Kreu Blog Faqe 838

Rrёfimet e Svitlanёs pёr luftёn nё Ukrainё

Dossier
Reportazh

10 Prill 2024

Rrёfimet e Svitlanёs pёr luftёn nё Ukrainё

Nga: Zhenja Amis

(Svitlana dhe Romani janё emigrantё nё Kanada)

Nё se dikush do na thosh neve qё, pikёrisht pas 10 vitesh, Ukraina do zhytesh nё luftё, nuk do ta besonim (ёshtё fjala pёr vitin 2012).
Dy tё rinjtё- Svitlana dhe Romani- janё njё ҫift i hijshёm, qё kanё themeluar njё klub rinor, qё ne e vizituam nё vitin 2012. Ata janё aktivizuar qё kur unё ika nga Ukraina nё 2005, pra nuk i njihja ata para ikjes sime. Ne jemi miq nё fejsbuk, qё mё sjell fotot e kёtij ҫifti tё bukur, herё duke u ngjitur nёpёr male, herё nё sfond tё pejsazheve ekzotike atje dhe nё botё. Romani ёshtё udhёheqёs profesionist i turizmit.
Nё foton e fundit qё pashё dhe qё mё shokoi, Romani qe i veshur me uniformёn ushtarake, ditёn e parё tё shёrbimit nё ushtri…Kjo nuk duhet tё jetё njё befasi, sepse ҫdo burrё nё Ukrainё ёshtё thirrur nё ushtri, sepse ёshtё kohё lufte, por gjithsesi mua me shokoi pak. Kjo ka ndodhur mbase para disa muajve.
Dhe pёrfytyrojeni gёzimin dhe befasinё time, kur lexova qё Svitlana mё shkroi pёr vizitёn e saj nё Montreal! Kishte ardhё bashkё me dy fёmijtё e saj- Dianёn 9 vjeҫe dhe Bogusllavin 11 vjeҫ- pёr njё vizitё gjashtё javore nё Kuebek, dhe njё kohё tё shkurtёr nё Montreal. Esperantistёt e Montrealit u takuan nё vendin e zakonshёm, Resto Vego, pёr t’i mirёseardhur ata dhe pёr tё dёgjuar rrёfimet pёr gjendjen nё Ukrainё, nё fund tё shkurtit 2024. Ditёn tjetёr ne shёtitёm pak nё Montreal- vizituam qendrёn time tё
punёs: Zyrёn Kombёtare tё Filmit, ku ata vlerёsuan veҫanёrisht kukullat e filmave animativё dhe futbollin nё tryezё.
Por kёtu do flas jo pёr shёtitjet tona nё Montreal, por pёr atё qё na tregoi Svitlana pёr jetёt e tyre nё Ukrainё. Pra po ju propozoj rrёfimin e saj, pak tё pёrzier me zёrin tim vetiak.
“Ka qenё njё gabim…gjithҫka do pёrfundojё shpejt”. Nё fillim, askush nuk e besoi se do bёhej luftё. Edhe kur Rusia e kish ushtrinё nё kufi me Ukrainёn, njerёzit nё Ukrainё nuk e besonin, se ditёn tjetёr do ndodhё invadimi dhe lufta, tregon Svitlana. Unё e kujtoj vetё edhe frazёn e mikut tim dhe ish bashkёnxёnёsit:
“Zbarkimi nё tokё i jashtёtokёsorёve do ndihesh mё i mundёshёm se sa lufta me Rusinё…”
Nuk mund tё pёrfytyrohej qё Rusia, vendi me tё cilin kemi kaq lidhje tё forta familjare, kulturore, gjuhёsore, do dojё tё na asgjёsojё..Gjuha ruse ёshtё njё gjuhё e shpeshtё pёr shumё ukrainas. Nё pjesёn mё tё madhe ne jemi rritur nё njё mjedis dy gjuhёsh, shpesh me prindёr herё me prejardhje ukrainase, herё me prejardhje ruse, mё gjyshёr qё banojnё qoftё nё Rusi pёr shumё vetё nga Ukraina dhe herё nё Ukrainё pёr shumё vetё nga Rusia (sikurse ёshtё edhe rasti i Svitlanёs).
“Kur filloi lufta, ne vёrtet menduam se ka njё gabim kёtu. Menjёherё, kur do ta kuptojnё se ёshtё gabim, gjithҫka merr fund”, rrёfen Svitlana. Pёr shumё vetё- pёrfshi edhe mua- kjo luftё po ndjehet si njё tradhёti e neveritshme…Mё tё mirёt ranё tё parёt…Thotё Svitlana, saktёsisht nё muajt dhe vitin e parё tё luftёs humbёn individёt mё tё mirё tё vendit. Elita. Intelektualёt. Sepse dolёn vullnetarё tё shёrbenin nё luftё tё gjithё, shpesh edhe persona me famё tё vendit: aktorё, atletё, gazetarё, muzikantё…dhe thjesht tё gjithё, qё e ndjenin se e kanё pёr detyrё ta mbrojnё vendin… Njё nga kёta persona ka qenё bashkёnxёnёsi im i mёparshёm nё shkollё. Lexova pёr vdekjen e tij nё lajmet. Ai ishte atlet dhe organizator i njё konkursi atletike tё njohur tё bashkёsisё…

Shkёputjet e rrymёs elektrike

Ёshtё njё fjalё angleze qё ka hyrё nё fjalorin e pёrgjithshёm tё ҫdo personi nё Ukrainё ndёrmjet fundit tё 2022 dhe fillimit tё 2023, fjala “Blackout”- ndalja e rrymёs elektrike. Nё Kiev elektriciteti herё vjen, herё ikёn, duke u alternuar afёrsisht ҫdo katёr orё. Prandaj duhet t’i planifikojmё jetёn, komunikimin, internetin, detyrat shtёpiake, punёt nё shkollё, gatimin dhe gjithҫka tjetёr rreth periudhave tё elektricitetit dhe mungesёs sё tij. U mёsuam tё jetojmё me kёtё orar. Svitlana tregon, qё njё herё ajo ngeli nё ashensor, 10-15 minuta para ikjes sё rrymёs sipas orarit. Ajo thotё, duke qeshur, se kishte mёsuar nga praktika, qё oraret nuk janё tё sakta, por vetёm tё pёrafёrta. Pёr fat, i shoqi, Romani, u kthye dhe dёgjoi trokitjet e saj dhe thirrjet pёr ndihmё. Ai gjeti nё jutub njё video si ta hapte ashensorin dhe ajo doli nga aty, duke qendruar nё mes tё dy kateve. Svitlana thotё se nuk kishte rrezik dhe se tani nё Kiev nuk ikёn mё rryma- ose kjo ndodh rrallё, fatmirёsisht…
Infrastrukura e dёmtuar Veҫanёrisht nё fillim tё pushtimit, shumё objekte tё infrastrukturёs sё qytetit nё qytete tё ndryshme dhe kuptohet edhe nё Kiev, u dёmtuan. Dmth vendet qё furnizojnё dhe pastrojnё ujin, qё prodhojnё dhe shpёrndajnё energjinё etj. Kjo e vёshtirёson jashtёzakonisht jetёn e pёrditshme. Ndёrsa Svitlana flet pёr kёtё, unё kujtoj stuhinё kanadeze tё pranverёs 2023, qё preku Kanadanё Lindore, kur ne vetё
humbёm rrymёn elektrike pёr ca kohё…Kёto momente nga kujtojnё se sa e lehtё ёshtё jeta qё ne bёjmё normalisht dhe si shkatёrrohet gjithҫka pёr disa orё ose disa ditё.. Po shtoj, qё kёto dёmtime tё infrastrukturave nuk ishin tё rastёsishme- ato qenё planifikuar me kujdes pёr tё qёlluar saktёsisht atje ku na dhёmb mё shumё dhe ku prek sa mё shumё shtёpi…

Jeta me ndalesa

Kur dёgjohet sirena, duhet tё shkojmё nё strehimin mё tё afёrt pёr t’u fshehur nga sulmi ajror. Kjo ёshtё rutinё tanimё pёr tё gjithё banorёt e vendit. Kur vrojtohet njё avion rus, qoftё edhe tepёr larg, madje edhe jashtё kufirit tё vendit, njoftohet njё sulm i mundёshёm. Nё se jeni nё lёvizje, duhet tё ndaloni. Nё se jeni nё shkollё apo nё kopshtin e fёmijёve, nё universitet, ndёrmarrje pune ose kudo qoftё, duhet tё zbrisni poshtё pёr t’u fshehur dhe tё rrini atje deri sa tё largohet kёrcёnimi. Pra, disi jemi mёsuar me ndёrprerjet e jetёs sё pёrditshme. Jemi pёrgatitur pёr kёtё- me telefonat e xhepit tё ngarkuar plotёsisht,
me bateritё rezervё, me llampa tё vogla, me pak ushqim…
Kievi ёshtё tani qyteti mё i sigurt nё Ukrainё, por sigurisht jo 100 pёrqind, sepse ёshtё luftё”, thotё Svitlana. Pastaj shton menjёherё se vetёm 5 km larg shtёpisё sё saj ra njё mbetje rakete qё dёmtoi disa shtёpi dhe vrau 7 njerёz…Mbase fjala “e sigurtё” ёshtё tepёr relative…

Familje tё ndara

Pas takimit me Svitlanёn, futa disa foto nё fejsbuk. Ajo rrinte ulur pranё njёrit nga antarёt e klubit tonё dhe e kujtoj, qё njё mik shkroi: “Familje e bukur”. Doja ta sqaroja se personi nё krah tё saj nuk ёshtё i shoqi- dhe se i shoqi, Romani, ёshtё ushtar (burrat e moshёs sё shёrbimit ushtarak nuk lejohen tё largohen nga vendi)…Bashkёshorti i Svitlanёs, Romani, ka studiuar pёr mjekёsi- dhe megjithёse ka punuar jo gjatё nё degёn e vet (epidemiologji), atё e morёn nё ushtri si mjek, me gradёn e togerit.
Realiteti i shumё familjeve nё Ukrainё ёshtё se ato janё tё ndara. Burrat janё nё ushtri- qoftё vullnetarisht, qoftё tё thirrur…Shumё gra dhe fёmijё kanё ikur jashtё. Nё fakt, esperantistёt janё organizuar mirё pёr tё ndihmuar ukrainasit refugjatё. Shumica e espearntistёve nga Ukraina kanё mbetur nё Europё, por njoh disa qё kanё shkuar nё Amerikё. Svitlana thotё se nё Ukrainё ajo ёshtё diplomuar pёr frёngjisht dhe anglisht, por para luftёs nuk mund ta pёrdorte shumё frёngjishten. Doli se kjo gjuhё ishte shumё e dobishme tani qё ajo ёshtё nё Kuebek. (Svitlana tregon duke qeshur, se familja
e saj mikpritёse nё Francё gjeti njё mёnyrё tё mirё pёr tё mёsuar emrin jo tё lehtё pёr jo sllavёt, e djalit tё saj Bogusllav, qё u quajt hijshёm “Beau-gosse-slave”- njё djalё sllav i bukur, nё frёngjisht).
Fёmijёt e saj e flasin gjithashtu frёngjishten, madje u futёn nё njё shkollё nё Francё. Por…ҫmimi i kёsaj sigurie ishte ndarja nё fund tё 2023…33 familje. I pyeta fёmijёt se cili ёshtё vendi mё i pёlqyer nё botё pёr ta. Diana u pёrgjigj pa mёdyshje: Ukraina…

Po ndjehet lodhja

Pas ndjenjёs fillestare tё detyrёs shoqёrore, kur shumё vetё dolёn vullnetarё pёr nё ushtri, tani, mё tepёr se dy vjet mё pas, po ndjehet lodhja. Kjo ndjenjё e lodhjes u shtua mё shumё pas fushatёs sё pritur gjatё por jo tё suksesёshme tё kundёrsulmit, vjeshtёn e kaluar. Kuptohet, pjesa e madhe e kёtij faji peshon mbi ne, Perёndimin, qё nuk e furnizoi mjaftueshёm Ukrainёn me armё…Por realiteti ёshtё se njerёzit qё dolёn vullnetarё pёr tё shёrbyer nё ushtri para dy vjetёsh, duan- dhe duhet- tё pushojnё pak dhe sasia e vullnetarёve tani nuk mjafton pёr t’i liruar personat qё luftojnё, tepёr tё lodhur pёr njё kohё shumё tё gjatё…

Jeta vazhdon

Nuk mund tё qendrosh nёn stresin e luftёs gjithё kohёn. Njerёzit shkojnё nё kinema, nё kafene, hanё bashkё, pinё bashkё, bisedojnё dhe qeshin bashkё, thotё Svitlana. Duke e vёshtruar kёtё nga jashtё, mundet nganjёherё tё mendosh gabim sikur herё herё lufta harrohet. Por ja qё lufta kthehet nё bashkёbisedim, sepse miqtё dhe familiarёt e gjithkujt janё nё ushtri, ose herё pas here jehon tingulli i sirenёs dhe i kohёs pёr t’u fshehur, nё se parashikohet njё sulm…Svitlana shёnon edhe ndryshimet nё kulturё- veҫanёrisht tё kulturёs popullore. Kёngёt pёr luftёn dhe mallin pёr tё dashurit, pak sikurse
menjёherё pas Luftёs sё Dytё Botёrore, janё pjesё e kulturёs sё tashme dhe e artit nё Ukrainё. Njё pjesё tjetёr ёshtё falenderimi pёr ushtrinё nё fillim tё gjitha organizimeve.
Ja ku jemi nё kёtё teatёr tё bukur (kinema, kafene), tё rehatshme dhe i jemi falenderues ushtrisё qё po lufton, nё mёnyrё qё ta shijojmё kёtё ditё tё bukur (mbrёmje) etj.
Nuk bёjmё plane …
Njё njeri i urtё ka thёnё, nё se duan ta pёrqeshin Zotin, t’i thonё atij planet e veta. Pra, nё Ukrainё thjesht sot nuk bёjnё plane. Sepse askush nuk e di, se si do shkojnё punёt, ҫfarё do ndodhё nesёr.
Ndёrsa ne po shёtisnim nё Qytetin e Vjetёr, e kujtoj Svitlanёn duke thёnё, “epo, nuk e dimё, se ҫdo ndodhё tjetёr nё Europё mё pas”. Po, pas luftёs nё Ukrainё, ose mbase gjatё saj. Vallё lufta do lokalizohet nё Ukrainё apo do kёrcejё pёrtej kufijve tё Ukrainёs dhe do e zhysё pjesёn tjetёr tё Europёs nё luftё?

