Oslo 20160415. Imam Nehmat Ali Shah mbajti lutjen e së premtes pas konferencës për shtyp në xhaminë më të madhe të Norvegjisë, Central Jamaat Ahle-Sunnat në Grønland, Oslo. Imami, i cili ka marrë kritika të forta për mbështetjen e tij ndaj një atentatori të ekzekutuar në Pakistan, dhe disa kanë kërkuar dorëheqjen e imamit.
Kent Andersen / Document.no
Në përpjekjet e saj të vazhdueshme për të mashtruar publikun, NRK ka publikuar një artikull nga gazetarët Berit Helle Jonsbråten dhe Olav Døvik që tregon se PST është më shumë e shqetësuar për «rrjedhat anti-shtetërore» në Norvegji dhe përqendrohet në kërcënimin nga ekstremistët e djathtë. Por në raportin «Vlerësimi Kombëtar i Kërcënimit 2025» PST nuk ka një fokus të tillë. Në fakt, kjo nuk përmendet deri në faqe 36, dhe atëherë vetëm në mënyrë të shkurtër.
Artikullin në nynorsk politikisht korrekt (Nynorsk është Gjuhë Zytare që e flasin diku 25 per qind e norvegjezëve, vërjtja e Drinit) mund ta lexoni këtu, ai mban titullin «PST paralajmëron për rrjedhat anti-shtetërore në Norvegji». Këtu NRK pretendon se PST është e shqetësuar që teoritë komplotiste gjithnjë e më shumë po çojnë në radikalizim, dhe e lidhin «pasurinë ideologjike» me shkëmbimin e zjarrit në Klepp gjatë festave të fundvitit 2024, ku një polic dhe kryesuesi i aktit u qëlluan dhe u vranë.
Sipas NRK, burri ishte brenda një «procesi radikalizimi» për shkak të teorive të konspiracionit – por çuditërisht, NRK nuk sqaron në artikull se çfarë përbëjnë këto teori konspirative, konkretisht. Në fakt, ata gjithashtu përpiqen të zbusin faktin se burri ishte po aq i çmendur mendërisht sa «komandanti» i dekoruar Fjotolf Hansen me ushtrinë e tij fiktive më 22/7. Pala e NRK ishte aq e dukshme sa vendosa të lexoja raportin e PST-së prej pak më shumë se 50 faqesh.
Një raport i mangët
Në pikat kryesore në faqen 10, PST është e qartë se kërcënimi më i madh ndaj Norvegjisë është veprimtaria e inteligjencës së huaj, ndikimi dhe sabotazhi nga vende si Rusia, Kina dhe Lindja e Mesme – në formën e spiunimit, rekrutimit të burimeve dhe sulmeve kibernetike. PST gjithashtu thekson se refugjatët, disidentët dhe kritikët e regjimit mund të jenë të ekspozuar ndaj monitorimit dhe vëzhgimit nga regjime të ndryshme autoritare.
Ajo që PST nuk e shqyrton si kërcënim, është se këta emigrantë gjithashtu mund të jenë agjentë dhe sabotues nën flamur të rremë. Raporti nuk përmend se politika e emigracionit në Evropë është një dhuratë për armiqtë e Evropës, dhe se Suedia tani përfaqëson një kërcënim të menjëhershëm me kufijtë e saj të hapur dhe një numër të panjohur të klaneve islame, kriminelëve, terroristëve dhe dhunuesve që kanë marrë pasaporta suedeze. Kjo është e papërgjegjshme nga PST, e cila megjithatë ruan qetësinë:
– Kërcënimi terrorist në Norvegji është në nivelin MODERAT. Kërcënimet më serioze terroriste brenda dhe ndaj Norvegjisë do të vazhdojnë të vijnë nga islamistët ekstremë dhe ekstremistët e djathtë. Edhe pse e vlerësojmë të mundshme që si islamistët ekstremë ashtu edhe ekstremistët e djathtë mund të përpiqen të kryejnë sulme terroriste në Norvegji gjatë vitit 2025, ne e konsiderojmë kërcënimin nga islamistët ekstremë si më seriozin.
Raporti thotë qartë se objektivat izraelite, hebraike dhe kristiane janë më të rrezikuara se të tjerët, por nuk përmend fakte statistikore: Numri i myslimanëve është shumë më i madh, më i dukshëm, më i përfshirë dhe më guximtar se pakicat e ekstremistëve të djathtë që gjenden përpara tastierës. Dhe raporti nuk problematizon se e gjithë e majta në Norvegji funksionon si idiot i dobishëm dhe bashkëpunëtor për këtë grupim me ide të Hamasit dhe IS-it. Prandaj, edhe kërcënimi nga islami është shumë më i madh. Por këtë PST nuk guxon ta thotë.
