Kreu Blog Faqe 467

Drejtësia nuk mund të ndërtohet mbi dëshmitarë pa fytyrë

Drini.us
-
0
Drejtësia nuk mund të ndërtohet mbi dëshmitarë pa fytyrë

Nga: Ibish Neziri

Protesta e paralajmëruar për datën 14 shtator në Hagë duhet të jetë zë i qartë kundër padrejtësisë, presioneve dhe selektivitetit në Gjykatën Speciale

Protesta e paradisa ditëve në Prishtinë me moton “Kundër padrejtësisë” tregoi se ekziston një pakënaqësi e thellë ndaj mënyrës si po funksionon Gjykata Speciale për Kosovën. Por, për nga përmbajtja, ajo mbeti e zbehtë, pa kërkesa të artikuluara qartë, duke u reduktuar në një shfryrje emocionale.

Protesta e paralajmëruar për 14 shtator, në Hagë, është një tjetër mundësi që zëri i qytetarëve dhe i shoqërisë civile shqiptare të dëgjohet fuqishëm. Por për këtë, protestuesit duhet të shkojnë me një platformë të qartë, të shkruar dhe të prezantuar dinjitetshëm, që të mos mbetet vetëm në thirrje të shpërndara nëpër rrugë.

Presionet e pashembullta ndaj Hashim Thaçit

Një nga rastet më alarmante është ai i presioneve të ushtruara ndaj ish-presidentit Hashim Thaçi. Prokuroria ka kërkuar t’i pezullohet e drejta elementare për vizita familjare, duke ndaluar takimin me 14 persona, përfshirë edhe vëllezërit e tij. Ky akt nuk mund të shihet ndryshe përveçse si shkelje e dinjitetit njerëzor dhe si tentim për izolim total të një të pandehuri.

Në standardet ndërkombëtare, edhe më të rreptat, vizita familjare nuk hiqen, sepse ato konsiderohen pjesë e të drejtave themelore të njeriut. Në këtë rast, kemi të bëjmë me një presion që shkon përtej logjikës së drejtësisë, duke e bërë procesin të duket më shumë politik sesa juridik, prandaj në protestë duhet ngritur zëri kundër kësaj kërkese të Prokurorisë si kërkesë antiligjore dhe shantazhuese.

Dëshmitarë pa emër, pa mbiemër dhe pa fytyrë

Një tjetër praktikë e dyshimtë është përdorimi i dëshmitarëve “të mbrojtur”, të cilët dalin në sallë pa emër, pa mbiemër dhe madje edhe pa fytyrë. Në asnjë gjykatë serioze, dëshmia e dikujt që fshihet pas perdes nuk mund të ketë peshë të plotë juridike. Një dëshmitar i tillë nuk e mban përgjegjësinë morale e ligjore të fjalës së vet, ndërsa të pandehurit rrezikojnë dekada burg mbi bazën e këtyre “dëshmive fantazmë”.

Drejtësia e bazuar mbi anonimatin absolut është drejtësi e cunguar, që i shërben më shumë propagandës sesa të vërtetës, prandaj duhet kërkuar që këto dëshmi fantazmë të mos merren për bazë, por kategorikisht të hudhën poshtë nga gjykata bashkë edhe me dëshmitë e institucioneve të Serbisë, të cilat janë pa asnjë kredibilitet.

Transparencë dhe drejtësi gjithëpërfshirëse

Kërkesa kryesore e protestuesve duhet të jetë transparenca: çdo seancë, çdo procedurë të jetë e qasshme për opinionin publik dhe e mbikëqyrur nga Institucionet të cilat e kanë themeluar dhe nga ato ndërkombëtare. Vetëm një proces i hapur mund të garantojë besueshmëri.

Një tjetër parim është barazia para ligjit. Krimet e luftës nuk njohin kombësi, por gjykimi vetëm i një pale është padrejtësi në vetvete. Viktimat shqiptare të luftës – mijëra të vrarë, të zhdukur (mbi 1600) e të dhunuar – nuk kanë parë drejtësi. Kërkesë legjitime është që edhe krimet e kryera kundër tyre të hetohen me seriozitet.

Pavarësia nga politika dhe kujtesa historike

Nuk mund të fshihet fakti se kjo gjykatë është ngritur nën presion politik ndërkombëtar. Por sot, ajo duhet të tregojë se nuk është instrument politik, por institucion i drejtësisë. Përndryshe, ajo mbetet e pabesueshme.

Një tjetër rrezik është rishkrimi i historisë. Lufta e shqiptarëve për liri nuk mund të kriminalizohet. Pa respekt për të vërtetën historike dhe për sakrificën e viktimave shqiptare, nuk mund të ketë drejtësi të qëndrueshme, prandaj protesta e 14 shtatorit në Hagë nuk duhet të mbetet një manifestim emocional. Ajo duhet të jetë një thirrje e fuqishme, e artikuluar dhe dinjitoze.

Kërkesat kryesore në protestë duhet të jenë:

Të garantohet trajtim i barabartë i të gjithë të akuzuarve, pa paragjykime politike ose kombëtare.

Të sigurohet që proceset gjyqësore të jenë të ndershme, sipas standardeve ndërkombëtare për një proces të drejtë.

Të mos ketë zvarritje të panevojshme që cenojnë dinjitetin dhe të drejtat e të pandehurve.

Proceset gjyqësore në Dhomat e Specializuara të jenë maksimalisht transparente.

Të hiqet dorë nga dëshmitarët anonimë pa fytyrë dhe nga dëshmitë e tyre.

Të jepen garanci që Dhomat e Specializuara nuk janë instrument politik i ndonjë shteti apo grupi interesi, në veçanti i Serbisë.

Drejtësia për krimet e luftës të zbatohet për të gjitha palët, jo vetëm për shqiptarët.

Të zhvillohen hetime të krimeve kundër shqiptarëve të Kosovës, të cilat kanë mbetur pothuajse të pandëshkuara dhe kryerësit të ndëshkohen.

Të sigurohet që narrativi historik të mos shtrembërohet, në dëm të sakrificës së shqiptarëve të Kosovës.

Drejtësia të mos shërbejë për qëllime propagande politike.

Këto kërkesa të jenë të shkruara qartë dhe të dorëzohen edhe me shkrim si peticion, për t’i dhënë protestës dimension institucional, jo vetëm simbolik.

Mesazhi thelbësor i kësaj proteste duhet të jetë:

Shqiptarët nuk janë kundër drejtësisë – ata janë kundër padrejtësisë.

Nëse ky mesazh përcillet qartë, do të dëgjohet shumë më larg se në rrugët e Hagës.

Pse Ibrahim Kelmendi?

Drini.us
-
1
Pse Ibrahim Kelmendi?

Lis Bukuroca, Gjermani

Nuk është e drejtë të krahasohet Kurti me Millosheviqin
Nuk është as e drejtë, as objektive të përmenden së bashku. Kryengritja terroriste e organizuar nga Lista Serbe ishte një akt i paramenduar për ta shkëputur veriun e Kosovës.
Ky territor ka qenë i ndarë për më shumë se 24 vite, duke funksionuar de facto si pjesë e Serbisë: me administratë serbe, dokumente serbe, pasaporta, letërnjoftime, patenta shoferi, postë e shkolla serbe.
Nuk paguanin
as rrymë,
as ujë,
as tatime!
Në praktikë, veriu ka qenë Serbi; vetëm në teori ka qenë Kosovë.
Duke qenë se veriu është territor i Kosovës, ishte krejt legjitime që të ndërmerreshin hapa për ta çliruar nga kontrolli i Serbisë së Vuçiçit.
Në këtë drejtim, duhet theksuar se Lista Serbe nuk është gjë tjetër veçse një degë e partisë së Vuçiçit, trashëgimtare e partisë radikale, e cila nuk e dëshiron integrimin dhe e lufton shtetin e Kosovës.
Armët e gjetura vazhdimisht te anëtarët e saj e dëshmojnë më së miri këtë realitet.
Në këtë kontekst, krahasimi që i bën Kurtit me Millosheviqin është jo vetëm i padrejtë, por edhe absurd e tendencioz. Kurti nuk ka vrarë askënd, nuk ka burgosur njerëz të pafajshëm. Përkundrazi, ai ka ndjekur vetëm ata që akuzohen për krime lufte.
Qytetarët serbë në veri sot jetojnë të lirë, dhe askush nuk i pengon ata të lëvizin apo të ndërtojnë jetën e tyre në Kosovë. Madje edhe ata që dikur nuk guxonin të shkelin në veri, sot mund ta bëjnë pa frikë. Si PDK, LDK e AAK!
Është e pranueshme dhe e drejtë të kritikohen gabimet e Kurtit, ashtu siç mund të kritikohen gabimet e çdo lideri politik. Por kurrsesi nuk është e ndershme të vendoset shenja e barazimit mes Kurtit dhe Millosheviqit (që ka shkaktuar gjenocid), apo të merret në mbrojtje politika agresive e Vuçiçit.
Ti po mbështet politikën e Vuçiçit!
Kjo është për keqardhje!
Ti po përligj sulmin terrorist, ndërkohë që veriu ishte praktikisht Serbi!
Çfarë të drejtash kishin shqiptarët në kohën e kriminelit serb, e cilat të drejta i kanë sot serbët në kohën e Kurtit, që ti e sheh si “Kurtoviq”, duke ia serbizuar mbiemrin?
Çfarë ka ndodhur me ty?
Të ka injoruar Kurti, sa tash po i hakmerresh dhe po lufton për partinë e Vuçiçit?
Pse je në të njëjtin klub me B. Haxhiun, Buzhalën, Klan Kosovën dhe mediat e tjera që merren me propagandë gebelsiane?
Pse, Ibrahim?

