Aurel Dasareti

Nëse kuislingu Hashim Thaçi nuk ishte kriminel, pse jeton në burgun e Hagës?

***

Krimineli i fëlliqur – kuislingu Hashim Thaçi, dhe krimineli i ndyrë – renegati Isa Mustafa, nënshkruan në letër tualeti “marrëveshjen” e pavlefshme private-kriminale për një “mini-Serbi” brenda territorit të Kosovës. Pra këta dy bastardë bënë krimin më të rëndë kundër integritetit territorial (tërësisë territoriale), Tradhtinë ndaj Vendit, që Kosova të mos ekzistojë. Pavarësisht se Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë ka konfirmuar ligjshmërinë e pavarësisë së Kosovës.

Qeveria aktuale e Kosovës duhet automatikisht të ndalojë pagesat astronomike për avokatët e kriminelit antishqiptar Hashim Thaçi dhe me këto miliona dollar-euro të angazhojë një ekip avokatësh më të mirë (nga SHBA, Anglia dhe Gjermania) që do ta ndihmonin qeverinë kundër “ndërmjetësve” të korruptuar që punojnë për copëzimin (shpërbërjen) e Kosovës për të kënaqur apetitet e pangopura të Serbisë naziste-terroriste.

***

Të gjithë ata shqiptarë që besojnë se Kosova duhet ta zbatojë “marrëveshjen” e pistë nëse merr garanci nga ndërkombëtarët, duhet ta mendojnë sërish. Naiviteti kushton. Siç i kushtoi Ukrainës me “marrëveshjen” me Rusinë, e njohur si  “Memorandumi i Budapestit” i vitit 1994.

Memorandumi i Budapestit është një marrëveshje ndërkombëtare në të cilën Rusia, Britania e Madhe dhe ShBA deklaruan se do të respektonin pavarësinë, sovranitetin dhe kufijtë e Ukrainës. Marrëveshja u nënshkrua në një konferencë nën kujdesin e Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë më 5 dhjetor 1994. Deklarata u dha në këmbim që Ukraina të heqë qafe (për t’i dhënë Rusisë) armët bërthamore sovjetike që mbetën në Ukrainë kur Bashkimi Sovjetik u shpërbë në 1991.

Në Memorandumin e Budapestit, Ukraina shkëmbeu armët e saj bërthamore për garancitë e sigurisë. Por Rusia e pabesë tashmë me vite sulmon, okupon dhe e masakron Ukrainën. Sikur Ukraina naive mos ia dorëzonte armët bërthamore, Rusia as që do t`i afroheshe…

***

Serbisë i nevojitet diçka që është jetike për të dyja palët: Liqeni i Ujmanit dhe Miniera e Trepçës.

Prandaj dallaveraxhinjtë e regjur të BE-së “demokratike” që e puthin “popullin qiellor” serb edhe rreth organit gjenital, nuk i ndalin kërkesat ndaj shqiptarëve të Kosovës. Me vite, dëgjojmë ulërimat e tyre: “Asociacioni i komunave serbe këtu, kishat serbe atje, Ura e Ibrit në Mitrovicë, lista serbe bla bla…”.

Në të njëjtën kohë, hiena serbo-çetnike thotë: “Nuk është vetëm se jam me fat, por këmbët e mia janë të forta “.

***

Fajin kryesor për gjendjen e krijuar e kanë shqiptarët, që jo vetëm nuk dinë të bashkohen por çdo ditë e vrasin njëri-tjetrin. Ndërkaq, nudisti i droguar i shtetit amë është rreshtuar në krah të Serbisë kundër Dardanisë shqiptare.

O shqiptar, “duaji” armiqtë tuaj në rast se miqtë (bashkëkombësit) tuaj rezultojnë të jenë një bandë bastardësh.

***

“Ndërmjetësit” e huaj dhe disa analistë të kombit tonë fantazojnë se janë “lexuesit e mendjes” së serbëve, prandaj i këshillojnë shqiptarët për lëshime, asociacione…

Leximi i mendjes është një fenomen ku një person fiton njohuri për mendimet e një personi tjetër pa kaluar nëpër ndonjë kanal të njohur shqisor. Leximi i mendjes është një term i përdorur në të njëjtën mënyrë si “transferimi i mendjes”. Ka shumë histori për njerëzit që besojnë se kanë përjetuar leximin e mendjes, por nuk ka studime shkencore që dokumentojnë se leximi i mendjes mund të ndodhë në të vërtetë.

