Kreu Blog Faqe 77

Kongresi amerikan kërkon antarësim e Kosovës në NATO

Drini.us
-
0
Kongresi amerikan kërkon antarësim e Kosovës në NATO

Lajm i madh vjen nga Uashingtoni

Kongresmeni Keith Self, Kryetar i Nënkomisionit për Evropën në Komisionin e Punëve të Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA është shprehur gjatë konferencës për sigurinë e organzuar dhe e drejtuar nga kreu i PR Fatmir Mediu se, “dua ekuilibër në Ballkan dhe mendoj se një nga pjesët kyçe, dhe e kam marrë si mision personal, është anëtarësimi i Kosovës në NATO, e cila do të ishte një forcë jashtëzakonisht stabilizuese në Ballkan”.

Mediu: Kongresmen Self, Së pari, më lejoni t’ju falënderoj për angazhimin tuaj ndaj Europës dhe veçanërisht ndaj Ballkanit. Ju keni qenë shumë i zë i fuqishëm për shumë çështje dhe vecanërisht për ndihmën që u keni dhënë vendeve tona që të bashkohen në partneritet dhe të ndërtojnë paqe dhe stabilitet në pjesën tonë të botës. Ju faleminderit shumë. Fjala është për ju.

Kongresmen Self: Ju faleminderit shumë. Unë kryesoj Nënkomisionin për Europën në Komisionin e Punëve të Jashtme.

Dua të theksoj, para së gjithash, se që kur u bëra kryetar i nënkomisionit, kam pasur ndoshta 35 deri në 40 delegacione europiane që kanë kaluar nëpër zyrën time.

Ka shumë pasiguri — tarifat, Grenlanda, dhe mund të vazhdoja më tej. Por dua t’ju them se mendoj që ky angazhim prej 5% është jetik, sepse do të na bëjë partnerë më të barabartë në NATO, në Europë dhe sigurisht në Ballkan.

Dua të trajtoj edhe një çështje tjetër këtu: stabilitetin në Ballkan. Unë po kërkoj ekuilibër në Ballkan. Dua ekuilibër në Ballkan dhe mendoj se një nga pjesët kyçe — dhe e kam marrë si mision personal — është anëtarësimi i Kosovës në NATO, e cila do të ishte një forcë jashtëzakonisht stabilizuese në Ballkan. Prandaj duhet të bëjmë përparim në këtë drejtim dhe duhet t’u përgjigjemi kundërshtimeve të disa vendeve. Besoj se kjo është një pjesë kyçe e asaj për të cilën po flasim sot, sepse siguria në Ballkan — Ballkani sot, sipas mendimit tim, është një fuçi baruti — dhe ne duhet ta zgjidhim këtë dhe të sjellim stabilitet në rajon.

Me kaq, zoti Mediu, ia lë fjalën përsëri juve. Faleminderit.

Mediu: Ju faleminderit shumë, Kongresmen Seff. Të gjithë shpresojmë që të gjitha vendet e NATO-s të bien dakord të paktën, për të nisur procesin e anëtarësimit për Kosovën. Brenda NATO-s, kjo do të sjellë më shumë stabilitet dhe më shumë partneritet në rajonin tonë, në Ballkan. Dhe mendoj se ata po punojnë fort për të arritur çdo objektiv që kërkohet për të qenë pjesë e aleancës së NATO-s.

Por ndërkohë që jeni këtu, nuk mund të rri pa falënderuar miqtë e mi nga Dallas, Teksas — komunitetin shqiptar atje — të cilët kanë punuar gjithmonë ngushtë me të gjithë ju dhe kanë qenë një mbështetje e madhe për kombin tonë.

