Nue Oroshi
Poezi
Kuvendim me kohën
Çfarë ka toka që nuk e sheh qiellin?
Pse retë e bardha s´kuvendojnë me diellin?
Ku janë gjuajtur zogjtë e malit?
Qe e kapin lartësinë e mallit.
Pse s´flet fjala as nuk ndëgjohet kanga?
Çfarë të mire ju ka sjell endja?
Ta shikosh me sy një vepër
Ta menosh si shkruhet n`letër.
Ec me kohën e përvlon diellin,
Me meteor e shikon qiellin.
Një muzë sillet rreth e rrotull
Nuk gabon por është e vogël.
Prej një zjarri të përshpirtnisë
Sillen kohërat e bukurisë.
Ec me kohën më tha djalëria
Ku kanë mbetë ndjenjat e mija?
Ndalo në rrugë e medito!
Kohën kot kurrë mos e qo!
Fali kohës ma t´bukurën ndjesi,
Jepi mendjes krenari.
Mos u ngut me folë pa vend,
Fjala e folur mbetët n´kuvend.
Askush nuk thotë a je i ri a i vjetër
Fjala e thënë shkruhet në letër.
Pse nxiton e nuk ecë me kohën
Kur promovon traditë e nderë.
Mos u ndal me tha një tjetër
se mendja e madhe nuk t´sjell nderë.
Kur kujton besën e burrit
Lidhej Shqipja rreth flamurit.
E tash që ju ka humb burrëria
Lotë gjaku derdh Arbëria.
Sikur toka që lëshon zanin
Kur e mendon një gjamë përballë.
Kur i ndalen rrezët e diellit
Kur si ke vëllëzerit të gjallë.
Në një hark të kohës së shkuar
Zgjohën ndjenjat e janë trazuar.
Për një kujtim që e mendon
Ta therë shpirtin e ta përvëlon.
Nuk është gjuajtur prushi n´hi
Sa herë flas për këtë djemni.
Nuk valon flamuri i parë
Pse nuk rrini o tmjerë shqiptar?!
Jeni mbetë as n`tokë as n´qiell
Ju gjuajnë shkelma e ju lanë djerr
As në qiell e as në tokë
Do t´iu mbesin kockat bosh.
Për një koc që ju dhanë me l´pi
E harruat këtë shqiptari
Punoni për turk e punoni për shka
More t´mjerë me ju çka u ba?
Nderruat flamuj e bëtë tregti
Me varrosë këtë shqiptari
Nuk e menduat të mbramën hiq
Keni mbetur qiri i flliqtë.
Kur trazohet jehu i këngës
E dëgjon britmën e nënës.
Që s´din djali ku i ka mbetur
E mendon për t´gjallë e vajton për t´vdekur.
8 janar 2023
