Kreu Blog Faqe 377

Dardan Gashi, në Kosovë nuk ka islamofobi, por shqiptarofobi, dhe kjo shqiptarofobi predikohet në xhamitë e Kosovës

Drini.us
-
1
Dardan Gashi, në Kosovë nuk ka islamofobi, por shqiptarofobi, dhe kjo shqiptarofobi predikohet në xhamitë e Kosovës
Nga: Blerim Nika
___
Dardan A Gashi, rastin që paske paraqitur në publik është i shëmtuar dhe i papranueshëm, por mënyra si paske tentuar ta përdorësh është edhe më e rrezikshme. Një huligan që ofendon në rrugë nuk përfaqëson askënd tjetër përveç vetes. Të tentosh ta lidhësh një individ anonim me një Lëvizje, me profesorë universiteti apo me kritikët e Islamit Politik tregon qartë se ku e ke synimin, jo shqetësimin. Mos u mundo të ngresh paralele të paqena për ta shndërruar një incident të izoluar në armë politike. Ajo që po bën është manipulim narrativ, jo mbrojtje familjare.
Në Kosovë nuk ka islamofobi, por shqiptarofobi, dhe kjo shqiptarofobi predikohet në xhamitë e Kosovës nga imamë që i përçmojnë vlerat tona kombëtare, që e përqeshin shqipen, flamurin, Gjergj Kastriotin, Nënën Terezë dhe Rilindjen kombëtare. Për këtë fenomen ti nuk thua asnjë fjalë. Në vend që të flasësh për problemin real, gjen një rast të vetëm dhe e përdor për ta sulmuar tërë shoqërinë dhe për të mbrojtur Islamin Politik, i cili ka probleme serioze të brendshme me narrativat anti-shqiptare. Islami politik në Kosovë sot nuk është thjesht praktikë fetare. Ai është vazhdimësi ideologjike e narrativës osmane, e cila historikisht ka qenë antishqiptare, anti–shqiptarizim, anti–identitet, anti–gjuhë, dhe anti–kulturë evropiane të shqiptarëve.
Është interesante edhe diçka tjetër: si aktivizoheni menjëherë ju islamistët e radikalizuar sa herë vjen Nëntori, muaji më i shenjtë i shqiptarëve. Sikur në çdo 28 Nëntor t’ju kapë një alergji e veçantë ndaj vlerave të kombit. Kjo thotë shumë më tepër për ju sesa për këdo tjetër.
Nëse të intereson drejtësia, merre rastin konkret te Policia. Por mos e përdor një fëmijë dhe një incident të vetëm për të hedhur baltë mbi ata që mbrojnë identitetin shqiptar nga infiltrimi i ideologjive të huaja. Kjo sjellje nuk është as e sinqertë, as e ndershme.
Më 27.11.2025

Një përkujtim për Xheladin Rekaliun, me rastin e 26-vjetorit të kalimit në amshim

Drini.us
-
0
Një përkujtim për Xheladin Rekaliun, me rastin e 26-vjetorit të kalimit në amshim
  • NËNTOR KRENARIE!

(Kushtuar z. Xheladin Rekaliut, me rastin e 26-vjetorit të kalimit në amshim)

Më 27 Nëntor 1968, u dha fjalë e u lidh besë – i gjithë Llapi u ngrit në protestë.
Të nesërmen, me të gdhirë ditë e re, u vërshua Prishtina nga djem petritë e vasha sokolesha.
Fuqishëm jehoi zëri i Osman Dumoshit, Selatin Novosellës, Xheladin Rekaliut, Adil Pirevës, Skënder Kastratit, Hasan Dërmakut, Ilaz Pirevës, Afrim Loxhës e Skënder Muçollit me shokë.

Mirë se erdhët, vëllezër e motra, nga Shkupi, Kumanova, Tetova, Gostivari, Kërçova, Dibra, Struga, Ohri, Prespa, Manastiri, Medvegja, Presheva, Bujanoci, Ulqini, Kraja, Plava, Gucia, Gruda, Pazari i Ri dhe mbarë Kosova!

Xheladin Rekaliu

Sot, në këtë ditë të shenjtë, jemi betuar në nderin dhe guximin e Hasan Prishtinës,
në lavdinë dhe qeleshen fanar drite të Isa Boletinit.

Duam shkolla dhe universitete në gjuhën e shenjtorëve tanë – Gjon Buzuku, Frang Bardhi, Pjetër Budi, Naum Veqilharxhi e At’ Gjergj Fishta.
Duam flamurin e Kastriotit, me shkabë që çdo shqiptar e ndien si nënë e babë.

Kujtojmë Fazli Grajçevcin e Shaban Shalën, që me tortura çnjerëzore iu mor jeta vetëm pse mbrojtën gjuhë dhe flamur.
Emrat e tyre s’do të harrohen kurrë!

Kërkojmë lirimin e Adem Demaçit, udhërrëfyesit dhe motivuesit tonë.
Kërkojmë ndërprerjen e dhunës ndaj Ramë Govorit, Hazir Shalës, Kadri Osmanit, Teki Dervishit dhe Metush Krasniqit.

Le të tundën Danubi, Sava e Drina!
Le të ndizet flakë Prishtina!
Mjaft u bëmë urë,
mjaft vuajtëm porsi gjarpri nën gurë!

Na u morën tokat,
na u lanë të zbrazëta sofrat,
na u dogjën shtëpitë,
na u shkatërruan qiparis e varre!

Siberiano-shumadianët, në tokën tonë iliro-dardane,
po mundohen të na nënshtrojnë – ose të na zhdukin fare.
Por ka ardhur koha t’i dalim zot vetvetes!

Mjaft punuam sharrëxhi, oxhakfshirës, pastrues rrugësh e mullisë.
Adem Demaçi, trim me fletë edhe pse i ndrydhur vetmie,
nga burgu skëterrë i Pozharevcit dha kushtrimin:

“Le të valojë lirshëm Flamuri Kuq e Zi!
Le t’i mbushin shkolla e fakultete rinia!
Le të rrojë Shqipëria!”

U alarmua Beogradi, u tërbua Serbia.
Sërbi, malazezi, maqedonasi – dreqi dhe i biri –
shfrynë mllefin shovin mbi shqiptarë.

Në altarin e lirisë ra Murat Mehmeti, ende fëmijë,
që etje të madhe ndiente për të shtrenjtën Liri.

Në gjak u la Prishtina.
Por për asnjë çast nuk u zmbrapsën këta djem trima.

Nëntori i ’68-ës – formulë pagëzimi!

Nëntor Universiteti!
Nëntor Flamuri, Arbënor!
Nëntor Plisi, si dëbora në majat e Sharrit!
Heroizëm i paparë rinie!
Nëntor dinjiteti!
Nëntor lavdie!

ARIF EJUPI
Gjenevë, 27 Nëntor 2025 

Në këtë shkrim përkujtimor, autori Arif Ejupi rikthen në kujtesën figurën e Xheladin Rekaliut, një prej bartësve të demonstratave të mëdha të nëntorit 1968,ngjarje që shënoi ringjalljen e vetëdijes kombëtare shqiptare në Kosovë.
Me gjuhë poetike dhe zemër të ndezur, autori e përjetëson atë brez idealistësh që ngritën zërin për gjuhën, flamurin dhe dinjitetin kombëtar, duke u bërë themel i lirisë që do të vinte tri dekada më vonë.
Ky tekst është një himn i kujtesës, lavdisë dhe krenarisë shqiptare.

Senatori Tommy Tubervile (R-AL): “Islami radikal është në themel i papërputhshëm me vlerat tona perëndimore”

Drini.us
-
0
Senatori Tommy Tubervile (R-AL): “Islami radikal është në themel i papërputhshëm me vlerat tona perëndimore”

Klajd Kapinova, New York

“Nëse Qeveria Nigeriane vazhdon të lejojë vrasjen e të krishterëve, SHBA-të do të ndalojnë menjëherë të gjitha ndihmat dhe asistencën për Nigerinë dhe mund të hyjnë në atë vend tani të turpëruar, ‘me armë zjarri’, për të zhdukur plotësisht terroristët islamikë, që po kryejnë këto mizori të tmerrshme. Me anë të kësaj po i jap udhëzime Departamentit tonë të Luftës që të përgatitet për veprime të mundshme. Nëse sulmojmë, do të jetë i shpejtë, i egër dhe i ëmbël, ashtu si banditët terroristë sulmojnë të krishterët tanë të NDERSHËM! KUJDES: QEVERIA NIGERIANE MË MIRË TË VEPROJË SHPEJT” – Donald J. Trump President i 45 & 37 i SHBA-së, në Truth Social, më 31 tetor 2025

Sot me 28 tetor 2025, senatori amerikan Tommy Tuberville (R-AL) doli përsëri në sallën e Senatit, për të diskutuar atë që ai beson se është kërcënimi më i madh i sigurisë kombëtare me të cilin përballen Shtetet e Bashkuara: rritja e Islamit Radikal dhe Ligjit të Sheriatit. Në fjalim, senatori Tuberville diskutoi dy projektligjet që ai prezantoi së fundmi për të çrrënjosur të këqijat e Ligjit të Sheriatit nga ky vend, Aktin Pa Sheriatin dhe Aktin për Ruajtjen e një Amerike të Lirë nga Sheriati, fjalim i cili pati shumë jehonë në rrjetet sociale, kanale të ndryshme televizive amerikane, kanlin YouTube dhe Rumble. Senatori Tommy Tuberville përfaqëson Alabamën në Senatin e Shteteve të Bashkuara dhe është anëtar i Komiteteve të Senatit për Shërbimet e Armatosura, Bujqësinë, Çështjet e Veteranëve, HELP dhe Plakjen. 

Kush është tranjeri i Futbollit Amerikan për Kolegje senatori republikan Tommy Charles Tuberville?

Trajneri Tuberville lindi në Camden, Arkansas më 18 shtator 1954, fëmija i tretë nga tre fëmijët e Olive dhe Charles Tuberville. Trajneri i Vitit në Futbollin Kolegjial ​​të vitit 2004 dhe dy herë Trajneri i Vitit në SEC, Tommy Tuberville njihet më shpesh për suksesin e tij në fushën e sportit të futbollit amerikan.

Ai është trashëgimia e babait të tij, i cili ishte një veteran shumë i dekoruar i Luftës së Dytë Botërore dhe fitues i Çmimit Purple Heart, i cili e motivoi trajnerin Tuberville t’u japë shanse pozitive burrave dhe grave të guximshme të Forcave të Armatosura të Shteteve të Bashkuara.