Luftërat e gjata

Drini.us
-
0
Luftërat e gjata
🇺🇸
Historikishte Presidentët Amerikanë janë përfshirë vazhdimisht në konflikte që duket sikur mund të zgjasin derisa te zgjidhet presidenti i ardhshëm, ose ai pas tij të vendosë se shpenzimet dhe dhimbja politike nuk ia vlejnë, të gjejë një mënyrë për të shpallur një lloj fitoreje dhe të shkojë në shtëpi.
Lidhur me Iranin, Presidenti Trump mund të ketë rënë në të njëjtin kurth.
Ai bëri fushatë për detyrë duke u zotuar t’i japë fund luftërave, jo t’i fillojë ato, dhe të mos përfshihet kurrë në një luftë të përjetshme, në një si në Lindjen e Mesme.
E megjithatë, lufta që filluan Izraeli dhe SHBA-të nuk tregon shenja se do të përfundojë së shpejti.
Memorandumi i mirëkuptimit SHBA-Iran, të cilin Presidenti Trump tha se “arrin gjithçka që synojmë të arrijmë” më pak se një muaj më parë, është në grisje.
Ngushtica e Hormuzit është edhe një herë e bllokuar, dhe të dyja palët po shkëmbejnë zjarr here pas here midis tyre.
Para dy dite kemi viktimat e para ne radhët e uahtrise Amerikane,ku SHBA-te fulluan me sulme ndaj bazave te forcave te shtetit islamik .
Irani është bërë një konflikt i nivelit të ulët, duke alternuar midis momenteve të negociatave dhe sulmeve ushtarake. A është kjo lufta e ardhshme e përjetshme amerikane?
Luftërat të përjetshme filluan pikërisht pas 11 shtatorit 2001 si një dhe luftë globale kundër terrorizmit , e cila e tërhoqi SHBA-në në luftëra të gjata ushtarake si në Afganistan dhe Irak.
Të dyja këto luftëra, të cilat filluan duke rrëzuar regjimet diktatoriale përpara se të shndërroheshin në fushata të gjata dhe të përgjakshme kundër kryengritjes, përfunduan pa rezultat përfundimtar , por edhe me humbje.
Udhëheqësit e fuqishëm me ushtri të fuqishme janë të prirur të bien në gabimin e luftërave të shkurtëra tha Lawrence Freedman, një profesor i studimeve të luftës në King’s College London, i cili shkroi një artikull vitin e kaluar me titull “Epoka e Luftërave të Përjetshme”.
“Ata mendojnë se mund të fitojnë shpejt dhe të mos vuajnë pasoja negative”, tha ai.
Udhëheqësit si Presidentët Trump në Iran dhe Vladimir Putin në Ukrainë “nuk arrijnë të vlerësojnë kufijtë e fuqisë ushtarake dhe për këtë arsye vendosin objektiva që mund të arrihen, nëse arrihen fare, vetëm përmes një lufte të zgjatur”, tha Freedman.
Lufta e parë e Gjirit Amerikan pati sukses sepse Presidenti George H.W. Bush kishte një objektiv të kufizuar politik – të dëbonte Sadam Huseinin nga Kuvajti. Ky ishte një mësim i humbur për djalin e tij, Presidentin George W. Bush, në luftën e dytë të Gjirit në Irak, e cila përfundoi duke rritur fuqinë e Iranit në rajon. Në Afganistan, Bush i ri dëboi talebanët, por më pas u përpoq më kot të rindërtonte shoqërinë.
Kur Amerika më në fund u lodh nga përpjekja, talebanët u kthyen duke rimarre prap pushtetin e tyre absolut.
Ekziston një argument, ndonjëherë i bërë nga Trump, se ai shkoi në luftë në Iran për t’i dhënë fund asaj që ai e konsideronte një luftë 47-vjeçare midis SHBA-së dhe Iranit, e cila filloi me rënien e Shahut të Iranit në vitin 1979 dhe marrjen e më shumë se 60 pengjeve Amerikane.
Aaron David Miller, një bashkëpunëtor i lartë në Carnegie Endowment for International Peace, tha se Trump, i nxitur nga Izraeli, e kishte futur veten në një luftë paralele të përjetshme – atë themelore midis Izraelit dhe Iranit, e cila po luhet edhe me përfaqësuesit e Iranit në Liban , territoret palestineze dhe Jemen.
Trump mund të ishte përpjekur t’ia shiste elektoratit të tij luftën jopopullore SHBA-Iran si një fitore të një lloji dhe të ishte larguar.
Në vend të kësaj, ai duket se po dyfishon përpjekjet, pavarësisht mungesës së një rruge të qartë drejt fitores. Dhe premtimet e tij për ta mbajtur të hapur Ngushticën e Hormuzit, ndërsa Irani këmbëngul në ruajtjen e kontrollit, mund të nënkuptojnë një angazhim shumë të gjatë ushtarak amerikan.
Thuajse e vetmja nderhyrje e sukseseshme ka qen intervenimi ne Kosovë kundër Serbise fashiste te Slobodan Millosheviqit , duke dëbue forcat ushtarake e paramilitare te Armates Jugosllave.
Ku me vone 2008 Kosova proklamohet (pavarsohet) si shtet i pavarur dhe sovran.
Ne anene tjeter SHBA ndertoi nje nder bazat ma te fuqishme ne Evropë Camp Bondsteel ne Ferizaj te Kosovës🇺🇸
19.07.2026
Is gazetar hulumtues

Vdiq Behlul Jashari, redaktori dhe gazetari i famshëm nga gazeta Rilindja

Drini.us
-
0
Vdiq Behlul Jashari, redaktori dhe gazetari i famshëm nga gazeta Rilindja

Zeqir Bekolli, Drenas

LAMTUMIRË, BEHLUL JASHARI!
Një lajm i hidhur dhe i dhimbshëm tronditi sot familjen, miqtë dhe kolegët e gazetarisë shqiptare: u nda nga jeta gazetari dhe redaktori shumëvjeçar i gazetës “Rilindja”, Behlul Jashari.
Behluli ishte njëri ndër gazetarët e përkushtuar të gazetës “Rilindja”, një profesionist i palodhur dhe një intelektual që gjithë jetën ia kushtoi gazetarisë, fjalës së shkruar dhe informimit të drejtë të opinionit. Ai dha një kontribut të çmuar në rritën, zhvillimin dhe konsolidimin e kësaj gazete, e cila për dekada ishte një nga institucionet më të rëndësishme të kulturës dhe informimit shqiptar.
Kolektivi i “Rilindjes” e njeh Behlulin edhe si njërin ndër redaktorët që e deshi thellë gazetën dhe që u angazhua për të në ditët më të vështira. Ai nuk ishte vetëm një profesionist i zoti, por edhe një koleg besnik, i përkushtuar dhe i gatshëm të qëndronte pranë gazetës dhe kolegëve të tij në çdo rrethanë.
Pas ndalimit të botimit të “Rilindjes” nga pushtuesi serb, Behlul Jashari ishte ndër ata gazetarë që nuk u dorëzuan dhe nuk e pranuan heshtjen. Ai dha kontribut të rëndësishëm në vazhdimin e punës së gazetës “Bujku”, duke dëshmuar se gazetaria shqiptare e Kosovës, edhe në ditët më të vështira, nuk mund të mbyllej e të heshtte.
Ashtu si gjithë kolektivi i “Rilindjes”, edhe Behluli e përjetoi rëndë ndalimin e gazetës. Por dhimbjen dhe tronditjen i shndërroi në forcë e përkushtim për të vazhduar punën. Ai ishte në mesin e atyre kolegëve që nuk u ndalën, sepse e dinin se gazetaria ishte më shumë se profesion: ishte përgjegjësi ndaj së vërtetës, ndaj lexuesit dhe ndaj vendit.
Me vdekjen e Behlul Jasharit, gazetaria e shkruar e Kosovës humbi një gazetar veteran, një redaktor të përkushtuar dhe një nga dëshmitarët e rëndësishëm të historisë së saj. Ai la gjurmë në gazetarinë kosovare, në faqet e “Rilindjes” dhe në kujtesën e kolegëve me të cilët ndau vite pune, sfida dhe sakrifica.
Sot, në çastin e ndarjes së tij nga jeta, kujtojmë me respekt njeriun që i qëndroi besnik profesionit deri në fund. Kujtojmë gazetarin që punoi në kohë të vështira, redaktorin që e deshi gazetën dhe kolegun që nuk u dorëzua përballë padrejtësive dhe pengesave.
Gazetaria e Kosovës tash e tutje do të jetë më e varfër për një gazetar veteran, ndërsa familja e madhe e “Rilindjes” do të ndiejë mungesën e njërit prej kolegëve të saj të përkushtuar.
Lamtumirë, Behlul Jashari!
U prehsh në paqe, koleg i dashur!
Kujtimi për ty do të mbetet i gjallë në faqet e gazetarisë kosovare dhe në zemrat e atyre që të njohën e punuan me ty.

