Kreu Blog Faqe 381

Skuthëria klanore, kanceroze e LDK-së

Drini.us
-
0
Skuthëria klanore, kanceroze e LDK-së
Idriz Zeqiraj, Gjermani
___
Gjithherë në prag të zgjedhjeve, zyrtarët partiakë të LDK-së deklarohen se: “Jemi të gatshëm për zgjedhje dhe për të fituar!” Pavarësisht ulje-ngritjesh, fitorja e premtuar ka munguar. Arsyet e humbjeve janë edhe subjektive. Tashmë, nuk përbënë asnjë sekret, se në zgjedhjet e vitit 2021, LDK-ja fitoi vetëm 9.8 %, sepse brenda koalicionit ishin Pacolli dhe ca partiza minore.
     Ndodhi kjo gjëmë për LDK-në, sepse Lidershipi klanor shpërfilli, më sakt, përmjerri elektoratin, anëtarësinë, Këshillin e Përgjithshëm, Grupin e Deputetëve, madje edhe vetë Kryesinë saj! Klani vicioz dertoi me shefat e PDK-së, të cilët kishin përgjakur LDK-në dhe Kosovën dhe e pësoi.
     Për turpin e klanorëve, humbjen ua faturuan dy veprimtareve dinjitoze: Donikë Gërvalles dhe Vjosë Osmanit!? Ishin mësuar me skuthëri dhe heshtje, të largonin nga strukturat e partisë kuadrot e devotshëm dhe besnikë të Presidentit Rugova,
     Mirëpo, në rastin e zonjave luftarake e dinjitare skuthëria agjenturore SHIK-iste nuk funksionoi. Dhe, për ta shpëtuar rënien në hiç të partisë, dikur, zëmadhe, vendosen bërjen e ndryshimit. Për rrjedhojë pensionoi PAN-in kriminal me komandantët e tij dhe vegël-patericë klanin Mustafa të LDK-së.
     Lidershipi i ri i LDK-së, i kryesuar nga Lumir Abdixhiku, ngjalli goxha shpresë. Nisma e reformës u prit mirë nga anëtarësia, elektorati. Me keqardhje, nuk përmbushi pritjet e dëshiruara, edhe pse shënoi rritje, ngaqë nuk shfrytëzoi mundësitë, me arsyetimin e ruajtës të unitetit. Ishte humbje e shansit për partinë e Dr. Rugovës, e cila bëri paqen dhe luftën. duke u bërë themeltare e shtetit të Kosovës.
     Si ka mundësi që një parti me një barrë krimesh vrastare e hajnore, si PDK-ja të këtë epërsinë e ulëseve në Kuvendin e Kosovës, në raport me LDK-në, e cila bartë vlera demokratike dhe larg çdo gjëje të keqe, që mund ta penalizojë?! Nisur nga ky fakt domethënës, LDK-ja duhet të bëjë një analizë të thellë për shkaqet, rrethanat dhe veprimet për inferioritetin e LDK-së. Nëse PDK-ja, përkatësisht, krerët dhe eksponentët e saj, kanë “harruar” për jetimët që ia shtuan Kosovës, gjatë dhe pas luftës, u takon, së pari,  Kryesisë, deputetëve, Këshillit të Përgjithshëm dhe kuadrove të tjerë të LDK-së, tua kujtojnë kriminelëve të PAN-it se nuk mund të vazhdojnë të bëjnë hije në jetën politike të Kosovës.
     Ishte vendim logjik dhe dinjitar i LVV refuzimi i kthimit në pushtet të komandantëve kriminelë të PAN-it. Sepse një shoqëri, e cila proklamohet si demokratike, nuk mund të ecën me krime nëpër këmbë! Një qeveri e kontaminuar, do të ishte vazhdim i turpërimit gjithë shqiptar.
     Përzgjedhja e LVV për bashkëqeverisje  me LDK-në, si të vetmet parti parlamentare të pa kriminalizuara, ishte rreshtimi i duhur. Kjo ftesë e LVV për koalicion me LDK-në, ka pasur dhe vazhdon ta këtë aprovimin e shqiptarëve vendorë dhe të përbotshëm. Dhe, misioni i kësaj bashkëqeverisje ishte madhor e fisnik: Largimin e krimit dhe të kriminelëve nga jeta politike e publike të shqiptarëve. Ajo që u ndodhi shqiptarëve në luftë dhe pas luftës, është unike. Bijtë më të mirë të Atdheut-Kosovë, të cilët e bënë paqen dhe luftën, u ekzekutuan të listuar ngeshëm, për të përvetësuar lavdinë e luftës dhe grabitur pasuritë e brezave shqiptarë, nga bastardët shqipfolës, hafije të Serbisë, Francës dhe të Tiranës zyrtare social-komuniste.
     Dhe, sot kur i sheh kriminelët, në organizimet e turpshme, kinse, për drejtësi, na kujton miken e madhe të shqiptarëve, euro-deputeten proverbiale, Doris Pack se “me kriminelë janë ata që protestojnë, se sa ata që janë të ngujuar në Hagë”.
    Dhe, nëse këtë mision nuk e realizon LDK-ja, do të mbetet pengu i madh, madje i përjetshëm i shqiptarëve. Sepse është ngushëllim jo vetëm i shumë qindra familjeve të viktimave, por edhe i dhjetra-mijëra familjeve, të cilat ndërlidhen me gjak e fis, me miqësi dhe dashamirësi, me ato familje. Dhe, krejt më e rëndë është se shqiptarët do të konsiderohen si të zhveshur nga ndjenja e drejtësisë dhe janë një hiç!
     Me refuzimin e krijimit të organeve kuvendore, fillimisht, pastaj të Qeverisë të Kosovës, LDK-ja  mori përgjegjësinë e fajësisë së madhe, jo vetëm të shpenzimeve të miliona eurove, për procesin e përsëritur zgjedhor; qindra miliona të tjera nga BE-ja dhe Banka Botërore; por edhe bllokimin e marrëveshjeve ndërkombëtare dhe dëmi politik, që po e konfirmon akuzën e Serbisë se “shqiptarët nuk janë të aftë për shtet-ndërtim!” Dhe, e gjithë kjo barrë po i faturohet partisë së vetme dhe të parë pluraliste në Ballkan, LDK-së, që, edhe pse pa polici dhe ushtri; pa objekte zyrtare pushtetare e shtetërore, krijoi paralelizmin shtetëror, duke e ruajtur qenien njerëzore shqiptare, në kushtet e një terrori serbo-sllavë, derisa gjeniu Rugovë e bindi botën demokratike, të prirë nga SHBA, për ndërhyrje me “Apaçët” e saj, duke e çliruar Kosovën, ndër shekuj të pushtuar.
     Lidershipi i LDK-së, me propozimet e tij për: “qeveri teknike, gjithëpërfshirëse, të unitetit”, dështoi tërësisht, sepse u pa qartë se ishte nën presioneve e klaneve, për ta kthyer PAN-in kriminal në pushtet! Këtij qëllimi i parapriu qysh para fushata, kur eksponentët e klanit Mustafa absolutizonin pamundësinë e bashkëqeverisjes me LVV, duke aluduar koalicionin me PAN-in, kryesisht, PDK-në.
     “LVV na ka fyer”,- thonë krerët e LDK-së. Por, PAN-istët na kanë vrarë “pushkë hekuri, si derra e egër” ,- siç shprehet populli. Thënë troç, janë dy beteja kryesore, fitimtare, por të dy protagonistët, komandantë fitimtarë, Kolonel Ahmet Krasniqi dhe Kolonel Tahir Zemaj, u ekzekutuan nga PAN-i. I pari në pikun e luftës, i dyti pas luftës, në liri. Dhe, seria e vrasjeve është numerike, jo 100 e 200 persona, siç duan ta minimizojnë dhe falsifikojnë krimin, por llogaritën në shumë qindra. Dhe kjo dëshmohet me shtatoret, bustet dhe varret e tyre anekënd Kosovës.
     Nëse Lidershipi aktual i LDK-së nuk sheh, nuk e dëgjon, nuk e dinë pakënaqësinë në rritje të anëtarësisë dhe të strukturave të partisë, madje në të gjitha nivelet, ne po ju paralajmërojmë se pazaret e pista, me përgjakësit e LDK-së dhe të Kosovës, nuk do të kalojnë pa pasoja.
     Lidershipi i LDK-së doli blof. Një herë tha se nuk duam koalicion me askënd. Pastaj i bëri thirrje kampit të kriminalizuar, PAN-it, për një qeverisje të opozitës, pa LVV! Injorimi i popullit nuk është normë e demokracisë. Përkundrazi, është mënyrë e të sunduarit komunist dhe fashist. Por, kjo nuk i shkon partisë më pro perëndimore të Presidentit Rugova.
     Kujt i duhet flirti me Fatmir Limaj, i damkosur me “non grata” amerikane, për krimet vrastare e hajnore. E njëjta vlen edhe për subjektet tjera politike, pjesë të PAN-it, përkatësisht, PDK dhe AAK.
     Nëse kryetar Abdixhiku, me Kryesinë e tij, nuk e përballon presionin klanor brenda Kryesisë të LDK-së, duhet t`i hapë rrugë një referendumi partiak, i cili realizohet brenda një dite, me lokale gratis, objektet shkollore, me të vetmin shpenzim simbolik letrat, me një pyetje: Jeni pro krimit apo kundër krimit? Dhe, “kriza” e stisur dhe e shpifur artificialisht, kalohet pa asnjë përgjegjësi për kryetar Lumirin dhe të Kryesisë së tij.
     Kujdes, se skuthëria klanore po e mbanë peng Kosovën. Dhe, kjo do të kushtojë shumë.
     Koha për maturi dhe reflektim!

