Kreu Blog Faqe 230

“Kopilhanja” pseudopolitike që iu hodh në qafë Albin Kurtit

Nga Sak Muji, Rugovë-Zvicër, i përndjekur politik (1981)

11 “KOPILËT” POLITIK QË IU HODHËN ALBINIT

(nga stenogramet e politikës ballkanike)

Në Ballkan ekziston një traditë politike shumë e vjetër: problemet krijohen nga shumë njerëz… por në fund kërkohet një njeri i vetëm që t’i mbajë mbi shpinë.

Në Kosovë kjo traditë mori një formë të re:

“kopilët politikë” filluan të lihen te dera e Albinit.

Por le t’i numërojmë një nga një.

Kopili nr. 1

Dialogu i Brukselit (2011)

Filloi si dialog teknik. U bë dialog politik. Dhe sot është një histori që ende vazhdon.

Kopili nr. 2

Marrëveshjet teknike të vitit 2011

• liria e lëvizjes

• regjistrat civilë

• kadastri

• vulat doganore

• menaxhimi i integruar i kufirit (IBM)

U quajtën teknike.

Por prodhuan pasoja politike.

Kopili nr. 3

Fusnota e Kosovës (2012)

Kosova në organizata rajonale me një yll dhe një fusnotë poshtë. Një shtet me flamur… por edhe me shënim në fund të faqes.

Kopili nr. 4

Marrëveshja e Brukselit (2013)

Këtu u hap rruga për një nga debatet më të mëdha: Asociacioni i komunave me shumicë serbe. Një nyje politike që vazhdon edhe sot.

Kopili nr. 5

Paketa e madhe e vitit 2015

Energjia. Telekomi. Mitrovica. Asociacioni. Një paketë marrëveshjesh që u quajt kompromis i madh.

Kopili nr. 6

Demarkacioni me Malin e Zi

Debati territorial më i madh në Kosovën pas luftës. Një çështje që për vite e ndau opinionin publik.

Kopili nr. 7

24 hektarët e Deçanit

Një histori që fillon në vitin 1997 dhe përfundon në një nga debatet më të forta për tokën dhe trashëgiminë fetare.

Kopili nr. 8

Ideja për korrigjim kufijsh (2018)

Një projekt që tronditi gjithë rajonin. Për disa ishte ide paqeje. Për të tjerë ishte lojë me hartën e Ballkanit.

Kopili nr. 9

Marrëveshja e Uashingtonit (2020)

Zotime për normalizim ekonomik. Një tjetër dosje që mbeti në tavolinë.

Kopili nr. 10

Projektet rajonale dhe debatet për Ballkanin e Hapur

Një ide për integrim ekonomik rajonal që në Kosovë u pa me shumë dyshim.

Kopili nr. 11

Kriza e institucioneve dhe përplasjet kushtetuese Kuvendi kundër qeverisë. Institucionet kundër njëra-tjetrës. Debate për kompetencat dhe interpretimin e Kushtetutës. Dhe në mes të kësaj drame politike gjithmonë një pyetje: kush është përgjegjës për gjithë këtë histori?

EPILOGU

Kthimi i “kopilëve” te dera e prindërve politikë

Në politikën e Kosovës ndodh shpesh kjo skenë: problemet krijohen për vite, marrëveshjet nënshkruhen nga shumë njerëz, krizat rriten ngadalë… dhe në fund dikush thotë:

“Fajin e ka Albini.” Por historia ka një logjikë të thjeshtë. Nëse këta “kopilë” politikë kanë lindur në vitet: 2011, 2012, 2013, 2015, 2018 dhe 2020, atëherë prindërit e tyre politikë janë pikërisht në ato vite.

Prandaj ndoshta është koha për një veprim simbolik: të mblidhen të gjitha këto marrëveshje, kriza dhe stenograme politike dhe të kthehen përsëri te dera e atyre që i krijuan.

Sepse në politikë ekziston një rregull shumë i vjetër: prindi duhet ta njohë fëmijën e vet politik. Edhe kur ai quhet: “marrëveshje”.

⸻

Sak Muji smuji’26

Ky është udhëheqësi i ri i Iranit, Mojtaba Khamenei

0

Mojtaba Khamenei Foto: Zyra e Udhëheqësit të Lartë Iranian / Reuters / NTB

Mojtaba Khamenei (56) është emëruar si udhëheqësi i lartë i Iranit pasi babai i tij u vra në sulmet amerikane dhe izraelite. Trump e quan atë «të papranueshëm».

Garda Revolucionare e Iranit thotë se do të mbështes liderin e ri suprem

NTB / VG
Garda Revolucionare e Iranit thotë se janë të gatshëm të mbështesin liderin e ri suprem, Mojtaba Khamenei, djalin e Ali Khameneit.

Kjo del nga një deklaratë të dielën mbrëma.

Ky është drejtuesi i ri i Iranit, Mojtaba Khamenei. Mojtaba Khamenei (56) është emëruar drejtuesi më i lartë i Iranit pasi babai i tij u vra në sulmet amerikane dhe izraelite. Trump e quan atë „të papranueshëm“. Kjo fotografi, e marrë në Teheran më 3 tetor 2024 dhe e shpërndarë nga zyra e drejtuesit më të lartë të Iranit, tregon Mojtaba Khamenei. Asambleja e Ekspertëve të Iranit njoftoi më 8 mars 2026 se Mojtaba Khamenei bëhet drejtuesi i ri më i lartë i vendit.