Mendime tё trishta …

Ҫfarё mё pas? Garry Evans pyeti, se qysh e sheh Svitlana zgjidhjen e luftёs. Njё pyetje e vёshtirё.
Kuptohet, nuk dihet pёrgjigjia…Edhe nё se Ukraina (me shpresё) do fitojё, nuk ёshtё e qartё qysh mund tё riintegrohet vendi. Pёr shembull, qysh pjesa lindore (Donbasi, Lugansku) do mund tё bashkohen me pjesёn tjetёr tё vendit- unё vetё dyshoj pёr kёtё…Veҫ kёsaj, me kaq shumё jetё tё humbura pёr tё mbrojtur ҫdo centimetёr, investimi i vendit ёshtё shumё i lartё pёr tё marrё parasysh lёshimet e disa tokave nё shkёmbim tё ndёrprerjes sё luftёs…

Mendimet e fundit

Mё dhemb zemra. Dua tё kthehem nё kohё, para atyrё 12 viteve dhe tё pij ҫaj dhe tё haj ёmbёlsira duke luajtur role lojёrash dhe duke treguar pёr Kanadanё. Dua qё Svitlana dhe Romani, fёmijёt tё jenё bashkё dhe njё ditё ata ta vizitojnё Montrealin tё gjithё bashkё, tё katёr. Dua qё ata tё jenё tё sigurt dhe mos tё jenё tё detyruar tё bёjnё zgjidhje drithёruese. Nga njёherё provoj tё kuptoj, vallё bota u prish nё njё
moment, apo ka pasё disa prishje tё vogla qё kanё ndodhur atёhere dhe atёhere qё sollёn nё kёtё situatё. Ёndёrroj qё njё ditё do zgjohem pёr tё konstatuar qё lufta ishte thjesht njё makth, njё ёndёrr e keqe…Dhe dua qё esperantistёt- dhe tё gjithё njerёzit e botёs- tё bien dakord tё paktёn pёr njё parim:
qё jeta e ҫdo personi ёshtё e shenjtё dhe qё nuk mund tё rrёmbehet dhe qё detyrё e ҫdo personi ёshtё tё jetё njё instrument pёr paqe.

Pёrktheu: Bardhyl Selimi, Tiranë, 9 prill 2024

Shkrimi në Esperanto – Bardhyl Selimi

Zhenja Amis
“Oni simple ne planas…”
Vivi en Ukrainio dummilite
(ĉerpita el la revuo LUMO de Montrealo)
Ĵenja Amis
Mi rigardas la fotojn el nia vizito al Ukrainio, en 2012. Tio estis la lasta vizito de mia edzo Joel kaj mi al Ukrainio. Mi mem poste vizitis en 2018 kaj 2019, por aranĝi ĉion por la translokiĝo de mia patrino al Kanado. Pasis jam pli ol jardeko de tiu bela vojaĝo en 2012, sed mi sentas, ke pasis ne jardeko, sed jarcento… Jen, sur la fotoj, la bela grupo de esperantistoj de ĉiuj aĝoj, ridetantaj kaj feliĉaj. Ni manĝas kuketojn alportitajn de ni el Kanado, kaj diversajn Ukrainajn bongustaĵojn. Ni trinkas teon (la nepra parto
de ĉiuj Esperantokunvenoj en Ukrainio). Ni amuzas nin per rol-ludoj, ni rakontas pri Kanado, montras fotojn, ridas.
Se iu dirus al ni tiam, ke ekzakte post 10 jaroj Ukrainio plonĝos en militon, ni neniel kredus… La du junuloj – Svitlana kaj Roman — estas ĉarma paro, kiu eĉ fondis la junularan klubon, kiun ni vizitis en 2012. Ili aktiviĝis jam post kiam mi elmigris el Ukrainio en 2005, do, mi ne konis ilin antaŭ mia foriro. Ni estas amikoj en Fejsbuko, kiu tiam kaj tiam “manĝigas” al mi fotojn de tiu bela paro, jen grimpanta la montojn, jen sur la fonoj de ekzotikaj pejzaĝoj tie kaj jene en la mondo. Roman estas profesia turisma
gvidanto.
En la lasta foto, kiun mi vidis, kaj kiu frapis min, estis Roman vestita per milita uniformo, la unuan tagon kiel servanto en la armeon… Tio ne devas esti surprizo, ja ĉiu viro en Ukrainio nun povas esti vokita en la armeon, ja oni vivas en milita tempo, sed ial tio estis ŝoko vidi lin vestita milite. Tio estis eble antaŭ kelkaj monatoj. Kaj jen imagu mian ĝojon kaj surprizon, kiam mi legis, ke Svitlana skribis al mi pri sia vizito al Montrealo! Ŝi venis kun du infanoj – 9-jara Diana kaj 11-jara Boguslav – por ĉ. sessemajna vizito al Kebeko, kun mallonga tempo Montreale. La montrealaj esperantistoj renkontiĝis en sia kutima loko,
Resto Végo, por bonvenigi ilin kaj aŭskulti ŝian rakonton pri la situacio en Ukrainio, fine de februaro 2024. La postan tagon ni ankaŭ iom promenis Montreale — vizitis mian laborejon: la Nacian Filmoficejon, kie ili aparte aprezis la pupojn el animaciaj filmoj kaj la tablofutbalon.
Sed tie ĉi mi parolos ne pri nia agrabla montrealumado, sed pri tio, kion Svitlana rakontis al ni pri iliaj vivoj en Ukrainio. Do mi proponas ŝian rakonton, iom miksitan kun mia propra voĉo.
“Estis eraro… ĉio baldaŭ finiĝos” En la komenco, neniu kredis ke milito okazos. Eĉ kiam Rusio havis la armeon apud la landlimo kun Ukrainio, homoj en Ukrainio ne kredis, ke la sekvan tagon okazos invado kaj milito, rakontas Svitlana. Mi mem rememoras ankaŭ la frazon de mia amiko kaj antaŭa samlernejano: “La surteriĝo de eksterteranoj sentiĝus pli verŝajna ol milito kun Rusio…”.
Oni ne povis imagi, ke Rusio, la lando, kun kiu oni havas tiom fortajn ligojn familiajn, kulturajn, lingvajn, volos neniigi nin… La rusa lingvo estas ofta lingvo por multegaj Ukrainianoj. Ni plejparte kreskis en dulingva medio, ofte kun gepatroj jen de ukraina, jen de rusa origino, kun la geavoj loĝantaj jen en Rusio por pluraj personoj el Ukrainio, kaj jen en Ukrainio por multaj personoj el Rusio (kiu estas ankaŭ la kazo de Svitlana).
“Kiam la milito komenciĝis, ni vere pensis, ke estas iu eraro. Tuj kiam oni komprenos, ke estas eraro, ĉio finiĝos”, konfesas Svitlana. Por multaj – inkluzive de mi – tiu milito sentiĝas kiel plej abomeninda perfido… La plej bonaj falis unue… Svitlana diras, ke ĝuste en la unuaj monatoj kaj unua jaro de milito oni perdis la plej bonajn individuojn de la lando. La eliton. La intelektulojn. Ĉar militservi volontulis ĉiuj, tre ofte ankaŭ personoj de tutlanda renomo: aktoroj, atletoj, ĵurnalistoj, muzikistoj… kaj simple ĉiuj, kiuj sentis ke estas ilia devo iri kaj defendi la landon… Unu el tiuj personoj estis mia antaŭa samklasano el la
lernejo. Mi legis pri lia morto en la novaĵoj. Li estis atleto kaj organizanto de konata komunuma atleta konkurso…

Elektroperdoj

Se estas unu angla vorto, kiu eniris en la ĝeneralan vortoprovizon de ĉiu persono en Ukrainio inter la malfrua 2022 kaj la frua 2023, ĝi estas la vorto “blackout” – elektrohalto. En Kijivo la elektro jen estis, jen ne estis, alternante plimalpli ĉiujn kvar horojn. Oni devis do bone plani sian vivon, komunikadon, retumadon, hejmtaskojn, lernej-laborojn, kuiradon kaj ĉion alian ĉirkaŭ la periodoj de elektro kaj senelektro. Oni lernis vivi laŭ tiu horaro. Svitlana rakontas, ke unu fojon ŝi estis kaptita en lifto, ankoraŭ 10–15 minutojn antaŭ ol la senelektriĝo devis okazi laŭ la horaro. Ŝi diras, ridetante, ke jen ŝi praktike
lernis, ke la horaroj ne estas ekzaktaj, sed nur proksimumaj. Bonŝance, ŝia edzo Roman revenis kaj aŭdis ŝiajn frapojn kaj la vokojn por helpo. Li trovis en jutubo videon pri kiel malfermi la lifton, kaj ŝi eliris el la lifto, starante meze inter la du etaĝoj. Svitlana diras, ke ne estis danĝere, kaj ke nuntempe en Kijivo la senelektrigoj ne okazas – aŭ okazas malofte, bonŝance…

La infrastrukturo damaĝita

Aparte en la komenco de la invado, multaj objektoj de la urba infrastrukturo en diversaj urboj, kaj, kompreneble, ankaŭ en Kijivo, estis damaĝitaj. T.e., la lokoj, kiuj provizas kaj purigas la akvon, generas kaj distribuas la elektron, ktp. Tio ege malfaciligas la ĉiutagan vivon. Dum Svitlana parolas pri tio, mi rememoras la kanadan ŝtormon de printempo 2023, kiu trafis Orientan Kanadon, kiam ni mem perdis elektron por iom da tempo… Estas nur en tiaj momentoj, kiam ni memoras, en kiom komfortaj kondiĉoj ni loĝas, kiam ni perdas tion, eĉ nur por kelkaj horoj aŭ kelkaj tagoj… Mi aldonu, ke tiuj damaĝoj de la infrastrukturoj ne estis hazardaj — ili estis zorge planitaj, por trafi ekzakte tie, kie ĝi plej doloras kaj
trafos kiom eble plej multe da homoj…

La vivo kun haltoj

Kiam oni aŭdas la sirenon, oni devas iri al la plej proksima ŝirmejo por kaŝiĝi de aeratako. Tio estas la rutino por ĉiuj loĝantoj de la lando. Kiam oni observas rusan aviadilon, eĉ tute fore, eĉ ekster la limoj de la lando, oni anoncas la eblan atakon. Se oni estas en transporto, oni devas eliri el ĝi. Se oni estas en la lernejo aŭ infanĝardeno, universitato, laborejo aŭ kiu ajn alia loko, oni iras suben por kaŝiĝi, kaj oni restas tie ĝis la minaco estas for. Do, oni iom alkutimiĝis al la interrompoj al la ĉiutaga vivo. Oni estas preparita por tio – kun poŝtelefonoj plene ŝargitaj, kromaj poŝtelefonaj ŝargiloj, etaj lampoj, manĝetoj…
“Kijivo estas nun la plej sekura urbo en Ukrainio, sed certe ne 100- procente, ĉar estas milito”, diras Svitlana. Tuj I poste ŝi aldonas, ke nur 5 km de ŝia domo falis restaĵo de raketo, kiu damaĝis domojn kaj mortigis 7 homojn… Eble, la vorto “sekura” estas tre relativa…

Familioj dividitaj

Post nia kunveno kun Svitlana, mi metis kelkajn fotojn en Fejsbukon. Ŝi sidis apud unu el niaj klubanoj, kaj mi memoras, ke unu amiko skribis: “Bela familio”. Mi devis klarigi, ke la persono apud ŝi ne estas ŝia edzo – kaj ke ŝia edzo Roman estas en la armeo (homoj de militserva aĝo ne rajtas foriri el la lando)… La edzo de Svitlana, Roman, studis medicinon – kaj eĉ se li laboris nelonge laŭ sia medicina fako (epidemiologio), li tamen estis prenita en la armeon kiel kuracisto, kun la rango de leŭtenanto. La realo de pluraj familioj en Ukrainio estas ke ili estas dividitaj. La viroj estas en la armeo — ĉu volontule, aŭ vokite… Pluraj virinoj kaj infanoj foriris el la lando. Fakte, esperantistoj bone organiziĝis por helpi al
rifuĝintaj ukrainianoj. La plejparto de esperantistoj el Ukrainio tamen restis en Eŭropo, sed mi konas kelkajn, kiuj iris ankaŭ al Ameriko. Svitlana diras, ke en Ukrainio ŝi diplomiĝis pri la franca kaj la angla, sed ke antaŭ la milito ŝi ne multe uzis la francan. Sed tio evidentiĝis ege utila, kiam ŝi iris loĝi kun la gefiloj en Francio. Kompreneble, la franca tre utilas ankaŭ nun, vizitante Kebekion. (Svitlana rakontas, ridante, ke ŝia gastiganta familio en Francio trovis bonan manieron lerni la ne-tro-facilan-por-neslavoj nomon de ŝia filo: Boguslav, kiu estis ĉarme nomita “Beau-gosse-slave” – bela slava knabo, en la franca lingvo). Ŝiaj infanoj ankaŭ iom parolas la francan, kaj eĉ iris al la lernejo en Francio. Sed… la prezo de tiu
sekureco estas apartiĝo de la Mapo de la milito, je la fino de januaro 2023. 33 familioj… Mi demandis al la infanoj, kiu estas ilia plej ŝatata loko en la mondo. Diana respondas senhezite, Ukrainio…

Laceco instaliĝas

Post la komenca sento de socia devo, kiam pluraj personoj volontulis por la armeo, nun, pli ol du jarojn poste, laceco instaliĝis. Tiu sento de laciĝo eĉ pliiĝis post la longe atendata, sed apenaŭ sukcesa, kampanjo de kontraŭatakado, pasintaŭtune. Kompreneble, la granda parto de tiu kulpo pezas sur ni, la Okcidento, kiu ne sufiĉe provizis per armiloj… Sed la realo estas, ke la homoj, kiuj volontulis militservi antaŭ du jaroj, volas – kaj devas – iom ripozi, kaj la kvanto de volontuloj nun ne sufiĉas por liberigi la personojn, kiuj batalas, tro lacigitaj, dum tro longa tempo…

La vivo daŭras

Oni ne povas esti en streĉo pri milito la tutan tempon. La homoj iras al kinejoj, kafejoj, kunmanĝas, kuntrinkas, babilas kaj kunridas, diras Svitlana. Rigardante tion de ekstere, oni eble povus foje iluzie pensi, ke fojfoje oni forgesas, ke estas milito. Sed jen la milito revenas en la konversacio, ĉar ĉies amikoj kaj familianoj estas jen en la armeo, aŭ jen tiam kaj tiam venas la sono de sireno kaj la tempo kaŝiĝi, se estas antaŭvidita atako… Svitlana notas ankaŭ la ŝanĝiĝojn en la kulturo — aparte de la populara kulturo. La kantoj pri la milito kaj la sopiro pri la amatoj, iom kiel tiuj dum la Dua Mondmilito, estas parto
de la nuna kulturo kaj arto en Ukrainio. Alia parto estas danki la armeon en la komenco de ĉiuj eventoj.
Jen ni estas en tiu bela teatro (kinejo, kafejoj), komfortaj, kaj ni estas dankemaj al la armeo, kiu batalas, por ke ni povu ĝui tiun belan tagon (vesperon) ktp.