Autoriteti për informimin mbi Dokumentin e ish-Sigurimit të Shtetit: Asnjë provë bashkëpunimi në dosjen e Martin Camajt

Drini.us
-
0
Autoriteti për informimin mbi Dokumentin e ish-Sigurimit të Shtetit: Asnjë provë bashkëpunimi në dosjen e Martin Camajt

Nga Frank Shkreli

  • Camaj:”Tirana është kthyer në një laborator të gjuhës së komanduar”

Ky vit shënon 100-vjetorin e lindjes së albanologut, shkrimtarit, poetit dhe atdhetarit Profesor Martin Camaj. Për të nderuar Profesor Camajn me këtë rast, javën që kaloi, ekspertë të Autoritetit për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit (AIDSSH), në bashkpunim me përfaqësues albanologë të Qendrës Kombëtare të Librit dhe Leximit, u takuan për të diskutuar jetën dhe veprimtarinë e shkrimtarit e poetit Martin Camajt, ku sipas njoftimit të AIDSSH në këtë përvjetor, u fol, ndër të tjera,  për cilësitë e tij si albanolog, gjuhëtar, njeri i mendimit dhe i letërsisë shqipe, me një stil te jashtëzakonshëm. Por jo vetëm.  Në njoftimin e botuar në faqën zyrtare të AIDSSH në lidhje me punimet në përkujtim të 100-vjetorit të lindjes së Martin Camajt thuhet gjithashtu se u fol nga disa ekspertë, përfshir Altin Hoxhën, anëtar i Autoritetit dhe Selami Zallin, Drejtor i Informacionit në AIDSSH edhe për, “për fatin e tij si intelektual e qytetar, që u shënjua me vendosjen e regjimit komunist, arratisjen pas presioneve të ish-Sigurimit të Shtetit dhe shpalljen “armik” për regjimin.”  Asnjë provë bashkëpunimi në dosjen e Martin Camajt – Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit. Një temë kjo që në të kaluarën,pore dhe tani, ka nxitur dhe nxit debate të ashpra, sidomos, nga nostalgjikët e komunizmit të Tiranës zyrtare në shkrimet dhe programet e tyre – madje edhe 35-vjet pas shembejes së Murit të Berlinit — drejtuar kundër figurave të emigracionit politik anti-komunist shqiptar, personalitete të historisë, gjuhës e kulturës, si Ernest Koliqi, Martin Camaj e Arshi Pipa, ndër shumë të tjerë të kalibrit të tyre, të përjashtuar e të anashkaluar nga komunizmi gjysëm shekullor, por edhe aktualisht.