Kjo fotografi, e marrë në Teheran më 3 tetor 2024 dhe e shpërndarë nga zyra e drejtuesit më të lartë të Iranit, tregon Mojtaba Khamenei. Asambleja e Ekspertëve të Iranit njoftoi më 8 mars 2026 se Mojtaba Khamenei bëhet drejtuesi i ri më i lartë i vendit. Foto: – / AFP / NTB Foto e Kari Aarstad Aase Ai, ndryshe nga babai i tij, ka mbajtur një profil shumë të ulët. Ai kurrë nuk ka pasur pozicione publike, nuk ka mbajtur fjalime apo dhënë intervista.

Vetëm një numër i kufizuar fotosh dhe videove të tij janë publikuar.

Edhe pse ai kurrë nuk ka pasur një detyrë formale qeveritare, ai ka qenë prej kohësh një figurë me ndikim në sfond. Ai ka lidhje të ngushta me Gardën Revolucionare, e cila dominon forcat e sigurisë dhe ekonominë e Iranit.

Dokumentet diplomatike amerikane e përshkruanin atë si «fuqinë pas menteshës» dhe një figurë «të aftë dhe të fuqishme» në regjimet, shkruan BBC.

Anëtarët e turmës mbajnë postera me imazhe të udhëheqësit të atëhershëm shpirtëror të Iranit, Ayatollah Ruhollah Khomeini, ndërsa mblidhen për të parë arkivolin e tij, të mbështjellë në një kuti qelqi, në sheshin Mossala në verilindje të Teheranit më 5 qershor 1989. Khomeini ishte themeluesi i Republikës Islamike të Iranit, e cila u krijua pas revolucionit të vitit 1979, kur Shahu i Iranit u rrëzua. Foto: [CHRISTOPHE SIMON, PASCAL GEORGE] / AFP / NTB
Emërimi shënon herën e parë që nga Revolucioni Islamik në 1979 që udhëheqja supreme e Iranit kalon nga babai te djali.

Kjo në vetvete mund të jetë e diskutueshme. Kur Republika Islamike u themelua në vitin 1979, ajo bazohej në faktin se udhëheqësi suprem duhet të zgjidhej për statusin dhe udhëheqjen e tij fetare, jo përmes trashëgimisë.

Trump e quan atë «të papranueshëm»
Presidenti Donald Trump më parë e ka quajtur Mojtaba Khamenei «të papranueshëm» për rolin e tij si udhëheqës i lartë, sipas CBC.

– Udhëheqësi i ardhshëm i lartë i Iranit nuk do të zgjasë shumë nëse Teherani nuk merr miratimin tim fillimisht, tha Trump të dielën sipas The Guardian.

Presidenti amerikan hodhi poshtë perspektivën e udhëheqjes së Khameneit dhe insistoji që Uashingtoni duhet të ketë një zë në drejtimin politik të ardhshëm të Iranit.

Kandidatura e Mojtabas mund të ketë marrë një shtysë të papritur nga deklaratat e Trumpit.

Donald Trump Foto: ROBERTO SCHMIDT / AFP / NTB
Në një konferencë për shtyp të martën, Trump tha se shumë nga personat që qeveria e tij kishte parë si udhëheqës potencialë të Iranit ishin vrarë pasi filluan luftime.

– Shpejt nuk do të njohim më askënd, tha ai sipas New York Times.

Ministri i Jashtëm i Iranit Abbas Araghchi ka mohuar ndërhyrjen amerikane. Për NBC News ai thotë se vendi nuk do të pranojë ndërhyrjen e Trump në zgjedhjen e kryetarit të ri të shtetit.

– Ne nuk lejojmë askënd të ndërhyjë në çështjet tona të brendshme, tha Araghchi.

– Është në duart e popullit iranian të zgjedhë udhëheqësin e tij të ri, shton ai.

Ministri i Mbrojtjes i Izraelit tha javën e kaluar se ai që do të zgjidhet si pasardhës i Khamenei do të jetë «një objektiv i padiskutueshëm për eliminim».

Me lidhje të ngushta me shërbimin e sigurisë
Mojtaba Khamenei lindi më 8 shtator 1969 në qytetin Mashhad dhe është i dyti nga gjashtë fëmijët e Khameneit.

Ai u rrit ndërsa babai i tij ishte një kundërshtar aktiv i shahut. Sipas një biografie zyrtare, shtëpia e tyre një herë u sulmua nga policia sekrete e shahut, SAVAK, e cila e rrahu babanë e tij.

Ai shërbeu në ushtri gjatë Luftës Iran-Irak dhe filloi studimet fetare në Qom në vitin 1999.

Një grua mban një fotografi të udhëheqësit të ndjerë suprem të Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, pasi djali i tij, Mojtaba Khamenei, u prezantua si udhëheqësi i ri suprem i Iranit. Foto: Majid Asgaripour / Reuters / NTB
Qom është qendra e Iranit për mësimin teologjik shiit, dhe Mojtaba Khamenei ka rangun shpirtëror hojjatoleslam.

Disa kritikë besojnë se Khamenei nuk ka dokumentacionin shpirtëror për të qenë udhëheqësi suprem. Hojjatoleslam është një nivel më poshtë rangut ayatolla, që kishin si babai ashtu edhe themeluesi i republikës islame.

Pas vdekjes dhe bërit të tyre martirë të babait dhe gruas së tij në luftën kundër SHBA-së dhe Izraelit, pozita e Mojtabës është forcuar mes vijës së fortë të politikës. Khamenei më i ri tani ka kontroll mbi një Iran në luftë dhe mbi rezervat e vendit të uraniumit me përqendrim të lartë – mjaftueshëm për të ndërtuar armë bërthamore nëse vendos ta bëjë, shkruan AP.