UNMIK-u e ndaloi hulumtimin e krimeve serbe në Kosovë

Drini.us
-
0
UNMIK-u e ndaloi hulumtimin e krimeve serbe në Kosovë

Masakra e Mejës në Gjakovë, pamje nga varrezat

Hakif Bajrami, historian, Prishtinë

  • SI NA E NDALOI UNMIK-u HULUMTIMIN E KRIMEVE SERBE NË KOSOVË
                                             – KU JEMI SOT MË 2025

–Nëse dëshiron për ta thënë të vërtetën, mendo dy herë. Një herë peshoe për veti, së dyti peshoe për kohën. Nëse rrenë ajo pamëshirëshëm të demanton. Koha lëviz dhe nuk vdes kurrë!

Posa u kthyem në punë në Arkivin e Kosovës më 11 qershor 1999, në vijim u organizuam. I ndam detyrat, për ta hulumtuar Gjenocidin serbian ndaj shqiptarëve, e që kishte ndodhë më 1998-99. Në proces e ndryshuam harkun kohor të hulumtimit. Kështu, një grup hulumtuesish me pervojë arkivore, speciallist të hulumtimit të krimeve në përgjithësi, mori për detyrë që si fillim t` i shënoi vetëm emrat e vendeve dhe mundësisht emrat e  viktimave, sepse Kosova ishte gjysëm e shprazur dhe nuk kishte kush të na i tregoi. Kosova në ato momente tragjike ishte e tëra në germadha. Por, ne mendonim se jemi çliruar, madje me armet tona, me luftën tonë të drejtë, të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.Ndërsa, ata që na ndihmuan dhe një pjesë e madhe e shqiptarëve, e kuptuam shumë shpejt se mbanin qëndrim ndryshe. Në ato rrethana, kujtë nga ata që ishin të përkushtuar për çlirimin e vendit u kishte rënë ndër mend të dali e të na thot se: “nuk jeni çliruar”. Po ne e shtronim pyetjën: kur dy vite kemi luftuar frontalisht, madje kur 78 ditë kishte bombarduar NATO okupatorin, kur okupatori e kishte nënshkruar kapitullimin, çka duhej menduar tutje.

E me që okupatori e kishte nënshkruar zyrtarisht kapitullimin në Kumanovë më 10 qershor 1999, nuk pritej se do të dali dikush nga të huajtë e ta thot diçka që nuk ishte e logjikëshme. Madje edhe një pjesë e shqiptarëve do të dali e do ta përbuzë luftën e dekadave për inate politike të klithë: “Na ka çliruar NATO”. Ky fenomen ndodhëte vetëm që UÇK mos të figurojë si focë ushtarake çlirimtare. Tragjikisht, në këtë pikë të gjvleftësimit të luftës së UÇK-ës ishin pozicionuar të huajtë dhe një pjesë jo e vogël e popullit, që donte për të jetuar në një fatamorganë origjinale, për ta rrejtur vetën se edhe gjatë okupimit të thellë (1989-1999): “kemi pasur liri dhe demokraci”. E vërteta, me këtë e kuptuam se nuk ka tragjedi më të madhe në këtë jetë kalimtare, se sa më e rrejtë vetëvetën.

Ne në fillim të vitit 2000 e kishim përvetësuar një parime se: Nëse ndodhë që Kosova sërish të ketë pozicion kolonie, që do të vinte nga kushdo qoftë, përgjegjësinë duhet kërkuar nga përfaqsuesit e popullit dhe nga ata që kishin ardhur porsi çlirimtar, e punonin natë e ditë në shtrembrimin e realitetit në sherbim të ish okupatorit serbian. E këtë atmosferë grotekse, qëndrimin e diktonte pasiguria globale në përgjithësi. Po në ato rrethana , e kishim të qartë se Kina komuniste është prodhuesja më e madhe në glob. Por e dinim se SHBA-t ishin shitësitë më të mëdhenjë të mallërave në botë. Këtu diku mendonim se do të ndrydhemi serish në mes këtyre dy gjigatëve ekonomik dhe ushtrak,pra sërish do të ndrydhemi në mes dy sistemeve. Prandaj shtrohej pyetja: kah të rreshtohemi, por nuk kishte dilemë se rreshtimi vetëm kah Amerika e Bil KLINTONIT, do të na mbajë të lirë dhe sovran. Po, ishim të vëndosur se robërinë nuk do ta durojmë, dhe atë qëndrim ia bërëm të qartë Bernard Kushnerit, në takimin e parë, përmes Adem Demaçit. Në anën tjetër, e kishim të mësuar nga realiteti se Lufta jonë (UÇK) nuk kishte qenë dhe nuk duhej të kishte pozitë armiqësore ndaj LDK-ës. Në anën tjetër, e patëm shprehur publikisht mendimin se: kush nuk ka qenë me UÇK-ën apo pro saj, ai pozicion le të kuptohët si çështje jopolitike dhe pozicion kombëtar për vlerësim shkencor.Lidhur me këtë fenomen, një ditë po i them Bacit Adem (Demaçit): Nuk dua ta hulumtojë të kaluarën individuale dhe kolektive, sepse po droi se dituria gjeoplotike e drejtuesëve të shoqërisë sot, po më del më e dobët, se sa e pushtetarëve të djeshëm, sepse nuk kemi dituri në pushtet, sepse çdo gjë do të vihët në sprovë sërish, sepse kemi tepër idiota në pushtet, që po veprojnë si bajraktarë. Mandej e pyetëm Adem Demaçin: a po e vreni se të huajtë po vijnë në Kosovën e varfur, pa një cent në gjep, dhe po largohën si miliarderë; sepse po viedhin pa droe; sepse nuk ka kush t` i kontrollojë; sepse këta janë një lloj dahijësh modern. Madje ka prej tyre që janë këshilltar të drejtuesëve të partive shqiptare, të cilët kanë edhe funksione ekzekutive, kur të huajëve u nevoitën. Mbi të gjitha, këta të huajtë për mos me u zbulua, do të na i mësojnë pushtetarët tanë me viedhë,dhe tërë pasurinë shoqërore e bërën rrush e kumbulla. E ku po mbetët fytyra dhe lufta jonë? Baci në këtë provokim do të përgjigjet i qetë por i emocionuar që kishte shenja brengosëse: “Të gjithë po viedhin e po shesin, por drejtësia gjithëmonë në fillim është minore, në pakicë. Ajo me kalimin e kohës dominon dhe vëndoset në fron si fitimtare, po jo kurrë nuk duhët të fitojë një klan politik. Ne idealistët, kapitalin e Kosovës nuk guxojmë ta humbim!

Për çdo gjë na u tha se duhët konsultuar UNMIK-un

Në Arkivë, për një kohë të shkurtër e themeluam Këshillin organizativ profesional për hulumtimin e krimeve të okupatorit. Puna filloi në teren më 25 shtator 1999. Drejtimin e hulumtimeve e muarën për detyrë Dr Hakif Bajrami dhe Dr Jusuf Osmani. Ndërsa, organizimin e një ekspozite publike për Krimet serbe 1844-1999, e muarën për detyrë Mr Nusret Pllana dhe Muhamet Havolli si teknik. Sekretar i tërë procesit u caktua Gazmend Berisha, jurist dhe sekretar administrativ i Arkivit Shtetëror të Kosovës. Lidhur me këtë, në bazë të propozimit të Mr Nusret Pllanës, e themeluam në proces Këshillin profesional për publikimin e hulumtimeve në teren nepër arkiva dhe shkrime nepër gazeta. Në proces i inkuardruam edhe disa fotoreporterë që kishin bërë fotogragi gjatë luftës 1998/99, krejt me qëllim që Eksoziata të dali sa më profesionale dhe mos të ketë improvizime në asnjë segment. Njëherit u përcaktuam që ta përgatisim një monografi shumë gjuhësore për: “KRIMET SERBE GJATË VITEVE 1844-1999. Autor të publikimit e caktuam Nusret Pllanën, me kusht që si veteran u UÇK-ës dhe spiker e Radios “KOSOVA E LIRË”, ta distribuojë të vërtetën për Kosovën në të gjitha vendet e botës, në mënyrë që realiteti për Kosovën martire të njihet burimisht, me fjalë dhe fotografi.

Për drejtimin profesional të publikimit “Krimet Serbe 1844-1999”, në Arkivë e themeluam Këshillin botues dhe Kreyeredaktorin e publikimit. Në Këshillin botues u zgjodhën: Adem Demaçi, Agim Çeku, Prof Dr Emin Kabashi (Redaktor), Prof Dr Gjyltekin Shehu, Porf Dr Shefki Sejdiu, Halit Halimi, Dr. Jusuf Osmani, Dr Sabit Uka,Prof Shyqri Galica, Prof Dr Hakif Bajrami (me detyrë që ta shkruan teksin për kirmet serbe 1844-1999). Sekretarinë e redaksisë ia besuam Gazmend Berishës, që ishte me profesion jurist. Ndërsa finansimin e projektit e mori për ta siguruar Nusret Pllana. Nusreti shumë shpejt e gjeti donatorin në Postën e Kosovës.