Siç mund ta mbajnë mend lexuesit që i ndjekin këto punë, 5-vjetë më parë filloi – pa pritur e pa pandehur — një fushatë sulmuese alla fletërrufeshë komuniste të ish-regjimit kundër Martin Camajt dhe Ernest Koliqit, duke i cilësuar ata si poliagjentë, bashkpuntorë të amerikanëve, gjermanëve, jugosllavëve, e ku t’a di unë. Në rastin e Martin Camajt a akuzohej edhe si bashkpuntor i Sigurimit të Shtetit të regjimit komunist të Enver Hoxhës. Pretendime të tilla kundër Koliqit e Camajt si agjentë dhe bashkpuntorë e poliagjentë janë bërë edhe nga persona e burime të tjera edhe në vazhdim, por ishte Auron Tare, një historian dhe gazetar i njohur shqiptar, i cili ndezi debatin fatzi, 5-vjet më parë duke iu vërsulur Camajt dhe Koliqit. Me atë rast ai hodhi plot akuza të pa dokumentuara, në një të ashtuquajtur “studim” të tij me titull, “Dritëhije në histori”, botuar në portalin “Peisazhe të Fjalës”, por që u përmend edhe në media të tjera të asaj kohe, portal që botohet gjithnjë në Nju Jork, mos qofsha gabim. Në studimin e tij Auron Tare – kishte bërë këto pretendime duke akuzuar si agjent e poliagjentë Koliqin e Camaj, sidomos në periudhën menjpherë pas Luftës së II Botërore, ndërsa vazhdonte t’i mbronte akuzat e tija edhe në programe televizive sikur të ishte i komanduar nga dikush në favor të ndonjë kauzë të pashpresë për të denigruar këto dy figura të Kombit. Frank Shkreli: Fletërrufeja kundër Ernest Koliqit dhe Martin Camajt | Gazeta Telegraf.  Tare i përhapi këto gënjeshtra në media mike të tij, kundër dy burrave ndër më të njohurve të kulturës dhe historisë shqiptare, megjithse nuk jepte asnjë dokumentacion të besueshëm për të provuar tezën e tij. Por, pasi iu kërkua të jepte prova e dokumenatcion për të justifikuar akuzat e tija, ai më në fund, u detyrua të pranonte se nuk kishte prova, por se do i sillte ato kur të “hapeshin dosjet e Beogradit”. Frank Shkreli/ Auron Tare: Provat për Martin Camajn si agjent i UDB-së, do i marr kur të hapen dosjet e Beogradit | Gazeta Telegraf 

Unë nuk dëshiroj t’i këthehem atij debati fatzi të 5-vjetëve më parë pasi vërtetë, atëherë dhe sot, ai rast më le pa fjalë dhe më bën të pyes veten se pse intelektualë të tillë shqiptarë sot e ndjejnë për detyrë të përhapin shpifje të tilla pa prova dhe pa dokumentacion të besueshëm, fatkeqsisht, duke na kujtuar periudhën e errët komuniste e luftës së klasave. Me të vërtetë, më sjell ndër mend atë thënjen e Faik Konicës se, “Armiqtë e Shqipërisë janë shqiptarët, ndaj vazhdojmë të renditemi ndër kombet e fundit në Evropë”, e thenë kjo në vitin 1897 nga i Madhi Konica – por aq aktuale sot në çerekun e parë të shekullit XXI. Vaj medet për ne kudo që jemi. Por unë jam i besimit se, pa marrë parsysh se sa kohë kalon e për sa gjatë luftohet me gnjeshtra, e VËRTETA, sado që të luftohet ajo më në fund triumfon. Kështu na meson historia.

Prandaj, me këtë, rast desha të mirëpres raportet e dala nga ai diskutim i AIDSSH, javën e kaluar në 100-vjetorin e lindjes së Martin Camajt, të ënjten që kaloi, dhe të falënderoj Zonjën Gentiana Sula, Shefe e AIDSSH dhe bashkpuntorët e saj për këtë përkujtim, në përpjekjet serioze e vullnet-mirë, për të zbuluar të VËRTETËN duke hedhur më shumë dritë nga jeta dhe veprimtaria e Martin Camajt, bazuar në dokumenta e prova autentike. E bëj këtë, jo vetëm në emërin tim, por të gjithë atyre shqiptarëve kudo në botë, që njohim dhe vlerësojmë punën dhe atdhedashurinë e Profesor Martin Camajt dhe shumë të tjerve si ai që kanë kaluar dekada larg Atdheut, të përjashtuar e të pëbuzur nga shteti amë. Po e sjell këtë përkujtim shumë të rëndësishëm që organizoi enti AIDSSH dhe Qendrëa Kombëtare e Librit dhe Leximit, pikëspari, në interes të së VËRTETËS, por edhe në një përpjekje në vazhdim për të për të pastruar emrin dhe reputacionin e Martin Camajt dhe disa figurave të tjera si ai të emigracionit politik të anatemuar nga historiografia komuniste jo vetëm nga regjimi diktaraorial komunist por edhe në ditët e sotëme të ashtuquajturës “demokraci” allashqiptarçe.

Prandaj, hetimi administrativ i AIDSSH mbi dosjen e Martin Camajt, i njoftuar javën që kaloi, del në përfundimin, se ashtu siç mendojmë shumë prej nesh se akuzat e kundërshtarëve – nuk dua të them armiqëve të Camajt, se sipas anëtarit të Autoritetit, Altin Hoxha — se jo vetëm që Martin Camaj nuk bashkëpunoi me Sigurimin e Shtetit, por nuk ekziston asnjë dokument raportimi apo version që dëmton figurën e tij. Ai i qëndroi çdo tentative të Sigurimit për manipulim dhe bashkëpunim”. Asnjë provë bashkëpunimi në dosjen e Martin Camajt – Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit.

Për më tepër, sipas AIDSSH, në të njëjtin përfundim ka ardhur edhe Selami Zalli, Drejtor i Informacionit në studimin që i bëri dokumenteve arkivore. I cili përmes analizës përcolli tezën se dokumentet që tentojnë të hedhin hije mbi Camajn janë të manipuluara me qëllim zbehjen e ndikimit të tij akademik si albanolog dhe shkrimtar në forumet e larta akademike, jo vetëm në Europë, por edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.”