Oni ne faras planojn…

Iu saĝulo diris, ke, se oni volas ridigi Dion, oni rakontu al Dio siajn planojn. Do, en Ukrainio nun oni simple ne planas. Ĉar neniu scias, kiel aferoj iros kaj kio okazos morgaŭ. Dum ni promenis en la Malnova Urbo, mi memoras Svitlanan diranta, “nu, ni ne scias, kio alia okazos en Eŭropo, poste”. Jes, post la milito en Ukrainio, aŭ eble dum ĝi. Ĉu la milito estos lokita en Ukrainio, aŭ ĉu ĝi saltos preter la ukrainajn limojn kaj plonĝigos ankaŭ alian parton de Eŭropo en militon?

Tristaj pensoj…

Kio poste? Garry Evans demandis, kiel Svitlana vidas la solvon de la milito. Malfacila demando.
Kompreneble, oni ne konas la respondon… Eĉ se Ukrainio (espereble) gajnos, ne estas klare, kiel la lando povas reintegriĝi. Ekzemple, kiel la orienta parto (Donbaso, Lugansko) povus unuiĝi kun la cetero de la lando – pri tio mi dubas, persone… Kaj krome, kun tiom da vivoj perditaj por defendi ĉiun centimetron, la investo de la lando estas tro alta por konsideri la cedon de certaj teritorioj interŝanĝe al la ĉeso de la
milito…

Finaj pensoj

Mia koro doloras. Mi volas reveni en la tempo, antaŭ tiuj 12 jaroj, kaj trinki teon kaj manĝi kuketojn, ludante rol-ludojn kaj rakontante pri Kanado. Mi volas ke Svitlana kaj Roman, la infanoj, estu kune, kaj ke unu tagon ili vizitu Montrealon ĉiuj kune, kvarope. Mi volas ke ili estu sekuraj kaj ne devu fari korŝirajn elektojn. Mi provas foje kompreni, ĉu la mondo rompiĝis en unu momento, aŭ estis pluraj etaj rompiĝoj, kiuj okazis tiam kaj tiam, kiuj fine algvidis al tiu situacio. Mi revas, ke unu tagon mi vekiĝos por konstati, ke la milito estis nur koŝmaro, malbona sonĝo… Kaj mi volas ke esperantistoj – kaj ĉiuj homoj de la mondo – konsentu pri almenaŭ unu principo: ke la vivo de ĉiu persono estas sankta kaj neprenebla,
kaj ke la devo de ĉiu persono estas esti instrumento por la paco

At Zef Pllumi thirrje intelektualëve shqiptarë: Bashkoni fuqitë mendore për të mirën e përbashkët

Dossier
Kujtime

Drini.us

10 Prill 2024

At Zef Pllumi thirrje intelektualëve shqiptarë: Bashkoni fuqitë mendore për të mirën e përbashkët

Nga Frank Shkreli

Në 100-vjetorin e lindjes

Nga “Armik i Popullit” në “Nderi i Kombit”

Zëri i Amerikës në gjuhën shqipe nëpërmjet korrespondetit Pëllumb Sulo në Shkodër njoftoi se ditën e hënë u mbajt në Lezhë edicioni i 8-të i çmimeve të konkursit mbarëkombëtar për letërsinë, “At Zef Pllumi”. VOA shqip transmetoi se këtë vit konkursi në Lezhë përkoi me 100 vjetorin e lindjes së françeskanit At Zef Pllumi, autorit të librit, kryevepra e tij, “Rrno vetëm për me tregue”, më e njohura ndër veprat dhe shkrimet e shumta të At Zefit. At Zef Pllumi lindi më 7 prill 1924 në Malin e Rencit në Shëngjin të Lezhë në një familje me origjinë nga Shkreli i Malësisë së Madhe Në konkurs u paraqitën veprat e 28 shkrimtarëve dhe intelektualëve në kategori të ndryshme, sipas Zërit të Amerikës.

Siç dihet, At Zef Pllumi – si edhe shumë bashkvëllezer ndër më të mirë e klerit katolikë shqiptar – ka kaluar një jetë shumë të dhimbshme, plot vuajtje dhe sakrifica. Prandaj, është shumë me vend që At Zef Pllumi kujtohet në këso rastesh e përvjetorësh. Ai ishte dhe mbetet ndërgjegja e Kombit që edhe sot – nepërmjet veprave dhe shkrimeve të tija lënë pas — flet dhe dëshmon për krimet e diktaturës sllavo-komuniste në Shqipëri kundër popullit të vet për pothuaj gjysëm shekulli. Ai gjithnjë flet me bindje e fakte, me kujtesë, largpamësi dhe këshilla për të tashmen dhe për të ardhmen e shqiptarëve.

I pyetur me një rast se çfarë këshillash i jepte popullit shqiptar, At Zef Pllumi është përgjigjur: E porosis për tri gjëra, është përgjigjur françeskani shqiptar: “Të kenë fé, kurr të mos e braktisin fenë; të kenë shpresë; e mbi të gjitha, të kenë dashuni…Kjo ashtë porosia e kjo ashtë përshndetja për të gjithë popullin shqiptar”, është shprehur frati shqiptar, para se të ndërronte jetë. Është kjo një thirrje aktuale e At Zef Pllumit për të gjitha kohërat dhe për të gjithë brezat e shqiptarëve – dashuria për njëri tjetrin! Është kjo një thirrje që At Zef Pllumi e bënte, vazhdimisht, sa ishte gjallë dhe një mesazh drejtuar bashk-kombasve të vet, e që ai e ka theksuar, vazhdimisht, pothuaj në të gjitha veprat, shkrimet, deklaratat dhe intervistat, që prej lirimit të tij nga burgjet dhe kampet e regjimit diktatorial komunist të Enver Hoxhës, me 4 Nëntor, 1989. Është ky një mesazh që ai e ka theksuar shpesh duke dëshmuar të kaluarën e hidhët, por gjithmonë duke shikuar nga e ardhmja e Kombit shqiptar – mesazhe e thirrje që ai u ka bërë shpesh, sidomos, intelektualëve shqiptarë – që pas periudhës së gjatë e të errët të komunizmit, të bashkojnë, më në fund, “Jo vetëm fuqitë e veta mendore, por edhe zemrat për atë idealin e përbashkët që, sot për sot, ashtë vetëm Progresi i Kombit”.

Pas shembjes së Murit të Berlinit, në muajin Maj të vitit 1993, është promovuar ribotimi i numrit të parë i revistës së famshme të para luftës të françeskanëve shqiptarë, “Hylli i Dritës”. Në një ceremoni të rastit në Kuvendin Françeskan ku merrnin pjesë një numër i madh bashkëpunëtorësh, të rinj e të vjetër, të kësaj reviste të famshme, përshfirë studiues të kulturës, artistë, gazetarë, intelektualë të fushave të ndryshme, botues dhe të tjerë, At Zef Pllumi, përshëndeti ribotimin e revistës së famshme shqiptare, Hylli i Dritës. Duke shikuar nga e ardhmja e Shqipërisë post-komuniste dhe e Kombit shqiptar — në traditën më të mirë patriotike dhe atdhetare të françeskanëve shqiptarë për dashurinë ndaj Kombit dhe kulturës shqiptare, At Zef Pllumi iu drejtua intelektualëve shqiptarë me këtë porosi për klasën intelektuale shqiptare, e cila fatkeqësisht mbetet edhe sot e kësaj dite pa u realizuar. Nuk e di nëse intelektualët nga e gjithë Shqipëria të mbledhur në Lezhë

Ditën e henë për të marrë pjesë në edicionin e 8-të të çmimeve të konkursit mbarëkombëtar për letërsinë, “At Zef Pllumi”, menduan fare për porosinë e At Zef Pllumit drejtuar intelektualëve të Kombit shqiptar, më 1993, që intelektualët shqiptarë të bashkojnë jo vetëm fuqitë e veta mendore, por edhe zemërat për atë ideal të përbashkët, që sot për sot, ashtë vetëm Progresi i Kombit, sipas porosisë së At Pllumit.

“Miq të nderuem, falë mëshirës së Zotit ia mbërritem kësaj dite. Nata që kaluem qe e gjatë dhe e vështirë. Liria që u fitue duhet të bije edhe dritën” filloi At Zef Pllumi fjalën drejtuar intelektualëve shqiptarë të mbledhur aty dhe vazhdoi: “Sot po jepet rasti, përsëri mbas sa vitesh që bashkëpuntorët e “Hyllit të Dritës” të japin kontributin e vet në kulturën shqiptare me aq dritë sa mund të lëshojë nji yllë. Por, ndërkaq urojmë që kultura shqiptare nesër të ndrisë si diell”, ka shtuar ai, duke nënvizuar optimizmin e tij për të ardhmen. “E ky diell jo vetëm do të ndrisë, por edhe do të ngrohë të gjithë popullin, në qoftë se intelektualët shqiptarë kanë me i

bashkue, jo vetëm fuqitë e veta mendore, por edhe zemërat për atë ideal të përbashkët, që sot për sot ashtë vetëm, “Progresi i Kombit”- është shprehur frati i Malësisë dhe i gjithë Shqipërisë. “Ky progres duhet të jetë i gjithanshëm, jo vetëm ekonomik – po ma tepër mendor, shoqënor dhe kulturor”, ndërkohë që At Zefi theksoi se, “Mendoj se duhet t’u kujtoj intelektualëve shqiptarë se sado shkencë që të kenë, sado dije dhe erudicion që të përhapin, kurrë nuk do të mbërijmë në atë nivel kulturor që na duhet – po nuk patëm dashninë për njani tjetrin. Në rast se mungon dashunia”, ka theksuar At Zefi. “Në atë rast, duhet të kemi mirëkuptim. Dhe në qoftë se edhe ky do të mungojë, atëherë do t’i referohemi virtytit të tolerancës. Po mungoi edhe ky virtyt, atëherë jemi xhahilë. Xhahillëku ashtë shkatërrimi i Kombit. Në qoftë se nuk respektohen mendimet e njani tjetrit, don me thanë se nuk respektohet njeriu. Po nuk u respektua njeriu, e drejta dhe liria e mendimit – praktikisht mbërrijmë në përfundimin se nuk duem as Kombin, as Atdheun”, është shprehur At Zef Pllumi. Ai ka përfunduar fjalën e tij të shkurtër me atë rast duke u bërë thirrje intelektualëve shqiptarë – që nga tubimi në Kuvendin e Françeskanëve, në maj të vitit 1993, një Kuvend që sipas tij përfaqëson shumë rryma të mendimit të lirë shqiptar të – “Marrin shembull konkret për atë bashkëpunim të inteligjencës shqiptare, që duhet t’i prijë këtij populli fatkeq, për me ecë përpara me ngulm në rrugën e vërtetë të Progresit Kombëtar.” (At Zef Pllumi, Hylli i Dritës 2-3,Tiranë, 1993).

Porosia e At Zef Pllumit në 100-vjetorin e lindjes së tij që i drejtohet edhe sot klasës intelektuale të shqiptarëve, për bashkpunim, mirëkuptim dhe tolerancë – është më aktuale se kurrë. Është një thirrje që intelektualët shqiptarë si grup – gjë që nuk ka ndodhur deri tani, për fat të keq – të bashkojnë fuqitë mendore e intelektuale, me mendje e zemër të punojnë dhe t[ veprojnë së bashku për të mirën e përbashkët, ashtuqë të jenë edhe shembull i politikës, duke lëshuar sadopak dritë në rrugën e vështirë tranzicionit politik drejtë përparimit të Kombit shqiptar. Konfliktet dhe grindjet në jetën politike, shoqërore dhe intelektuale ndër shqiptarët nuk durohen më. Ato po e çojnë Shqipërinë dhe shqiptarët drejtë një gremine të pafund, si shtet dhe si komb. “Shamjet dhe fyemjet nuk i përmban asnji kod njerëzor: janë arma e të mundurit, e atij që nuk ia del me anë të logjikës të përqafojë fitoren: shamja e fyemja janë dhunë!”, na porosit At Zef Pllumi në 100-vjetorin e lindjes.