Çelësi i ringritjes së LDK-së në dorën time, jo të klanorëve!

Drini.us
-
0
Çelësi i ringritjes së LDK-së në dorën time, jo të klanorëve!

Për ta kuptuar hipokrizinë e klanorëve në LDK mjafton ta analizoni vetëm këtë element: ata që aktin e dorëheqjes së Lumirit e kthyen në mocion votëbesimi, të njëjtët po e kërkojnë mocionin e ri per “shkarkimin” e tij!

Lojë përfide brenda klaneve në LDK

Kam informacione të sakta, që pas shpelljes së kandidatures time për kryetar të LDK-së në fillimjanarin e këtij viti, klanorët fillimisht e heshtën, pastaj i vërsulën veglat e tyre kondom kundër meje!

Mirëpo, tani kur po e shohin vendosmërinë time dhe mbështetjen e gjërë në elektorat, kanë filluar t’i lakojnë disa emra servil në Diasporë, me qëllim të relativizimit të kandidaturës time, sa fisnike po aq hyjnore për ringritjen e LDK-së!

Ndër emrat që po lakohen është edhe emri i kryetarit të Prishtinës, Përparim Rama për kryetar të LDK-së, këtij produkti servil i kryetarit aktualë, i ardhur nga Londra aksidentalisht dhe pa asnjë meritë në krye të Prishtinës, madje pa qenë fare anëtarë i LDK-së! Kjo nuk është që po e themë unë, por vetë ai e kishte pohuar gjatë fushatës zgjedhore për mandatin e parë, të cilin e mori falë luftës së përbashkët të të gjitha partive kundër Shpend Ahmetit, përfshirë edhe Lëvizjen Vetëvendosje!

Edhe tani, klanorët e LDK-së e duan një “Përparim” servil dhe të dëgjueshëm, i cili zbaton urdhëra nga nëntoka e LDK-së, të cilët i shpërblen me tendera njëburimor!

Servil të tillë ka me bollëk ndër shqiptarët e mërgatës sonë!

Si t’i flas dhimbjes nga zjarri i dashurisë?!

Çdo ditë shkruaj dhe meditoj me mall vitet e krenarisë kombëtare, kur fjala e dhënë bëhej realitet. Çdo ditë e projektoj me kujdes të ardhmen e vendit tim, me paanësi, pa inate dhe pa xhelozi por me shpresë dhe dashuri siq duhet vendlindja nga mërgimi i largët.

Gjithçka e më pak nga vlerat po mbetët në Kosovë, kurse në LDK asnjë!

Si të jetojmë kur shpresa na mungon!

Si të jetojmë kur dashuria dhe urrejtja bashkëjetojnë në ambientin e kontaminuar politik në LDK!

Si t’i flas dhimbjes nga zjarri i dashurisë?!

LDK është dashuria që ma vodhën hijenat, është dhimbja që ma shkaktuan miqtë hileqarë që ju besova verbërisht!

Hijenat dhe hileqarët janë varremihësit e krenarisë kombëtare!

Unë që jetën e shikoj në mënyrë reale nuk dorëzohem lehtë!

Dhimbja dhe zhgënjimi më bëjnë akoma më të fortë dhe më të qëndrueshëm në rrugëtimin tim dhe në përballje me sfidat e kohës!

Iluzionistët e ringjalljes së LDK-së përmes klaneve dhe grupeve të interesit do të mashtrohen keq, ashtu siq u zhgënjyen nga “Rruga e Re” dhe nga “Bashkimi i të djathtës shqiptare”!

Çelësi i ringritjes së LDK-së dorën time, jo të kusarëve politik

Gajtë viteve të ’90-ta, si nënkryetar i Forumit Rinor i Degës së LDK-së në Klinë ndodhesha në një aktivitet politik në fshatin Gremnik. Me atë rast, kryetari historik i Klinës, Ismet Raci në mënyrë simbolike e futi dorën në xhepin e djathtë të xhaketës dhe ju drejtua të pranishmëve me këto fjalë, po citoj: “Rugova e ka në xhep çelësin e zgjidhjes së problemit të Kosovës!

Pa u zgjatur shumë në zbërthimin e kësaj ngjarje interesante të tre dekadave më parë, më pak fjalë po i drejtohem elektoratit të LDK-së, se çelësi i ringritjes së LDK-së nuk është në dorën e pengmbajtësve dhe uzurpatorëve, as në dorën e klanorëve dhe grupeve tjera të interesit, e më së paku në dorën e parashutistëve dhe mercenarëve, por, Çelësi i ringritjes së LDK-së është në dorën time dhe të secilit veprimtar që nuk është pjesë dhe as në shërbim të tyre!

Çelësi i ringritjes së LDK-së është në dorën e secilit që e don me shpirtë e me zemër LDK-së, kurse Fitili detonues dhe Ora e kurdisur ndodhet në dorën e matrapazëve politik që i sollën në këtë gjendje mjeruese tri shkronjat e arta-LDK.

Sa më pak respekt dhe dashuri e ndërsjellë, aq më pak njerëzillëk dhe rritje e urrejtjes mes njerëzve në vendin e paradokseve të mëdha, të quajtur Kosovë, në të cilën po lulzon prostitucioni politik si produkt i anashkalimit të vlerave njerëzore.

Florim Zeqa, kandidat për kryetar të LDK-së!