Para emërimit, Mojtaba kishte një rol si një lloj kombinimi i këshilltarit, portierit dhe ndërmjetësit të pushtetit, sipas think-tank amerikane United Against Nuclear Iran.

Ai më parë është akuzuar për ndërhyrje në zgjedhjet presidenciale në 2005 dhe 2009. Shumë njerëz tani presin që ai do të vazhdojë politikën e rreptë dhe brutale të të atit.

SHBA-ja vendosi sanksione ndaj Mojtaba Khamenei në 2019. Departamenti amerikan i Thesarit tha se ai përfaqësonte udhëheqësin suprem «në kapacitet zyrtar megjithëse ai kurrë nuk ishte zgjedhur ose emëruar për një post qeveritar», sipas Politico.

Departamenti tha se Ali Khamenei kishte deleguar disa nga përgjegjësitë e tij tek Mojtaba, i cili kishte punuar ngushtë me komandantin e Gardës Revolucionare dhe milicisë Basij.

I zgjedhur gjatë luftës

Khamenei u zgjodh më 8 mars nga Asambleja e Ekspertëve, e cila përbëhet nga 88 klerikë të lartë myslimanë shiitë. Kur asambleja diskutonte zgjedhjen e një udhëheqësi të ri të martën, Izraeli sulmoi një ndërtesë në Qom, një nga qendrat kryesore të islamit shiit, ku asambleja tradicionalisht mblidhet për të votuar për një udhëheqës të ri.

Njerëzit qëndrojnë pranë ndërtesës së shkatërruar të Kuvendit të Ekspertëve të Iranit në Qom Foto: Media Sociale / Reuters / NTB
Por ndërtesa ishte bosh, dhe klerikët u takuan në mënyrë digjitale për arsye sigurie, sipas New York Times.

Gjatë shqyrtimeve, shumica e klerikëve më të vjetër në kuvend shtynë për emërimin e Khameneit. Ata argumentuan se ai kishte kualifikimet e nevojshme për të drejtuar Iranin në këtë moment.

Disa klerikë gjithashtu mendonin se pasi ayatolla të ishte vrarë nga Amerika dhe Izraeli, zgjedhja e djalit të tij do të nderonte trashëgiminë e tij. Edhe gruaja e Mojtabas, Zahra Haddad Adel, e cila vinte nga një familje me lidhje të ngushta me klerikët iranianë, u vra në sulm.

Mojtaba Khamenei Foto: Majid Asgaripour / Reuters / NTB
– Mojtaba është zgjedhja më e mençur tani sepse ai është i njohur mirë me drejtimin dhe koordinimin e aparatit të sigurisë dhe ushtarak, thotë analisti Mehdi Rahmati në Teheran për New York Times.

– Ai tashmë kishte përgjegjësinë për këtë.

Por Rahmati pranoi që emërimi bart rrezikun për të polarizuar më tej një popullsi që është thellësisht e ndarë, me shumë iranianë që janë shumë kundër sundimit brutal të republikës islame.

Irans nye leder er sønn av drept ayatollah

Shoqata e Intelektualëve të Pavarur të Deçanit reagon ndaj deklaratës së ministrit Rashiq për bartjen e pronave në emër të Manastirit të Deçanit

0
Shoqata e Intelektualëve të Pavarur të Deçanit shpreh shqetësimin dhe kundërshtimin e saj të thellë ndaj deklaratës së ministrit Nenad Rashiq, i cili ka pohuar publikisht se kryeministri Albin Kurti, për hatër të tij, ka bartur pronat e dy ndërmarrjeve publike në Deçan në emër të Manastirit të Deçanit.
Nëse kjo deklaratë është e vërtetë, atëherë kemi të bëjmë me një veprim të papranueshëm politik, i cili bie ndesh me qëndrimet dhe përpjekjet shumëvjeçare të qytetarëve dhe institucioneve të komunës së Deçanit për mbrojtjen e pronës shoqërore dhe të interesit publik.
Dihet se rreth 24 hektarë tokë, që dikur ishin pronë e ndërmarrjeve shoqërore “Apiko” dhe “Iliria”, u falën fillimisht nga regjimi i Slobodan Millosheviçit në vitin 1997. Më pas kjo çështje u pasua me veprime të administratës së UNMIK-ut në vitin 2009, si dhe me procese të gjata gjyqësore.
Në vitin 2012, Kolegji i Specializuar i Dhomës së Posaçme të Gjykatës Supreme të Kosovës e konsideroi të ligjshme marrëveshjen e arritur ndërmjet përfaqësuesve të Manastirit të Deçanit dhe përfaqësuesve të UNMIK-ut, ndërsa në vitin 2016 këtë vendim e konfirmoi edhe Gjykata Kushtetuese e Republikës së Kosovës.
Megjithatë, këto vendime nuk u pranuan nga qytetarët e Deçanit. Subjektet politike dhe jopolitike të komunës reaguan fuqishëm dhe organizuan protesta qytetare në mbrojtje të pronave të ndërmarrjeve shoqërore. Në këto protesta kishte marrë pjesë edhe vetë Albin Kurti në kohën kur ishte në opozitë, duke kundërshtuar hapur këtë vendim.
Për kundërshtimin e këtij vendimi ishte themeluar edhe Këshilli Kundërshtues, ku ishin të përfaqësuara të gjitha subjektet politike dhe jopolitike të komunës së Deçanit, si dhe përfaqësues të shoqërisë civile. Koordinimin e këtij këshilli e kishim marrë ne si përfaqësues të shoqërisë civile, me qëllim të mbrojtjes së pronës shoqërore dhe të interesit të qytetarëve të Deçanit.
Megjithatë, zhvillimet e vitit 2024 krijuan një situatë krejtësisht të kundërt me qëndrimet që ishin mbrojtur për vite me radhë. Ministrja e Punëve të Jashtme e Republikës së Kosovës, Donika Gërvalla, nënshkroi notën verbale për zbatimin e vendimit, ndërsa një ditë më pas kryeministri Albin Kurti urdhëroi Agjencinë Kadastrale të Kosovës që të realizojë bartjen e këtyre pronave në emër të Manastirit të Deçanit.
Deklarata e ministrit Rashiq se një veprim i tillë është bërë “për hatër të tij” e bën këtë çështje edhe më shqetësuese dhe ngre dilema serioze për opinionin publik.
Shoqata e Intelektualëve të Pavarur të Deçanit vlerëson se çështja e pronave të ndërmarrjeve shoqërore në Deçan është një çështje shumë e ndjeshme për qytetarët e kësaj komune dhe nuk mund të trajtohet si favor politik ndaj askujt.
 