Çfarë «teori konspirative ekstremiste të djathtë», thatë ju?
Pasi gazetarët e NRK-së nuk mund të bëjnë gazetari që të paktën shpjegon se nga çfarë përbëhen këto teori konspirative në të djathtë, unë u detyrova të lexoj gjithë raportin për ta zbuluar atë. Dhe në faqen 36 gjen përgjigjen:
– Ekstremistët e djathtë norvegjezë bashkohen në idenë se shteti dhe populli duhet të jenë një njësi homogjene e bazuar në kuptimin e një «rase të bardhë» të përbashkët ose karakteristikave kulturore «të bardha». Ata që nuk i përkasin këtij komuniteti, konsiderohen nga ekstremistët e djathtë si një kërcënim. Për më tepër, ekstremizmi i djathtë i sotëm bazohet në teori konspirative që tregojnë se «raca e bardhë» ose «kultura e bardhë» është duke u zhdukur. Ky frikë ekzistenciale e përjetuar bën që ekstremistët e djathtë të mendojnë se dhuna është e ligjshme për të parandaluar zhdukjen.
Këtu qëndron një shkurtcircuit, sepse ndërsa islamistët janë në të vërtetë një turmë e madhe me një ideologji anti-demokratike, e cila brohoritet me krenari dhe dukshëm në publik dhe në shtëpitë e tyre të tubimeve të financuara nga shteti, nuk ka diçka të tillë në të djathtën ekstreme. A ka ekstremistë të djathtë? Po. Janë ata shumë? Jo. A janë ata ngushtë të lidhur me njëri-tjetrin? Jo. A kanë një manifest apo një udhëheqës? Jo, jo si Kurani dhe Muhammedi. A distancohen shumica e njerëzve nga e djathta nga dhuna? Natyrisht. A kanë islamistët të njëjtin qëndrim? Jo. Do ta merrja me kënaqësi këtë debat për mikrofon të hapur në NRK nëse dikush nuk pajtohet? Hallo ..?
Tendencat anti-shtetërore janë një shenjë e shëndetit të mirë
Rritja e pushtetit shtetëror dhe shtimi i kontrollit shtetëror nuk është e shëndetshme për një demokraci, edhe pse Partia e Punës (Arbeide Parti) nuk ka kurrë mjaft rritje publike. Pushteti i shtetit është në të vërtetë një rrezik për demokracinë, lirinë, lirinë e shprehjes dhe biznesin. Shoqëritë ku shteti rritet shumë dhe bëhet i fuqishëm, gjithmonë përfundojnë me udhëheqës totalitarë dhe dëmtim të demokracisë, deri sa gjithçka bëhet shtet dhe individi shndërrohet në asgjë. Prandaj, qëndrimet antishtet janë një tregues shëndetësor – jo një kërcënim.
E gjithë shoqëria jonë bazohet në faktin që shteti të mos bëhet shumë i madh dhe i fuqishëm. E gjithë baza e Partisë së Përparimit (Fremskrits Parti) është „ulje e fortë e taksave, tarifave dhe ndërhyrjes shtetërore“. Prandaj është krejtësisht qesharake që as PST-ja dhe as NRK-ja nuk paralajmërojnë pikërisht për rritjen e shtetit dhe keqpërdorimin e pushtetit.
Në këtë mënyrë, PST-ja bëhet një aktor politikisht korrekt që ndjek qartësisht udhëzimet shtetërore dhe thotë në mënyrë subjektive atë që shteti dëshiron që ata të thonë, por minimizon atë që është e padëshiruar. Megjithatë, e vërteta është e kundërta: Ne nuk kemi shumë tendenca antishtet në Norvegji. Ne kemi shumë pak. Unë jam i gatshëm të bëj një debat për këtë gjithashtu, me mikrofon të hapur në NRK.
Të çmendurit gjithmonë gjejnë një mënyrë për të justifikuar përdorimin e dhunës
Raporti «Vlerësimi Kombëtar i Kërcënimit» është i pavlerë nëse PST nuk është në gjendje ose nuk i lejohet të analizojë kërcënimet në mënyrë objektive dhe të ndershme. Pse BE nuk përmendet si kërcënim për Norvegjinë, me mbi-nacionalizmin e saj gjithnjë e më jo demokratik, dhe politikanët norvegjezë që me krenari punojnë për fuqi të huaja? Pse politika e klimës nuk përmendet si kërcënim, duke qenë se ajo qartë minon stabilitetin energjetik, ekonominë private dhe bizneset, dhe gjeneron korrupsion me një ritëm gjithnjë e më të madh?
