years. Wars that caused millions of deaths on both sides. Less than 20 years after World War II, French and German political leaders – at the forefront were President De Gaulle and Chancellor Adenauer – showed an unfailing commitment to turn the darkest page of their common history and signed a treaty which resolutely steered us towards the future by focusing on a better joint future for the next generations.
This treaty created for instance the Franco-German Youth office (OFAJ / DFJW). The Elysée treaty also laid the foundations of the close Franco-German partnership and the European project that we have built together with our European friends since 1951. This enabled us to guarantee a sustainable peace and a shared prosperity within Europe. Peace and prosperity were born of the will of the rulers and peoples of Europe to overcome the recent tragedies of our history.
Today we find inspiration in the history of France and Germany and in the successful reconciliation of our peoples also for our engagement in Kosovo and in the Western Balkans. To yearn for joining the European Union also means to comprehend this dimension of the European construction. The European Union could not have been built without the willingness of the peoples to live together.
This is the inspiration for our constant support in favour of the Regional Youth Cooperation Office (RYCO) in the Western Balkans. For the present and the future, it is essential that young people get to know each other, that current clichés and prejudices are deconstructed and that young people of all backgrounds get the taste for and the habit of exchanging, talking to each other, working together and living together in this region at the heart of Europe.
This inspiration is also why we have supported regional integration in the Western Balkans through, for example, the implementation of the regional common market, the Berlin Process and the commitments adopted in Sofia. Regional cooperation is essential for economic growth of the region which is essential to guarantee stability on the long run and to offer young people prospects and opportunities in this region.
This regional integration is, as we French and Germans know, both a reason for and a benefit of reconciliation. It is a virtuous circle that begins once the first – difficult – steps have been taken. Therefore, we are convinced that it would be a mistake to think that the current status quo between Kosovo and Serbia is good for anyone. It is a sclerosis and an obstacle for the development of both countries, a risk of instability for the region and for Europe as a whole.
Kosovo and Serbia are Europe, the Western Balkans are at its heart. The European Union and its Member States, at the forefront of which are France and Germany, offer strong support to Kosovo and Serbia, which are destined to integrate into our Union.
So today we invite Kosovo and Serbia to use this inspiration to fully engage in the dialogue facilitated by the EU and Special Representative Miroslav Lajčák. This is the best path to peace, prosperity and towards the EU. It is in this dialogue that constructive proposals must be made, which preserve the future and the mutual interests of both countries, as well as of the citizens of both countries. It is through this dialogue that trust can be built, with respect for each other and for past and future agreements.
France and Germany will continue to be there to support the dialogue between Kosovo and Serbia as well as all the reforms that bring both countries closer to European integration, for the benefit of democracy and all European citizens.
IL Y A 59 ANS, LE TRAITÉ DE L’ELYSÉE SCELLAIT LA RÉCONCILIATION FRANCO-ALLEMANDE : UNE SOURCE D’INSPIRATION POUR LA SERBIE ET LE KOSOVO
PAR L’AMBASSADRICE MARIE-CHRISTINE BUTEL ET L’AMBASSADEUR JÖRN ROHDE
Nous célébrons le 22 janvier 2022, l’anniversaire du traité de l’Élysée entre la France et l’Allemagne, pierre angulaire de la réconciliation franco-allemande et de la paix, après que nos deux pays ont été en guerre par trois fois en 70 ans, engendrant plusieurs millions de morts. Moins de 20 ans après la seconde guerre mondiale, il a fallu que les responsables politiques français et allemands, au premier rang desquels le Président De Gaulle et le Chancelier Adenauer, fassent preuve d’une volonté sans faille pour décider de tourner la page la plus sombre de leur histoire commune et signer un traité résolument tourné vers l’avenir qui assure aux générations futures un meilleur avenir commun.
Le traité de l’Elysée crée par exemple l’Office franco-allemand pour la Jeunesse (OFAJ / DFJW) et jette plus largement les bases du partenariat étroit entre la France et l’Allemagne, ainsi que du projet européen que nous avons co-construit avec nos amis européens depuis 1951. Ce projet qui nous a permis de garantir une paix durable et une prospérité partagée en Europe ; paix et prospérité nées de la volonté des gouvernants et des peuples européens de dépasser les drames récents de notre Histoire.
Aujourd’hui, l’histoire de la France et de l’Allemagne et la réconciliation dont ont su faire preuve nos peuples restent une source d’inspiration qui guide notre engagement au Kosovo et dans les Balkans occidentaux. Aspirer à rejoindre l’Union européenne, c’est aussi intégrer cette dimension de la construction européenne. L’Union européenne n’aurait pu être bâtie sans la volonté des peuples de vivre ensemble.
C’est tout le sens du soutien constant que nous apportons au Regional Youth Cooperation Office (RYCO) dans la région. Pour le présent et pour l’avenir, il est indispensable que les jeunes de tous horizons apprennent à se connaître, que les clichés et préjugés qui existent soient déconstruits et que soient pris le goût et l’habitude d’échanger, de se parler, de travailler ensemble et de vivre ensemble dans cette région du cœur de l’Europe.