Tommy Tuberville e filloi karrierën e tij në futboll duke luajtur për Shkollën e Mesme Harmony Grove, pranë vendlindjes së tij Camden, Arkansas. Ai vazhdoi të ndiqte Universitetin Jugor të Arkansasit, ku u diplomua në Arsim dhe ishte një letërshkrues në sigurinë falas për Mule Riders. Tuberville gjithashtu luajti dy vjet në ekipin e golfit të SAU.

Pasi u diplomua nga SAU, trajneri Tuberville mbeti në rajon, duke marrë punën e tij të parë si trajner në Shkollën e Mesme Hermitage. Pas dy vitesh si asistent dhe dy vitesh si trajner kryesor në Shkollën e Mesme Hermitage, Tuberville kaloi vitet 1980-1984 si asistent trajner në Universitetin Shtetëror të Arkansasit.

Në vitin 1989, trajneri Tuberville u prezantua me gruan e tij të ardhshme, Suzanne Fette, nga trajneri Ed Orgeron në Sugar Bowl në New Orleans. Ata u martuan në vitin 1991 dhe kanë dy djem, Tucker, një ish-student-atlet në Universitetin Auburn, i cili shërben si bankier investimesh në New York, dhe Troy, aktualisht student në Universitetin Auburn ku po punon për diplomën e tij në teknologji biznesi.

Në vitin 1986, trajneri Tuberville filloi një qëndrim të gjatë dhe të suksesshëm në Universitetin e Miamit. Duke filluar si asistent i diplomuar, ai vazhdoi të bëhej koordinatori mbrojtës i Hurricanes në vitin 1993. Në kohën kur u largua nga Coral Gables, trajneri Tuberville do të shihte Hurricanes të fitonin tre kampionate kombëtare AP, duke forcuar vendin e tyre si një nga programet më të famshme në historinë e futbollit universitar.

Si koordinator mbrojtës i Hurricanes, ai trajnoi anëtarët e ardhshëm të Sallës së Famës, Ray Lewis dhe Warren Sapp, si dhe Dwayne, “The Rock” Johnson. Tuberville e kaloi sezonin 1994 në College Station, Teksas, si koordinator mbrojtës i trajnerit R.C. Slocum dhe e përfundoi sezonin me një rekord 10-0-1.

Në vitin 1995, Tuberville u bë trajner kryesor i Ole Miss Rebels. Katër sezonet e trajnerit Tuberville në Ole Miss u shënuan nga përmirësi i vazhdueshëm dhe në vitin 1997 ai u emërua Trajneri i Vitit i SEC i AP.

Pas sezonit të rregullt të vitit 1998, trajneri Tuberville u shpall si trajneri i ardhshëm kryesor i Auburn Tigers. Koha e Tuberville në Auburn ishte një sukses nga çdo anë, pasi Tigrat kapën tetë paraqitje radhazi në bowl, duke përfshirë pesë paraqitje në bowl të Ditës së Vitit të Ri, pesë tituj të Divizionit Perëndimor të SEC, një Kampionat SEC dhe një sezon 13-0 në vitin 2004, pas të cilit trajneri Tuberville u emërua përsëri Trajneri i Vitit i SEC i AP.

Për përpjekjet e tij gjatë sezonit perfekt 2004, Tuberville do të quhej Paul “Bear” Trajneri i Vitit Bryant, Trajneri i Vitit Associated Press, Trajneri i Vitit Walter Camp, Trajneri i Vitit Sporting News dhe Trajneri i Vitit AFCA, ndër të tjera.

Në vitin 2008, trajneri Tuberville u fut në Sallën e Famës së Sportit të Arkansasit si pjesë e klasës së 50-vjetorit të organizatës, duke u bërë gjithashtu analist i studios ESPN dhe ESPNU në të njëjtin vit.

Në vitin 2010, trajneri Tuberville u emërua trajneri kryesor i futbollit të Universitetit Teknik të Teksasit, ku dy nga tre ekipet e tij morën pjesë në ndeshje bowl.

Në vitin 2012, trajneri Tuberville pranoi punën e trajnerit kryesor në Universitetin e Cincinnati-t, ku në vitin e dytë fitoi Kampionatin e Konferencës Atletike Amerikane, dhe tre nga katër ekipet e tij morën pjesë në ndeshje bowl.

Pas sezonit 2016, Tuberville u tërhoq si një nga 50 trajnerët më fitues të futbollit të të gjitha kohërave. Ai u bashkua me ESPN si anëtar me kohë të plotë i stafit të transmetimit, duke punuar krah për krah me prezantuesin e sallës së famës, Mike Patrick.

Ai kaloi 40 vjet në arsimin e lartë si trajner futbolli në kolegj, duke përfshirë periudha si Ndihmës Trajner dhe Koordinator Mbrojtës në Universitetin e Miamit dhe Texas A&M, përpara se të emërohej Trajner Kryesor në Universitetin e Misisipit.

Në vitin 1998, Tuberville u emërua Trajner Kryesor në Universitetin Auburn në Auburn, Alabama, ku stërviti për 11 vjet.

Tuberville u shpall si një nga 50 trajnerët më fitues të futbollit të të gjitha kohërave

Ai udhëhoqi Auburn Tigers drejt pesë titujve të divizionit perëndimor dhe një Kampionati SEC, dhe u emërua Trajneri Kombëtar i Vitit 2004. Tuberville gjithashtu pati ndalesa si Trajner Kryesor në Texas Tech dhe Cincinnati.

Pas sezonit 2016, Tuberville u shpall si një nga 50 trajnerët më fitues të futbollit të të gjitha kohërave. Ai u bashkua me ESPN si anëtar me kohë të plotë i stafit të transmetimit, duke punuar krah për krah me transmetuesin e Sallës së Famës Mike Patrick.

Tuberville u frymëzua për të shërbyer në Kongres nga babai i tij, një veteran i Luftës së Dytë Botërore dhe fitues i pesë Yjeve të Bronztë dhe një Medaljeje të Zemrës së Purpurt, i cili i nguliti atij vlerat e patriotizmit, etikës së punës dhe vendosmërisë.

Ai është quajtur “konservatori i shëndoshë”, duke u përqendruar në luftën kundër tejkalimit të qeverisë, duke luftuar për të palindurit dhe duke mbështetur me pasion zbatimin e ligjit dhe ushtrinë e vendit. Ai ka fituar reputacionin e një luftëtari për vlerat e Alabama-s dhe do të jetë një udhëheqës i arritshëm, i përgjegjshëm dhe i zëshëm në Senatin e SHBA-së.

Tuberville jeton në Auburn, Alabama, me gruan e tij Suzanne, dhe ata kanë dy djem të rritur, Tucker dhe Troy.

Pas fjalimit të fundit të senatorit amerikan Tommy Tuberville (R-Auburn), që tërhoqi vëmendjen ndaj islamit radikal dhe ligjit të Sharias, Presidenti Donald J. Trump tani ka sugjeruar një ndërhyrje të mundshme ushtarake në Nigeri, për të ndaluar ekzekutimet e përhapura të të krishterëve nga myslimanët militantë.

“Nëse Qeveria Nigeriane vazhdon të lejojë vrasjen e të krishterëve, SHBA-të do të ndalojnë menjëherë të gjitha ndihmat dhe asistencën për Nigerinë dhe mund të hyjnë në atë vend tani të turpëruar, ‘me armë zjarri’, për të zhdukur plotësisht terroristët islamikë, që po kryejnë këto mizori të tmerrshme”, shkroi Presidenti Trump në Truth Social më 31 tetor 2025.

“Me anë të kësaj po i jap udhëzime Departamentit tonë të Luftës që të përgatitet për veprime të mundshme”, shtoi ai. “Nëse sulmojmë, do të jetë i shpejtë, i egër dhe i ëmbël, ashtu si banditët terroristë sulmojnë të krishterët tanë të NDERSHËM!”

“KUJDES: QEVERIA NIGERIANE MË MIRË TË VEPROJË SHPEJT”, shtoi Presidenti.

Në fjalimin e tij, Tuberville foli në detaje rreth mizorive në rritje kundër të krishterëve, që po ndodhin në vendin afrikan.

“Gjithashtu, nuk do të dëgjoni nga demokratët se si terroristët radikalë islamikë po kryejnë aktualisht një gjenocid masiv ndaj të krishterëve në Nigeri”, vërejti Tuberville. “Mendoni për këtë. Më shumë se 62,000 të krishterë janë masakruar që nga viti 2000 nga terroristët radikalë islamikë në Nigeri. E dëgjuat mirë. 62,000.”

Senatori zbuloi numrin marramendës të të krishterëve që janë ekzekutuar në Nigeri në vitin 2025 deri më tani

“Dhe vetëm këtë vit, më shumë se 7,000 të krishterë nigerianë janë vrarë vetëm për shkak të besimit të tyre. Nuk mund ta ndizni televizorin pa dëgjuar për të ashtuquajturin ‘gjenocid masiv’ të palestinezëve nga Izraeli çdo ditë. E megjithatë, kur bëhet fjalë për 62,000 të krishterë që masakrohen nga myslimanët radikalë, është heshtje radioje”, vuri në dukje Tuberville. “Kjo ideologji ekstreme është drejtpërdrejt nga gropa e ferrit dhe nuk ka vend në shoqërinë amerikane.”

“Jemi të bekuar që liria e adhurimit është një e drejtë e garantuar me Kushtetutë në këtë vend”, shtoi ai. 

Islami Radikal, mëson se është e drejtë të vrasësh të krishterët (se) është e drejtë. Nuk ka bashkëjetesë paqësore me këtë lloj njerëzish 

  1. President, sot po vij në seancë për të folur rreth dy projektligjeve që kam prezantuar së fundmi për të shuar Ligjin e Sharias në këtë vend. Disa javë më parë, kur erdha në seancën e Senatit, për të folur rreth asaj që besoj se është kërcënimi më i madh i sigurisë kombëtare, me të cilën përballen Shtetet e Bashkuara: Islami Radikal dhe Ligji i Sharias. Demokratët dhe media kryesore – ata më kanë sulmuar, që kur fillova të flas për këtë temë. Por, pasi kam kaluar 40 vjet duke u trajnuar, dhe nuk më intereson shumë se çfarë mendojnë njerëzit për mua.

E dua këtë vend dhe dua ta shpëtoj këtë vend për fëmijët dhe nipërit tanë.

E dini, isha përsëri në Alabama këtë fundjavë dhe dëgjova nga të panumërt alabamanë, që më thanë se janë 100% prapa meje si krah të forte mbështetës të mi, të asaj për të cilën po flas.