Ish-Ministri i Arsimit të Kosovës, Rexhep Osmani, për veprën e Meriman Brahës “Unë, i zhdukuri…, jam këtu”

Dossier
Kulturë

Drini.us

9 Prill 2024

Ish-Ministri i Arsimit të Kosovës, Rexhep Osmani, për veprën e Meriman Brahës “Unë, i zhdukuri…, jam këtu”

Rexhep Osmani, Prishtinë

___

Fjala e Prof.dr. ass. Rexhep Osmanit për veprën “Unë, I ZHDUKURI…JAM KËTU” i autorit Meriman Braha

___

Tё ndeuar pjesёmarrёs,

Miq tё librit,

Kolegё tё respektuar,

Zonja e Zotёrinj,

Jemi mbledhur sot, nё njё ngjarje tё rrallё kulturore, nё promovimin e veprёs sё radhёs, tё autorit Meriman Braha “UNЁ, I ZHDUKURI… JAM KËTU’’

Vepra e autorit Meriman Braha paraqet një tabllo të historisë tragjike të popullit shqiptar. Përmes shumë akteve dhe pamjeve të trishta, në harkun kohor 1978-1999. autori tërheq zinxhirin e pashkёputur tё vrasjeve dhe tё mizorive tё shtetit serb ndaj njё populli tё vjetёr autokton qё nga thellёsia e shekujve jeton nё tokёn e vet.

Autori nё mёnyrё autentike ,kap veprimet e njejta gjenocidale tё kohёve tё ndryshme nga i njejti shkaktues ,si politikё programore e njё shteti cili synon tё zgjerohet duke vrarё , masakruar e dёbuar njё popull tё tёrё nga trojet e veta.

Kjo ёshtё politike gjenocidale pansllaviste e Serbisё,e pёrsritur sistematikisht,qё ёshtё zbatuar me spastrimin etnik tё vitit 1878 nё krahinёn e Nishit e tё Toplicёs,bile edhe mё heret, qё vazhdon nё vitet 1912,1913,1918 -1941, 1945 ,1953 -1966 dhe pёrfundon me valёn e fundit tё vitit 1999, kur u detyrua tё ndalet me ndёrhyrjen ushtarake ndёrkombёtare .Tё ‘’zhdukurit ‘’ e kёtyre valёve gjenocidale janё emёruesi i pёrbashkёt dhe i dhimbshёm i kёsaj vepre. Ata janё plaga e pёrheshme e pashёruar e popullit tonё,nё tё tashmen dhe nё tё ardmen e tij .

Vrasja e civilёve tё paarmatosur, burra, gra e fёmijё, djegia e e tyre makabre dhe e shtёpive tё tyre bёhet me program tё sinkronizuar shtetёror, , prandaj ky ёshtё gjenocid i tyre i shtrirё dhe I pёrsёritur nё kohё e nё tё njejtin popull . Autori pёrmes zёrit imagjinar tё tё zhdukurve artikulon zёrin e fuqishёm kunёr terrorit dhe gjenocidit qё ka kryer shteti serb kundёr shqiptarёve tё Kosovёs

Pёr tё kuptuar mё qartё se ҁfarё ishin mizoritё ҁnjerёzore antishqiptare nё periudha tё ndryshme tё historisё dhe nё kohёt modern tё spastrimimit etnik tё Kosovёs dhe tё kolonizimit tё saj ,nё veҁanti, mё 1999,po theksojmё njё paragraph nga Platforma e Vaso Ҫubrilloviqit : “ Ne serbёt nuk kemi armiq mё tё mёdhenj se shqiptarёt. Nёse duam tё ngremё kokёn tonё, duhet tё ulim kokёn e tyre ,nёse duhet tё ndjehemi gjerё nё territore,duhet tё ngushtomё hapёsirat e ryre , nёse duhet qё tё na dojё bota ,duhet tё bёjmё qё bota t’I urrejё.

Qё shqiptarёt tё braktisin vendin e tyre,duhet t’u nxijmё jetёn! Duhet sё pari t’u mohojmё origjinёn dhe t’ua vrasim krenarinё ,t’ua shkatёrrojmё vatrat dhe t’u ngatёrromё emrat,t’u njollosim emblemat dhe t’u fshijmё simbolet, duhet patjetёr,t’i bёjmё qё tё bjerin gjuhёn dhe zakonet,t’u tjetёrsojmё fenё dhe gjithё historinё e tyre .

Duhet t’u rrёmbejmё gjithҁka qё ata kanё dhe t’i lёmё pa miq rreth e rrotull, derisa tё urrejnё nё kulm njeri-tjetrin , e pёrfundimisht,tё mohojnё dhe tё vrasin vetvehten ! Tё finalizohet kjo platformë duhet qё antishiparizmi tё jetё filozofia dhe deviza e vetme e shtetit tonё! ’’Mos harroni,se mosqenia e shqiptarёve ёshtё mbijetesa e kombit serb .

Pra,pёr ta kuptuar dhe njohur mё mirё porostё antishqiptae tё Ҫubrilloviqit dhe tё ҁubrilloviqёve tё tjerё,para dhe pas tij si pjesё e politikёs shtetёrore tё Serbisё, duhet ta lexojmё, ta dёgjojmё dhe ta shohim dramёn televizive,skenike apo filmike-Tragjedi nё shumё akte dhe pamje”UNЁ, I ZHDUKURI … JAM KЁTU” tё autorit Meriman Braha.

Ps!

Rexhep Osmani ka qenë Ministër i Arsimit të Republikës së Kosovës përpara luftës, e në një periudhë edhe pas saj .

Shih videon:

Unë i zhdukuri jam këtu (youtube.com)

Imami nga Drenica Osman Musliu flet kundër islamit politik-terrorist në BIK-un e korruptuar, e akuzon Naim Tërnavën

Debate

Drini.us

9 Prill 2024

Imami nga Drenica Osman Musliu flet kundër islamit politik-terrorist në BIK-un e korruptuar, e akuzon Naim Tërnavën

Lirim Gashi, Prishtinë

___

Mulla Osmani nga Drenica flet në TV 7 kundër islamit politik ekstremist dhe terrorist në Bashkësinë Islame të korruptuar të Kosovës dhe këto dukuri të rrezikshme i lidh drejtpërdrejt me emrin e Naim Ternaves lakmitar, vasal, despotik, grykës, korrupt, tradhtar, tinzar dhe analfabet, duke e neglizhuar nga frika faktin që frymëzuesi kryesor ideologjik i këtij fenomeni shkombtarizues dhe shtet-rrënues është Ajatollah Khomeni i Kosovës Dr.Shefqet Pismilet Krasniqi.

Megjithatë thyerja e heshtjes nga Mulla Osmani është një surprizë pozitive për mua, sepse nuk është lehtë të jesh dele në tufën e ujqërve dhe ta hapesh gojën.

Ai flet edhe për faktin se është sulmuar fizikisht shumë vite më parë vetëm sepse e ka tematizuar këtë fenomen tmerrësisht të rrezikshëm, për të cilin beson se financohet nga disa ambasada lindore dhe perëndimore që kanë një qëllim të përbashkët për të dëmtuar kombin shqiptar dhe shtetin e tij të dytë në Ballkan.

Teksa thotë këtë, sytë e tij shfaqin frikë, sepse ndihet qartësisht i pambrojtur.

Prokuroria e Kosovës duhet të reagojë urgjentisht dhe të hetojë se kush e sulmoi atë saktësisht dhe cilët janë ata persona që po përhapin islamin ekstremist, terrorist, antikombëtar dhe antishtetëror në Kosovë, në Maqedoninë e Veriut dhe në Shqipëri.

Ai duhet t’i përgjigjet edhe pyetjes se kush i rekrutoi, i frymëzoi, i trajnoi, i financoi dhe i dërgoi të rinjtë dhe të rejat shqiptare në Siri, duke abuzuar me mjerimin e tyre shoqëror.

Ndërsa ato femra shqiptare që mbetën shtatzënë nga djemtë dhe nipërit e Bin Ladenit, Abu Omarit dhe Al Bagdadit duhet t’i përgjigjen pyetjes se kush i rekrutoi, i frymëzoi, i trajnoi, i financoi dhe i dërgoi në Siri për t’i shndërruar vaginat e tyre në centrifuga dhe për t’i thithur penisat e terroristëve islamikë nga e gjithë bota, me të gjitha vrimat e trupit, deri në zbrazjen e topave të tyre nga lëngu i bardhë ?

Në të njëjtën mënyrë, prokuroria duhet të marrë në pyetje edhe personat e PdK-së të afërt me Hashim Thaçin, të cilët arrestuan gylenistët në Kosovë dhe i dërguan në Turqi ku nuk kanë mbrojtje ligjore.

Shpresoj që mulla Osmanit që theu heshtjen t’i bashkohen sa më shumë hoxhallarë të zgjuar, ndërsa sa më shumë politikanë të shurdhër t’i hapin veshët, të ulin kokën dhe të kenë turp që janë njerëz.

Ju muta shqiptarë në pushtet dhe në opozite që keni heshtur gjatë gjithë kohës si kurvat pas incestit edhe pse e keni parë gjendjen në të cilen po e sjellin kombin shqiptar dhe shtetin e Kosoves rrymat islamike ekstreme dhe terroriste, shumë shpejt do te jepni llogari per tolerancen tuaj ndaj këtij fenomeni të rrezikshëm, sepse heshtja juaj është tradhti klasike kombëtare.

Nëse partitë tona politike, të kthyera në këneta të islamit politik, ekstremist dhe terrorist, nuk e kthejnë këtë fenomen të rrezikshëm në një nga temat kryesore të fushatës zgjedhore, atëherë ne që shkruajmë ditë e natë kundër këtij fenomeni të rrezikshëm duhet të dalim me një formë efektive politike të angazhimit për të mbrojtur kombin dhe shtetin tonë nga afganizimi.

Festat islame në Kosovë, Osman Musliu | MAJTAS JO DJATHTAS | T7 (youtube.com)

Ju deputetë të kotë që nuk vleni as sa leckat për fshirjen e hundës nga qyrrat, kur do ta miratoni ligjin për financimin e komuniteteve fetare nga buxheti i shtetit të Kosovës?

“Beteja e Koshares”, pse mungon objektiviteti rreth saj edhe 25 vite më vonë ?

Debate

Drini.us

9 Prill 2024

“Beteja e Koshares”, pse mungon objektiviteti rreth saj edhe 25 vite më vonë ?

Ibrahim Kelmendi, Gjermani

___

25 VJET MË VONË – MUNGON OBJEKTIVITETI

___

Edhe Filozofi Dr. phil. Blerim Latifi ende mendon se ka veprua mirë që ishte luftëtar i sulmit në Koshare (edhePSE i ka bombardua NATO)!!

Fatkeqësisht janë të shumtë ata/ato që mendojnë, vetëm pse kishin guxim të rrezikonin edhe jetën duke u angazhuar për diç të caktuar, ka qenë angazhim i arsyeshëm.

Shëmbull: kam guxuar të bashkëthemeloi organizatën Fronti i Kuq Popullor në vitin 1978, por ishte guxim adoloshent, destruktiv – gabim të cilin e kam vuajt me pasoja të mëdha. Me atë gabim i kam shkaktuar dëme edhe çështjes së Kosovës…

As tani anjë nuk jep përgjigje në pyetjet që i kam bërë shumë herë, si ajo, pse u pranua vendimmarrja e ushtarakut Rrustem Berisha për të sulmua frontalisht në Koshare, nga territori i Shtetit të Shqipërisë, pa marrë leje nga institucionet kompetente të Shqipërisë dhe pa marrë leje as nga NATO?

Asnjë nuk përgjigjet, pse është zbatuar vendimmarrja dhe komandimi i Rrustem Berishës, i cili nuk ishte as pjesëtar i UÇK-së as i FARK-ut?

Kush duhet të jap llogari për vrasjen e dhjetra luftëtarëve nga NATO, e cila ka urdhëruar që ai sulm në Koshare të mos ndodh?

Logjika të thotë se ai sulm ishte në interes të Beogradit millosheviqian, për të akuzuar Shqipërin për agresion ushtarak-shetëror, duke ndikuar në ndërprerje të bombardimeve nga NATO…

Keqardhje për të vrarët në atë sulm të gabuar, komplotist, në kohë dhe hapësirë.

***

Këtu mund të lexoni përkujtimin e sotshëm të Profesor Blerim Latifit për ato zhvillime:

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1104046470740324&set=a.111768073301507

Një sqarim i detyruar për luftimin në Koshare

Dossier
Histori
Mendime

Drini.us

9 Prill 2024

Një sqarim i detyruar për luftimin në Koshare

Nga: Kolonel Dilaver Goxhaj, Tiranë

Si përherë,, edhe në 9 prillin e vitit 2021 u përkujtua me madhështi të madhe, si asnjë luftim tjetër i UÇK-së, “fitroia” e një “beteje” të madhe në Koshare, në pranverën e vitit 1999, nga Grupi Operativ GO-3, sikundër e ka cilësuar komandanti i atyre forcave, z.Rrustem Berisha: “Ne si ushtarë dhe eprorë të Brigadës 131, dhe eprorë e luftëtarë të brigadës 134 u treguam të gatshëm që të rreshtohemi në Grupin Operativ 3, njësi taktiko-luftarake”. Çdo civili i falet të shprehet në këtë mënyrë, por oficerit me akademi, z.Rustem Berisha, në asnjë mënyrë jo. Grupim Operativ kemi kur vihen nën një komandë të vetme dy e më shumë divizione, kurse grupimi i dy brigadave nuk përbën as edhe një divizion. Faktikisht në Koshare patëm gjithsej 2.600 forca të UÇK-së, që do të thotë se mund ta pranojmë se kishim të paktëm një brigadë, nëse do ta pranojmë ta quajmë brigadë  këmbsorie. Si rrjedhojë, as që mund të medohet se mund të zhvollojë një brigadë betejë.