C’est aussi la raison de notre soutien à l’intégration régionale dans les Balkans occidentaux, notamment par la mise en place du marché commun régional, le processus de Berlin et les engagements adoptés à Sofia. La coopération régionale est indispensable au développement économique, seul à même de garantir durablement la stabilité et d’offrir à la jeunesse des perspectives dans la région.
Cette intégration régionale est, nous le savons comme Français et Allemands, à la fois une raison et un bénéfice de la réconciliation. C’est un cercle vertueux qui s’enclenche une fois les premiers pas – difficiles – effectués. C’est pourquoi nous sommes convaincus que ce serait une erreur de penser que le statu quo actuel entre le Kosovo et la Serbie bénéficie à quiconque. C’est une sclérose et un obstacle pour le développement des deux pays, un risque d’instabilité pour la région et pour l’Europe dans son ensemble.
Le Kosovo et la Serbie, c’est l’Europe, les Balkans occidentaux en sont au cœur. L’Union européenne et ses Etats membres, au premier rang desquels la France et l’Allemagne, offrent un soutien appuyé au Kosovo et à la Serbie qui ont vocation à intégrer à terme notre Union.
Nous appelons donc ici le Kosovo et la Serbie à voir dans notre expérience passée une inspiration pour s’engager pleinement dans le dialogue facilité par l’UE et son représentant spécial Miroslav Lajčák. C’est le meilleur chemin vers la paix, la prospérité et l’UE. C’est dans ce dialogue qu’il faut faire des propositions constructives, qui préservent l’avenir et les intérêts mutuels des deux pays, ainsi que de ceux qui y vivent. C’est à travers ce dialogue que pourra se construire la confiance, dans le respect de l’autre et des accords passés et à venir.
La France et l’Allemagne continueront de répondre présents et de soutenir autant que nécessaire le dialogue entre le Kosovo et la Serbie, ainsi que toutes les réformes qui rapprochent ces deux pays de l’intégration européenne, pour le bénéfice de la démocratie et de tous les citoyens européens.
Në këtë foto nga Bllaca e pranverës së vitit 1999, shihet populli i dëbuar nga viset e ndryshme të Kosovës.
Akademik Prof Dr Hakif Bajrami, Prishtinë
POPULLI DHE SHTETI BELAGJI SERBIAN NË ÇDO EPOKË NË LUFTË ME ÇDO FQINJË
Tani për popullin serbian lirishtë mund të thuhet se është: kishë, komb dhe shtet belagji. I pangopur në mendjemadhësi dhe rrena të shkolluara, pra, që e ka shkollë kanceroze ruse, popull që në Ballkan nuk mundët për të jetuar pa ndonjë gverr në mes drejtuesëve të vet kishtar, politik dhe shtetëror, për brenda, dhe pa iu turrë ndonjë fqiu me krime ndaj civilëve, e sidomos ndaj shqiptarëve, krejtë më qëllim që të dali në det. Këtë popull e kanë deformuar me përkdhjelëje gjatë shekullit XIX, sidomos gjashtë Fuqitë Evropiane, sepsekrijuan rrethana që të falin troje të huja në tavolinë.
Po mbushen 50 vjet që e studiojë çdo siellje të popullit serbian, në realacion të brendëshëm dhe të jashtëm. Është ky popull me simptome të psoriazës neurotike, në sielljet egocentrike apo pretenduese për ta imponuar një madhësi tokësore insufiente, që nuk e ka, e atë realitet më së miri e dëshmon fundi i shekullit XX në realacion që atë madhësi të projektuar, ta përvetësojë me forcë neofashiste si është rasti me përpiekjën për ta shfarosë kombin shqiptar gjatë dy shekujve të fundit. Po, e di se kisha, populli dhe politika (shteti serbian) më shumë e urrenë Kroacinë se sa Shqipërinë Etnike dhe Shqiptarët. Lidhur me këtë, ndaj shqiptarëve Serbia zyrtare dhe intelektuale i ka shkruar 35 programe për ta shfarosë dhe për t` ia përvetësuar trojet. E vërteta, atëherë kur erdhën servët në viset shqiptare, pra në shekullin XI-XII (lexo: Istoria Srbije, Beograd 1983, f. 146) e gjetën popullin shqiptar këmbkryq në Ballkanin