Orsago (Itali), 19.07.2026

Mark Burns, pastori amerikan, i kërkon Kosovës t’i garantojë Patriarkut Porfirije qasje të pakufizuar në  manastiret ortodokse

Drini.us
-
0
Mark Burns, pastori amerikan, i kërkon Kosovës t’i garantojë Patriarkut Porfirije qasje të pakufizuar në  manastiret ortodokse
Foto: Srpska Pravosllavna Crkva (Kisha Ortodokse Serbe).
____
Prishtinë, 19.07.2026
____
Pastori amerikan Mark Burns u ka bërë thirrje autoriteteve të Kosovës që t’i garantojnë përgjithmonë Patriarkut të Kishës Ortodokse Serbe, Porfirije, qasje të papenguar në Patriarkanën e Pejës, Manastirin e Deçanit dhe në të gjitha objektet e tjera fetare të Kishës Ortodokse Serbe në Kosovë.
Burns kërkoi që kreu i Kishës Ortodokse Serbe të mos përballet më me ndalesa hyrjeje apo procedura administrative, përfshirë edhe obligimin aktual për ta njoftuar vizitën 72 orë më parë.
Deklarata e tij u publikua pasi ai zhvilloi një vizitë disa ditore në Kosovë dhe Serbi, ndërsa u shpërnda edhe nga Manastiri i Deçanit në rrjetin social X.
“Patriarku nuk duhet të trajtohet si kërcënim politik”
Burns tha se gjatë vizitës së fundit pati mundësinë të vizitonte, së bashku me Patriarkun Porfirije, Patriarkanën e Pejës dhe Manastirin e Deçanit, të cilat i cilësoi si qendrat historike dhe shpirtërore të Kishës Ortodokse Serbe.
Sipas tij, patriarku duhet të ketë mundësi të hyjë lirshëm në Kosovë për të ushtruar misionin e tij fetar, për t’i vizituar besimtarët dhe për t’u lutur në manastiret historike.
“Ai nuk duhet të trajtohet si një kërcënim politik dhe as të përballet me pengesa të panevojshme vetëm për të vizituar shtëpinë shpirtërore të Kishës së tij”, deklaroi Burns.
Ai kritikoi edhe rregullin sipas të cilit vizitat e Patriarkut duhet të paralajmërohen 72 orë përpara, duke kërkuar që kjo praktikë të rishqyrtohet.
Sipas Burns, ndalesat e mëhershme ndaj Patriarkut Porfirije kanë ngritur shqetësime ndërkombëtare lidhur me respektimin e lirisë fetare në Kosovë.
“Ky nuk është një mesazh kundër shqiptarëve”
Pastori amerikan theksoi se deklarata e tij nuk është e drejtuar kundër shqiptarëve, komunitetit mysliman apo institucioneve të Kosovës.
“Ky është një apel për drejtësi, dinjitet, respekt të ndërsjellë dhe liri fetare për të gjithë”, tha ai.
Sipas tij, myslimanët duhet të gëzojnë të njëjtën liri për ta praktikuar fenë e tyre sikurse të krishterët, ndërsa çdo udhëheqës fetar duhet të jetë në gjendje të kujdeset për besimtarët e tij pa diskriminim dhe pa pengesa të panevojshme.
Burns shtoi se vendet e shenjta duhet të mbeten hapësira lutjeje, paqeje, pajtimi dhe shërimi, e jo çështje të mosmarrëveshjeve politike.
Dialogu strategjik SHBA–Serbi
Në deklaratën e tij, Burns përshëndeti edhe takimin e parë të dialogut strategjik ndërmjet Shteteve të Bashkuara dhe Serbisë, të mbajtur më 17 korrik në Uashington.
Ai pretendoi se, pas vizitës së tij në Kosovë dhe Serbi, Departamenti amerikan i Shtetit ka hapur diskutime diplomatike me Serbinë për pozitën e të krishterëve dhe të Kishës Ortodokse Serbe në Kosovë.
Burns falënderoi presidentin Donald Trump dhe sekretarin amerikan të Shtetit, Marco Rubio, për angazhimin e tyre në mbrojtjen e lirisë fetare.
Dialogu strategjik SHBA–Kosovë mbetet i pezulluar
Në të njëjtën periudhë, Departamenti amerikan i Shtetit konfirmoi për Radion Evropa e Lirë se dialogu strategjik me Kosovën vazhdon të mbetet i pezulluar dhe se rifillimi i tij lidhet me përmbushjen e detyrimeve të Prishtinës ndaj komunitetit serb.
Reagimi pas deklaratës së Dioqezës
Deklarata e Burns vjen menjëherë pasi Dioqeza e Rashkës dhe Prizrenit publikoi një reagim të gjerë, duke pretenduar se pozita e Kishës Ortodokse Serbe dhe e komunitetit serb në Kosovë është përkeqësuar ndjeshëm.
Dioqeza ngriti shqetësime për arrestimet gjatë Vidovdanit, trajtimin e pelegrinëve, statusin e zonave mbrojtëse rreth manastireve dhe çështje të tjera që, sipas saj, ndikojnë në lirinë fetare.
Policia e Kosovës i hodhi poshtë këto pretendime, duke theksuar se nuk ushtron presion institucional ndaj serbëve apo Kishës Ortodokse Serbe dhe se vepron vetëm në përputhje me ligjin.
Sipas Policisë, objektet fetare të të gjitha komuniteteve mbrohen njësoj dhe çdo veprim policor bazohet në përgjegjësi individuale, jo në përkatësi etnike apo fetare.
Burns: Nuk përfaqësoj administratën amerikane
Gjatë një interviste për Radion Evropa e Lirë, Burns sqaroi se vizita e tij në Kosovë nuk u zhvillua në cilësinë e përfaqësuesit zyrtar të Shteteve të Bashkuara, të dërguarit të Presidentit Trump apo negociatorit amerikan.
Ai tha se erdhi si pastor i krishterë dhe themelues i organizatës “Spiritual Diplomats”, me synim promovimin e dialogut ndërfetar, mbrojtjen e lirisë fetare dhe pajtimin ndërmjet komuniteteve.
Burns shtoi se do t’ia përcjellë Departamentit amerikan të Shtetit vlerësimet e tij lidhur me gjendjen e lirisë fetare dhe pozitën e Kishës Ortodokse Serbe në Kosovë.
Vizita në Kosovë
Në fillim të korrikut, Burns vizitoi Kosovën dhe Serbinë së bashku me një delegacion amerikan. Gjatë qëndrimit ai vizitoi Patriarkanën e Pejës, Manastirin e Deçanit dhe Manastirin e Graçanicës, në shoqërinë e Patriarkut Porfirije dhe peshkopit Ilarion.
Në përfundim të vizitës ai u takua edhe me zyrtarë të Policisë së Kosovës në pikën kufitare në Merdarë, ndërsa më pas, në Beograd, i dorëzoi presidentit serb Aleksandar Vuçiq çmimin “Diplomat Shpirtëror”, të cilin organizata e tij ua ndan personave që, sipas vlerësimit të saj, kontribuojnë për paqen, dialogun dhe pajtimin.