Kuptohet, puna jonë nuk ishte ilegale. E kishim njohtuar edhe shtypin, radion dhe televizionin.Për këtë kompletim të punës do të njihet Drejtoria qendrore e UNMIK-ut. Madje me një akuzë se jemi kah ngutemi doli përfaqsuesi i një partie që ishte kundër luftës çlirimtare.Duke e pasur për bazë këtë realitet policia e UNMIK-ut  më 25 prill 2000 do të vijnë në Arkivë me detyrë komesarie politike, duke folur si neokolonialist se: “Ju nuk keni asnjë të drejtë t` i hulumtoni krimet serbe”. Madje na u tha se do ta detyrojmë Ministrinë e Kulturës që t` ua ndalë finansimin.E finansim prej saj nuk kishim. E kundërta, në të njejtën kohë mësuam se do të kemi edhe prej ministrisë pengesa.Ne vëndosëm që ndaj këtij kërcnimi të bëhemi se nuk e kemi kuptuar anglisht bash mirë!

UNMIK-u në aksion me intriga të Beogradit dhe shqipfolsëve!

Në bisedën informative në fillim të janarit të vitit 2000, na u tha se: “UNMIK-u nuk ka ardhur si çlirimtar në Kosovë, por ka ardhur për ta zavendsuar pushtetin (robërinë) e Serbisë.Pushteti tani e tutje në Kosovë ushtrohët sipas Rrezolutës së KS OKB nr 1244”. E kuptuam se, pozita e UNMIK-ut interpretohët mbi bazën juridike të Rrezolutës në fjalë. Lidhur me këtë, në Arkivë nuk na e sollën asnjë adminstrator të huaj, sepse aty nuk kishte para as për puntorët që ishin të punësuar, e lere më për ndonjë funksionar që kishte ardhur për pagesa të majme, medje duke e gënjyer KS OKB se: “Janë të rrezikuar”. Prej kujtë shtrohej pyetja?

Por, veprimtarinë hulumtuese për ta shpëtuar çdo dokument në Kosovë e morëm si obligim profesional, ndërsa për sielljet e kolonizatorëve të rinjë nuk merakoseshim fare, edhe pse qeveritarë të huaj kishte në nivel qendror dhe në çdo komunë. Madje, komesarët e huaj u instaluan në çdo sipermarrje ku kishte para. Megjithë këtë disonacë, pas një kohe, me oficerët e KFOR-it aq u miqësuam, sepse vinin shpesh në Arkivë, sa që ata me kamionet e tyre na ndihmuan për tre muaj ta siellim dokumentacionin e regjistraturave në deponë e arkivit, për sistematizim dhe përpunim arkivor.

Çështja e botimit të librit për krimet e okupatorit

Në ato rrethana për botimin e librit: “Krimet serbe 1844-1999”, filluan të na arrijnë kërcnime nga Beogradi, se: “përmes ekspozitave dhe botimeve autoriale, po e keqinformoni pushtetin e UNMIK-ut dhe KFOR-it”. Përgjegja jonë ishte se ne as nuk botojmë e as nuk informojmë asgjë pa mbulesa dokuemntare. Dokumentet e shkruara dhe fotografitë iu tham komesarëve të UNMIK-ut, i verifikojmë nga ekspertët specialsit, të cilët për fat janë të njohur edhe në rrafshin ndërkombëtar. Në lidhje me këtë, libri autorial i Nusret Pllanës, Krimet Serbe 1844-1999 u botua më 2001. Deri më tash (më 2025) është botuar në nëntë (9) gjuhë të huaja. Ndaj tyre ende nuk ka mundur askush ta kontestojë asnjë fakt të prezantuar aty, sepse faktet janë nxierrur nga realiteti në teren. Pas një kohe në Kosovë erdhi një norvexhez me emrin J. Martinsen. Ky filantrop e pranoi temën që ia besuam për të shkruar libër për ato viktima shqiptare që janë hudhur nepër bunarë për së gjalli. Libri doli në tri gjuhë. Në shqip mban titullin “Pusat e vdekjës’, në serbishte “Bunari smrti”.Martinseni publikimin e finansoi vet.

Për gjenocidin serbian në Kosovë është shkruar, madje edhe në gjuhët e huaja. Lidhur me këtë plagë kombëtare shqiptare këto ditë (më 2025) duhët të mësojnë se ka dalur nga shtypi libri; Akademik Prof Dr Hakif Bajrami, Gjenocidi serbian 1878-1999, Prishtinë 2025, f.260, i sistemuar në nëntë faza. Libri është i dokumentuar dhe është në çarkullim të lirë në gjuhën serbishte dhe në shqipe. Është përkthyer edhe anglisht, por botimi në këtë gjuhë nuk do të ndodhë edhe për një kohë.Finasimin e botimit ka bartur një filantrop.

Ku jemi sot dhe kah po rrokulliset shteti i Kosovës

Ky shkrim ka për qëllim t` i tregoi Parlamentit Republikës Kosovës se deri te siellja e Kosovës shtet i pavarur dhe sovran, nuk ka qenë rrugë e shtruar me lule, por ishte rrugë e peshuar me vargojë gjaku, me dituri e profesioanlizëm të lartë politik, ushtrak dhe shkencor, sepse të huajtë që erdhën këtu kishin pasë mendime se kanë ardhur në një tokë që i “ngjante” Afrikës. Prandaj, deputetë të Parlamentit të Republikës Kosovës, i folni mendjës dhe themeloni institucionet shtetërore sepse historia nuk pret. Madje, duhet ta dini se BE Republikës Kosovës, pa asnjë bazë juridike i ka vënë ndalesa (sanksione), kurse Serbin është kah e favorizon në çdo fushë. Por për sielljet e jueja (deputetë) shrohet një pyetja helmetiane: a duhët të vaksinoheni kundër urrejtjës? Mjerishtë një vaksinë e tillë ende nuk është zbuluar, por elektorati prototipin e zbulimit e ka, do t` iu denojë shumë rënd në kutitë e votimit.

Sot nga shumë mese të Kosovës shtrohet pyetja: Pozita e Kosovës mos është misterioze, sepse me të gjitha mjetët po luftohet sidomos UÇK-ja, krejtë me prapavi për ta defaktorizuar pavarësinë, për ta relativizuar të paktën shtetin e dytë shqiptar. E ky konstatim faktohet kur e shtrojmë pyetjën: Pse u demobilizua UÇK menjëherë pas çlirimit; si u trillua “Shtëpia e verdhë për trasplantim”; si u themelua Gjykata Speciale; si iu vunë Kosovës sanksionet; si u pengua çështja e vizave; si u falën trevat në Debellde Maqedonisë, pa qenë kurrë; si u fal Çakori dhe Kulla pa qenë kurrë të Cerna Gorës; si zhvillohej pazari për varrosjën e eshrave të Isa Boletinit;kush dhe me çfar prapavie e kurdisi “Ballkanin e hapur”. Krejtë këto pazare për: Kremlinin, Sorrosin, Beogradin, Shkupin  dhe Tiranën, “janë normale”!.Në këto rrethana populli u dëshmua se cila parti do t` u qëndrojë stoikisht të gjitha thikave pas shpine duke kundërshtuar: ato për ndarëje të Kosovës; për falje territori; eksteritorilaitet të kishave; pozicione të garantuara për pakicat, kur Kushtetuta është për barazi qytetare dhe nacionale. Madje si shetet i Kosovës, jemi paditë për shpalljën e pavarësisë nga Serbia nazifashiste edhe në GJND. Por drejtësia ndërkombëtare më 2010 ishte e prerë: “Kosova ka të drejtë në pavarësi”.

E këto vitët e fundit, nga disa individë po shprehët thënja se: “Hashim Thaçi nuk e ka shpallë pavarësinë e Kosovës më 17 shkurt 2008”. E vërteta, kjo zili politike po kultivohet sikur të ishte çështja e shtetit Kosovës, çështje e ndonjë “koxhobashi” të katundit, apo ndryshim të emrin të ndonjë rruge apo shkolle. Madje, të njejtit persona nuk mendojnë fare se kur me serbian nuk patën durim të jetojnë sllavët, atëherë si është e mudur të jetojnë shqiptarët. Pra, pavarësia e Kosovës është siguruar nga lufta e drejtë, është nënshkruar nga protogonistët e saj, është shpallur nga ata që e organizuan luftën për liri. Të njejtit kritizerë, nuk e peshojnë fare faktin se shtetet demokratike më të fuqishme të botës e kanë pranuar pavarësinë e Kosovës, e ata aludojnë ende se: është dashur ta shpallë përfaqsuesi i një partie, që më 1999 ka bankrotuar politikisht, madje në Rambuje.Më në fund, njeriu i ngritur politikisht dhe i arsimuar deri në nivel evropian po mëson se Kosova nuk ka nevojë më për komesar politik më. Kosova ka nevojë për dituri, drejtësi dha autokritikë si zë i ndërgjegjës.

  • Shkrimin ia kushtoi: Adem Demaçit, Zahir Pajazitit, Adem JASHARIT dhe Tahir Sinanit!   

Më 4 IX 2025

Shqiptarët gjenden në cepin më të errët

Drini.us
-
0
Shqiptarët gjenden në cepin më të errët

Nga Aurel Dasareti

Al Capone i Shqipërisë e lavdëron veten: “E po nuk jam qoftëlargu”, zgërdhihet kryekrimineli i stërzgjatur, “jam një djall i droguar dhe mëkatar që ka humbur rrugën e jetës”.

***

Krimineli i rrezikshëm Al Capone (1899- 1947), gangsteri më i famshëm i të gjitha kohërave në Amerikë, bën një pasuri kolosale duke kënaqur etjen e banorëve të Çikagos për alkool, gra dhe bixhoz.