Kosova (viktimë) nuk ka asnjë obligim ndaj Serbisë terroriste që ka kryer gjenocid në Kosovë që t`i jap (fali) një copë toke të veten, pa i pas asnjë borxh. Përkundrazi, borxh i ka agresori gjenocidal. Kosova nuk ka obligim të plotësoje dëshirat (obligimet) e tradhtarit-kriminelit Hashim që gjendet në Hagë: “Hajt se po ta japi Kosovën por mos më burgosni për vrasjet që ua kam bë shqiptarëve” .

***

Asgjë nuk është e rastësishme. Të gjitha situatat në jetë funksionojnë drejt një qëllimi specifik.

Udhëheqja është aftësia për të përkthyer vizionin në realitet.

Milingona thotë: “Asgjë nuk është shumë e rëndë për një turmë të madhe”. Shqiptarë, Bashkohuni!

PS: Nuk kam konflikt interesi në lëndët që kam shkruar që nga viti 2001, prandaj jam i përshtatshëm (i aftë) për temën. Kjo nuk do të thotë se jam i gjithëdijshëm. Absolut jo.

***

Dy pika kryesore i kam përsëritur disa herë në shkrimet e mia:

Asociacioni është 100% copëtimi, shpërbërja e Kosovës…

Kosova nuk është pronë private e asnjë individi, partie apo qeverie. As e Kryeministrit. Prandaj, askush përveç qytetarëve të saj nuk mund të vendosë në këtë çështje, ku bëhet fjalë për jetë a vdekje.

Ndërkaq, shakaxhinjtë e huaj, të ashtuquajtur “ndërmjetës”, sidomos ata sllovakë dhe spanjollë (vendet e të cilëve nuk e kanë njohur Kosovën si shtet sovran, prandaj, meqë janë të zhytur në konflikt interesash, duhet të shpallen të paaftë për ndërmjetësim), le të krijojnë shoqata (asociacione) paraprakisht në vendet e tyre…

Qeveria e Kosovës është e obliguar të organizojë një Referendum, në të cilin qytetarët e Kosovës (dhe diaspora) do të votojnë për krijimin ose refuzimin e tij.

• A e pranoni asociacionin?
• A jeni kundër asociacionit?

***

Kushdo që është i gatshëm të sakrifikojë lirinë e tij për një çast në siguri, nuk meriton as lirinë dhe as sigurinë.

Çdo njeri që mban një magji të fshehtë dhe të rrezikshme në fytyrën e tij; do të ngjall gjithmonë dashurinë e dikujt, por edhe urrejtjen e dikujt!

***

1)Nëse duhet t’i përmbahemi terminologjisë ushtarake (kjo vlen edhe në politik), kundërshtari që beson se ka pushtuar një pozicion të rëndësishëm në luftën kundër palës rivale, nuk është i interesuar të bëjë kompromis por e përdor këtë pozicion si pikënisje për të pushtuar një pozicion të ri.

2)Të gjitha llojet e asociacioneve (serbe) janë vdekjeprurëse për Kosovën. Duhet refuzuar. Asociacioni pa kompetenca ekzekutive apo me kompetenca ekzekutive, faktikisht është i njëjtë. Është vetëm çështje kohore, kur gradualisht (në një proces gradual), ai pa kompetenca do bëhet me kompetenca. Dhe, Kosova na la…

• Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

• Përshëndetje i nderuar z Vedat Shehu dhe flm për vlerësimin. Respekt të veçantë për Ty. Aurel Dasareti

  ***

  Të nderur bashkëkombës, mjerisht mafiozët i kanë blerë pothuajse të gjithë mediat shqiptare dhe konkretisht popullata hutohet, mbetet në terrin informativ. Prandaj edhe nuk reagon ndaj të keqes. Ato 7-8 media kombëtare të pavarura nuk mjaftojnë.   