Qytetarët e Deçanit për vite me radhë kanë reaguar, kanë protestuar dhe kanë kërkuar mbrojtjen e pronës shoqërore, duke e konsideruar të padrejtë bartjen e këtyre pronave. Prandaj është e papranueshme që sot kjo çështje të relativizohet përmes deklaratave politike që lënë të kuptohet se vendime të tilla mund të merren për “hatër” të individëve.
Shoqata e Intelektualëve të Pavarur të Deçanit kërkon nga institucionet e Republikës së Kosovës përgjegjësi dhe transparencë të plotë për këtë proces dhe rithekson se interesat e qytetarëve të Deçanit nuk mund të anashkalohen dhe as të sakrifikohen për kalkulime politike apo presione të çfarëdo natyre.
Me respekt,
MSc. Adem Lushaj, drejtor I Shoqatës së Intelektualëve të Pavarur në Deçan 

Europa, 8 Marsi dhe të drejtat e gruas

0

Shqipe Bytyçi, Zvicër 

Historia e të drejtave të gruas, bile edhe në Europë nuk është thjesht histori suksesesh. Është histori rezistence ndaj një rendi që e kishte institucionalizuar pabarazinë dhe e kishte paraqitur atë si normalitet.

Bota i ka pasur gjithmonë fjalët e mëdha: liri, barazi, të drejta. Por kur zbret nga fjalet te ligji, del nje e vërtetë pak më ndryshe, ku për një kohë shumë të gjatë gruaja e martuar në Europë nuk ishte subjekt i plotë juridik. Jo në ndonjë provincë të humbur. Por në Francë, ne Gjermani, në Zvicër. Nuk ishte traditë zakonore. Ishte nen ligjor. E kur ligji thotë se gruaja nuk mund të punojë pa pëlqimin e burrit, nuk kemi të bëjmë me mentalitet, por me hierarki pushteti. Shteti ia dorëzon burrit rolin e rojtarit te gruas.

Zvicra është rasti më i keq. Deri në vitin 1988, gruaja e martuar juridikisht nuk ishte e lirë te vendoste për punën e vet, për paranë e vet. Ligji nuk e përkufizonte këtë si pabarazi. Përkundrazi, e paraqiste si stabilitet. Gjersa gruaja e pamartuar historikisht në Europė kishte më shumë autonomi juridike se gruaja e martuar, por ajo serish nuk ishte e barabartë me burrat.

Kjo autonomi vinte nga fakti qe shume shoqëri e shihnin statusin e grave të pamartuara si “te përkohshem” ose “nën kujdestari”. Në vende të ndryshme të Europës, keto kufizime u hoqën gradualisht gjatë gjysmës së dytë të shekullit XX. Disa shtete i ndryshuan ligjet në vitet gjashtëdhjetë e shtatëdhjetë. Të tjera edhe më vonë.

Këto fakte tregojnë se barazia nuk ishte dhuratë spontane e qytetërimit, por rezultat i një përplasjeje të gjatë mes ligjit, tradites dhe kërkesës për barazi. Në fillim të shekullit XX, gra punëtore në fabrikat e Evropës dhe të Amerikës dolën në rrugë për paga të drejta, orar më njerëzor dhe për të drejtën e votës.

Pak vite më vonë, 8 marsi u bë simbol global i kërkesës për barazi gjinore. Prandaj, ky është ndoshta mësimi më i rëndësishëm qe mund te nxjerrim, ligji nuk është gjithmonë sinonim i drejtësisë. Shpesh ai është vetëm pushtet i sistemuar me kujdes, i veshur me formë juridike dhe i mbrojtur nga institucione qe e bëjnë të duket i natyrshëm dhe i drejte.

Dhe pikërisht për këtë arsye mund të mbijetojë gjatë, nëse nuk sfidohet, siç mbijeton ende sot në disa shtete si Iran, Afganistan, Jemen etj.

Gjersa 8 Marsi duhet parë jo si një moment reflektimi që na kujton se barazia nuk është dhuratë që jepet njëherë e përgjithmonë.

Por është proces që kërkon vigjilencë dhe angazhim të vazhdueshëm nga e gjithë shoqërise.