Dy ushtarë amerikanë u vranë në Jordani

Drini.us
-
0
Dy ushtarë amerikanë u vranë në Jordani

Hans Rustad  / Document.no

Dy ushtarë amerikanë janë vrarë nga Irani në Jordan. Trump ka premtuar se sulmet e tilla do të përgjigjen me forcë të madhe. Regjimi në Iran ka kërcënuar se do të marrë jetën e Trumpit dhe po i bën kërcënimet pjesë të peizazhit të qytetit.

Komanda Qendrore e SHBA-së, e cila ka përgjegjësi për operacionet ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme, njoftoi të shtunën se ushtarët u vranë ndërsa po mbronin veten kundër raketave balistike iraniane dhe sulmeve me dron. Ushtria amerikane njoftoi se një ushtar ende rezulton i zhdukur, ndërsa katër ushtarë amerikanë të tjerë u trajtuan në spitale jordaneze dhe më pas u liruan. Vdekjet ndodhin në një situatë të tensionuar në Lindjen e Mesme, ku konflikti rajonal po përshkallëzohet pas një dështimi të armëpushimit.

Kjo është e njëjta retorikë si gjatë marrjes peng të 44 qytetarëve amerikanë në ambasadën amerikane në Teheran në 1979.

Udhëheqësi i ri suprem, Mojataba Khamenei, thotë se nënshkrimi i Trump është pa vlerë.

Ai akuzon presidentin amerikan për shkelje të marrëveshjes.

Pyetja është nëse Mojtaba është gjallë fare. Ai nuk është shfaqur publikisht që nga sulmi më 28 shkurt kur familja thuajse u shkatërrua.

To amerikanske soldater drept i Jordan

“Mos u dorëzo Ines”

Drini.us
-
1
“Mos u dorëzo Ines”

Lirim Gashi, Prizren

Poezi

Poezinë lirike “MOS U DORËZO INES”, së shpejti do ta interpretoj në gjuhën shqipe.
(Ja një përkthim të cilin e përshtata me imagjinatën time të çmendur)
MOS U DORËZO, INES
Mos u dorëzo, Inesi im,
as pas gjithë atyre viteve të rënda.
Mos iu dorëzo,
as pleqërisë,
as zakoneve të saj të pamëshirshme.
Sepse dhoma jote
është ende e ngrohtë,
e mbushur me atë hijeshinë e pafund,
që mund t’ia japin vetëm mobiliet e zgjedhura
me shije të përkryer.
Ti ke pasur gjithmonë
më shumë shije se unë.
Dhoma jote…
ah,
çfarë mrekullie.
A është ende në spital
e zonja e shtëpisë
ku banon?
Ti ke qenë gjithmonë
ndryshe nga të gjitha të tjerat.
Nga shoqet e tua
të dallonin
madje edhe ngjyrat
e zarfeve
dhe të celofaneve,
me të cilat i mbështillje
letrat,
kujtimet
dhe dhuratat e tua
të pakrahasueshme.
Të nesërmen,
rreth orës nëntë,
më përcolle
deri te stacioni i autobusit.
Dhe autobusi i gjelbër,
i shtyrë përpara
nga stuhia e vjeshtës, u rrokullis si një gjeth i tharë, tatëpjetë shpatit
më të pjerrët të Prishtinës.
Unë kisha veshur
kostumin tim të mbrëmjes.
Dhe kur fuqia
e rrokullisjes
më hodhi mbi trotuar,
e tërhoqa vëmendjen
e të gjithë kalimtarëve të rastit.
Mos u dorëzo,
rinia ime.
Mos u dorëzo,
Ines.
Takimi ynë
ishte prej kohësh
i paracaktuar nga Zoti.
E megjithatë,
ndodhi
sikur të ishte
një rastësi e thjeshtë:
Pranë një rakie të nxehtë
dhe disa fjalëve të ndrojtura,
që mezi arrinin
ta fshihnin epshin tonë
të papërmbajtshëm.
Ti silleshe
si një zonjë qyteti,
Por faqet e tua i ngjanin atyre të vajzës më të pafajshme
të fshatit.
Ah,
e vrazhda dhe njëkohësisht
fisnikja ime.
Po gjinjtë e tu,
të fryrë
si dy balona,
me maja
të mprehta
si brirët
e një dhie?
Po shtrati ynë,
dhe dhoma ime,
që edhe sot
qëndron pezull
midis qiellit dhe tokës
si një portokall i zjarrtë?
Si një llambë portokalli
mbi ujërat
jeshil-blu
të Zagrebit.
Në rrugën
Proleterska Brigada 39,
te Krkoviqit.
Po rruga
e lagur nga shiu, të cilën e trazonin tramvajet
e mbrëmjes?
Ah,
ato çaste
të paharrueshme
malli,
dashurie
dhe varfërie,
në banjën tonë
të përbashkët.
Dhe të lutem,
nëse dikush të
flet keq për mua…
Mos iu dorëzo,
Ines.
E sheh,
u ngrita vetëm
për ta kthyer
pllakën e gramafonit.
A është vallë
i papërshtatshëm
ky çast,
nën tingujt
e Requem-it, Mozart-it
dhe Agnus De-it ?
E megjithatë,
fillimin
e kësaj melodie
e dua
më shumë
se çdo gjë tjetër.
Ende i ruaj
në kujtesë ato
miliona çaste
prekëse
të rinisë sonë magjepsëse, e
të shfrenuar,
që me sytë e saj mashtrues
na josh,
na grabit
dhe në fund
na braktis
përgjithmonë.
Mos u dorëzo,
Ines.
Grise ftesën.
Anuloje darkën.
Tradhtoje burrin tënd
me mua.
Thuaji
se po zbukurohesh
për të, para pasqyrës
së një hoteli
pak më të mirë.
Prekmë
nën tavolinë
me gjurin tënd,
të lagur
nga dëshira
e pashuar,
për ta derdhur
mjaltin e shkrirë të dashurisë sate
mbi vullkanin
e trupit tim.
Gjenerata ime.
E dashura ime.
E di,
rinia
do të rikthehet
një ditë.
Por kurrë më
ajo
e vitit 1938.
Unë nuk dua
të mbetem i ri, kur ju të gjithë po
plakeni.
Sepse një rini e tillë
do të ishte
e pakuptimtë
për mua.
E megjithatë,
do të vijë dita
kur edhe unë do ta kuptoj
se ju megjithatë kishit të drejtë.
Sepse ju të gjithë
më latë
krejtësisht vetëm
në këtë ishull
të mallkuar,
të cilin
e braktisët
me zemër
të thyer.
Dhe shiu
filloi përsëri,
si kaq shumë herë
më parë,
mbi këtë ishull,
që duket
sikur edhe vetë Zoti
e ka braktisur.
Ah,
ky shi
i pafund
i tetorit,
mbi ishujt
ngjyrë hiri
të këtij deti
të bekuar.
Nën këtë qiell
ngjyrë pluhuri.
Mes zërave të largët
që shkrihen
me njëri-tjetrin:
zëri
i nënës sime të ndjerë,
i miqve të mi të harruar,
i vajzës sime të humbur,
i së dashurës sime të çmendur,
i të afërmve të mi të larguar,
i vëllait tim mosmirënjohës…
Mes rrobave,
që mblidhen
me nguti
para shiut,
dhe që humbasin
në bardhësinë
qumështore
të mjegullës
së mëngjesit.
Edhe pak shëtitje
buzë detit dhe
gjithçka
do të marrë fund.
Mos u dorëzo,
Ines…