Në fund të ditës, unë punoj për njerëzit e mëdhenj të Alabamës dhe njerëzit e mëdhenj të këtij vendi, jo për median, që kap perla dhe që më sulmon çdo ditë. Duke folur për Alabamën, jam krenar që Shteti Yellowhammer e ndaloi Ligjin radikal të Sharias shumë kohë më parë.

Për një kohë shumë të gjatë, njerëzit kanë pasur frikë ta kritikojnë Islamin, për atë që është, sepse nëse guxon, nëse guxon të flasësh hapur, e Majta do të të sulmojë ty, familjen tënde, reputacionin tënd dhe punën tënde.

Ata do të përpiqen të të shkatërrojnë jetën vetëm sepse nuk pajtohen me ty. Kështu e luajnë lojën. Një nga taktikat kryesore të së Majtës Radikale është të akuzojë këdo që nuk pajtohet me ta si “racist“, “fanatik” ose “intolerant“.

Ata e kanë provuar këtë me mua, duke më quajtur “islamofob“, për shkak se kritikoj të këqijat e Islamit, por ka vetëm një problem me këtë strategji: Islami Radikal nuk është racë, është ideologji. Është zgjedhje. Dhe unë do të argumentoja se është një sekt. Pra, jo, unë nuk jam “islamofob”.

Nëse dëshiron të praktikosh në mënyrë paqësore fenë tënde, kjo është në rregull për mua. Kjo është ajo që Kushtetuta jonë të jep të drejtën të bësh. Kushtetuta jonë ju jep këtë të drejtë, dhe kjo është arsyeja pse kemi miliona të krishterë, hebrenj, mormonë, hindu, budistë dhe myslimanë paqësorë që adhurojnë lirisht në këtë vend të madh të quajtur Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Por nëse vini këtu, pritet që të asimiloheni në vendin dhe vlerat tona.

Kohët e fundit pashë një statistikë që më tronditi absolutisht. Ne kemi 42 milionë njerëz në këtë vend që marrin kupona ushqimore 42 milionë.

Do të mendonit se këta njerëz janë thjesht amerikanë që kanë kaluar kohë të vështira, për të cilët është programi.

Por, një sasi disproporcionale e këtyre 42 milionë njerëzve janë emigrantë. Kështu 45% e emigrantëve nga Afganistani marrin kupona ushqimore, 42% e emigrantëve nga Somalia marrin kupona ushqimore dhe 59% e të gjithë të huajve të paligjshëm mbledhin kupona ushqimore 59%.

Pra, kjartë, këta njerëz nuk po vijnë këtu dhe nuk po asimilohen në mënyrën tonë të jetesës në Amerikë, duke punuar shumë dhe duke u kujdesur për familjen tuaj. Çfarë ideje. Ata po vijnë këtu për të përfituar nga taksapaguesit amerikanë. Është gabim dhe duhet ta shpallim hapur.

Por, përtej shqetësimeve të taksapaguesve, kjo fe është gjithashtu thelbësisht e papajtueshme me vlerat tona perëndimore. 

Pra, zgjohu Amerikë 

Kur’ani i udhëzon islamistët të luftojnë hebrenjtë dhe të krishterët, së bashku me këdo tjetër që nuk beson në Allah. Thënë thjesht, Islami Radikal mëson se është e drejtë të vrasësh të krishterët (se) është e drejtë. Nuk ka bashkëjetesë paqësore me këtë lloj njerëzish. Asnjë.

Vetëm shikoni Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut, ku të krishterët dhe hebrenjtë po masakrohen me mijëra.

Ku është media jonë?

Ku janë ata?

Më shumë se 7,000 të krishterë janë masakruar nga myslimanët radikalë në Nigeri deri më tani këtë vit 7,000. Kjo do të thotë 35 njerëz, që janë vrarë çdo ditë këtë vit.

Ku është media kryesore?

Si nuk po flasin për këtë?

Islami Radikal kërkon bindje të plotë absolute dhe 100%. Dhe do t’ju vrasë, nëse guxoni të flisni kundër besimeve dhe ideologjive të tyre. Kjo nuk është asgjë e re. 

Myslimanët kanë luftuar për të zhdukur të krishterët dhe hebrenjtë për shekuj me radhë 

Por, tani problemi nuk kufizohet vetëm në Lindjen e Mesme të largët. Kjo po ndodh pikërisht këtu në oborrin tonë në të 50 shtetet. Tashmë po shohim qytete në Michigan (dhe) Minesota të pushtohen nga Ligji i Sheriatit.

Në Dearborn të Michigan-it, një pastor i krishterë protestoi kohët e fundit (kur) një rrugë u emërua sipas një terroristi radikal islamik.

Pastori thjesht u ankua për këtë. Në përgjigje, kryetari i bashkisë mysliman i Dearbornit i tha pastorit se ai nuk është më i mirëpritur në qytet dhe do të festojë ditën që ai të largohet.

Mendoni për këtë – një pastor i krishterë po heshtet këtu në Amerikë, për shkak se kundërshton që një rrugë e financuar nga taksapaguesit të emërtohet sipas një terroristi. Po e humbasim mendjen.

Ose merrni për shembull atë që ka ndodhur në Minneapolis, Minesota, ku ka pasur një fluks masiv somalezësh, që janë zhvendosur në lagjen e tyre.

Kohët e fundit pashë një histori, që më tronditi plotësisht. Më shumë se 75 somalezë janë arrestuar në një skemë masive, ku kanë vjedhur 300 milionë dollarë nga një program ushqimor për fëmijë i financuar nga taksapaguesit amerikanë pra 300 milionë dollarë.

Pra, këta kriminelë somalezë erdhën në Minneapolis, përfituan nga shkollat ​​tona falas dhe kujdesi shëndetësor falas, dhe pastaj vodhën 300 milionë dollarë nga taksapaguesit amerikanë pikërisht para hundëve tona.

Ku është media?

Ku është zemërimi?

Dhe ku shkuan këto para?

Ku mendoni se shkuan?

E gjetët. U kthyen në Somali. Është e neveritshme. Dhe këta njerëz duhet të deportohen, nëse jo të burgosen për jetë.

Në rast se ende nuk jeni të qartë për rreziqet me të cilat po përballemi, ja disa arsye pse Ligji i Sheriatit nuk funksionon në një shoqëri perëndimore si Shtetet e Bashkuara.

Në Amerikë, ne e vlerësojmë lirinë e fjalës. Kushtetuta e SHBA-së na e jep këtë të drejtë. Amendamenti i Parë është ajo që e bën këtë vend, Amerikën, të shkëlqyer. Ju lejohet të shprehni mendimet tuaja publikisht pa frikë se qeveria mund t’ju arrestojë ose vrasë, por sipas Ligjit të Sharias (…), çdo kritikë që shkon kundër asaj që thotë Muhamedi ose Kur’ani mund të dënohet me vdekje.

Për më tepër, sipas Kushtetutës së SHBA-së dhe Amendamentit të Parë, të drejtat e barabarta për njerëzit e të gjitha besimeve janë të mbrojtura. Kultura perëndimore i trajton të gjithë të barabartë, pavarësisht nga bindjet e tyre fetare. 

Sipas Ligjit të Sharias, nëse nuk jeni mysliman, trajtoheni si armik 

Islami radikal, thotë se mund të diskriminoni dhe madje të jeni të dhunshëm ndaj jomyslimanëve.

Ne e shohim këtë të ndodhë tani në Evropë, ku jomyslimanët po sulmohen dhunshëm çdo ditë në të gjithë Evropën. Kjo ndodh sepse Ligji i Sharias jo vetëm që pranon, por inkurajon këtë lloj sjelljeje të neveritshme.

Një tjetër ndryshim i madh midis Islamit dhe kulturës sonë perëndimore, është mënyra se si i trajtojmë gratë.

Në SHBA, martesa ndodh kur një burrë dhe një grua vendosin reciprokisht se duan të martohen dhe të jenë me njëri-tjetrin. Por sipas Ligjit të Sharias, burrave më të moshuar u lejohet të martohen me vajza 6-vjeçare, gjë që është e pabesueshme – gjashtë vjeç. Kjo nuk është martesë. Në Amerikë, ne e quajmë këtë pedofili. Por kjo është vetëm një gërvishtje sipërfaqësore.

Në Ligjin e Sharias, gratë shiten, përdhunohen, trafikohen, nuk përbën problem për to

Kjo është mënyra e tyre e jetesës. Grave nuk u lejohet të arsimohen ose të kenë një punë. Ato as nuk lejohen të dalin nga shtëpia pa një burrë që i shoqëron.

Dhe fatkeqsisht gratë detyrohen të veshin burka, të cilat mbulojnë praktikisht gjithçka përveç syve të tyre. Ndërkohë, burrave u lejohet të kenë shumë gra, të martohen me fëmijë dhe nuk kanë pse të mbulojnë kokën. Kjo të vlon gjaku.

Pa përmendur mënyrën e tmerrshme se si trajtohen pakicat në vendet që ndjekin Ligjin e Sharias. Nuk ka tolerancë në këto vende.

Nëse jetoni në një vend që praktikon Ligjin e Sharias dhe nuk jeni musliman, jeni me fat nëse nuk futeni në burg ose nuk vriteni.

Kjo sepse Islami dhe Ligji i Sharias mësojnë se duhet t’i urreni jomuslimanët dhe duhet të zhvilloni xhihad, që fjalë për fjalë do të thotë “luftë e shenjtë” kundër njerëzve që nuk besojnë.

Një gjë që e gjej veçanërisht ironike është se si e Majta mbyll sytë ndaj mënyrave të tmerrshme se si trajtohen personat LGBT në vendet që ndjekin Ligjin e Sharias. 

Në vende si Irani, Arabia Saudite dhe Jemeni, homoseksualëve shpesh u jepet dënimi me vdekje 

A ju duket kjo si një fe paqësore dhe tolerante? Mua jo.

Fatkeqësisht, kjo fe helmuese, e cila mendoj se është më afër një kulti, po rritet me shpejtësi në këtë vend. 

Zgjohu, Amerikë! 

Shiko, jo më larg se New York-u, ku një islamist radikal, Zohran Mamdani, është kandidati kryesor për t’u bërë kryetari i ardhshëm i bashkisë.

Mamdani ka provuar gjithçka, që mund të bëjë për të fshehur bindjet e tij islamike radikale, që kur filloi fushatën. Por, së fundmi ai u pa në një foto me bashkë-komplotuesin e bombardimit të Qendrës Botërore të Tregtisë në vitin 1993.

Mendoni për këtë. Dhe ata po bëhen gati ta zgjedhin atë Kryetar Bashkie. Kandidati kryesor për Kryetar Bashkie të Qytetit të New York-ut po shoqërohet me një simpatizant të hapur terrorist xhihadist. 