Liga Arabe: Përpiqet të ndërmjetësojë, merr raketa si përgjigje

0

Arab League Secretary-General Ahmed Aboul Gheit, listens to speakers during a press conference following the ministerial committee of the Arab-Islamic Extraordinary Joint Summit on Gaza, in Amman, Jordan, Sunday, June 1, 2025. (AP Photo/Raad Adayleh)

Sekretari i Përgjithshëm i Ligës Arabe, Ahmed Aboul Gheit, dëgjon folësit gjatë një konference për shtyp pas komitetit ministror të Samitit të Jashtëzakonshëm Bashkëpunues Arab-Islamik për Gaza, në Amman, Jordani, të dielën, më 1 qershor 2025. (AP Photo/Raad

Hans Rustad / Document.no

Liga Arabe më parë ka qenë një forum ku Izraeli rutinisht është dënuar. Tani është Irani që po merr kritika. Sekretari i përgjithshëm thotë se ata kanë provuar të ndërmjetësojnë, por vendet fqinj marrin raketa si përgjigje. Ai e quan këtë sjellje tërësisht të papranueshme. Liga Arabe e quan sulmin e Iranit ndaj vendeve anëtare «të pamëshirshëm» Sekretari i Përgjithshëm i Ligës Arabe, Ahmed Aboul Gheit, sulmon fuqishëm sulmet e Iranit ndaj disa vendeve anëtare të organizatës në Gjirin Persik.

Gheit i bën thirrje Iranit të ndalë atë që ai e quan «një gabim strategjik masiv» dhe thotë më tej se «sulmet nuk mund të justifikohen». Ai shton se disa nga vendet e Gjirit kanë punuar për të ndërmjetësuar midis SHBA-së dhe Iranit, dhe se Irani ka kundërpërgjigjur me raketa dhe dronë.

Deklaratat u bënë gjatë një takimi urgjent virtual mes ministrave të jashtëm të Ligës Arabe të dielën. (NTB)

Mediat liberale kanë paraqitur luftën e Trumpit si në rrezik për të shkaktuar kaos. Por amerikanët dhe izraelitët sulmojnë objektiva të regjimit. Iranianët qëllojnë ndaj aeroporteve, rafinerive të naftës dhe ambasadave. Ata rrezikojnë që rajoni të bashkohet për të ndëshkuar regjimin.

Arabiske liga: Forsøker å mekle, får raketter tilbake

Transformimi dhunshëm në serbë i shqiptarëve të Shestanit, sipas KrajaPress

Gjatë epokës së Jugosllavisë komuniste, një pjesë e katolikëve nga Shestani pësuan një transformim, duke përqafuar gradualisht identitetin serb për shkak të një kombinimi të propagandës dhe ndjenjës mbizotëruese antishqiptare. Ky ndryshim nuk ishte i menjëhershëm, por më tepër një përpjekje e llogaritur, një luftë hibride e zhvilluar përmes asimilimit kulturor dhe gjuhësor.

Hapi fillestar në këtë transformim përfshinte miratimin e emrave serb për fëmijët, të ndjekur nga modifikimi i mbiemrave të familjes për t’u përshtatur modeleve serbe. Njëkohësisht, u krijuan shkolla në gjuhën serbe, duke e ngulitur më tej gjuhën dhe kulturën serbe brenda komunitetit.

Një element kyç i kësaj strategjie ishte përhapja e propagandës nacionaliste serbe, e cila shpesh përhapte narrativën e rreme se shqiptarët ishin me origjinë turke dhe duhet të ktheheshin në traditat serbe. Ky dezinformim, i shoqëruar me shkallë të larta analfabetizmi midis katolikëve të Shestanit, rezultoi efektiv në ndikimin e opinionit publik. Si rezultat, një pjesë e konsiderueshme e popullsisë tani identifikohet si serbe, duke shënuar një ndryshim të thellë kulturor dhe demografik në mesin e Shestanasve.

KrajaPress

Debate

Nail Draga

Nga viti 1878 kur Kraja Perëndimore ku ban pjesë edhe zona e Shestanit në Kongresin e Berlinit iu dhurua Malit të Zi, pushtetet e kohës si dhe komunistët pas vitit 1944 në mënyrë përfide ka punuar në asimilimin gjuhësor e kombëtar të shqiptarëve në këtë mjedis që ia ka arritur qellimit. Sot shqiptarë në Shestan nuk ka ma banorë e ata qe janë vendosur në Tivar janë asimiluar, si malazez, kroatë apo serb. Ndërsa shqiptarët e përkatësisë fetare islame janë duke u deklaruar si Musliman apo malazez e pak apo aspak shqiptarë. Përjashtim bëjnë ata të cilët janë në SHBA e gjetiu që janë vetdijisuar e deklarohen shqiptarë. Kjo çështje paraqet temë të veçantë ku politika e pushtetit ka luajtur rolin kyç në politikën asimiluese të shqiptarëve jo vetëm në këtë mjedis, por kudo në viset shqiptare në Mal të Zi.

Vladimir Stojani Burill

Per fat te keq asht e vertete,ashtu si ne Sanxhak,Plave e Guci shqiptaret muslimane jane kthye ne bishnjake.Po ashtu si edhe Dinosha prane Tuzit po kthehen edhe ato ne Boshnjaake. Edhe ne Kosove asht tue u propagandue mesimi i boshnjakishte(serbishtes sepse nuk ka boshnjakisht).Te gjitha keto jane ba dhe bahen prej dhunes se tejskajshme te politikes serbomadhe.Dikur edhe Kisha e Ostrocit ka kene kishe Katolike ,ndersa sot asht e pushtueme prej Kishes serbe. E gjithe kjo fatkeqesi ka ardhe vetem prej pushtimit gjaksor turko-serb .

Marash Prekulaj

Fene e perdoren pushtusit,si armen kyc per te thyer shqiptaret mes veti,fatkeqsish ky fenomen po n’dodhe edhe ne ditet e sotit.