Në veçanti dëshiroj që të interesuarit të lexojnë për më shumë të dhëna në lidhje me këtë çeshtje, studimin e plotë, profesional dhe të hollësishëm, botuar në faqën zyrtare të AIDSSH, bazuar në dokumentacion, përgatitur Z. Selami Zalli, Drejtor i Informacionit të këtij enti zyrtar. Një studim që, gjithnjë sipas AIDSSH, është përfundim i studimit që ai u i bëri dokumenteve arkivore, duke përcjellur, përmes analizës tezën se dokumentet që tentojnë të hedhin hije mbi Camajn janë të manipuluara me qëllim zbehjen e ndikimit të tij akademik si albanolog dhe shkrimtar në forumet e larta akademike, jo vetëm në Europë, por edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, thuhet në faqën zyrtare të Autoritetit.  Analiza e Z. Selami Zalli mbi Dosjen e Martin Camajt dhe Manipulimin e Dokumentacionit të Sigurimit të Shtetit – Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit –Për të gjithë ata që janë të interesuar në këtë subjekt, unë rekomandoj me seriozitetin më të madh që të lexojnë studimin e Selami Zallit, të mirë dokumentuar bazuar në dosjet që posedon AIDSSH.

  1. Selami Zalli, e përfundon studimin e tij, përgatitur me rastin e 100-vjetorit të lindjes së Martin Camajt, botuar në faqen zyrtare të Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit, me këto fjalë: “Dosja e Martin Camajt nuk mund të konsiderohet autentike dhe e besueshme. Ajo paraqet shenja të qarta manipulimi dhe fabrikimi dokumentare, me qëllim ndërtimin e një narrative të rreme për ta etiketuar si bashkëpunëtor. Ky rast dëshmon për praktikat e përbaltjes, censurës dhe frikës ideologjike që regjimi i kohës ushtronte ndaj figurave të rëndësishme të kulturës shqiptare, të cilat në sajë të kapacitetit e asaj që përfaqsonin i konsideronte rrezik për pushtetin.“Censura dhe përbaltja janë shprehje të frikës”. Ky konstatim sintetizon më së miri thelbin e rastit Camaj dhe shumë të tjerëve si ai.”

STUDIMI I PLOTË I AUTORIT SELAMI ZALLI –Drejtorit të Informacionit të AIDSSH —  Analiza e Z. Selami Zalli mbi Dosjen e Martin Camajt dhe Manipulimin e Dokumentacionit të Sigurimit të Shtetit – Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit – siç është botuar në faqen zyrtare të AIDSSH

  1. Selami Zalli foli mbi Dosjen e Martin Camajt dhe Manipulimin e

Dokumentacionit të Sigurimit të Shtetit

Altin Hoxhën, anëtar i Autoritetit –Hetimi administrativ i ADSSH: “Camaj i qëndroi çdo tentative të Sigurimit për manipulim dhe bashkëpunim.”

Kujtime për 113 vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë, flamuri historik i Ismail bej Vlorës – Qemalit

Drini.us
-
4
Kujtime për 113 vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë, flamuri historik i Ismail bej Vlorës – Qemalit

Milazim, “Lëvizja e Deçanit” nuk është hibride, ti ka kohë që je aktor i projektit të islamit politik, që do ta deformojë identitetin shqiptar

Drini.us
-
10
Milazim, “Lëvizja e Deçanit” nuk është hibride, ti ka kohë që je aktor i projektit të islamit politik, që do ta deformojë identitetin shqiptar
Basri Beka, Prishtinë
___
Milazim, ju jeni problemi: deformues të identitetit, jo mbrojtës të kombit
Milazim, kjo që ke shkruar nuk është analizë. Është donkishotizëm klasik. Ti ke mbi 20 vjet që e ushqen narrativën e luftës hibride antishqiptare, duke i hedhur benzinë islamit politik dhe duke e shitur si “mbrojtje të shumicës”. Në fakt, ti dhe lloji yt keni qenë motorët e presionit kulturor që e shtyu një pjesë të shqiptarëve të kërkojnë kthim te rrënja, te civilizimi perëndimor, te identiteti kulturor që na ka mbajtur gjallë.
“Lëvizja e Deçanit” dhe çdo lëvizje tjetër që doli nga tubimi i 20 tetorit 2023 nuk janë komplot. Janë reagim i drejtpërdrejtë ndaj deformimit identitar që e keni ushqyer për dy dekada me radhë.
Po, është fakt i njohur: një pjesë e shqiptarëve sot e preferojnë traditën katolike si rrugë më të qartë dhe më dinjitoze historike. Jo sepse është “fe kombëtare”, por sepse shqiptarët kanë qenë në trungun e kësaj kishe që nga antikiteti, dhe sepse kjo traditë u shndërrua në shtyllë të rezistencës kombëtare – nga Konstantini, te Skënderbeu, te Bogdani, te Gjeçovi, e deri te Presidenti Rugova, i cili Vatikanin e pa si shpresë reale për liri. Ti atë linjë e tradhtove në vitin 2000, siç e ke tradhtuar çdo parim kombëtar sa herë t’i është kërkuar interesi personal.
Shqiptarët e dinë mirë çfarë ka bërë Kisha Katolike për ta. E kanë provuar strehën, ngrohtësinë dhe mbështetjen pa kushte në vitet ’90, kur nuk ju kërkua as gjuhë e re, as fe, as nënshtrim. Prandaj insinuata jote se barazimi katolicizëm–shqiptari “është mashtrim” është thjesht hipokrizi. Askush s’po kërkon fesë të bëhet komb. Po flitet për përvojën historike të shqiptarëve me këtë traditë, e cila ka qenë shpëtimtare për kulturën, gjuhën dhe vazhdimësinë etnike.
Argumenti yt për liturgjinë latine thjesht të nxjerr të paditur. Meshët latine nuk e bënë askënd “më pak shqiptar”. Përkundrazi, Kanuni i Lekë Dukagjinit — kod shqiptar dhe njëkohësisht i ngjizur në kulturën e krishterë — u bë mburoja e gjuhës, nderit dhe identitetit tonë gjatë terrorit osman. Ti ose nuk e di këtë, ose e injoron qëllimisht.
Dhe të mos harrojmë vijimësinë historike që ti e shmang qëllimisht: UÇK-ja nuk ishte vetëm rezistencë ushtarake. Ishte pikërisht vijimësia logjike e traditës sonë të lirisë, nga Skënderbeu te Bogdani, nga rilindasit te Rugova. Dhe luftën e saj nuk e fitoi islamizmi politik, por aleanca me Perëndimin, me botën e krishterë, me NATO-n, me qytetërimin ku shqiptarët për shekuj e kanë parë veten. UÇK-ja ishte shprehja më e qartë e vullnetit të kombit shqiptar për të qenë pjesë e kulturës perëndimore, jo satelit i Lindjes.
Kjo vijë është e drejtë, koherente dhe historikisht e pandashme. Dhe pikërisht këtë vijimësi po përpiqesh ta dëmtohesh ti sot, duke ia rikthyer debatit të njëjtin narrativë që ke shtyrë prej 20 vitesh: identitetin fetar para identitetit kombëtar, dhe kulturën e huaj para kulturës sonë.
Të quash “Lëvizjen e Deçanit” hibride, ndërkohë që ti vetë je aktor i një projekti të vjetër islamo-politik që ka tentuar ta deformojë identitetin shqiptar, është cinizëm i pastër. Lëvizjet që ti akuzon nuk e dobësojnë shqiptarizmin — përkundrazi, e shpëtojnë nga manipulimi që keni bërë ju, duke e mbyllur kombin brenda skemave fetare që s’kanë lidhje me thelbin tonë historik.
E vërteta është e thjeshtë:
– Lëvizja e Deçanit nuk ka lidhje me konvertime me dhunë.
– Nuk është projekt i Vatikanit.
– Nuk ka lidhje me Rekonkuistën, e aq më pak me Serbinë.
– Është reagim civilizues ndaj deformimit që ke ushqyer ti dhe të ngjashmit.
– Po, barazimi i traditës katolike me shqiptarizmin ka bazë historike, kulturore dhe empirike – jo teologjike, dhe pikërisht këtë e ke frikë.
– UÇK-ja e mbylli kapitullin e orientimit të kombit: shqiptarët janë kulturë perëndimore dhe pikë.