Jugperendimor. Por,gjatë shekullit XIX serbia kishtare dhe politike në një masë kohore ishte me Wjenën dhe së bashku me të e filloi ekspanzionin ndaj tokave shqiptare. Pra, ishte Wjena ajo që e frenoi të zgjërohet Serbia nah Perendimi, por e drejtoi, bile me Marrëveshje sekrete më 28 VI 1881 kah Vilajeti i Kosovës. Lidhur me këtë më 1902, Serbia intelektuale ( e kjo është më shumë se Serbia shtetërore) e shkroi programin: “Do istrage nase ili vase”-(Deri në shfarosjen tonë ose tuejën), e që lidhet me toakt që i mbulonte Kroacia katolike. E Verteta, nuk qëndron këtu, sepse establishmeni serbian e dinte mirë se me Kroacinë e ka shumë më vështirë të luftojë, jo pse janë properendimor dhe katolik, por pse Kroatët në një masë të madhe janë të mbrojtur nga fqinjët veriperendimor. Madje, në fillim të shekullit XX, sidomos pas Luftave Ballkanike (1912), do të më thot Mirosllav Kerlezhe në prani të Esat Mekullit (isha ndihmës i Esatit në Leksikografski Zavod të Zagrebit, për çëstje historike): “Ne Kroatët kur e fitoi Serbia me luftë okupuese Vilajetin e Kosovës dhe Manstirin më 1912; kur Malit Zi ia rezervoi Rusia Vilajetin e Shkodrës më 1913), menduam se Serbia është ngopë territore dhe nuk do të gravitojë më kah Perendimi. Në fakt, gravitimi kah Perendimi nuk ishte opcesion e knjazëve dhe krajlëve serbian as në Mesjetë. E në këtë përqëndrim ka ndikjuar drejtë për drejtë Kisha Bizantine, prej së cilës Arbanasit nuk kanë pasë kurrë asnjë dobi. E kulmi i tragjedisë shqiptare ka arrijtë gjatë tërë shekullit XX-të”. Por, ne do të shtonim se metastazimi neofashist serbian ndaj shqiptarëve, ishte permaanet gjithnjë gjatë shekullit XX-të, por që eskaloi në dekadën e fundit (1989-1999).
Në të ashtuquajturën “APJ” nga ana e oficerëve serbë janë vrarë 122 ushtarë shqiptarë
Vrasja e civilëve dhe ushtarëveshqiptarë nga ushtria serbe si dukuri1981–1991
Gjatë viteve 1981-1991 në ish Jugosllavi (Serbi) do të ketë vazhdimësi të vrsjeve të civilëve dhe ushtarëve shqiptarë. Kjo dukuri ndodhte për t` i frigësuar shqiptarët, në mënyrë që të largohen nga Kosova. Në realitet, kjo tragjedi shqiptare, ishte një plagë e “heshtur”. Asnjë familje shqiptare, kur i vinin kufomat e fëmijëve të tyre nga ushtria në SAKROFAG, aty ishin oficerët sllavë dhe nuk lejonin për ta hapur, sipas tyre “sepse do të shkatohet ndonjë smundje ngjitëse”. E në faktë, ata, gati të gjithë është vërtetuar se ishin të bërë shoshë nga plumbat, me urdhër të oficerëve fashist serbian (Rasti i Praqinit dhe shumë të tjerë deri më 1991). Në lidhje me këtë periudhë kohore, nuk ka vit që nuk janë bërë demonstrime nga ana e shqiptarëve për padrejtësitë që u organizoheshin. Por, pushteti nuk ka vit që nuk ka vrarë civilë dhe ushtarë shqiptarë në kontinutet. (Burimi: KLDMNJ- Raporti 1999/2000).
Serbianeofashiste në luftë të hapur për shfarosjen e shqiptarëve1991–1999
Pas vitit 1991 e deri më 1999 ndaj Serbisë (lexo Jugosllavisë Zhablakut) janë komunikuar nga KS OKB shumë rrezoluta, me të cilat denohet dhuna serbe ndaj shqiptarëve në Kosovë. Ajo dhunë ishte e formave të terrorit shtetëror, privat dhe kishtar. Në lidhje me këtë, në dokumente nuk ka më raste të vrasjeve të ushtarëve, për faktin se familjet shqiptare e refuzojnë çdo dërgim të fëmijëve të tyre në një ushtri, që po manifestonte urrejtje dhe luftë shfarosëse kundër tyre. Mu për këtë, për t` u çliruar nga një okupator neofashsit, shqiptarët do të orientohen për ta themeluar ushtrinë e vet, e cila nga viti 1993 do të quhet Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK). E duke e vrejtur këtë realitet të ri, kur Jugosllavia më 4 korrik ishte shpallë inekzostente, KS OKB do të provojë që të gjejë një zgjidhje kompromisi, jo vetëm në mes serbo-malazezëve e shqiptarëve, por edhe për popujt tjerë në luftë për çlirim nga pushteti serbian.