Por, çfarë duhet të kuptojmë me BETEJË? Beteja është tërësia e luftimeve taktike që kryen për asgjësimin pjesë-pjesë të armikut nga njësia operativë gjitharmëshe (divizioni) ose nga disa njësi taktike gjitharmëshe (brigade këmbsorie e tankiste) për plotësimin, zakonisht, të një ose disa detyrave të caktuara të operacionit. Beteja që zgjidh detyrën më të rëndësishme, që është asgjësimi i grupimit kryesor të armikut, quhet betejë vendimtare. Këtë e shpreh qartë edhe Klauzeviçi: “Qëllimi i betejës është të shkatërrojë forca të shumta të kundërshtarit, duke përdorur një pjesë të vogël të forcave të veta.” (Karl Fon Klauzeviç, “Mbi luftën”, Tiranë, 1996, Libri 6, v.III,f.81).

Po çfarë veprimi luftarak patëm në Koshare? Vetëm një luftim. Brigada zhvillon luftim dhe jo betejë.

Këtë gjoja ‘Betejë” e kanë përgatitur dhe drejtuar një grup oficerash profesionistë ushtarakë shqiptarë të shkolluar nëpër akademitë e ndryshme ushtarake të ish-Jugosllavisë. Shumica e tyre kanë qenë angazhuar 2 muaj e gjysmë në luftën për çlirimin e Kosovës, në periudhën 23 qershor-8 shtator 1998, dhe u larguan nga Kosova, për mos të thënë dezertuan nga lufta.

Madje u treguan aq trima sa dhe armatimin ia dozuan policisë serbe: Gjithsej 1785 armë krahu, (për të cilën ekziston edhe dokumenti përkatës). Kjo sasi armësh është e barbartë për të armatosur gati tre batalione të një brigade këmbsorie të ushtrisë serbe. Pasi u siguruan që nuk do t’u bënin serbët asnjë pengesë, këta zotërinj shkuan në Shqipëri, së bashku me një pjesë të efekivit të Br.131 dhe 134 të asaj zone operative.

Dorëzimi i armatimit dhe municionit policisë serbe dhe jo komandës së Zonës së Tetë Operative të UÇK-së në Dukagjin, na jep të drejtën të dyshojmë se ardhja e tyre në luftë kur UÇK-në filloi ta mbështesnin SHBA dhe largimi i tyre pas 2,5 muaj luftë, duhet të ketë pasur qëllime të tjera, por që nuk është vendi ta trajtojmë sot.

Po si e justifikojnë këta oficerë largimin (dezertimin) nga lufta në verën e vitit 1998? Përgjigjen na e jep vetë Komandanti i atij luftimi në Koshare, z. Rustem Berisha, duke deklaruar në simpoziumin e organizuar po prej tij, më 9 prill 2000, në Gjakovë: “Në situatën e pashpresë, kur popullsia e kësaj ane (brenda në Kosovë) mund të ishte tashmë jo vetëm pre e luftimeve intensive të ushtrisë serbe, por edhe e terrenit të papërshtatshëm dhe të minuar në rajonin e gjerë të Bjeshkëve të Nëmura, si kalim i vetëm i mundshëm për evakuim. Këto ishin rrethanat që edhe më shumë e lidhën motivin dhe idenë tonë për një luftë nga kufiri e deri në çlirim, tek luftëtarët, konkretisht tek ne si ushtarakë që drejtonim këtë brigadë.” Me këtë “strategji”, këta zotërinj duan të na thonë se Kosova nuk mund të çlirohet nga vetë populli i armatosur, por, vetëm duke sulmuar nga jashtë saj, me ushtri të përgatitur në Shqipëri(!).

Mirëpo, na rezulton se kjo lloj “strategjie” nuk ka qenë thjesht ide e këtij grupi oficerash, por e vetë ish-presidentit Rugova dhe Qeverisë së partisë së tij me në krye z. Bukoshi, duke ia ngarkuar këtë detyrë Ministrisë së Mbrojtjes të asaj Qeverie. Këtë fakt na e vërteton z.Anton Çuni në intervistën e tij, në TV Dukagjini, më 2 maj 2019: “Kur jam paraqit për herë të parë në një objekt të Ministrisë së Mbrojtjes, në dhomën operative, ka qenë në mur një hartë,- kjo ka ndodh në fillim të korrikut 1998, – e cila ishte mbuluar me një stof. E shpalosa. Aty pashë se dikush kishte parapa një ndërhyrje strategjike që të kishte hapje të kufijve, në Qafë të Prushit, Qafë të Morinës… E kemi paraparë për një ndërhyrje.”

Është fakt, se një pjesë e konsiderueshme e atyre që u stërvitën në Shqipëri nën drejtimin e këtij kontigjenti oficerash, nuk u angazhuan asnjëherë në luftë, sikundër ishte “Brigada Mërgimi”, e dislokuar në Mamuras, si dhe ata në Qerret të Kavajës, përveç kontigjentit prej 256 luftëtarë që sulmoi në 9 prill 1999 në Koshare. Po u kujtojmë se këta trima vendosën të luftojnë dy javë pasi ishte angazhuar NATO-ja në luftë, duke bashkëvepruar me SH. P të UÇK-së.

Kjo kërkesë e tyre, për të sulmuar në Koshare, u miratua edhe nga Ministria e Mbrojtjes e QPK- si dhe nga Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së, si dhe drejtimi që ata kishin zgjedhur vetë për të sulmuar, rajoni i Koshares. Kjo nismë e tyre u mirëprit jashtëzakonisht nga SHP, pasi UÇK-ja kishte shumë nevojë për armë, municione dhe materiale të tjera për luftën si dhe për popullin që i ishte bashkangjitur formacioneve të UÇK-së.

Cila ishte Detyra Luftarake e këtyre forcave që sulmuan në 9 prill në Koshare?

Ajo ishte: Hapja e korridorit të funizimit në drejtimin Padesh-Nivokaz, si drejtimi më i shkurtër. Dhe “Këtë detyrë Rrustem Berisha, komandanti i Brigadës 138” e ka marrë drejtpërdrejt prej meje”, pohon ish Shefi Shtabit të Përgjitshëm të UÇK, Kolonel Bislim Zyrapi. Si rrjedhojë, SHP i UÇK-së e fuqizoi këtë forcë luftarake gradualisht, duke dërguar vijimisht kompani dhe batalione prej ditës së parë të atij sulmi, me mbi 2.300 luftëtarë. Këta ishin vullnetarë të ardhur nga mergata si dhe nga gjithë trojet shqiptare e që stërviteshin në Qendrat Stërvitore në Shqipëri: në Feken (Mali me Gropa), Helshan (Krumë) dhe në qytetin e Burrelit. SHP i UÇK-së këtë formacion e emërtoi Brigada 138 e UÇK-së, dhe e kaloi në vartësi të Zonës III Operative “Dukagjini”. Pas një muaji u pagëzua edhe me emërin e ish-shefit të saj të shtabit, Agim Ramadani, i cili vritet pas 48 orësh si pat filluar Luftimi në Koshare.

Çuditërisht, menjëherë sa vritet shefi i shtabit i këtij formacioni luftarak, komandanti dhe shtabi i GO-3 e ndërpresin mësymjen dhe kalojnë në mbrojtje(!) Këtë vendim ata e marrin pa marrë miratim prej SHP të UÇK-së. Dhe menjëherë filluan me organizimin e mbrojtjes, duke krijuar një front mbrojtjeje me gjerësi 15 km, në një thellësi 2-5 km brenda kufirit politik të Kosovës. Ky formacion luftoi në mbrojtje në këtë brez kufitar 65 ditë të tjera, derisa u futën forcat e NATO-s (KFOR-i) në Kosovë. Të ndodhur midis dëshirës për një fitore epope teorike dhe parandjenjës për një disfatë ushtarake, duket se ata kanë qenë para një dileme tragjike: të sulmojmë apo të bëjmë sikur sulmojmë.

Nëse nuk janë dakort se kanë qenë në këtë lloj dileme, janë të lutur t’u përgjigjen pyetjeve të mëposhtme: 1. Ju që luftuat në Koshare, a e arritët objektivin strategjik të luftës sonë çlirimtare: çlirimin e Kosovës, sikundër thoni se e keni patur objektiv, si dhe që aspektin operativ për shtrirjen e luftës në të gjithë territorin e Kosovës dhe krijimin e armatës së Kosovës.”, sikundër shpreheni? 3. Nëpërmjet realizimit të detyrës së nivelit taktik “duke mbrritur deri te Rrasa e Zogut mbi Rrasën Koshare”, vallë kjo arritje bëri të mundur “përmbushjen e objektivit final të Betejës, përkatësisht luftës.”, të nivelit strategjik dhe përmes saj u çlirua Kosova?

Këta zotërinj oficerë me akademi ushtarake pretendojnë se në Koshare është zhvilluar BETEJË, por nuk na kanë sqaruar: Çfarë lloj beteje u zhvillua: betejë Mbrojtëse, apo betejë Sumuese?  Cila palë zhvilloi betejë mbrojtëse dhe cila palë zhvilloi betejë sulmuese? Cila palë e pati në dorë fillimisht inisiativën dhe cila palë ia hoqi nga duart palës tjetër inisiativën? Cila palë kaloi në mbrojtje të dëshpëruar dhe cila palë fitoi betejën? Cilës palë i dështoi mësymja? Cila palë e pat parapërgatitur sulmin me kujdes dhe si e zhvilloi atë sulm? Cila palë donte të fitonte për çështje prestigji dhe cila palë e mbrojti prestigjin e vet? Cila palë përparoi në drejtim të pozicioneve të palës tjetër? Cila palë pati epërsi numerike ndaj palës tjetër? Cila palë pati epërsi zjarri ndaj palës tjetër? Cila palë dallohej më shumë në epërsi morale se pala tjetër dhe pse kjo epërsi nuk dha rezultat përparimi drejt pozicioneve të kundërshtarit? Cila palë pati furnizime në vijueshmëri në forca e mjete? Cilës palë i pengoheshin furnizimet nga toka dhe ajri? Cila palë pati konceptin e udhëheqjes së përbashkët dhe të kombinuar me forcat e tjera të ushtrisë së vetë? Si do të ishte më i drejtë përdorimi forcave nga GO-3 për dhënien e goditjes kryesore dhe ku e si do të duhej të jepej një a më shumë goditje ndihmuese? A duhej të qëndrohej në mbrojtje nga ana e forcave tona apo duhej të tërhiqeshin, kur e panë se qëndrimi vetëm në betejë mbrojtëse ishte i padobishën dhe i paleverditshëm për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe luftën në tërësi?

Dhe, së fundi, duhet bërë e qartë se cila palë arriti sukses në fushën strategjike, operative apo taktike?

Bazuar në sqarimin që na bën z.Hysen Berisha, rezulton se forcat e GO-3 kanë sulmuar me kompani këmbsorie në secilin “drejtim operativ”. Mirëpo, kompania e këmbsorisë është nënrepart taktik bazë, e cila kryen luftim të afërt me anë të ndeshjes, në luftim të afërt me armikun, në një front me gjerësi 800-1000 m, dhe jo në një drejtim operativ, i cili zakonisht ka një gjerësi 10-15 km dhe jo 3 km sa është gjerësia ku sulmuan tre kompanitë e GO-3, të cilat ishin gjithsej 256 forca. Si mund të quhet drejtim operativ (DO) një sektor me gjerësi prej 800-1000 m, dhe me thellësi 600-800 m?!

Dhe ajo që të bën të dyshosh edhe më shumë në aftësitë e tyre ushtarake është fakti, se të tre këto kompani, (që këta i quajnë njësi taktike, që do të thotë brigada!), janë i vetmi skalion dhe të vetmet forca që dispononte GO-3, në 9 dhe 10 prill 1999, duke mos pas skalion të dytë! Dhe më keq akoma: Si mund të kalohej në mësymje ndërkohë që armiku kishte epërsi në forca, (ai fillimisht 300 forca, ndërsa, ne 256 forca), kur dihet që në këto raste raporti i forcave duhet të jetë 2-3-4:1 në favor të sulmuesit?  

Zotëria Hysen Berisha në intervistën e dhënë në 16 prill 2019 te TV Dukagini thotë: “Përgatitja për vendimmarrje të betejës ka ndodhur 5-6 muaj përpara.”! Çdo betejë nuk zhvillohet kurrë ashtu si e kanë parashikuar ata që e drejtojnë. Ky është një kusht kryesor në luftë. Edhe në rastin tonë, luftimet vijuan të zhvilloheshin pa përkuar kurrë me ato që kishin paramenduar këta që e

planifikuan atë sulm 5-6 muaj resht(!) Dhe, mos harrojmë edhe tjetrën, se ka dy lloj betejash, betejë mbrojtëse dhe betejë sulmuese. Mirëpo, parë nga pikëpamja taktike, beteja është krejtësishtë sulmuese, nëse ti e kërkon kundërshtarin dhe e sulmon atë porsa hyn në teatrin e luftës. Në këtë rast beteja është gjithmonë taktikisht sulmuese, e cila realizohet kur sulmuesi do të ketë vënë në jetë krejt planin e vet dhe do të ketë përdorur pjesën më të madhe të forcave të tij.

Këta zotërinj, për të mbuluar mosrealizimin e detyrës së dhënë nga SH.P. i UÇK-së dhe për të mashtruar opinionin publik, (karem të cilin e kanë ngrënë të gjithë politikanët e Kosovës, përfshi dhe treshen e fundit), deklarojnë se kanë vrarë 1.600 ushtarë sërbë, kur dihet që, bazuar në një shkrim të oficerit të Koshares, Musa Gjakova, na rezulton se forcat serbe  ishin gjithsej: 2332 forca, gjë që këtë shifër na e pohon edhe pala serbe, shkruar në “The Srpska Times”, datë 09.04.2019.