Kryekrimineli më i rrezikshëm, Al Capone i Shqipërisë, grabitësi i zgjedhjeve parlamentare të 11 majit 2025, gangsteri më i famshëm i të gjitha kohërave në Shqipëri, ka ndaluar së vjedhuri, por vetëm kur fle. Ai bën një pasuri kolosale duke vjedhur, grabitur dhe shitur çdo gjë jetike të Shqipërisë në të cilën lulëzon korrupsioni dhe krimi i organizuar, trafikimi i qenieve njerëzore, nepotizmi, dhe duke kënaqur etjen banorëve të Evropës për drogë, prostitucion, pisllëqe pa fund…

“Mbeturina” do të thotë gjëra, materiale ose mbetje që hidhen sepse nuk janë më të përdorshme ose të nevojshme, dhe është një fjalë e zakonshme për mbeturina ose plehra.

Duhet të jemi korrekt kur kritikojmë anëtarët e parlamentit të regjimit të Partisë Socialiste të Shqipërisë që janë “të punësuar” në kuvend; jo të gjithë jashtëtokësorët e regjimit të krye-tradhtarit janë mbeturina njerëzore. Nën çdo kosh plehrash fshihet ndonjë këlysh shqipfolës.

PS: Kjo letër “dashurie” u drejtohet vetëm atyre që e gjejnë veten në përshkrim – kuptohet, nëse ka të tillë).

***

Qoftëlargu (djalli) i droguar nga kanabisi është armiku i Kombit shqiptar (vasali i shkatërruesit të shtetit-komb, Soros) që dirigjon qentë e vet se si ta shkatërrojnë Shqipërinë. Është e panevojshme të besosh në një burim mbinatyror të së keqes; vetë i ashtuquajturi njeri, është i aftë të kryejë çdo mizori kundër popullit shqiptar, shfarosjen përfundimtare të kombit tim.

“Ti fillon me bubullima, por unë do të mbaroj me reshje dhe stuhi”- tha burri i vërtet, dhe zbrazi një kovë me ujë të nxehtë mbi kokat e regjimit tradhtar e kriminal në parlamentin e Shqipërisë dhe opozitës tradhtare e kriminale në parlamentin e Kosovës.

Shumica e udhëheqësve (bosëve) të njohur partiak, shoqërorë dhe të biznesit (në Shqipëri, Kosovë, FYROM) duhet të dënohen për servilizëm ndaj fqinjëve pushtues, korrupsion, prostitucion, pedofili, nepotizëm, krime të rënda ekonomike dhe tradhti ndaj vendit-kombit. Elita mbrojti dhe mbron njëra-tjetrën për shkelje të rënda – në një shtet ligjor ata duhet të kishin marrë dënimet më të ashpra.

Media, e cila duhet të jetë transmetuesi publik i Shqipërisë (dhe Kosovës), pasi financohen nga buxheti i shtetit, me paratë e taksapaguesve, ka një përgjegjësi të veçantë për të qenë politikisht objektive dhe gjithëpërfshirëse. Megjithatë, ata angazhohen në manipulim të rëndë të opinionit publik, me propagandë kriminale antikombëtare dhe kjo vërteton 100% se është e motivuar si ekonomikisht ashtu edhe politikisht për të qenë dora e kukullës së George Soros, kryeministrit joligjor me prejardhje të komplikuar: boshatisjen e Shqipërisë nga rinia dhe ekspertët e vet (shpopullimin e vendit) dhe zëvendësimin e shqiptarëve me të gjithë “refugjatët” e Azisë, Lindjes së Mesme dhe Afrikës; por edhe me aventuristë të Rusisë, Serbisë, Greqisë. Prandaj edhe regjimi kriminal, për të pastruar para të pista) ndërton vetëm kulla me 100 kate në Tiranën e Shqipërisë ku kanë mbetur vetëm pleqtë).

Dua të theksoj se mediat shqipfolëse (të shtetit amë Shqipërisë, Kosovës, FYROM-it…) të cilat kanë një mision shoqëror, 98% e tyre nuk e përmbushin atë kur nuk i ofrojnë popullsisë informacion të ndershëm për gjithçka.

Pse nuk do ta bënte psikopati këtë, në një shoqëri ku shteti mafioz ka kryesisht edhe monopolin mbi informacionin?!

Shqiptarët gjenden në cepin më të errët. Duhet të shpëtohen nga zhdukja përfundimtare. Zgjohuni dhe veproni tash, menjëherë. Shpëtojeni Vendin nga zhdukja. Shpëtojeni Kombin nga shfarosja. 

Tradhtarët dhe të shiturit:

Unë theksoj parimin se të gjithë duhet të jenë të barabartë para ligjit – megjithatë, në Shqipëri gjykatat e korruptuara kriminale kryejnë diskriminim politik me urdhër të regjimit mafioz kriminal dhe antikombëtar, ndërsa në Kosovë gjykatat e korruptuara kriminale kryejnë diskriminim politik me urdhër të opozitës mafioze kriminale dhe antikombëtare.

Shqiptarët e shtetit amë (narko-shtetit Shqipëri) nuk mund ta quajnë veten një shoqëri të bazuar në sundimin e ligjit kur kjo i përshtatet regjimit mafioz kriminal tradhtar pro-serb, pro-grek, pro-rus. Ligji duhet të jetë i barabartë për të gjithë.

Shqiptarët e Kosovës (Dardanisë) nuk mund ta quajnë veten një shoqëri të bazuar në sundimin e ligjit kur kjo i përshtatet opozitës mafioze kriminale tradhtare pro-serbe. Ligji duhet të jetë i barabartë për të gjithë.

“Le të ketë drejtësi për të gjithë. Le të ketë paqe për të gjithë. Le të ketë punë, bukë, ujë dhe kripë për të gjithë”- Nelson Mandela.

***

Të gjithë shqiptarët (dhe jo vetëm ata) mund ta shohin me sytë e tyre se gjërat në praktikë funksionojnë ndryshe nga ajo për të cilën gënjen mafia.

Shqipëria (dhe Kosova) duhet t’i japë përparësi interesave kombëtare mbi aktivitetet e kohës së lirë të politikës së jashtme.

Kërkohet një nivel i ri vigjilence për të shmangur përfshirjen në politika që bien ndesh me interesat e vendit. Bota po përballet me një vakum pushteti që do të zgjasë për dekada.

Ku po shkojnë Shqipëria dhe Kosova?

Është e rrezikshme të parashikosh gjeopolitikën. Shkencëtarët nuk janë më të saktë se të tjerët kur bëhet fjalë për gjëra të tilla. Ngjarjet e paparashikuara kanë pasoja të parashikueshme, dhe ngjarjet e pritura kanë pasoja të paparashikuara.

Është e zakonshme që vendet me probleme të brendshme të humbasin interesin në politikën e jashtme.

Mundësi dhe sfida (përballje):

Rreziku për Shqipërinë dhe Kosovën është se politika e jashtme minon politikën e sigurisë.

Rreziku më i madh për Shqipërinë dhe Kosovën është mungesa e qëndrueshmërisë midis jetës dhe doktrinës në politikën e jashtme. Gjatë një ndryshimi global të fuqisë, rreziqet e politikës së sigurisë do të rriten. Kjo sugjeron se kërkohen përparësi. Në praktikë, kjo do të thotë që interesat kombëtare duhet të kenë përparësi mbi aktivitetet e kohës së lirë (aventurave) të politikës së jashtme. Kërkohet një nivel i ri vigjilence për të shmangur përfshirjen në politika që shkojnë kundër interesave të vendit. Hulumtimi ofron katër rregulla të përgjithshme për shtetet në kategorinë tonë të peshës:

Ambiciet e fuqive të vogla janë lokale dhe mbrojtëse në natyrë. Ato kanë një gamë më të ngushtë interesash dhe më pak liri veprimi. Fuqitë e vogla janë aktorë rajonalë në kuptimin që kërkesat e tyre janë të kufizuara në zonat e tyre dhe zonat menjëherë ngjitur, ndërsa fuqitë e mëdha ushtrojnë ndikimin e tyre në një shkallë globale. Prandaj, udhëheqësit e fuqive të vogla përqendrohen në kërcënimet dhe sfidat lokale ose rajonale sepse janë më të pajisur për ta bërë këtë sesa për të kuptuar dhe adresuar problemet globale.

Ilustrim: Ushtarak amerikan

Edhe ne shqiptarët pro-amerikan duhet të forcojmë ushtrinë.

Nëse nuk lufton për atdhe, s`ke as din, as iman, as fe! Situate e sigurisë në botë është dramatike. Ne duhet ta përgatisim Shqipërinë dhe Kosovën (të gjitha trojet shqiptare) për një det më të trazuar.

***

Unë nuk kam hyrë në politikë, por flas për politikën. Unë dua që çështja të jetë e njohur në vend që unë të jem i njohur. “Politika ime” nuk bazohet në urrejtje, por në dashuri për tonin. Nuk kam konflikt interesi në atë që shkruaj dhe nuk po sugjeroj se për kë të votohet, por për kë të mos votohet.

***

Unë nuk shkruaj asgjë që nuk mund ta dokumentoj. Që nga fëmijëria e hershme, kam lexuar dokumente në arkivat familjare qindravjeçare rreth historisë atdhedashëse të paraardhësve të mi arbërorë-shqiptarë.

Thellë, thellë qëndron kujtimi im për gjyshërit e prindërve të mi dhe farefisit më të afërt. Si një pus nga i cili ai mund të nxirrte ujë në kohë errësire.