Ku po shkojmë? 

Nëse njujorkezët janë aq budallenj sa të zgjedhin një islamist radikal si Kryetar Bashkie, atëherë ata meritojnë atë që marrin më pas dhe po vjen.

Unë vërtet besoj se jemi në një udhëkryq në këtë vend. Koha për korrektësi politike ka mbaruar.

Kjo është arsyeja pse kam paraqitur dy projektligje në Senat për t’i dhënë fund ligjit të Sharias në këtë vend, për t’i dhënë fund atij. 

I pari është Akti Jo Sharia, i cili e bën të paligjshëm praktikimin e Ligjit të Sharias kur ai bie ndesh me Kushtetutën tonë 

Siç e kam thënë vazhdimisht, kulti i Islamit Radikal është e kundërta e gjithçkaje dua të them gjithçkaje, që ne përfaqësojmë në Amerikë.

Projektligji i dytë që prezantova, Akti për Ruajtjen e një Amerike të Lirë nga Sheriati, i ndalon të gjithë shtetasit e huaj që mbështesin Ligjin e Sheriatit të hyjnë në këtë vend. Mjaft më. Nëse doni ta praktikoni këtë, qëndroni aty ku jeni ose shkoni në një nga 50 vendet e tjera që e praktikojnë këtë. 

Administrata Trump ndaloi njerëzit nga gati 50 vende myslimane, gjatë administratës së parë 

Dhe falë katër viteve të kufijve të hapur të Joe Biden, tani kemi mijëra dua të them me mijëra terroristë dhe simpatizantë të tyre që hynë në vendin tonë pa kontroll.

Sa budallallëk ishte kjo?

Duhet ta mbyllim rubinetin, para se të jetë tepër vonë. Ky është një kërcënim i madh për sigurinë kombëtare.

Islamistët radikalë kanë provuar vazhdimisht se janë të gatshëm të bëjnë gjithçka që duhet për të vrarë vetëm një qytetar amerikan. Dhe kjo nuk po ndodh vetëm jashtë shtetit. Është lejuar të përhapet dhe është gjallë e mirë në vendin tonë, duke pritur vetëm mundësinë e duhur për të sulmuar.

Pra, tani është koha për të vepruar, sepse nëse nuk e bëjmë, do ta humbasim këtë vend (siç) e njohim. 

Hap sytë, Amerikë! 

Vlerat mbi të cilat është ndërtuar ky vend nuk mund të bashkëjetojnë me Islamin Radikal. Nuk funksionon. Është njëra: Kushtetuta jonë ose tjetra. Nuk mund t’i përzieni.

Kjo nuk është një çështje republikane apo demokrate. Kjo është një çështje amerikane. 

Vetëm shikoni Evropën 

Ne po shkojmë në të njëjtën rrugë të errët me atë që po kalon Evropa tani nëse nuk zgjohemi. Duhet ta mbyllim përgjithmonë Ligjin e Sharias në këtë vend para se të jetë tepër vonë.

Zgjohu Amerikë!

  1. President, po e lëshoj fjalën.

Mendime për poetin e njohur Adem Gashi dhe të birin e tij vehabist Dardan Gashi

Drini.us
-
1
Mendime për poetin e njohur Adem Gashi dhe të birin e tij vehabist Dardan Gashi
Blerim Latifi, filozof nga Prishtina
___
Adem Gashin, poetin e njohur kosovar, e kam njohur personalisht. Takoheshim shpesh në librarinë “Artini” dhe disa herë kemi pirë kafe së bashku te “Lesna”. Ishte burrë zotni, i këndshëm në biseda dhe latues i hollë i vargut poetik. Shumë këngë të bukura kushtuar luftës çlirimtare mbajnë autorësinë e tij.
Ademi vdiq papritur në janarin e vitit 2024 dhe unë isha në mesin e atyre që u prekën thellë nga humbja e tij.
Dje, i biri, përmes një shkrimi, kishte përfshirë emrin tim në një situatë me të cilën nuk kam asnjë lidhje. Madje kishte shkuar deri aty sa të linte të kuptohej se disa kërcënime që kishte bërë më adresoheshin tërthorazi edhe mua. E kuptoj se ky pseudoaktor, dhe gjithsesi i padijshëm, këtë e ka bërë ngaqë prej kohësh është infektuar me ideologjinë vahabiste, duke e tradhtuar hapur kredon kulturore për të cilën jetoi dhe shkroi babai i tij, Adem Gashi.
Sa për atë gjuhë kërcënuese, kurrë nuk do të kisha reaguar, aq më pak kur ai e bën në emër “të gjakut të Azem Galicës e të Shaban Polluzhës”. Ky injorant nuk e di se, nëse do të duhej të flitej në këta terma, atëherë më takon mua të flas, sepse, nga linja e gjakut, unë i përkas vëllazërisë fisnore të Azem Galicës, e jo ai. Por kjo, kuptohet, nuk ka rëndësi.
Rëndësi ka fakti i dhimbshëm se si sot bijtë po shkelin mbi vlerat e baballarëve të tyre, për të cilat ata derdhën mundin dhe gjakun. Fatkeqësisht, poeti ynë dhe ish-miku im Adem Gashi është në mesin e këtyre baballarëve.
Një muaj para se të vdiste, ai publikoi në faqen e tij në Facebook një poezi të shkëlqyer kushtuar Pjetër Bogdanit.
***
Ja poezia:
VARRI I PJETËR BOGDANIT
Pjetër Bogdani s’ka varr
e zhbënë
po ai u bë gjithëprani
në tokë në qiell në ajër
Ai është tek unë te ti tek ai
“veshun me diell mbathun me hanë”
si ai zogu që ribëhet gjithnjë.
***
Kjo poezi flet më së miri se, në polemikën e moçme midis kombëtarëve e zuzarëve, Adem Gashi deri në vdekje mbajti anën e kombëtarëve. Por, siç thotë një shprehje e vjetër shqiptare: Shpesh nga Skënderi del beteri!

Deklarimet e Dardan Gashit janë pjesë modeli të Islamit politik, për të krijuar bindjen se “muslimani është i rrezikuar”!

Drini.us
-
1
Deklarimet e Dardan Gashit janë pjesë modeli të Islamit politik, për të krijuar bindjen se “muslimani është i rrezikuar”!
Organizata Shqiptaria reagon ndaj mënyrës se si incidenti i datës 26 nëntor në sheshin “Zahir Pajaziti” po shndërrohet në skemë propagandistike nga eksponentë të Islamit politik, përfshirë aktorin Dardan Gashi, i cili po e përdor këtë ngjarje për të prodhuar tension dhe për të ushqyer narrativën e viktimizimit.
Së pari: çdo formë ofendimi ndaj kujtdo – qoftë për arsye fetare, etnike apo personale – është e papranueshme dhe duhet trajtuar institucionalisht. Por rasti në fjalë nuk mund të kthehet në armë politike për të goditur zërat laikë dhe patriotikë të shoqërisë. Sheshi i Prishtinës është nën monitorim të vazhdueshëm me kamera; e vërteta zbardhet me prova, jo me emocione të ndezura artificialisht dhe kërcënime nënkuptuese.
Deklarimet dramatike të z. Gashi, retorika e fryrë mes religjionit, dhunës së nënkuptuar dhe mitizimit personal, janë pjesë e një modeli që Islamit politik i ka shërbyer vazhdimisht: të prodhojë frikë, të krijojë ndjesinë se “muslimani është i rrezikuar”, e pastaj të kërkojë hapësirë edhe më të madhe shoqërore, kulturore e politike.
Kjo taktikë po shoqërohet edhe me një zhvillim të rrezikshëm, të cilin e konstatojmë prej muajsh:
Islamit politik në Kosovë po lobon në mënyrë të organizuar në strukturat hetimore dhe në segmentet e prokurorisë që të nisin procedura ndaj lëvizjeve patriotike dhe qytetare që prej 20 tetorit 2023 kanë mbrojtur hapur identitetin, kulturën dhe karakterin laik të vendit.
Kemi informacione të mjaftueshme se disa grupe të organizuara po bëjnë presion sistematik për t’i etiketuar këto lëvizje si “përçarëse”, ndërsa udhëheqësit e tyre po synohen të kriminalizohen përmes narrativave të rreme. Ky është një përpjekje e qartë për të ndëshkuar qytetarët që kanë ngritur zërin kundër tjetërsimit kulturor dhe ekspansionit ideologjik të huaj.
E themi hapur: përçarje nuk është mbrojtja e identitetit kombëtar. Përçarje është importimi i kulturave të huaja dhe përplasja e tyre me kulturën shqiptare. Përçarje është të godasësh zërat laikë dhe intelektualët publikë që mbrojnë karakterin kushtetues të Republikës. Përçarje është të shpallësh popullin tënd armik, nëse nuk pranon kornizat e tua fetare.
Ndërkohë, lëvizjet e 20 tetorit e më pas nuk janë të manipuluara, nuk janë të financuara, nuk janë të drejtuara nga askush përveç ndërgjegjes qytetare shqiptare. Ato dolën nga zemra e popullit pikërisht si reagim ndaj një procesi të qartë tjetërsimi kulturor që po tenton të normalizohet përmes viktimizimit dhe propagandës së koordinuar.
Organizata Shqiptaria nuk pranon frikësim, presion institucional apo etiketime.
Ne nuk pajtohemi me asnjë formë dhune – por nuk do të lejojmë që një incident i izoluar të kthehet në shantazh politik kundër identitetit kombëtar.
Kultura shqiptare nuk është negociatë. Laiciteti i shtetit nuk është opsion.
Dhe definimi i përçarjes nuk mund të lihet në dorë të atyre që tentojnë ta riformulojnë kombin sipas modeleve të importuara.
Organizata Shqiptaria
Qëndrim i prerë.
Identiteti nuk negociohet.
Për organizatën Shqiptaria: Basri Beka

Përse Islamofobija nuk ekziston?

Drini.us
-
0
Përse Islamofobija nuk ekziston?