Fjala përshëndetëse në përvjetorin e themelimit të degës së Federatës Pan-Shqiptare “Vatra” dhe hapjes së shkollës shqipe “Gjergj Fishta” në Long Island New York

Drini.us
-
0
Fjala përshëndetëse në përvjetorin e themelimit të degës së Federatës Pan-Shqiptare “Vatra” dhe hapjes së shkollës shqipe “Gjergj Fishta” në Long Island New York

Nga Frank Shkreli      

I nderuar Dr Paulin Marku:  Ju dhe stafin e shkollës “Gjergj Fishta” në Long Island ju falënderoj, përzemërsisht, për ftesën për të marrë pjesë me ju në këtë festë të përvjetorit të themelimit të Degës, “Vatra” Long Island dhe të shkollës “Gjergj Fishta”.  Më vjen shumë keq, që për arsye objektive, nuk kam mundësi të jem me ju për të festuar këtë përvjetor.

Njëherazi, unë u jam mirënjohës për mundësinë që, të pakën, megjithse jo i pranishëm, ta shënoj këtë përvjetor me ju nga larg, me një përshëndetje të shkurtër, duke iu bashkuar ju themeluesve të Degës dhe anëtarve të Vatrës Long Island, drejtuesve të Shkollës   Long Island – e sidomos mësuesve në krye me Zonjën Fabjola Marku dhe bashkpuntorëve të saj, por edhe nxënsve që ndjekin mësimin në gjuhën shqipe, por jo vetëm.   Nxënësve, atyre bijave dhe bijëve të diasporës së re shqiptaro-amerikane në atë zonë, të cilët falë angazhimeve patriotike dhe edukative tuaja dhe të stafit tuaj të përkushtuar ndaj misionit të Degës dhe Shkollës “Gjergj Fishta, për të shërbyer si një qëndër me frymë kombëtare në Amerikën e Xhorxh Washingtonit e Thomas Xhefersonit – si një qëndër, “shpirtërore, edukative, patriotike, kulturore e komunitare për bashkimin e shqiptarëve në Long Island”, dhe më gjërë.

Ashtuqë qysh në moshë të re nxënsit e shkollës “Gjergj Fishta”, të mësojnë gjuhën shqipe dhe të mbeten të ndërgjegjshëm dhe të vetdijshëm ndaj rrënjëve të tyre etnike, megjithse do rriten dhe të jetojnë në një botë të huajpor të lirë në krahasim me botën e prindërive dhe gjyshërve të tyre. Në këtë oqeanin e madh që e quajmë Amerika jonë e dashur –- ku ky brez i ri shqiptaro-amerikanësh, përveç gjuhës dhe kulturës shqiptare po brumosen nga ju, njëkohësisht, edhe me ndjenja kombëtare të orgjinës, por si qytetarë të denjë të këtij vendi me të drejta, liri dhe përgjegjësi të barabarta. Ndoshta nuk është e rastësishme që ky përvjetor i Shkollës që mban emrin e Poetit Kombëtar, po shënohet vetëm disa ditë pas përvjetorit të lindjes së tij (23 Tetor) — në Muajin Tetor – “Muaji i At Gjergj Fishtës”.  Dihet se Gjergj Fishta ishte një mbrojtës i flakët i arsimit shqip dhe veçanërisht, i gjuhës shqipe, si njëri prej mbrrojtësve më të mëdhej të fjalës  shqipe.  Vet Fishta – ashtu si edhe ju në ditët e sotëme në Amerikë –por më shumë se një shekull më parë, ishte njëri prej themeluesve të Shkollës Françeskane në Shkodër ku mësohej shqip, në një kohë kur mësimi i gjuhës amtare ndër shqiptarët ishte një aktivitet i ndaluar nga Perandoria e errët e pushtuesve osmanë.

Sot në Amerikën e lirë e demokratike, në këtë oqean të madh shtet-planet, mësimi i gjuhës shqipe nuk është i ndaluar, siç ishte i ndaluar në Shqipërinë e kohës së Gjergj Fishtës nga otomanët, pushtuesit shekullorë të trojeve iliro-arbërore.

Megjithse plot sfida siç e dini edhe ju vet, hapja dhe mbarëvajta e shkollës, siç është kjo e juaja nuk është i lehtë, pasi çdo ndihmë bëhet në baza vullnetare. Por, ama, është një aktivitet i nevojshëm kulturor dhe moral, nëqoftse komuniteti shqiptaro-amerikan – ashtu siç kanë bërë dhe bëjnë shumë grupe etnike evropiane në këtë vend — dëshiron të ruaj sadopak gjuhën dhe identitetin kombëtar në këtë shekull të ndryshimeve të mëdha integruese në botë. Për mbajtjen gjallë të kësaj flake përkushtimore – jo pa sakrifica — ndaj arsimit dhe mësimit të gjuhës shqipe, nevojitet një kategori njerzisht të veçantë të shqiptarëve të shpërndarë nepër botë.