Dhe pse ambiciet politike të Islamit si sistem shoqëror dhe pushtet legjislativ nuk përmenden? Kudo ku Islami merr vend dhe pushtet, demokracia dhe liria bien në shpërbërje. Dëshmitë janë të pakundërshtueshme për 1400 vjet nga gjendja dhe përdorimi i dhunës. A ka ndonjë kërcënim më të madh në afat të gjatë?
Unë gjithashtu lejoj vetes të kritikoj PST-në për mungesë nuancash në lidhje me fjalën «teori konspirative»: Të dëshirosh që norvegjezët të mbeten një njësi homogjene, bazuar në një kuptim të një etniciteti dhe veçorive kulturore të përbashkëta, është pikërisht ajo për të cilën samët, pakistanezët, romët, somalët dhe irakianët lavdërohen. Nuk është një «teori konspirative». Është një fakt i vëzhgueshëm dhe gjithë qëllimi i multikulturës. Pse nuk do të duhej e njëjta gjë për norvegjezët etnikë? Ku është problemi?
Fakti që njerëzit etnikisht të bardhë, të cilët gjithashtu quhen kaukazianë, janë në një pakicë të fortë në një det grupesh njerëzish me më shumë melaninë në botë (ose racash, nëse dikush beson se ekzistojnë të tilla) nuk është as një «teori konspirative». Këto janë fakte të pakundërshtueshme, të bazuara në të dhëna. Se kulturat evropiane po dobësohen nga multikulturalizmi dhe imigracioni masiv mund të vëzhgohet në çdo cep rrugëve të qyteteve evropiane. Dhe dëshmitë në shifra që tregojnë se njerëzit etnikisht të bardhë po zëvendësohen në lagje dhe qytete të tëra në Evropë dhe Norvegji mund t’i gjeni te SSB dhe statistikanët në gjithë Evropën. Shifrat dhe të dhënat nuk janë teori dhe as konspiracion. Kjo është pasojë e 40 vjetëve të një politike të qëllimshme.
Nuk është politika; është kultura e heshtjes
A ndihmojnë këto shifra dhe fakte në radikalizimin e njerëzve? Jo vetëm: Kryesisht është mungesa e hapësisë dhe debatit të sinqertë mbi problemet ajo që i bën njerëzit të ndihen të pafuqishëm dhe radikalizon disa individë. Edhe vetë PST lejon NRK-në të krijojë një pamje krejtësisht të deformuar të raportit, duke e fokusuar NRK-në qëllimisht në një kërcënim më të vogël për të trembur dhe edukuar publikun. Caroline Iwarsson, këshilltare e lartë në PST, nuk kritikon NRK-në. Përkundrazi, ajo ndjek gazetarët dhe thotë për vrasësin në 2024:
– Ajo që mendojmë, është se ai ishte në një proces radikalizimi drejt ekstremizmit anti-shtetëror. Ajo që pamë ndër të tjera, ishte se ai kishte konsumuar këto teori konspirative të mëdha, të rënda dhe gjithçka-përshkruese me kohë, dhe kjo kishte eskaluar atë vjeshtë.
Por njeriu ishte pra krejtësisht i vetëm dhe mendërisht i sëmurë, dhe për këtë arsye ishte një rast i veçantë që nuk ka asnjë rëndësi statistikore. Ai mund të kishte shpërthyer shumë mirë për çdo arsye tjetër, dhe pikërisht kjo e bën artikullin e NRK-së kaq tendencioz dhe dëmtues. Kanali shtetëror krijon një imazh të raportit, PST-së dhe shoqërisë tonë që thjesht nuk korrespondon me realitetin. Pikërisht kjo aktivizëm e bën NRK-në një kërcënim për shoqërinë dhe turpëron gazetarinë si profesion.
Të gjithë e kuptojnë që edhe PST është nën ndikimin e establishmentit politik në Norvegji – ky klas moralist infiltron të gjitha institucionet. Për këtë arsye, raporti i PST-së është i mangët, ka një anë politike dhe shmang temat e ndjeshme. Megjithatë, PST duhet të kishte ndaluar këtë artikull gjatë kontrolit të citimeve.
Por atëherë ndoshta do të kishin zbuluar edhe tendencat anti-shtetërore.