Realisht pala serbe pati vetëm 108 të vraë, ndërsa nga ana jonë 114 të vrarë dhe 350 të plagosur (invalid lufte). Sikur ta marrim të vërtetë se pala jonë mbrojtëse do t’i kishte vrarë armikut 1.600 forca, (thënë ndryshe 70% e forcave të tij), do të thotë, se palës serbe i kishin mbetur vetëm 732 forca në Koshare. Atëhere si shpjegohet që 2.500 forcat tona në Koshare vazhduan të qëndronin në mbrojtje në buzë të kufirit derisa shkuan atje forcat e NATO-s, më 19 qershor 1999, sikundër e pohojnë edhe vetë?

Dhe, që të mos lodhen këta zëtërinj për të na gënjyer më tej për “dëmet e mëdha” që i kanë shkaktuar armikut, po i referohemi Radio“Europa e Lirë” (që financohet nga Kongresi Amerikan), datë 8 Maj 2018, e cila na jep këtë bilanc humbjesh njerëzore gjatë luftës në Kosovëë: Gjithsej 13.518 të vrarë e të zhdukur. Prej tyre: A). Shqiptarë: 12.452. (Prej tyre: ish-pjesëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës: 2.132; civilë shqiptarë: 8.662; persona të zhdukur (deri në prill 2018): 1.658 (mund të ketë edhe serbë në këtë shumë.) B). SERBË GJITHSEJT: 645 (CIVILË, USHTARË DHE POLICË). C). TË ETNIVE TJERA: 421 (CIVILË, POLICE, USHTARË), PRA JO MË SHUMË SE 1.000 FORCA ARMIKE. Pasqyruar këto të dhëna edhe në gazetën “EXPRESS”, e Dielë, 16 tetor 2018. Ku i gjetën këta zotërinj edhe 600 serbë të tjerë të vrarë, ndërkohë që pala serbe  thotë se i ka gjallë?

Prandaj zotërinjtë e këtij formacioni është mirë t’i gjejnë një emërtim tjetër këtij luftimit të tyre në Koshare, se betejë ajo nuk ka qenë dhe nuk mund të quhet kurrë si e tillë; të japin llogari për moszbatimin as të detyrës dhe as të urdhërit luftarak dhe mos të guxojnë më e të thonë se gjoja fituan luftimin në Koshare.

10 Prill 2021

Ribotim, 9 prill 2024

Ndjenja, kombi dhe fati tragjik i saj

Mendime

Drini.us

9 Prill 2024

Afrim Caka, Gjakovë

___

Mjerisht, viktima nuk mund ta ndyshojë pozitën e vet tragjike.

Ëndërr e moçme serbomalazeze dhe e tradhtarëve shqiptarë është zbrazja e Dardanisë nga coptimi dhe sllavizimi i saj.

Thelbi duhej kërkuar ndoshta pikërisht te fjala e fundit. Ç’është pra kombi? Një komb. Një nyje për tradhtarët që i mbetej në fyt. Një thelb historik, është thjesht një helm, një lëmsh që mblidhet në gjoks. Që i shtrëngon të gjithë shitsit e trojeve Dardane. Këtu, me sa duket, niste zanafillja e enigmave Mustafjane, Thaçjane e Veseljane…

Ç’kishim qenë vallë Dradan apo Kosovar? Përse qeveria Thaçi e Mustafa nuk e shpallin një komb të ri “kosovar” dhe përse, me thëniet e tyre të shpeshta përballë armiqëve ngjallnin dyshime për veten dhe kombin. Në rastë të tillë, e vetmja gjë që bënë themeluesit e Zajednicës, sakatuan kufijtë, bënë edhe deformimin e flamurit dhe emrin e stërlashtë të Dradanisë. Në këtë rastë as unë s’di si t’ju vejmë diagnozen, mjerë ne, mjerë ai popull që e ka këta dy: Thaçin e Mustafën në shtëpi! Një vështërsi akoma më të madhe merr ajo në kohën kur pushtetarët e dhunshëm e detyrojnë popullin të ndjekin orientimet, dallaverët dhe sjelljet të tyre, të cilat përfshijnë, në vetvete, përçmimin ndaj shqiptarëve dhe pakënaqësinë ndaj tyre. Sidomos ndaj kombit!

S’është fjala për të nxjerrë mllefe, për të dënuar fajtor, për të bërë hakmarrje. Është fjala për maskarenjtë, dallavergjinjtë dhe për procese të hapura korruptive, pra, që ende nuk shqyrtohen dhe të penalizohen. Një ngjarje që besoj se është kthyer në breng për mijëra shqiptarë që filluan të shpërngulën në masë. E bashkë me rininë ikte fryma e rebelimit, me te fikej çdo shpresë. Kjo dëshmon se ky problem nuk është individual, por është ngritur në nivel shoqëror e, që është edhe më tragjike, është ngritur në nivel gati nacional duke i përfshirë edhe ca struktura shtetërore.

Pse jemi treguar të verbër? Kur kemi qenë të shurdhër? Së paku, për këta shtatërmbëdhjetë vjetët e fundit, atëherë kur fati ynë i Kosovës, në vend që të zbardhej, nisi të nxihej më keqe se më parë, pyetjet janë të ndryeshme. Sot politikanët shqiptarë janë kryesisht vështrues të kësaj drame historike që po përjeton populli shqiptar! Mjerisht, politika qeveritare nuk aftësi profesionale dhe nuk ka bërë përpjekje që me shpjegimin e përvojës historike të dëshmojë se lëkundjet e tilla të qëndrimet politike, në varësi të plotë nga servilizmi e përulja ndaj çdo situate politike edhe për çështjet madhore, siç është çështja e atdheut, përfundojnë rëndom me pasoja të rënda për fatin e popullit.

Sikur kemi hahrruar se rilindja kombëtare është vërtet rilindje vetëm kur në dorë e merrë shpirti e një nacionalisti apo një atdhetari, atëherë do të shndërrohet në rilindje kombëtare. Si u harruan të gjitha këto. Pse u harruan? Rastësishtë u harruan? Enigma, pa dyshim, është e gjerë, por një pjesë e saj e ka çelësin në këtu në qeveri me emër e mbiemër. Megjithatë, për mendjet e pazhvilluara ose për njerëzit qeveritar të mpirë nga frika.

Janë të shumta dhe të pa shterura format bashkëveprimit dhe të lidhjeve shpirtërore të shqiptarëve në mbarë hapsirën Dardane edhe në këto kushte tragjike për ne. Do lidhur shpirtërisht, sa të jetë e mundur më shumë, shqiptari i Dardanisë me shqiptarin e Maqedonisë, me shqiptarin e Malit të Zi, me shqiptarin e Preshevës, Bujanocit e Medvegjës, me shqiptarin e Dardanisë Lindore, dhe me shqiptarët e Shqiperisë. Një platëformë moderne për bashkim kombëtar, dhe për të mos lënë në dorë fatet e ardhshme të kombit puthadorëve dhe shovinistëve e aq më pak fundamentalizmit islam qofshin ata me mjekra e pa te. Veç sot duhet të ngjisim në mendje bashkimin kombëtar.

Po qe se shprehemi në menyrë pak a shumë paradoksale, përmes një okismoroni që s’është pjellë e fantazisë sime poetike, por e realitetit tonë tragjik, e një realiteti tragjik qeveritar, si nuk e patëm vetëdijën për ti numeruar të gjitha krime serbe e malazeze. Por ne, kemi shënuar në këto 17 vite zenitin e rënies vetëdijës sonë kombëtare. E, megjithatë, bëjmë gjumë të rahatshëm, ndërgjegjën e kemi të qetë, nuk e njohim fare ndjenjën e papërgjegjësisë dhe ndodh, madje, që edhe i thurim himne politikës sonë të korruptuar e tradhtore, krimit të organizuar që po jep rezulltate tragjike! Kjo s’kishte të bënte vetëm me tradhtarët që fjala “komb e flamur” u ngecte në fyt. Dhe kjo dodhte edhe me hoxhallarë e imam të vetëm shqiptarë, që kanë raporte vetëm me testamentet e vjetra turko-serbe, që kanë raporte dramatike me të, përshkak të humbjes së gjakut, puthadorët gati me të gjithë dhe brenda saj kanë hijen e vdekjes.

Nuk është më rëndësi se cili ka qenë karakteri i këtyre qveritarëve, të paktën deri përpara takimit me karrigen e tij duke formuar robërimin e të tjerëve, ky është qellimi në të cilën është drejtuar veprimtaria e shumicës së pushtetarëve duke mos e njohur asnjë vlerë kombëtare e historike! Historia pra, do t’ju vinte pas… Njëqind e njëzetë vite më vonë, ende sot, në kohën që po rishkuheshin këto radhë, mos kuptimi lidhur me kombin, gjuhen, flamurin e kulturën nuk ka të ndalur. Parimet, qokat, detyrimet, vulat e vjetra, vazhdonin të zbërtheheshin zakonisht gabim dhe me qëllim nga vetë shqiptarët puthadorë, servilë e zagarë sipas porosive dhe partive politike të PDK-ës e LDK-ës. Vazhdonin udhtimet e pafundme në Bruksel e Strasburg e në Shkup, e prapë keqkuptimet me kombin s’kishin fund. Derisa ia shkputen kombit të vogël një nga një copat e trupit, për t’i dhënë një tjetër fat, apo thjesht një Kongres të ri apo një Konferenc të re…? Pyetjet janë përherë shqetësuese: nga vijnë këto urdhëra për ndarje dhe coptime teritoresh? A janë urdhëra të Prishtinës këto, apo të Beogradit? A janë në interes të Kosovës apo të Serbisë?

Ju ftoj, prandaj, në fund të mendoni në menyrë të ndershme për zgjidhjen e drejtë çështjes së kufijve të Dardanisë, sepse këtë gjë mund ta bëjë çdo intelektual i ndershëm. Të mendosh në menyrë të ndershme, do të thotë të jesh i drejt ndaj çdo qenieje dhe ndaj kombit, flamurit, historisë dhe të kufijve tanë të paprekshëm!

Bashkimi i popullit shqiptar dhe i trojeve të tij është Ideali ynë. Besoj se këtij Ideali do ti shërbejmë si duhet në qoftë se veprimtarinë tonë si intelektualë dhe populli i saj e përcaktonë mençuria e ndershme, mospajtimi dhe deformimet dhe guximi krijues.

Kosova feston Ditën e Kushtetutës, 16 vjet shtet

Dossier
Histori
Kujtime

Drini.us

9 Prill 2024

Kosova feston Ditën e Kushtetutës, 16 vjet shtet

Nga: Behlul Jashari, Prishtinë

PRISHTINË, 9 Prill 2024/ Kosova në çerek shekulli – 25 vjet Liri e 16 vjet Pavarësi feston sot Ditën e Kushtetutës, 9 Prillin.

“Republika e Kosovës është shtet i pavarur, sovran, demokratik, unik, dhe i pandashëm”, thuhet në nenin 1 të Kushtetutës së miratur para 16 viteve, e cila, sipas nenit të fundit – 162 – “hyn në fuqi në 15 Qershor 2008”.

Ishte viti 2008 kur u miratua nga Kuvendi i Kosovës akti më i lartë juridik i shtetit në ditën e 9 Prillit, më pak se dy muaj pas shpalljes së pavarësisë në 17 Shkurtin historik.

Me 9 prill 2008, Dita kur u shpall Kushtetuta në Kuvendin e Kosoves

“Duke u bazuar në votimin njëzëri të të gjithë deputetëve në sallë, sot në orën 10:45 u shpall solemnisht Kushtetutën e Republikës së Kosovës, e miratuar nga 107 deputetët e Kuvendit të Kosovës”, tha atëherë Kryeparlamentari Jakup Krasniqi pas votimit, cituar në raportimin që kam bërë për Agjencinë Shtetërore-Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë – Agjencinë Telegrafike Shqiptare /ATSH/ në 9 Prill 2008.

Raportimi theksonte se kryetari i Komisionit Kushtetues, Hajredin Kuçi, prezantoi përmbajtjen e Kushtetutës, e cila, siç bëri të ditur, ka 14 kapituj dhe 162 nene.

“Kemi synuar të kemi një Kushtetutë moderne, të shkurtër, të qartë dhe të kuptueshme, që garanton vullnetin e qytetarëve të Kosovës dhe zotimet ndërkombëtare dhe që është funksionale”, tha ai.

Për Projektkushtetutën e hartuar nga Komisioni Kushtetues, i cili ishte ngritur nga Ekipi i Unitetit, është zhvilluar debat publik që nga 28 Janari 2008, në fazën e parë, dhe që nga 19 Shkurti – dy ditë pas shpalljes së pavarësië, në fazën e dytë.

Gjatë debatit publik u është bërë e ditur qyetarëve se “Kushtetuta është hartuar mbështetur në dy vullnete, i pari që Kosova të jetë shtet sovran dhe i pavarur dhe i dyti që me Deklaratën e Pavarësisë të 17 Shkurtit Kosova si shtet ka marrë obligime ndërkombëtare për zbatimin e Paketës së Ahtisaarit”.

Dita e Kushtetutës, 9 Prilli, është festë shtetërore, sipas Ligjit për festat zyrtare në Republikën e Kosovës, të miratuar në Kuvend në 21 Maj 2008.

Dekretimi i këtij ligji dhe 40 ligjeve të tjera, të dala nga Paketa e Propozimit Gjithpërfshirës për Zgjidhjen e Statusit të Kosovës të Kryenegociatorit Martti Ahtisaari – Emisarit Special të OKB-së, ishte një nga zhvillimet më të rëndësishme të ditës së hyrjes në fuqi të Kushtetutës, 15 Qershorit 2008. Dekretimin e bëri Presidenti i atëhershëm i Republikës së Kosovës, Fatmir Sejdiu.

Deri në hyrjen në fuqi të Kushtetutës ligjet e miratuara në Kuvendin e Kosovës i ka nënshkruar Shefi i UNMIK-ut, Misionit të Organizatës së Kombëve të Bashkuara.