  Kushdo që kryen një akt që synon, me anë të ndihmës së huaj, me përdorimin e forcës ose me kërcënimin e saj, të sjellë shtetin shqiptar (Shqipërinë, Kosovën) ose ndonjë pjesë të tij nën sundimin e huaj ose të shkëputet një pjesë e shtetit, duhet të dënohet minimum me burgim të përjetshëm.

  Tradhtia ndaj Vendit – është një fjalë që përdoret veçanërisht për veprat penale të cilat konsistojnë në dhënien e ndihmës armikut gjatë luftës, por që edhe në kohë paqeje përfshijnë edhe veprime që synojnë rrezikimin e pavarësisë ose sigurisë së shtetit nëpërmjet veprimtarive të paligjshme për fuqitë e huaja, Tradhti ndaj Vendit.

  Kur është fjala për tradhtarin, kuislingun dhe kriminelin më të fëlliqtë të Kosovës, Hashim Thaçin, ai jeton në Hagë sepse është kriminel. Akuzohet edhe për vrasjen e shumë gazetarëve patriot shqiptarë. E tani, gjatë shkrimeve të atdhetarëve të vërtetë, ai duhet të emërohet me emrin përkatës: Hashim pisi, Hashim qeni, Hashim krimineli, Hashim bastardi…qen bir qeni. Dhe jo: Zotëri Hashimi…

  Dhe, shtrohet pyetja, shkurtër: Pse qeveria e Kosovës, me të hollat e taksapaguesve të popullatës së varfër paguan për avokatët e tradhtarit-kriminelit milioner që ka punuar për shpërbërjen e Kosovës, por nuk paguan avokatë për mbrojtjen e saj?…

  Pse qeveria e Kosovës nuk mban një referendum për “zajednica”:

  • A e pranoni asociacionin?

  • A jeni kundër asociacionit?

  ***

  Çdo qeveri në pushtet të një shteti të pavarur duhet të respektoj 100% Kushtetutën e saj. Ligjet e saj. Jo tërta-vërta, bla-bla më tha filani, më tha pishmami…

  Qeveritari, zyrtari që nuk respekton rregulloren, duhet të largohet menjëherë nga zyrat, le të thyej qafën kushdo qoftë filani-fisteku…

  Shqipëria e para, Kosova e para…  

  A nuk është për t`u çuditur, që shqiptarët akoma nuk e kanë kuptuar se Serbia fashiste-terroriste nuk do ta përmendte aspak “asociacionin” nëse ajo nuk do të ishte një mini-Serbi në midis të Kosovës?

  PS: Për mediat e Kosovës dhe FYROM-it, do të thosha diçka pa doreza: Me ato ndihma të ndryshme që unë dhe familja ime kemi dhënë për çlirimin e Kosovës dhe luftës në FYROM – do të mund të ndërtonim disa pallate në bregdetin shqiptar.  A i botoni apo jo letra e mia, s`ka gajle,  ju të tillët e fshihni të vërtetën nga popullata. Pse? Dihet pse. Jeni servil… flasim herën tjetër.

  Regim i Vedat Shehut :

  Kjo e vërtetë rrëqethëse më çudit dhe më mbyll gojën, i nderuar Aurel Dasareti.

  Best Wishes,

  Prof. Eng. Vedat Shehu

Nga: Ryzhdi Baloku, Pejë

Nga ngjarjet e përjetuara të gjeneratave të kohës së shkuar, na janë të njohura disa nga aktivitetet e pazakonta, perfide e manipuluese kundër shqiptarëve përmes agjenturave të spiunazhit të shteteve ekspansioniste, që pos tjerash kanë dërguar edhe agjentë të specializuar për të shërbyer si imamë nëpër xhamitë e Kosovës dhe trojeve tjera shqiptare.

Në kohën e sundimit të Perandorisë Osmane, kishte ardhur nga Rusia në Prizren një person për të shërbyer si imam në xhaminë e Sinan Pashës. Sa ishte duke shërbyer aty, askush s’dinte se ai s’ishte i fesë islame dhe po ashtu s’kishin njohuri për të se kush ishte dhe nga kah kishte ardhur ai person.

Sipas tregimeve të pleqve, besimtarët e kishin kuptuar misionin e tij pasi e kishte përfunduar detyrën e “hoxhës” në vitin 1912 me pushtimin e Kosovës nga ushtria malazeze dhe serbe, që asokohe ishin ndihmuar nga ushtria kozake e Rusisë, ajo franceze etj.

Një nga personat e ngjashëm me atë “imam” edhe sot vepron në Shqipëri. Ai është kreu i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, Anastasios Janullatos, për të cilin flitej se është një agjent grek. Pra, për të dihet se kush është dhe nga kah ka ardhur në Shqipëri gjatë periudhës post-komuniste. Mirëpo, tani për tani ai është një personalitet i paprekshëm që e ka mbështetjen e pakursyer të Greqisë !

Pos “klerikut” grek të sipërpërmendur, ka edhe imamë të atillë që besimtarëve u ligjërojnë dogma kundër flamurit kuq e zi edhe tash, duke e quajtur leckë, ndërsa shqiponjën dy krenare, sorrë; Skënderbeun-Gjergj Kastriotin, tradhtar, ndërsa për shenjtoren shqiptare Nënë Terezën – Gonxhe Bojaxhiun, se do të digjet në ferr dhe se varrezat duhet bërë rrafsh me tokë, duke mos e lënë asnjë shenjë të ekzistimit.

Ka dyshime se disa nga këta predikues financohen nga Serbia dhe Rusia.

Këtë hyrje të këtij shkrimi e bëra me qëllim që përmes kujtesës së ngjarjeve që kanë ndodhur në të shkuarën, ta shohim të tashmen në mënyrë reale, e po ashtu të mos gabojmë në të ardhmen.

Është nevojshme që të përkujtohen ngjarjet nga e kaluara historike, në mënyrë që mos të na përsëriten më, sepse sikurse boshnjakët ashtu edhe shqiptarët e Kosovës kanë kaluar nëpër tragjedi të ngjashme.

Një fjalë e urtë thotë: Nëse e keqja ka arritur deri në komshi, atëherë prite në shtëpi !

Pra, ngjarjet e tilla na përkujtojnë proverbin latin se: “Historia është mësuese e jetës”.

Në një emision të “BH-T1”, me dt. 28.10.2024, drejtori i Forumit të Beogradit për Marrëdhënie Etnike, analisti i politikës Dushan Janjiq, përmes linjës së drejtpërdrejtë në “Skype” i elaboroi disa tema interesante, sipas pyetjeve të moderatorit, lidhur me përpjekjet për destabilizimin e Bosnjë-Hercegovinës, e në këtë kontekst, përmes paralelizmit të ngjarjeve foli edhe për Kosovën.

Në njërën prej pyetjeve të parashtruara nga moderatori, ishte se si ai e sheh përkeqësimin e gjendjes së sigurisë në Bosnjë-Hercegovinë, pas sulmit terrorist dhe para kësaj, të paralajmërimeve kërcënuese prej qindra bombave, apo thënë më sigurt të dhjetëra tyre, pastaj të shfaqjes misterioze të dronëve sipër kazermave ushtarake të BH, ai u përgjigj me fjalët që do t’i parafrazoj në vazhdim të këtij shkrimi:

Për përkeqësimin e gjendjes së sigurisë në Bosnjë-Hercegovinë, është folur edhe në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara në vitin 2022, ku ishte temë e rendit të ditës. Është thënë se, pos politikës aktuale të Republikës Serbe dhe para se gjithash të politikës së Kryetarit, i të cilit entitetit është Millorad Dodik, ka ndikuar edhe kriza në Lindjen e Afërt, e cila i ka aktivizuar lojtarët pro-rus, por jo vetëm ata, për t’ia lehtësuar punët Rusisë në konfliktin me Ukrainën.

Kur kriza do të bartet në Iran, atëherë edhe ekstremizmi do të rritet. Do të rritet te serbët, kroatët, dhe tek ata që i lidh Bota Islame. Në Gaza, Rusia e ka futur në lojë Xhihadin Islamik, i cili është i lidhur drejtpërdrejt me Moskën. Por edhe Izraeli i ka lojtarët e vet. Deri më tani, Xhihadi Islamik është financuar nga Rusia, e që me urdhër të saj mund ta destabilizojë edhe Bosnjë-Hercegovinën.

Kur bëhet fjalë për krizën, kurrkush nuk e përmend se një gjendje e tillë ishte edhe në Kosovë, ku tërë kohën kanë qenë në gjendje mobilizimi përfaqësuesit e fraksioneve të ndryshme të Shtetit Islamik, gjatë sulmeve të paraushtarakëve serbë ndaj policisë së Kosovës në Banjska” (Banjë), në veriun e këtij vendi.

Sipas mendimit tim, ky informacion i z.Janjiq, jep të kuptohet se këto fraksione paraushtarake islamike janë në aleancë të ngushtë me Rusinë, që nënkuptohet edhe me Serbinë si satelit i saj. Më pastaj z.Janjiq sqaron: Se në çfarë mënyrash lojtarët e huaj ndikojnë në destabilizim.

Për të qenë gjendja edhe më e keqe, tregon rasti i njerëzve, të cilët tash e sa kohë po e kërcënojnë manastirin e Deçanit, e që vetë ata janë deklaruar si xhihadistë, do të thotë se ata janë pro-rus ?! Prandaj eskalimi i gjendjes në një konflikt të armatosur ekziston. Kjo gjë mund të bëhet si nga ana e Rusisë, ashtu edhe nga ana e Izraelit. Sa i përket dronëve, ata janë shfaqur edhe përmbi veriun e Kosovës, para se të ndodhte “Banjska” (Banja), e që pastaj është pohuar se kanë qenë të policisë së Kosovës.

Si duket, ketë version të informatës për “dronët mbi Veriun e Kosovës”, z.Janjiq e ka marrë nga burimet serbe, e jo edhe nga ato të organeve kompetente të Republikës së Kosovës, andaj në këtë paraqitje ai nuk përmend se me atë rast një sasi dronësh që i kanë poseduar terroristët serbë të Millan Radoiçiqit, i ka zënë dhe konfiskuar policia e Kosovës.

Më tutje z.Janjiq vazhdon: Meqë po flitet për kampet ruse në Republikën Serbe, atëherë shtrohet pyetja, pse një ekip prej politikanësh të Bosnjë-Hercegovinës së bashku me shërbimet e veta dhe prezencën e NATO-s nuk po shkojnë nëpër lokacionet e caktuara për ta vërtetuar atë pretendim.

Gjatë analizimit të vatrave të krizës, z.Janjiq e përmend edhe sulmin në “Banjska” (Banjë), ku sipas tij, policia e Kosovës me atë rast ka zënë dhe konfiskuar pajisje ushtarake në vlerë prej rreth 5 milionë dollarësh. Ai thotë se lufta është biznes dhe sqaron se prodhuesve dhe tregtarëve të armëve iu konvenojnë konfliktet e armatosura për arsye të përfitimeve financiare.

Pos shpjegimeve të lartpërmendura të z.Janjiq, s’duhet harruar se Serbia hegjemoniste i ka zhvilluar 3 luftëra të përgjakshme e shkatërrimtare në territorin e ish Jugosllavisë dhe ka kryer gjenocid ndaj boshnjakëve dhe shqiptarëve.

Përkundër gjenocideve të cekura, edhe sot shteti serb vazhdon me avazin e vjetër të urrejtjes, saqë nëpër shkolla fillore, të mesme dhe në salla e stadiume sportive mund të dëgjohet jehona e këngës: “Ubij, zakolji da šiptar (shiptar) ne postoji” që në shqip do të thotë: “Vrit, ther, që shqiptarët të mos ekzistojnë” !

Pra, pos përmbajtjes ultra-naziste të kësaj kënge për gjenocid ndaj shqiptarëve, fjalën “shiptar” e shqiptojnë me plot urrejtje në konotacionin pezhorativ, duke e krahasuar vrasjen dhe therjen e shqiptarëve me therjen e kafshëve.

Për këto tragjedi të vrasjeve dhe therjes së shqiptarëve në masë gjatë vitit 1912 nga ushtria serbe, dokumenton publicisti dhe shkrimtarit austriak me prejardhje hebreje Leo Freundlich në librin e tij “Akuza që ulërijnë” botuar në vitin 1913, që është dëshmia e parë për shfarosjen kolektive të një populli evropian para atij hebraik.

Me këtë rast, s’duhet harruar as tragjedinë e mëhershme të shqiptarëve në Sanxhakun e Nishit, gjatë viteve 1876, 1877 dhe 1878.

Në këtë kontekst mund të themi se edhe sot sikurse më herët, Kosova dhe Bosnja e Hercegovina janë në shënjestër të qëllimit të njëjtë dhe rrezikut për ekzistencën e shtetit të tyre.

Pirro Prifti, Tiranë

Një debat i madh por edhe një problem  kompleks është e drejta për të vdekur në mënyrë dinjitoze, dhe kjo diskutohet dhe debatohet jo vetëm në gjithë Botën por edhe në Shqipëri. Historia në ka paraqitur se jo vetëm njerëz të thjeshtë me sëmundje të pashërueshme si kanceri, pleqëria e thellë, ose njerëzit me demitme të rënda mendore dhe fizike që vuajnë nga dhimbjet, depresioni, frika, apo edhe celebritete kanë nevojë për një vdekje dinjitoze pa dhimbje dhe pa frikën ndaj vdekjes. Ky debat nuk është vetëm ndër shoqërinë tonë por edhe një problem i debatueshëm Ligjor etik dhe moral. Shkurtimisht çfarë është Euthanasia.

Eutanazia (nga greqishtja: εὐθανασία - ’vdekje e mirë’: εὖ, eu, ‘mirë, mirë’ + θάνατος, thanatos, ‘vdekje’) është praktikë e përfundimit të qëllimshëm të jetës për të eliminuar dhimbjen dhe vuajtjen.

Vende të ndryshme kanë ligje të ndryshme për eutanazinë. Komiteti i përzgjedhur i Dhomës së Lordëve britanikë për etikën mjekësore e përkufizon eutanazinë si “një ndërhyrje e qëllimshme e ndërmarrë me qëllimin e shprehur për t’i dhënë fund një jete për të lehtësuar vuajtjet e vështira”. Në Holandë dhe Belgjikë, eutanazia kuptohet si “ndërprerje e jetës nga mjeku me kërkesë të pacientit”. Ligji holandez, megjithatë, nuk përdor termin ‘eutanazi’ por përfshin konceptin nën përkufizimin më të gjerë të “vetëvrasjes së asistuar dhe përfundimit të jetës sipas kërkesës”.

Eutanazia kategorizohet në mënyra të ndryshme, të cilat përfshijnë vullnetare, jovullnetare dhe jovullnetare. Eutanazia vullnetare është kur një person dëshiron t’i japë fund jetës dhe është e ligjshme në një numër në rritje vendesh. Eutanazia jo-vullnetare ndodh kur pëlqimi i pacientit nuk është i disponueshëm dhe është i ligjshëm në disa vende në kushte të caktuara të kufizuara, si në forma aktive ashtu edhe në ato pasive. Eutanazia e pavullnetshme, e cila bëhet pa kërkuar pëlqimin ose kundër vullnetit të pacientit, është e paligjshme në të gjitha vendet dhe zakonisht konsiderohet vrasje. Eutanazia pasive përfshin trajtimin e ndalimit të nevojshëm për vazhdimin e jetës.

Eutanazia aktive përfshin përdorimin e substancave ose forcave vdekjeprurëse (siç është administrimi i një injeksioni vdekjeprurës) dhe është më e diskutueshme. Ndërsa disa autorë i konsiderojnë këto terma si mashtruese dhe të padobishme, megjithatë ato përdoren zakonisht. Në disa raste, si administrimi i dozave gjithnjë e më të nevojshme, por toksike të qetësuesve të dhimbjes, ka një debat nëse praktika duhet të konsiderohet aktive apo pasive.

Dallimi midis Eutanazisë dhe Vetvrasjes së asistuar  është se në përgjithësi, eutanazia përshkruan situatën kur personi që kërkon ndihmë për të vdekur, bën që dikush tjetër të ndërmarrë veprimin që çon në vdekjen e tyre të panatyrshme (si injektimi i një droge vdekjeprurëse), kurse vetëvrasja e asistuar është kur personit i përshkruhet droga që duhet të marrë. veten për të vdekur.

Që nga viti 2006, eutanazia ishte bërë fusha më aktive e kërkimit në bioetikë. Në disa vende, polemika publike përçarëse ndodh mbi çështjet morale, etike dhe ligjore që lidhen me eutanazinë. Eutanazia pasive (e njohur si “tërheqja e prizës”) është e ligjshme në disa rrethana në shumë vende. Eutanazia aktive, megjithatë, është e ligjshme ose de fakto e ligjshme vetëm në një pjesë të vogël të vendeve (për shembull, Belgjika, Kanadaja dhe Zvicra), të cilat e kufizojnë atë në rrethana specifike dhe kërkojnë miratimin e këshilltarëve, mjekëve ose specialistëve të tjerë. Në disa vende – si Nigeria, Arabia Saudite dhe Pakistani – mbështetja për eutanazinë aktive është pothuajse inekzistente (Euthanasia – wikipedia).

E drejta për të vdekur është një koncept i bazuar në mendimin se qeniet njerëzore kanë të drejtë t’i japin fund jetës së tyre ose t’i nënshtrohen eutanazisë vullnetare. Zotërimi i kësaj të drejte shpesh jepet me kuptimin se një personi me një sëmundje terminale, dhimbje të pashërueshme ose pa vullnet për të vazhduar jetën duhet të lejohet të përfundojë jetën e tij, të përdorë vetëvrasjen e asistuar ose të refuzojë trajtimin që zgjat jetën. Çështja se kush, nëse dikush, mund të jetë i autorizuar për të marrë këtë vendim është shpesh objekt debati.

Pikëpamjet fetare për vetëvrasjen ndryshojnë nga miratimi i praktikës së vetëvrasjes “jo të dhunshme” përmes agjërimit dhe urisë në hinduizëm (Prayopavesa) dhe xhainizëm (Santhara), deri në konsiderimin e saj një mëkat të rëndë, si në katolicizëm dhe islam.

Argumentet kundër te drejtes per te vdekur përfshijnë:

Mund të çojë në një shpat të rrëshqitshëm; nëse ua lejojmë pacientëve këtë të drejtë, ajo mund të zgjerohet dhe të ketë pasoja të tmerrshme.

-U jepet shtysë atyre që t’i japin fund jetës së tyre ose të të tjerëve; etikisht imorale nga standardet njerëzore dhe mjekësore.

-“Hedhja” e pacientëve që konsiderohen të paaftë për të qenë më pjesë e shoqërisë.

-Ulje e kujdesit paliativ në fund të jetës për shkak të pritjes së pacientëve terminalë për të ushtruar të drejtën e tyre për të vdekur (Right to die – wikipedia).

Përdorimi historik

Eutanazia praktikohej në Greqinë e lashtë dhe në Romë: për shembull, hemlock (conium maculatum- nje bime mjekesore) u përdor si një mjet për të përshpejtuar vdekjen në ishullin Kea, një teknikë e përdorur edhe në Masalia. Eutanazia, në kuptimin e përshpejtimit të qëllimshëm të vdekjes së një personi, u mbështet nga Sokrati, Platoni dhe Seneka Plaku në botën e lashtë, megjithëse Hipokrati duket se ka folur kundër kësaj praktike, duke shkruar “Unë nuk do të përshkruaj një ilaç vdekjeprurës për të kënaqur dikush, as të jepni këshilla që mund të shkaktojnë vdekjen e tij” (duke vënë në dukje se ka disa debate në literaturë nëse kjo kishte për qëllim ose jo të përfshinte eutanazinë)

“Eutanazia” ka pasur kuptime të ndryshme në varësi të përdorimit. Përdorimi i parë i dukshëm i termit “eutanazi” i përket historianit Suetonius, i cili përshkroi se si Perandori August, “duke vdekur shpejt dhe pa vuajtur në krahët e gruas së tij, Livia, përjetoi “eutanazinë” që ai kishte dëshiruar”. Fjala “eutanazi” u përdor për herë të parë në një kontekst mjekësor nga Francis Bacon në shekullin e 17-të për t’iu referuar një vdekjeje të lehtë, pa dhimbje dhe të lumtur, gjatë së cilës ajo ishte një “përgjegjësi e mjekut për të lehtësuar “vuajtjet fizike” të trupit”. Bacon iu referua një “eutanazie të jashtme” – termi “i jashtëm” ai përdori për të dalluar nga një koncept shpirtëror – eutanazinë “që ka të bëjë me përgatitjen e shpirtit”.

Nazistet  e përdoren dhe ata Eutanazine. Versioni nazist i “eutanazisë” u bazua në veprën e Adolf Jost-it, i cili botoi “E drejta e vdekjes” (Das Recht auf den Tod) në 1895. Lifton shkruan: `Adolf Jost (nazist) argumentoi se kontrolli mbi vdekjen e individit duhet t’i përkasë përfundimisht organizmit shoqëror, shtetit. Ky koncept është në kundërshtim të drejtpërdrejtë me konceptin anglo-amerikan të eutanazisë, i cili thekson ‘të drejtën për të vdekur’ ose ‘të drejtën për vdekje’ ose ‘të drejtën për vdekjen e tij/saj’, si pretendimi përfundimtar njerëzor. Në të kundërt, Jost po tregonte të drejtën e shtetit për të vrarë. … Në fund të fundit, argumenti ishte biologjik: ‘Të drejtat për vdekje [janë] çelësi i përshtatshmërisë së jetës.’ Shteti duhet të zotërojë vdekjen – duhet të vrasë – në mënyrë që të mbajë gjallë dhe të shëndetshëm organizmin shoqëror`.

Ligjshmëria e eutanazisë

Përshtatshmëria për eutanazinë ndryshon sipas juridiksioneve ku është e ligjshme. Disa vende si Belgjika dhe Holanda lejojnë eutanazinë -për sëmundje mendore.

Ëest’s Encyclopedia of American Law thekson se “një ‘vrasje me mëshirë’ ose eutanazi në përgjithësi konsiderohet të jetë një vrasje kriminale” dhe zakonisht përdoret si sinonim i vrasjes së kryer me një kërkesë të bërë nga pacienti.

Kuptimi gjyqësor i termit “vrasje” përfshin çdo ndërhyrje të ndërmarrë me qëllimin e shprehur për t’i dhënë fund një jete, madje edhe për të lehtësuar vuajtjet e vështira. Jo të gjitha vrasjet janë të paligjshme. Dy emërtime të vrasjeve që nuk kanë dënim penal janë vrasje të justifikueshme dhe të falshme. Në shumicën e vendeve ky nuk është statusi i eutanazisë.

Religjionet. Judaizmin. Ka shumë debate mbi temën e eutanazisë në teologjinë, etikën dhe opinionin e përgjithshëm judaik (veçanërisht në Izrael dhe Shtetet e Bashkuara). Eutanazia pasive u shpall e ligjshme nga gjykata më e lartë e Izraelit në kushte të caktuara dhe ka arritur një nivel pranimi. Eutanazia aktive mbetet e paligjshme; megjithatë, tema është aktivisht nën debat pa konsensus të qartë përmes perspektivave ligjore, etike, teologjike dhe shpirtërore.

Kristianizmi Katolik, Orthodoks dhe Protestan e denojne Eutanazine. Islami e denon Eutanazine. Kisha Anglikane pjeserisht dakort .

Në Shqipëri Eutanazia konsiderohet vepër penale: “Vrasja në gjendjen e eutanazisë, sa kohë që vepër penale cënon të drejtën për të jetuar dhe sa kohe që parashikohet me ligj parimi human i mjekut, konsiderohet vepër penale, gjendja e eutanazisë”. Sidoqoftë, në Kodin e Etikës dhe Deontologjisë së Urdhrit të Mjekëve të Shqipërisë, ekziston një nen, i cili lejon aplikimin e një forme pasive të eutanazisë. E ky vendim ngelet tërësisht në gjykimin e mjekut. “Në kodin e etikës së mjekëve të Shqipërisë, është një shteg i vogël që lejon eutanazinë pasive, kur ndërgjegjia e njeriut ka humbur”, shton Prof. Bardhyl Cipi (Eutanazia e (pa)ligjshme ne« vendin tone« – Top Channel). Mendoj se ka ardhur Koha që ndonjë nga degët e Eutanazisë ajo Eutanazia Pasive dhe pjesërisht Eutanazia Aktive  të miratohen me ligj duke vendosur gjithashtu klauzola të veçanta ligjore.