Ëndrra nuk mund të vdes, për aq kohë sa SHQIPTARI jeton

Drini.us
-
0
Ëndrra nuk mund të vdes, për aq kohë sa SHQIPTARI jeton

Nga Aurel Dasareti

Armiqtë janë të elektrizuar nga ëndrra se me veprimet antishqiptare do të arrijnë shkombëtarizimin e tyre dhe një ditë, do të ushtrojnë një kontroll të plotë mbi ta. Kodoshët shqipfolës, në bashkëpunim me armikun e jashtëm, duan ta shtrydhin Atdheun tonë. Misioni i tyre është të vazhdojnë të na bezdisin me llomotitje të çoroditura dhe në thelb të pakuptim. Lehjet e tyre janë një përzierje e shushatur vetëmburrjeje primitive, përgojimesh të gjithçka-je  shqiptare dhe profeci të flakta të predikuesve injorantë përçarës antikombëtar.

***

Kombi është një bashkësi njerëzore e qëndrueshme, e lindur mbi bazën e bashkësisë së gjuhës, të territorit, të jetës ekonomike dhe të formimit shpirtëror që shprehet në bashkësinë e kulturës. Kombet kanë një shpirt të përgjithshëm dhe një unitet moral të vërtetë që i përfton ashtu siç janë. Ky unitet shfaqet sidomos nëpërmjet GJUHËS. Shqiptari i cili është duke flakur tej gjuhën amtare, zakonet e nderuara, dhe duke shkelur me këmbë dogmat kombëtare, ai fyen pikërisht ZOTIN.

Për një komb të caktuar, me rrënjët e veta-gjenealogjinë, me një kujtesë etnike, me një popullsi të dhënë, territorin, me zakonet e tij, gjuhën e tij, situatën gjeopolitike, pasuritë, cilësitë e mira e të këqija, duhen gjetur ligjet që i përshtaten.

***

Edhe pse shqiptarët nuk kanë druajtje të tepërt prej sundimtarëve, janë tejet të bindur dhe verbuar. Janë prej atyre kombeve që nënshtrohen jo pse autoriteti iu shkakton aq frikë, por sepse ata kanë aq frikë – jo nga autoriteti, por prej jetës – sa kërkojnë një pushtet të cilit t`i nënshtrohen. Ndërkaq, sundimtarët e tyre injorantë, kanë nevojë për një prijë të fuqishme, të fortë, që të kompensojnë ligështinë e tyre. Dhe, e gjejnë te fqinjët. Prandaj Shqipërinë e urdhëron Greqia, Kosovën Serbia, Turqia…

Kohët e fundit kam përshtypjen që jeni të vetëdijshëm se gjendeni në një botë të huaj dhe ju ka kapluar ndjesia e pafuqisë që rrjedh prej kësaj. Kjo lehtësisht mund t`ju mposhtë. Nëse do të ndjeni veten tërësisht pasiv, një objekt i thjeshtë, do të privoheni prej vetëdijes se keni një vullnet, një histori të lashtë dhe një identitet legjendar pellazg/ilir/shqiptar.

Nuk ka rrezik tjetër si ai kur mendja të ngulet në një pikë e nuk luan vendit, kurse unë jam vërtet nga ata që gjatë përmbushjes së detyrës, kanë nevojë për emocionet e lidhura me rreziqe e me marrje rreziqesh përsipër, për ta pasur mendimin të kthjellët. Ky është element i prirjeve të mia.

Një mik më pyeti: “Aurel, nga e nxjerrësh këtë kënaqësi emocionale, nga dashuria apo rreziku që vjen nga kjo lojë?”

Përgjigja ime ishte: “Nga rreziku. Sepse më nxit. Por, të lutem, mos më keqkupto,  rreziqet nuk më pëlqejnë, më pëlqen t`u bëj bisht. Kështu u hapet rrugë energjive të mia.”

Ata që nuk kujdesen për ndjenjat e të tjerëve mund të bien shpejt në telashe. Shumica e vendimeve të marra janë të bazuara në emocione. Kjo ndoshta nuk duket ashtu sepse ne i maskojmë me fjalë të arsyeshme dhe shpjegime, por shpesh janë “ndjenjat e barkut” ato që vendosin.

Emocionet janë nxitës të fuqishëm në njerëz, për të mirë dhe për të keq dhe diçka që ne dëgjojmë me vëmendje kur ne të hasim në diçka që na sfidon. Janë instinktet origjinale indigjene që na tregojnë nëse ne duhet të ikim ose të luftojmë.

Të njohësh vetveten do të thotë të fitosh një kuptim thelbësor në rritje, mendore dhe ndijore, për pjesën tjetër deri më atë kohë të panjohur të psikikës vetjake. Ajo shkakton një shtim të energjisë, që çlirohet prej përgjegjësisë për të mbështetur kapërcimet; kështu pra, sa më tepër që njeriu është në ndërlidhje me realitetin e tij të brendshëm, aq më tepër është i dritësuar dhe i lirë.