Siç duket, brenda vetëm një viti aktivitet, nën drejtimin tënd Dr Paulin Marku me bashkpuntorë, ju kini vendosur një bazë të fortë  edukative dhe kulturore në komunitetin ku jetoni e veproni, duke frymëzuar brezin e ri të komunitetit shqiptaro-amerikan në Long island të Nju Jorkut të ëndërrojnë – në dy-gjuhësi — një të ardhme më të mirë për veten, familjen dhe komunitetin ku jetojnë, si shqiptaro-amerikanë të denjë dhe kontribues për një jetë më të mirë në vendin tonë të adaptuar – Amerikën tonë të dashur që na ka pranuar me krahë hapur duke na dhënë mundësitë për një jetë më të mirë për ne dhe familjet tona.

Për këtë punë të mundshme me plot sakrifica, por të kryer mirë, urimet e mia më të përzemërta në këtë prëvjetor, me uratën drejtë realizimit të plotë dhe me sukses të objektivave të misionit tuaj fisnik origjinal, në vitet e ardhëshëm, si për veprimtaritë e Degës së Vatrës Long Island ashtu edhe për shkollën “Gjergj Fishta”, në veçanti, në atë zonë të komunitetit shqiptaro-amerikan të Nju Jorkut.

Gjithë të mirat dhe kalofshi sa më mirë!

Frank Shkreli

E Dielë, 26 Tetor, 2025   

Xhemajl Mustafa – Fjala që u bë monument

Drini.us
-
0
Xhemajl Mustafa – Fjala që u bë monument

Nga: Arif Ejupi

Ecte lirshëm, duke soditur grunajat dhe kopshtet buzë Llapit.

Para se të fliste, e peshonte fjalën.

Përshëndeste ngrohtë e me zemër.

Fëmijët i përqafonte me plot dashuri.

Nxënësit, me butësi e takt, i merrte në bisedë dhe i testonte se si qëndronin me mësimet.

Me bujqit bisedonte shtruar duke marrë vesh nga ata nëse ishin të kënaqur me frytet që ua kishte sjellë vera.

Fundjavat i kalonte duke shëtitur tek Arat e Plepave dhe duke ia pastruar, së bashku me Ismailin e Xhaferin, ballin  Sarkofagut të Vendenisit.

Kur kthehej në shtëpi, shfletonte dhe lexonte germë më germë “Rilindjen”, të cilës iu bë kurban.

Me axhën Ukë evokonte stuhitë dhe dimrat e egër që kishin goditur Llapin e Gallapin ndër vite.

I bindur se Kosova kishte në ballë të oxhakut një burrë mendjendritur e të urtë, ai ishte bërë dorë e djathtë e tij.

Ishte optimist dhe i sigurt se, me ndihmën e miqve, Kosova do të bëhej e zonja e vetvetes.

Kur bishat siberiane vrisnin e masakronin, Xhema, i shoqëruar vetëm me tymin e cigares, ulur këmbëkryq i qëndronte besnik Ulpianës, themeleve të Dardanisë.

Nuk mbante as brisk në xhep, por me fjalën shpatë godiste në loçkë të zemrës armiqtë.

Varri i tij, te luadhet e Racivirit në Vendenis,i heshtur dhe i pastër, shndrit posi lulëkuqet në agim.

Qoftë i bekuar shpirti i tij dhe kujtimi për të mos u tretë kurrë në zemrat tona !

Gjenevë,23 Nëntor 2025

Hoxha i Vidmiriqit, një provokim me flamuj kombëtar që mund t’ia shoh sherrin Kosova!

Drini.us
-
0
Hoxha i Vidmiriqit, një provokim me flamuj kombëtar që mund t’ia shoh sherrin Kosova!
Afrim Musliu, Suedi
___
Tek ne asgjë nuk ndodhë rastësisht. Një konflikt ndëretnik mundet, sa çelë e mshelë sytë, me e vë në veprim të shpejtë implemetimin e Nenit 7 të Marrëveshjes së dëmshme të Ohrit, pa pasë nevojë për ndonjë qeveri apo kuvend funkcional të shtetit të Kosovës. KFOR-i sërish ti vendosë telat me gjemba në mes dhe ta funkcionalizon , siç thuhet në Aneksin e Ohrit, “Bashkësinë Autonome Vetëmenaxhuese serbe” e cila, simbas marrëveshjes, do ta ketë kryetarin, parlamentin dhe disa dikastere ekzekutive. Mandej, ulu te cilado urë e Ibrit, e bjeri kavallit. N’dash me flamur të Kosovës, e n’dash me atë të Shqipërisë.
Dua ta rikujtoj, se pikërisht në atë vend janë nisë edhe trazirat e 17 dhe 18 marsit 2004, të cilat rezultuan që kishat dhe manastiret serbe të vëhen nën mbrojtjen e KFOR-it në mbarë Kosovën, e në vitin 2006 u vënë edhe nën mbrojtjen e UNESCO-s si “trashëgimi kulturore serbe”. Poashtu, nga ato ngjarje polli edhe ‘zajednica’, edhe gjashtë pikat e famshme të Ban Ki Munit, e qe besa, edhe eksterritorialiteti i kishave dhe manastireve serbe, të cilat sot i ke edhe në letër në Aneksin e Ohrit e të pranuar në vitin 2023 nga liderët e të dyja vendeve, pra, Kurtit dhe Vuçiqit.
Mendoj se organet e sigurisë në Kosovë duhen sa më parë ta marrin dhe ta intervistojnë këtë hoxhë, se me porosi të kujtë i ka vendosë këta flamura dhe me çfarë mandati apo kompetence ky i jepë vetes të drejtë me bë një gjë të tillë.

Oguri vetvrasës!