Karta e OKB-ës dhe çështja e shkatrrimit të Jugosllavisë
Në lidhje me këtë nga Karta e OKB (e aprovuar më 26 qershor 1945), që është KUSHTETUTA e Botës i ka 111 nene. Karta është e sitemuar në 19 kaptina. Në kaptinë e PARË, flitet për qëllimet dhe parimet e saj. Në kpatinën e DYTË (neni 3-6), flitet për antarësinë. Në kaptinën e TRETË (neni 7-8) flitet për oragnet e OKB-ës. Në kaptinën e KATËRT (9-22) flietet për Asamblenë e përgjithëshme. Në kaptinën e PESTË (neni 23-32) flietet për kompetencat e KS OKB. Kaptina e GJASHTË shtjellon (neni 33-38) rregullimin paqësor të konfliketve (luftërave) nepër botë. Kaptina e SHTATË (nenet 39-51) shtjellohet puna e KS OKB në rast të RREZUKUT për paqën, për kërcnimin e paqës, pengimin e sulmit të mëtejmë, që shkakton destabilizim në një rregjion të Botës. Në kaptinën e TETË ( 52-54) flietet për marrëveshjet rregjionale. Në kaptinën e NËNTË (55-60) flietet për bashkëpunimin ekonimik dhe social ndërkombëtar. Në kaptinën e DHJETË ( 61-72) flietet për Këshillin ekonimik dhe social. Në kaptinën e NJËMBDHJETË ( 73-74) flietet për Deklaratë për territoret jovetëqeverisëse. Në kaptinën e DYMBËDHJETË ( 75-85), flietet për sietemin ndërkombëtar të mbikqyrjës. Në kaptinën e TREMBËDHJETË (86-91), flietet për Pleqësinë mbikqyrëse. Në kaptinën KATRËMBDHJETË ( 92-96) flietet për Gjyqinnderkombëtar të drejtësisë. Në kaptinën PESËMBDHJETË (97-101) flietet për Sekretariatin e OKB. Në kaptinën e GJASHTËMBDHJETË (97-105), flitet për parime të ndryshme. Në kaptinën e SHTATËMBDHJETË ( 106-107) flietet për çështje kalimtare të sigurisë. Në kaptinën e TETËMBDHJETË ( 108-109), flietet për ndryshimin dhe plotësimet. Në kaptinën e NËNTËMBDHJETË (nenet: 110-111) flietet për çështje të ratifikimit dhe të nënshkrimit të dokuemneteve ndërkombëtare. Lidhur me këtë, është fakt hsitirik se në rastin e shkatrrimit të Jugosllavisë, Kaptina e VII-të e Kartës së OKB-ës, është zbatuar dy herë. Një herë në rastin e Bosnjës më 1992 dhe një herë në rastin e Kosovës më 1999. Në të dy rastet NATO ishte i detyruar ta përdorë forcën ajrore dhe ta frenojë orientimin serbian për t` i shfarosë: Boshnjakët, përkatësisht Shqiptarët.
Teksti (gjuha) e Kartës së OKB është deponuar në origjinal në Arkivin e Qeverisë së SHBA-ve dhe është i nënshkruar dhe i vërtetuar. Ndërsa teksti në Gjuhët: Kineze, franceze, ruse, angleze dhe spanjolle janë identik dhe të plotëfuqishëm sikurse ekzampalri i PARË në Arkivin e SHBA-ve.
Kaptina më problematike e Kartës OKB është padyshim e shtata (nent 39-51)
Kaptina e SHTATË e Kartës së OKB-ës deri me 1998 në rastin e Kosovës, është zbatuar në lidhje me situatën në KORE më 1950; në lidhje me situatën në Irak më 1991; në lidhje me situatën në Bosnje dhe Hercegovinë më 1992. Ndërsa Rreziluta nr. 1160 e KS OKB-ës për KOSOVËN më 31 mars 1998, po shënonte një zbatim vetëm sa paralajmërues se çka mund të ndodhë ndaj sielljeve të agresorit neofashist serbian mbi shqiptarë. E vërteta, RFJ nuk pranoi asnjë vërejtje të KS OKB dhe kishte programuar: SHPRONËSIMIN, SHPËRNGULJEN dhe SHFAROSJËN E SHQIPTARËVE, për ta kolonizuar tokën e tyre me sllavë të sillur nga Koroacia. Ky planifikim ishte dakorduar gjatë takimit ilegal të Sllobodan Millosheviqit (kryetra i RFJ) dhe Franjo Tuxhman (kryetra i Kroacisë). Marrëveshja ishte lidhë prapa shpinës së opiniont në Karaxhoegjevë më 1991. Me këtë Marrëveshje sekrete synohej ndarja e sferave të sundimit, e ku nuk ështe vetëm Kosova, por edhe ndarëja e Bosnjës dhe Hercegovinës. Çdo gjë tjetër sot është e opinionizuar, me që rast kundër krimeve serbe, KS OKB e kishte themeluar edhe një TRIBUNAL NDERKOMBËTAR, prej të cilit do të hetohën dhe gjykohen krimet dhe kriminelët e luftës në tërë trevën e ish RSFJ-ës.
Kjo kaptinë e përfshinë veprimtarënë e KS OKB me rastin e rrezikimit dhe të kërcnimit të paqës dhe të veprimit sulmues. Në lidhje me këtë KS OKB e kishte vërtetuar në terren çfardo pozicioni të rrezikimit të paqës, kërcnimit paqës, veprimit të sulmit, dhe i bëri propozimet me kohë, madje duke vëndosë se çfarë masash duhet përdorë konformë neneve 41 dhe 42 të Kartës së OKB-ës, për ta mbajtur paqën dhe çetësinë ndërkombëtare të sigurar. Në këtë vrejtje e nxitur tinzisht nga Rusia dhe Kina, RFJ nuk kishte përfillë asnjë vrejtje dhe kishte vazhduar me mizori të papara, as në Luftën e Dytë Botërore (shiqo, punimin tim, botuar më parë: Rasti i Bllacës, Stankovecit, Çegranit, Kuksit dhe dhjeta kampe të tilla nepër Kosovë, duke e shndërruar Kosovën “në tokë të mbiellur me varre”, si ka shkruar Akademik Dibtran Fylli.