Skender Spahija

Janë faktet që kanë ndodhë , Shqiptarët në mal të zi si katolik ashtu edhe musliman akoma janë të rezikur të asimilohen andaj duhet që partit , shoqëritë civile të bëjnë të pamundërën që edhe në fshatin e fundit ku jetojnë shqiptare tu mundësohet mësimi në gjuhën amtare.
Une jam musliman besoj ne kuran dhe krejt qitapet se jan prej Zotit
Shqiptari eshte çaj gjak, skemi tjeter….katolikun e kam vlla me gjak ma afer se te tjerit.
Kur ndegjoj se si i ka asimuluar me dhune shqiptaret ne shestan dhe ne krejt malin e zi me vjen te plas prej zorti.
Ne Zader sot ende flasin arberisht, ata jan muhaxher prej shestani.

Çun Lajçi : Po digjem unë, le të digjet edhe Kosova, shfryhen e zgërdhihen!

0
Teneqe milet po na thonë.
Po flisja me vorret e Jasharajve në natën e zjarreve:
— Gjaku juej e çliroi Kosovën, por jo edhe kokat tona të mjera. Jo edhe shpirtin tonë të robnuem, as zemrat e shituna, as sytë e untë. Jemi ba si teneqja; – ma shpejtë ftofemi se sa nxehemi!
– Teneqe milet po na thonë!
Shqiptari e paska ma të lehtë me çlirue tokën se sa me çlirue vetveten!
Para se t’lulëzojnë lulëkuqet e gjakut, lulëzoi hajnia, lakmia e hakmarrja, sikur toka të mos kishte pi mjaft gjak, por të kërkonte edhe turpin e të gjallëve.
Juve që na çliruet iu mori Zoti, (se Zoti i don të mirët për vete), që t’mos shihni se çka po bahet me andrrat tueja. E këta që hipën në karrigen e të parit, falë gjakut tuej, nuk menduen për gjakun as për dheun; menduen për xhepin, për fytin e për barkun.
– Kur njeriu fillon me mendue vetëm për barkun, ai harron se atdheu nuk asht plaçkë, por amanet.
E shihni kush janë këta, që mbajnë postët si tapitë e babës?
– Mashtrues, dilinxhij, falltorë e tuxharë.
– E shesin njani-tjetrin, e blejnë njani-tjetrin, e mashtrojnë e e tradhtojnë njani-tjetrin — në emën të patriotizmit, të atdhedashunisë, të frymës politike e të votës së popullit. Fjalët e mëdha u shërbejnë si petka për me mbulue shpirtin e nxirë.
E populli fryn e shfryn si veriu, tue hedhë borë herë mbi Presidentën e herë mbi Kryeministrin, e në fund ngrin. Akull bahet populli i mjerë që s’din kujt me i besue, kur të gjithë dolën mashtrues, lakmues, poshtnues, dinakë e dilinxhij. E kur njeriu humb besimin, ai fillon me e mallkue edhe fatin e vet:
— Po digjem unë, le të digjet edhe Kosova, shfryhen e zgërdhihen!
Nji ditë do t’thonë: ishin dy atllarë që ia nisën me lëvrue bashkë, por njenit iu sos tagjia e tjetrit i ranë nallçet. Filluen me shkelmue shoqi-shoin, tue harrue se ujku po priste me hangër të parin që do të rrëzohej.
Ja kush janë dy atllarët e pushtetit tonë. I deshtëm, i votuem, i lavdëruem, i përkrahëm, e në fund syni i keq i pa dhe i ndau. Populli u ba akull prej marazit dhe e mallkoi vetveten që u mashtrue njëherë, dy herë e tri herë.
E tash ç’të themi tjetër, pos kopallave të thata: “Hajt se e ban Zoti mirë!”
Jo!
Njeriu e ban mirë.
Por pyetja që rri pezull mbi këtë tokë asht ma e randë se çdo përgjigje:
Ku ta gjejmë njeriun e mirë?
07.03.2026

Historia e 24 hektarëve të Deçanit, një kronologji ndër vite

0
24 hektarët e Deçanit – emra dhe data
1997
Autoritetet e Serbisë në kohën e Slobodan Milošević marrin vendim që rreth 24 hektarë tokë t’i kalojnë në pronësi Manastiri i Deçanit.
2000–2012
Ndërmarrjet shoqërore “Apiko” dhe “Iliria” e kundërshtojnë këtë vendim në gjykata, duke pretenduar se toka ishte pronë e tyre.
2012
Gjykata Supreme e Kosovës vendos në favor të Manastirit të Deçanit për tokën e kontestuar.
20 maj 2016
Gjykata Kushtetuese e Kosovës shpall vendimin përfundimtar që konfirmon pronësinë e manastirit mbi 24 hektarë tokë.
Në atë kohë:
• Kryeministër ishte Isa Mustafa
• Në majën e pushtetit ishte Hashim Thaçi (i cili po kalonte nga qeveria në presidencë)

Kur Kosova kthehet mbarë, sipas Abas Fejzullahit ?

0

Nga: Abas Fejzullahi
  • Kosova kthehet mbarë, kur fjalët dhe premtimet e mira të kuvendarëve të Kuvendit të Kosovës dhe pushtshtetarëve në të gjitha postet dhe pozitatë, dëshmohen me vepra të mira. Disa rrjedha dhe ngjarje të shëmtuara pas ndërhyrjes së NATO-së udhëhequr nga SHBA-së s‘bashku me UÇK-së liruan Kosovën nga pushtuesi shekullor serb dhe shpëtuan popullin shqiptarë nga shfarosja.

Pas hyrjes së forcave ushtarake të NATO-së në Kosovë dhe UÇK-së erdhi UNMIK-u si mbikqyrje civile *administrative* ndërkombëtare, ku përveq veprimeve të pakta pozitive, shumica e veprimeve ishin jo të drejta dhe në dëmin e Kosovës.

UNMIK-u vepronte kryesisht me Ligjet e ish Jugosllavis-Serbisë.