Drini.us
-
1
Oguri vetvrasës!
Jusuf Buxhovi, historian e shkrimtar
-Theksime nga fjala ime në promovimin e romanit “Udhëtimi në kohë”, në Mitingun e Poezisë në Gjakovë
Dilema “me vra ose mos me u vra”, si metaforë letrare, mbi të cilën ndërtohet atlerego e vëllezërve binjakë në tri kohë: të kaluarën – mesjetën, të tashmen – fisin dhe të ardhmen – thashethemnajën, si një luftë e përhershme midis të qenit rob dhe lirisë, si një fatalitet ngaqë ato kundërshtohen pse robi nuk e njeh çlirimin, ndërsa i liri nuk është në gjendje çlirimin ta kthejë në liri, po qe se i referohet aktualitetit politik, mund të zbërthehet në dilemën hamletiane për shtetin tonë: “me qenë ose mos me qenë?…”
Dilema hamletiane ka të bëjë me gjendjen e Kosovës në rrethat e veprimtarisë anti-shtet deri te përmasat e një puçi të heshtur institucional të shkaktuar nga faktori i gjithëmbarshëm politik (i atyre që e zbatuan me perfiditet dhe atyre që nuk e penguan) dhe sjellja e papërgjegjshme e Presidentës në këto rrethan për ta parandaluar këtë zhvillim të paimagjinueshëm pas një shekulli çlirimi nga miqt tanë ndërkombëtarë!
Kur thuhet kjo, atëherë kihet parasysh se shteti i Kosovës, gjatë gjithë këtij viti, jo vetëm nuk ia doli të rikuperojë raportet e prishura me vendet aleate (veçmas SHBA-të), jo vetëm që nuk theu murin e sankcioneve nga partnerët tanë perëndimorë, pra jo vetëm që u izolua ndërkombëtarisht, por u sprovua nga cirku parlamentar i partive politike, në radhë të parë Vetëvendosjes, që mori shumicën dhe kishte mandatin për formimin e qerisë, po edhe i partive opozitare (PDK, LDK dhe AAK), të cilat qëllimisht bllokuan formimin e parlamentit, që do t’i hapte rrugë formimit të qeverisë, për ç’gjë ato nuk ishin të gatshme të marrin përgjegjësi. E edhe kur ky “zhbllokim” ndodhi me konstituimin e parlamentit, ishte veprim antikushtetues, meqë komunitetit shumicë (Listës serbe) iu mor e drejta që ta ketë nënkryetarin nga radhët e veta. WW dhe LDK, qëllimisht, për kalkulime zgjedhore, bënë këtë shkelje kushtetuese me pasoja të rënda për shtetin. LDK, si parti shteformuese, do të duhej ta kishte parasysh se shkeli parimin kryesor rugovian, që i parapriu pavarësisë së Kosovës në raport me respektimin e të drejtave të minoriteteve jashtë çfarëdo majorizimi nga ana e shumicës.
Veprimtaria anti-shtet e partive poltike (pozitë-opozitë), që për qëllimet e tyre meskine, vendin e sollën në një gjendje thuajse depresive, saqë të konstatohet se çlirimi nuk u kthye në liri dhe parlamentarzimi në demokraci, nxori në pah edhe fashizmin politik, që u lansua gjatë kohëve të fundit në raport me komunitetin serb, që i referohet “Listës serbe”. Me këtë rast anashkalohet fakti se “Lista serbe” pa marrë parasysh orjentimin e saj politik të lidhur me Beogradin dhe pa marrë pasysh sjelljen e disa anëtarëve të saj në raport me mosnjohjen e shtetit të Kosovës, ajo është parti parlamentare e regjistruar në Kosovë, në pëprputhje me ligjet e Kosovës, që respekton normat zgjedhore. Ajo duhet të trajtohet si parti e Kosovës me të drejtën legjitime të marrë pjesë në jetën parlamentare si pozitë dhe opozitë në të gjitha rrethanat, dhe jo të anatemohet “parti terroriste” e të ngjashme, ndonëse nuk përjashtohet veprimtaria kriminale dhe terroriste madje e disa antëarëve të dikurshëm të saj të përfshirë në gjarjet e Banjskës e të ngjashme. Por, anatemimi apriori i saj “parti terroriste”, jashtë vendimeve gjyqësore, tashmë i kthyer në slogan i të gjitha partive poltike, me ç’rast bashkëpunimi me këtë parti shpallet “tradhëti kombëtare” e të ngjashme, paraqet një shovenizëm politik të papresedan!
Se slogani i gjuhës fashiste, pra i përjashtimit të “Listës serbe” nga jeta parlamentare e Kosovës, është bërë një retorikë anti-shtet, që mund të ketë pasoja të rënda për shtetin e Kosovës , deri aty saqë edhe asociacioni i komunave serbe, si e drejtë e tyre kushtetuese (pa kompetenca ekzekutive), nga ndërkombëtarët, të shihet i pamjaftueshëm, gjë që mund të hapë çështjen e federalizimi të Kosovës mbi këtë problematikë të krijuar nga brenda, kjo u pa më së miri edhe pas zgjedhjeve të fundit, kur u anashkalua fakti se “Lista serbe” ishte më e suksesshmja, me dhjetë komuna të fituara! Çallmet e partive poltike (PDK,LDK,AAK dhe VV) për fitoret e tyre sipas numrave, përjashtuan fare këtë fakt, me çka botës iu dha mesazh për shovenizmin tonë politik mbi baza institucionale!
Kundruall këtyre rrethanave, krijuesi i shqetësuar për fatet e vendit dhe ardhmërinë e tij, ku gjuha e populizmit fanatik dhe e heshtjes prej strucit të klasës së përgjithshme intelektuale ndaj këtyre zhvillimeve janë kthyer në sjellje konformiste ndër më servilet, përmes imagjinatës, dilemën hamletiane “me qenë ose mos me qenë”, nga diskursi politike, e kthen në një ogur vetëvrasës!
….