Sipas Kushtetutës së Republikës së Kosovës, presidenti “shpall ligjet e miratuara nga Kuvendi i Republikës së Kosovës”. Poashtu, “ka të drejtën e kthimit për rishqyrtim të ligjeve të miratuara, nëse konsideron se janë të dëmshme për interesat legjitime të Republikës së Kosovës ose të një a më shumë komuniteteve të saj”.

Zhvillimet më të rëndësishme brenda 16 viteve ishin në 2012-tën, kur Kuvendi, në 7 Shtator, ka miratuar amendamentimin e Kushtetutës së Republikës lidhur me përfundimin e mbikëqyrjes ndërkombëtare të pavarësisë së Kosovës, ndërsa në 10 Shtator pasoi vendimi i Grupit Drejtues Ndërkombëtar, i mbledhur në Prishtinë, për përfundimin e mbikëqyrjes ndërkombëtare.

Fatmir Sejdiu e Jakup Krasniqi…

“Përmbyllja e mbikëqyrjes është vlerësimi më i lartë ndërkombëtar, që i është bërë shtetit të Kosovës pas shpalljes së Pavarësisë”, u vlerësua atëherë.

Grupi Drejtues Ndërkombëtar (ISG) për Kosovën, i cili përbëhej nga vendet që e kanë njohur pavarësinë, ishte formuar në 28 Shkurt të vitit 2008 dhe synonte të orientojë dhe mbikëqyrë zhvillimin demokratik të shtetit të ri, të nxisë qeverisjen e mirë dhe shumetnicitetin.

Deri në 16 vjetorin e Ditës së Kushtetutës pavarësia e Kosovës është e njohur nga 117 shtete të botës anëtare të OKB-së.

Në rrugën drejt pavarësisë Kosova ka një histori kushtetuese edhe para kushtetutës së saj të parë si shtet i pavarur me njohje ndërkombëtare.

Kosova prej vitit 1974 ka pasur Kushtetutën e vet, e cila i ka siguruar mëvetësi organizative si njësi konstituive me të drejtë vetoje në federatën e atëhershme, nga shpërbërja e së cilës dolën shtatë shtete të reja të rajonit – Kosova, Sllovenia, Kroacia, Bosnja e Hercegovina, Serbia, Mali i Zi dhe Maqedona.

Para 35 viteve, në 28 Mars të vitit 1989, Serbia në Kuvendin e saj miratoi “Kushtetutën e tankeve”, që përgjakshëm, në rrethana tragjike terrori, me forcë e në mënyrë kundërkushtetuese rrënoi autonominë që kishte Kosova.

Kundërshtimi i fuqishëm rrënimit të autonomisë në Kosovë ishin demonstratat gjithëpopullore, në të cilat vetëm brenda dy ditëve, në 27 e 28 Mars 1989, në shtetrrethimin e hekurt ushtarako-policor të vendosur nga Beogradi u vranë 22 shqiptarë e plagosën qindra të tjerë në Prishtinë, Mitrovicë, Zhur e Dushanovë afër Prizrenit, Podujevë, Deçan, Gjilan e në anë të tjera të Kosovës.

Demonstratat pasonin grevën e urisë të 1.300 minatorëve të Trepçës, nga 20 deri 28 Shkurt 1989, e cila ishte në mbrojtje nga sulmet e Serbisë kundër Kosovës e mëvetësisë së saj, rezistencë e fuqishme e përkrahur nga populli dhe në kërkim të lirisë, demokracisë e të drejtave të plota për shqiptarët.

Në vijimësi të kundërshtimeve të fuqishme gjithëpopullore dhe institucionale të “Kushtetutës së tankeve” serbe, në rrethana të okupimit, Kosova në vitin 1990 shpalli Deklaratën Kushtetuese për pavarësi në 2 Korrik e më pastaj Kuvendi miratoi në 7 Shtator Kushtetutën e Republikës së Kosovës.

Në vitin 1991, nga 26 deri në 30 Shtator u organizua edhe Referendumi ku kosovarët votuan 99,87 për qind për Kosovën shtet sovran dhe i pavarur, i cili pasohej me zgjedhjet e para pluraliste, parlamentare e presidenciale të 24 Majit 1992, kur President i parë u zgjodh Dr. Ibrahim Rugova.

Republika e Kosovës me Kushtetutën e vet e institucionet demokratike të zgjedhura atëherë nuk u njoh ndërkombëtarisht, por megjithatë ishte dhe njihej si deklarim i fuqishëm i vullnetit të popullit mbi 90 përqind shumicë shqiptare, si edhe pjesëtarëve të komuniteteve pakicë.

Kosova e lirë, pas përfundimit të luftës në Qershor 1999, prej vitit 2001 deri në shpalljen e pavarësisë në 17 Shkurt 2008 ka pasur një Kornizë Kushtetuese, të miratuar nga Organizata e Kombeve të Bashkuara, e cila ishte dokument më shumë inicial kushtetues, por ka mundësuar zhvillimin e vendit nga një krijesë defakto e pavarur, ndonëse nën protektorat, në një entitet shtetëror të pavarur, edhe pse nën mbikëqyrje ndërkombëtare për një kohë.

Para gjashtë viteve, me rastin e 10 vjetorit të Ditës së Kushtetutës, 9 Prillit, hartuesit e Kushtetutës së Republikës së Kosovës janë dekoruar me Medaljen Presidenciale Jubilare të dhjetëvjetorit të pavarësisë nga atëherë Presidenti Hashim Thaçi.

Gjashtë mbëdhjetëvjetori i hyrjes në fuqi të Kushtetutës së shtetit të pavarur të Kosovës do shënohet në kohën kur nëpër qytetet e fshatrat kosovare do festohet 25 vjetori i lirisë, e cila nisi me Ditën e Paqes e Lirisë – 12 Qershorin e vitit 1999, kur forcat paqeruajtëse shpëtimtare të NATO-s prirë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës filluan të hynin në Kosovë, nga Maqedonia, e të nesërmen edhe nga Shqipëria, pas ndërhyrjes me aviacion në fushatën ajrore 78 ditëshe të goditjes së caqeve të forcave serbe që bënin masakra e spastrim etnik duke vrarë më shumë se 12 mijë shqiptarë, zhdukur mëse 6 mijë e dëbuar rreth një milion, shumicën drejt Shqipërisë.

***

Raportim që bëja për Agjencinë Shtetërore-Zyrtare të Lajmeve të Shqipërisë para 16 viteve-9 Prill 2008:

PËRMBLEDHJE – KUSHTETUTA FUQIZON SHTETIN E PAVARUR, SOVRAN, DEMOKRATIK, UNIK DHE TË PANDASHËM TË KOSOVËS

PRISHTINË, 9 prill /ATSH-B.Jashari/ – Kuvendi i Kosovës i mbledhur sot në një seancë solemne të jashtëzakonshme, ashtu si kur shpalli pavarësinë para më pak se dy muajsh, miratoi njëzëri Kushtetutën e Republikës së Kosovës, që, siç u tha, fuqizon shtetin më të ri në botë si të pavarur, sovran, demokratik, unik dhe të pandashëm.
“Duke u bazuar në votimin njëzëri të të gjithë deputetëve në sallë, sot në orën 10:45 u shpall solemnisht Kushtetutën e Republikës së Kosovës, e miratuar nga 107 deputetët e Kuvendit të Kosovës”, tha kryeparlamentari Jakup Krasniqi pas votimit.
Gjithçka ishte unanime në këtë seancë, që nga fillimi i saj, kur ishin të pranishëm në sallë 103 deputetë, të cilët aprovuan të vetmen pikë të rendit të ditës: Miratimin e Kushtetutës së Republikës së Kosovës.
Seanca e Kuvendit të Kosovës, ku merrnin pjesë udhëheqësit më të lartë të vendit, Përfaqësuesi Civil Ndërkombëtar, Pieter Feith, trupi diplomatik në Kosovë, si dhe përfaqësues të arsimit, shkencës, artit e të fesë, hapi punimet pak pas orës 10:00, nën drejtimin e kryeparlamentarit Jakup Krasniqi.
“Kam nderin dhe kënaqësinë e veçantë të hap punimet e kësaj seance të jashtëzakonshme dhe solemne të Kuvendit për miratimin e Kushtetutës së Republikës së Kosovës”, tha ai.
“Kushtetuta jonë sanksionon shkallë të lartë të idealizmit të një shoqërie të lirë, të hapur, demokratike dhe sovrane. Ajo promovon dhe u garanton të drejta të standardeve të larta komuniteteve pakicë në Kosovë. Që nga sot, të drejtat e komuniteteve nuk janë më thjesht vetëm vullnet i mirë dhe i deklaruar i shumicës, por kategori e përcaktuar kushtetuese dhe partneritet solemn e publik. Ato janë të mbrojtura dhe të pacenueshme”, theksoi kryeparlamentari Krasniqi.
Më pas, Kuvendit iu drejtuan presidenti Fatmir Sejdiu, kryeministri Hashim Thaçi, e kryetari i Komisionit Kushtetues, Hajredin Kuçi, të cilët nxjerrjen e Kushtetutës së Republikës së Kosovës e vlerësuan një moment tjetër historik pas shpalljes së pavarësisë më 17 shkurt 2008.
“Në vazhdën e zhvillimeve jashtëzakonisht të rëndësishme dhe historike për Kosovën, pas shpalljes së pavarësisë dhe njohjes ndërkombëtare nga një numër i madh vendesh të botës demokratike, dita e sotme po kështu shënon një moment të veçantë në përmbylljen e ciklit të shtetndërtimit të Kosovës”, tha presidenti Sejdiu.
”Kushtetuta, me peshën e saj të veçantë, sa mund të quhet me të drejtë përmbyllje e procesit shtetndërtues të Kosovës, po kaq, në të njëjtën kohë, në bazament të qëndrueshëm formal dhe juridik dhe esencial e fut Kosovën në rrafsh të ri të zhvillimeve shtetërore, politike dhe juridike”, shtoi ai.
“Kushtetuta e Republikës së Kosovës në të njëjtën kohë hap horizontin dhe mundësinë tonë për përballje me sfidat e shumta që do të kapërcehen duke e dëshmuar fuqishëm qëndrueshmërinë e institucioneve shtetërore të Republikës së Kosovë, të cilat edhe në rrugën e deritanishme kanë dëshmuar seriozitetin dhe këmbëngulësinë për veprim të sukseshëm në realizimin e interesave të qytetarëve të Republikës së Kosovës ”, theksoi presidenti Sejdiu.
Ai u shpreh optimist se mbi bazën e parimeve të Kushtetutës dhe duke pasur parasysh ndërtimin e gjithë strukturës institucionale përgjegjëse për zbatimin e tyre, “Republika e Kosovës do të kapërcejë më shpejt edhe rrugën drejt integrimit të saj në Bashkimin Evropian dhe në NATO”.
Kryeministri Hashim Thaçi tha se Kushtetuta e Republikës së Kosovës është evoluim i historisë së përbashkët të kosovarëve dhe garanton liriëtë dhe të drejtat e të gjithëve.
“Republika e Kosovës është shoqëri shumetnike, e përbërë nga shqiptarët dhe komunitetet e tjera. Vlerat fondamentale dhe liritë e të gjitha kombeve demokratike janë të mbrojtura me anë të kushtetutës. Prandaj, edhe ne sot kemi vendosur që ta ndjekim rrugën e shteteve të lira dhe demokratike”, u shpreh ai.
“Kushtetuta e Republikës së Kosovës, është vullneti ynë, është legjitimiteti dhe vula e shtetit të Kosovës”, theksoi kryeministri Thaçi.
Kryetari i Komisionit Kushtetues, Hajredin Kuqi, prezantoi përmbajtjen e Kushtetutës, e cila, siç bëri të ditur, ka 14 kapituj dhe 162 nene.
“Kemi synuar të kemi një Kushtetutë moderne, te shkurtër, të qartë dhe të kuptueshme, që garanton vullnetin e qytetarëve të Kosovës dhe zotimet ndërkombëtare dhe që është funksionale”, tha ai.
”Sot, në duart tuaja është drafti i Kushtetutës së Republikës se Kosovës si bazë e ndërtimit te sistemit politik, ekonomik dhe shoqëror në shtetin tonë në të cilën kemi shprehur synimet tona, në emër të popullit të Kosovës, për të ardhmen e vendit tonë të lirë, demokratik dhe paqedashës si shtet i të barabartëve”, është shprehur Kuqi.
“Sovranitetin e Republikës sonë Kushtetuta e përcakton se buron nga populli dhe i takon atij. Ajo garanton integritetin territorial të Kosovës si të pacenueshëm,të patjetërsueshëm dhe të pandashëm dhe mbrohet me të gjitha mjetet e lejuara”, siguroi ai.
”Republika e Kosovës është e ndërtuar mbi bazën e konceptit të barazisë qytetare dhe e përcaktuar si shoqëri shumetnike, e përbëre nga shqiptarët dhe nga komunitetet e tjera ku qeveriset në mënyre demokratike dhe respektohet plotësisht sundimi i ligjit dhe barazia e qytetarëve para tij”, theksoi Kuqi.

Newborn-Kosove-foto-Behlul Jashari

Kushtetuta e Republikës së Kosovës është nënshkruar të hënen pasdite nga Komisioni Kushtetues në një ceremoni zyrtare në ambientet e Bibliotekës Kombëtare në Prishtinë, e ku morën pjesë udhëheqësit më të lartë të vendit e të komunave dhe përfaqësues të misioneve ndërkombëtare.
Në dy ditët e para të prillit Komisioni Kushtetues i Kosovës e miratoi me konsenmsus të plotë tekstin final të Projektkushtetuës, ndërsa Përfaqësuesi Civil Ndërkombëtar, Piter Feith, e certifikoi atë duke vlerësauar se është në përputhje me Paketën Ahtisaari.
Për Projektkushtetutën e hartuar nga Komisioni Kushtetues, i cili është ngritur nga Ekipi i Unitetit, është zhvilluar debat publik që nga 28 janari 2008, në fazën e parë, dhe që nga 19 shkurti, dy ditë pas shpalljes së pavarësië, në fazën e dytë.
Gjatë debatit publik u është bërë e ditur qyetarëve se “Kushtetuta është hartuar mbështetur në dy vullnete, i pari që Kosova të jetë shtet sovran dhe i pavarur dhe i dyti që me Deklaratën e Pavarësisë të 17 shkurtit Kosova si shtet ka marrë obligime ndërkombëtare për zbatimin e Paketës së Ahtisaarit”.
“Republika e Kosovës është shtet i pavarur, sovran, demokratik, unik, dhe i pandashëm”, thuhet në nenin 1 të Kushtetutës, e cila, sipas nenit të fundit – 162 – “hyn në fuqi më 15 qershor 2008”./
a.jor.