Neni 40 i Kartës së OKB shtjellon: ” Pengimin e keqësimit të sitatës. KS mundet para se ta bëjë propozimin ose të sjellë vendimin, për masat e propozuara me nenin 39, t` i thrrasë palët e interesuara në kontakt konform me masat e përkohëshme të cilat i konsideron të nevojëshme dhe të dëshirueshme. Këto masa të përkohëshme nuk do të prekin në drejtësi, në kërkesa dhe në pozitë të palëve të interesuara. KS është i obliguar për të patur kujdes, rreth (mos) plotësimit të masave të përkohëshme.
Neni 41. Shtjellon se : KS është i autorizuar për të vëndosë se cilat masa, të cilat nuk tërhiekin PËRDORIMIN E FORCËS ARMATOSUR, t` e përdorë për t` i zbatuar vendimet e veta, dhe mundet për t` u drejtuar ftesë antarëve të Organizatës së Kombeve të Bashkuara , konform me ato masa. Këto masa mund të përfshijnë SHKËPUTJËN e tërësishme ose të pjesërishme të mardhënjeve EKONOMIKE, hekurudhore, detare, ajrore, postiere, telegrafike, radiografike dhe lidhjeve tjera komunikative, por edhe të NDËRPRERJËS së mardhënjeve diplomatike.
Neni 42. shtjellon: Nëse KS konsideron që masat e parapara me nenin 41 janë jo të mjaftueshme, ose që janë treguar si joefikase, mund të NDËRMERR aksione me forcë ajrore, detare ose tokësore, të nevojshme për mbrojtjën dhe ndërtimin e PAQES ndërkombëtare dhe sigurisë në përgjithësi. Aksioni i tillë mund të përfshijë domosdoshmërinë për bllokadën dhe operacionet lidhur me përdorimin e forcave tjera ajrore, detare dhe tokësore të antarëve të OKB-ës, për ta siellur paqën dhe sigurinë në rregjion.
Neni 43. Shtjellon: 1. Të gjithë antarët e OKB-ës, me qëllim që të kontribuojnë mbajtjës së paqës dhe sigurisë ndërkombëtare, obligohën për të ia vënë në disponim KS, në ftesën e tij dhe në harmoni me marrëveshjen speciale ose marrëveshjeve, forcat e armatosura, ndihmën dhe lehtësimet, duke e nënkuptuar të drejtën e kalimit të duhur për mbrojtjën e paqës dhe qetësisë ndërkombëtare. 2. Karta do ta caktojë sasinë numerike dhe gjinitë e forcave, pozicionin e tyre të gatishmërisë si dhe në përgjithësi shtrirjën, natyrën e lehtësimeve dhe ndihamve që duhet të jipen. 3. Më parë Kontrata ose kontratat janë LËNDË e bisedimeve që do të mbahën sa më parë që është e mundur me iniciativën e KS dhe antarëve ose në mes KS dhe grupeve antare të OKB dhe të ratifikohën prej shteteve nënshkruese, konform marrëveshjeve konstitucionale të tyre.
Neni 44 shtjellon: Kur KS vëndosë për ta PËRDORË FORCËN, së pari se do të kërkojë prej antarit që nuk merr pjesë në të, për t` i vënë në zbarkim forcat e aramtosura duke i plotësuar obligimet e marrura sipas nenin 43, për ta ftuar atë antar që nëse nuk dëshiron me marrë pjesë në vendimet e KS, nëse ato kanë bazë dhe kanë të bëjnë me përdorimin e kontigjentit të forcave të armatosura të atij antari.
Neni 45 shtjellon: Që të aftësojmë OKB për të ndrëmarrë masa urgjente ushtarke, antarët e Organizatës do të mbrojnë në çdo momnet kontigjentet nacioanle ajrore për aksion të gjithëanshëm të konfirmuar me këtë Kartë ndërkombëtare. Fuqia dhe niveli i gatishmërisë së këtyre kontigjenteve dhe planeve për aksionin e tyre të kombinuar, do të përcaktojë KS në bashkndihmë me Komitetin e Shtabit ushtark, në kufijë të përcaktuar në marrëveshjen speciale ose të marrëveshjeve të permenduara në nenin 43.
Neni 46 shtjellon: Planet për veprim të forcës armatosur do t` i propozojë KS me ndihmën e Komitetit të Shtabit ushtarak.