Një shi po ëndërron pranë dritares, një zhurmë e qetë dhe e turpshme e ujit që zvarritet butësisht përgjatë pragut të dritares sime…

04.09.2025

  • Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Parada ushtarake e Kinës – një sinjal i qartë për botën përreth

Drini.us
-
0
Parada ushtarake e Kinës – një sinjal i qartë për botën përreth

Dronët dhe materialet e tjera mbrojtëse ishin ndër ato që u shfaqën gjatë paradës së madhe ushtarake në Beijing të mërkurën. Foto: Liu Xu / Xinhua përmes AP / NTB.

NTB-Reuters-AP / Document.no

Me paradën e saj më të madhe ushtarake ndonjëherë, Kina ka dërguar një mesazh të qartë frikësues për pjesën tjetër të botës.

Të mërkurën, presidenti i Kinës, Xi Jinping, tregoi koleksionin e tij të jashtëzakonshëm të avionëve ushtarakë, mjeteve dhe armëve të rënda.

Kryetari i Koresë së Veriut, Kim Jong-un dhe presidenti rus Vladimir Putin ishin ndër liderët e ftuar që mundën të dëshmonin drejtpërdrejt koleksionin mbresëlënës të armëve dhe mijëra ushtarëve që marchonin. Në ajër, fluturuan avionë luftarakë dhe helikopterë.

Një mesazh i qartë

Analisitë ushtarake dhe diplomatët mendojnë se Xi pa dyshim do të dërgojë një mesazh të qartë për pjesën tjetër të botës. Sidomos për fqinjët e Kinës, si dhe për Indinë dhe Rusinë, të cilat potencialisht po shqyrtojnë të blejnë teknologjinë kineze.

– Kina tregoi përparimet e saj teknologjike dhe forcën ushtarake në të gjitha frontet, thotë analisti i sigurisë me bazë në Singapor, Alexander Neill. Ai mendon se shfaqja duhet t’i ketë dhënë shumë për të menduar planifikuesve rivalë të mbrojtjes.

Hulumtuesi James Char nga Shkolla S. Rajaratnam e Studimeve Ndërkombëtare në Singapor, thekson se gamë e gjerë e armëve të reja demonstrojnë se si ushtria kineze është e vendosur për të kontrolluar zonat e saj detare në çdo konflikt potencial me SHBA.

E vështirë të ndërhyshAi thekson, ndër të tjera, se kombinimi i dronëve dhe raketave do ta bëjë ekstremisht të vështirë për flotat e huaja të ndërhyjnë në një situatë emergjente.

Ekspertët theksojnë se veçanërisht dronët e rinj në formë torpedo dhe seria e armëve hipersonike që mund të qëllohen nga toka, deti dhe ajri, do të jenë një kërcënim serioz për SHBA-në dhe partnerët e saj. Sidomos kur ato kombinohen me numrin në rritje të raketave DF-26 me rreze të mesme që do të jenë një kërcënim për anijet dhe bazat amerikane, midis të cilave Guam. Guam është një ishull amerikan në Paqësor me baza të mëdha ajrore dhe detare amerikane.

Por edhe pse shfaqja e armëve padyshim ishte mbresëlënëse, Char mendon se ekziston një pasiguri e caktuar mbi kapacitetin e plotë të armëve të reja.

Ende nuk është në nivelin e duhurArsenali bërthamor i Kinës është ende shumë më i vogël se ai i SHBA dhe Rusisë, por po rritet me shpejtësi.

Departamenti amerikan i Mbrojtjes vlerëson në raportin e tij vjetor për Kongresin se Pekini tani ka mbi 600 kokë bërthamore dhe do të ketë mbi 1000 deri në vitin 2030.

Parada tregoi shumë nga raketat që mund të mbajnë këto kokë bërthamore, nga ajri, deti dhe toka.

– Parada e këtyre tre sistemeve së bashku duhet të marrë një rëndësi të madhe, thotë Meia Nouwens, kërkuese e lartë për politikën e sigurisë dhe mbrojtjes kineze në Institutin Ndërkombëtar të Studimeve Strategjike në Londër.

– Të gjitha këto natyrisht lidhen me ndalimin dhe një mesazh që Ushtria e Çlirimti të Popullit dhe Xi Jinping dëshirojnë të dërgojnë për SHBA dhe aleatët e saj në rajon, thotë ajo.

Duhet të mendojë mirë

Autoritetet kineze treguan raketat që mund të ndalojnë raketat anti-anije në sulm, duke përfshirë HQ-16C dhe HQ10A. Për herë të parë u paraqit gjithashtu versioni ajror i avionit shumëfunksional J-35 Stealth.

Nouwens beson se qëllimi i shfaqjes është pa dyshim të bëjë që SHBA të mendojë mirë para se të përfshihet në një konflikt për të mbështetur Tajvanin.

Gjenerali i pensionuar australian dhe analist në institutën e mendimit Lowy në Sydney, Mick Ryan, thotë se koha kur Kina varej nga Rusia ose nga sisteme të tjera të huaja, ka kaluar prej kohësh.

– Ky nivel i kapacitetit të zhvilluar vetë tregon se ata do të jenë në gjendje të qëndrojnë gjatë në konfliktet e ardhshme, thekson ai. Ai shton megjithatë se e reja nuk do të thotë gjithmonë më e mirë.

– Ndërsa shumica e pajisjeve ushtarake perëndimore janë testuar në Irak, Ukrainë dhe vende të tjera, asgjë nga pajisjet e reja kineze nuk është testuar, thekson ai.

Kinas militærparade – et klart signal til omverden – Document

Peja, qyteti me dy lumenj, por pa ujë; ose ka keqmenaxhim ose pa aftësi totale…!

Drini.us
-
0
Peja, qyteti me dy lumenj, por pa ujë; ose ka keqmenaxhim ose pa aftësi totale…!

Prof. Bajram Binaku, Pejë

Hidrodrini pus e Dri
I zhgenjyer, i lodhur e pa gjumë po përpiqem ta heq ankthin e nervozën qe me ka mbërthyer kokë e këmbë. Është nata e pestë qe ngritem nga krevati, marr çelësin e sjell vidën e ajrit të pompës se ujit, i jap kontakt, po uji nuk rrjedh! Fjalë shumë e ujë hiq. Thonë: “Prit se uji vjen në ora 18, pastaj në 20, të tretën herë në 01; 02; 03”! Por, rubinetën e sjell kot, uji nuk vjen… Edhe se shtepia gjëndet në qytet uji nuk vjen. Në anën tjetër, lavazhet punojnë e diku, diku uji rrjedh rrugëve nga mos sanimi i prishjeve.
Para tri ditëve shkova me komshiun për të kerkue ujë. Në oborr ishin mbledhur punëtorët. Thash mos janë në grevë, por jo kishin dalë për pikë t’qefit. Erdhi kryeshefi me një veturë sikut xhip i cili me përngjante në ata të qeverisë. Pasi zbriti e përshendeta dhe i tregova hallin për ujë: “S’ka uji të mjaftueshem”-tha!
Unë: “Përse nuk e planifikoni reduktimin e ujit si psh. kur kishim reduktime të rrymes, qe të kemi orar të furnizimit edhe për ujë”?
“Uji nuk reduktohet sikur rryma”-ma ktheu!
Unë-“Nuk paskeni rubineta të ujësjellësit a”?
Ai heshti dhe vazhdoj për në zyrë.
Pëshperita:” He mor Dri, të marrtë jo veç drini po dhe pusi dhe u ktheva në shtepi”!
Pak më poshtë një puntor me pëshperiti: “yti është”!!!
Kompaninë Hidrodrini e menaxhojnë kryesisht personat e Vetëvendosjes, të cilës parti i takoj dhe unë. Populli thot:” Pështy e bjer në sy”, po durimi ka kufi!
“Ose janë këta persona total të pa aftë ose tjerët ua bojkotojnë punën e mundin”- thash me vedi. Tjetër mundësi nuk mund të jetë. Peja me dy lumenj e pa ujë, ose ka keqmenaxhim ose pa aftësi totale. Këtë shkrim po e postoj pas një zhgenjimi total në Hidrodrinin e Pejës!

Ne duhet të kujdesemi për vlerat mbi të cilat është ndërtuar vendi ynë

Drini.us
-
0
Ne duhet të kujdesemi për vlerat mbi të cilat është ndërtuar vendi ynë

Piktura e Peter Nicolai Arbos (1831–1892) e Olav të Shënjtë, i cili vdes në Stiklestad në 1030.

Harald Wigum / Document.no

Norvegjia ka një traditë mijëvjeçare si një vend kristian. Kultivimi ynë dhe ligjet tona janë në masë të madhe të ndërtuara mbi etikën kristiane dhe një kuptim të qytetërimit kristian. Kjo është një nga arsyet më të rëndësishme pse Norvegjia është një nga vendet më të mira për të jetuar në botë. Sot këto vlera janë nën presion.Me krishterimin erdhi principi që çdo njeri është ipaprekshëm dhe ka një vlerë unike. Lëvizjet kristiane promovuan përfshirë idenë e dashurisë për të afërmin, shfuqizimin e skllavërisë dhe krijimin e shtetit të mirëqenies. Ndikimi i krishterimit ka qenë gjithashtu i rëndësishëm për zhvillimin e të drejtave universale të njeriut.

Pasqyrat e vendeve që janë më të mirat për të jetuar në lidhje me standardin material të jetesës dhe të drejtat sociale e politike, dominohen nga vende me një trashëgimi kulturore kristiane. Kjo nuk është për të ardhur keq. Eksperienca historike tregon se një trashëgimi kulturore kristiane është një faktor sukses. Respekti i krishterimit për jetën dhe individin ka krijuar një shoqëri në të cilën njerëzit ikin, e jo në të cilën ikin.

