Nga: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani
***
“O ju (myslimanë) që besuat, mos u ofroni dashuri prindërve tuaj, as vëllezërve tuaj, nëse ata vlerësojnë mosbesimin e jo besimin (fetar). E kush prej jush miqësohet me ta, është mizor.” [9:23]
“O ju që besuat! Luftoni kundër të afërmve tuaj që janë mohues (të Islamit), dhe ata le ta ndiejnë ashpërsinë tuaj…” [9:123]
Për ata që simulojnë idiotin, sikur nuk kuptojnë edhe tekst kaq të thjesht, duhet të kuptojnë se këtu kemi të bëjmë me porosinë fashistoide që kanë formuluar sajuesit e Kuranit: familjarët myslimanë duhet t’i urrejnë prindët e vëllezërit e tyre jo-myslimanë.
Do të ishte interesant të ketë kurrajo ndonjë mysliman, të na ofron sqarimin e tij, pse ky përcaktim kuranor është njerëzor, hyjnor, familjar, sepse vërtet nuk mund të arsyetohet që, ta zëmë, një fëmijë i prindërve jo-myslimanë, i cili mund të konvertohet në Islam, të armiqësohet me prindët e tyre pse nuk janë myslimanë!!
Hoxhallarët e Serbisë në Preshevë, duke i edukuar nxënësit që të jenë Musliman
___
Po të përdornim këtë udhëzim fashistoid, por me kahje të kundërt, do të duhej t’i urrenim kudo e kurdoherë myslimanët, sepse janë armiq të Shqiptarisë! Por jo, duhet të kemi keqardhje për ta, sepse janë viktima edhe të pazotësisë tonë popullore e shtetërore për të mbrojt individët nga agresiviteti asimilues muhamedan. Ndërsa ata që janë indoktrinuar në përmasa të një xhihadisti, diç prezantohet me mjekërr e veshje të shpifur islame, apo që është mbeshtjell me burka, duhet të jemi të vëmendshëm, sepse ata janë rrezik potencial për të bërë krime edhe terroriste.
Dy duar për ni kokë, thotë proverbi popullor…
Mësimi i detyrueshëm nga Kurani në Preshevë… Kështu tjetërsohen nxënësit dhe kultura e tyre shqiptare nga hoxhallarët e Serbisë.