Neni 47 shtjellon: 1. Obligohet Komiteti i Shtabit ushtarak si organ këshilldhënës dhe ndihmës i KS për të gjitha çështjet që kanë të bëjnë me nevojën ushtarake të KS në aspekt të mbrojtjës së paqes dhe qetësisë ndërkombëtare, për përdorimin dhe komandimin e forcave të armatosura që i janë vënë në disponim në rregullimin e armatimit ose eventualishtë në çarmatim. 2. Komiteti i Shtabit ushtarak do të përbëhet prej Shefit Shtabit të antarëve të përherëshëm të KS ose të përfaqsuesëve të tyre. Seicili antar i OKB-ës që nuk është i përfaqsuar gjithëmonë në Komitet do të ftohet prej Komitetit që t` i bashkohet kurdo që kërkohet prej Komitetit, për t` i kryer detyrat duke marrë pjesë në punën e tij. 3. Komiteti i Shtabit ushtark i cili i nënshtrohet KS bartë përgjegjësi për drejtimin strategjik te të gjitha forcave të armatosura të vëna në dispozicion KS. Çështja që ka të bëjë me komandimin e atyre forcave do të rregullohet me marrëveshje speciale. 4. Komiteti i Shtabit Ushtrak, sipas antarësimit të KS dhe pas këshillimit me institucionet adekuate rregjionale, mund t` i organizojnë nënkomitetet rregjioanle. ( Për shembull ala forcat që i propozon në: Turqi, Bullgari, Rumuni, Maqedoni, Greqi dhe Shqipëri me seli në Edrene, ose Selanik, për siguri në Regjionin e Ballkanit më 1998 lidhur me Kosovën-HB).
Neni 48 shtjellon: 1. Masat e nevojëshme për zbatimin e vendimeve të KS me qëllim të mbrojtjës së paqës dhe sigurisë i ndërmarrin të gjithë antarët e OKB-ës, ose vetëm disa, ashtu si KS të përcaktohet. 2. Këto vendime i kryejnë antarët e OKB-ës, si drejtë përdrejtë, ashtu edhe duke vepruar përmes institucioneve adekuate ndërkombëtare antarë të së cilës janë.
Neni 49. Antarët e OKB-ës reciprokishtë do të ndihmojnë njera tjetrën në kryrjen e masave të vendosura nga KS.
Neni 50 shtjellon: Nëse KS ndërmerr masa PREVENTIVE ose të dhunëshme kundër cilido qoftë shtet, seicli shtet tjetër qoftë antar i OKB ose jo, do të gjëndej para problemeve speciale ekonomike, për shkak të përdorimit të masave të përmenduara, prandaj ka të drejtë për të konsultuar KS në lidhje me rregullimin e atyre problemeve .
Neni 51 shtjellon: Kjo Kartë nuk e fyen në asnjë pikpamje të drejtën natyrore në mbrojtje individuale dhe kolektive, në rast të sulmit armatosur kundër clitdoqoftë antarë të OKB-ës, (me kusht që ai antar mos të jetë shkaktar i luftës dhe tragjedisë palës tjetër që është e sulmuar prej tij-HB), derisa KS t` i merr masat e nevojshme për t` u mbrojtur sigurimi i paqës dhe qetësisë ndërkombëtare. Masat e ndërmarrura prej antarëve të Organizatës në zabatimin e të drejtave të vetëmbrojtjës do t` i komunikohet menjëherë KS dhe në asnjë mënyrë nuk do t` i siellin në pyetje autorizimet dhe përgjegjësinë e KS sipas kësaj Karte që të ndërmarrë në çdo kohë aksione të cilat do t` i konsideronte të duhura për mbrojtje ose për aplikimin e paqës dhe qetësisë ndërkombëtare”.
Nga këto qëndrime del qartë se pushteti me KRIMET që i përdorë mbi një popull të pambrojtur, dhe e ka rrezikuar paqën dhe qetësinë ndërkombëtare, e ka nxitur KS OKB për ta përdorë forcën ushtarake në përmasa adekuate duke synuar frenimin polidimenzioanl të zgjerimit të krimit në rrafshin hosizontal në tërë rregjionin. Në rastin e Kosovës, vendimi për Rezolutën nr. 1160 më 31 mars 1998, ishte unanim. Por me rastin e ndërhyrjës së NATO-s më 24 mars 1999, KS OKB nuk kishte qëndrim, për faktin se Rusia dhe Kina kishin paralajmëruar veto. Kjo do të thot se edhe në KS të OKB ka anime dhe padrejtësi fluviale, të cilat në rastin konkret po e shkatrronin popullinshqiptar në Kosovë dhe po hapnin palgë tjera zingjirore në tërë regjionin Ballkanik. Pra, shkencorisht del se nderhyrja e NATO-s ishte e arsyeshme dhe i solli njrëzimit paqe.
Në realitet, duke lexuar dhe studiuar këtë Kaptinë të Kartës së OKB-ës, del se në Rstin e Kosovës kishim të bëjmë me një luftë të drejtë të NATO-s, sepse po mbrohej një popull i tërë që ishte ekspozuar shfarosjes totale, fakt ky që dëshmoi DEPORTIMI me dhunë i NJË MILION SHQIPTARËVE jashtë Kosovës. Dhe jo vetëm kaq, në Kosovë nuk kishte familje që nuk kishte qenë e detyruar ta lëshojë shtëpinë dy e deri në katër herë. Madje, pushteti kolonial serbian, jo vetëm që i hapi 600 varreza masive, por BARTI KUFOMA të masakruara shqiptare deri në Beograd, krejtë me qëlim që pastaj me aeroplan special t` i bartë në Rusi. (Lexo librin: Viktor Qërnomedin, Strob Tallbot, Kapitullimi i Millosheviqit, Tiranë; Mario Mollnar, SHBA dhe Kosova, Prishtinë; Shaqir Vukaj, Rusia dhe Kosova, Tiranë).
Në këtë drejtim BE del se i duhet Ballkani Jugperendimor, thjeshtë për arsye gjeostratetgjike nga rrafshi i ekonomisë dhe sigurisë. Por, në lidhje me këtë nuk po llogaritet fare se BE është një “martesë pa niçah”, sepse nuk ka Kushtetutë fare. Mu për këtë del se është institucion i paqëndrueshëm, aq më parë kur tani (2022) në pushtet në Gjermani janë forcat politike që nuk kanë synime të kristalta demokratike sikurse kur ishte në pushtet partia e Angela Merkelit.
ÇKA PËRMBAN RREZOLUTA E KS OKB PËR KOSOVËN NR. 1160
Rezoluta e KS OKB nr. 1160 e 31 marsit 1998, për Kosovën e ka së pari një mesazhë të kuptueshëm. Në njëzetë pikat e saj ka një porosi që të tërhiqet pushteti kolonial serb nga dhuna ndaj shqiptarëve etnik. Së dytë, duke e pasë për bazë Kaptinën e VII-të, e që i prezantuam të gjitha nenent e saj (39-51), i drejtohet pushtetit serbian, që të pushojë së militarizuari Kosovën me ushtri, polici, mercenarë dhe vendasë të armatosur, të cilët për çdo ditë po digjinin fshatra dhe po masakronin popullin. Madje, pëtrpikja që të zhdukën familje të tëra me ushtri dhe polici (Rasti i Familjës Jashari në Prekaz, ku një shtet organizon luftë kundër një familje, rast unik në botë); rastet e pushkatimeve të civilëve në masë, në disa lokalitete si në: Raçak, Mejë, Krushë të Madhe etj.) kishte shkuar deri në 350 persona.
Nga KS OKB-ës, nga Rezoluta nr 1160, nga pushteti okupues shihet se populli i pambrojtur shqiptar qysh në fillim të vitit 1998, shihet një realitet, se nuk do të ketë zbrapsje nga ana e Serbisë neofashiste, për ta shfarosë popullin shqiptar në Kosovë. Prandaj, KS duke u rezervuar nga disa ndërmarrje në një mënyrë po i jepnin përkrahje morale dhe politike okupatorit që të vazhdojë me krime, sepse nuk kishte asnjë shenjë se do të zbrapset nga politika e shfarosjës. E ajo përktrahje ishte se: RFJ për për kundër EMBARGOS, po merrte ndihma nga firmat private si: Nga firmat private gjermane afro 1 miliradë dollarë, nga firmat private të Francës 850 000 000 dollarë; nga firmat private italiane 750 000 000 dollarë. Kurse nga bota arabe, RFJ i kishte marrë afro 2 miliardë dollarë. Këto para, i shkonin Rusisë në konto, sepse Rusia përkundër ndalesave, po e furnizonte RFJ ilegalisht me armatim dhe pjesë rezervë të mjeteve vrasëse.
Rezoluta e KS OKB nr. 1160 për Kosovën, vrehet kur të lexohet me kujdes se mbështetet në pesë argumente që ishin realitet në rrethanat kur u përgatit. Ato dokumente ishin të verifikuara në përmasa botërore. Lidhur me këtë që u theksua më lartë, së PARI, Rrezoluta është mbështetë në Kartën e ndërkombëtare te të drejtave të njeriut (aprovuar nga KS OKB më 10 XII 1948); është mbështetë në pikën C për të drejtën e VETVENDOSJES që buron nga Asambleja e Përgjithshme e OKB data 14 XII 1960. Së DYTI, Rrezoluta është mbështetë në Konventën për parandalimin dhe ndiekjën e krimit të gjenocidit (paraqitur për ratifikim ose adresim nga Asambleja e Përgjithëshme me Rrezolutën e saj nr. 260 A (III) të 9 XI 1948, e hyrë në fuqi më 12 janar 1951 (shiqo nenet: III dhe IV). Së TRETI, Rrezoluta është mbështetë në studimin që ishte aktual në fillim të vitit 1998, të autorëve: Dejvid Mak Villijams,Majkl Tembm, Rrënjët strategjike të Jugosllavisë, 1998. Së KATËRTI, Rrezoluta është mbështetë në raportin e: Leo Tindemans (kryetar) Lloyd Ctler, Bronisllav Geremek, etj. Paqe e pakryer dhe, raporti interancional për Ballkanin 1996.(UNFINISHED PACCE REPORT OF THE INTERNATIONAL COMISSION ON THE BALKANS). Lidhur me këtë po e theksoi se raportuesit, në janar 1996 kishin biseduar me 59 persona që kryesisht e drejtonin politikën e përgjithëshme paqësore në Kosovë. Kur jemi te ky realitet, duhet theksuar edhe këtë se Raporti i TINDEMANIT etj. (në emër të fonddaciuoneve: ASPEN, CARNEGIE afro 80 përqind të tekstit është i natyrës historike, ndërsa nga Kosova prej 59 të intervistuarëve vetëm një ishte kinse histirian (por edhe ai është i zgjedhur nga shkolla sociologjike, e cila: “dinë çdo gjë, dhe, nuk dinë asgjë”. Në fund, edhe atëherë pata shkruar se: raportuesit i kishin mbetur BESNIK “shkemcës” tradicioanle serbe. Mu për këtë, kërkesës sime që për raporte të tilla të thuren nga eskpertet dhe popullit t` i bëhet i njohur çështja, i gjason një situate që edhe sot, e fare pak ka ndryshuar.Pra le të dihet se çështja jonë kombëtare është në total historike, propozojë që për çështje të sakta profesionale të japin verdik institucionet adekuate, me shkrim dhe me nënshkrim përkatës.
Të përfundoj. Serbia neofashiste 1992-1999, i ka oragnizuar katër luftëra. Të gjitha i ka humbur. Serbia neofashiste, me Rrezolutë të KS OKB dy herë është kërcnuar me bombardim ( në Bosnje më 1992 dhe në Kosovë 1999), sepse ka ushtruar gjenocid klasik; Serbia neofashsite as që vrehet pas këtyre bombardimeve dhe KAPITULLIMIT të plotë që e nënshkruan në Kuamnovë më 9 qersshor 1999, se do të ndalet. Prandaj, me rastin e shpalljës Malit Zi si i pavarur më 2006; me rastin e sshpalljës së pavarësës Kosovës më 17 janar 2008, do ta padisë Republikën e Kosovës në OKB. E OKB (Kofi Anan) çështjen e pavarësës Republikës Kosovës, do ta dërgojë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë me seli në Hagë (si organ i përherëshëm i OKB-ës). Nga kjo Gjykatë e Përherëshme Ndërkombëtare, pushteti i Serbisë neofashiste do të marrë përgjegje më 2010 se: “Shpallja e pavarsë Kosovës nuk e cenon të drejtën ndërkombëtare”. As me këtë verdik, Serbia neofashsite nuk do të ndalet. Dhe më 2011 do të arrijë në saje të BE-s t` ia vejë Republikës Kosovës në prezantimet nderkombëtare, FUSNOTËN. Me këtë prap nuk ka fund veprimi neofashsit serbian. Do ta fillojë një fushatë që ta themelojë në Kosovë një “Republikë serbe”, sado kudo afër Trepçës dhe Ujmanit. E Ujmani dihet publikisht se është paguar dhe ndërtuar nga Banka Ndërkombëtare për Zhvillim. Pra, Serbia neofashiste, le të dihet se i ka marrë PARAT për çdo pllambë toke gjithëandej. (posedohet dok. i Bankës Nderkombëtare në 260 faqe, me shenjë: “Sekret shtetëror”, Beograd 19978.). Serbia fashsite si shtet belagji nuk do të ndalet, sepse askush nuk po i thot: STOP, sepse kundër saj nuk pati hetim dhe gjykim sla ai i Nyrenbergut 1946. Dhe, qëllimin e vazhdimit të politikës koloniale, Serbia neofashiste do ta arrijë me 2013 në Bruksle, për ta përtrirë prap më 2015 të njetën, po në Bruksel, me regji të BE-s. Dihet publishtë se kush ka nënshkruar në të dy rastet.
Sot jemi para një presioni të papresedan që Serbia neofaishte të organizojë referendume dhe zgjedhje paralamentare në një shtet fqinjë. Pushteti i Republikës Kosovës, duhet të mbështetet vetëm në Kushtetutë, në Kartën e OKB-s (edhe pse ende nuk jemi antar të saj). Sidomos duhet të mbështet në Rezolutën e KS OKB mbi DEKOLONIZIMIN E BOTËS (1960),në nënshkrimine kapitullimit plotë të RFJ-s më 9 qershor 1999 në Kumanovë; në ndarjën e Malit Zi nga Serbia më 2006; në Shaplljën e pavarësisë Kosovës më 2008; në Verdiktin e Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë për Kosovës, me që rast nuk cenohet Drejtësia Ndërkombëtare (2010). Prandaj, miqët tanë: BE dhe SHBA me Anglinë duhet që shtetin e njomë të Kosovës ta ndihmojnë e jo ta përkdhelin Serbinë neofashiste, në ambicjet e saj koloniale.