Sot, trashëgimia jonë kulturore kristiane është nën presion, përfshirë për shkak të globalizimit dhe një tendence të përgjithshme për dekrishtëzim në shoqëri. Por nëse do të zëvendësonim këtë trashëgimi kulturore me diçka tjetër, çfarë do të ishte ajo? Nëse trashëgimia jonë kristiane një mijëvjeçare dobësohet, rrezikojmë që të krijohet një boshllëk që do të jetë e lehtë për t’u mbushur nga fe të tjera ose ideologji. Një zhvillim i tillë shoqëror nuk do të kishte ndihmuar vendin tonë. Konservatorizmi thotë jo ndaj kulturës relativiste.

Nëse gjatë një periudhe më të gjatë do të jemi në gjendje të ruajmë trashëgiminë tonë kulturore kristiane, duhet të pranojmë se është e kufizuar numri i njerëzve nga kultura dhe fe të tjera që vendi ynë mund të pranojë. Nuk mund të jemi aq “përfshirës” ose “neutral në vlerë” sa të harrojmë trashëgiminë tonë kulturore. Një shoqëri që nuk qëndron për asgjë, do të bie.

Sipas konservatorëve, ne duhet të ndihmojmë refugjatët në vendin e tyre ose në vendet fqinje të sigurta. Kështu, paratë arrijnë shumë më larg dhe mund të ndihmojmë shumë më tepër.Shteti i mirëqenies është një arsye e rëndësishme pse Norvegjia është një nga vendet më të mira për të jetuar në botë. Por për të ruajtur shtetin e mirëqenies, duhet të ruajmë shtetin kombëtar.

Baza për një shtet mirëqenieje është se ekziston një ndjenjë bashkimi dhe komuniteti. Mbështetje e gjatë për politikën e mirëqenies kërkon një komunitet kulturor kombëtar. Kjo përshkruhet më afër në librin “Shteti Kombëtar – baza e shtetit të mirëqenies” nga Sigurd Skirbekk, profesor emeritus në sociologji në Universitetin e Oslos. Në shumë vende të botës, nuk do të ishte e mundur të kishte një shtet mirëqenieje sipas modelit nordik, thjesht sepse një ndjesi të tillë komuniteti dhe një lidhje të tillë shoqërore nuk ekzistojnë atje.

Kështu nuk duhet të ndodhë në vendin tonë.Konservatorët do të mbrojnë dhe ruajnë shtetin kombëtar. Eksperienca historike tregon se shtetet shumëkulturore ose multinacionale shpesh janë të brishta dhe të paqëndrueshme. Shtetet kombëtare janë ato që janë dukshëm më të qëndrueshme. Një shtet kombëtar i fortë dhe i lirë garanton demokracinë dhe lirinë në një botë të turbullt dhe të pasigurt. Nëse dëshirohet të mbahet shteti kombëtar, duhet të ndiqet një politikë restriktive e imigracionit, përndryshe shteti kombëtar do të minohet në një periudhë më të gjatë.

Harald Wigum përfaqëson Konservatorët në Bergen.

Vi må ta vare på verdiene som landet vårt er bygget på – Document

Grafitet nacionaliste në veri: strategji për ta komprometuar shtetin e Kosovës!

Drini.us
-
0
Grafitet nacionaliste në veri: strategji për ta komprometuar shtetin e Kosovës!

Kolë Krasniqi, ekspert i sigurisë, Pejë

Shkrimi i parullave nacionaliste, vendosja e grafiteve kërcënuese dhe rastet e zbulimit e konfiskimit të armëve në pjesën veriore të Kosovës nuk janë thjesht akte sporadike. Ato përbëjnë veprime të menduara strategjike me synimin e qartë: komprometimin ndërkombëtar të institucioneve shtetërore të Kosovës.
Çdo herë që organet e sigurisë ndërmarrin masa për ruajtjen e rendit dhe qetësisë publike, këto veprime interpretohen nga qarqe të caktuara qeveritare dhe nacionaliste serbe e ruse si “dhunë sistematike e policisë së Kurtit ndaj komunitetit serb”. Në këtë mënyrë, masat legjitime shtetërore te Kosovës propagandohen ne arenen nderkombetare si represion, me qellim te minimit te imazhit ndërkombëtar të Kosovës.
Përmes grafiteve dhe parullave të tilla, synohet të forcohet ndjenja e unitetit dhe fryma patriotike e komunitetit serb në Kosovë, si dhe të rritet besimi i tij ndaj qeverisë së Serbisë dhe strukturave paralele që ende veprojnë në veri. Po ashtu, krijohet një narrativë e rrezikshme se në Kosovë ekziston një strukturë e organizuar që vepron kundër shtetit, duke tentuar të legjitimohet rezistenca e tyre ndaj institucioneve kosovare.
Ky skenar shërben për të ushqyer tensione të vazhdueshme dhe për të mbajtur veriun si zonë të pasigurt, gjë që dëmton jo vetëm rendin juridik e sigurinë publike, por edhe procesin e integrimit euroatlantik të Kosovës. Në plan më të gjerë, ai është pjesë e një lufte hibride të Beogradit dhe Moskës për ta penguar konsolidimin e shtetësisë së Kosovës.
Në këtë kontekst, është jetike që institucionet e Kosovës të veprojnë me kujdes: të ruajnë rendin dhe ligjin me profesionalizëm e proporcionalitet, duke mos u bërë pre e narrativës propagandistike. Po aq e rëndësishme është që komuniteti ndërkombëtar të lexojë drejt këto zhvillime dhe të mos bjerë pre e interpretimit të njëanshëm.
E ardhmja dhe stabiliteti i Kosovës nuk influencohen e as nuk përcaktohen përmes grafiteve kërcënuese, por përmes dialogut, respektimit te rendit kushtetues dhe ligjit si dhe integrimit të barabartë të të gjitha komuniteteve ne shoqerine kosovare. Padyshim se integrimi i Kosovës në NATO dhe në Bashkimin Evropian janë garanca më e qëndrueshme për paqe dhe stabilitet në rajon!

Islami është një mbibesim, jo një etnicitet

Drini.us
-
0
Islami është një mbibesim, jo një etnicitet

Oslo 20200721. Zëvendës lideri i Komitetit të Rinisë Al-Noor, Shan Mohammed, gjatë një bisedë në qendrën 22 korriku në Oslo mbi sulmet terroriste më 22 korrik 2011, sulmin ndaj myslimanëve norvegjezë në Qendrën Islamike Al-Noor në Bærum më 10 gusht 2019 dhe jetën pas kësaj. Lideri i Ap-së, Jonas Gahr Støre në plan të parë. Foto: Heiko Junge / NTB

Kent Andersen / Document.no

Kur kandidatja e parë e Partisë Konservatore në Vest-Agder i nënshtrohet një uniforme modeste për të peshkuar vota nga sekti mysliman në Norvegji, ajo po ndihmon në çimentimin e një gënjeshtre që shumica e myslimanëve e shohin si një të vërtetë absolute: se myslimanët janë një etni dhe një grup etnik që mund të ekspozohet ndaj racizmit në një bazë të barabartë me etnitë e tjera – këtu përveç njerëzve të bardhë të cilët mund të ngacmohen plotësisht lirshëm dhe pa u ndëshkuar dhe kurrë nuk kanë nevojë për mbrojtje.

Kjo gënjeshtër se Islami është një grup etnik që mund të ekspozohet ndaj racizmit përmes kritikave ndaj fesë nuk është gjithëpërfshirëse vetëm në vendet perëndimore – është gjithashtu një kërcënim gjigant për shoqëritë demokratike: Përdoret si një levë për sektin gjigant islamik për të uzurpuar pushtetin dhe pozitën në shoqëri duke e kthyer kritikën legjitime ndaj fesë në racizëm të paligjshëm. Kundërshtimi i bestytnisë së Islamit bëhet kështu nazizëm.

Në bazë të kësaj gënjeshtre, anëtarët e sektit musliman mund të pretendojnë se janë viktima të racizmit kur besimet e tyre shumë të dyshimta kritikohen siç e meritojnë. Ata gjithashtu mund të kërkojnë që sekti të konsiderohet si një grup i ndjeshëm që kërkon trajtim të veçantë, mbrojtje dhe trajtim të veçantë – ndoshta sipas modelit që kanë marrë samët në Norvegji, ose maorët në Zelandën e Re. Kjo është të fitohet pushtet në një bazë të rreme. Ka përfitime të jesh një grup i ndjeshëm.

Në demokratitë bashkëkohore perëndimore, është si të thuash e dobishme dhe e leverdisshme të pretendohet të jesh një grup i ndjeshëm, i përndjekur, i sulmuar dhe i shtypur. Atëherë, dera është plotësisht e hapur për të kërkuar trajtim të ndryshëm përmes ligjit, dhe atëherë nuk është shumë larg deri sa të kërkosh institucione publike dhe politike që mund të merren me interesat e ‘etnicitetit’ përballë shoqërisë së madhe, në mënyrë që të mund të bësh çfarë do në anën e shoqërisë. Si të krijosh shoqëri paralele me ligjet e veta, siç kanë tendencë sektet të bëjnë.

Tani nuk ndihmon më demokracia përfaqësuese: Vetëm përfaqësuesit me “etnicitetin” e duhur (në fakt supersticion) mund të përfaqësojnë grupin e tyre. Kjo është mbi të cilën ishte e bazuar “Black Lives Matter”: Jo një përfshirje të rritur, por më shumë diskriminim të rritur dhe kërkesa për një status të lartë ku kritika dhe faktet bëhen njësoj me “ndjekjen”, ose në rastin e Islamit: “islamofobia”.

Nga aty, rruga është e shkurtër për çdo minoritet që të marrë pushtet mbi shoqërinë e madhe dhe demokracinë, me kërkesa për pushtet politik, kërkesa për dëmshpërblim, kërkesa për parlamentin e tij dhe kërkesa për territorin e tij, ku mund të shfaqen si popull zotërues, të ngritur mbi shoqërinë e madhe shtrënguese. “Ne thjesht duam të jetojmë në paqe!” Po, atëherë… Grupet minoritare që fillimisht marrin një gishti të vogël, kurrë nuk ndalojnë së kërkuari më shumë. Pse do ta bënin atë? Kurrë nuk është mjaft, dhe kurrë nuk është mjaft mirë. Dhe gjithçka që mund të bëjë shoqëria e madhe kur e pranojnë premisat, është të jepet pas ankimeve dhe qarravitjeve për ndjekjen, urrejtjen dhe racizmin. Nuk ka asnjë ndalim.

Pikërisht këtë strategji ka adoptuar sekti Islam duke pretenduar se është një grup njerëzish dhe nuk është rastësi. Është një strategji politike e poshtër nga organizatat antidemokratike si Islam Net dhe Vëllazëria. Dhe gjithçka bazohet në një gënjeshtër, sepse askush nuk e ka Islamin në materialin e tij gjenetik.

Kontrolli i fakteve: Islami nuk është ADN. Është bestytni.

Me emigracionin masiv në Evropë gjatë 40 viteve të fundit, Norvegjia ka fituar një diasporë të madhe aziatikësh nga Pakistani – dhe ata nuk kanë ikur nga asgjë. Indianët myslimanë morën vendin dhe territorin e tyre në vitin 1947, të cilin e quajtën Pakistan, dhe jo-myslimanët u pastruan nga zona ku kishin jetuar për një kohë të gjatë – pra në të njëjtin vit që hebrenjtë morën tokën e tyre. Norvegjia gjithashtu ka një grup të madh afrikanësh nga Somalia dhe arabë nga Siria – për të përmendur tre shembuj.

Këto grupe emigrantësh rrallë pretendojnë se janë të keqtrajtura, të kërcënuara, të ekspozuara dhe të lënduara në baza etniciteti apo race. Ata që bëjnë zhurmë, pretendojnë se janë kolektivisht të ekspozuar dhe të lënduar në baza supersticioni, islam – sikur të kishin një etnicitet të përbashkët dhe të ishin një grup i përbashkët njerëzor. Dhe nuk janë. Kjo nuk është e vërtetë. Islamizmi nuk është një etnicitet. Islamizmi nuk është një grup njerëzor. Asnjë njeri në botë nuk ka asnjë shkëmbim të islamit në ADN-në e tij, dhe nuk ka njerëz që lindin myslimanë. Të jesh mysliman është vullnetar dhe është diçka që vendos të jesh çdo ditë, por gjithashtu është diçka nga e cila mund të heqësh dorë në sekondë nëse e dëshiron – ndryshe nga të jesh eskimo, i zi, aziatik, indian, hebre, aborixhinë apo i bardhë. Të kesh një etnicitet, ngjyrë lëkure dhe karakteristika racore nuk është diçka që mund t’i imponosh një fëmije, dhe nuk është një zgjedhje që merr. Nuk mund të konvertohesh në ose nga një etnicitet, dhe nuk mund të fajësohesh për këtë, sepse në të vërtetë nuk ke asnjë zgjedhje. Islami nuk është një pjesë e kësaj. Islami nuk ka të bëjë me etninë ose grupin etnik. Megjithatë, kjo është aq e çimentuar sa myslimanët e quajnë njëri-tjetrin “vëlla” dhe “motër”, edhe pse Islami nuk është në gjakun e tyre. Janë vetëm mendime në kokën time. Trillime. Ata ua shesin atë trillim politikanëve norvegjezë, të cilët e blejnë atë në mënyrë jokritike.

Islami është një bestytni e vjetëruar, antidemokratike dhe e politizuar

Islami është thjesht bestytni fetare e bazuar në supozime – dhe një bestytni krejtësisht e çmendur dhe qesharake macho nga zonat e lashta të shkretëtirës. Islami nuk krijohet nga ADN-ja dhe nuk transmetohet përmes trashëgimisë – transmetohet përmes traditës. Islami u krijua nga një grabitës i vetëm i dhunshëm karvanësh nga shoqëria e pamëshirshme fisnore e viteve ‘600, i cili papritmas e emëroi veten profet dhe zëdhënës të perëndisë Allahut dhe më në fund vendosi të mblidhte një ushtri për të ushqyer bestytnitë e tij. Dhe me këtë, Islami u bë edhe politikë.

Këto janë fakte të padiskutueshme, historike, dhe gjithçka varet nga fakti nëse e besoni këtë marrëzi apo jo. Profeti i vetëshpallur nuk bëri mrekulli, nuk kishte spiritualitet dhe mesazhi i tij nuk përmban humanizëm, falje, qytetërim ose pasurim kulturor. Përkundrazi, Islami është një kanibal kulturor i ndenjur që nuk kontribuon në asnjë përparim në art, kulturë, vallëzim, letërsi, teatër, film, muzikë, kërkime, shkencë ose akademi – ose ndonjë gjë tjetër. Është një udhëtim intelektual dhe kulturor 1400-vjeçar në shkretëtirë. Islami shitet si “fe e paqes”, por nuk ka krijuar kurrë paqe askund.

Ajo ka krijuar luftë, varfëri, shtypje dhe konflikte vetëm për 1400 vjet, sepse dënimi për apostazinë është vdekja, ndëshkimi për të mos u konvertuar në Islam është të bëhesh një nënnjerëzor që duhet të paguajë taksa për padronët, dhe e vetmja mënyrë për të arritur në parajsën e Muhamedit me 70 virgjëresha, është përmes luftës xhihadit për Islamin. Sa primitive është kjo supersticio – dhe nuk duhet të shqetësojë askënd, pasi “islami” dosido do të thotë “nënshtrim”.

Nuk ka përparim, vetëm rregulla dhe nënshtrim.Megjithatë, nënshtrimi nuk ka asnjë vend në shoqëritë perëndimore dhe kurrë nuk do t’i sjellë individëve apo shoqërive ndonjë të mirë. Është armiqësor ndaj njerëzve dhe takohet si i paarsyeshëm dhe i trishtë.

Kjo supersticio nuk ka asgjë për t’i ofruar shoqërisë tonë apo njerëzimit – përveç një numri të pakufizuar rregullash të paqena nga djepi në varr, si dhe urrejtjes ndaj hebrenjve dhe mosbesimtarëve, dhe një vizion mbi gratë që buron nga shoqëritë primitive të shekullit të 7-të, ku gratë ishin pronë e burreve, skllavëria seksuale ishte rregulli, dhe pedofilia ishte natyrore.

Kjo ide e tmerrshme për gratë bën që sekta islame t’i veshë gratë si vdekja vetë, dhe nderi i burrave muslimanë lidhet me shkallën në të cilën ata mund të kontrollojnë gratë. Jo se është diçka unike që ekstremistët fetarë dhe sektet e kontrolluara nga burrat përcaktojnë se si duhet të vishen gratë: Mormonët kanë të brendshme magjike, amishët kanë kode të rrepta veshjeje për modestinë, Hare Krishna ka pëlhura portokalli për të gjetur qiejt, dhe dashuria e çuditshme e Warren Jeffs për fustanet pastel, poligaminë dhe pedofilinë përfundoi në çarje. Kjo thjesht e ngre islamin në nivelin e sekteve të tjera qesharake. ‘Këpucë/modestësi të ndershme’ nuk janë gjë për t’u respektuar, por shumë për t’u qeshur me to.Një supersticion kërkon pushtet etnik në një demokraci sekulare.Është e qartë se nëse pakistanezët, somalezët dhe sirianët që kanë emigruar kërkonin mbrojtje politike, trajtim të veçantë dhe pushtet politik siç e kanë marrë sajnët, atëherë kërkesat do të përballeshin përballë një muri nga shoqëria e madhe norvegjeze, ashtu siç e kanë përjetuar romët. Populli rom kishte një zyrë të vetën për romët, dhe banesat për romët, dhe u trajtuan ndryshe politikisht deri në vitet 1980, deri sa shoqëria e madhe u lodh nga budallallëku dhe ata duhej të pranonin të trajtoheshin njëlloj sipas ligjit norvegjez, si çdo qytetar tjetër. Në krahasim, sepse ata natyrisht janë po aq pretenciozë si më parë.

Kjo është arsyeja pse emigrantët në Norvegji nga vendet MENA nuk shkojnë në atë rrugë. Ata kërkojnë gjithashtu trajtim të veçantë dhe mbrojtje mbi bazën se islami është një etnicitet dhe një grup njerëzish. Nga ndonjë arsyen, kjo funksionon, edhe pse kërkesa është krejtësisht e çmendur. Islami dhe myslimanët në fakt meritojnë të njëjtin trajtim si hare-krishna, mormonët dhe shkenctologët: tallëse, shaka, kundërshtime dhe dera të mbyllen në fytyrë. Por jo. Në vend të kësaj ndodh e kundërta.

