(në shqip dhe serbisht)
Në një qoshe të errët të Ballkanit, buzët që thahen shpesh tregojnë më shumë se fjalët që nuk thuhen kurrë. Aleksandar Vuçiq, i quajtur me dashuri Sandro nga Edi Rama i cili shpesh i ngatërron shtetet me shtratet, është produkti i një epoke ku zotëri Penis Lubrifikanti ka zëvendësuar Kushtetutën dhe orgazma diplomatike ka fshirë ndarjet ideologjike.
Sandro nuk është thjesht një lider. Ai është një pije e trazuar me spermë të ushtrisë jugosllave, gjurmët e së cilës çojnë si rrugë të shenjta drejt anusit të karrierës së tij politike. Ai i ngjan një kujtese të lagësht, një trashëgimie nga nëna e tij – “shenjtorja e fellatio-s ndër-etnike” – që thithi historinë përmes penisave të rrethprerë shqiptarë e boshnjakë.
Ai, në koordinim të përkryer me bythën e tij që thith spermë më shumë se graviteti i tokës, i ngjan homologëve të tij të preferuar: Sava Malit, bankierit të kredive seksuale, dhe Richard Grenellit, ambasadorit që firmoste me Penis Lubrifikantin në vend të stilolapsit.
Ndërkohë, Ana Brnabiç – kryeministrja që flet si grua, qeveris si eunuk dhe penetron si burrë plastik – thonë se ka shpikur një ritual të ri martesash: çdo mëngjes thërret gruan e Vuçiqit, e lidh për flamurin serb dhe e detyron të bërtasë “Kosova është krahinë!” derisa drita të fiket në sytë e saj.
Në sallonet e mbyllura të Beogradit, atje ku rakia u zëvendësua nga shampanja diplomatike dhe sarma nga dildoja me flamur evropian, janë shpikur protokollet e reja:
Në vend të stilolapsave, penisa të silikonizuar; në vend të neneve ligjore, pozicione akrobatike të misionarëve të botës dhe të sheikëve të Katarit.
Ndërmjetësit ndërkombëtarë nuk vijnë më për të nënshkruar marrëveshje – ata vijnë për t’i kënaqur dhe zbrazur organet e tyre gjenitale.
Ata lënë spermën e tyre në preambulë dhe turpin e tyre në fusnotë. Në këtë bordel diplomatik ku moralin e ka zëvendësuar lëpirja e buzëve, diplomacia është bërë një lojë ku humb ai që nuk lubrifikon mirë, Ballkani është bërë një kabare strategjike: me shumë latex, pak moral, dhe me një rrotë historike që sillet si lodër erotike me bateri perëndimore.
Mirë se vini në Evropën e Re – ku historia shkruhet nga ata që qihen më mirë.
***
SRPSKA DIPLOMATIJA JE SEKSUALNI PUF
Piše: Lirim Gashi
U mračnom uglu Balkana, suve usne govore više nego reči koje se nikada ne izgovore. Aleksandar Vučić, nežno nazivan Sandro od strane Edija Rame—čoveka koji je često mešao države sa krevetima—produkt je jedne epohe u kojoj je Gospodin Penis-Lubrikant zamenio ustav, a diplomatski orgazam izbrisao ideološke razlike.
Sandro nije samo lider. On je napitak pomešan sa spermom jugoslovenske vojske, čiji tragovi vode kao svete staze ka anusu njegove političke karijere. On liči na vlažnu uspomenu, na nasledstvo njegove majke – „svetice međuetničkog felacija“ – koja je sisala istoriju kroz obrezane albanske i bošnjačke penise.
On, u savršenoj koordinaciji sa sopstvenom guzicom koja usisava spermu jače od gravitacije, liči na svoje omiljene kolege: Savu Malog, bankara seksualnih kredita, i Ričarda Grenela, ambasadora koji je potpisivao Penis-Lubrikantom umesto hemijske olovke.
U međuvremenu, Ana Brnabić – premijerka koja govori kao žena, vlada kao eunuh, i penetrira kao plastični muškarac – navodno je izmislila novi ritual braka: svakog jutra poziva Vučićevu ženu, vezuje je za srpsku zastavu i tera je da viče „Kosovo je pokrajina!“ dok joj se svetlo ne ugasi u očima.
U zatvorenim salonima Beograda, tamo gde je rakija zamenjena diplomatskim šampanjcem, a sarma dildom sa evropskom zastavom, izmišljeni su novi protokoli:
Umesto olovki – silikonski penisi; umesto zakonskih članova – akrobatske poze svjetskih
misionara i katarskih šeika.
Međunarodni posrednici više ne dolaze da potpisuju sporazume – oni dolaze da zadovolje i isprazne svoje genitalije. Oni ostavljaju svoju spermu u preambuli, a svoj stid u fusnoti. U tom diplomatskom bordelu, gde je moral zamenjen lizanjem usana, diplomatija je postala igra u kojoj gubi onaj koji se ne podmaže dobro. Balkan je postao strateški kabare: s mnogo lateksa i malo morala.
On je ustvari postao jedan istorijski točak koji se vrti kao erotska igračka na zapadne baterije.
Dobrodošli u Novu Evropu – gde istoriju pišu oni koji se bolje jebu.