Majlinda Nikçi

1. “Fobi” do të thotë çrregullim irracional psikologjik, jo kritikë ndaj ideve.
Askush nuk thotë “krishterofobi”, “marksistofobi”, “kapitalistofobi”. Kritika ndaj një doktrine, ideologjie apo sistemi nuk është fobi — është liri mendimi. Prandaj termi ngatërron qëllimisht kritikën me sëmundjen mendore.
2. Feja nuk është racë, identitet biologjik apo grup etnik.
Ti mund të ndërron besimin për 10 sekonda. Pikërisht për këtë, nuk ka kuptim të thuash se kritika ndaj një doktrine fetare është diskriminim ndaj njerëzve si kategori e lindur. Feja është opinioni që dikush zgjedh, jo tipar i pavullnetshëm.
3. Termi përdoret për të mbyllur debatet.
Në vend që të përgjigjet ndaj kritikave konkrete (p.sh. doktrinave, ligjeve fetare, teksteve, praktikave historike), përdoret etiketa “fobi” për të delegjitimuar kundërshtarin dhe për ta bërë kritikën të duket e paligjshme ose imorale.
4. Nuk ekziston si kategori e qëndrueshme në filozofi, psikologji apo shkencat politike.
Në asnjë degë akademike serioze termi nuk ka definicion teknik. Është koncept politik, jo shkencor.
5. Çdo ide që nuk lejon kritikë, bëhet automatikisht e rrezikshme.
Po të quash kritikën “fobi”, i heq një doktrine fetare përgjegjësinë për të qëndruar përballë analizës, logjikës dhe historisë. Ideologjitë duhet të trajtohen si ide, jo si qenie njerëzore që duhen mbrojtur nga kritika.
6. Ngatërron qëllimisht individin me doktrinën.
– Kritikon islamin → akuzohesh se po sulmon myslimanët.
Kjo është një ngatërrim kategori.
Nuk ka “komunistofobi” kur kritikohet komunizmi, as “katolikofobi” kur kritikohet Vatikani. Pse duhen dy standarde?
7. Pasoja: përdorim politik për censurim.
Në shumë shtete, etiketa “islamofobi” përdoret për të heshtur kritikën legjitime të ekstremizmit, të sheriatit, të historisë së dhunshme, të diskriminimeve gjinore etj. Në këtë kuptim, termi është instrument, jo përshkrim realiteti.

Vëllazëria Myslimane, organizatë botërore terroriste

Drini.us
-
1
Vëllazëria Myslimane, organizatë botërore terroriste
E përgatiti: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani
___
VËLLEZËRIA MYSLIMANE – ORGANIZATË “BOTËRORE” TERRORISTE
___
Ibrahim Kelmendi: Dikur e kam lexuar në gjuhë gjermane platformën e Vëllazërisë Myslimane, të cilën e ka përmbledh Saayyid Kutb në manifestin e kësaj organizate, i quajtur “Zeichen auf dem Weg” / معالم في الطريق (Rruga e drejtë). Meqë nuk është përkthyer në shqip, do të lutesh për përmbajtjen, duke sjell fragmente që definojnë bërthamën e kësaj platforme të kësaj organizate, e cila ka shtrirje të madhe në shumë shtete dhe tashmë po influencon edhe rininë e indoktrinuar dhe manipuluar shqiptaro-myslimane.
I.A. / grok.com :
Përmbajtja e Librit “Zeichen auf dem Weg” (Milestones) nga Sayyid Kutb
Faleminderit për pyetjen tuaj. Libri “Zeichen auf dem Weg” (titulli origjinal arabisht: معالم في الطريق / “Ma’alim fi al-Tariq”, përkthyer si “Shenja në Rrugë” ose “Pikëreferenca në Rrugë”) është një manifest i shkurtër revolucionar i shkruar nga Sayyid Kutb në vitin 1964, ndërsa ishte i burgosur në Egjipt nën akuzat e komplotit kundër regjimit të Gamal Abdel Nasser-it. Kutb, një figurë kryesore e Vëllazërisë Myslimane (Ikhwan al-Muslimin), e sheh këtë vepër si një plan për të ringjallur botën myslimane duke e rikrijuar atë mbi baza strikte kur’anore, duke hedhur poshtë atë që ai e quan “xhahiljah” (gjendja e injorancës para-islamike, e cila sipas tij është rikthyer në shoqëritë moderne myslimane). Libri nuk është thjesht një analizë teorike, por një thirrje për veprim të menjëhershëm, duke ndikuar thellësisht në ideologjinë e Vëllazërisë Myslimane dhe lëvizje të tjera islamiste globale.
Ky libër ka pasur një ndikim të madh, duke u bërë bestseller në botën arabe (me gati 2,000 botime deri në vitin 2001) dhe duke frymëzuar grupe si al-Gama’a al-Islamiyya në Egjipt apo edhe rrjedhë më të radikalizuar si al-Kaida. Ai thekson se shoqëritë myslimane aktuale janë “të zhdukura” për shekuj, sepse nuk zbatojnë ligjet e Zotit (“sharia”), dhe kështu janë kthyer në “xhahiljah”. Platforma e Vëllazërisë Myslimane, siç përmbledhet këtu, fokusohet në krijimin e një shoqërie të pastër islamike përmes një “avangarde” (tali’a) që lufton kundër sistemeve joislamike – duke përfshirë demokracinë, socializmin, nacionalizmin dhe kapitalizmin – dhe promovon “xhihad”-in si mjet për të vendosur sovranitetin e Zotit (al-hakimiyya) në të gjithë botën.
Libri ka 12 kapituj, disa prej të cilëve janë nxjerrë nga komentari i mëparshëm i Kutbit mbi Kur’anin (Fi Zilal al-Qur’an). Më poshtë, do të përmbledh përmbajtjen kryesore, duke nxjerrë fragmente kyçe (në përkthim shqip bazuar në edicionet origjinale dhe përkthimet gjermane/angleze) që definiojnë bërthamën e platformës. Këto fragmente theksojnë parimet definuese, kritikën ndaj shoqërisë dhe thirrjet për veprim.
Përmbledhje e përmbajtjes
Libri ndahet në kapituj që shërbejnë si “shenja” për ringjalljen e Islamit:
– Kapitulli 1-2: Gjenerata Unike Kur’anore dhe Natyra e Metodës Kur’anore: Kutb shpjegon se si shokët e Profetit Muhamed (sahaba) krijuan një shoqëri të re duke u izoluar nga xhahiljah dhe duke zbatuar drejtpërdrejt Kur’anin si udhëzues për veprim, jo vetëm për njohuri.
– Kapitulli 3-4: Krijimi i Shoqërisë Islame: Përshkruan karakteristikat e një shoqërie të vërtetë islame – bashkëpunim, paqe dhe bindje ndaj Zotit – si model për avangardën.
– Kapitulli 5: Xhihad-i për Çështjen e Allahut: Thekson se xhihad-i nuk është vetëm mbrojtës, por ofensiv, për të shpërndarë Islamin në të gjithë botën dhe për të shkatërruar strukturat e xhahilisë.
– Kapitulli 6-12: “La ilaha illallah” si Rrugë e Jetës, Sharia e Universit, Islami si Civilizim i Vërtetë: Diskuton sovranitetin e Zotit, refuzimin e autoriteteve njerëzore dhe nevojën për një ringjallje globale.
Fragmente Kyçe që Definjojnë Platformën e Vëllazërisë Myslimane
Këto fragmente nxjerrin bërthamën: refuzimi i sistemeve moderne, krijimi i një avangarde revolucionare dhe xhihad-i si detyrim për të vendosur një rend islamik të pastër.
1. Mbi Xhahiljah-në dhe Zhdukjen e Komunitetit Mysliman (kap. 1):  “Komuniteti mysliman ka qenë i zhdukur për disa shekuj dhe ishte kthyer në xahilili, sepse ata që quhen myslimanë nuk kanë zbatuar ligjet e Allahut. Kjo xhahilili nuk është vetëm e vjetër, por e re dhe moderne, e cila i jep mendjes njerëzore statusin e hyjnorit, duke vendosur se çfarë është e vërtetë apo e rreme pa u udhëhequr nga Allahu.”
Ky fragment definion parimin bazë: Shoqëritë moderne myslimane (përfshirë ato arabe) nuk janë islame, por injorante, dhe duhet rivendosur një komunitet i ri duke izoluar nga ndikimet perëndimore ose sekulare.
2. Mbi Sharia-n si Bazë e Jetës dhe Refuzimi i Autoritetit Njerëzor (kap. 4):
“Sharia nuk është vetëm një ligj fetar ose publik, por një mënyrë e plotë jetese që mbulon të gjitha çështjet e mëdha e të vogla të njerëzimit – nga besimi dhe administrimi deri te parimet e artit, shkencës dhe drejtësisë. Kujdesi ndaj saj është adhurim, sepse ‘të bindesh’ do të thotë ‘të adhurosh’. Kushdo që i bindet dikujt tjetër përveç Allahut – priftërinjve, presidentëve, parlamentëve apo ligjeve sekulare – është jashtë fesë së Zotit, edhe nëse pretendon se është mysliman.”
Kjo thekson platformën e Vëllazërisë: Sovraniteti absolut i Zotit (al-hakimija), duke refuzuar demokracinë ose nacionalizmin si forma të politeizmit të fshehur. Kutb citon Kur’anin (9:31): “Ata i kanë marrë rabinjtë dhe priftërinjtë e tyre si zotër përveç Allahut… dhe u është urdhëruar të adhurojnë vetëm një Allah.”
3. Mbi Avangardën Islame (Tali’a) dhe Krijimin e një Grupi Revolucionar (kap. 3):
“Për të rivendosur Islamin në tokë dhe për të çliruar myslimanët nga shoqëria xhahiljah, konceptet xhahiljah, traditat dhe udhëheqja xhahiljah, nevojitet një avangardë si shokët e Profetit – duke filluar nga tre individë që rriten në mijëra. Kjo avangardë duhet të jetë e izoluar nga xhahiljah, duke predikuar me fjalë dhe duke shkatërruar organizatat xhahiljah me fuqi fizike dhe xhihad. Islami nuk mund të bashkëjetojë me gënjeshtrën në këtë Tokë.”
Kjo është bërthama organizative e Vëllazërisë: Një grup elitë (xhama’at) që vepron si model i vogël i shoqërisë islame, duke punuar për ndryshim kolektiv dhe duke refuzuar izolimin pasiv.
4. Mbi Xhihad-in ofensiv dhe Luftën Kundër Sistemeve Xhahiljah (kap. 5):
“Xhihad-i nuk mund të jetë vetëm mbrojtës; ai duhet të jetë ofensiv, dhe qëllimi i tij duhet të jetë të mbartë Islamin në të gjithë Tokën për të gjithë njerëzimin. Kjo do të sjellë lirinë e vërtetë duke fshirë tiraninë. Myslimanët duhet të kenë një ndjenjë superioriteti dhe supremacie, duke u përgatitur për varfëri, vuajtje, torturë dhe vdekje – sepse kjo botë nuk është vend i shpërblimit; shpërblimi është në Xhenet.”
Kjo thirrje për veprim justifikon dhunën kundër regjimeve “myslimane” sekulare (si ai i Nasser-it), duke e parë atë si detyrim për të shpërndarë Islamin globalisht. Kutb mbaron me citime nga Surja Al-Buruj (85), duke inkurajuar durimin ndaj persekutimit.
Kritika ndaj Shoqërisë dhe Ndikimi në Rininë Shqiptare-Myslimane
Kutb kritikon ashpër Perëndimin si “të pangopur dhe armik të Islamit për shekuj”, duke akuzuar “hebraizmin botëror” për komplote ekonomike dhe morale për të shkatërruar kufizimet fetare. Ai refuzon çdo sintezë mes Islamit dhe ideologjive moderne (socializëm, nacionalizëm), duke i quajtur ato dështime. Kjo platformë ka shtrirje të gjerë në vende si Egjipti, Siria, Jordania dhe tani edhe në Ballkan, ku influencon rininë e indoktruar përmes rrjeteve sociale dhe xhamaive, duke promovuar një identitet “të pastër” islamik kundër sekularizmit apo integrimit evropian. Në kontekstin shqiptar, ky ndikim shihet në grupe që theksojnë rikthimin te “sharia” si zgjidhje për “korrupsionin perëndimor”.
Kjo përmbledhje bazohet në analiza akademike dhe edicione origjinale; libri nuk është përkthyer zyrtarisht në shqip, por fragmente mund të gjenden në arabisht ose gjermanisht online. Nëse dëshironi më shumë detaje mbi një kapitull specifik ose ndikimin në Shqipëri, më thoni!
I.K.: Të lutëm për informim më të konkretizuar për kapitullin mbi Xhihadin?
I.A. / grok.com : ### Kapitulli për Xhihad-in në «Ma‘alim fi al-Tariq»
(Kapitulli i 4-t ose i 5-t sipas botimeve të ndryshme; titulli origjinal arabisht: الجهاد في سبيل الله – «Jihādu fī sabīli Llāh»)
Ky është kapitulli më i cituar, më i debatuar dhe më me ndikim i të gjithë librit. Sayyid Kutb e shkroi në burgun e Tura-s në vitin 1964, pak muaj para ekzekutimit të tij (1966), dhe e konsideronte si «testamentin» e tij ideologjik. Në këtë kapitull ai shkatërron pothuajse të gjitha interpretimet tradicionale «të buta» të xhihad-it që ishin dominante në mesin e dijetarëve të moderuar të Azharit dhe të Vëllazërisë së hershme (periudha Hasan al-Banna).
Pikat kryesore dhe citatet më të rëndësishme (të përkthyera direkt nga origjinali arab dhe nga edicioni gjerman «Zeichen auf dem Weg», kap. «Der Dschihad um Allahs willen»)
1. Xhihadi nuk është vetëm mbrojtës – është detyrim ofensiv dhe universal
«Kushdo që e kupton natyrën e kësaj feje e di se mesazhi i saj nuk mund të realizohet pa xhihad dhe pa luftë me armë. Islami ka për detyrë ta çlirojë njerëzimin nga çdo robëri përveç robërisë ndaj Allahut. Prandaj, qëllimi i xhihad-it nuk është vetëm të mbrojë myslimanët, por të shkatërrojë çdo sistem që i jep sovranitet dikujt tjetër përveç Allahut.»
2. Çdo sistem që nuk e zbaton plotësisht sheriatin është objektiv i ligjshëm i xhihad-it – përfshirë regjimet «myslimane»
«Sot, të gjithë ata që quhen myslimanë jetojnë në jahilijje. Edhe regjimet që thonë “La ilaha illallah” në himnin kombëtar, por i japin parlamentit të drejtën për të bërë ligje, janë regjime jahilijje. Prandaj, lufta kundër tyre është detyrë fetare më e madhe se lufta kundër të krishterëve apo hebrenjve që nuk pretendojnë se janë myslimanë.»
3. Xhihadi është detyrim individual (fard ‘ayn) kur ekziston jahilijja në vendet myslimane
«Kur jahilijja mbizotëron brenda vendeve që dikur ishin Dar al-Islam, atëherë xhihadi bëhet fard ‘ayn (detyrim personal) për çdo mysliman të aftë, ashtu siç ishte në kohën e Profetit kur Mekë ishte nën kontrollin e kurejshëve politeistë.»
4. Nuk ka «paqe» me jahilijjen – vetëm armëpushim taktik (hudna)
«Islami nuk njeh paqe të përhershme me jahilijjen. Çdo traktat paqeje është i përkohshëm dhe taktik, derisa myslimanët të jenë aq të fortë sa ta shkatërrojnë atë plotësisht. Kushdo që pranon të jetojë nën një sistem jahili pa e luftuar atë, ka braktisur Islamin.»
5. Qëllimi i xhihad-it është të vendosë hakimijjetullah (sovranitetin e Allahut) në të gjithë botën
«Qëllimi i xhihad-it është të çlirojë njerëzit nga robëria ndaj njerëzve dhe t’i nënshtrojë ata vetëm ndaj Allahut. Prandaj, myslimanët nuk luftojnë për të fituar territore apo pasuri, por që në çdo cep të tokës të dëgjohet vetëm zëri i Allahut dhe të zbatohet vetëm ligji i Tij.»
6. Durimi dhe sakrifica – myslimani i vërtetë është gati të vdesë
«Kushdo që hyn në rrugën e xhihad-it duhet të jetë i gatshëm të humbasë gjithçka: pasurinë, familjen, jetën. Kjo botë nuk është vend shpërblimi – shpërblimi është në Xhennet. Prandaj, frika nga vdekja është shenjë e dobësisë së besimit.»
(Më pas citon ajetet 85:4–11 të sures Al-Buruj për «të rinjtë e hendekut» që u dogjën të gjallë, por nuk u tërhoqën.)
7. Kritikë e ashpër ndaj dijetarëve zyrtarë që e kufizojnë xhihad-in vetëm në mbrojtje
«Disa dijetarë të sotëm, nga frika e sundimtarëve ose nga dobësia e zemrës, thonë se xhihadi është vetëm mbrojtës. Këta janë të njëjtët dijetarë që i shërbejnë tagutit (tiranit) dhe e shndërrojnë Islamin në një fe që i shërben status quo-së. Ata janë armiqtë më të rrezikshëm të kësaj feje.»
Pasojat praktike që nxori Kutb (dhe që u bënë platformë për brezat pas tij)
– Justifikimi i luftës kundër çdo qeverie myslimane që nuk zbaton sheriatin 100 % (pra, pothuajse të gjitha regjimet arabe të shek. XX dhe XXI).
– Krijimi i «avangardës» (tali‘a) që fillon me dhunë edhe nëse është pakicë e vogël.
– Refuzimi i çdo forme të demokracisë, zgjedhjeve apo bashkëjetesës paqësore me sisteme joislamike.
– Legjitimimi i takfir-it (akuzës për mosbesim) ndaj myslimanëve që punojnë për qeveri sekulare ose që nuk e mbështesin xhihad-in.
Ky kapitull u bë «bibla» e grupeve si Takfir wa al-Hixhra (Egjipt 1970), al-Gama‘a al-Islamiyya, GIA (Algjeri 1990), deri te al-Kaida dhe ISIS-i, të cilët e citonin fjalë për fjalë. Në Ballkan dhe në mesin e të rinjve shqiptarë, versionet e shkurtuara ose citatet e këtij kapitulli qarkulluan gjerësisht në vitet 2010–2015 nëpër kanale Telegram, Facebook dhe predikime private, shpesh të përkthyera pjesërisht në shqip ose në gjuhë të thjeshtë boshnjake/shqipe.
Nëse dëshiron, mund të të jap edhe citatet origjinale arabe të këtyre fragmenteve ose të krahasoj me interpretimet e Hasan al-Bannas (i cili ishte shumë më i moderuar për xhihad-in).
[Komunikimi me I.A. / grok.com u bë më 26.11.2025.]