Shteti norvegjez dhe demokracia jonë e barabartë, e cila është thelbësisht laike dhe e konsideron fenë dhe bestytninë si një çështje private jashtë sferës politike, ka pranuar pa rezistencë premisën e rreme se një bestytni maço budallaqe, mizogjene e viteve ‘600 është një etni, dhe i ka dhënë asaj status në përputhje me rrethanat. Është një qark i shkurtër mendor kolektiv dhe një katastrofë që do të hajë demokracinë perëndimore nga brenda. Dhe kjo nuk vlen vetëm për Norvegjinë. Kjo vlen për të gjithë Evropën.

Islami është një sistem politik shoqëror në konkurrencë me demokracinë

Për 1400 vjet, Islami është përhapur në gjysmën e globit përmes “metodës së Muhamedit”: Të ndërhyjë në kultura të tjera dhe të pushtojë zonat dhe shoqëritë nga brenda me moralizëm, statusin e viktimës, presionin, kapitalin e dhunës dhe luftës, në mënyrë që kultura aktuale të zëvendësohet me jokulturën fetare. Thjesht pyesni një persian që dëshiron lirinë nga çmenduria arabe që ka pushtuar vendin dhe kulturën e tyre që nga viti 1979. Çështja u mbyll.

Janë këto ambicie të qarta imperialiste të Muhamedit (nëse ai ka ekzistuar ndonjëherë) që nxisin zgjerimin e përjetshëm të Islamit. Nuk ka të bëjë me prozelitizmin paqësor për të mbledhur besimtarët rreth unitetit të brendshëm, si me fetë e tjera. Ka të bëjë me uzurpimin e pushtetit politik përmes presionit, ankimeve, gënjeshtrave dhe kapitalit të dhunës, dhe kjo i frikëson shumicën e evropianëve që të heshtin. Por për fat të mirë, njerëzit kanë sy në kokë:

Sa më shumë njerëzit perëndimorë shohin për hixhabët, niqabët dhe burrat që nënshtrohen pesë herë në ditë, aq më shumë qeshim për këtë. Sa më shumë të ekspozohemi ndaj ekstremizmit islamik, përdorimit të dhunës dhe terrorizmit, aq më të tmerruar bëhemi. Kjo është arsyeja pse shumica e norvegjezëve shpifin sektin mysliman – sepse Kurani është thjesht marrëzi dhe tubat, “veshjet modeste” janë mizogjene dhe gjunjëzimi është për skllevërit.

Në vendet perëndimore, ne nuk jetojmë në një kulturë të keqe me grabitjen e nuseve, martesat e rregulluara, martesat e kushërinjve dhe pedofilinë e nuses fëmijë sipas modelit të profetit “perfekt”. Kjo nuk ka qenë kurrë pjesë e kulturës norvegjeze, edhe kur ishim më të egër. Edhe për vikingët, kishte një mënyrë të sjelljes së pandershme. Këtu në Perëndim, ideali është që burrat të tregojnë respekt të vërtetë për gratë, përndryshe ju jeni të pandershëm, dhe për këtë arsye nuk ka një grup të përbashkët vlerash.

Kjo është një katastrofë e paralajmëruar për eksperimentin politik social të “multikulturalizmit”. Dhe kështu shqetëson autoritetet perëndimore, të cilat po këmbëngulin gjithnjë e më shumë në mbrojtjen e sektit islamik sikur të ishte një pakicë etnike, duke besuar se kjo do të krijojë më shumë “unitet”. Është kundërproduktive, sepse të gjithë e dinë se është një gënjeshtër dhe ndihmon Islamin politik të minojë shoqëritë demokratike nga brenda.

Nëse doni respekt në Perëndim, bëni diçka të respektueshme

Islami është, me pak fjalë, një bestytni qesharake e kohëve të lashta dhe nuk meriton respekt më të madh sesa marrin scientologët ose mormonët. Por Islami është gjithashtu i rrezikshëm, sepse është një doktrinë politike me legjislacionin e vet që përhapet përmes kapitalit të dhunës, ekstremizmit dhe gënjeshtrës se myslimanët janë një “grup etnik i cenueshëm”. Kjo është arsyeja pse ata i bërtasin “racist” çdo ateisti – sikur nuk mund as të shqiptojnë.

Megjithatë, nëse e trajtoni Islamin pa kompromis si bestytninë budallaqe që është në të vërtetë, atëherë nuk do të ketë kurrë ndonjë debat. Sekti nuk ka argumente që mbajnë ujë kundër forcave laike që refuzojnë bestytnitë, ose forcave të krishtera që kanë një mesazh shumë më të mirë fetar. Kjo është pikërisht arsyeja pse rregullat, moralizmi, statusi i viktimës dhe kapitali i dhunës janë kaq të përhapura në Islam.

Çdo besimtar i mijëra feve natyrisht mund të pretendojë statusin e viktimës në një shtet sekular, por kjo nuk e ndryshon faktin: Feja nuk është ngjyrë lëkure. Prandaj, ata që praktikojnë islamin duhet të përballen me të njëjtën opozitë, kritikë, tallje, përbuzje dhe fakte siç duhet të përballen edhe besimtarët e tjerë – por ata nuk e bëjnë këtë. Ata e përballojnë shumë keq, dhe duket se nuk kanë marrë mjaftueshëm terapi ekspozimi demokratik.

Pra, çdokush në Norvegji ka të drejtë të kundërshtojë, të flasë më keq dhe të qeshë me islamin sipas ligjit – sepse ligji i sharias nuk vlen këtu, dhe kurrë nuk do të bëhet ligji këtu. Superstita islame nuk duhet të ketë asnjë pushtet mbi lirinë e shprehjes norvegjeze. Je plotësisht i lirë të flasësh keq për islamin. Ndoshta nuk është e sjellshme, por për siguri nuk është racizëm ose ndjekje ndaj ndonjë grupi etnik. Dhe më padi, në mënyrë që të bëjmë një gjyq nëse islami është një superstita apo një grup etnik. Bëj ditën time.

Megjithatë, kjo verifikim faktesh nuk do të sjellë ndonjë debatë, vëmendje ose ankesa sipas § 185, ashtu siç ndodhin zakonisht sulmet ndaj islamit. Kjo sekt politike e di se kur duhet të qajë, kur duhet të kërcënojë dhe kur duhet të qëndrojë në heshtje.

Ne nuk do të qëndrojmë në heshtje, dhe askush nuk do të ndalë kritikën ndaj islamit. Kur do të fillojnë politikët dhe autoritetet të pranojnë faktet dhe të zbatojnë faktet, lirinë e shprehjes dhe ligjin norvegjez? Atje vazhdohet me heshtje edhe nga elita.

Islam er en overtro, ikke en etnisitet – Document

Kosova nuk mund të mbetet peng i një “nënkryetari”

Drini.us
-
0
Kosova nuk mund të mbetet peng i një “nënkryetari”

Kolë Krasniqi, ekspert i sigurisë

Kanë kaluar 139 ditë prej zgjedhjeve dhe Kosova ende nuk ka as Kuvend të konstituuar plotësisht, as qeveri të re. Çfarë do të duhej të ishte një proces rutinë demokratik është kthyer në një ngërç të rrezikshëm politik dhe kushtetues. Në qendër të krizës qëndron një karrige bosh – nënkryetari i Kuvendit nga komuniteti serb.
Kryetari i Kuvendit, Dimal Basha, e ka shpallur institucionin si të konstituuar edhe pa këtë nënkryetar. Presidentja Osmani ka paralajmëruar se ekipi i saj ligjor po bën analizën e procesit. Opozita, ndërkohë, ka bojkotuar mbledhjet e Kryesisë, duke e lënë Kuvendin të funksionojë në gjysmë kapaciteti.
Nuk ka demokraci pa Kushtetutë
Kushtetuta është e qartë: Kuvendi duhet të ketë pesë nënkryetarë, dy nga komunitetet jo-shumicë dhe njëri prej tyre detyrimisht nga komuniteti serb. Këto janë garanci të paprekshme për multietnicitetin dhe përfaqësimin proporcional. Çdo interpretim që e anashkalon këtë detyrim nuk është pragmatizëm politik, por shkelje e Kushtetutës.
Pasojat e mosveprimit
Kjo krizë nuk është vetëm një betejë mbi procedurat parlamentare. Ajo po shndërrohet në një barrë për ekonominë dhe shoqërinë:
Buxheti i shtetit nuk mund të miratohet.
Investimet e huaja po largohen.
Agjencitë e pavarura mbeten pa drejtues dhe pa funksionalitet.
Qytetarët humbasin çdo ditë më shumë besimin te institucionet.
Në vend që të flasim për reformat e qeverisë së re, flasim për një krizë që paralizon shtetin dhe e ekspozon Kosovën si një demokraci të brishtë.
Politikanët duhet të zgjedhin: shtet apo karrige
Ky ngërç nuk është produkt i Kushtetutës, por i mungesës së vullnetit politik. Partitë kanë rënë në kurthin e kalkulimeve të ngushta, duke e lënë vendin peng të interesave afatshkurtra. Sa më gjatë të zgjasë ky ngërç, aq më të mëdha do të jenë kostot politike dhe ekonomike.
Kosova nuk mund të mbetet peng i një nënkryetari. Liderët politikë duhet të marrin përgjegjësi, të respektojnë Kushtetutën dhe të gjejnë kompromis. Ndryshe, çdo ditë e humbur në këtë krizë është një hap prapa në rrugën e shtetit ligjor dhe integrimit evropian.
1...466467468...1,769Faqja 467 nga 1,769