Në paradën ushtarake të Serbisë, bota pa edhe njëherë fytyrën e vërtetë të këtij shteti barbar, i cili që nga lindja e tij është ushqyer me gjak e mashtrim.
Parada nuk ishte vetëm shfaqje e armëve, por edhe dëshmi e miqve të vjetër që Serbia gjithmonë i ka pasur pranë: ata që e ndihmuan në lindjen e saj mbi kurrizin e shqiptarëve dhe boshnjakëve.
Historia na kujton se Serbia u ngrit si shtet në fund të shek. XIX e fillim të shek. XX me ndihmën e Perandorisë Osmane, e cila për të dobësuar shqiptarët dhe boshnjakët, lejoi krijimin e një strukture shtetërore serbe që më pas u bë mjet i gjenocidit dhe shpërnguljes masive. Nga marrëveshjet e fshehta të shpërnguljes së shqiptarëve me Turqinë, deri tek aleancat politike dhe fetare që i shërbyen asimilimit, çdo hap tregoi se “vëllazëria” fetare ishte një mashtrim që u përdor kundër nesh.
Një ndër iftarët politik pas luftës…
Pas luftës, disa ndër ju propaganduat islamizimin dhe arabizimin e fëmijëve shqiptarë, duke i quajtur “bashkëpunëtorë të Serbisë” ata që e kundërshtonin këtë ideologji asimiluese. Por ja ku del e vërteta: vetë “vëllezërit muslimanë” që na i shitët si shpëtimtarë, sot janë krah Serbisë ashtu siç ishin dje, kur luftuan në anën e saj për shuarjen e kombit tonë.
Dhe e vërteta më e dhimbshme është se po të kishte ndonjë lidhje islamiste me luftën e UÇK-së, siç e theksoi edhe Rubin, historia e shqiptarëve do të kishte marrë një tjetër rrjedhë jo drejt çlirimit, por drejt shkatërrimit të plotë.
Prandaj, le ta kuptojmë njëherë e mirë: shqiptarët kanë mbijetuar jo për shkak të “vëllazërive fetare”, por për shkak të vetëdijes, besës dhe gjakut të derdhur për lirinë e tyre. Asnjë ideologji e huaj nuk ka qenë dhe nuk do të jetë shpëtimi ynë. Shpëtimi ynë është vetëm Shqiptaria sepse aty ku vdes vetëdija, lulëzon robëria.