Dëmet më të mëdhja ndodhen në shumë drejtime si në arsim, kulturë e në ekonomi me veprimin e shtyllës së IV-të UNMIK-ut lidhur me Privatizimin e pasurive kombëtare të Kosovës, ku rrënuan bazën ekonomike dhe mundësuan keqpërdorimet në të gjitha drejtimet bashkë me lakmiqarët vendor vendosen krimin e organizuar ekonomik dhe politikë në Kosovë, me pasoja të rënda e afatgjate sidomos në ekonomi, arsim, kulturë, shëndetësi e në veçanti në fushën e Drejtësisë etj Për fatin e keq të Kosovës, që nga Shpallja e Kosovës Republikë për herë të dytë më 17.02.2008 nga kurvendarët e Kuvendit të Kosovës * pasi që nuk dëshmuan vullnetin e përbashkët e as vendosmëri për ta mbrojtur e jetësuar Republikën e Kosovës të Shpallur më 1990.09-07 në Kaçanik dhe Kushtetuten e saj të njohur si Kushtetuta e Kaçanikut, me flamurin Dardan* dhe himnin:“Kur ka ra kushtrimi në Kosovë“, monedhen Dardani, si dhe shenjatë tjera shtetërore dhe institucionale etj.

Në vitin 2000 ndodhen shumë ngjarje dhe veprime të shëmtuara nga disa individ, grupe e organizata vendore që thirreshin e lavdroheshin për bamet e tyre atdhetare që kryen veprime të shëmtuara të bindur apo të urdhëruar nga urdhëdhënësit e tyre apo bindjet idelogjike ku pat vërasje me maska, tinez e pas shpines të atdhetarëve të dëshmuar anë e këndë Kosovës hallemadhe dhe në diten me diell në mes të Prishtines i dhanë flakën edhe Flamurit Dardan, aq më shëmtuar që ende sot e kësaj dite kryesit e ktij veprimi, arsyetojnë pa arsye këtë veprim të shëmtuar me arsyetimet e tyre demagogjike.

Me këtë rast po i përmendim vetem disa prej tyre: Më shumë të drejta kanë 1-2% serb ardhacak kolonizator të cilët kanë kryer krime gjatë luftës ndaj shqiptarëve dhe tani kanë vendet e rezervuara në Kuvendin e Kosovës përmes Listes Serpska, dhuratë nga ish pushtetarët karrjerist të Kosovës dhe si kurvendarë zënë vend në Kuvend, sikur të ishin 20 apo 30 % dhe kurvendarët e tyre me vende të rezervuara haptas e mohojn dhe kundërshtojnë Pavarësinë e Kosovës, paguhen nga taksapaguesit shqiptarë e të tjerë, qe 25 vite shumica e tyre në veri s‘paguajn, rrymen, ujin dhe tatimin, këto borgje të tyre i kanë paguar deri tash qe 25 vite taksapaguesit tjerë të Kosovës dhe ata haptas veprojnë kundër Kosovës, kanë kryer sulme terroriste ndaj Kosovës në Banjskë, udhëhequr nga kryekrimineli Mallan Radojqiçi që tani jetojnë në përkujdesjen dhe mbrojtjen e shtetit dhe udhëheqësisë serbe. KURVENDARËT E Listës serbe themelu nga ish pushtetarët e Kosovës, paguhen nga taksapaguesit e Kosovës vazhdimisht shkojnë për këshillime dhe veprime në Serbi me kryeministrin serb Aleksandar Vuçiqin apo institucionet e Serbisë, dhe kanë të drejten e pengimit të vendimeve me rëndësi kambëtare për Kosovën siç u pa edhe tani mungesa e tyre si zakonisht në Kuvend kur kërkohen shumica e votave për ndonjë votim me rëndësi për Kosovën.

Tue pa lëshimet e gabimet e vendorëve karrjerista e lakmiçarç për pushtet e pozita, të ndarë e përçarë, ndërkombëtarët ua sollën në Kuvend një flamur që është sot simbol i Kosovës, dhe askush nga ata atdhetarët me za e me nam që propogandonin atdhetarizmin e tyre, se çeli kush gojën për Flamurin kombëtarë që e bartnin kudo e kahdo e vend e pa vend e lere ma me pyet për Flamurin Dardan që e dogjen për diten me diell në Prishtinë dhe krenoheshin e festoni kur digjej flakë..!

Ndërkombëtarët, ua sollën në Kuvend, Himnin me muzik pa tekst « sikur që shqiptarët jan memec e nuk mund të këndojnë himnin“ askush s’bëni pyetje apo kërkesë për:“ Himnin Dardan: KUR KA RA KUSHTRIMI NË KOSOVË“ me muzikë e tekst mjaft përmbajtësor! Me Kushtetuten në fuqi Kosova s‘ka të drejtë REFERENDUMI, për çështje me rëndësi kombëtare.

Për të ndryshuar gjendja e rëndë e rrjedhave politike në Kosovë duhet ndërruar dhe plotësuar të metat në Kushtetutë dhe ligjet me dy apo më shumë kuptimsi: Dhe si përfundim duhet bërë këto ndryshime në Kushtetutë:

1. E drejta e votimit gjithëpopullor Referendumit për çështje të rëndësisë kombëtare.

2. Kryetari-ja e shtetit të zgjidhet me vota nga populli, me Referendum.

3. Të ndërrohet Ligji Zgjedhor që është kërkuar edhe nga BE që partitë politke se kanë bërë me qëllim që vetë të zgjedhin kandidatët për kuuvend atyre që u duhen dhe të jenë vazhdimisht në pozita dhe pushtet pothuajse të njejtit vite me rradhë.