Histeria kundër mërgimtarëve

Drini.us
-
5
Histeria kundër mërgimtarëve
Lis Bukuroca, Gjermani
___
„Unë do t’ia kisha hequr diasporës të drejtën e votës, me automatizëm!“ Halil Matoshi
Po pse nuk ua hoqët të drejtën e ndihmës para luftës, kur diaspora mbante gjallë arsimin dhe armatoste UÇK-në?
Manuali i vjetër komunist: kur nuk i përshtatet ideologjisë tënde,shpalle tjetrin tradhtar, hapi i parë. Hapi i dytë, shpalle armik të atdheut. Hapi i tretë, pushkatoje!
Dy fazat e para merren me dehumanizimin e një njeriu apo një komuniteti, për ta bërë eliminimin të pranueshëm në shoqëri.
Nuk mund të eliminohet dikush duke e lavdëruar. Duhet shpallur armik të vendit. Si Matoshi, diasporën.
Sikur mërgimtarët të votonin shefin e Matoshit, Ramushin, atëherë ai do t’i quante iluministë. Aq i ngushtë është horizonti i mbetjeve komuniste dhe nuk e vërejnë se janë pushtuar prej tyre. Ato premisa u janë ngulitur në palcë dhe prandaj, me aq lehtësi, naivitet dhe armiqësi shpallin gjysmën e popullit armik të Kosovës.
Paranoja është irrituese: me serbët nuk kanë problem, por armike është vetëm diaspora.
Sa kohë që qytetarët kanë nënshtetësinë e Kosovës, askush, as politikanët e korruptuar, as pronto-klanet, nuk mund t’ua mohojë të drejtën e votës.
Gjermanët, italianët, francezët, anglezët votojnë pa marrë parasysh ku jetojnë dhe askujt s’i shkon ndërmend t’i quajë tradhtarë.
Ajo është mendësi e trashëguar komuniste që sajon armiq imagjinarë sa herë i duhet një klani partiak. Zakonisht atyre që humbin. Kur diaspora ua prish llogaritë dhe pritshmëritë, ata e shpallin rrezik kombëtar.
Në vitin 1992 kur Kosova dhe gjysma e kombit shqiptar luftonte për të drejta nacionale, Matoshi angazhohej për Republikë Islamike, dhe shtet me baza fetare, në një konfederatë me Turqinë me lidhje të forta financiare me Irakun, Iranin, Kuvajtin dhe me tërë botën islamike.
Në 1999 e arrestuan në Serbi, e liruan pas pak javësh dhe kur u kthye, nisi luftën kundër kombit shqiptar dhe propagandën për një “komb kosovar” ide që do t’i zhdukte shqiptarët në Maqedoni, Luginë, Mal të Zi dhe kudo tjetër.
Bibliografia e Matoshit
Dëshira e parë, viti 1992: Shteti Islamik (“Suzana e mbron Sarajevën”, 12.03.1992)
Dëshira e dytë, viti 2000 e tutje: Kombi Kosovar
Dëshira e tretë, 2025: Dehumanizim i mërgatës
Imazhi me ChatGPT

Lavdi Hysen Gegës, Heroit tim

Drini.us
-
0
Lavdi Hysen Gegës, Heroit tim

Sak Muji, artist, Zvicër

LAVDI E PËRJETSHME HEROIT TIM – HYSEN GEGA
Dhe mirënjohjes që ia kthen zërin edhe pasi u nda nga kjo botë
E kam thënë sa herë që ishte gjallë, e po e them sot me zë më të fortë se kurrë:
Hysen Gega ishte heroi im.
Jo vetëm i imi – por i një brezi të tërë që u rrit, u kthye burrë dhe u kalit nëpër burgje e izolime të Jugosllavisë.
Kush nuk e ka përjetuar “Grupah pojačanih nadzora – IZOLIM” nuk e di ç’është terri i vërtetë i shpirtit njerëzor.
E ne ishim aty bashkë – 1981 deri më 1990.
Në atë errësirë ku vetëm zërat tanë i mbanin gjallë muret e Nishit, vetëm fryma jonë rezistonte, vetëm shpirti i Hysen Gegës na jepte forcë.
Ai ishte prej burrave që lindin një herë në shekuj:
i heshtur, i drejtë, i papërkulur.
Një shtyllë që mbante mbi supe jo vetëm dhimbjen e vet, por dhimbjen e krejt Kosovës.
Prandaj kjo Mirënjohje, amaneti që ai la, nuk është një letër.
Është një testament kombëtar.
Është zëri i një burri që edhe në vdekje kërkon vetëm dinjitet, flamur, këngë dhe kujtim të pastër.
Ai nuk lypi pasuri, nuk lypi tituj, nuk lypi dekorata.
Lypi vetëm një gjë:
“Mos ma pengoni popullit ceremoninë – se krejt jetën ia kam dhënë.”
Dhe ne ia kemi borxh këtë nder.
Sepse Hyseni nuk ishte veç një shok burgu.
Ishte një baba shpirtëror për ne të rinjtë që atëherë mësonim se ç’është Kosova e vërtetë: ajo e burgosur, e përndjekur, e torturuar, por kurrë e nënshtruar.
E sot, kur shoh këtë mirënjohje për Dr. Sali Sefën, më duket sikur edhe një herë Hyseni po del nga hija e burgjeve dhe po thotë:
“Unë jam këtu.
Nuk jam harruar.”
Jo, Hysen Gega nuk harrohet.
Jo sa të ketë shqiptarë që e ndjejnë djersën e lirisë në shpinë.
Unë, Sak Muji – smuji – e kalova rininë time me të.
Kalova vitet më të vështira të jetës sime me këtë burrë.
Në qeli, në izolim, në presion, në shpresë.
Dhe sot, me zemër të dridhur por krenare, e them:
Lavdi përjetësisht emrit tënd, Hysen Gega!
Lavdi jetës sate, betimit tënd, rrugës sate!
Lavdi shpirtit tënd që na u bë dritë në terr!
Populli le ta dijë –
në këtë tokë kemi pasur burra me zemër më të madhe se Kosova vetë.
Dhe Hyseni ishte një prej tyre.
smuji’25
Kan være et bilde av tekst som sier 'Salih Sefa 2h Një mirënjohje me peshë te veqantë! Vjen nga Amaneti i një burri madh e këtij Kombi! skermiouon jesesor. sakrificén dhe guximin atdhetar per Lirinë MIRỄNJOHJE Për: Sali Sefa Amaneti i Bace Kos Estckes amanes shokeve dhe familjes: varrimin ceTeTor kombetare dhe ditën varrimit mundesise: Ndue Shytin ose Fatmir KTeύι Ilir Shagirit, qofshin ato këngë pecriotike. Sipas mundesise me një këngë Magallares "UnE jam zot ne kete toke". kufora ime ju hyn nẽ eksperiment apo diçka tjetër pErdorin 公t花 penguar kush! Kam DE ခိင်း vdckuri, sadopak t'i ndihmoj Hysen Gegaj 17.2020 Stuttgart, Nentorë 2025 PAUTIGAET'
1...380381382...1,755Faqja 381 nga 1,755