***

Sa e shkurtër është rruga nga normal te i çmendur?

Çfarë është çmenduri dhe çfarë është normalitet? Kjo është një pyetje e lashtë me shumë përgjigje. Tradicionalisht ne e perceptojmë shpesh çmendurinë  në lidhje me mangësinë e realitetit. Njerëzit që përjetojnë botën në një mënyrë krejtësisht të ndryshme se publiku i gjerë, shpesh konsiderohen si të sëmurë psikik, me çrregullime shpirtërore. Shumica e njerëzve e kuptojnë marrëzinë dhe çmendurinë si e kundërta nga e arsyeshmja.

Ne duhet të jemi sinqertë. Ka grupe në shoqërinë tonë që kanë një kokë bosh, gojë të madhe dhe një zë të lartë, por të cilët nuk janë myslimanë të vërtetë. Dhe, këta krijesa nuk përfaqësojnë shqiptarët mysliman. Ekstremizmi i tyre ka të bëjë me ideologjinë dhe jo Islamin. Më injorantët dhe më të çmendurit prej tyre:

  • propagandojnë mësimin fetar islam në shkolla
  • propagandojnë mbulesën me jorgan të femrave
  • kërcënojnë me dhunë të përhapin islamin politik

Politikanët injorantë, servil, tradhtarë dhe të korruptuar deri në vesh:

  • dhe plaçkitën të gjitha pronat shoqërore
  • motivojnë / detyrojnë ikjen e shqiptarëve dhe boshatisjen e vendit
  • përpiqen të zvogëlojnë numrin e shqiptarëve të Kosovës, duke ua ndaluar lindjen e fëmijëve
  • ua dhurojnë fqinjëve KOASH-in, qytetet (Mitrovicën), minierat (Trepçën), lumenjtë (Vjosa, Radika), detin, kodrat, fushat, malet, tokën, qiellin, ajrin…

Botëkuptimet e tyre të përdredhura për çështjet dhe gjërat, janë fuqia më shkatërruese për Kombin dhe Atdheun.

***

Nacionalizmi i shqiptarëve është vrarë si pasojë e “pastrimit të trurit”, ndërkaq fqinjët shovinist e përforcojnë gjithnjë e më tepër. Megjithatë, nuk ka probleme me të cilat nuk mund të ballafaqohemi. Përvoja, njohuritë dhe besimi në vetvete na tregojnë se si ato duhet të trajtohen. Doemos, edhe shoqëria shqiptare të pastron plehrat nga kopshti vet, të krijojë strukturë dhe institucione të mirëfillta, të përhershme, që i sigurojnë asaj qëndrueshmëri.

***

Në shtator 2012, me disa miq dhe bashkëluftëtarë të mi ishim në Shqipëri. Afër dy muaj u stërvitëm në bjeshkët madhështore dhe ujërat e kaltra të Ksamilit. Natën e fundit para ikjes, në ditarin tim shkrova:

Fryrë zemrat dhe faqet me ngjyra të ndezura, homazh të dashurit Atdhe. Emri i shenjtë. Gjumi im është i heshtur, dhe askush nuk mund të ëndërrojë në mënyrë të lehtë dhe kështu të heshtur, kur malet dhe deti bie në gjumë, dhe askush nuk mund të buzëqeshë në mënyrë të qetë dhe të lumtur, kur zërat lundrues mbinatyror vdesin. Dhe, pyjet janë duke fjetur në luginë.

Shqipëri, Shqipëria ime, ma jep mua pranverën tënde, me diell mbi ujërat që lëkunden, por më dëgjo mua, më dëgjo mua kur ditët kalojnë dhe hijet e mbrëmjes mbulojnë ballin tim. Pastaj më mëso të zbehem, o Shqipëri moj nëna ime, dhe të hipi në një krevat në tokën tënde të shenjtë, kur vera e lënë vendin…

***

PS: Kjo letër e imja (ky artikull) u botua në disa gazeta kombëtare në mars të vitit 2015.

Më poshtë sot (16.07.2026) shkrova një shtesë për të:

Kjo thënie e imja (publikuar shpesh në shtypin shqiptar), trajton debatin rreth vetëdijes kombëtare dhe gjeopolitikës në rajon.

Këndvështrimi i im ndahet në dy elemente kryesore:

1) Zbehja e nacionalizmit shqiptar: U përpoqa të argumentoja se ndërgjegjja kombëtare është dobësuar për shkak të ndikimeve të jashtme, propagandës dhe ndryshimeve sociale.

2) Agresiviteti i fqinjëve: Unë theksova se, përballë këtij pasiviteti, shtetet fqinje që kanë pushtuar trojet tona, vazhdojnë të konsolidojnë politikat e tyre fashiste apo shoviniste, terroriste (siç jam shprehur në artikujt e të botuar në shumë gazeta/portale shqiptare.

Ky qëndrim (jo vetëm i imi por i disa atdhetarëve tjerë) nxit shpesh diskutime në opinionin publik lidhur me raportin mes patriotizmit, integrimit rajonal dhe ruajtjes së identitetit kombëtar.

Argumenti se nacionalizmi shqiptar është dëmtuar nga një formë e “pastrimit të trurit” është një tezë që shpesh diskutohet në publicistikën dhe sociologjinë shqiptare. Ajo ngrihet për të shpjeguar zbehjen e vetëdijes kombëtare dhe faktorët e jashtëm që kanë ndikuar te shqiptarët.

Kjo tezë mbështetet në disa pika kryesore:

1) Deformimi i Historisë: dokumentohet se historiografia është manipuluar gjatë periudhave të ndryshme politike (sidomos gjatë regjimit komunist dhe ndikimeve pasuese), duke çuar në një perceptim të gabuar të rrënjëve dhe vlerave kombëtare.

2) Ndikimi i Agjendave të Huaja: Dokumentohet (kam theksuar ) se qarqe të caktuara, shpeshherë shoviniste fqinje, kanë investuar për dekada në nxitjen e përçarjes fetare, krahinore apo ideologjike për të dobësuar kohezionin shqiptar.