4. Të vendosen Zonat zgjedhore dhe kandidatët e paraqitur për kuvend secila zonë që i njef i paraqet dhe i voton, sepse kandidati-ja që merr vota nga e tërë Kosova në emer të ndonjë familjari me zë apo të ndonjë dëshmori a heroi-ne është e pa drejtë apo edhe nga një familje dy apo më shumë kandidat apo pas babait apo nënës të vie i bri apo e bija siç po ndodh në Kosovë e ndodhë që në vendlindje nga është kandidati-ja, që e njohin se kush është si merr votat as nga fqinjet e ndoshta as nga familjarët.

5. Që Kurvendarët-et që nuk marrin pjesë në votime në Kuvend, lëshojnë Kuvendin të dënohen me të holla dhe në përsëritjen e veprimeve të tilla dy apo tri herë t’i mirret e drejta si kurvendar-e.

6. Për fyerje, sharje, shpifje,në Kuvend mes kurvendarëve të ndëshkohen materilisht me rregullore dhe nëse përsëriten sjelljet e tilla t’i mirret mandati për shpifje nëse nuk dëshmon me të dhëna për rëndimet dhe shpifjet e bëra.

7. Për secilin-en kurvendar-re të hulumtohet pasuria e luajtshme dhe e pa luajtshme në vend dhe jashtë vendi dhe vërtetimi se nga është prejardhja e pasurisë në mënyrë ligjore apo jo ligjore pasuria t’i mirret e të ndjekt penalisht dhe t’i mirret mandati.

8. Çdo kurvendar-re brenda javës duhet me shkrim të paraqet punën se çfarë ka bërë dhe ajo të vërtetohet nga komisioni i veçantë.

9. Çdo kurvendar-re që thenn rregullat e mirësjelljes në Kuvend të dënohet nëse tri herë përsëritë të njejtat veprime t’i mirret mandati.

10. Pa ndryshime në Gjyqësor dhe Prokurori që e mbrojnë Drejtësin e lufton krimin e organizuar politik dhe ekonomik s’ka me pasur as përparim e as Drejtësi në Kosovë në asnjë drejtim.

Retorika e luftës dhe hijet e operacioneve të fshehta: A po rritet rreziku i përshkallëzimit në Evropë?

Drizan Shala, ekspert i sigurisë, Prishtinë

Deklaratat e fundit të Presidentit të Ukrainës, në të cilat ai përdori formulimin se mund “t’ua japë adresën djemve tanë” duke iu referuar forcave ukrainase, kanë nxitur debat në qarqet politike dhe të sigurisë në Evropë. Në një moment kur lufta në Ukrainë po hyn në një fazë të re presioni diplomatik dhe ushtarak, çdo retorikë që lidhet me veprime jashtë fushëbetejës interpretohet me ndjeshmëri të lartë nga institucionet e sigurisë evropiane.
Në thelb, deklarata të tilla shpesh janë pjesë e retorikës politike të kohës së luftës, e cila synon të rrisë presionin ndaj aktorëve ndërkombëtarë që ndikojnë në mbështetjen për Ukrainën. Megjithatë, përdorimi i gjuhës që nënkupton veprime të drejtpërdrejta kundër individëve apo objektivave të caktuara krijon hapësirë për interpretime më të gjera në kontekstin e luftës hibride që po zhvillohet paralelisht me konfliktin konvencional.
Që nga fillimi i luftës, Ukraina ka zhvilluar kapacitete të konsiderueshme për operacione speciale, sabotime logjistike dhe operacione të thella kundër objektivave ushtarake ruse. Këto veprime kanë ndodhur kryesisht në territorin rus ose në zonat e pushtuara, dhe deri më tani nuk ka prova që Kievit i intereson apo planifikon operacione të ngjashme në territorin e Bashkimit Evropian. Një skenar i tillë do të përbënte një përshkallëzim të madh politik dhe do të rrezikonte marrëdhëniet me partnerët kryesorë perëndimorë.
Vlodymir Zelensky në frontin e luftës para dy vitesh…
Megjithatë, ekspertët e sigurisë/mbrojtjës theksojnë se rreziku në Evropë nuk lidhet domosdoshmërisht me veprime të drejtpërdrejta të Ukrainës, por me natyrën gjithnjë e më të ndërlikuar të luftës hibride. Në një ambient ku operacionet e inteligjencës, sabotimet dhe manipulimi informativ janë bërë pjesë e strategjisë së aktorëve shtetërorë, ekziston gjithmonë mundësia e incidenteve të atribuara gabimisht, operacioneve të maskuara apo veprimeve të aktorëve jo-shtetërorë që veprojnë në mënyrë autonome.
Për këtë arsye, shërbimet e sigurisë në Evropë vazhdojnë të monitorojnë nga afër çdo zhvillim që mund të ndikojë në stabilitetin e kontinentit. Lufta në Ukrainë nuk është më vetëm një konflikt territorial në lindje të Evropës; ajo ka krijuar një realitet të ri strategjik ku presioni politik, operacionet e inteligjencës dhe narrativat e informacionit janë bërë pjesë e të njëjtës fushë konfrontimi.
Në këtë kontekst, deklarata të forta politike nuk përbëjnë domosdoshmërisht paralajmërim për veprime konkrete, por ato tregojnë se tensionet e konfliktit po reflektohen gjithnjë e më shumë edhe në diskursin politik ndërkombëtar. Për Evropën, sfida kryesore mbetet ruajtja e stabilitetit të brendshëm ndërsa konflikti në lindje vazhdon të prodhojë pasoja që shkojnë përtej vijës së frontit.
Shih videot: