Kreu Blog Faqe 468

Dora e gjatë e Izraelit: Abu Obeida është eliminuar

Drini.us
-
0
Dora e gjatë e Izraelit: Abu Obeida është eliminuar

** CORRECTS NUMBER OF PALESTINIANS KILLED ** Abu Obeida, center, spokesman for the Qassam Brigades, the Hamas’ military wing, holds a press conference in Gaza City, Friday, March 26, 2010. Two Israeli soldiers and a Palestinian civilian were killed Friday as a gunbattle between troops and Palestinian militants widened into some of the fiercest fighting in the Gaza Strip since Israel’s military offensive there last year. (AP Photo/Hatem Moussa)

Hans Rustad / Document.no

Izraeli e nxori të shtunën zëdhënësin e Hamasit, Abu Obeida, nga qyteti Gaza. Obeida është një veteran brenda Hamasit. Ai është pjesë e këtij grupi që nga viti 2004. Faktin që ai gjithmonë shfaqej i maskuar e bënte të vështirë identifikimin e tij.

Obeida u bë i njohur ndërkombëtarisht për herë të parë kur njoftoi kidnapimin e ushtarit Gilad Shalit në vitin 2006.Obeida ka qenë një zëdhënës shumë i aftë dhe ministër propagande që ka organizuar një sistem të ndërlikuar për regjistrim dhe shpërndarje në mediat perëndimore. Sigurisht, ato nuk tregojnë se nga e marrin materialin.

Ministri i Mbrojtjes Israel Katz thotë se Obeida është dërguar për të takuar shumë nga shokët e tij, në fund të ferrit.

Në një postim në X, Katz shkroi se zëdhënësi i vjetër “u dërgua për të takuar të gjithë anëtarët e eliminuar të boshtit të së keqes nga Irani, Gaza, Libani dhe Jemeni në fund të ferrit”.
“Së shpejti, ndërsa fushata kundër Gazës intensifikohet”, premtoi ai, “ai do të takojë shumë bashkëpunëtorë të tjerë të tij atje – vrasës dhe përdhunues të Hamasit”.

Obeida ishte gjithashtu përgjegjëse për terroristët e Hamasit që sulmuan Izraelin më 7 tetor duke filmuar sulmet dhe duke i përhapur ato në internet. Nuk ishin individët që vepruan. Ishte pas një strategjie për t’u shkaktuar dhimbjes dhe poshtërimit maksimal hebrenjve dhe miqve të tyre.

Kjo i referohet gjithashtu mbulimit të shkatërrimeve dhe dëmeve në Gaza. Shtypi perëndimor dhe politikanët perëndimorë bëjnë sikur nuk e dinë ose nuk kuptojnë se Hamasi shtyn popullatën civile përpara, në mënyrë që Izraeli të duhet të zgjedhë nëse do t’i sakrifikojë ata për të luftuar terroristet. Kjo përdorim cinik i civileve si pengje dhe mburoja është diçka që terroristët në Lindjen e Mesme e kanë përdorur për një kohë të gjatë.

Ekziston gjithashtu një llogaritje e ftohtë pas përdorimit të pengjeve për të terrorizuar mentalisht izraelitët. Ata nuk do t’i lirojnë të gjithë pengjet, vetëm gjysmën, dhjetë nga njëzet. Bota nuk reagon që të gjithë nuk lirohen njëherësh. Izraeli nuk mund ta ndalë luftën derisa të gjithë pengjet të jenë të lira.

Obeida e paralajmëroi Izraelin kundër futjes në qytetin e Gazës:

Deklarata e fundit e Abu Obeidës u publikua të premten në mbrëmje dhe paralajmëroi Izraelin se ofensiva e planifikuar për të pushtuar qytetin Gaza do t’u ekspozonte pengjeve në rajon “të njëjtës rrezik” si luftëtarët e grupit terrorist.

Në dritën e vrasjes së zëdhënësit të Hamasit, e kombinuar me sulmet që vranë kryeministrin e qeverisë së udhëhequr nga Houthi, Ahmed Ghaleb al-Rahwi, në Jemen javën e kaluar, u raportua se kabineti ishte mbledhur për takimin e tij të javës në një vend të sigurt alternativ nga frika e sulmeve hakmarrëse.

Izraeli eliminoi pothuajse të gjithë qeverinë e Jemeni.

Israels lange arm: Abu Obeida er eliminert – Document

https://www.timesofisrael.com/the-face-of-hamas-israel-confirms-terror-groups-spokesman-abu-obeida-killed/

Xhabir Morina na e penetroi Xhavit Halitin në Komitetin Drejtues të OMLK-së së dytë

Drini.us
-
0
Xhabir Morina na e penetroi Xhavit Halitin në Komitetin Drejtues të OMLK-së së dytë

Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani 

Para pak kohësh rastisi ta dëgjoj rrëfimin e Xhavit Halitit, se ishin Skendër e Elife Luzha që kishin ndërmjetësua, Xhaviti të njihej me Xhabir Morinën dhe Hilmi Reçicën dhe ata “tap-fap” e kishin kooptuar Xhavitin në Komitetin Drejtues të OMLK-së (së dytë), për të cilën thuhej se e kishte formuar Xhabir Morina. Kjo duhet të kishte ndodh në fund të vitit 1984. [Fragmente të asaj interviste, të shoqëruar me komente, i kam përgatit për librin e radhës.] U informova se Skender Luzha jeton në Essen / Gjermani. Për herë të parë ia dëgjoja emrin, edhe pse shumë vite paskëshim jetuar si fqinj. Në telefonin e tij mobil i dërgova lutje për takim, sepse dëshiroja të informohesha, kur e si e kishte njohur Xhavitin dhe si i ishte mbush mendja të ndërmjetësonte që Xhaviti të bëhej kuadër i OMLK-së së Xhabir Morinës. Ma ktheu përgjegjjen: “nuk të informoj ty por do ta informoj R.I.” Ende nuk e ka informuar as R.I., edhe pse u bënë goxha do muaj. Në muajin janar e luta edhe Elife Luzhën, me të cilën kisha njohje fizike. Ajo, me finesë që e karakterizon, refuzoi të informonte.
Më herët i kisha lut Xhabir Morinën dhe shumë kuadro të OMLK-së se tij, të më informonin, kur, ku, kush ishin bashkëthemeluesit e kësaj OMLK-je. Askush nuk ka pranuar e nuk po pranon të ofrojë informacion. Ca nuk e dinë, ndërsa ata që e dinë, po heshtin. PSE?!
E devijova “rrjedhën” e shkrimit, sepse e kam shqetësim ekstra, pse ende po hezitojmë të rrëfejmë me diversionet që na i kanë bërë agjenturat jugosllave, edhe duke themeluar “organizata ilegale”, viktima të të cilave ishim.
Ndodhi ploja barbare ndaj Jasharëve në Prekz, të cilën e kemi legjendarizua si Epope. Tashmë Kryesia e LPK-së u detyrua të reflektonte dhe të angazhohej. Kaloi në Tiranë. Shpejt u informua, UÇK nuk kishte Shtab Qendror e as funksionalitet të koordinuar. Në takim të parë Kryesia zhbëri Sektorin e rëndësisë se veçantë, të cilin e kishte kap Xhavit Haliti, dhe zuri të improvizonte rrolin e shtabit, deri sa ta konsolidonte Shtabin Qendror, i cili nga janari 1997 ishte zhbë.
E përjetova si tronditje që në Tubimi komemorativ, të cilin e pat organizua Shoqata e veteranëve të Shqipërisë në Muzeun Kombëtar në Tiranë, Xhaviti e Azem Syla nuk pranuan të mbanin fjalë rasti për Plojën / Epopën në Prekaz, bile as që morën pjesë, edhe pse i pata lut të flasin, sepse më kishin ngarkuar ata të Shoqatës. Edhe në komunikatën nr. 45, e lëshuar në emër të Shtabit Qendror, po kuptohet: inekzistent, që e mbante datën e 9 marsit 1998, as që përmendej të kishte ndodh Ploja / Epopeja e Jasharëve të Prekazit!!
Na ndodhi një si tragjedi, e cila duhet vlerësuar si epike. Brenda dy netëve në Tropojanë erdhën ilegalisht rreth 1400 kryengritës nga të gjitha anët e Kosovës. Donin të armatoseshin e të ktheheshin për të luftuar kundër forcave serbe. Gjatë rrëfimeve të mëhershme, meqë nuk i kisha mbajt mend datat, herë thosha ka ndodh në fund të marsit, e herë në fillim të prillit 1998. U gëzova kur Agron Gashi, gjatë intervistimin që më bëri në vitin e kaluar, më shkroi: “ishte 4 prilli 1998 kur të kam pa në vizitën që na e bëre në Viçidol të Tropojës…” Meqë më patën alarmuar Iliri (Konushevci) dhe Qerimi (Kelmendi), se nuk kishin të holla për të ble bukë e djathë për ata kryengritës të uritur nga rrugëtimi i gjatë e i rrezikshëm, e luta Gafurr Elshanin të shkonim ta ndihmonim Logjistikën e UÇK-së në Tropojë për t’i ushqye kryengritësit. Meqë Gafurri, arkëtari i LPK-së, nuk kishte të holla, siç pat thënë, i drejtohet shokut të tij, Xhavitit. Xhaviti duhet t’i ketë thënë: “ata që duan kryengritje të armatosur, le t’i ushqejnë…” Fatmirësisht shoku i Qerimit dhe Ilirit, malësori vuthjan i Qeremit të Valbonës, Perlat Gojçi, e hetoj shqetësimin tonë, prandaj reagoi: “ec hipni në xhip t’u dërgoj në Bajramcurr. Për një muaj, bukë, kripë e zemër i kanë nga unë. Uroj të kem mundësi më gjatë…” Arritëm rreth orës 22 në BajramCurr. Perlati e dinte ku mund të gjendej kryepolici Jonuz Hyka. Fatkeqësisht nga ai morëm informatën e hidhur: “Drejtori Sokol Bare më ka urdhëruar të mos lejojë të furnizohen me bukë refugjatët që kanë ardhur, sepse me uri do t’i detyrojmë t’i shpërndajmë në kampe të refugjatëve…” Provoi Perlati ta korruptonte kryepolicin Hyka, por ai refuzoi…
E habitshme, pse Gafurr Elshani nuk e rrëfen asnjëherë atë përjetim!!
Se si pat përfunduar ajo tragjedi, e kam rrëfye më shumë se një herë, prandaj po përmbahem kësaj radhe.
Beogradi fashistoid, paralelisht me planifikim e sulm të zemrës se UÇK-së në Prekazin legjendar, duhet ta ketë urdhëruar kolonelin Ahmet Krasniqi të formon ushtri diversioniste, për t’ia kundërvënë UÇK-së. Ai, nga 5 deri me 7 mars e formon FARK-un në Zvicër. Xhaviti, meqë nuk po ia delte me grabitje të financave ta komplotonte UÇK-në, siç e kishte komplotuar deri atëherë, urdhëron AD të shkojnë bashkë në Osllo, të takohen me komandë të FARK-ut për ta koordinuar kompletimin e UÇK-së. E bejnë marrëveshjen më 22 maj 1998 në zyrat e bojagjisë Fatmir Zymeri. Komploti diversionist i asaj marrëveshje ishte futja e Brigadës diversioniste, më 24 qershor 1998, më 147 pjesëtarë, e komanduar nga Tahir Zemaj. Ajo diversion ia doli ta zhbënte UÇK-në në Dukagjin deri në fund të korrikut 1998…
Po Xhaviti e urdhëroi AD të bëhej përfaqësues i UÇK-së, duke hap zyrë në Prishtinë. Fakti që regjimi i Millosheviqit e tolerojë AD, me bashkëpunëtorë Azem Vllasin, Albin Kurtin & Co, ishte tregues se Xhaviti e kishte kooptuar që vazhdohet me kompletime të tjera, por më të sofistikuara. Ishte i ditur Xhaviti për të na i bë ato komplote, apo ishin specialistët klandestinë të Beogradit, që fshiheshin pas Xhavitit & Co.
Më 1 e 2 maj 1998 e mbajtëm Kuvendin e 6-të të LPK-së. Ndokush e quanim Kuvend i jashtëzakonshëm. Xhaviti tha parmbrëmë në një televizion, se nuk është dashtë të mbahej. Fatmirësisht e kapërcyem pa përplasje gjakderdhëse, siç duhet ta kishin planifikuar Xhavit Haliti, Hashim Thaçi & Co. Në Kryesinë pasuese nuk u votua asnjërin prej komplotistëve. Për herë të parë, nga viti 1987, pranova të bëhesha anëtar Kryesie, meqë në vitin 1987 kisha bërë kërkesë ultimative, në kryesi të mos ishin dy e më shumë familjarë. Dhe meqë Muhameti, Djali axhës, ishte më i moshuar, nuk pranoja të isha as kandidatë për t’u votuar. Prani në Kryesi të LPK-së kësaj radhe më krijojë mundësi të isha rrebel me më shumë mundësi, siç ishte menaxhimi i mjeteve të Fondit “vendlindja thërret”. Deri në fillim të qershorit 1999, ia pata dalë të mos përfundonin në kthetra të Xhavitit shumica e mjetet që grumbulloheshin në Fond në Gjermani; edhe pjesë e madhe e mjeteve që grumbulloheshin në Belgjikë, në Holanda dhe në shtetet skandinave, i dorëzonin në Zyrë të Fondit në Bonn. Në fillim të qershorit 1999 më mashtruan, prandaj në kthetra të Xhavitit dhe Hashimit përfunduan 8 (tetë) milionë DM. Pranues fizik të tyre ishin Gani Thaçi (vëllau i madh i Hashimit) dhe bojagjia shqiptaro-norvegjez Fatmir Zymeri (legeni i Xhavit Halitit dhe bashinvestuesi në Prishtina Mal).
Nga maji 1998 deri në mbarim të Luftës çlirimtare jam përpjek që mjetet financiare të Fondit në Gjermani t’u shkonin vetëm logjistikës dhe shtabeve të zonave të UÇK-së. Në sektor të logjistikës në Shqipëri nga Ramush Haradinaj ishte autorizuar Raif Gashi (tashmë milioner). Ndërsa shtabet e zonave kishin autorizuar Ali Ramaj, Sabri Kiçmarin, Naser Idrizin, Ramiz Lladrovcin…
***
Digresion:
Nga viti 1978 deri në shkurt 1982 nuk kam grumbulluar e menaxhuar mjete financiare për organizata. Jam vetëfinancuara nga puna ime. Kur e bashkuam bashëveprimtarinë më 5 prill 1981 në takimin që pata me Kadri Zekën, i autorizuar nga Jusuf Gërvalla, kam shpërnda çeqe për të transferuat ndihma në “Fond për ndihma Katerina Asal”. Ishte Fond që e kishte formuar Kadri Zeka, në emër të zviceranes enveriste Katerina Asal. Asnjëherë nuk kam pyet sa ndihma po grumbulloheshin dhe si po shpenzoheshin. Në shkurt 1982, me ftesë të Çiftit Shefkat e Nexhmi Sherolli, ishim për vizitë në Suedi. Ai çift m’i dha për organizatë 50 mijë krona suedeze ndihmë dhe nga 10 mijë lorona dhuratë personale Hasan Malës, Saime Isufit dhe mua. Me ato 60 mijë SEK financova veprimtarinë deri në janar 1983, kur e formuam kryesinë e LR(S)SHJ-së. Ato mjete që na i dhanë Çifti Sherolli, me kurs të atëhershëm bënin rreth 7500 Euro ndihmë për organizatë dhe rreth 1500 Euro ndihmë personale për secilin. Pasi ndodhi përplasje edhe me Hasan Mamlajn dhe tifozët e tij, u përfola se i kisha përvetësuar 50 mijë korona suedeze. Edhe në libra që i botuan Faridin Tafallari dhe Xahfer Durmishi, u propagandua edhe shpifja se unë i kisha vjedh ato 50 mijë SEK.
Në vitin 1991 ca bashkëveprimtarë (Muhamer Shabani, Bexhet Mehmeti, Alush Blakaj, Ibrahim e Kadri Ipek, Refik Hamiti, Imer Duka, Mustafë Klemendi, m’i besuan rreth rreth 160 mijë DM, për biznes në Tiranë. Nga ato mjete i kam (sh)përdor ca për të strehuar e financuar guerilë që vinin ilegalisht në Shqipëri për t’u armatosur. Njeri nga ata ishte edhe Kadri Veseli, që pat ardhur në fillim të vitit 1992 dhe i pata ofruar strehim, ndërsa Xhavit haliti e qante p… si pjepnin në haremin e Hajdinë Sejdisë. Ca nga ato mjete i pata (sh)përdor edhe për të financuar mitingun e parë në Tiranë, me moto “Rinia e Shqipërinë përkrah Republikën e Kosovës”. Xhaviti qe përpjek ta sabotonte. Hajdinë Sejdia i pat dhënë 100 USD. I grisa dhe ia përplasa në surrat. Sali Berisha i komandoi Arben Likën dhe të tjerë anëtarë të kryesisë së Rinisë Demokratike që mitingu të mbahej pranë stadionit, e jo në Shehshin e Gjergj Kastriotit. Fatmirësisht nuk ia zbatuan atë urdhër. Ishte miting që kishte pjesëmarrës gati sa në mitingu kur u prit serbofili Xhejms Beker (ministri i jashtëm i USA-ve)…
Ca nga ortakët që i patën investuar mjetet në atë biznes ende janë të hidhëruar për keqmenaxhim e (sh)përdorim të mjeteve të tyre…
***
Pas Lufte u angazhova që të informohen për ndihmat që u kanë shkuar veprimtarëve të Lëvizjes në Kosovë, nga viti 1987 deri në vitin 1993, dhe UÇK-së nga formimi e deri kur ka përfunduar Lufta. Nga viti 1987 deri në prill 1998 pothuajse të gjitha ndihmat financiare që duhej të shkonin në Kosovë, i ka “menaxhuar”pothuajse vetëm Xhavit Haliti, sepse atij i janë dorëzuar nga Kryesia e LPK-së dhe nga Këshilli i Fondit “vendlindja thërret”. Tani, zor të gjendet ndonjë veprimtar i atyre viteve që tregon sa ndihma ka pranuar nga Lëvizja e Emigracionit. Gjithashtu janë fare pak guerilë të UÇK-së që japin informacion për ndimat e pranuara nga Fondi “vendlindja thërret”, deri në prill 1998. I kam lut edhe Nait hasanin e Rexhep selimin të informojnë. Jam llahtaris kur kam dëgjuar (në korrik 1998 në Hotel Victoria në Prishtinë, që duhet të ishte pronësi e Bedri Selamit dhe Azem Sylës & Co.), kur në prani të pothuajse të gjithë komandantëve të zonave operative, Sami Lushtaku e Sylejman Selimi informuan se nga shtatori 1998 deri në qershor 1999, ZO e UÇK-së në Drenicë nuk kishte pranuar asnjë “lekë e fishekë” nga Fondi, siç u shprehen ata. Bile thanë se pushkët i mbani si huj gardhi, meqë nuk kishin municion. Sylejmani tha se kur ishte komandant i Shtabit të Përgjithshëm nuk ka pas asnjë informim për qarkullimin e financave të UÇK-së. Edhe Komandanti Agim Çeku, në prani të Rexhep Qosjes e Ton Markut (në gusht 1999), pat thanë se asnjë informim nuk e kishte për financa të UÇK-së dhe askush nuk i kishte ofruat të holla as për cigare. As Komandanti Bislim Zyrapi nuk ka pas informata për financa të UÇK-së…
Xhavit Haliti para pak kohësh në një intervistë tha, se fshehurazi nga Kryesia, kishte bë marrëveshje në verë 1996, me “kryeministrin” Bukoshi [me ndërmjetësim të AD, në banesën e Ilmi Muzaqit në Rosenheim të Gjermanisë), që Bukoshi t’i jepte për UÇK nga 30 mijë DM në muaj…
Fatmirësisht UÇK-ja e Vegjëlisë çlirimtare e Kosovës i sfidoi Serbinë dhe “uçk” e Xhavit Halitit & Co, me peripeci e sakrifica të mëdha, por me çlirim të Kosovës!
Ky hulumtim që po bëj, – fatkeqësisht me pak sukses, sepse “ndërmarrja e përbashkët kriminale” e Xhavit Halitit & Co ia kanë dalë t’i trembin bashkëveprimtarët që të informojnë, – e ka shqetësuar atë bandë të komplotistëve dhe tifozët e tyre profiterë…
[Fund]
PS.:
Gati harrova: edhe Xhavit Halitin, si të tjerët që ishin pjesëtarë të agjenturave jugosllave, i trajtojë si viktima të popullit të pushtuar, por nëse edhe pas Referendumit për pavarësi kanë qenë marioneta e agjenturave serbe, nuk ua bejë hallall (siç do të shprehej Babi im për rast të ngjashëm).
Logjike është të bëhet pyetja: ku i kanë financat Xhaviti & Co, që ia kanë grabi UÇK-së? Një pjesë duhet t’i ketë shpërnguar kryeministri Nano në bixhoz, pjesëm më të madhe duhet t’ua kenë besuar për menaxhim Gazmir (Gaz) Demit, Et’hem Ramadanit, Fatmir Zymerit, Gani Dreshajt… Po të kishim AIK e hetuesi profesioniste, duke u hulumtuar bizneset e atyre biznismenëve, do zbulonin se nuk i kanë të gjitha financat nga biznesi i tyre. Ta zëmë, Gaz Demi duhet ta ketë privatizuar truallin e KNI “Ramiz Sadiku”, nga Pallati i shtypit deri të Stacioni i trenit në Prishtinë. Atëherë është fol e shkrua se Gazi po e shiste Hotel “Butrintin” në Sarandë për ta paguar dhjetra milionë atë truall. Ishte vetëm mashtrim, meqë atë Hotel ai e kishte dhe e ka përherë në pronësi. Gazi ka investuar edhe në Kodër të Diellit (“Shapk”) në Tetovë…
____
* Kushdo që mendon se tjetri shkruan gjëra që nuk janë të vërteta rreth tij, ka të drejtë ta dërgoj përgjigjen në portalin Drini, që Redaksia ia boton menjëhere. 

“Vërtejshta”, ma e shejshta !

Drini.us
-
0
“Vërtejshta”, ma e shejshta !

Syrja Etemi, Tetovë

Teksti, Syrja ETEMI
Fotot, Marsim NEZIRI
___
Në fundin e Udhës së Govedarit, që i themi ne Sllatinasët, të shfaqet një kodrinë e butë e mbushur me vegjetacion plotë gjelbrim që të mahnitë e të bën për vete. Takojmë kullotat e lëna djerr, duke ndjekur përroin e quajtur: Ujt’i Trëndafilit, qafat e udhës të gjarpëruar nëpër “Ferin” e lartë deri 2 m. , për t’u futur në pyjet (shubutin) e Ahishteve të shumta. Hera herës, zhurma e ujit të kajnaqeve që kalojnë nëpër lugje here – herë të rrëpinjta, të kënaq me zhurmën grafulluese; me reflekset e çuditshme plotë valëzime të ndritshme nga rrezet e diellit, por, edhe me freskinë e ajrit të pastër që vjen nga gjoksi i bjeshkëve shtathedhura të Sharrit. Ndërsa ngjitesh lart kreshtave hijerënda, ndjen madhështinë me pamjet e majave të maleve të Vërtejshtës, me atë koloritin magjepsës pyjeve, të shkurreve e fierishteve.
E, mrekullia e natyrës nuk ka të mbaruar, ajo, jo vetëm të josh me këto relieve të thyera e të buta , por, të fut në galeritë e të panjohurave të saja. Në xhepat e këtyre shkëmbinjëve, në këto plasaritje, duken shumë barishte, që të ngjajnë si lulishte të varura ballkoneve të shtëpive të Rrafshit, madje, edhe drurët e llojeve të ndryshme, që nga lajthia, dushku, ahu, shkoza, frashëri, dëllinja e kuqe dhe zezë, etj. Ndërsa, dredhëzat, manaferrat e kulumritë, kaçat, i gjen thuase në çdo kënd, varësisht edhe nga stinët e vitit. E, këtu takon edhe gojëdhëna të shumta për këtë zonë. Ja një prej tyre: “Malësorët e kohërave të thella të këtyre anëve, janë çvendosur moti e, s’dihet se kurrë, e, s’dihet se ku kanë “ikur”, por na mbetet vetëm të presupozojmë. Kuptohet, stërgjyshërit e moçëm, aty ku kanë gjetur ujë, tokë e malin pranë, kanë ndërtuar banesat e tyre modeste, për të ardhur një kohë tjetër, që s’dihet se kurrë, edhe t’i braktisin përfundimisht, për t’i ngelur këtij vendi vetëm emërtimi: V ë r t e j s h t…”
Vërtejshta është formuar me thyerje të fuqishme tektonike dhe në pjesën më të madhe ka formën e germës “A”, ku, ma matanë rrjedh lumi i gajasur i Sllatinës, i cili di të tregohet, herë i rrëmbyeshëm dhe herë i qetë. Shpatet e tij janë shumë të pjerrëta, kurse shtrati është i ngushtë dhe formohet drejtëpërsëdrejti në shkëmbinj rrënjësor.
Përgjatë rrugës për në thellësi të pyllit të Vërtejshtës, shpesh mund të pikasësh maja shkëmbore të larta e dhiare shumë të thella, plotë kthina, madhështore e kureshtëndjellëse.
Në udhëtim e sipër, kureshtari i beftë mund të humb pa dashje në peisazhet arkitekturore shumëformëshe të Vërtejshtës, ku është shkrirë e gjelbërta e bimësisë barishtore e drunore. Mund të harliset e të futet në dukuritë e pazakonta natyrore mijëravjeçare të formimit të tyre, në epoka gjeologjike të formimit e një ekositemi paksa të ndërlikuar, që të bën të parashtrosh një mori pyetjesh të pazakonta: Si, e, kur janë formuar gjithë këto krijesa në unitet veprimi e jete, lindje e shuarje të pjesshme?
Sido që të jetë pyetja, një përgjigje është në vend e me vend: “Sllatinasët kanë sens për të shijuar të bukurën e madhështoren… Ata dinë t’u japin jetë rrënjëve të të parëve të tyre,e,  kjo dëshmohet ashiqare me ndërtimin e shumë kampshtëpizave bukuroshe në Vërtejshtën e gjyshërve e katragjyshërve të tyre të fisëm.

Halil Geci: Mos lejoni t’u gënjejnë, mos u besoni Kicave e Kucave…!?

Drini.us
-
1
Halil Geci: Mos lejoni t’u gënjejnë, mos u besoni Kicave e Kucave…!?

Halil Geci, Skenderaj

DERI KUT DO TË KTHJELLET LDK-ja
Unë mendoj se derisa në parti të jenë ende figura si Lutfi Haziri, Avdullah Hoti, “Gazi i Muhaxherëve” i ardhur nga Orës e Veton Surroit, së bashku me Kicen, Kucen dhe mbështetës të tjerë të linjës “iso-hashimjane”, as Kosova e as LDK nuk do të ecin përpara.
Këta njerëz e kanë kapur partinë aty ku e lanë Hashimi dhe Isa, duke e shtyrë drejt pushtetit përmes servilizmit dhe kompromiseve të dëmshme.
Ata kanë mbështetur publikisht marrëveshje kundër interesave të vendit. Shumica prej tyre kanë ngritur dorën në Kuvend për të thënë “po” ndaj tradhtisë iso-hashimjane, duke u larguar nga rugovizmi dhe duke ndjekur një “rrugë të re” të ndërtuar vetëm mbi interesa personale.
Në këtë formë, LDK rrezikon të degradojë në një parti minore, të renditur pranë grupeve të vogla politike pa ndikim real.
Sot duket se LDK është e gatshme që edhe në këtë mandat të provojë ta rrëzojë Kurtin, me qëllimin e vetëm për t’u kthyer në pushtet përmes aleancës me Listën Serbe dhe PDK-në, duke realizuar kështu tradhtitë e tyre të nënshkruara e të verifikuara në Kuvend.
Një thirrje elektoratit
Mos i lejoni të ju gënjejnë! Mos i besoni Kicave dhe Kucave. Ktheni votën te baza, mos lejoni kryetarët e degëve t’ju kushtëzojnë. Shpëtoni partinë nga kjo kastë tradhtarësh politikë, të cilët duan pushtet me çdo kusht, edhe nëse çmimi është tradhtia.
Ata janë të gatshëm të shesin interesat e Kosovës vetëm për të kënaqur “polarin dhe rrethin e ti ” dhe mbështetësit e tyre në Beograd, duke ndjekur amanetin dhe ëndrrën e kasapit të shqiptarëve, Rankoviçit.
LDK ka nevojë për një rikthim te struktura e vjetër, jo për ta kapur partinë, por për të ndihmuar të rinjtë dhe të gjithë ata që i shërbejnë rugovizmit dhe idealit të pavarësisë. Vetëm kështu mund të përzgjedhim kandidatë të rinj e potencialë ,që LDK i ka me bollëk, të aftë për të përballuar presionin ndërkombëtar dhe për të mbrojtur interesat e vërteta të qytetarëve të Kosovës.

Arsen Pensa: Kujtimet nga jeta dhe puna ime në Kosovë – me parathënie nga Enver Ferati

Drini.us
-
1
Arsen Pensa: Kujtimet nga jeta dhe puna ime në Kosovë – me parathënie nga Enver Ferati
RUDIS d.o.o. – Trbovije. RUDIS është nje kompani inxhinierike – lider në Slloveni, e specializuar në inxhinierine e zbatimit në fushat e energjetikës, ekologjisë, industrisë dhe xehtarisë.
Nga: Enver Ferati, Prishtinë
___
Z. Arsen Pensa, inxh. dipl. i xehtarisë, e kam njohtuar dhe kam pasur kontakte të shpeshta me te pas çlirimit te Kosoves, nga viti 2000, gjate periudhes dhjetevjeçare, si drejtor i perfaqesise se firmes slovene “Rudis” ne Kosovë. 
Në ate kohë në Slloveni mbaheshin simpoziume, konferenca dhe takime te shpeshta me qellim te kembimit te pervojave dhe te bashkëpunimit ne projekte te perbashkëta ku merrin pjese ekspertë te shquar te inxhinierisë nga vendi dhe regioni e më gjerë.
Si ekspert i njohur ne lemine e vet z. Arsen
Pensa ishte i ftuar regullisht ne keto takime. Kurse mua me ftonin si perfaqsuesin e firmes “Rudis” ne Kosove  e cila gjate periudhes ne fjalë gezonte prioritet ne shfrytezimin e fondeve te Bashkesise Evropiane per rimëkëmbjen ekonomike.
Ne njerin nga takimet e para, gjate pushimit, mu afrua nje burre i moshuar dhe me pyeti: “Ju qenkeni nga Kosova a ?” dhe vazhdoi:
“Po a dini se një pjesë të bukur të jetës sime, nga viti 1948 dei më 1956 e kam kaluar në Kosovë ?”
Keshtu u njohta me z. Arsen Pensa dhe keshtu filloi nje shoqerim i ngrohte mes nesh deri ne e fund te jetes se tij.
Që ne takimin e parë me tha se ende e ka ne zemer Kosovën dhe kujtimet e bukura nga koha sa kishte jetuar dhe punar atje.
Pas këtij takimi sa here që kam shkuar ne Sloveni kam qene mysafir ne shtepine e tij.
Gjate vizites qe pare, ku ai me bashkëshorten kishin ftuar edhe te bijen Maja dhe te birin Dushanin, z. Pensa ma dhuroi nje ekzemplar te librit te memoareve të tia: KUJTIMET E MIA me kapitullin: Jeta dhe puna ime ne Kosove.
Nuk me befasoi, pasi qe tanime isha i informuar per kête liber dhe me padurim prisja kur do ta bënte kete gjë.
Ky liber eshte shumë interesant per lexuesit ne pergjithesi, e për lexuesit nga Kosova, sidomos kapitulli ku e pershkruan jeten dhe punën e tij ne Kosove si inxhinier i punësuar ne “Trepçe” në vitin 1948
Prandaj vendosa ta perkëthej këte kapitull dhe qe disa pjesë te zgjedhura t’ua ofroj
lexuesëve te interesuar.
Arsen Pensa ne memoaret e tij nga Kosova, e pershkruan shume bukur gjendjen ne “Trepçe” ne vitet e para pas Luftes se Dyte Boterore. Ai shkruan per rendésiné e “Trepçes” per tejkalimin e pozites shume te
veshtirë të Jugoslavisë pas bllokadés nga lindja dhë perendimi, si dhe per ndryshimin e qendrimit te pushtetit jugoslav ndaj shiptarëve.
Në fillim “Trepçën” e udhëhiqte një shqiptar e pastaj me nuk kishte asnjë prej tyre ne vende udhëheqese. Shkruante edhe per kontrollin total të sigurimit shtetëror (UDB-së famëkeqe).
Edhepse autori nuk shkruan në menyre eksplicite për këté temë, lexuesi lehtë mund të konkludojë se kontrolli dhe prania kaq e madhe e sigurimit shtetëror në Trepçë shpjegohet me perfitimet grandioze që shteti Jugosllav i ka pervehtësuar me eksploatimin e kesaj miniere.
Këndvështrimi i z. Pensa në kapitullin per Trepçën eshte kryesisht nga aspekti i tij profesionist i një inxhinieri të ri të xehtarisë. Ai shkruan se është marrur edhe me çeshtje financiare, por kuptohet se keto gështje kanë të bëjnë vetëm me financimin e modernizimit të pajisjeve dhe të
teknologjisë së prodhimit. Prandaj as që mund te pritet që ai të ketë pasur çasje ne vlerat qe shteti i pervetësonte gjatë eksploatimit të “Trepçës”.
Përveç prodhimit të plumbit dhe zinkut ai as që e permend prodhimin e metaleve të çmuara: të arit dhe të argjendit sepse këto kanë qenë sekret i ruajtur mirë nga sherbimi i sigurimit shtetëror.
Në fund autori shkrimet e veta në këtë kapitull i perfundon duke thënë se “Trepça” edhe pas largimit të tij vazhdoi të zhvillohet duke mos u mbështetur vetëm në prodhimin e xehes dhe të metaleve por edhe duke ndërtuar kapacitete per finalizimin e tyre dhe kështu u shëndruar në një gjigand të vërtetë ekonomik. Për fat të keq nga ky libër lexuesi nuk mund të konkludojë se si ky gjigand erdhi në këtë gjendje në të cilën ndodhet sot.
Pas largimit nga Kosova Arsen Pensa, si ekspert me fame ndërkombëtare, eshtë angazhuar në implementimin e projekteve të shumta të mëdha nga lëmia e tij né disa shtete: Jordani, Algjeri, Egjipt, Maroko, Tunizi, Turqi, Gvinea, Iran etj.si dhe në shumë projekte të firmls Rudis në ish-YU.
I ndjeri Arsen Pensa, ndërroi jetë më 05. janar 2012 në Lublanë, pas një smundje të shkurtë në moshën 88 vjeçare.
PS. 
RUDIS d.o.o. – Trbovije eshte nje kompani inxhinierike lider ne Slloveni, e specializuar ne inxhinierine e  zbatimit ne fushat e energetikes, ekologjise, industrise dhe xehtarise.
Ne e mesin e 15 projekteve me vlere prej disa dhjetra milione EURO të implementuara ne Kosove me firmen “RUDIS” eshte edhe projekti: “Sistemi i mbushjes hidraulike ne minierën e Stan Tergut me hirin nga TC Kosova B” që e ka financuar Komisioni Evropian, ne vitin 2009.

Dështimi ushtarak i doktrinave dhe taktikave të NATO-s në Gaza

Drini.us
-
1
Dështimi ushtarak i doktrinave dhe taktikave të NATO-s në Gaza

Nga Dritan Goxhaj

Vetëm 10 ditë para operacionit ushtarak të Hamasit në territoret e pushtuara Palestineze, kreu i komitetit ushtarak të NATO-s, Robert Bauer, bëri një vizitë dy ditore në Izrael më 27 shtator 2023, vizitë gjatë së cilës u diskutua për bashkpunimin e mëtjeshëm ndërmjet Ushtrisë Pushtuese Izraelitë dhe NATO-s, në fusha të sigurisë dhe inovacionit teknologjik. 

Pas sulmit izraelit në Gaza, NATO ka shprehur vazhdimisht mbështetjen e saj të qartë ndaj Izraelit, dhe ka heshtur totalisht për genocidin dhe masakrat e shtetit zionisto –nazist të Izraelit dhe ushtrisë së tij pushtuese ndaj popullsisë civile në Gaza. 

Forcat Pushtuese Izraelite (FPI) që prezantohen si Forcat Mbrojtëse Izraelite ndërmorën sulmin në Gaza bazuar mbi konceptet doktrinale ushtarake të NATO-s, duke përfshirë në sulmin e tyre brigada të blinduara të paisura me sisteme brojtjeje aktive, helikopterë mbështetje dhe helikopterë sulmues luftarak, artileri me rreze të shkurtër e të mesme, veprime të cilat i bënë me anë të zjarrit të integruar.  

Në letër ky plan, i marrë nga doktrinat luftarake të NATO-s, ishte perfekt, por në realitet, në terren ky plan dështoi i gjithi. 

Pamvarësisht avantazhit teknologjik që Ushtria Pushtuese Izraelite kishte dhe ka ndaj Hamasit, në fakt gjatë kësaj fushate genocidiale izraelitët e gjeten veten në një luftë të ngadaltë dhe shkatërruese. 

Sulmi në Gaza, që prej tetorit të 2023, ka përcaktuar tashmë konceptin modern të luftës urbane, dhe kjo, për faktin se rrëzoi përfundimisht idenë që ekzistonte dhe akoma edhe ekziston në ushtritë e NATO-s, se sa më e avancuar të jetë ushtria teknologjikisht aq më e mundshme është fitorja. 

Hamasi, me rreth 30,000 forca, të organizuara në 5 brigada rajonale, po arrin të mbajë akoma një strukturë rezistence kohezive përtej çdo lloj parashikimi të vetë izraelitëve, por edhe të shumë studimeve të vendeve anëtare të NATO-s e të SHBA-së.  

Dhe e gjitha kjo, nuk erdhi si rezultat i teknologjisë së përparuar, teknologji të cilën Hamasi nuk e posedon, dhe as për shkak të fuqisë së zjarrit, që në raport me atë të Ushtrisë Pushtuese Izraelite nuk mund as të vihet në krahasim, por vetëm si shkak i përgatitjes dhe disiplinës taktike në gjithë rrjetin e tij të formacioneve xheniere, të ormacioneve anti tankiste, të ormacioneve të përdorimit të dronëve, si për zbulim edhe për goditje – në një mënyrë të habitshme – por edhe si rezultat i organizimit logjistik.  

Taktikat që Hamasi ka përdorur dhe po përdor me sulme të shkurtra dhe të mprehta, të pasuara nga një shpërndarje e shpejtë e forcave pas sulmit, në konceptin – sulmo si rrufeja, e largohu si era – kanë sjellë një goditje në nivelin komandues dhe të kontrollit të Ushtrisë Pushtuese Izraelite, duke treguar brishtësinë e saj, si dhe duke prishur koordinimin në të gjitha nivelet komanduese në terren, duke ekspozuar në këtë këtë mënyrë, dobësinë e kësaj structure, e bazuar kjo totalisht mbi strukturën e NATO-s, si një mbështetje e tepëruar, në integrimin vertikal. 

Sulmet e Hamasit në Gaza në 98% të tyre rrallë kanë zgajtur më shumë se disa minuta, pa arritur kurrë në 10 minuta.  

Luftëtarët e Hamasit dalin nga tunelet dhe vendet e tyre të strehimit, sulmojnë dhe zhduken sërish përpara se forcat izraelite të mund të reagojnë me fuqi zjarri superiore. 

Këto taktika, të përdoruara nga Hamasi, tregojnë se iniciativa, shpejtësia dhe autonomia mbizotërojnë mbi doktrinat formale ushtarake izraelite. 

Konflikti në Gaza tregon se ka dhe do të ketë iplikime të thella edhe në nivelet strategjike ku, besimi se superioriteti teknologjik siguron dominimin në fushën e betejës po kthehet në një iluzion.

Lufta çlirimtare që Hamasi po bën në Gaza tregon tre gjëra thelbësore: 

  1. Surpiza stretegjike mbetet një avantazh i lartë kundrejt çdo teknologjie të përparuar ushtarake.
  2. Lufta në tunele të rrjetëzuara dhe bunkere të rrejtëzuara, si dhe fortifikime nëntokësore, mbetet një avantazh i madh në kushtet e luftës mbrojtëse në qendrat urbane, si kjo që po ushtron Hamasi.
  3. Kjo lloj lufte e niveleve taktike, e bazuar mbi dy pikat e para, i ka lejuar Hamasit që, jo vetëm të kalojë në operacione edhe më komplekse e më të gjata në kohë, por edhe të rindërtojë forcat e tij dhe të vazhdojë luftën pa bërë aspak lëshime politike.

Le t’i shohim pak me gjerë këto, që të kuptojmë më mirë e më qartë dështimin ushtarak të Izraelit, që po përdor në Gaza doktrinat dhe taktikat ushtarake të NATO-s.  

Supriza Strategjike  

  • Sulmi i Hamasit në 7 tetor 2023, ishte një goditje shokuese jo vetëm  

për Izraelin, por edhe për gjithë zbulimin strategjik dhe taktik të Amerikës dhe gjithë NATO-s, të cilët vazhdimisht mbanin dhe mbajnë akoma nën monitorim me anë të avionëve të zbulimit gjithë territorin e Gazës, dhe çdo lloj sinjali elektronik që qarkullonte dhe qarkullon në të. Por, pamvarësisht kësaj, nuk arritën në asnjë moment të zbulonin as montimin dhe as depot e raketave, as të dronëve e as të mjeteve të lehta të Hamasit, e as të armatimit e muncionit. 

  • Hamasi e nisi ofensivën e tij më 7 tetor 2023 me një depërtim të  

sinkronizuar të forcave të veta, ku vetëm pasi u grumbulluan në kufijtë e Gazës, forcave luftarke iu dhanë udhëzime specifike mbi objektivat specifikë që çdo formacion do të sulmonte, duke treguar një tipar veçanërisht të lartë të organizimit operacional. 

  • Thyerjen e kufirit Hamasi e bëri duke koordinuar një sulm të  

Sinkronizuar, duke verbuar nëpërmjet dronëve aftësitë vëzhguese dhe ato të zbulimit të izraelitëve në kufi me Gazën, si dhe duke përdorur goditjet me snaiperë dhe me raketa krahu antitank kundrejt të gjithë sistemit të kamerave përgjatë gjithë vijës së kufirit që sulmuan,si dhe kundër gjtihë sistemit të antenave të komunikimit përgjatë këtij kufiri me Gazën; duke penguar kështu mundësinë e komunikimit midis pikave të mbikqyrjes përgjatë këtij kufiri dhe komunikimin e tyre me komandat rajonale, si dhe në të njëjtën kohë realizoi thyerjen e murit në 50 pika njëkohësisht. Forca fillestare sulmuese e Hamasit në këtë sulm, për thyerjen e këtij kufiri, ishte rreth 2.000 luftëtarë, të cilëve ju bashkangjitën edhe disa grupe të tjera të armatosura.  

  • Dhe, përveç sulmeve specifike mbi bazën e të dhënave që  

formacionet e zbulimit të Hamasit kishin grumbulluar në vite, për vendqëndrimin e komandave dhe forcave izraelite përtej murit, por në afërsi të tij; këto forca të Hamasit sulmuan edhe të gjitha rajonet dhe pikat policore në afërsi të kufirit me Gazën, si dhe çdo lloj kryqëzimi në afërsi të Gazës, duke bërë kështu bllokimin e trafikut për të pamundësuar ndërhyrjen e çdo lloj formacioni të ushtrisë izraelite që mund të ndodhej në afërsi. 

  • Duke detyruar Izraelin, që çdo ndërhyrje të parë ta bënte vetëm  

nëpërmjet helikopterëve, të cilët u detyruan të qëndronin në distancë, të cilën Hamasi e arriti duke rrëzuar një helikopter transporti të tipit CH-53, i cili sapo kishte zbarkuar një njësi në afërsi. 

 Lufta e tuneleve 

Duke shpërndarë forcat e tij nën tokë, dhe duke lëvizur luftëtarët nëpër rrjetin e tuneleve për të arritur në pikat ku kanë planifikuar sulmet ndaj njësive dhe përqëndrimeve të njësive pushtuese izraelite, Hamasi ka mundur jo vetëm të ruajë nga eleminimi një pjesë të mirë të forcave të veta, por edhe I është shmangur fuqisë së zjarrit të përqëndruar të artilerisë, aviacionit dhe tankeve izraelite.  

Rrjeti i tuneleve i ka mundësuar Hamasit që të përballojë të gjitha ofensivat izraelite, por mbi të gjitha kjo e ka detyruar Ushtrinë Pushtuese Izraelite që të kthehet disa herë në një territor, të cilin e ka konsideruar më parë si të pastër nga luftëtarët e Hamasit. Dhe kjo ka qënë dhe vazhdon të jetë një avantazh i mirë taktik për Hamasin, pasi turpat izraelite në këtë mënyrë humbasin totalisht sigurinë e veprimeve të tyre dhe janë gjithnji të ekspozuar ndaj sulmeve të mëtejshme. 

Kjo ka sjellë rënien e besimit në rradhët e vet ushtrisë Pushtuese Izraelite, se ata mund ta eleminonin totalisht Hamasin, duke vënë kështu në pikëpyetje efektivitetin e një fushate të gjatë ushtarake.  

Ky rrjet tunelesh e ka mundësuar Hamasin, jo vetëm të mbijetojë, por edhe t’i imponojë Izraelit kosto të konsiderueshme njerëzore, ushtarake, ekonomike dhe sociale.  

Rindërtimi i forcave dhe kalimi në operacione më koplekse  

Pamvarësisht se Hamsi po lufton në një rrethim të plotë dhe po sulmohet nga toka, qielli dhe deti, ai ka adoptuar një strategji në dy drejtime: së pai,  

në atë të sigurimit të armatimeve dhe municioneve, dhe, së dyti, në atë të rekrutimit të luftëtarëve të rinj.  

Sigurimi i municioneve bëhet në dy drejtime.  

Së pari, ka të bëjë me riprodhimin e bomabve dhe minave nga predhat e pashpërthyera izraelite, duke i kthyer ato në aksploziv për raketat e veta kundratanke që arrin të depërtojnë trashësinë e blindit të tankeve izraelitë.  

Dhe gjithë këtë e bën nëpër punishte të ndryshme të shpërndarë në thellësi të rrjetit të tuneleve që përmendëm më lart.  

Në këtë mënyrë Hamasi po kthen municionet izraelite të pa shpërthyera në avantazh të vetin strategjik. 

Së dyti ka të bëjë me armatimin dhe municionin që luftëtarët e Hamasit arrijnë të sigurojnë në fushën e betejës, duke mbledhur çdo lloj municioni dhe armatimi që lënë pas forcat izraelite gjatë tërheqjes së tyre, sipas aksiomës ( Nëse armë nukë keni, ia rrëmbeni atij qeni – armikut).  

Në këtë mënyrë Hamasi arrin të furnizojë vijimisht forcat e veta në terren pa rrezikuar kështu lëvizje të menjëhershme të logjistikës së vet në depot e ndryshme nëpër tunelet e tij. 

Aftësia e Hamasit për t’i rrezistuar për gati dy vjet pushtimit dhe ofensivave izraelite, si dhe sulmet e përditshme të organizuara nga luftëtarët e Hamasit, por edhe genocidi dhe krimet e Ushtrisë Pushtuese Izraelite ndaj popullatës civile, dhe subjekteve spitalore dhe atyre mediatike, ka bërë të mundur që numri i të rekrutuarve të rinj në rradhët e Hamsit jo vetëm që të shtohet, si rrjedhojw e rritjes së urrejtjes kundër Izraelit, por me mijëra të tjerë presin rradhën për tu bërë pjesë e kësaj lëvizjeje çlirimtare, e cila tashmë ka filluar edhe të kalojë në operacione ushtarake më të komplikuara. 

Duke nisur që nga muaji qershor, formacionet e Hamsit, të cilat deri para kësaj kohe sulmonin vetëm në grupe jo më të mëdha se 3 ose 4 veta, prej qershorit kanë filluar të organizojnë sulme në nivel skuadre (11 luftëtarë) dhe toge (20 deri 30 luftëtarë), ndërsa vetëm në këto dy javët e fundit kanë kryer dy aksione me forca më të mëdha e të koordinuara, të shtrira në tre lagje të ndryshme njëkohësisht. 

Sulmi i fundit ndodhi në lagjen Al Zejtun të qyetetit të Gazës, një lagje ku pothuajse për dy vjet kanë kaluar të gjitha njësitë izraelite dhe të gjitha ato, (divizioni i 36, i 99, i 252, i 126 dhe i 98), kanë deklaruar që e kanë eleminuar Hamasin në këtë lagje.  

Por tashmë Ushtria Pushtuese Izraelite deklaron se vetëm në këtë lagje Hamasi ka përqëndruar një batalion të tërë prej 400 luftëtarësh. 

Dhe në këtë sulm, i cili zgjati mbi tre orë, mbajti të gozhduar jo vetëm formacionet izraelite që ndodheshin aty, por edhe disa formacione të tjera në lagjet në afërsi të Al Zejtun, duke ua pamundësuar formacioneve izraelite koordinimin e tyre në terren, si dhe duke bllokuar çdo lloj përpjekje të ushtrisë izraelitë për të dërguar forca shpëtimi për të nxjerë nga rrethimi këto njësi që u sulmuan. 

Dhe pas 3 orë luftimesh të afërta, sipas vetë Radios të Ushtrisë Izraelite, deklarohet për 2 ushtarë të vdekur, 11 të plagosur rëndë, dhe 4 ushtarë të tjerë të humbur, që ka prej datës 30 që nuk gjenden. 

Të gjitha këto sa më lart, tregojnë se Ushtria Pushtuese Izraelite as para dy viteve e as tashti pas dy vjet luftimesh nuk është në gjendje të kryejë veprime ushtarake ndaj një force kryengritëse si Hamasi. 

Gjatë gjithë këtyre pothuajse dy viteve luftime, forcat izraelite në terren kanë gjatë gjithë kohës mbështetje të afërt dhe të fuqishme nga ajri, si dhe kanë aktivizuar disa herë protokollin Hanibal, që tregon se, ose forcat izraelite ndodhen në proces të kapjes nga Hamsi, ose rreziku i kapjes rob prej Hamsit është shumë i madh.  

Sulmet e përditshme edhe në këtë nivel taktik të kombinuar që Hamasi po bën, tregon se luftëtarët e Hamsit nuk e humbasin kontaktin ndërmjet tyre gjatë operacionve luftarake, dhe se e mbajnë kontaktin me armikun në një distancëe shumë të afërt, me qëllim që t’ia pamundësojnë Izraelit, përdorimin e artilerisë, pasi në rast të këtij përdorimi numri i forcave të izraelite, që do të mbesnin të vrara ose të plagosur do të ishte shumë herë më i madh.  

Gjithashtu, mbajtja e kontaktik me armikun në distancë të afërt do të thotë që është Hamasi ai që e dikton ritmin e luftimit duke e detyruar armikun që të vendoset në pozicione të pa përshtatshme për të, dhe të jetë më i ekspozuar ndaj forcave të Hamasit.  

Dhe, së fundi, janë po luftëtarët e Hamasit që e bëjnë shkëputjen nga armiku duke u tërhequr me zjarr, duke i pamundësuar kështu armikut që të mund të përcaktojë pikat e tërheqjes si dhe hyrjet e tuneleve në të cilat tërhiqen luftëtarët. 

Tashmë Hamasi po e kthen Gazën në një zonë vdekjeje të sigurt për pushtuesit izraelitë, me prita paraprake të vendosura, duke i përcaktuar pushtuesve edhe rrugët e tërheqjes, në mënyrë që çdo përpjkeje me armikun të kthehet në një përballje me zjarr të koordinuar e të përqëndruar, në mënyrë që t’i shkaktojë atij sa më shumë humbje në njerëz dhe në materiale ushtarake. 

E gjitha kjo tregon se Forcat Pushtuese Izraelite as kanë qënë e as janë një ushtri porofesioniste. 

Ata janë thjesht një milici fisnore naziste të pajisur me armë moderne nga vendet anëtare të NATO-s.  

Ushtria Pushtuese Izraelite ka përfunduar në një forcë, të cilës i mungojnë oficerët dhe nënoficerët profesionistë, dhe këtë e dallon në gradat që mbajnë ata, të cilët Izraeli i deklaron të vdekur – 20 vjeçarë me grada kapiteni, ndërkohë që në një ushtri profesioniste këtë gradë nuk mund ta arrish para moshës 30-35 vjecare, pra pa shërbyer të paktën 12 deri 15 vjet si profesionist – ndaj edhe këta fëmijë oficerë, të indoktrinuar me propagandë fetare anti raciale dhe anti fetare, që nuk i lë asgjë mangut ideologjisë naziste të Gjermanisë së dikurshme Hitleriane, nuk dinë të bëjnë gjë tjetër, vetëm të vrasin gra e fëmijë të pa mbrojtur. 

Tiranë, më 2 shtator 2025 

Vdes Risto Qiriazi, shqiptari i fundit nga Manastiri që e shpalli me krenari identitetin e tij si shqiptar ortodoks

Drini.us
-
0
Vdes Risto Qiriazi, shqiptari i fundit nga Manastiri që e shpalli me krenari identitetin e tij si shqiptar ortodoks

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Më 29 gush 2025
___
“Sot kaloi në amshim xhaxhi Riste Qiriazi – shqiptari i fundit nga Manastiri që nuk iu tremb kohës e rrethanave, por ngriti zërin dhe e shpalli me krenari identitetin e tij si shqiptar ortodoks.
Ai mbeti deri në fund dëshmitar i gjallë i një trashëgimie që lidh gjakun, gjuhën dhe besimin me tokën amtare.
Me largimin e tij, shuhet një zë i rrallë i kujtesës historike të Manastirit, por mbetet përjetësisht shembulli i guximit, i thjeshtësisë dhe i dashurisë për shqiptarësinë.
U prehtë në paqe e në amshim xhaxhi Riste. Qoftë i paharruar kujtimi i tij.”

Shqiptarët para kishës mesjetare të Shën Spasit në Kuçevisht, afër Shkupit

Drini.us
-
0
Shqiptarët para kishës mesjetare të Shën Spasit në Kuçevisht, afër Shkupit

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Një dëshmi e rrallë paraqet shqiptarë të krishterë para kishës mesjetare të Shën Spasit në Kuçevisht, afër Shkupit. Veshjet e tyre kombëtare – tirqit e bardhë dhe qylafët – tregojnë qartë identitetin shqiptar, ndërsa prania e tyre para një kishe ortodokse dëshmon për vazhdimësinë e jetës shqiptare të krishterë në këto troje.
Kjo fotografi e fillimit të shekullit XX është një kujtesë e fuqishme se Shkupi dhe rrethinat e tij kanë qenë gjithmonë vend ku shqiptarëtë krishterë, kanë jetuar si autoktonë dhe kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë e qytetit.

Lamtumirë, Risto Qiriazi…!

Drini.us
-
0
Lamtumirë, Risto Qiriazi…!

Prof. Dr. Vullnet Ameti

Me dhimbje të thellë morrëm lajmin e ndarjes nga jeta të Risto Qiriazit, pasardhësit të denjë të një familjeje që është gurthemel i identitetit tonë kombëtar – familjes Qiriazi të Manastirit.
Risto Qiriazi ishte një nga bijtë e fundit të një epoke të dhimbshme, ku të jesh shqiptar ortodoks do të thotë të ishe përballur me përjashtim, me përndjekje e me dhunë por njëkohësisht të dëshmoje guximin dhe besnikërinë ndaj vetvetes.
Ai përfaqësonte me dinjitet e krenari një trung që brez pas brezi ka mbajtur të gjallë gjuhën shqipe, fenë ortodokse dhe identitetin shqiptar, duke mos lejuar që stuhitë e historisë t’i shkulnin nga rrënjët.
Në jetën e tij të qetë dhe të përkushtuar ai mishëroi harmoninë mes shqiptarësisë dhe ortodoksisë, duke na dëshmuar se kombi Ynë është një, i pandarë dhe i pathyeshëm, pavarësisht fesë.
Megjithëse ndarja e tij nga jeta kaloi në heshtje, ne e ndiejmë thellë se me ikjen e tij është shuar një dëshmi e gjallë e historisë sonë kolektive dhe një arkiv me të thëna e të pathëna.
Kjo ikje është një humbje e madhe për kujtesën kombëtare por është edhe një amanet i shenjtë për brezat që vijnë: të ruajmë gjuhën tonë me krenari dhe ta mbrojmë identitetin shqiptar deri në vetëmohim.
Universiteti i Tetovës gjithmonë i ka kushtuar rëndësi të veçantë familjes së pavdekshme Qiriazi. Jo rastësisht, një nga amfiteatrot kryesore të universitetit tonë mban emrin e “Parashqevi dhe Sevasti Qiriazit” duke përjetësuar kështu veprën e tyre arsimdashëse dhe misionin kombëtar që i dha jetë gjuhës dhe kulturës sonë.
Po ashtu, ky universitet ka nderuar me mirënjohje dhe respekt pinjollët e kësaj familjeje, ndër të cilët edhe Risto Qiriazin, duke e vlerësuar për kontributin e tij në ruajtjen e gjuhës dhe të identitetit shqiptar në Maqedoninë e Veriut.
Në këtë ditë të dhimbshme, Universiteti i Tetovës shpreh ngushëllimet më të sinqerta familjes Qiriazi, miqve dhe gjithë shqiptarëve që ndihen krenarë për këtë figurë të ndritur.
Kujtimi i Risto Qiriazit do të mbetet i pavdekshëm, një dritë udhëzuese për gjeneratat që vijnë dhe një dëshmi e gjallë se kombi shqiptar qëndron i pathyeshëm mbi themelet që kanë ngritur rilindësit tanë.
Shqiptarët ortodoksë kanë qenë dhe do të mbeten brenga jonë e përhershme – plagë dhe krenari njëkohësisht.
Ndjej dhimbje të thellë sepse vendit dhe shoqërisë tonë po i shterojnë intelektualët ato që ndërtojnë urra ku të tjerët ndërtojnë mure akoma më shumë ndjej dhimbje për apatinë tonë sociale mënyra se si i përcjellim në heshtje të gjithë kontribuesit e çështjes tonë kombëtare!
Edhe njëherë u desh vdekja që të më kujtonte se ne si shoqëri nuk dimë t’i kujtojmë njerëzit e shquar siç e thotë edhe Nietsche tek “Njerëzor, tepër njerëzor”: Në një shoqëri pa shpirt. Askush nuk i është mirënjohës njeriut me shpirt të madh…
Qoftë i përjetshëm kujtimi i tij dhe qoftë i lehtë dheu!

Dy “heronj” të Kohëve Tona…!

Drini.us
-
0
Dy “heronj” të Kohëve Tona…!

Pirro Prifti, Tiranë

Dy `Heronj` te Kohëve Tona – Pëllumb Pilinci dhe Haxhi Qamili – Dy qëllime të njëjta

(Pamflet)

Është Fjala për Profesorin Heroin e kohëve tona, Pëllumb Gani Pilinci, nipi i gjyshit të tij Hetem, i cili së bashku  me ambasadorin Ulysses Grant-Smith mbërritën në Tiranë në një nga  nëntorët e kaluar të 1922 … për të mbarështruar Shqipërinë e atëhershme të  Katër Anarkive të përshkruara aq bukur nga Fan Noli i Madh.

Po çfarë po e bën `Hero` z. Pilinici në kohët tona të demokracisë gjithashtu anarkike shqiptare ku megithë ndihmën e SHBA dhe BE  mund të plotësojmë ëndrën tonë Europiane aty nga viti 2029?

Pikërisht z. Pilinci  për këtë ka ardhur po Lufton; të rregullojë anarkinë e shoqërisë shqiptare ku  i korruptuari në Shqipëri bëhet drejtues i vëndit, ku militantët bëhen Shefa administrate, ku  shkelësit e ligjit mbajnë fjalime për të vendosur ligjet, ku hajdutët bërtasin në media e portale-kapeni hajdutin…, ku bilbil-fryrësat spiunojnë për hesap të disa ustallarëve, ku patronazhistët vjedhin votat, ku gjobaxhinjtë e veshur me pushtetin  lokal telendisin me taksa e tarifa popullin, ku policia  punon me vetmohim dhe ka suksese  ndërkombëtare  në  kapjen e k.rvave dhe le të lirë tutorët e `pafajshëm`, ku kontrabandistët e drogës  kapen nga të huajt sepse në Shqipëri i kap `prezumimi ipafajësisë` dhe prokurorët e ndershëm detyrohen pastaj të mbajnë në arrest me burg  ata që në fakt duhej tu hiqej licensa nga Insitucionet e Urdhërave Profesionalë, por si prokurorë të paprekshëm që janë mundohen ti ndihmojnë duke thyer edhe ata ligjet, apo ku pushteti lokal për hesap të vet e në kundërshtim me ligjet, ka lënë bashkitë përkatëse, plot plehra por taksat i merr sepse zbaton ligjin, apo ndërtimet pa leje, të cilat i kap vetëm qeveria e korruptuar kohë më vonë ashtu siç i thonë fjalës `qeveria e kap lepurin me qerre`.

Me pak fjalë problemet e mëdha si ato më sipër që duhet të zgjidhë z. Pilinci, cili nuk mori pjesë në zgjedhjet që i ka deklaruar të  pavlefëshme me Partinë e tij Namëmadhe `Partia Shpresa Demokrate`, u detyrua të bëjë një sulm të rrufeshëm  duke bërë një hyrje befasuese në Theth ku shtroi tezën se të gjithë qeveritarët `….duhet të shkojnë në hell`- pra në burg, por edhe opozita duhet të ketë të njëjtin fat sepse edhe ata sipas Pilincit kanë një kostum me atë xhaketën e vjetër të ish drejtuesve komunistë që morën në qafë këtë popull për gjysëm shekulli…

Sidoqoftë, kulmin e përpjekjeve patriotike  e bëri në Vlorë ku zgjodhi qeverinë e re të përkrahur nga SHBA-ja vetëm e tij,  ku kishte marrë disa diploma universitare dhe Certifikata për patriotizëm, pasi ishte larguar nga Shqipëria komuniste që në vitin 1975 (Nga Pëllump Gani Pilinci/ Bien kambanat në të gjithë Shqipërinë! – Politikë), dhe që aty e gjithë këta vite e deri në ditët e sotme ka përgatitur Dosjen e Shqipërisë  e cila mbetet e hapur, megjithse pushtetarët e sotëm duan ta mbyllin para kohe në 2029.

Qeveria e tij mbështetet nga populli i rrugës, sidomos nga Prefektura e Korçës (por dhe e Vlorws e plot tw tjerw)  ku ai mbrriti dje me Limuzinën e tij dhe me dhjetra makina nga pas, ku rojet e tij personale i hapën derën me një ceremoni që edhe Mbreti Charles 2 i Ingliterrrës do ta kishte zili. Fjala e tj mori dhenë dhe tha se pas tij është vetë – SHBA…..

Interesant se edhe qeveria e Ramës dhe e nongrattës aty mbështeten dhe mbështeteshin. Pak Konspirative kjo , sidoqoftë këtë konspiracion do të na e sqarojë korçari tjetër poaq ifamshëm sa ky, – z.Cako.

Interesant që si Pozita ashtu dhe Opozita kanë heshtur (!?) sepse domosdo,  i janë frikësuar pamasë goditjeve të fuqishme nëpërmjet deklaratave nga z. Pilinci, i cili deri tani  vetëm ka folur, por në duar, ama me urdhër të amerikanëve mban prangat për duart e të korruptuarve pushtetarë dhe opozitarë.……

Njëherësh mu kujtua ngjashmëria e këtij trimi më Haxhi Qamilin e Famshëm alias Qamil Zyber Xhameta sheh i teqese te sektit Melami të Dervishlerëve. Ky sekt kundërshtonte pronën private.

Haxhi Qamili  cili në atë kohë ishte më trim se z.Pilinci sot, sespe mori armët dhe vrau të gjithë bejlerët e Shqipërisë së mesme dhe u dogji dhe shtëpitë e tyre, por Haxhi Qamili kishte një mbrotjës të atëhershëm gjithashtu po aq të madh sa SHBA e sotme, dhe mbrojtësi ishte Perandoria Osmane me Sulltanin e  madhdërishëm për të cilin Haxhi Qamili, mbrojtësi  i Shqipërisë së mesme bërtiste: “Padishahem Çok Jasha” (Rroftë Sulltani), sepse e deshte Shqipërinë një shtet Osman, njëlloj si z. Pilinci na e do Shqipërinë sot e 100 vite pas Haxhi Qamilit – një shtet të SHBA !?!?

Ngjashmëria e këtyre dy heronjve të anarkisë shqiptare, njëri nga një fshat i Shqipërisë së  mesme -Sharra, e tjetri pas 100 vitesh, gjithashtu nga një fshat i krahinës së Korçës, disa historianë thonë se është ersekar nga zona e vakëfeve, apo disa historianë të akademisë së shkencave i hedhin poshtë shpifjet e të parëve duke deklaruar se është pikërisht nga një fshat i Maliqit, madje ka lindur në burgun e Maliqit ?! (Nga Pëllump Gani Pilinci/ Bien kambanat në të gjithë Shqipërinë! – Politikë), tregon edhe njëherë se Shqipëria gjithë këto 123 vite, është qeverisur, hedhur në protesta, bërë revolucione dhe kundër revolucione gjithmonë nga vegjëlia fshatare, madje dhe vetë diktatori duke patur inat intelektualët ose i fuste në burg, ose i bënte bashkëpuntorë të sigurimit, ose i linte në lumin e harresës në humbëtirën e rrugëve bosh pasdrekës  të provincës shqiptare, apo të përkujtuar njëherë në vit apo asnjëherë në epitafet e varrezave nga të afërmit gjithashtu të hutuar nga zhurma dhe sharjet me rob shpije të politikanëve shqiptarë, apo edhe me mëndje që të largohen sa më parë nga ky vënd ku edhe Shejtani thuhet se kur kaloi  në Shqipëri pas vdekjes së Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti-Skënderbeu- shkundi brekushet (i futi një p.rdhë), u zgërdhi, dhe u largua me të katra për në Perandorinë osmane……

Njëlloj si Haxhi Qamili (Xhameta) i cili me qeverinë e tij nga Shqipëria e mesme të përbërë nga Myfti Qazim Beqari, Qamil Haxhifeza, Dervish Biçakçiu, kërkonte që të rivendoste ligjin e Sharia-s njëlloj si Lidhja e Parë e Prizrenit nëpërmjet Kahrarnamesë dhe kundër një qeverie kristiane të Princ Wied-it, dhe me programin e tij të ri shpalli  parullat fetare por kërkonte që  të thellonte masat e ashpra ndaj pronarëve dhe intelektualëve (Diktatori prandaj e respektonte Haxhi Qamilin, pikërisht për këto program), ashtu edhe Zoti Pilinci në programin e tij kërkon të vendosë një shtet amerikan ku të sundojë Kushtetuta e SHBA, madje disa nga pikat e qeverisë së tij në letër janë të njëjta me ato të para 100 viteve të kohës së Haxhi Qamilit.

Së fundmi shpresoj që ngjashmëritë të mos jenë njëllojta me fundin e Haxhi Qamil trimit icili u egzekutua në gusht të 1915, por besoj me shumë  sinqeritet që z.Pilinci dallimin me Haxhi Qamilin e ka tek forma e demokracisë: nëse Haxhi Qamili kërkonte një demokraci fetare ku predominonte Sharia, z. Pilinci kërkon një Demokraci perëndimore amerikane ku predominon Kushtetuta, prandaj fati I z, Pilinci sigurisht është komplet I ndryshëm duke patur parasysh se akoma nuk dihet se kush e financon për këtë ngjarje tip Portokalli, kurse Haxhi Qamili i shkretë luftoi me paratë e tij. Amen.

priftipirro2017@gmail.com

1...467468469...1,769Faqja 468 nga 1,769