3) Humbja e Identitetit Autentik: Argumentohet se përmes indoktrinimit dhe imponimit të kulturave të huaja, shoqëria shqiptare është larguar nga nacionalizmi tradicional (bashkimi përtej dallimeve partiake, fisnore, krahinore…) dhe është drejtuar drejt një pasqyre të dëmshme vlerash (pothuajse aspak nuk mërziten për kombin por për fenë që ua imponojnë armiqtë tradicional që mjerisht i kemi me shumicë.

***

Në kontrast me këtë këndvështrim, studiuesit e historisë dhe sociologjisë (siç evidentohen tezat e disa studiuesve të njohur mbi lëvizjen kombëtare) e përkufizojnë nacionalizmin shqiptar si një model unik. Ky model historikisht u ndërtua mbi parimin e ndarjes së fesë nga përkatësia kombëtare, duke i lënë vendin bashkëjetesës…

PS: Shqipëria dhe Kosova (dhe trojet nën okupim) janë vend laik.

Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Ministrja Serbe për Administratë Publike dhe Vetëqeverisje Lokale, Snezhana Paunoviq,duhet të jap dorëheqje sa më parë dhe të përgjigjet penalisht

Drini.us
-
0
Ministrja Serbe për Administratë Publike dhe Vetëqeverisje Lokale, Snezhana Paunoviq,duhet të jap dorëheqje sa më parë dhe të përgjigjet penalisht

Nga Flori Bruqi

New York,17.07.2026
 
Deklarata e ministres serbe për Administratë Publike dhe Vetëqeverisje Lokale, Snezhana Paunoviq, se nëse do të ishte në vendin e Sllobodan Millosheviqit në vitin 1998 do ta kishte spastruar etnikisht Dardaninë, ka shkaktuar reagime të ashpra edhe në arenën ndërkombëtare.
Skender Kodra
Ndaj kësaj deklarate ka reaguar edhe Akademik Prof.dr. PHD Skender Kodra, Kryetar i Akademisë Shqiptaro-Amerikaane më seli në New YOrk dhe degët e saja në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup si dhe anërët tjerë të Akademisë dhe Bordi i AAAS-it., të cilët  e kanë  cilësuar të papranueshme një deklaratë të tillë dhe ka kërkuar përgjegjësi nga ministrja serbe e lindur në Pejë. Profesor dr.Skender Kodra, PHD  ka thënë se Snezhana  Paunoviq ka pretenduar se do ta kishte kryer spastrimin etnik të Kosovës në vitin 1998, duke vlerësuar se deklarata të tilla bien ndesh me vlerat demokratike dhe të drejtat e njeriut.
Snezana Paunovic
“Kjo deklaratë është e papranueshme. Kushdo që justifikon spastrimin etnik po tall viktimat e Luftës së  Dardanisë  dhe po shkel të drejtat e njeriut dhe të drejtën ndërkombëtare.
 Në një qeveri demokratike nuk duhet të ketë hapësirë për deklarata të tilla; ato e dëmtojnë paqen në Ballkanin Perëndimor.
Ministrja Paunoviq duhet të japë dorëheqjen”, shkroi  psikologu klinik  Akademik Prof.dr. Skender Kodra, PHD.

Kërcënohet nga emigracioni masiv: Një fshat anglez do të shkëputet nga Britania e Madhe

Drini.us
-
0
Kërcënohet nga emigracioni masiv: Një fshat anglez do të shkëputet nga Britania e Madhe

Thame Road, rruga hyrëse për në Piddington. Foto: Robin Webster / CC BY-SA 2.0

Arnt Jensvoll / Document.no

Në një votim në fshatin e vogël Piddington në Oxfordshire, Angli, të gjithë 96 për qind e atyre me të drejtë vote mbështetën një propozim për të shkëputur fshatin nga Britania e Madhe.

Piddington është një fshat tipik anglez me rreth 400 banorë – një komunitet i qetë, tradicional dhe i lidhur ngushtë. Tani fshati përballet me ndryshime dramatike: Autoritetet planifikojnë të krijojnë një qendër azili në një bazë ushtarake të mëparshme pranë fshatit, që do të presë deri në 1250 kërkues azili meshkuj të rritur – rreth tre herë më shumë se sa gjenden në gjithë fshatin.

Frikë se fshati do të ndryshojë përgjithmonë
Lidhja me energjinë elektrike, ujin dhe kanalizimin është e planifikuar për në fund të gushtit ose fillim të shtatorit. Banorët lokalë thonë se vendi nuk u ndërtua kurrë për këtë qëllim dhe që gjendet pranë një zone loje për fëmijë.

Banorët shqetësohen për rritjen e kriminalitetit dhe pasigurinë, veçanërisht për gratë dhe fëmijët, për mbingarkesën e policisë dhe shërbimeve lokale si shkollat, shërbimet mjekësore dhe infrastruktura, plus një ndryshim të përhershëm të karakterit dhe strukturës sociale të fshatit.

Mbështetja prej 96 përqindësh për një votim proteste është jashtëzakonisht e lartë dhe tregon një kundërshtim shumë të fortë. Banorët ndihen të injoruar nga një qeveri qendrore në Londër që nuk dëgjon shqetësimet lokale.

«Jo në oborrin tim»
Disa komunitete të vogla britanike kanë protestuar vitet e fundit kundër vendosjes së detyruar të kërkuesve të azilit. Qeveria ka vështirësi të gjejë vend për dhjetëra-mijëra emigrantë të paligjshëm që vijnë përtej Kanalit të Anglisë, dhe pasi kapaciteti në zonat periferike është tejkaluar, zgjidhja është t’i shpërndajë ata në fshatra të vegjël.

Kjo ka nxitur një lëvizje «Jo në oborrin tim» me mbështetje që shkon shumë përtej grupeve të etiketuar si «e djathta ekstreme»; janë njerëz që e përjetojnë politikën kombëtare të migracionit si një kërcënim direkt për ambientin e tyre lokal dhe cilësinë e jetës.

Që një fshat i vogël me 400 banorë të flasë për «pavarësi» nga Britania e Madhe, natyrisht që është simbolike, por tregon ndarjen e thellë midis Londrës dhe qytetarëve të zakonshëm që ndihen se identiteti, siguria dhe kultura e tyre po shpërbëhen me forcë.

Trues av masse­innvandring: Engelsk lands­by vil løs­rive seg fra Stor­britannia

1...767778...1,729Faqja 77 nga 1,729