Nga: Lulzim Osmanaj
____
KUR SHKRUAJ NATËN VONË
Poezi
I thura disa vargje,
ylberin mbas shiut
kur e pashë
Pranverës kurora lule, thura
vjeshta, dushkun
shkundi mbi qafë
Buzëqeshje shpërndava,
ngrohtësi nga shpirti dhurova
mbetëm si Migjeni,
netëve të vona
Kurbeti, rrugët e natës u ngatërruan,
S’dimë, jemi në vendlindje apo në
dhe të huaj
Rri në heshtje, plagos trurin
të më thotë një fjalë, tymos një cigare
i vetmuar, zbërthej jetën në
kllapën e parë.
Atje nën çati kam fshehur fletoret,
tani pluhuri fort e fort ka rënë përmbi,
thesare do thuash prapë gjete,
koha shpaloset e strukur e trembur
si zog në kafaz, e mbyllur nën dry.
Autor: Lulzim Osmanaj
Piktura nga piktori i njohur Drilon Osmanaj
Shkelqyeshem, vargje ne te cilat e gjejme edhe veten!
Komplimente poetit dhe piktorit gjithashtu!