Pse manipulohemi aq lehtë si individë dhe kolektiv ?

Mendime
Ndryshe

Drini.us

9 Prill 2024

Pse manipulohemi aq lehtë si individë dhe kolektiv ?

Nga : Lirim Gashi

___

Jo të gjithë njerëzit kanë të njëjtin nivel të të menduarit logjik dhe efikas kur manifestojnë qëllimet e tyre, dhe ky është burimi i të gjitha problemeve, sepse kur inteligjenca e një numri të vogël njerëzish bëhet viktimë e marrëzisë së shumicës, atëherë rezultati çon në një jetë të keqe për shumicën.

Është e qartë për mua se jo të gjithë njerëzit mund të jenë njësoj të zgjuar, të guximshëm dhe dashamirës gjë që paraqet një burim shtesë problemesh dhe rreziqesh.

Pse?

Sepse ka shumë pak njerëz që janë në të njëjtën kohë të zgjuar, racional, të vendosur, të ndershëm, të moralshem, të pakompleksuar, patriotë, qëllimmirë, të besueshëm dhe të guximshëm.

Prandaj kur ata dalin në skenën politike kanë një ushtri të tërë njerëzish të kompleksuar, gjysëm analfabetë, psikopatë, paranojakë, të papërgjegjshëm, të dhunshëm, tradhtarë, qyqarë, primitivë, grykës dhe egoistë kundër tyre, që hyjnë nën çatinë e patriotizmit të rremë për të marrë pushtetin dhe për të udhëhequr një politikë që u jep mundësinë të kenë të gjitha burimet njerëzore dhe materiale nën kontroll dhe madje të vendosin edhe për jetën dhe vdekjen e njerëzve përmes shtypjes se një butoni të vetëm.

Nga ana tjetër, vetëm patriotët trima, të zgjuar, këmbëngulës dhe të patrembur mund të durojnë çdo maltretim fizik pa tradhtuar interesat e tyre personale dhe kombëtare, ndërsa frikacakët paranojakë janë në gjendje t’ia lëpijnë bythën çdo pushtuesi vetëm për ta shpëtuar kokën.

Dhe pushtuesit abuzojnë pikërisht me frikën e tyre, respektivisht me gatishmërinë e tyre për të bërë gjithçka për të shpëtuar kokën, duke i shantazhuar ata për shërbime të panumërta kundër popullit dhe shtetit të tyre.

Në të njëjtën kohë, shërbimet sekrete të pushtuesve kujdesen që çdo tradhti që ia bëjnë agjentët shqipfolës popullit të tyre të regjistrohet dhe evidentohet me përpikëri, për t’i shantazhuar ata deri në fund të jetës së tyre, madje edhe pas përfundimit të skllavërisë së popujve të tyre.

Dhe këtu është fatkeqësia më e madhe e popullit shqiptar, i cili jetoi më gjatë nën pushtim se të gjithë popujt e tjerë ballkanikë dhe evropianë, edhe pse është populli autokton më i vjetër në Evropë dhe jo vetëm në Ballkan.

Sepse një periudhë kaq e gjatë skllavërie dhe shërbimi ndaj pushtuesve prodhoi një numër të madh njerëzish me mentalitet robi dhe Sindromë Stokholmi, që nuk janë në gjendje ta kuptojnë se janë ende shërbëtorë të pushtuesve të tyre pikërisht për shkak të këtij mentaliteti.

Një gjë tjetër shumë e rëndësishme dhe ndoshta edhe problemi më i madh i shqiptarëve është se ata gjithmonë kanë kërkuar shpëtimin afatshkurtër nga skllavëria për të fituar më shumë kohë për zgjidhje afatgjata që do të nënkuptonin çlirimin përfundimtar.

Mirëpo, sapo kanë shijuar privilegjet e heqjes dorë nga origjina dhe identiteti i tyre, ata kanë harruar se kush janë dhe cili është qëllimi i tyre, ndaj janë bërë shërbëtorë më besnikë të pushtuesve, se sa njerëzit që u përkasin atyre kombëtarisht.

Akoma më keq :

Ata kanë bërë gjithçka për të asimiluar sa më shumë bashkatdhetarë të tyre, respektivisht për të treguar sa më shumë besnikëri ndaj pushtuesve sipas motos “tani do të bëhemi katolikë edhe më të mëdhenj se vetë Papa”, gjë që e pamë në rastin e Zonjes Hatixhe Berisha, familja e së cilës ishte shërbëtore besnike e regjimit të Millosheviqit dhe dy vëllezërit e së clles u vranë në frontin e Vukovarit, ku sipas saj mbrojtën nderin, lirinë dhe dinjitetin e popullit dhe shtetit serb.

Mirëpo, zonja Hatixhe Berisha nuk është e vetme.

Ka shumë të tjerë si ajo në skenën tonë politike, kulturore, arsimore, diplomatike, tregtare, ekonomike, fetare, mediatike dhe atë të sigurisë, ndaj nuk është për t’u habitur që shërbimi inteligjent serb kishte një ndikim kaq të fuqishëm në politikën tonë të gjithmbarshme në tërë periudhën e pasluftës .

Sepse ai arriti të instalojë agjentët e e tij shqipfolës në të gjitha hierarkitë tona partiake dhe institucionet tona më të rëndësishme shtetërore, gjë që dëshmohet nga fakti se edhe pas njëzet e katër vjetësh nga çlirimi dhe pesëmbëdhjetë vjetësh nga pavarësia, ne ende nuk kemi arritur të përmbyllim shtetësinë tonë, sepse gjithë ish-pushtuesit jo vetëm që bashkëpunojnë dhe koordinohen shkëlqyeshëm mes tyre kundër shtetësisë sonë, por edhe me agjentët e tyre shqipfolës që kanë funksione të rëndësishme në institucionet tona shtetërore, publike, diplomatike, fetare, kulturore, arsimore, shkencore tregtare, mediattike, policore, ushtarake dhe ato të sigurisë.

Serbia e ka kompensuar prej kohësh mospraninë e saj fizike, politike, ushtarake dhe policore në Kosovë me agjentët e saj shqipfolës të cilët i ka instaluar në politikën, fenë, diplomacinë, arsimin, tregtinë, shëndetësinë, mediat, letërsinë, ushtrinë, policinë, shkencën, gjyqësinë, prokurorinë dhe sigurinë tonë.

Në fakt, luftën e saj frontale kundër shqiptarëve të Kosovës ajo e ka kthyer në një luftë speciale që bëhet në shumë fronte.

Cilat janë frontet?

Politika, kultura, diplomacia, siguria, gjyqësori, prokuroria, feja, shkenca, shëndetësia, tregtia, arti dhe sidomos arsimi.

Sepse goditja fatale e arsimit të një kombi do të thotë shkatërrim i bazës dhe strukturën së tij ekzistenciale dhe krijim i kushteve ideale për manipulimin e analfabetëve funksional në çdo aspekt.

Megjithatë, fronti më i rrezikshëm i Luftës Speciale Serbe të cilin ajo e udhëheq kundër shqiptarëve të Kosovës me ndihmën e shërbimeve sekrete të Rusisë, Turqisë, Greqisë dhe vendeve arabe është ai i cili i nxit shqiptarët e feve të ndryshme kundër njëri-tjetrit.

Sepse qëllimi i agjentëve shqipfolës të cilët e udhëheqin këtë front, është të krijojnë një përçarje dhe armiqësi të papajtueshme mes shqiptarëve të besimeve të ndryshme.

Fatkeqësisht, politikanët klerofashistë serbë zgjodhën si minj për eksperimente në laboratorin e tyre politik pikërisht shqiptarët e besimit shumicë myslimanë, duke mbjellë mes tyre islamin ekstrem politik për ta portretizuar Kosovën para faktorit ndërkombëtar si një shtet fundamentalist dhe për ta diskredituar atë deri në atë pikë sa ky i fundit të mos i beson më dhe t’ia mbyll të gjitha dyert e Bashkimit Evropian.

Dosje, dosje, dosje… , një popull e shtet viktimë e dosjeve të pushtuesit!

Fatalisht, skena jonë politike, elita jonë intelektuale dhe shoqëria jonë civile është aq budallaqe, grykëse, analfabete, tradhtare, e pa shije dhe e shitur, saqë jo vetëm që nuk lufton kundër këtij rreziku të madh, por bashkëpunon me imamët vehabistë dhe salafistë për përfitime materiale dhe për vota, duke e neglizhuar tërësisht faktin se ata janë agjentë besnikë të shërbimeve sekrete serbe, turke, ruse dhe arabe.

Megjithatë, çmimi më i lartë dhe më i rrezikshëm që paguajmë si individë, komb dhe shtet, përveç krimit të organizuar dhe korrupsionit, është gjenocidi i qeverive tona të pasluftës mbi arsimin, kulturën, letërsinë, shkencën dhe artin tonë, ku diplomat e shkollave dhe universiteteve tona janë kthyer në vula çmendurie dhe marrëzie, sepse vlejnë më pak se prezervativët.

Sepse prezervativët mbrojnë së paku nga sëmundjet e transmetueshme seksuale, ndërsa diplomat tona nuk mbrojnë aspak nga marrëzia.

Në paragrafin e fundit e keni njëkohësisht përgjigjen në pyetjen vendimtare “pse jemi kaq lehtë të manipulueshëm si individë dhe si kolektiv ?

Sepse jemi injorantë me mentalitet robi.

A ka edhe diçka të paqartë për ju ?

Pse është Nikolla Sanduloviç i vetmi Jezuz Krishti serb ?

Mendime

Drini.us

9 Prill 2024

Pse është Nikolla Sanduloviç i vetmi Jezuz Krishti serb ?

Nga: Lirim Gashi, Prishtinë

(në shqip dhe serbisht)

___

Pse e perceptoj Nikolla Sanduloviçin si të vetmin Jezus Krisht serb ?

Sepse ai kishte aq shumë forcë primordiale, aq shumë frymëzim të shenjtë dhe aq shumë guxim të paimagjinueshëm, saqë të mbante barrën e rëndë të Kryqit të Hekurt në shpinën e tij të dërmuar dhe të ecte përgjatë rrugës së minuar nga shërbimet e inteligjencës serbe dhe ruse deri te varrezat e Familjes së Shenjtë Jashari, për t’u përulur para shpirtrave engjëllorë të të gjithë anëtarëve të familjes dhe për t’u kërkuar atyre falje nga thellësia e shpirtit të tij të pastër e fisnik për të gjitha masakrat dhe gjenocidet që ushtria dhe policia e kombit dhe shtetit të tij i ushtruan ndaj shqiptarë të të gjitha moshave, gjinive, profesioneve dhe përkatësive politike e fetare, duke rrezikuar jetën e tij dhe të familjes së tij.

Dhe kush mund ta bëjë një akt të tillë heroik ?

Vetëm një njeri i pastër, i virtytshëm, i ndershëm, trim dhe i bindur nga Zoti për pafajësinë e fqinjëve të tij të dashur.

Pra, një akt të tillë heroik mund ta bëj vetëm një njeri i zgjedhur, i frymëzuar dhe i bekuar me shpirtin e shenjtë të Perëndisë, si Jezu Krishti.

ZAŠTO JE Nikola Sandulovic JEDINI SRPSKI ISUS HRISTOS ?

___

Autor: Lirim Gshi

___

Zašto Nikolu Sandulovića doživljavam kao jedinog srpskog Isusa Hrista?

Zato što je imao toliko iskonske snage, toliko svetog nadahnuća i toliko nezamislive hrabrosti da na svojim smrskanim leđima ponese težak teret gvozdenog krsta i krene putem miniranim od strane srpskih i ruskih obaveštajnih službi do groblja svete porodice Jašari, da se pokloni anđeoskim dušama svih članova porodice i da ih iz dubine svoje čiste i plemenite duše zamoli za oproštenje za sve masakre i genocide koje su vojska i policija njegovog naroda i države učinile nad albancima svih uzrasta, spolova, profesija i političkih i vjerskih opredjeljenja, ugrožavajući njegov život i život njegove porodice.

I ko može da učini takav herojski podvig ?

Samo čist, čestit, pošten, hrabar i od Boga uvjeren čovjek u nevinost svojih voljenih komšija.

Dakle, takav herojski podvig može učiniti samo čovjek izabran, nadahnut i blagoslovljen svetim Božjim duhom, poput Isusa Krista.

1...837838839...1,778 Faqja 838 nga 1,778

Komentet e fundit

albert në Hebrenjtë që ndihmuan çështjen shqiptare, mbyllja pa afat e ambasadës izaelite në Tiranë dhe festimi i shqipfolësve në rrjetet sociale si “një çlirim i dytë i Shqipërisë”
albert në Edi Rama ka plan të qartë për zbrazjen e Shqipërisë nga shqiptarët, pastaj zëvendësimin e tyre me migrantë nga vendet aziatike
Rita në Komploti antishqiptar – Kur shqiptarët i djegin edhe palmat
Ajshe Rexhbogaj në Po bëhet e qartë se në mesin e protestuesve ka qindra talebanë islamikë
albert në Komploti antishqiptar – Kur shqiptarët i djegin edhe palmat

Drini

Drini

Drini

Në 100-vjetorin e lindjes

Drini

Rreth nesh