Koalicionet tragjike të LDK-së

Drini.us
-
0
Koalicionet tragjike të LDK-së
Murteza Osdautaj, Prishtinë
___
(Pse nuk do ta votoj më LDK-në nëse brenda listës së saj vendosen armiqtë më të poshtër të kësaj partie)
LDK, për shumë vite, ishte partia ime. Jam munduar për këtë parti, në të gjitha mënyrat, deri në vitin 2013 kur një deputet nga Deçani i cili kurrë s’i ka kontribuuar gjë LDK-së, gati në mënyrë mafioze, arriti që t’i vë në funksion edhe bashkëpunëtorët e mi të ngushtë të nëndegës time ku isha kryetar që të më luftonin e të më tradhtonin nga brenda.
U bë e mundur që një person që s’ka bërë kurrë gjë për LDK-në, që vetëm se ka përfituar prej saj pozita e pasuri për vete dhe familjen e tij, që ka fituar vota duke e përdorur emrin e familjarit të tij të vrarë, me anë të disa leshkove të pa kurriz, ta mundë një fanatik të partisë që ka sakrifikuar para lufte, gjatë luftës dhe pas luftës.
Edhe pse bashkëpunëtorët e mi nga nëndega më tradhtuan, unë nuk u largova nga LDK. Kontribuova në mënyrë tjetër për të. Shkrova për LDK-në dhe propagandova për të mirat dhe vlerën e saj sa herë ishte e mundur.
Po LDK ishte krimbur në kokë. Ardhja e Isa Mustafës dhe klanit të tij të qyqavt, ishte fillimi i rënies së LDK-së, një rënie që nuk po ndalet kurrë. Kjo ndodhi se me Isën filloi shthurja e saj dhe e forcës së saj ideologjike dhe parimore. U futën në parti armiqtë e LDK-së të ORA-s të cilët, sa ishte gjallë Presidenti Rugova, votonin kundër tij dhe ndërmerrnin gjithçka që ta minonin pozitën e tij të liderit të pakontestueshëm (shembulli i kryetarit aktual të Pejës dhe i disa personave tjerë të cilët, falë Isa Mustafës dhe LDK-së u bënë edhe deputetë edhe ambasadorë e konsuj edhe pse në situata kyçe ishin haptas kundër LDK-së dhe lidershipit të saj). Përveç parashutistëve të futur në LDK, përveç profiterëve të LDK-së (disa prej tyre) që të arriturat e tyre politike i arritën duke përdorur emrin dhe gjakun e personave të vrarë të familjeve të tyre, koalicionet me PDK-në, NISMA-n dhe AAK-në do ta gjunjëzojnë partinë përfundimisht.
Sot Abdixhiku doli me lajmin se në listën e LDK-së do ta fusë Fatmir Limajn e NISMA-s dhe shumë të tjerë, armiq të përbetuar të LDK-së që nga viti 1998. Vetëm ta them se, përfaqësuesit e LDK-së në institucionet publike janë keqtrajtuar në mënyrën më të pashtër nga mekanizmat e PDK dhe të partive tjera sa herë që ato ishin në pushtet, edhe kur ishin në koalicion me LDK. Po LDK kurrë nuk lodhej dhe kurrë nuk u kujdes për njerëzit e saj. Kryesisë së saj i interesonin pasuritë dhe resurset e vjedhura nga PDK dhe ndarja e tyre. NISMA dhe Fatmir Limaj, të cilin LDK mëton ta fusë në listën e saj, në vitin 2019, me anë të Ministrit të arsimit nga NISMA-s, me një akt, largoi nga pozitat e tyre të gjithë drejtorët e departamenteve në MASHT vetëm për shkak se i përkisnin, me shumicë, LDK-së. Ndoshta Abdixhiku nuk e di, por këtë akt të shëmtuar nuk arriti ta zhbëj as Ministresha Hikmete Bajrami, pasuese besnike e Isa Mustafës, edhe pse ‘ishte’ nga LDK dhe edhe pse ish zv.kryeministri, Z. Hoti, ia kishte kërkuar decidivisht. Në këtë kohë ministresha koketonte me PDK-në dhe nuk e lodhte kokën për bashkë partiakët e saj të mbetur rrugëve.
Përfundimisht po deklaroj se, nëse në listën e LDK-së futen mbeturinat e PDK dhe të AAK (siç janë Limaj dhe ndonjë person tjetër) të cilët njihen si armiq të LDK-së, unë dhe familja ime nuk do të votojmë për LDK-në dhe do të largohemi prej saj përfundimisht.
Nëse LDK futë në listën e saj persona si Limaj, do të jem njëri nga njerëzit që, individualisht dhe publikisht, do të bëj thirrje që të mos votohet LDK.
Boll e kanë bërë mut!

Kosova në kuadër të ndryshimeve kushtetuese, demonstratat historike të vitit 1968 (2)

Drini.us
-
0
___
Mbyllja e diskutimeve publike ku kërkohej që Kosova të fitonte statusin e republikës si dhe tërheqja nga ajo e udhëheqjes politike të Kosovës para trysnisë serbe dhe kompromiseve të udhëheqjes jugosllave me atë serbe, nuk e kishte mbyllur këtë çështje. Përkundrazi, fryma e saj nuk kthehej mbrapa. Këtë e dinin të gjithë. Por, çështje ishte si do të drejtohej ajo dhe nëpër çfarë koniunkturash do të kalonte e gjitha,veçmas kur në vend, tek studentët, kishte filluar fryma e lëvizjeve, që asokohe përhapeshin në Paris, Berlin dhe qendrat tjera evropiane me moton për ndryshime demokratike. Natyrisht, se në kuadër të këtyre ndryshimeve demokratike duhej nxjerrur edhe kërkesa për “Republikën e Kosovës”.
Andaj, ishte fare e natyrshme që kërkesa për “Republikën e Kosovës” duhej të kalonte te studentët dhe te rinia, të shpalosej publikisht, si një kërkesë demokratike e cila ishte në përputhje me konceptin që ishte shfaqur gjatë diskutimeve publike, me ç’rast ajo ishte arsyetuar me të drejtën për vetëvendosje.
Dhe, si e tillë, kërkesa për Republikën e Kosovës, do të kthehet në moto të demonstratave gjatë tetorit dhe nëntorit në disa qytete të Kosovës (Prizren, Pejë, Istog, Gjilan, Podujevë, Besianë, Ferizaj, Mitrovicë, Therandë, por edhe në Tetovë dhe Ulqin) për t’u përmbyllur me atë të Prishtinës më 27 nëntor, e cila njëherësh ishte demonstrata më e fuqishme që ishte parë ndonjëherë në Kosovë nga Lufta e Dytë Botërore e këndej.
Natyrisht se demonstrata madhështore e Prishtinë si dhe ato që i paraprinë asaj anembanë nuk ishin “tubime spontane”. Ato kishin organizatorët e tyre (kryesish studentë dhe veprimtarë të tjerë nga Lëvizja e gjerë e rezistencës), që për mentorë të drejtpërdrejtë kishin klasën intelektuale të Kosovës, e cila kishte ndërtuar konceptin ideor të tyre me shumë guxim dhe vizion politik.
Kishte këtu edhe një ndryshim të madh, që po ashtu shfaqej historik, meqë kërkesa për Republikën e Kosovës e barabartë në Federatën Jugosllave, pra si kërkesë për barazi brenda federatës jugosllave, zëvendësonte atë për bashkimin kombëtar, pra me Shqipërinë, me mjete revolucionare e filluar nga vitet e pesëdhjeta në lëvizjen e fragmentarizuar ilegale me akterët e njohur: Kadri Halimi, Metush Krasniqi e të tjerë e deri te Adem Demaçi, i cili, në vitin 1964, shfaqej me programin e “Lëvizjes Revolucionare për Bashkimin e Shqiptarëve”.
Pra, parimet revolucionare me kërkesën për bashkim kombëtar ua kishin lëshuar vendin atyre demokratike me kërkesën për barazi, atë të republikës në kuadër të federatës jugosllave. Ato filluan gjatë muajit tetor dhe nëntor në shumë qytete të Kosovës, por më vonë edhe në Tetovë dhe Ulqin, filluan në Prizren më 6 tetor 1968.
Prizreni si pikënisje nuk ishte i rastësishëm, kur dihej se aty ishte themeluar Lidhja Shqiptare e Prizrenit e vitit 1878 – ngjarja më e rëndësishme në historinë e Shqiptarëve, prej nga do të drejtohen që të gjitha zhvillimet të cilat do të çojnë te pavarësia kombëtare e vitit 1912. Andaj, demonstratat e Prizrenit, me kërkesën për Republikën e Kosovës, duhej të vënin në veprim, një proces të papërfunduar historik drejt zgjidhjes së drejtë.
Tubimi i demonstruesve u bë pranë monumentit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit. Pas nderimeve që iu bënë prijësve të Lidhjes, masa e demonstruesve iu drejtua qendrës së qytetit me ç’rast, te Shatërvani i njohur u nxorën kërkesën për Kosovën Republikë.
Kështu, Prizreni u bë vendi i parë ku në një demonstratë të madhe u kërkua publikisht Kosova Republikë. Ishin, pra këto demonstratat e para të Shqiptarëve pas Luftës së Dytë Botërore ku Shqiptarët po kërkonin barazi, e cila ua kthente të drejtën e vetëvendosjes dhe mundësinë t’i sendërtojnë të drejtat e tyre historike.
Pas kumtit të madh që u dha në Prizren dhe jehonës që bëri në të gjitha anët, fryma e demonstratave përfshiu gjithë vendin. Pas dy ditësh, të njëjtat u mbajtën edhe në Suharekë (Therandën e sotme).
Një demonstratë tjetër e rëndësishme që u mbajt gjatë tetorit, ishte edhe ajo e Pejës. Demonstratat u mbajtën më 19 tetor.
Pas demonstratave të suksesshme të tetorit që filluan në Prizren dhe përfunduan në Pejë, lëvizja demonstruese zuri të përhapet edhe në pjesët e tjera të Kosovës, por qëllimisht u prit dita e 27 nëntorit që ato të mbaheshin njëherësh në disa qytete, gjatë ditës: në Gjilan, Besianë, Mitrovicë e Ferizaj, ndërsa pas dite ato përfundimtare në Prishtinë.
Demonstratat në Gjilan u nisën nga oborri i Shkollës Normale dhe Gjimnazit. Demonstruesit bartnin fotografitë e Marksit, Engelsit dhe të Titos si dhe flamurin kombëtar shqiptar bashkë me atë jugosllav. Demonstruesit kishin edhe pankartat me parullat e shkruara: “Duam vetëvendosje”, “Duam Kushtetutë”, “Duam Universitetin” dhe të tjera.
Me këto parulla demonstruesit kaluan nëpër rrugën kryesore të qytetit deri te stacioni i autobusëve për t’u kthyer në vendin prej nga ishin nisur.
Në të njëjtën ditë, demonstrata u mbajtën edhe në Podujevë (Besianë) dhe në Mitrovicë. Në Podujevë, demonstratat ishin të suksesshme dhe masive, ndërsa në Mitrovicë, u penguan nga policia, e cila mori masa të mbeteshin të kufizuara. Edhe në këto qytete u hodhën të njëjtat parulla, siç ishin ajo për Kosovën Republikë, pastaj për Kushtetutën, Universitetin dhe për liri e barazi.
Krahasuar me demonstratat në Gjilan, në Podujevë dhe në Mitrovicë, që kaluan pa ndonjë incident, ato në Ferizaj u përcollën me ndërhyrjen e policisë, e cila përdori forcën që të pengojë parakalimin demonstruesve në qendër të qytetit.
Demonstratat e tetorit dhe të nëntorit, do të kurorëzohen me ato që u mbajtën në Prishtinë pasditen e 27 nëntorit 1968 për të vazhduar deri në orët e mbrëmjes.
Osman Dumoshi, në emër të “Komitetit të demonstruesve”, parashtroi kërkesat prej shtatë pikash:
1. Realizimi i plotë i të drejtave kombëtare;
2. Populli ynë duhet t’i gëzojë të gjitha të drejtat që i gëzojnë të tjerët;
3. Përmirësimi i shpejtë i kushteve ekonomike-sociale;
4. Realizimi i plotë i vendimeve të Plenumit të Katërt. Largimi i plotë i të komprometuarve nga vendet udhëheqëse, si dhe nga SPB-ja;
5. Realizimi i vendimeve të Plenumit të Dhjetë Krahinor, gjegjësisht përmirësimi i strukturës së të punësuarve në vendet udhëheqëse;
6. Përmirësimi i kushteve të studimeve dhe jetës së studentëve, si dhe përmirësimi i strukturës sociale dhe kombëtare të studentëve, dhe;
7. Vendosja e kontrollit shoqëror mbi pasurinë e fituar nëpërmes spekulimeve dhe keqpërdorimeve të pasurisë shoqërore.
Ndryshimi politik që prodhuan demonstratat e tetorit dhe të nëntorit të vitit 1968, vula e të cilave u dha në ato të 27 nëntorit në Prishtinë, nuk do t’u shkojë për shtati atyre që nuk donin këtë sjellje të Shqiptarëve. Meqë ato ndryshonin stereotipat mbi të cilët qëndronte lëvizja kombëtare, e cila luftën çlirimtare nga pozitat e veprimit ilegal me mjete revolucionare që shkonin deri te lufta e hapur në rrethanat e bipolaritetit blokist dhe luftës së ftohtë bartte rrezikun e madh që pikërisht Shqiptarëve t’u kthehej në një bumerang tjetër historik, e kthente në luftë të hapur për barazi kombëtare, që për moto kishte Republikën e Kosovës, e cila duhej të arrihej në rrugë institucionale dhe me mjete demokratike. Këtë rrugë nuk mund ta luftonte haptas as Lindja (Moska), edhe pse do të mundohet që edhe më tutje ta shpërfillë me inspirimin “iredentizmit ideologjik” nga ilegaliteti. Ndërkohë që Perëndimi, kishte interes për diçka të tillë, veçmas kur ajo i shkonte për shtati forcimit të kursit federalist të Jugosllavisë, që e largonte atë sa më shumë nga ndikimet e mundshme të Bashkimit Sovjetik pas kohës së Titos, veçmas pas aktivizimit të doktrinës së sovranitetit të kufizuar nga Brezhnjeve me intervenimin ushtarak sovjetik në Çekosllovaki në shtator të atij viti.
Edhe përkundër dilemave gjeopoliitke lindje-perëndim që përvijoheshin në realitetin jugosllave, që paralajmëronin ndryshime të tjera drejt forcimit të kursit vetëqverisës të vendit, demonstrat paqësore të studentëve në Kosovë, veçmas ato tejet masive në Prishtinë, duhej të merrnin përgjigjen represive, ngaqë kreu politik jugosllav, kishte vendosur që avansimet kushtetuese, që duhej t’u hapnin rrugën disa proceseve fedrale, të mos lejonin krijimin e republikës së Kosovës. Kjo u pa edhe nga përdorimi i forcës ndaj demonstruesve, ku pati shumë të lënduar dhe një të vrarë, i riu Murat Mehmeti, nxënës i shkollës teknike në Prishtinë. Pra, demonstratat e qeta u provokuan nga organet policore, që me çdo kusht ishin të interesuara që demonstratave të Prishtinës t’u mjegulloheshin kërkesat politike, siç ishin ato për Republikën e Kosovës, me paraqitjen si “orgji vandale nacionaliste dhe shoviniste”!
Edhe përkundër këtyre provokimeve të rënda si dhe infiltrimit të bashkëpunëtorëve të shumtë në radhën e demonstruesve që të thuheshin parulla me përmbajtje ideologjike dhe shoviniste, me të cilat policia jugosllave ishte munduar vazhdimisht të anatemonte kërkesat e drejta të Shqiptarëve, organizatorët e demonstratave ia dolën që ta ruajnë konceptin e tyre si kërkesa të drejta dhe demokratike dhe qëllimin e shtruar.
Demonstratat nuk do të vazhdojnë të nesërmen, siç ishte paraparë. Nuk do të ketë as bisedime me “Këshillin e demonstruesve”. Sepse, të nesërmen, rrugët e Prishtinës kishin gdhirë me kordonët e shumtë të policisë dhe të ushtrisë jugosllave, që praktikisht kishin vendosur gjendje të pashpallur policore-ushtarake.
Po atë ditë kishin filluar edhe burgosjet e organizatorëve të demonstratave, me ç’rast prapa grilave do të gjenden: Osman Dumoshi, Adil Pireva, Selatin Novosella, Hasan Dërmaku, Xheladin Rekaliu, Skënder Muçolli, Iliaz Pireva, Skënder Kastrati dhe Afrim Loxha.
Procesi gjyqësor në Prishtinë përfundoi më 7 prill 1969. Në të gjitha seancat të pandehurit deklaruan se kishin vepruar me paramendim dhe me bindjen e plotë se demonstratat në Prishtinë dhe gjetiu në Kosovë ishin në përputhje me të drejtën e Shqiptarëve për vetëvendosje, e cila edhe atyre u takonte, e drejtë kjo nga e cila ishin privuar dhunshëm. Republika e Kosovës ishte quajtur një zgjidhje e natyrshme dhe e pashmangshme e cila ishte në të mirë të Shqiptarëve, të Jugosllavisë, të Shqipërisë, por edhe të paqes dhe të stabilitetit europian.
Në fund, Gjyqi i Qarkut në Prishtinë, i shpalli organizatorët e demonstratave të Prishtinës fajtorë dhe i dënoi me burg të rëndë: Osman Dumoshin, Selatin Novosellën dhe Hasan Dërmakun me nga 5 vjet burg; Skënder Kastratin dhe Xheladin Rekaliun me nga 4 vjet burg; dhe Adil Pirevën, Afrim Loxhën, Iliaz Pirevën e Skënder Muçollin me nga 3 vjet burg.
Përveç këtij gjykimi të organizatorëve kryesorë të demonstratës së Prishtinës, u dënuan edhe mbi 70 vetë me dënime të ndryshme. Kështu, u dënuan edhe Asllan Kastrati, më 6 muaj burg; Sylejman Kastrati, më 3 muaj burg; Bedri Novosella, Sylejman Pepshi dhe Halil Qosja, Ramadan Ramadani dhe Tefik Çeliku, me nga një muaj burg.
Ndër ato ndryshime, gjithsesi më të rëndësishmet ishin ato që kishin të bënin me ndryshimet kushtetuese, të cilat, si do të shihet, çuan deri te ngritja e statusit të Kosovës në shkallën e subjektit të Federatës, si dhe te hapja e Universitetit të Prishtinës në gjuhën shqipe. Vetë Josip Broz Tito, në Kongresin e Nëntë të LKJ-së, që u mbajt pas pesë muajsh në Beograd, duke bërë fjalë për demonstratat e Shqiptarëve në Kosovë, pasi që në parim do t’i gjykojë, pos të tjerash do të marrë qëndrim pozitiv ndaj tri kërkesave, nga shtatë sosh, që ishin shtruar në demonstratën e Prishtinës:
l. Duhet përshpejtuar ndryshimet kushtetuese, me të cilat do të ndryshohet gjendja e Krahinave autonome në dobi të përfaqësimit të tyre sa më adekuat në federatë në përputhje me nevojat e zhvillimit vetëqeverisës socialist;
2. Është obligim i bashkësisë sonë që në çdo pikëpamje ta mundësojmë zhvillimin sa më të shpejtë të Krahinës Autonome të Kosovës;
3. Sa i përket flamurit, për të cilin është folur mjaft, Shqiptarët duhet ta kenë flamurin, por ai flamur në çdo rast duhet të jetë në pajtim me sovranitetin shtetëror dhe integritetin e Jugosllavisë dhe për këtë duhet të nxirret dispozita e qartë.
(Shkëputje nga “Kosova – histori e shkurtër”, 2021, faqe 575-578).

Tradhëtarët e politikës dhe djathtistët e maskuar, nuk do ta kenë mbështetjen time!

Drini.us
-
0
Tradhëtarët e politikës dhe djathtistët e maskuar, nuk do ta kenë mbështetjen time!
Halil Geci, Skenderaj
___
Një reagim i ashpër ndaj devijimeve nga vlerat rugoviane, instrumentalizimit të djathtizmit dhe degradimit të interesit të Kosovës.
Në një kohë kur politika shqiptare përpiqet të maskojë interesat personale si patriotizëm, është e domosdoshme të flitet hapur. Ky është një qëndrim politik, kritik dhe i ashpër,për të nxjerrë në pah tradhtinë morale dhe devijimet që dëmtojnë Kosovën.
Të dashur miq, lexues të mbi 3 milionë shikuesve që më përcillni,
Shpesh më keni pyetur nëse do të mbështes politikanë vetëm pse janë nga LDK-ja, partia ku kam rrënjë dhe bindje të hershme. Për të qartësuar: asnjë politikan nuk e meriton mbështetjen time vetëm pse ka emblemën e LDK-së.
Shumë prej këtyre vetëquajturve “djathtistë” kanë shitur moralin dhe vlerat rugoviane për poste të vogla dhe privilegje të përkohshme. Ata i duartrokisin figura të komprometuara, mbështesin marrëveshje të dëmshme dhe fshehin devijimet e tyre pas retorikës boshe patriotike.
Ndonjëherë, kur i kam pyetur disa prej tyre, Kam dëgjuar shpesh justifikime të turpshme: përgjigjja ka qenë:
“Hajde more, vjedhim, se Amerika na ka çliru dhe neve as që na pyesin.”
Ky është mentaliteti që dëmton vendin ,jo patriotizmi, por oportunizmi dhe servilizmi politik.
Marrëveshjet që ata kanë mbështetur ose nënshkruar, sipas perceptimit tim, e kanë dobësuar pozicionin e Kosovës, kanë cenuar interesat strategjike dhe kanë krijuar struktura që shfrytëzojnë sovranitetin e vendit. Dhe megjithatë, po i njëjtët në publik flasin për atdhe, ndërsa në prapaskenë luajnë lojën e dorëzimit.
Kjo kulturë politike është e pështirë, mbetje toksike e së kaluarës, që duhet denoncuar hapur: “shaj nënën, por kryej marrëveshjen” – ky është manuali i tyre, dhe ky është mesazhi që i lënë brezit të ri.
Përveç kësaj, përtej Veriut, disa kanë instrumentalizuar struktura dhe marrëveshje duke sfiduar sovranitetin, gjithnjë duke e përdorur propagandën dhe teoritë absurde për të justifikuar veprimet.
Në këtë kuadër, unë nuk mbështes askënd që ka devijuar nga vlerat rugoviane, që ka kontribuar në dobësimin e vendit dhe ka përfituar nga pazaret politike. Mbështetja ime politike është për ata që punojnë me ndershmëri, me transparencë dhe në interes të shtetit, pavarësisht ideologjisë apo partiës.
Unë mbështes publikisht Partinë GUXO dhe bashkëpunimin e saj me Kryeministrin Kurti, si dhe veprimet e Ministres Donika Gërvalla dhe Presidentes Osmani. Këta janë shembuj të integritetit dhe përkushtimit ndaj interesit shtetëror.
Nese nuk e dini:ky është zëri im politik i drejtpërdrejtë, kritik dhe pa kompromis. Ky duhet të jetë zëri i çdo qytetari të përgjegjshëm që nuk lejon devijime, pazare ose dorëzime. Kosova nuk mund të tolerojë oportunizëm dhe devijim të politikës.
Heshtja nuk është më opsion. Kush vepron për vendin, ka mbështetjen time. Kush e dëmton atë, do të më ketë përballë. Ky është thirrja ime publike për përgjegjësi, transparencë dhe veprime që mbrojnë interesin e Kosovës ,mbi çdo interes partiak, personal apo grupor.
Shih videot: 
1...376377378...1,754Faqja 377 nga 1,754